Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეორე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
20:1 καὶ ἐκεῖ ἐπι­καλού­με­νος υἱὸς παρα­́νομος καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαβεε υἱὸς Βοχορι ἀνὴρ ὁ Ιεμενι καὶ ἐσάλπισεν ἐν τῇ κερατίνῃ καὶ εἶπεν οὐκ ἔστιν ἡμῖν μερὶς ἐν Δαυιδ οὐδὲ κληρο­νο­μία ἡμῖν ἐν τῷ υἱῷ Ιεσ­σαι ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματά σου Ισραηλ Accidit quoque, ut ibi esset vir Belial nomine Seba filius Bochri Benia­minita; et cecinit bucina et ait: «Non est nobis pars in David, ne­que hereditas in filio Isai! Vir Isra­el, in tabernacula tua!». და მოსრულ იყო მუნ კაცი ერთი ნაშობი უსჯულოებისა, და სახელი მისი საბეე, ძე ბაქორისი, იემინელი. და მან მეყსეულად ნესტუსა დაბერა და თქუა: არა არს ნაწილი ჩუენი დავითის თანა! არცა სამკჳდრებელი ჩუენი ძისა თანა იესესისა! მიმოდაეგენ ყოველი კაცი ისრაჱლისა ადგილად თჳსა! მოხედა იქ ერთი უვარგისი კაცი, სახელად შებაყ ბიქრის ძე, ბენიამინიანი. ჰკრა ბუკს და გამოაცხადა: აბა გვაქვს წილი დავითში, არა გვაქვს ხვედრი იესეს ძეში! თქვენ-თქვენი კარვებისკენ, ისრაელო! In those days was Hezekiah sick unto death. And the prophet Isaiah the son of Amoz came to him, and said unto him, Thus saith the LORD, Set thine house in order; for thou shalt die, and not live. Там случайно находился один негодный человек, по имени Савей, сын Бихри, Вениамитянин; он затрубил трубою и сказал: нет нам части в Давиде, и нет нам доли в сыне Иессеевом; все по шатрам своим, Израильтяне! И= та'мw бя'ше сы'нъ беззако'н­ный, и='мя же _е=му` саве'й, сы'нъ вохо'ровъ, му'жъ i=емiнi'овъ, и= воструби` трубо'ю ро'жаною и= рече`: нjь'сть на'мъ ча'сти въ давi'дjь, ниже` наслjь'дiя на'мъ въ сы'нjь i=ессе'евjь: [воз­врати'теся,] му'жiе i=и~лтестiи, въ сел_е'нiя ва^ша. וְשָׁם נִקְרָא אִישׁ בְּלִיַּעַל, וּשְׁמוֹ שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי אִישׁ יְמִינִי; וַיִּתְקַע בַּשֹּׁפָר, וַיֹּאמֶר אֵין־לָנוּ חֵלֶק בְּדָוִד, וְלֹא נַחֲלָה־לָנוּ בְּבֶן־יִשַׁי, אִישׁ לְאֹהָלָיו יִשְׂרָאֵל׃ 20  وَحَدَثَ أَنْ كَانَ هُنَاكَ رَجُلٌ لَئِيمٌ يُدْعَى شَبَعَ بْنَ بِكْرِي مِنْ سِبْطِ بَنْيَامِينَ، فَنَفَخَ هَذَا بِالْبُوقِ وَقَالَ: «لَيْسَ لَنَا نَصِيبٌ فِي دَاوُدَ وَلاَ قِسْمٌ فِي ابْنِ يَسَّى، فَلْيَرْجِعْ كُلُّ رَجُلٍ إِلَى خَيْمَتِهِ يَا إِسْرَائِيلُ».
20:2 καὶ ἀνέβη πᾶς ἀνὴρ Ισραηλ ἀπο­̀ ὄπισθεν Δαυιδ ὀπίσω Σαβεε υἱοῦ Βοχορι καὶ ἀνὴρ Ιουδα ἐκολλήθη τῷ βασιλεῖ αὐτῶν ἀπο­̀ τοῦ Ιορδάνου καὶ ἕως Ιερουσαλημ Et separa­tus est om­nis vir Isra­el a David secu­tus­que est Seba fili­um Bochri; viri autem Iudae­ adhae­se­runt regi suo a Iordane us­que Ierusalem. და წარვიდა ყოველი კაცი ისრაჱლისა, რომელნი იყუნეს მეფისა თანა, და შეუდგეს საბეესა, ძესა ბაქორისასა, ხოლო კაცნი იგი იუდასნი მოვიდეს მეფისა თანა იორდანით იერუსალჱმად. ზურგი აქცია დავითს ისრაელმა და გაჰყვნენ შებაყ ბიქრის ძეს, ხოლო იუდა არ მოშორებია თავის მეფეს იორდანედან იერუსალიმამდე. Then he turned his face to the wall, and prayed unto the LORD, saying, И отделились все Израильтяне от Давида и пошли за Савеем, сыном Бихри; Иудеи же остались на стороне царя своего, от Иордана до Иерусалима. И= w\т­ступи'ша вси` му'жiе i=и~л_евы w\т­ давi'да в\ъслjь'дъ саве'а сы'на вохо'рова: му'жiе же i=у^дины при­лjьпи'шася къ царю` сво­ему` w\т­ i=_орда'на да'же и= до i=ер\сли'ма. וַיַּעַל כָּל־אִישׁ יִשְׂרָאֵל מֵאַחֲרֵי דָוִד, אַחֲרֵי שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי; וְאִישׁ יְהוּדָה דָּבְקוּ בְמַלְכָּם, מִן־הַיַּרְדֵּן וְעַד־יְרוּשָׁלִָם׃  فَتَخَلَّى كُلُّ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ عَنْ دَاوُدَ وَتَبِعُوا شَبَعَ بْنَ بِكْرِي، وَأَمَّا رِجَالُ يَهُوذَا فَلاَزَمُوا مَلِكَهُمْ وَوَاكَبُوهُ مِنَ الأُرْدُنِّ إِلَى أُورُشَلِيمَ.
