Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეორე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
15:1 καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ Αβεσ­σαλωμ ἅρματα καὶ ἵππους καὶ πεν­τήκον­τα ἄνδρας παρα­τρέχειν ἔμπρο­σθεν αὐτοῦ Post hae­c fecit sibi Absalom cur­rus et equos et quin­qua ginta viros, qui prae­cede­rent eum. და იყო, ამისა შემდგომად იწყო აბესალომ მოგებად საჴედრებისა და ეტლებისა და ერგასის კაცნი წინამცორვალად ეტლთა მისთა და ჰუნეთა. ამის შემდეგ იყო, რომ გაიჩინა აბესალომმა ეტლი და ცხენები და ორმოცდაათი მალემსრბოლი. In the twenty and seventh year of Jeroboam king of Israel began Azariah son of Amaziah king of Judah to reign. После сего Авессалом завел у себя колесницы и лошадей и пятьдесят скороходов. И= бы'сть по си'хъ, и= сотвори` себjь` а=вессалw'мъ кол_есни'цы и= ко'ни и= пятьдеся'тъ му^жъ теку'щихъ пред\ъ ни'мъ: וַיְהִי מֵאַחֲרֵי כֵן, וַיַּעַשׂ לוֹ אַבְשָׁלוֹם, מֶרְכָּבָה וְסֻסִים; וַחֲמִשִּׁים אִישׁ רָצִים לְפָנָיו׃ 5  بَعْدَ ذَلِكَ اتَّخَذَ أَبْشَالُومُ لِنَفْسِهِ مَرْكَبَةً وَخَيْلاً وَاسْتَأْجَرَ خَمْسِينَ رَجُلاً يَجْرُونَ أَمَامَهُ.
15:2 καὶ ὤρθρισεν Αβεσ­σαλωμ καὶ ἔστη ἀνὰ χεῖρα τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης καὶ ἐγένετο πᾶς ἀνήρ ᾧ ἐγένετο κρίσις ἦλθεν προ­̀ς τὸν βασιλέα εἰς κρίσιν καὶ ἐβόησεν προ­̀ς αὐτὸν Αβεσ­σαλωμ καὶ ἔλεγεν αὐτῷ ἐκ ποίας πόλεως σὺ εἶ καὶ εἶπεν ὁ ἀνήρ ἐκ μιᾶς φυλῶν Ισραηλ ὁ δοῦλός σου Et mane con­surgens Absalom stabat iuxta viam portae­; et omnem virum, qui habebat negoti­um, ut veniret ad regis iudici­um, vocabat Absalom ad se et dicebat: «De qua civitate es tu?». Qui respondens ai­ebat: «Ex una tribu Isra­el ego sum servus tuus». და აღიმსთჳს განთიად აბესალომ და დადგის გზასა ზედა ბჭეთა მათ წინაშე, რომელი მივალნ სასჯელად წინაშე მეფისა, მოუწოდის მათ აბესალომ და ეტყოდის: რომლისა ქალაქისა ხარ შენ? და ჰრქჳს კაცმან მან: ერთისა მისგან ტომისა ისრაჱლისა ვარ მონა შენი. ადგებოდა დილით ადრე აბესალომი, დადგებოდა კარიბჭის შესასვლელთან და ყველას, ვინც კი მეფესთან სამართლის საძებრად მოვიდოდა, თავისთან იხმობდა და ეკითხებოდა: რომელი ქალაქიდან ხარ? პასუხობდნენ: ისრაელის ამა და ამ შტოდანა ვარ შენი მორჩილი. Sixteen years old was he when he began to reign, and he reigned two and fifty years in Jerusalem. And his mother's name was Jecholiah of Jerusalem. И вставал Авессалом рано утром, и становился при дороге у ворот, и когда кто-нибудь, имея тяжбу, шел к царю на суд, то Авессалом подзывал его к себе и спрашивал: из какого города ты? И когда тот отвечал: из такого-то колена Израилева раб твой, и= востава'­ше ра'нw а=вессалw'мъ, и= стоя'ше при­ са'мjьмъ пути` вра'тъ: и= бы'сть вся'къ му'жъ, _е=му'же бя'ше пря`, прiи'де пред\ъ царя` на су'дъ, и= возопи` къ нему` а=вессалw'мъ, и= глаго'лаше _е=му`: w\т­ ко'­егw гра'да ты` _е=си`; И= рече` _е=му` му'жъ: w\т­ _е=ди'нагw колjь'нъ i=и~левыхъ ра'бъ тво'й. וְהִשְׁכִּים אַבְשָׁלוֹם, וְעָמַד עַל־יַד דֶּרֶךְ הַשָּׁעַר; וַיְהִי כָּל־הָאִישׁ אֲשֶׁר־יִהְיֶה־לּוֹ־רִיב לָבוֹא אֶל־הַמֶּלֶךְ לַמִּשְׁפָּט, וַיִּקְרָא אַבְשָׁלוֹם אֵלָיו וַיֹּאמֶר, אֵי־מִזֶּה עִיר אַתָּה, וַיֹּאמֶר מֵאַחַד שִׁבְטֵי־יִשְׂרָאֵל עַבְדֶּךָ׃  وَكَانَ يَسْتَيْقِظُ مُبَكِّراً صَبَاحَ كُلِّ يَوْمٍ وَيَقِفُ إِلَى جِوَارِ طَرِيقِ بَوَّابَةِ الْمَدِينَةِ، وَيَدْعُو إِلَيْهِ كُلَّ صَاحِبِ دَعْوَى يَقْصِدُ الْمَلِكَ لِيَعْرِضَ عَلَيْهِ قَضِيَّتَهُ، فَيَسْأَلُهُ: «مِنْ أَيَّةِ مَدِينَةٍ أَنْتَ؟» فَيُجِيبُ: «عَبْدُكَ يَنْتَمِي إِلَى أَحَدِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ».
15:3 καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτὸν Αβεσ­σαλωμ ἰδοὺ οἱ λόγοι σου ἀγαθοὶ καὶ εὔκολοι καὶ ἀκούων οὐκ ἔστιν σοι παρα­̀ τοῦ βασιλέως Respondebat­que ei Absalom: «Vide, sermones tui sunt boni et iu­s­ti, sed non est qui te audiat con­­s­titu­tus a rege». Dicebat­que Absalom: და ჰრქჳს აბესალომ: სიტყუანი ეგე შენნი კეთილ და მარჯვე ჩანან, არამედ, ვაჲ, რამეთუ არავინ გივის წინაშე მეფისა მოურავი. ეტყოდა აბესალომი: კარგია და სამართლიანი შენი სიტყვები, მაგრამ ვინ მოგისმენს მეფის კარზე? And he did that which was right in the sight of the LORD, according to all that his father Amaziah had done; тогда говорил ему Авессалом: вот, дело твое доброе и справедливое, но у царя некому выслушать тебя. И= рече` къ нему` а=вессалw'мъ: се`, словеса` твоя^ бла^га и= о_у=дw'бна, но слу'ша­ю­щагw нjь'сть ти` w\т­ царя`. וַיֹּאמֶר אֵלָיו אַבְשָׁלוֹם, רְאֵה דְבָרֶךָ טוֹבִים וּנְכֹחִים; וְשֹׁמֵעַ אֵין־לְךָ מֵאֵת הַמֶּלֶךְ׃  فَيَقُولُ أَبْشَالُومُ لَهُ: «إِنَّ دَعْوَاكَ حَقٌّ وَقَوِيمَةٌ، وَلَكِنْ لَا يُوْجَدُ مَنْدُوبٌ عَنِ الْمَلِكِ لِيَسْتَمِعَ إِلَيْكَ».
15:4 καὶ εἶπεν Αβεσ­σαλωμ τίς με κατα­στήσει κριτὴν ἐν τῇ γῇ καὶ ἐπ᾿ ἐμὲ ἐλεύ­­σε­ται πᾶς ἀνήρ ᾧ ἐὰν ᾖ ἀν­τιλογία καὶ κρίσις καὶ δικαιώσω αὐτόν «Quis me con­­s­tituat iudicem in ter­ra, ut ad me veniant omnes, qui habent negoti­um iudican­dum, et iu­s­ti­fi­cem eos?». და მერმე კუალად თქჳს: და-მცა-ვინ-მადგინა ისრაჱლსა ზედა მთავრად და ყოველსა კაცსა მართლისა სასჯელითამცა განვიკითხვიდი! ამბობდა აბესალომი: ნეტავ მსაჯულად დამადგინონ ამ ქვეყანაში! ყველა მე მომაკითხავდა, ვისაც კი სადაო საქმე და საჩივარი ექნებოდა, და მეც სამართალს გავუჩენდი. Save that the high places were not removed: the people sacrificed and burnt incense still on the high places. И говорил Авессалом: о, если бы меня поставили судьею в этой земле! ко мне приходил бы всякий, кто имеет спор и тяжбу, и я судил бы его по правде. И= рече` а=вессалw'мъ: кто' мя поста'витъ судiю` на земли`, и= ко мнjь` прiи'детъ вся'къ му'жъ и=мjь'яй прю` и= су'дъ, и= w=правда'ю _е=го`; וַיֹּאמֶר אַבְשָׁלוֹם, מִי־יְשִׂמֵנִי שֹׁפֵט בָּאָרֶץ; וְעָלַי, יָבוֹא כָּל־אִישׁ אֲשֶׁר־יִהְיֶה־לּוֹ־רִיב וּמִשְׁפָּט וְהִצְדַּקְתִּיו׃  ثُمَّ يَقُولُ أَبْشَالُومُ: «لَوْ صِرْتُ قَاضِياً فِي الأَرْضِ لَكُنْتُ أُنْصِفُ كُلَّ إِنْسَانٍ لَهُ خُصُومَةٌ أَوْ دَعْوَى».