20:3 καὶ εἰσῆλθεν Δαυιδ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Ιερουσαλημ καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τὰς δέκα γυναῖκας τὰς παλλακὰς αὐτοῦ ἃς ἀφῆκεν φυλάσ­σειν τὸν οἶκον καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ἐν οἴκῳ φυλακῆς καὶ διέθρεψεν αὐτὰς καὶ προ­̀ς αὐτὰς οὐκ εἰσῆλθεν καὶ ἦσαν συν­εχόμεναι ἕως ἡμέρας θανάτου αὐτῶν χῆραι ζῶσαι Cum­que ve­nisset rex in domum suam Ierusalem, tulit decem muli­eres con­cubinas, quas derelique­rat ad cu­s­todi­endam domum, et tradidit eas in cu­s­todiam ali­men­ta eis prae­bens. Et non est ingressus ad eas, sed erant clausae­ us­que ad di­em mor­tis suae­ in viduitate viven­tes. და შევიდა დავით სახიდ თჳსა იერუსალჱმად. და მოიყვანა მეფემან ათნივე იგი ხარჭნი თჳსნი, რომელნი დაეტევნეს მცველად სახლსა მისსა და დასხნა იგინი სახლსა შინა ერთსა და როჭიკსა სცემდა მათ, ხოლო იგი არღარა შევიდის მათ თანა. და იყუნეს იგინი დაცულ და შესჭამდეს როჭიკსა ქურიობისასა ვიდრე სიკუდილადმდე მათა. დაბრუნდა მეფე თავის სახლში, იერუსალიმში გამოიყვანა ათი ხარჭა, სახლის საპატრონებლად რომ ჰყავდა დატოვებული, და ჩაყარა საპატიმროში. არჩენდა მათ, მაგრამ არ შედიოდა მათთან. გამოკეტილნი იყვნენ სიკვდილის დღემდე და ქვრივებად ცხოვრობდნენ. I beseech thee, O LORD, remember now how I have walked before thee in truth and with a perfect heart, and have done that which is good in thy sight. And Hezekiah wept sore. И пришел Давид в свой дом в Иерусалиме, и взял царь десять жен наложниц, которых он оставлял стеречь дом, и поместил их в особый дом под надзор, и содержал их, но не ходил к ним. И содержались они там до дня смерти своей, живя как вдовы. И= вни'де давi'дъ въ до'мъ сво'й во i=ер\сли'мъ, и= взя` ца'рь де'сять же'нъ подло'жницъ сво­и'хъ, jа=`же w=ста'ви стрещи` до'мъ, и= даде` и=`хъ въ до'мъ стражбы`: и= препита` и=`хъ, и= [w\т­то'лjь] не вни'де къ ни^мъ: и= бjь'ша храни'ми до дне` сме'рти сво­ея`, вдо'вски живу'щя. וַיָּבֹא דָוִד אֶל־בֵּיתוֹ יְרוּשָׁלִַם, וַיִּקַּח הַמֶּלֶךְ אֵת עֶשֶׂר־נָשִׁים פִּלַגְשִׁים אֲשֶׁר הִנִּיחַ לִשְׁמֹר הַבַּיִת וַיִּתְּנֵם בֵּית־מִשְׁמֶרֶת וַיְכַלְכְּלֵם, וַאֲלֵיהֶם לֹא־בָא; וַתִּהְיֶינָה צְרֻרוֹת עַד־יוֹם מֻתָן אַלְמְנוּת חַיּוּת׃ ס  وَعِنْدَمَا اسْتَقَرَّ الْمَلِكُ فِي مَقَرِّهِ فِي أُورُشَلِيمَ حَجَزَ الْمَحْظِيَّاتِ الْعَشْرَ اللَّوَاتِي تَرَكَهُنَّ لِحِفْظِ الْقَصْرِ وَكَانَ يَعُولُهُنَّ، وَلَكِنَّهُ امْتَنَعَ عَنْ مُعَاشَرَتِهِنَّ، وَبَقِينَ كَالأَرَامِلِ مَحْجُوزَاتٍ حَتَّى يَوْمِ وَفَاتِهِنَّ.
20:4 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς προ­̀ς Αμεσ­σαϊ βόησόν μοι τὸν ἄνδρα Ιουδα τρεῖς ἡμέρας σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι Dixit autem rex Amasae­: «Convoca mihi omnes viros Iudae­ in di­em terti­um et tu ade­s­to prae­sens». და ჰრქუა მეფემან ამესას: დრო-ეც ერსა მაგას იუდასსა სამ დღე და შენ აქავე დადეგ! უთხრა მეფემ ყამასას: სამ დღეში შემიყარე იუდა და შენც აქ მეახლე. And it came to pass, afore Isaiah was gone out into the middle court, that the word of the LORD came to him, saying, И сказал Давид Амессаю: созови ко мне Иудеев в течение трех дней и сам явись сюда. И= рече` ца'рь ко а=месса'ю: созови' ми му'жы i=у^дины въ три` дни^, ты' же здjь` ста'ни. וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ אֶל־עֲמָשָׂא, הַזְעֶק־לִי אֶת־אִישׁ־יְהוּדָה שְׁלֹשֶׁת יָמִים; וְאַתָּה פֹּה עֲמֹד׃  وَقَالَ الْمَلِكُ لِعَمَاسَا: «احْشِدْ لِي رِجَالَ يَهُوذَا فِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ وَاحْضُرْ أَنْتَ إِلَى هُنَا».
20:5 καὶ ἐπορεύ­θη Αμεσ­σαϊ τοῦ βοῆσαι τὸν Ιουδαν καὶ ἐχρόνισεν ἀπο­̀ τοῦ καιροῦ οὗ ἐτάξατο αὐτῷ Δαυιδ Abiit ergo Amasa, ut con­vocaret Iudam; et mora­tus est ultra tempus, quod ei con­­s­titue­rat. და წარვიდა ამესა და ყო ეგრე, ვითარცა უბრძანა მას მეფემან. წავიდა ყამასა იუდას შესაყრელად, მაგრამ გადააციღა მისთვის დაწესებულ ვადას. Turn again, and tell Hezekiah the captain of my people, Thus saith the LORD, the God of David thy father, I have heard thy prayer, I have seen thy tears: behold, I will heal thee: on the third day thou shalt go up unto the house of the LORD. И пошел Амессай созвать Иудеев, но промедлил более назначенного ему времени. И= по'йде а=месса'й созва'ти муже'й i=у'диныхъ, и= о_у=ме'дли w\т­ вре'мене, въ не'же повелjь` _е=му` давi'дъ. וַיֵּלֶךְ עֲמָשָׂא לְהַזְעִיק אֶת־יְהוּדָה; וַיִּיחֶר (וַיּוֹחֶר) מִן־הַמּוֹעֵד אֲשֶׁר יְעָדוֹ׃ ס  فَانْطَلَقَ عَمَاسَا لِيُجَنِّدَ رِجَالَ يَهُوذَا، وَلَكِنَّهُ تَأَخَّرَ عَنِ الْمَوْعِدِ الَّذِي حَدَّدَهُ لَهُ الْمَلِكُ.
20:6 καὶ εἶπεν Δαυιδ προ­̀ς Αβεσ­σα νῦν κακοποιήσει ἡμᾶς Σαβεε υἱὸς Βοχορι ὑπὲρ Αβεσ­σαλωμ καὶ νῦν σὺ λαβὲ μετὰ σεαυτοῦ τοὺς παῖδας τοῦ κυρίου σου καὶ κατα­δίωξον ὀπίσω αὐτοῦ μήποτε ἑαυτῷ εὕρῃ πόλεις ὀχυρὰς καὶ σκιάσει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν Ait autem David ad Abisai: «Nunc magis afflicturus est nos Seba filius Bochri quam Absalom; tolle igitur servos domini tui et persequere eum, ne inveniat civitates munitas et effugiat nos». მაშინ ჰრქუა დავით ამესას: ბოროტი ნურა გჳყოს ჩუენ საბეე, ძემან ბაქორისამან, უფროს აბესალომისა. აწ შენ წარიყვანე ერი უფლისა შენისა და ეწიე მას, ნუ უკუნშევიდეს იგი ქალაქსა სადამე ერთსა ძნელსა, შეევედროს მათ ჩუენგან. უთხრა დავითმა აბიშაის: აბესალომზე