15:5 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν ἄνδρα τοῦ προ­σκυνῆσαι αὐτῷ καὶ ἐξέτεινεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐπελαμβάνετο αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν Sed et cum accederet ad eum homo, ut se pro­s­t­raret coram illo, extendebat ma­num suam et apprehendens osculabatur eum. და იყო, ვითარცა მიეახლის ყოველი კაცი თაყუანის-ცემად მისა, მიიყვანის იგი და მიყვის ჴელი, შეიტკბის და ამბორს-უყვის. თაყვანის საცემად მისულ კაცს ხელს გაუწვდიდა ხოლმე, ისიც მოეჭიდებოდა და აკოცებდა. And the LORD smote the king, so that he was a leper unto the day of his death, and dwelt in a several house. And Jotham the king's son was over the house, judging the people of the land. И когда подходил кто-нибудь поклониться ему, то он простирал руку свою и обнимал его и целовал его. И= бы'сть _е=гда` при­ближа'­шеся му'жъ поклони'тися _е=му`, и= простира'­ше ру'ку свою`, и= прiима'­ше _е=го`, и= цjьлова'­ше _е=го`. וְהָיָה בִּקְרָב־אִישׁ, לְהִשְׁתַּחֲוֹת לוֹ; וְשָׁלַח אֶת־יָדוֹ וְהֶחֱזִיק לוֹ וְנָשַׁק לוֹ׃  وَكَانَ إِذَا تَقَدَّمَ أَحَدٌ لِيَسْجُدَ لَهُ، يَمُدُّ يَدَهَ وَيُنْهِضُهُ وَيُقَبِّلُهُ.
15:6 καὶ ἐποίησεν Αβεσ­σαλωμ κατα­̀ τὸ ῥῆμα τοῦτο παν­τὶ Ισραηλ τοῖς παρα­γινο­μέ­νοις εἰς κρίσιν προ­̀ς τὸν βασιλέα καὶ ἰδιοποιεῖτο Αβεσ­σαλωμ τὴν καρδίαν ἀνδρῶν Ισραηλ Faci­ebat­que hoc omni Isra­el, qui veni­ebat ad iudici­um, ut audiretur a rege, et sollicitabat corda virorum Isra­el. და ესრეთ ჰყოფდა აბესალომ ყოველთა მიმართ კაცთა ისრაჱლისათა, რომელნი მოვლენედ სასჯელად წინაშე მეფისა და ესრეთ შეიყოფდა გულსა ყოვლისა კაცისა ისრაჱლისასა აბესალომ. ამგვარად ექცეოდა აბესალომი ყველა ისრაელიანს, ვინც კი მეფესთან მიდიოდა სამართლისათვის. ასე მოიგო აბესალომმა ისრაელიანთა გული. And the rest of the acts of Azariah, and all that he did, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? Так поступал Авессалом со всяким Израильтянином, приходившим на суд к царю, и вкрадывался Авессалом в сердце Израильтян. И= сотвори` а=вессалw'мъ по глаго'лу сему` всему` i=и~лю при­ходя'щымъ на су'дъ къ царю` и= при­усво'и а=вессалw'мъ сердца` сынw'въ i=и~левыхъ. וַיַּעַשׂ אַבְשָׁלוֹם כַּדָּבָר הַזֶּה לְכָל־יִשְׂרָאֵל, אֲשֶׁר־יָבֹאוּ לַמִּשְׁפָּט אֶל־הַמֶּלֶךְ; וַיְגַנֵּב אַבְשָׁלוֹם, אֶת־לֵב אַנְשֵׁי יִשְׂרָאֵל׃ פ  وَظَلَّ أَبْشَالُومُ يَفْعَلُ هَذَا الأَمْرَ مَعَ كُلِّ قَادِمٍ بِقَضِيَّةٍ إِلَى الْمَلِكِ، حَتَّى تَمَكَّنَ مِنِ اكْتِسَابِ قُلُوبِ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ.
15:7 καὶ ἐγένετο ἀπο­̀ τέλους τεσ­σαράκον­τα ἐτῶν καὶ εἶπεν Αβεσ­σαλωμ προ­̀ς τὸν πατέρα αὐτοῦ πορεύ­σομαι δὴ καὶ ἀπο­τείσω τὰς εὐχάς μου ἃς ηὐξάμην τῷ κυρίῳ ἐν Χεβρων Post quattuor autem annos dixit Absalom ad regem: «Vadam, quae­so, et reddam in He­bron vota mea, quae­ vovi Domino. და იყო შემდგომად მეოთხისა წლისა ჰრქუა აბესალომ მეფესა: მიბრძანე მე, რათა მივიდე და შევსწირო აღნათქუამი, რომელი აღმეთქუა უფალსა ღმერთსა. ორმოცი წლის თავზე უთხრა აბესალომმა მეფეს: წავალ ხებრონში და შევუსრულებ უფალს აღთქმას, რომელიც აღთქმული მაქვს. So Azariah slept with his fathers; and they buried him with his fathers in the city of David: and Jotham his son reigned in his stead. По прошествии сорока лет царствования Давида, Авессалом сказал царю: пойду я и исполню обет мой, который я дал Господу, в Хевроне; И= бы'сть w\т­ конца` четы'редесяти лjь'тъ, и= рече` а=вессалw'мъ ко _о=тцу` сво­ему`: пойду` н­н~jь и= воз­да'мъ w=бjь'ты моя^, jа=`же w=бjьща'хъ гд\су въ хеврw'нjь: וַיְהִי מִקֵּץ אַרְבָּעִים שָׁנָה; וַיֹּאמֶר אַבְשָׁלוֹם אֶל־הַמֶּלֶךְ, אֵלֲכָה נָּא, וַאֲשַׁלֵּם אֶת־נִדְרִי אֲשֶׁר־נָדַרְתִּי לַיהוָה בְּחֶבְרוֹן׃  وَبَعْدَ انْقِضَاءِ أَرْبَعِ سَنَوَاتٍ قَالَ أَبْشَالُومُ لِلْمَلِكِ: «دَعْنِي أَنْطَلِقُ إِلَى حَبْرُونَ لأُوفِيَ نَذْرِي الَّذِي نَذَرْتُهُ لِلرَّبِّ.
15:8 ὅτι εὐχὴν ηὔξατο ὁ δοῦλός σου ἐν τῷ οἰκεῖν με ἐν Γεδσουρ ἐν Συρίᾳ λέγων ἐὰν ἐπι­στρέφων ἐπι­στρέψῃ με κύριος εἰς Ιερουσαλημ καὶ λατρεύ­σω τῷ κυρίῳ Vo­tum enim vovit servus tuus, cum esset in Gesur Syriae­, dicens: Si reduxerit me Dominus in Ierusalem, sacri­fi­cabo Domino». რამეთუ აღთქმა აღუთქუ მონამან შენმან, ოდეს ვიყავ გეთსურს, ვითარმედ: უკუეთუ მივიწიო იერუსალჱმდ, ვმსახურო უფალსა ღმერთსა ქებრონს. რადგან ასეთი აღთქმა დადო შენმა მორჩილმა გეშურში, არამში ყოფნისას: თუ დამაბრუნებს უფალი იერუსალიმში, მსხვერპლს შევწირავ-მეთქი უფალს. In the thirty and eighth year of Azariah king of Judah did Zachariah the son of Jeroboam reign over Israel in Samaria six months. ибо я, раб твой, живя в Гессуре в Сирии, дал обет: если Господь возвратит меня в Иерусалим, то я принесу жертву Господу. зане` w=бjь'тъ w=бjьща` ра'бъ тво'й, _е=гда` жи'хъ въ гедсу'рjь сv"рi'йстjьмъ, глаго'ля: а='ще воз­враща'я воз­врати'тъ мя` гд\сь во i=ер\сли'мъ, и= послужу` гд\су. כִּי־נֵדֶר נָדַר עַבְדְּךָ, בְּשִׁבְתִּי בִגְשׁוּר בַּאֲרָם לֵאמֹר; אִם־יְשִׁיב (יָשׁוֹב) יְשִׁיבֵנִי יְהוָה יְרוּשָׁלִַם, וְעָבַדְתִּי אֶת־יְהוָה׃  فَقَدْ نَذَرَ عَبْدُكَ، عِنْدَمَا كُنْتُ مُقِيماً فِي جَشُورَ فِي آرَامَ، أَنَّهُ إِنْ رَدَّنِي الرَّبُّ إِلَى أُورُشَلِيمَ فَإِنِّي أُقَدِّمُ لَهُ ذَبِيحَةً».
15:9 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς βάδιζε εἰς εἰρήνην καὶ ἀναστὰς ἐπορεύ­θη εἰς Χεβρων Dixit­que ei rex. «Vade in pace». Et sur­rexit et abiit in He­bron. ჰრქუა მას მეფემან, ვითარმედ: ვიდოდე შენ ცოცხლებით! და წარვიდა აბესალომ ქებრონად. უთხრა მეფემ: მშვიდობით წადი. ადგა და წავიდა ხებრონს. And he did that which was evil in the sight of the LORD, as his fathers had done: he departed not from the sins of Jeroboam the son of Nebat, who made Israel to sin. И сказал ему царь: иди с миром. И встал он и пошел в Хеврон. И= рече` _е=му` ца'рь: и=ди` съ ми'ромъ. И= воста'въ и='де въ хеврw'нъ. וַיֹּאמֶר־לוֹ הַמֶּלֶךְ לֵךְ בְּשָׁלוֹם; וַיָּקָם וַיֵּלֶךְ חֶבְרוֹנָה׃ פ  فَقَالَ الْمَلِكُ لَهُ: «اذْهَبْ بِسَلاَمٍ». فَقَامَ وَمَضَى إِلَى حَبْرُونَ.
15:10 καὶ ἀπέστειλεν Αβεσ­σαλωμ κατα­σκόπους ἐν πάσαις φυλαῖς Ισραηλ λέγων ἐν τῷ ἀκοῦσαι ὑμᾶς τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ ἐρεῖτε βεβασίλευκεν βασιλεὺς Αβεσ­σαλωμ ἐν Χεβρων Misit autem Absalom exploratores in universas tri­bus Isra­el dicens: «Statim ut audi­eri­tis clangorem bucinae­, dicite: «Fac­tus est rex Absalom in He­bron»». და წარავლინნა მაუწყებელნი ყოველთა მიმართ ნათესავთა ისრაჱლისათა და ამცნო მათ და ჰრქუა, ვითარმედ: რაჟამს გესმეს თქუენ ჴმაჲ ნესტჳსა, სთქუთ ყოველთა, ვითარმედ: მეფე არს აბესალომ ქებრონს! გზირები დაგზავნა აბესალომმა ისრაელის ყველა შტოში და შეუთვალა: ბუკის ხმა რომ მოგესმებათ, გამოაცხადეთ: აბესალომი გამეფდა ხებრონს! And Shallum the son of Jabesh conspired against him, and smote him before the people, and slew him, and reigned in his stead. И разослал Авессалом лазутчиков во все колена Израилевы, сказав: когда вы услышите звук трубы, то говорите: Авессалом воцарился в Хевроне. И= посла` а=вессалw'мъ согляда^таи во вся^ кwлjь'на i=и~л_ева, глаго'ля: _е=гда` о_у=слы'шите вы` гла'съ трубы` ро'жаны, и= рцы'те: воцари'ся ца'рь а=вессалw'мъ въ хеврw'нjь. וַיִּשְׁלַח אַבְשָׁלוֹם מְרַגְּלִים, בְּכָל־שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר; כְּשָׁמְעֲכֶם אֶת־קוֹל הַשֹּׁפָר, וַאֲמַרְתֶּם מָלַךְ אַבְשָׁלוֹם בְּחֶבְרוֹן׃  وَبَثَّ أَبْشَالُومُ جَوَاسِيسَ فِي أَوْسَاطِ جَمِيعِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: «إِنْ سَمِعْتُمْ نَفِيرَ الْبُوقِ، فَقُولُوا: قَدْ مَلَكَ أَبْشَالُومُ فِي حَبْرُونَ».
15:11 καὶ μετὰ Αβεσ­σαλωμ ἐπορεύ­θησαν δια­κόσιοι ἄνδρες ἐξ Ιερουσαλημ κλητοὶ καὶ πορευόμενοι τῇ ἁπλότητι αὐτῶν καὶ οὐκ ἔγνωσαν πᾶν ῥῆμα Por­ro cum Absalom ierunt ducenti viri de Ierusalem vocati, euntes simplici corde et causam peni­tus ignorantes. და წარვიდეს იერუსალჱმით ვითარ ორას ოდენ კაცნი რჩეულნი სიწრფოებით, და არა იცოდეს მათ განზრახვა იგი არცა ერთი სიტყუაჲ. ორას კაცს დაუძახა აბესალომმა და გაიყოლა იერუსალიმიდან. ისინიც ალალად გაჰყვნენ, არ იცოდნენ საქმის ვითარება. And the rest of the acts of Zachariah, behold, they are written in the book of the chronicles of the kings of Israel. С Авессаломом пошли из Иерусалима двести человек, которые были приглашены им, и пошли по простоте своей, не зная, в чем дело. И= и=до'ша со а=вессалw'момъ двjь'сти муже'й w\т­ i=ер\сли'ма по'звани: и= и=дя'ху въ простотjь` сво­е'й, и= не разумjь'ша вся'кагw глаго'ла. וְאֶת־אַבְשָׁלוֹם, הָלְכוּ מָאתַיִם אִישׁ מִירוּשָׁלִַם, קְרֻאִים וְהֹלְכִים לְתֻמָּם; וְלֹא יָדְעוּ כָּל־דָּבָר׃  وَرَافَقَ أَبْشَالُومَ مِئَتَا رَجُلٍ مِنْ أُورُشَلِيمَ لَبَّوْا دَعْوَتَهُ عَنْ طِيبِ نِيَّةٍ غَيْرَ عَالِمِينَ بِشَيْءٍ.
15:12 καὶ ἀπέστειλεν Αβεσ­σαλωμ καὶ ἐκάλεσεν τὸν Αχιτοφελ τὸν Γελμωναῖον τὸν σύμβουλον Δαυιδ ἐκ τῆς πόλεως αὐτοῦ ἐκ Γωλα ἐν τῷ θυσιάζειν αὐτόν καὶ ἐγένετο σύστρεμμα ἰσχυρόν καὶ ὁ λαὸς πορευό­με­νος καὶ πολὺς μετὰ Αβεσ­σαλωμ Accersivit quo­que Absalom, cum im­molaret victi­mas, Achitophel Gilonitem con­siliari­um David de civitate sua Gilo. Et facta est con­iuratio valida; populus­que concur­rens augebatur cum Absalom. და წარავლინა აბესალომ და მოიყვანეს აქიტობელი თეკველი, თანამზრახველი დავითისი, ქალაქით თჳსით დოვლით. და იყო, რაჟამს შესწირვიდა მსხუერპლსა და სიტყუაჲ დამტკიცნებოდა, და მიკრბებოდა აბესალომისა, გილონელი ახითოფელიც, დავითის მრჩეველი დაიბარა აბესალომმა მისი ქალაქიდან, გილოდან, მსხვერპლშეწირვაზე. გამტკიცდა შეთქმულება და უამრავმა ხალხმა იწყო დენა აბესალომისკენ. This was the word of the LORD which he spake unto Jehu, saying, Thy sons shall sit on the throne of Israel unto the fourth generation. And so it came to pass. Во время жертвоприношения Авессалом послал и призвал Ахитофела Гилонянина, советника Давидова, из его города Гило. И составился сильный заговор, и народ стекался и умножался около Авессалома. И= посла` а=вессалw'мъ, и= при­зва` а=хiтофе'ла галамонi'йскаго, совjь'тника давi'дова, w\т­ гра'да _е=гw` гwла'мы, _е=гда` жря'ше ж_е'ртвы. И= бы'сть смяте'нiе крjь'пко: и= людi'й мно'же­с­т­во и=ду'щихъ со а=вессалw'момъ. וַיִּשְׁלַח אַבְשָׁלוֹם אֶת־אֲחִיתֹפֶל הַגִּילֹנִי יוֹעֵץ דָּוִד, מֵעִירוֹ מִגִּלֹה, בְּזָבְחוֹ אֶת־הַזְּבָחִים; וַיְהִי הַקֶּשֶׁר אַמִּץ, וְהָעָם הוֹלֵךְ וָרָב אֶת־אַבְשָׁלוֹם׃  وَفِي أَثْنَاءِ تَقْرِيبِهِ ذَبَائِحَ، اسْتَدْعَى أَبْشَالُومُ أَخِيتُوفَلَ الْجِيلُونِيَّ مُشِيرَ دَاوُدَ، مِنْ بَلْدَتِهِ جِيلُوهَ. وَتَفَاقَمَتِ الْفِتْنَةُ وَازْدَادَ اِلْتِفَافُ الشَّعْبِ حَوْلَ أَبْشَالُومَ.
15:13 καὶ παρεγένετο ὁ ἀπαγγέλλων προ­̀ς Δαυιδ λέγων ἐγενήθη ἡ καρδία ἀνδρῶν Ισραηλ ὀπίσω Αβεσ­σαλωμ Venit igitur nuntius ad David dicens: «Toto corde universus Isra­el sequitur Absalom». მაშინ მოვიდა კაცი ერთი დავითისა და ჰრქუა მას: გული ყოვლისა კაცისა ისრაჱლისა აბესალომის თანა არს! მივიდა მაცნე დავითთან და უთხრა: აბესალომს მიემხრო მთელი ისრაელი. Shallum the son of Jabesh began to reign in the nine and thirtieth year of Uzziah king of Judah; and he reigned a full month in Samaria. И пришел вестник к Давиду и сказал: сердце Израильтян уклонилось на сторону Авессалома. И= прiи'де вjь'ст­никъ къ давi'ду, глаго'ля: бы'сть се'рдце муже'й i=и~левыхъ со а=вессалw'момъ. וַיָּבֹא הַמַּגִּיד, אֶל־דָּוִד לֵאמֹר; הָיָה לֶב־אִישׁ יִשְׂרָאֵל אַחֲרֵי אַבְשָׁלוֹם׃  فَجَاءَ مُخْبِرٌ قَالَ لِدَاوُدَ: «إِنَّ قُلُوبَ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ قَدْ مَالَتْ نَحْوَ أَبْشَالُومَ».
15:14 καὶ εἶπεν Δαυιδ πᾶσιν τοῖς παισὶν αὐτοῦ τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ τοῖς ἐν Ιερουσαλημ ἀνάστητε καὶ φύγωμεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν σωτηρία ἀπο­̀ προ­σώπου Αβεσ­σαλωμ ταχύνατε τοῦ πορευθῆναι ἵνα μὴ ταχύνῃ καὶ κατα­λάβῃ ἡμᾶς καὶ ἐξώσῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς τὴν κακίαν καὶ πατάξῃ τὴν πόλιν στόματι μαχαίρης Et ait David servis suis, qui erant cum eo in Ierusalem: «Surgite, fugiamus; ne­que enim erit nobis effugi­um a faci­e Absalom. Fe­s­tinate egredi, ne fe­s­tinans occupet nos et impellat super nos ruinam et percutiat civitatem in ore gladii». სიტყუად იწყო დავით მონათა მათ მისთა და ჰრქუა: აღდეგით, წარვიდეთ ამიერ, რამეთუ არა არს ჩუენდა ცხორებაჲ აბესალომისგან, ისწრაფეთ, მოარიდეთ, ნუუკუე მოვიდეს და მოსრას ქალაქი ესე ჩუენ გამო მახჳლითა. უთხრა დავითმა თავის მორჩილთ და ყველას, ვინც კი თან ახლდა იერუსალიმში: ადექით და გავიქცეთ, თორემ ვერ გადავურჩებით აბესალომს. იჩქარეთ წასვლა, რომ არ მოგვისწროს და უბედურება არ დაგვათიოს თავზე, მახვილს არ მისცეს ქალაქი. For Menahem the son of Gadi went up from Tirzah, and came to Samaria, and smote Shallum the son of Jabesh in Samaria, and slew him, and reigned in his stead. И сказал Давид всем слугам своим, которые были при нем в Иерусалиме: встаньте, убежим, ибо не будет нам спасения от Авессалома; спешите, чтобы нам уйти, чтоб он не застиг и не захватил нас, и не навел на нас беды и не истребил города мечом. И= рече` давi'дъ всjь^мъ _о=трокw'мъ сво­и^мъ су'щымъ съ ни'мъ во i=ер\сли'мjь: воста'ните, и= бjьжи'мъ, jа='кw нjь'сть на'мъ спасе'нiя w\т­ лица` а=вессалw'мля: о_у=скори'те и=ти`, да не о_у=скори'тъ и= во'зметъ на'съ, и= наведе'тъ на на'съ sло'бу, и= и=збiе'тъ гра'дъ _о='стрiемъ меча`. וַיֹּאמֶר דָּוִד לְכָל־עֲבָדָיו אֲשֶׁר־אִתּוֹ בִירוּשָׁלִַם קוּמוּ וְנִבְרָחָה, כִּי לֹא־תִהְיֶה־לָּנוּ פְלֵיטָה מִפְּנֵי אַבְשָׁלוֹם; מַהֲרוּ לָלֶכֶת, פֶּן־יְמַהֵר וְהִשִּׂגָנוּ וְהִדִּיחַ עָלֵינוּ אֶת־הָרָעָה, וְהִכָּה הָעִיר לְפִי־חָרֶב׃  فَقَالَ دَاوُدُ لِرِجَالِهِ الْمُلْتَفِّينَ حَوْلَهُ فِي أُورُشَلِيمَ: «قُوُموا بِنَا نَهْرُبُ، لأَنَّهُ لَا نَجَاةَ لَنَا مِنْ أَبْشَالُومَ. أَسْرِعُوا فِي الْهَرَبِ لِئَلاَّ يَفُوتَ الْوَقْتُ، وَيُدْرِكَنَا أَبْشَالُومُ وَيدَمِّرَ الْمَدِينَةَ»
15:15 καὶ εἶπον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως προ­̀ς τὸν βασιλέα κατα­̀ πάν­τα ὅσα αἱρεῖται ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεύς ἰδοὺ οἱ παῖδές σου Dixe­runt­que servi regis ad eum: «In omni­bus, quae­cum­que elegerit dominus no­s­ter rex, ecce servi tui sumus». მიუგეს მონათა მათ დავითს და ჰრქუეს: აქა ვართ, მეფე! ყოველი, რაცა გნებავს, იგიცა ვყოთ! უთხრეს მეფის მორჩილებმა მეფეს: გადაწყვიტოს ჩვენმა მეფე-ბატონმა და, აჰა, ჩვენ აქა ვართ, შენი მორჩილნი. And the rest of the acts of Shallum, and his conspiracy which he made, behold, they are written in the book of the chronicles of the kings of Israel. И сказали слуги царские царю: во всем, что угодно господину нашему царю, мы - рабы твои. И= рjь'ша _о='троцы цар_е'вы къ царю`: вся^ _е=ли^ка заповjь'сть госпо'дь на'шъ ца'рь, се`, мы` _о='троцы тво­и`. וַיֹּאמְרוּ עַבְדֵי־הַמֶּלֶךְ אֶל־הַמֶּלֶךְ; כְּכֹל אֲשֶׁר־יִבְחַר אֲדֹנִי הַמֶּלֶךְ הִנֵּה עֲבָדֶיךָ׃  فَأَجَابَهُ رِجَالُهُ: «نَحْنُ طَوْعُ أَمْرِكَ فِي كُلِّ مَا تُشِيرُ بِهِ».