უფრო მეტად გვიბოროტებს ახლა შებაყ ბიქრის ძე. აიყვანე შენი ბატონის მორჩილნი და დაედევნე, თორემ გამაგრებულ ქალაქებს იპოვის და მიეფარება ჩვენს თვალს. And I will add unto thy days fifteen years; and I will deliver thee and this city out of the hand of the king of Assyria; and I will defend this city for mine own sake, and for my servant David's sake. Тогда Давид сказал Авессе: теперь наделает нам зла Савей, сын Бихри, больше нежели Авессалом; возьми ты слуг господина твоего и преследуй его, чтобы он не нашел себе укрепленных городов и не скрылся от глаз наших. И= рече` давi'дъ ко а=ве'ссjь: н­н~jь sло` сотвори'тъ на'мъ саве'й сы'нъ вохо'рь па'че а=вессалw'ма: и= н­н~jь ты` по­ими` съ собо'ю _о='троки господи'на сво­егw`, и= пожени` в\ъслjь'дъ _е=гw`, да не ка'кw w=бря'щетъ себjь` гра'ды тв_е'рды и= застjьни'т­ся w\т­ _о=че'съ на'шихъ. וַיֹּאמֶר דָּוִד אֶל־אֲבִישַׁי, עַתָּה, יֵרַע לָנוּ שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי מִן־אַבְשָׁלוֹם; אַתָּה קַח אֶת־עַבְדֵי אֲדֹנֶיךָ וּרְדֹף אַחֲרָיו, פֶּן־מָצָא לוֹ עָרִים בְּצֻרוֹת וְהִצִּיל עֵינֵנוּ׃  فَقَالَ دَاوُدُ لأَبِيشَايَ: «قَدْ يُسَبِّبُ شَبَعُ الآنَ لَنَا أَذىً أَكْثَرَ مِمَّا سَبَّبَهُ أَبْشَالُومُ، أَسْرِعْ خُذْ حَرَسِي الْخَاصَّ وَتَعَقَّبْهُ لِئَلاَّ يَلْجَأَ إِلَى مُدُنٍ حَصِينَةٍ وَيُفْلِتَ مِنْ بَيْنِ أَيْدِينَا».
20:7 καὶ ἐξῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ οἱ ἄνδρες Ιωαβ καὶ ὁ Χερεθθι καὶ ὁ Φελεθθι καὶ πάν­τες οἱ δυνατοὶ καὶ ἐξῆλθαν ἐξ Ιερουσαλημ διῶξαι ὀπίσω Σαβεε υἱοῦ Βοχορι Egressi sunt ergo cum eo viri Ioab, Cherethi quo­que et Phelethi et omnes for­tissimi; exi­erunt de Ierusalem ad persequen­dum Seba fili­um Bochri. და უბრძანა დავით ყოველსა ერსა, რათა წარვიდეს. და დევნა-უყვეს აბესა და კაცთა იოაბისთა და ქერეთუნ ოფელტი და ყოველი იგი ერი წარვიდეს ამესას თანა და სდევდეს საბეეს, ძესა ბაქორისასა. გაჰყვა მას იოაბის ხალხი, ქერეთელები და ფელეთელები, უმამაცესი ხალხი, და გავიდნენ იერუსალიმიდან შებაყ ბიქრის ძის დასადევნებლად. And Isaiah said, Take a lump of figs. And they took and laid it on the boil, and he recovered. И вышли за ним люди Иоавовы, и Хелефеи и Фелефеи, и все храбрые пошли из Иерусалима преследовать Савея, сына Бихри. И= и=зыдо'ша в\ъслjь'дъ _е=гw` а=ве'сса и= му'жiе i=wа^вли, и= хереffi` и= фелеffi` и= вси` си'льнiи, и= и=зыдо'ша и=з\ъ i=ер\сли'ма гна'ти в\ъслjь'дъ саве'а сы'на вохо'рова. וַיֵּצְאוּ אַחֲרָיו אַנְשֵׁי יוֹאָב, וְהַכְּרֵתִי וְהַפְּלֵתִי וְכָל־הַגִּבֹּרִים; וַיֵּצְאוּ מִירוּשָׁלִַם, לִרְדֹּף אַחֲרֵי שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי׃  فَمَضَى أَبِيشَايُ عَلَى رَأْسِ رِجَالِ يُوآبَ وَالْجَلاَدِينَ وَالسُّعَاةِ وَالْمُحَارِبِينَ الأَشِدَّاءِ، وَانْدَفَعُوا مِنْ أُورُشَلِيمَ لِيَتَعَقَّبُوا شَبَعَ بْنَ بِكْرِي.