15:16 καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ ἀφῆκεν ὁ βασιλεὺς δέκα γυναῖκας τῶν παλλακῶν αὐτοῦ φυλάσ­σειν τὸν οἶκον Egressus est ergo rex et universa domus eius post eum et dereliquit rex decem muli­eres con­cubinas ad cu­s­todi­endam domum. და გამოვიდა მეფე და ყოველი სახლი მისი მკჳრცხლი. და დაუტევა მუნ მეფემან ათი დედაკაცი ხარჭთა მისთაგან მცველად სახლისა მისისა. გავიდა მეფე და მიჰყვა მას მთელი მისი სახლი. მხოლოდ ათი ხარჭა დატოვა მეფემ სასახლის მოსავლელად. Then Menahem smote Tiphsah, and all that were therein, and the coasts thereof from Tirzah: because they opened not to him, therefore he smote it; and all the women therein that were with child he ripped up. И вышел царь и весь дом его за ним пешком. Оставил же царь десять жен, наложниц [своих], для хранения дома. И= и=зы'де ца'рь и= ве'сь до'мъ _е=гw` нога'ми сво­и'ми, и= w=ста'ви ца'рь де'сять же'нъ подло'жницъ сво­и'хъ храни'ти до'мъ. וַיֵּצֵא הַמֶּלֶךְ וְכָל־בֵּיתוֹ בְּרַגְלָיו; וַיַּעֲזֹב הַמֶּלֶךְ, אֵת עֶשֶׂר נָשִׁים פִּלַגְשִׁים לִשְׁמֹר הַבָּיִת׃  فَخَرَجَ الْمَلِكُ وَسَائِرُ أَهْلِ بَيْتِهِ، وَلَمْ يَتْرُكْ سِوَى عَشْرِ مَحْظِيَّاتٍ لِحِرَاسَةِ الْقَصْرِ.
15:17 καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πάν­τες οἱ παῖδες αὐτοῦ πεζῇ καὶ ἔστησαν ἐν οἴκῳ τῷ μακράν Egressus­que rex et om­nis populus post eum stete­runt ad ulti­mam domum. და გამოვიდა მეფე და ყოველი ერი მის თანა მკჳრცხლი და დადგეს ზეთისხეოანსა მას უდაბნოსასა გავიდა მეფე და მიჰყვა მთელი ხალხი, და გაჩერდნენ ერთ განაპირა სახლში. In the nine and thirtieth year of Azariah king of Judah began Menahem the son of Gadi to reign over Israel, and reigned ten years in Samaria. И вышел царь и весь народ пешие, и остановились у Беф-Мерхата. И= и=зы'де ца'рь и= вси` _о='троцы _е=гw` пjь^ши и= ста'ша въ дому` су'щемъ дале'че: וַיֵּצֵא הַמֶּלֶךְ וְכָל־הָעָם בְּרַגְלָיו; וַיַּעַמְדוּ בֵּית הַמֶּרְחָק׃  وَتَوَقَّفَ الْمَلِكُ وَالشَّعْبُ السَّائِرُ فِي إِثْرِهِ عِنْدَ آخِرِ بَيْتٍ فِي طَرَفِ الْمَدِينَةِ.
15:18 καὶ πάν­τες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀνὰ χεῖρα αὐτοῦ παρῆγον καὶ πᾶς ὁ Χεττι καὶ πᾶς ὁ Φελετθι καὶ ἔστησαν ἐπι­̀ τῆς ἐλαίας ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρεπορεύ­ετο ἐχό­με­νος αὐτοῦ καὶ πάν­τες οἱ περὶ αὐτὸν καὶ πάν­τες οἱ ἁδροὶ καὶ πάν­τες οἱ μαχηταί ἑξακόσιοι ἄνδρες καὶ παρῆσαν ἐπι­̀ χεῖρα αὐτοῦ καὶ πᾶς ὁ Χερεθθι καὶ πᾶς ὁ Φελεθθι καὶ πάν­τες οἱ Γεθθαῖοι ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ ἐλθόν­τες τοῖς ποσὶν αὐτῶν ἐκ Γεθ πορευόμενοι ἐπι­̀ προ­́σωπον τοῦ βασιλέως Et universi servi eius transi­erunt iuxta eum; et omnes Cherethi et Phelethi et omnes Getthae­i, se­scenti viri, qui secuti eum fue­rant de Geth, transi­erunt coram rege. ყოველნი მონანი მისნი, და წარვიდეს მის თანა და მოვიდეს ყოველნი ქეტელნი და ყოველნი ფერეზელნი, და მის თანა ექუსასი კაცი, რომელნი მოსრულ იყვნეს გეთით. და მივიდოდეს მკჳრცხლნი წინაშე მეფისა. მხარდამხარ მიჰყვებოდნენ მისი მორჩილნი, ხოლო ქერეთელები, ფელეთელები და გეთელები, ექვსასი კაცი, გეთიდან რომ წამოჰყვა მას, წინ მიუძღოდნენ მეფეს. And he did that which was evil in the sight of the LORD: he departed not all his days from the sins of Jeroboam the son of Nebat, who made Israel to sin. И все слуги его шли по сторонам его, и все Хелефеи, и все Фелефеи, и все Гефяне до шестисот человек, пришедшие вместе с ним из Гефа, шли впереди царя. и= вси` _о='троцы _е=гw` w\т­ _о=бою` страну^ _е=гw` и=дя'ху, и= вси` хелеfе'_е и= вси` фелеfе'_е и= вси` геfе'_е, ше'сть сw'тъ муже'й ше'дше пjь^ши w\т­ ге'fа пред\ъидя'ху пред\ъ лице'мъ царе'вымъ. וְכָל־עֲבָדָיו עֹבְרִים עַל־יָדוֹ, וְכָל־הַכְּרֵתִי וְכָל־הַפְּלֵתִי; וְכָל־הַגִּתִּים שֵׁשׁ־מֵאוֹת אִישׁ, אֲשֶׁר־בָּאוּ בְרַגְלוֹ מִגַּת, עֹבְרִים עַל־פְּנֵי הַמֶּלֶךְ׃  وَأَخَذَ رِجَالُهُ يَمُرُّونَ أَمَامَهُ مِنْ ضُبَّاطٍ وَحَرَسٍ خَاصٍّ، ثُمَّ سِتُّ مِئَةِ رَجُلٍ مِنَ الْجَتِّيِّينَ الَّذِينَ تَبِعُوهُ مِنْ جَتَّ.
15:19 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς προ­̀ς Εθθι τὸν Γεθθαῖον ἵνα τί πορεύ­ῃ καὶ σὺ μεθ᾿ ἡμῶν ἐπι­́στρεφε καὶ οἴκει μετὰ τοῦ βασιλέως ὅτι ξένος εἶ σὺ καὶ ὅτι μετῴκηκας σὺ ἐκ τοῦ τόπου σου Dixit autem rex ad Ethai Getthae­um: «Cur ve­nis etiam tu nobi­scum? Revertere et habita cum rege, quia ali­enigena es, im­mo et ex­sul de loco tuo. მაშინ ჰრქუა მეფემან ეთთის გეთელსა, ვითარმედ: რასათჳს მოხველ ჩუენ თანა? შეიქეც მუნვე და იყავ მეფისა თანა, რამეთუ კაცი უცხო ხარ შენა, რომელი აღდეგ ქუეყანით შენით გეთით და მოხველ ჩუენ თანა. უთხრა მეფემ ითაი გეთელს: შენ რაღას მოგვყვები? გაბრუნდი და დარჩი იმ მეფესთან, რადგან უცხოელი ხარ და შენი ადგილიდან გადმოხვეწილი. And Pul the king of Assyria came against the land: and Menahem gave Pul a thousand talents of silver, that his hand might be with him to confirm the kingdom in his hand. И сказал царь Еффею Гефянину: зачем и ты идешь с нами? Возвратись и оставайся с тем царем; ибо ты - чужеземец и пришел сюда из своего места; И= рече` ца'рь ко _е=ffе'ю геffе'ину: почто` и= ты` и='деши съ на'ми; воз­врати'ся и= живи` съ царе'мъ, jа='кw чу'ждь _е=си` ты`, и= jа='кw пресели'л­ся _е=си` ты` w\т­ мjь'ста тво­егw`: וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ אֶל־אִתַּי הַגִּתִּי, לָמָּה תֵלֵךְ גַּם־אַתָּה אִתָּנוּ; שׁוּב וְשֵׁב עִם־הַמֶּלֶךְ כִּי־נָכְרִי אַתָּה, וְגַם־גֹּלֶה אַתָּה לִמְקוֹמֶךָ׃  فَقَالَ الْمَلِكُ لِقَائِدِهِمْ إِتَّايَ الْجَتِّيِّ: «لِمَاذَا تَذْهَبُ أَنْتَ أَيْضاً مَعَنَا؟ اِرْجِعْ وَأَقِمْ مَعَ الْمَلِكِ الْجَدِيِدِ لأَنَّكَ غَرِيبٌ وَمَنْفِيٌّ أَيْضاً مِنْ وَطَنِكَ.
15:20 εἰ ἐχθὲς παρα­γέγονας καὶ σήμερον κινήσω σε μεθ᾿ ἡμῶν καί γε μεταναστήσεις τὸν τόπον σου ἐχθὲς ἡ ἐξέλευσίς σου καὶ σήμερον μετακινήσω σε μεθ᾿ ἡμῶν τοῦ πορευθῆναι καὶ ἐγὼ πορεύ­σομαι οὗ ἂν ἐγὼ πορευθῶ ἐπι­στρέφου καὶ ἐπι­́στρεψον τοὺς ἀδελφούς σου μετὰ σοῦ καὶ κύριος ποιήσει μετὰ σοῦ ἔλεος καὶ ἀλήθειαν Heri ve­nisti, et hodi­e compellam te vagari nobi­scum, cum ego vadam, quo iturus sum? Revertere et reduc tecum fratres tuos, et Dominus faciat tecum misericordiam et veritatem». ხოლო დღეს არა გიტევებ მოსლვად ჩუენ თანა და მე წარვალ, სადაცა მიმავალ ვარ, და შენ მიიქეც და შეაქციენ ძმანიცა შენნი შენ თანა. და გიყოსთ უფალმან ღმერთმან წყალობა და ჭეშმარიტება მისი შენ თანა! გუშინ მოხვედი და დღეს როგორ გაიძულო ჩვენთან ერთად წამოსვლა. მე წავალ, სადაც იქნება, შენ კი გაბრუნდი და უკან გააბრუნე შენიანები. მადლი და ერთგულება იყოს შენთან! And Menahem exacted the money of Israel, even of all the mighty men of wealth, of each man fifty shekels of silver, to give to the king of Assyria. So the king of Assyria turned back, and stayed not there in the land. вчера ты пришел, а сегодня я заставлю тебя идти с нами? Я иду, куда случится; возвратись и возврати братьев своих с собою, [да сотворит Господь] милость и истину [с тобою]! а='ще вчера` при­ше'лъ _е=си`, и= дне'сь ли подви'гну тя` и=ти` съ на'ми; и= а='зъ и=ду`, а='може пойду`: и=ди` и= воз­врати'ся, и= воз­врати` бра'тiю твою` съ тобо'ю, и= гд\сь да сотвори'тъ съ тобо'ю мл\сть и= и='стину. תְּמוֹל בּוֹאֶךָ, וְהַיּוֹם אֲנוֹעֲךָ (אֲנִיעֲךָ) עִמָּנוּ לָלֶכֶת, וַאֲנִי הוֹלֵךְ, עַל אֲשֶׁר־אֲנִי הוֹלֵךְ; שׁוּב וְהָשֵׁב אֶת־אַחֶיךָ עִמָּךְ חֶסֶד וֶאֱמֶת׃  لَقَدْ جِئْتَ بِالأَمْسِ الْقَرِيبِ، فَهَلْ أَجْعَلُكَ الْيَوْمَ تَتَشَرَّدُ مَعَنَا، مَعَ أَنَّنِي لَا أَدْرِي إِلَى أَيْنَ أَذْهَبُ؟ اِرْجِعْ وَعُدْ بِقَوْمِكَ، وَلْتُرَافِقْكَ الرَّحْمَةُ وَالْحَقُّ».
15:21 καὶ ἀπεκρίθη Εθθι τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν ζῇ κύριος καὶ ζῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς ὅτι εἰς τὸν τόπον οὗ ἐὰν ᾖ ὁ κύριός μου καὶ ἐὰν εἰς θάνατον καὶ ἐὰν εἰς ζωήν ὅτι ἐκεῖ ἔσται ὁ δοῦλός σου Et respondit Ethai regi dicens: «Vivit Dominus et vivit dominus meus rex, in quocum­que loco fuerit dominus meus rex, sive ad mortem sive ad vitam, ibi erit servus tuus». მიუგო ეთთი მეფესა და ჰრქუა: ცხოველ არს უფალი! და ცხოველ არს სული შენი, უფალო ჩემო მეფე! რამეთუ ვიდრეცა უფალი ჩემი მეფე მიხჳდე, გინა თუ სიკუდილით, გინა თუ ცხორებად მივიდე მეცა, მონა შენი! მიუგო ითაიმ მეფეს და უთხრა: უფალს და ჩემს მეფე-ბატონს ვფიცავ, სადაც არ უნდა წავიდეს ჩემი მეფე-ბატონი, სასიკვდილოდ თუ სასიცოცხლოდ, შენი მორჩილიც იქ იქნება. And the rest of the acts of Menahem, and all that he did, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Israel? И отвечал Еффей царю и сказал: жив Господь, и да живет господин мой царь: где бы ни был господин мой царь, в жизни ли, в смерти ли, там будет и раб твой. И= w\т­вjьща` _е=ffе'й къ царю` и= рече`: жи'въ гд\сь, и= жи'въ господи'нъ мо'й ца'рь, jа='кw на мjь'стjь, и=дjь'же бу'детъ господи'нъ мо'й ца'рь, и=ли` въ сме'рти, и=ли` въ животjь`, та'мw бу'детъ ра'бъ тво'й. וַיַּעַן אִתַּי אֶת־הַמֶּלֶךְ וַיֹּאמַר; חַי־יְהוָה, וְחֵי אֲדֹנִי הַמֶּלֶךְ, כִּי אִם־בִּמְקוֹם אֲשֶׁר יִהְיֶה־שָּׁם אֲדֹנִי הַמֶּלֶךְ, אִם־לְמָוֶת אִם־לְחַיִּים, כִּי־שָׁם יִהְיֶה עַבְדֶּךָ׃  وَلَكِنَّ إِتَّايَ أَجَابَ الْمَلِكَ: «حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ وَحَيٌّ هُوَ سَيِّدِي الْمَلِكُ، أَنَّهُ حَيْثُمَا يَتَوَجَّهُ سَيِّدِي الْمَلِكُ، سَوَاءٌ كَانَ لِلْحَيَاةِ أَمْ لِلْمَوْتِ، يَتَوَجَّهُ عَبْدُكَ أَيْضاً».
15:22 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς προ­̀ς Εθθι δεῦρο καὶ δια­́βαινε μετ᾿ ἐμοῦ καὶ παρῆλθεν Εθθι ὁ Γεθθαῖος καὶ πάν­τες οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ὁ μετ᾿ αὐτοῦ Et ait David Ethai: «Veni et transi». Et transivit Ethai Getthae­us et omnes viri eius et omnes parvuli, qui cum eo erant. მაშინ ჰრქუა დავით მეფემან ეთთის: წარმოვედ ჩემ თანა! და წავიდა ეთთი გეთელი. უთხრა დავითმა ითაის: კეთილი, წამოდი. წაჰყვა ითაი გეთელი და მთელი მისი ხალხი და მთელი წვრილშვილი, ვინც მასთან იყო. And Menahem slept with his fathers; and Pekahiah his son reigned in his stead. И сказал Давид Еффею: итак иди и ходи со мною. И пошел Еффей Гефянин и все люди его и все дети, бывшие с ним. И= рече` ца'рь ко _е=ffе'ю: гряди`, и= прейди` со мно'ю. И= пре'йде _е=ffе'й геffе'инъ и= ца'рь и= вси` _о='троцы _е=гw` и= ве'сь наро'дъ и='же съ ни'мъ. וַיֹּאמֶר דָּוִד אֶל־אִתַּי לֵךְ וַעֲבֹר; וַיַּעֲבֹר אִתַּי הַגִּתִּי וְכָל־אֲנָשָׁיו, וְכָל־הַטַּף אֲשֶׁר אִתּוֹ׃  فَقَالَ دَاوُدُ لإِتَّايَ: «تَعَالَ، وَاعْبُرْ مَعَنَا». فَعَبَرَ إِتَّايُ الْجَتِّيُّ وَجَمِيعُ أَصْحَابِهِ وَسَائِرُ الأَطْفَالِ الَّذِيِنَ كَانُوا مَعَهُ.
15:23 καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἔκλαιεν φωνῇ μεγά­λῃ καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρεπορεύ­ον­το ἐν τῷ χειμάρρῳ Κεδρων καὶ ὁ βασιλεὺς διέβη τὸν χειμάρρουν Κεδρων καὶ πᾶς ὁ λαὸς καὶ ὁ βασιλεὺς παρεπορεύ­ον­το ἐπι­̀ προ­́σωπον ὁδοῦ τὴν ἔρημον Om­nis­que ter­ra flebat voce magna, et universus populus transibat. Rex quo­que transgredi­ebatur tor­ren­tem Cedron, et cunc­tus populus incedebat con­tra viam deserti. და ყოველნი მონანი მისნი და ყოველი ერი მისი მის თანა ჴმითა მაღლითა ტიროდეს და აღვიდოდეს ნაღვარევსა მას კედრონისასა. და მეფე და ყოველი ძალი მისი ვიდოდეს გზასა მას ზედა. ხმამაღლა ტიროდა მთელი ქვეყანა და მიმავალი ხალხი. გადალახა მეფემ ყედრონის ხევი და მთელი ხალხი დაადგა უდაბნოს გზას. In the fiftieth year of Azariah king of Judah Pekahiah the son of Menahem began to reign over Israel in Samaria, and reigned two years. И плакала вся земля громким голосом. И весь народ переходил, и царь перешел поток Кедрон; и пошел весь народ [и царь] по дороге к пустыне. И= вся` земля` пла'кашеся гла'сомъ вели'кимъ. И= вси` лю'дiе прехожда'ху по пото'ку ке'дрску, и= ца'рь пре'йде чрез\ъ пото'къ ке'дрскiй, и= вси` лю'дiе и= ца'рь и=дя'ху къ лицу` пути` пусты'н­нагw. וְכָל־הָאָרֶץ, בּוֹכִים קוֹל גָּדוֹל, וְכָל־הָעָם עֹבְרִים; וְהַמֶּלֶךְ, עֹבֵר בְּנַחַל קִדְרוֹן, וְכָל־הָעָם עֹבְרִים, עַל־פְּנֵי־דֶרֶךְ אֶת־הַמִּדְבָּר׃  وَرَاحَ أَهَالِي الأَرْضِ يَبْكُونَ بِصَوْتٍ مُرْتَفِعٍ فِيمَا كَانَ الْمَلِكُ وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الشَّعْبِ يَجْتَازُونَ فِي وَادِي قَدْرُونَ فِي طَرِيقِهِمْ نَحْوَ الصَّحْرَاءِ.