20:8 καὶ αὐτοὶ παρα­̀ τῷ λίθῳ τῷ μεγά­λῳ τῷ ἐν Γαβαων καὶ Αμεσ­σαϊ εἰσῆλθεν ἔμπρο­σθεν αὐτῶν καὶ Ιωαβ περιεζωσμένος μανδύαν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ καὶ ἐπ᾿ αὐτῷ περιεζωσμένος μάχαιραν ἐζευγμένην ἐπι­̀ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ἐν κολεῷ αὐτῆς καὶ ἡ μάχαιρα ἐξῆλθεν καὶ ἔπεσεν Cum­que illi essent iuxta lapidem grandem, qui est in Gabaon, Amasa vene­rat ante eos. Por­ro Ioab accinc­tus erat habitu suo, et in cingulo super lumbos gladius ab­scondi­tus erat, qui levi motu ex vagina in ma­num suam cecidit. და იგი დაბანაკებულ იყო ლოდსა მას თანა დიდსა, რომელი იყო გაბაონს. და ამესა მოვიდა და დადგა პირისპირ მათსა. და იოაბს შთაეცვა ჯაჭვი და ერტყა მას ჴმალი პოლოტიკი ორპირი. და აღმოშორებულ იყო ჴმალი იგი ქარქაშსა მისსა. გაბაონში, დიდ ქვასთან, რომ მივიდნენ, ყმასა წარუდგა მათ. იოაბს აბჯარს ზემოთ თასმით მახვილი ჰქონდა გადაკიდებული, ზედ თეძოსთან თავის ქარქაშით, და სიარულისას მიწაზე სცემდა. And Hezekiah said unto Isaiah, What shall be the sign that the LORD will heal me, and that I shall go up into the house of the LORD the third day? И когда они были близ большого камня, что у Гаваона, то встретился с ними Амессай. Иоав был одет в воинское одеяние свое и препоясан мечом, который висел при бедре в ножнах и который легко выходил из них и входил. И= тi'и [бя'ху] о_у= ка'мене вели'кагw, и='же въ гаваw'нjь, и= а=месса'й вни'де пред\ъ ни'ми: i=wа'въ же препоя'санъ ри'зами w=дjья'нiя сво­егw`, и= верху` тогw` препоя'санъ мече'мъ при­пря'женымъ при­ чре'слjьхъ _е=гw` въ ножна'хъ _е=гw`, и= _е=гда` w\т­и'де, и= ме'чь и=зсу'нуся и= паде`. הֵם, עִם־הָאֶבֶן הַגְּדוֹלָה אֲשֶׁר בְּגִבְעוֹן, וַעֲמָשָׂא בָּא לִפְנֵיהֶם; וְיוֹאָב חָגוּר מִדּוֹ לְבֻשׁוֹ, וְעָלוֹ (וְעָלָיו) חֲגוֹר חֶרֶב מְצֻמֶּדֶת עַל־מָתְנָיו בְּתַעְרָהּ, וְהוּא יָצָא וַתִּפֹּל׃ ס  وَعِنْدَمَا وَصَلُوا عِنْدَ الصَّخْرَةِ الْعَظِيمَةِ فِي جِبْعُونَ، أَقْبَلَ إِلَيْهِمْ عَمَاسَا. وَكَانَ يُوآبُ مُرْتَدِياً ثَوْبَهُ الْعَسْكَرِيَّ مُتَنَطِّقاً عَلَى حَقَوَيْهِ بِحِزَامٍ مُعَلَّقٍ بِهِ سَيْفٌ فِي غِمْدِهِ، فَلَمَّا خَرَجَ لِلِقَائِهِ انْدَلَقَ السَّيْفُ مِنَ الْغِمْدِ.
20:9 καὶ εἶπεν Ιωαβ τῷ Αμεσ­σαϊ εἰ ὑγιαίνεις σύ ἀδελφέ καὶ ἐκράτησεν ἡ χεὶρ ἡ δεξιὰ Ιωαβ τοῦ πώγωνος Αμεσ­σαϊ τοῦ κατα­φιλῆσαι αὐτόν Dixit­que Ioab ad Amasam: «E­s­tne pax tibi, mi frater?». Et tenuit manu dextera ­men­tum Amasae­, ut oscularetur eum. ჰრქუა იოაბ აბესიას: მშჳდობით ხარა, ძმაო? და მოსდვა ჴელი იოაბ ამესას ქედსა, მოზიდა, რეცა თუ ამბორისა-ყოფისა. უთხრა იოაბმა ყამასას: ხომ მშვიდობით ხარ, ძმაო? და წვერზე მოჰკიდა იოაბმა ყამასას მარჯვენა ხელი საკოცნელად. And Isaiah said, This sign shalt thou have of the LORD, that the LORD will do the thing that he hath spoken: shall the shadow go forward ten degrees, or go back ten degrees? И сказал Иоав Амессаю: здоров ли ты, брат мой? И взял Иоав правою рукою Амессая за бороду, чтобы поцеловать его. И= рече` i=wа'въ а=месса'ю: здра'въ ли _е=си`, бра'те; И= взя` i=wа'въ руко'ю десно'ю за браду` а=месса'еву лобза'ти _е=го`: וַיֹּאמֶר יוֹאָב לַעֲמָשָׂא, הֲשָׁלוֹם אַתָּה אָחִי; וַתֹּחֶז יַד־יְמִין יוֹאָב בִּזְקַן עֲמָשָׂא לִנְשָׁק־לוֹ׃  فَقَالَ يُوآبُ لِعَمَاسَا: «أَتَتَمَتَّعُ بِالْعَافِيَةِ يَاأَخِي؟» وَقَبَضَتْ يَدُ يُوآبَ الْيُمْنَى عَلَى لِحْيَةِ عَمَاسَا وَكَأَنَّهُ يَهُمُّ بِتَقْبِيلِهِ.