15:24 καὶ ἰδοὺ καί γε Σαδωκ καὶ πάν­τες οἱ Λευῖται μετ᾿ αὐτοῦ αἴρον­τες τὴν κιβωτὸν δια­θήκης κυρίου ἀπο­̀ Βαιθαρ καὶ ἔστησαν τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ καὶ ἀνέβη Αβιαθαρ ἕως ἐπαύσατο πᾶς ὁ λαὸς παρελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως Venit autem et Sadoc et universi Levitae­ cum eo portantes arcam foederis Dei; et deposue­runt arcam Dei. Et sacri­fi­cavit Abiathar, donec om­nis populus egressus fue­rat de civitate. სადუკსა და ყოველთა ლევიტელთა მოაქუნდა კიდობანი იგი შჯულისა უფლისა ბეთარადდ. და დადგეს მუნ კიდობანი იგი, ვიდრე არა გამოკრბა ერი იგი ყოვლით ქალაქით. იქ იყო ცადოკიც და მასთან ერთად ყველა ლევიანი, ღვთის აღთქმის კიდობნის მტვირთველნი. დაასვენეს ღვთის კიდობანი და იდგა მაღალზე აბიათარი, ვიდრე მთლიანად არ გამოვიდა ხალხი ქალაქიდან. And he did that which was evil in the sight of the LORD: he departed not from the sins of Jeroboam the son of Nebat, who made Israel to sin. Вот и Садок [священник], и все левиты с ним несли ковчег завета Божия из Вефары и поставили ковчег Божий; Авиафар же стоял на возвышении, доколе весь народ не вышел из города. И= се`, и= садw'къ i=ере'й и= вси` леvi'ти съ ни'мъ, нося'ще кiвw'тъ завjь'та гд\сня w\т­ веfа'ры: и= поста'виша кiвw'тъ бж~iй: и= а=вiа'fаръ взы'де, до'ндеже преста'ша вси` лю'дiе и=сходи'ти и=з\ъ гра'да. וְהִנֵּה גַם־צָדוֹק וְכָל־הַלְוִיִּם אִתּוֹ, נֹשְׂאִים אֶת־אֲרוֹן בְּרִית הָאֱלֹהִים, וַיַּצִּקוּ אֶת־אֲרוֹן הָאֱלֹהִים, וַיַּעַל אֶבְיָתָר; עַד־תֹּם כָּל־הָעָם לַעֲבוֹר מִן־הָעִיר׃  وَجَاءَ صَادُوقُ أَيْضاً وَمَعَهُ جَمِيعُ اللاَّوِيِّينَ حَامِلِينَ تَابُوتَ عَهْدِ الرَّبِّ، وَوَضَعُوهُ إِلَى جَانِبِ الطَّرِيقِ. وَأَصْعَدَ أَبِيَاثَارُ ذَبَائِحَ حَتَّى انْتَهَى جَمِيعُ الشَّعْبِ مِنِ اجْتِيَازِ الْمَدِينَةِ.
15:25 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σαδωκ ἀπό­στρεψον τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ εἰς τὴν πόλιν ἐὰν εὕρω χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου καὶ ἐπι­στρέψει με καὶ δείξει μοι αὐτὴν καὶ τὴν εὐπρέπειαν αὐτῆς Et dixit rex ad Sadoc: «Reporta arcam Dei in urbem. Si invenero gratiam in oculis Domini, reducet me et o­s­tendet mihi eam et habitationem suam. მაშინ ჰრქუა დავით მეფემან სადუკს: მიიღე კიდობანი იგი სჯულისა უფლისა ადგილსავე თჳსსა; უკუეთუ ვპოო მადლი წინაშე უფლისა, და მომაქციოს ადგილად თჳსა და ვიხილო დიდებაჲ მაგისი. უთხრა მეფემ ცადოკს: დააბრუნე ქალაქში ღვთის კიდობანი. თუ მადლი მიპოვნია უფლის თვალში, მეც დამაბრუნებს და მახილვინებს მას და მის სამყოფელს. But Pekah the son of Remaliah, a captain of his, conspired against him, and smote him in Samaria, in the palace of the king's house, with Argob and Arieh, and with him fifty men of the Gileadites: and he killed him, and reigned in his room. И сказал царь Садоку: возврати ковчег Божий в город [и пусть он стоит на своем месте]. Если я обрету милость пред очами Господа, то Он возвратит меня и даст мне видеть его и жилище его. И= рече` ца'рь къ садw'ку: воз­врати` кiвw'тъ бж~iй во гра'дъ, и= да ста'нетъ на мjь'стjь сво­е'мъ: а='ще w=бря'щу блг\дть пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, и= воз­врати'тъ мя`, и= пока'жетъ ми` _е=го` и= лjь'поту _е=гw`: וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ לְצָדוֹק, הָשֵׁב אֶת־אֲרוֹן הָאֱלֹהִים הָעִיר; אִם־אֶמְצָא חֵן בְּעֵינֵי יְהוָה, וֶהֱשִׁבַנִי וְהִרְאַנִי אֹתוֹ וְאֶת־נָוֵהוּ׃  وَقَالَ الْمَلِكُ لِصَادُوقَ: «أَرْجِعْ تَابُوتَ اللهِ إِلَى الْمَدِينَةِ، فَإِنَّنِي إِنْ حَظِيتُ بِرِضَى الرَّبِّ فَإِنَّهُ يُعِيدُنِي فَأَرَى التَّابُوتَ وَمَسْكَنَهُ.
15:26 καὶ ἐὰν εἴπῃ οὕτως οὐκ ἠθέληκα ἐν σοί ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ποιείτω μοι κατα­̀ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ Si autem dixerit: «Non places mihi», prae­­s­to sum: faciat, quod bo­num est coram se». უკუეთუ მრქვას მე, ვითარმედ: არა სათნო ხარ ჩემდა, ყავნ, რაცა სათნო არს წინაშე მისსა! თუ ბრძანებს, აღარ მინდიხარო, სადღა წავალ, მიყოს რაც ენებოს. And the rest of the acts of Pekahiah, and all that he did, behold, they are written in the book of the chronicles of the kings of Israel. А если Он скажет так: «нет Моего благоволения к тебе», то вот я; пусть творит со мною, что Ему благоугодно. и= а='ще та'кw рече'тъ: не благоволи'хъ въ тебjь`: се`, а='зъ _е='смь, да сотвори'тъ ми` по бл~го'му пред\ъ _о=чи'ма сво­и'ма. וְאִם כֹּה יֹאמַר, לֹא חָפַצְתִּי בָּךְ; הִנְנִי יַעֲשֶׂה־לִּי כַּאֲשֶׁר טוֹב בְּעֵינָיו׃ ס  وَإِنْ لَمْ أَسْتَحْوِذْ عَلَى رِضَاهُ وَقَالَ: «إِنِّي لَمْ أُسَرَّ بِكَ»، فَلْيَفْعَلْ بِي مَا يَطِيبُ لَهُ.
15:27 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σαδωκ τῷ ἱερεῖ ἴδετε σὺ ἐπι­στρέφεις εἰς τὴν πόλιν ἐν εἰρήνῃ καὶ Αχιμαας ὁ υἱός σου καὶ Ιωναθαν ὁ υἱὸς Αβιαθαρ οἱ δύο υἱοὶ ὑμῶν μεθ᾿ ὑμῶν Et dixit rex ad Sadoc sacerdotem: «Videsne? Revertere in civitatem in pace; et Achi­maas filius tuus et Ionathan filius Abiathar, duo filii ve­s­t­ri sint vobi­scum. და ჰრქუა დავით მეფემან სადუკს: წარვედ შენ მშჳდობით ქალაქად და აქიმას, ძე შენი, და იონადაბ, ძე აბიათარისი, შენ თანა! უთხრა მეფემ მღვდელ ცადოკს: გამჭრიახი კაცი ხარ, დაბრუნდი მშვიდობით ქალაქში, შენი შვილი ახიმაყაცი და იონათანი, აბიათარის ძე - თქვენი ორივე შვილი თქვენთან იქნებიან. In the two and fiftieth year of Azariah king of Judah Pekah the son of Remaliah began to reign over Israel in Samaria, and reigned twenty years. И сказал царь Садоку священнику: видишь ли, - возвратись в город с миром, и Ахимаас, сын твой, и Ионафан, сын Авиафара, оба сына ваши с вами; И= рече` ца'рь садw'ку i=ере'ю: ви'дите, ты` воз­враща'ешися во гра'дъ съ ми'ромъ и= а=хiмаа'съ сы'нъ тво'й и= i=wнаfа'нъ сы'нъ а=вiа'fаровъ, два` сы'ны ва'ши съ ва'ми: וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ אֶל־צָדוֹק הַכֹּהֵן, הֲרוֹאֶה אַתָּה, שֻׁבָה הָעִיר בְּשָׁלוֹם; וַאֲחִימַעַץ בִּנְךָ וִיהוֹנָתָן בֶּן־אֶבְיָתָר שְׁנֵי בְנֵיכֶם אִתְּכֶם׃  وَاسْتَطْرَدَ الْمَلِكُ قَائِلاً لِصَادُوقَ الْكَاهِنِ: «أَلَسْتَ أَنْتَ رَائِياً؟ هَيَّا ارْجِعْ إِلَى الْمَدِينَةِ بِسَلاَمٍ أَنْتَ وَأَخِيمَعَصُ ابْنُكَ وَيُونَاثَانُ بْنُ أَبِيَاثَارَ. خُذَا ابْنَيْكُمَا مَعَكُمَا.
15:28 ἴδετε ἐγώ εἰμι στρατεύ­ομαι ἐν Αραβωθ τῆς ἐρήμου ἕως τοῦ ἐλθεῖν ῥῆμα παρ᾿ ὑμῶν τοῦ ἀπαγγεῖλαί μοι Ecce ego morabor ad vada deserti, donec veniat sermo a vobis indicans mihi». და მე გელოდი ზეთისხილოვანსა მას უდაბნოსასა, ვიდრე არა მითხრან სიტყუაჲ თქუენ მიერ. იცოდეთ, უდაბნოს ვაკეზე დაველოდები, ვიდრე ახალი ამბავი არ მომივა თქვენგან. And he did that which was evil in the sight of the LORD: he departed not from the sins of Jeroboam the son of Nebat, who made Israel to sin. видите ли, я помедлю на равнине в пустыне, доколе не придет известие от вас ко мне. ви'дите, а='зъ вселя'юся во а=равw'fъ пусты'н­ный, до'ндеже прiи'детъ ми` сло'во w\т­ ва'съ, _е='же воз­вjьсти'ти ми`. רְאוּ אָנֹכִי מִתְמַהְמֵהַּ, בְּעַבְרוֹת (בְּעַרְבוֹת) הַמִּדְבָּר; עַד בּוֹא דָבָר מֵעִמָּכֶם לְהַגִּיד לִי׃  أَمَّا أَنَا فَسَأَمْكُثُ مُنْتَظِراً عِنْدَ مَخَاوِضِ النَّهْرِ فِي الصَّحْرَاءِ رَيْثَمَا يَصِلُنِي مِنْكُمْ خَبَرٌ».
15:29 καὶ ἀπέστρεψεν Σαδωκ καὶ Αβιαθαρ τὴν κιβωτὸν εἰς Ιερουσαλημ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ Reportave­runt igitur Sadoc et Abiathar arcam Dei Ierusalem et manse­runt ibi. და წარიღეს კიდობანი იგი სადუკ და აბიათარ მუნვე, იერუსალჱმდ, და დადგეს მუნ. გააბრუნეს ცადოკმა და აბიათარმა ღვთის კიდობანი იერუსალიმში და იქ დარჩნენ. In the days of Pekah king of Israel came Tiglathpileser king of Assyria, and took Ijon, and Abelbethmaachah, and Janoah, and Kedesh, and Hazor, and Gilead, and Galilee, all the land of Naphtali, and carried them captive to Assyria. И возвратили Садок и Авиафар ковчег Божий в Иерусалим, и остались там. И= воз­врати` садw'къ и= а=вiа'fаръ кiвw'тъ бж~iй во i=ер\сли'мъ, и= сjь'де та'мw. וַיָּשֶׁב צָדוֹק וְאֶבְיָתָר אֶת־אֲרוֹן הָאֱלֹהִים יְרוּשָׁלִָם; וַיֵּשְׁבוּ שָׁם׃  فَأَرْجَعَ صَادُوقُ وَأَبِيَاثَارُ تَابُوتَ اللهِ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَأَقَامَا هُنَاكَ.
15:30 καὶ Δαυιδ ἀνέβαινεν ἐν τῇ ἀναβάσει τῶν ἐλαιῶν ἀναβαίνων καὶ κλαίων καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπι­κεκαλυμμένος καὶ αὐτὸς ἐπορεύ­ετο ἀνυπόδετος καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ἐπεκάλυψεν ἀνὴρ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀνέβαινον ἀναβαίνον­τες καὶ κλαίον­τες Por­ro David ascendebat clivum Olivarum scandens et flens, operto capite et nudis pedi­bus incedens; sed et om­nis populus, qui erat cum eo, operto capite ascendebat plorans. და დავით აღვიდოდა აღმართსა მას ზეთისხილოვანისასა და ტიროდა და დაებურა თავი მისი, და მივიდოდა იგი უჴამური და ერი იგი თავდაკიდებულად და ფიჩუდაბურვილად და ტიროდეს. ხოლო დავითი შეუდგა ზეთისხილის მთას, ადიოდა, და ტიროდა, თავდაფარული და ფეხშიშველი. ყველას, ვინც მასთან იყო, თავი ჰქონდა დაფარული, და ტირილ-ტირილით ადიოდნენ. And Hoshea the son of Elah made a conspiracy against Pekah the son of Remaliah, and smote him, and slew him, and reigned in his stead, in the twentieth year of Jotham the son of Uzziah. А Давид пошел на гору Елеонскую, шел и плакал; голова у него была покрыта; он шел босой, и все люди, бывшие с ним, покрыли каждый голову свою, шли и плакали. И= давi'дъ восхожда'­ше восхо'домъ на го'ру _е=леw'нскую восходя` и= пла'чася, и= покры'въ главу` свою`, и= са'мъ и=дя'ше босы'ма нога'ма: и= вси` лю'дiе и=`же съ ни'мъ покры'ша кi'йждо главу` свою`, и= восхожда'ху восходя'ще и= пла'чущеся. וְדָוִד עֹלֶה בְמַעֲלֵה הַזֵּיתִים עֹלֶה וּבוֹכֶה, וְרֹאשׁ לוֹ חָפוּי, וְהוּא הֹלֵךְ יָחֵף; וְכָל־הָעָם אֲשֶׁר־אִתּוֹ, חָפוּ אִישׁ רֹאשׁוֹ, וְעָלוּ עָלֹה וּבָכֹה׃  أَمَّا دَاوُدُ فَاسْتَمَرَّ يَرْتَقِي جَبَلَ الزَّيْتُونِ بَاكِياً مُغَطَّى الرَّأْسِ حَافِي الْقَدَمَيْنِ. وَغَطَّى جَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ رُؤُوسَهُمْ وَارْتَقَوْا مَسَالِكَ الْجَبَلِ بَاكِينَ.
15:31 καὶ ἀνηγγέλη Δαυιδ λέγον­τες καὶ Αχιτοφελ ἐν τοῖς συστρεφο­μέ­νοις μετὰ Αβεσ­σαλωμ καὶ εἶπεν Δαυιδ δια­σκέδασον δὴ τὴν βουλὴν Αχιτοφελ κύριε ὁ θεός μου Nuntia­tum est autem David quod et Achitophel esset in con­iuratione cum Absalom; dixit­que David: «Infatua, quae­so, Domine, con­sili­um Achitophel». და უთხრეს დავითს, ვითარმედ: აქიტობელცა თანაშემწე არს აბესალომისა! და თქუა დავით: უფალმან ღმერთმან ჩემმან განაქარვენ ზრახვა იგი აქიტობელისი! შეატყობინეს დავითს, ახითოფელიც შეთქმულია აბესალომთანო, და თქვა დავითმა: ჩაშალე, უფალო, ახითოფელის თათბირი. And the rest of the acts of Pekah, and all that he did, behold, they are written in the book of the chronicles of the kings of Israel. Донесли Давиду и сказали: и Ахитофел в числе заговорщиков с Авессаломом. И сказал Давид: Господи [Боже мой!] разрушь совет Ахитофела. И= воз­вjьсти'ша давi'ду глаго'люще: и= а=хiтофе'лъ въ мяте'жницjьхъ со а=вессалw'момъ. И= рече` давi'дъ: разруши` совjь'тъ а=хiтофе'левъ, гд\си, бж~е мо'й. וְדָוִד הִגִּיד לֵאמֹר, אֲחִיתֹפֶל בַּקֹּשְׁרִים עִם־אַבְשָׁלוֹם; וַיֹּאמֶר דָּוִד, סַכֶּל־נָא אֶת־עֲצַת אֲחִיתֹפֶל יְהוָה׃  وَقِيلَ لِدَاوُدَ إِنَّ أَخِيتُوفَلَ بَيْنَ الْمُتَمَرِّدِينَ الَّذِينَ انْضَمُّوا إِلَى أَبْشَالُومَ. فَصَلَّى دَاوُدُ: «حَمِّقْ يَارَبُّ مَشُورَةَ أَخِيتُوفَلَ».