20:10 καὶ Αμεσ­σαϊ οὐκ ἐφυλάξατο τὴν μάχαιραν τὴν ἐν τῇ χειρὶ Ιωαβ καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ Ιωαβ εἰς τὴν ψόαν καὶ ἐξεχύθη ἡ κοιλία αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν καὶ οὐκ ἐδευτέρωσεν αὐτῷ καὶ ἀπέθανεν καὶ Ιωαβ καὶ Αβεσ­σα ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐδίωξεν ὀπίσω Σαβεε υἱοῦ Βοχορι Por­ro Amasa non observavit gladi­um in manu Ioab, qui percussit eum in inguine et effudit inte­s­tina eius in ter­ram, nec secun­dum vulnus apposuit; et mortuus est. Ioab autem et Abisai frater eius persecuti sunt Seba fili­um Bochri. და ამესა არა ეკრძალა, რათამცა დაიცვა თავი თჳსი ჴმლისა მისგან და სცა იოაბ უბესა ამესასა ზეჩამომართ და გარდმოყარნა ნაწლევნი მისნი: და მუნთქუესვე წიაღჴდეს სულნი მისნი. იოაბ და აბესამ დევნა-უყვეს საბიას, ძესა ბოქორისსა. არ მოერიდა ყამასა მახვილს, იოაბს რომ ეჭირა ხელში, ჩასცა იოაბმა ფერდში და ნაწლავები გადმოაყრევინა მიწაზე. მეორედ აღარ ჩაურტყამს, მკვდარი იყო. მერე დაედევნენ იოაბი და მისი ძმა აბიშაი შებაყ ბიქრის ძეს. And Hezekiah answered, It is a light thing for the shadow to go down ten degrees: nay, but let the shadow return backward ten degrees. Амессай же не остерегся меча, бывшего в руке Иоава, и тот поразил его им в живот, так что выпали внутренности его на землю, и не повторил ему удара, и он умер. Иоав и Авесса, брат его, погнались за Савеем, сыном Бихри. а=месса'й же не побреже'ся меча`, и='же въ руцjь` i=wа'вли: и= о_у=да'ри _е=го` i=wа'въ мече'мъ въ чре'сла _е=гw`, и= и=злiя'ся чре'во _е=гw` на зе'млю, и= не повтори` _е=му`, и= о_у='мре [а=месса'й]. I=wа'въ же и= а=ве'сса бра'тъ _е=гw` гна'ста в\ъслjь'дъ саве'а сы'на вохо'ря. וַעֲמָשָׂא לֹא־נִשְׁמַר בַּחֶרֶב אֲשֶׁר בְּיַד־יוֹאָב, וַיַּכֵּהוּ בָהּ אֶל־הַחֹמֶשׁ וַיִּשְׁפֹּךְ מֵעָיו אַרְצָה וְלֹא־שָׁנָה לוֹ וַיָּמֹת; ס וְיוֹאָב וַאֲבִישַׁי אָחִיו, רָדַף אַחֲרֵי שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי׃  وَلَمْ يَحْتَرِزْ عَمَاسَا مِنَ السَّيْفِ الَّذِي كَانَ بِيَدِ يُوآبَ، فَطَعَنَهُ بِهِ، فَانْدَلَقَتْ أَمْعَاؤُهُ إِلَى الأَرْضِ وَلَمْ يَثْنِ عَلَيْهِ لأَنَّهُ مَاتَ عَلَى الْفَوْرِ، وَتَابَعَ يُوآبُ وَأَبِيشَايُ تَعَقُّبَهُمَا لِشَبَعَ بْنِ بِكْرِي.