15:32 καὶ ἦν Δαυιδ ἐρχό­με­νος ἕως τοῦ Рοως οὗ προ­σεκύνησεν ἐκεῖ τῷ θεῷ καὶ ἰδοὺ εἰς ἀπαν­τὴν αὐτῷ Χουσι ὁ Αρχι ἑταῖρος Δαυιδ διερρηχὼς τὸν χιτῶνα αὐτοῦ καὶ γῆ ἐπι­̀ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ Cum­que a­scendisset David sum­mitatem mon­tis, in quo adorabatur Deus, ecce occur­rit ei Chusai Arachites, scissa ve­s­te et ter­ra pleno capite. და ვითარცა მოვიდა დავით როსკედმდე თაყუანის-ცემად უფლისა, და მოეგებოდა მას ქუში შემთხუევად დავითისა, თანამზრახველი იგი მისი. და დაეპო სამოსელი მისი და მიწა თავსა გარდაესხა. მიაღწია დავითმა მთის წვერამდე, სადაც თაყვანისცა ღმერთს, და ხედავს, მოდის ხუშაი არქიელი სამოსელშემოხეული და თავზე მტვერდაყრილი. In the second year of Pekah the son of Remaliah king of Israel began Jotham the son of Uzziah king of Judah to reign. Когда Давид взошел на вершину горы, где он поклонялся Богу, вот навстречу ему идет Хусий Архитянин, друг Давидов; одежда на нем была разодрана, и прах на голове его. И= бjь` давi'дъ гряды'й да'же до рw'са, и=дjь'же поклони'ся бг~у. И= се`, на срjь'тенiе _е=му` [и=зы'де] хусi'й пе'рвый дру'гъ давi'довъ, растерза'въ ри^зы своя^, и= пе'рсть на главjь` _е=гw`. וַיְהִי דָוִד בָּא עַד־הָרֹאשׁ, אֲשֶׁר־יִשְׁתַּחֲוֶה שָׁם לֵאלֹהִים; וְהִנֵּה לִקְרָאתוֹ חוּשַׁי הָאַרְכִּי, קָרוּעַ כֻּתָּנְתּוֹ, וַאֲדָמָה עַל־רֹאשׁוֹ׃  عِنْدَمَا وَصَلَ دَاوُدُ إِلَى قِمَّةِ الْجَبَلِ سَجَدَ لِلرَّبِّ، ثُمَّ شَاهَدَ حُوشَايَ الأَرْكِيَّ فِي انْتِظَارِهِ، مُمَزَّقَ الثِّيَابِ مُعَفَّرَ الرَّأْسِ بِالتُّرَابِ،
15:33 καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυιδ ἐὰν μὲν δια­βῇς μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἔσῃ ἐπ᾿ ἐμὲ εἴς βάσταγμα Et dixit ei David: «Si veneris mecum, eris mihi oneri; სიტყუად იწყო დავით და თქუა: მო-თუ-ხჳდე ჩემ თანა, ტჳრთ-მეყო მე. ჰკითხა დავითმა: თუ წამომყვები, ტვირთად დამაწვები. Five and twenty years old was he when he began to reign, and he reigned sixteen years in Jerusalem. And his mother's name was Jerusha, the daughter of Zadok. И сказал ему Давид: если ты пойдешь со мною, то будешь мне в тягость; И= рече` _е=му` давi'дъ: а='ще по'йдеши со мно'ю, и= бу'деши ми` въ тя'гость: וַיֹּאמֶר לוֹ דָּוִד; אִם עָבַרְתָּ אִתִּי, וְהָיִתָ עָלַי לְמַשָּׂא׃  فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: «إِذَا جِئْتَ مَعِي تُصْبِحُ عِبْئاً عَلَيَّ،
15:34 καὶ ἐὰν εἰς τὴν πόλιν ἐπι­στρέψῃς καὶ ἐρεῖς τῷ Αβεσ­σαλωμ διεληλύθασιν οἱ ἀδελφοί σου καὶ ὁ βασιλεὺς κατόπισθέν μου διελήλυθεν ὁ πατήρ σου καὶ νῦν παῖς σού εἰμι βασιλεῦ ἔασόν με ζῆσαι παῖς τοῦ πατρός σου ἤμην τότε καὶ ἀρτίως καὶ νῦν ἐγὼ δοῦλος σός καὶ δια­σκεδάσεις μοι τὴν βουλὴν Αχιτοφελ Si autem in civitatem revertaris et dixeris Absalom: «Servus tuus ego, rex, ero; servus patris tui ego fui prius, nunc autem ego sum servus tuus», dissipabis mihi con­sili­um Achitophel. არამედ მიიქეც ქალაქად, ესრე არქუ აბესალომს, ვითარმედ: წარვიდეს ძმანი შენნი და მამა შენი, მეფე. მინდა მისლვად მუნ, ხოლო აწ მონა შენი ვარ, მიტევე და ვცხონდებოდი შენს წინაშე. მაშინ მამისა შენისა, ხოლო აწ შენი ვარ მონა და განაქარვე ზრახვა აქიტობელისი. მაგრამ თუ ქალაქში გაბრუნდები და ეტყვი აბესალომს: შენი მორჩილი ვარ, მეფეო. წინათ თუ მამაშენის მორჩილი ვიყავი, ამიერიდან შენი მორჩილი ვიქნები-თქო, და გააცუდებ ჩემს სასარგებლოდ ახითოფელის თათბირს. And he did that which was right in the sight of the LORD: he did according to all that his father Uzziah had done. но если возвратишься в город и скажешь Авессалому: «царь, [прошли мимо братья твои, и царь отец твой прошел, и ныне] я раб твой; [оставь меня в живых;] доселе я был рабом отца твоего, а теперь я - твой раб»: то ты расстроишь для меня совет Ахитофела. а='ще же воз­врати'шися во гра'дъ и= рече'ши а=вессалw'му: мину'ша бра'тiя твоя^, и= ца'рь за мно'ю мину` _о=те'цъ тво'й, и= н­н~jь ра'бъ тво'й _е='смь, царю`, пощади' мя жи'ва бы'ти: ра'бъ бjь'хъ _о=тца` тво­егw` тогда` и= досе'лjь, н­н~jь же а='зъ тво'й ра'бъ: и= разруши' ми совjь'тъ а=хiтофе'левъ: וְאִם־הָעִיר תָּשׁוּב, וְאָמַרְתָּ לְאַבְשָׁלוֹם עַבְדְּךָ אֲנִי הַמֶּלֶךְ אֶהְיֶה, עֶבֶד אָבִיךָ וַאֲנִי מֵאָז, וְעַתָּה וַאֲנִי עַבְדֶּךָ; וְהֵפַרְתָּה לִי, אֵת עֲצַת אֲחִיתֹפֶל׃  وَلَكِنْ إِذَا رَجَعْتَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَقُلْتَ لأَبْشَالُومَ: أَنَا أَكُونُ خَادِماً لَكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ، فَقَدْ خَدَمْتُ أَبَاكَ مُنْذُ زَمَنٍ، وَهَا أَنَا الآنَ خَاِدمٌ لَكَ، فَإِنَّكَ بِذَلِكَ تُبْطِلُ لِي مَشُورَةَ أَخِيتُوفَلَ.
15:35 καὶ ἰδοὺ μετὰ σοῦ ἐκεῖ Σαδωκ καὶ Αβιαθαρ οἱ ἱερεῖς καὶ ἔσται πᾶν ῥῆμα ὃ ἐὰν ἀκούσῃς ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἀναγγελεῖς τῷ Σαδωκ καὶ τῷ Αβιαθαρ τοῖς ἱερεῦσιν Habes autem tecum Sadoc et Abiathar sacerdotes; et omne verbum, quodcum­que audi­eris de domo regis, indicabis Sadoc et Abiathar sacerdoti­bus. სადუკ და აბიათარ მღდელთმოძღუარნი და ყოველი ზრახვა, რაჲცა გესმეს მეფისაგან, უთხარ შენ სადუკს და აბიათარს, განა შენთან არ იქნებიან იქ ცადოკი და აბიათარი, მღვდლები? რასაც გაიგონებ მეფის სასახლეში, ცადოკს და აბიათარს, მღვდლებს, შეატყობინებ. Howbeit the high places were not removed: the people sacrificed and burned incense still in the high places. He built the higher gate of the house of the LORD. Вот, там с тобою Садок и Авиафар священники, и всякое слово, какое услышишь из дома царя, пересказывай Садоку и Авиафару священникам. и= се`, съ тобо'ю та'мw садw'къ и= а=вiа'fаръ i=ере'_е: и= бу'детъ вся'къ глаго'лъ, _е=го'же о_у=слы'шиши и=з\ъ о_у='стъ ца'рскихъ, и= ска'жеши садw'ку и= а=вiа'fару i=ере'_емъ: וַהֲלוֹא עִמְּךָ שָׁם, צָדוֹק וְאֶבְיָתָר הַכֹּהֲנִים; וְהָיָה, כָּל־הַדָּבָר אֲשֶׁר תִּשְׁמַע מִבֵּית הַמֶּלֶךְ, תַּגִּיד לְצָדוֹק וּלְאֶבְיָתָר הַכֹּהֲנִים׃  وَسَتَجِدُ مَعَكَ صَادُوقَ وَأَبِيَاثَارَ الْكَاهِنَيْنِ فَأَخْبِرْهُمَا بِكُلِّ مَا تَسْمَعُهُ فِي مَجْلِسِ أَبْشَالُومَ
15:36 ἰδοὺ ἐκεῖ μετ᾿ αὐτῶν δύο υἱοὶ αὐτῶν Αχιμαας υἱὸς τῷ Σαδωκ καὶ Ιωναθαν υἱὸς τῷ Αβιαθαρ καὶ ἀπο­στελεῖτε ἐν χειρὶ αὐτῶν προ­́ς με πᾶν ῥῆμα ὃ ἐὰν ἀκούσητε Sunt autem cum eis duo filii eorum: Achi­maas Sadoc et Ionathan Abiathar; et mitte­tis per eos ad me omne verbum, quod audi­eri­tis». და ორთა ძეთა მათთა: აქიმას და იონადაბს, რამეთუ მათ თანა არიან, და მაუწყეთ მე ყოველი სიტყუაჲ მათ მიერ, რასაცა იტყოდის მეფე იგი. იქა ჰყავთ მათ ორი ვაჟი, ცადოკს - ახიმაყაცი და აბიათარს - იონათანი. მათი მეშვეობით მომაწვდენი ყველა ამბავს, რასაც გაიგებთ. Now the rest of the acts of Jotham, and all that he did, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? Там с ними и два сына их, Ахимаас, сын Садока, и Ионафан, сын Авиафара; чрез них посылайте ко мне всякое известие, какое услышите. се`, та'мw съ ни'ми два` сы^на и='хъ, а=хiмаа'съ сы'нъ садw'ковъ и= i=wнаfа'нъ сы'нъ а=вiа'fаровъ: и= посли'те руко'ю и='хъ ко мнjь` вся'къ глаго'лъ, _е=го'же а='ще о_у=слы'шите. הִנֵּה־שָׁם עִמָּם שְׁנֵי בְנֵיהֶם, אֲחִימַעַץ לְצָדוֹק, וִיהוֹנָתָן לְאֶבְיָתָר; וּשְׁלַחְתֶּם בְּיָדָם אֵלַי, כָּל־דָּבָר אֲשֶׁר תִּשְׁמָעוּ׃  فَيُرْسِلاَ ابْنَيْهِمَا أَخِيمَعَصَ وَيُونَاثَانَ لِيُبَلِّغَانِي بِكُلِّ مَا سَمِعَاهُ».
15:37 καὶ εἰσῆλθεν Χουσι ὁ ἑταῖρος Δαυιδ εἰς τὴν πόλιν καὶ Αβεσ­σαλωμ εἰσεπορεύ­ετο εἰς Ιερουσαλημ Veni­ente ergo Chusai amico David in civitatem, Absalom quo­que ingressus est Ierusalem. და ვითარცა შევიდა ქუში ქალაქად, და აბესალომცა შემოსრულ იყო იერუსალჱმდ. მივიდა ხუშაი, დავითის ერთგული, ქალაქში და აბესალომიც შევიდა იერუსალიმში. In those days the LORD began to send against Judah Rezin the king of Syria, and Pekah the son of Remaliah. И пришел Хусий, друг Давидов, в город; Авессалом же вступал тогда в Иерусалим. И= вни'де хусi'й дру'гъ давi'довъ во гра'дъ, и= а=вессалw'мъ тогда` вхожда'­ше во i=ер\сли'мъ. וַיָּבֹא חוּשַׁי רֵעֶה דָוִד הָעִיר; וְאַבְשָׁלֹם, יָבֹא יְרוּשָׁלִָם׃  فَعَادَ حُوشَايُ مُسْتَشَارُ دَاوُدَ إِلَى الْمَدِينَةِ بَيْنَمَا كَانَ أَبْشَالُومُ يَدْخُلُهَا.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
ბერძნული ლექსიკონი