20:11 καὶ ἀνὴρ ἔστη ἐπ᾿ αὐτὸν τῶν παιδαρίων Ιωαβ καὶ εἶπεν τίς ὁ βουλό­με­νος Ιωαβ καὶ τίς τοῦ Δαυιδ ὀπίσω Ιωαβ Interea quidam de pueris Ioab stetit iuxta cadaver Amasae­ et dixit: «Qui esse vult cum Ioab et pro David, sequatur Ioab!». და მოვიდა კაცი ერთი და დადგა ამასიას ზედა სპათაგან იოაბისთა და თქვა: რომელსა უყვარან დავით და იოაბ, შეუდგეს იოაბს, და აბესიას! თავზე ედგა მოკლულს იოაბის მსახურთაგანი და ამბობდა: ვისაც იოაბი უყვარს და ვინც დავითის მხარეზეა, გაჰყვეს იოაბს! And Isaiah the prophet cried unto the LORD: and he brought the shadow ten degrees backward, by which it had gone down in the dial of Ahaz. Один из отроков Иоавовых стоял над Амессаем и говорил: тот, кто предан Иоаву и кто за Давида, пусть идет за Иоавом! И= му'жъ ста` над\ъ ни'мъ w\т­ _о='трwкъ i=wа'влихъ и= рече`: кто` хо'щетъ [бы'ти] i=wа'вль, и= кто` давi'довъ, в\ъслjь'дъ i=wа'ва [да и='детъ]. וְאִישׁ עָמַד עָלָיו, מִנַּעֲרֵי יוֹאָב; וַיֹּאמֶר, מִי אֲשֶׁר חָפֵץ בְּיוֹאָב וּמִי אֲשֶׁר־לְדָוִד אַחֲרֵי יוֹאָב׃  فَوَقَفَ أَحَدُ غِلْمَانِ يُوآبَ عِنْدَ جُثَّةِ عَمَاسَا صَائِحاً: «مَنْ هُوَ مُعْجَبٌ بِيُوآبَ وَوَلاَؤُهُ لِدَاوُدَ فَلْيَتْبَعْ يُوآبَ».
20:12 καὶ Αμεσ­σαϊ πεφυρμένος ἐν τῷ αἵματι ἐν μέσῳ τῆς τρίβου καὶ εἶδεν ὁ ἀνὴρ ὅτι εἱστήκει πᾶς ὁ λαός καὶ ἀπέστρεψεν τὸν Αμεσ­σαϊ ἐκ τῆς τρίβου εἰς ἀγρὸν καὶ ἐπέρριψεν ἐπ᾿ αὐτὸν ἱμάτιον καθότι εἶδεν πάν­τα τὸν ἐρχόμενον ἐπ᾿ αὐτὸν ἑστηκότα Amasa autem con­spersus sanguine iacebat in media via. Vidit hoc vir quod subsi­s­teret om­nis populus ad viden­dum eum; et amovit Amasam de via in agrum operuit­que eum ve­s­ti­mento, cum videret quod omnes transeuntes prop­ter eum subsi­s­te­rent. რამეთუ ამესა მომკუდარ არს და შესვარულ სისხლითა და ძეს გზასა ზედა. და ყოველი კაცი, რომელი მოვალნ, დაადგრის მას ზედა, და ხედავნ მას! ვითარცა ესმა სიტყვა ესე იოაბს, აღიღეს ამესა და გარდარევდეს გზასა და დაბურეს მას სამოსელი. შუა გზაზე სისხლში ეგდო ყამასა. დაინახა იმ კაცმა, რომ ჩერდებოდა ხალხი, და გადაათრია გზიდან მინდორში ყამასა, და სამოსელი გადააფარა, რადგან ხედავდა, ვინც კი თავს წაადგებოდა გვამს, ჩერდებოდა. At that time Berodachbaladan, the son of Baladan, king of Babylon, sent letters and a present unto Hezekiah: for he had heard that Hezekiah had been sick. Амессай же [мертвый] лежал в крови среди дороги; и тот человек, увидев, что весь народ останавливается над ним, стащил Амессая с дороги в поле и набросил на него одежду, так как он видел, что всякий проходящий останавливался над ним. А=месса'й же ме'ртвъ валя'шеся въ крови` посредjь` пути`. И= ви'дjь му'жъ, jа='кw w=становля'хуся над\ъ ни'мъ вси` лю'дiе, и= соврати` а=месса'я съ пути` на село`, и= воз­ложи` на него` ри'зу, поне'же ви'дяше вся'каго при­ходя'ща над\ъ ни'мъ стоя'в­ша: וַעֲמָשָׂא מִתְגֹּלֵל בַּדָּם בְּתוֹךְ הַמְּסִלָּה; וַיַּרְא הָאִישׁ כִּי־עָמַד כָּל־הָעָם, וַיַּסֵּב אֶת־עֲמָשָׂא מִן־הַמְסִלָּה הַשָּׂדֶה וַיַּשְׁלֵךְ עָלָיו בֶּגֶד, כַּאֲשֶׁר רָאָה, כָּל־הַבָּא עָלָיו וְעָמָד׃  وَكَانَ عَمَاسَا رَاقِداً فِي وَسَطِ الطَّرِيقِ غَارِقاً فِي دِمَائِهِ، وَلَمَّا رَأَى الرَّجُلُ أَنَّ كُلَّ الْجُنُودِ الْمَارِّينَ يَتَوَقَّفُونَ عِنْدَهُ، نَقَلَ جُثَّةَ عَمَاسَا مِنَ الطَّرِيقِ إِلَى الْحَقْلِ وَغَطَّاهَا بِثَوْبٍ.
20:13 ἡνίκα δὲ ἔφθασεν ἐκ τῆς τρίβου παρῆλθεν πᾶς ἀνὴρ Ισραηλ ὀπίσω Ιωαβ τοῦ διῶξαι ὀπίσω Σαβεε υἱοῦ Βοχορι Amoto igitur illo de via, transibat om­nis vir sequens Ioab ad persequen­dum Seba fili­um Bochri. და მიერითგან შეუდგა ერი იგი იოაბს და სდევდეს საბეეს, ძესა ბოქორისსა. როცა გზიდან იქნა გადათრეული, ყველანი გაჰყვნენ იოაბს, რომ შებაყ ბიქრის ძეს დასდევნებოდნენ. And Hezekiah hearkened unto them, and shewed them all the house of his precious things, the silver, and the gold, and the spices, and the precious ointment, and all the house of his armour, and all that was found in his treasures: there was nothing in his house, nor in all his dominion, that Hezekiah shewed them not. Но когда он был стащен с дороги, то весь народ Израильский пошел вслед за Иоавом преследовать Савея, сына Бихри. и= бы'сть _е=гда` при­несе` w\т­ пути`, преидо'ша вси` му'жiе i=и~л_евы в\ъслjь'дъ i=wа'ва, _е='же гна'ти в\ъслjь'дъ саве'а сы'на вохо'ря. כַּאֲשֶׁר הֹגָה מִן־הַמְסִלָּה; עָבַר כָּל־אִישׁ אַחֲרֵי יוֹאָב, לִרְדֹּף אַחֲרֵי שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי׃  وَمَا لَبِثَ، بَعْدَ نَقْلِ الْجُثَّةِ مِنَ الطَّرِيقِ، أَنْ لَحِقَ كُلُّ جُنْدِيٍّ بِيُوآبَ لِمُطَارَدَةِ شَبَعَ بْنِ بِكْرِي.
20:14 καὶ διῆλθεν ἐν πάσαις φυλαῖς Ισραηλ εἰς Αβελ καὶ εἰς Βαιθμαχα καὶ πάν­τες ἐν Χαρρι καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν καὶ ἦλθον κατόπισθεν αὐτοῦ Por­ro ille transi­erat per omnes tri­bus Isra­el us­que in Abelbethmaa­cha; omnes­que Bochritae­ con­gregati sunt et ingressi sunt etiam post eum. და მოვიდეს ნათესავთა მათ თანა ისრაჱლისათა საბეე და ბეთბაგოს და ყოველნი მოქალაქენი შეკრბეს ქალაქსა ერთსა. მან კი ისრაელის ყველა შტო გაიარა აბელამდე და ბეთ-მაყაქამდე. შეიკრიბნენ ბერიელები და გაჰყვნენ მას. Then came Isaiah the prophet unto king Hezekiah, and said unto him, What said these men? and from whence came they unto thee? And Hezekiah said, They are come from a far country, even from Babylon. А он прошел чрез все колена Израильские до Авела-Беф-Мааха и чрез весь Берим; и [все жители городов] собирались и шли за ним. И= се'й про'йде вся^ кwлjь'на i=и~л_ева во а=ве'ль и= во веfма'ху: и= вси` въ ха'ррjь, и= вси` гра'ды собра'шася, и= и=до'ша в\ъслjь'дъ _е=гw`, וַיַּעֲבֹר בְּכָל־שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל, אָבֵלָה וּבֵית מַעֲכָה וְכָל־הַבֵּרִים; ס וַיִּקְלֵהוּ (וַיִּקָּהֲלוּ), וַיָּבֹאוּ אַף־אַחֲרָיו׃  وَدَارَ شَبَعُ عَلَى جَمِيعِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ حَتَّى آبَلَ وَبيْتِ مَعْكَةَ وَسَائِرِ مِنْطَقَةِ الْبِيرِيِّينَ فَالْتَفُّوا حَوْلَهُ وَانْضَمُّوا إِلَيْهِ.
20:15 καὶ παρεγενήθησαν καὶ ἐπολιόρκουν ἐπ᾿ αὐτὸν τὴν Αβελ καὶ τὴν Βαιθμαχα καὶ ἐξέχεαν προ­́σχωμα προ­̀ς τὴν πόλιν καὶ ἔστη ἐν τῷ προ­τειχίσματι καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετὰ Ιωαβ ἐνοοῦσαν κατα­βαλεῖν τὸ τεῖχος Vene­runt ita­que et oppugnabant eum in Abelbethmaa­cha et fude­runt con­tra civitatem aggerem, qui stetit con­tra antemurale; et om­nis populus, qui erat cum Ioab, moli­ebatur de­s­t­ruere muros. და უქმნეს მას ზღუდისზღუდე. და ყოველი იგი ერი იოაბისი გარემოადგა ქალაქსა მას და მიაწიეს იგი გამოსაღებელად. მოვიდა იოაბის ხალხი და მოიმწყვდიეს იგი აბელ-ბეთმაყაქაში. აღმართეს ქალაქის წინ მიწაყრილი და მიადგნენ კედელს. მთელი ხალხი, იოაბს რომ ახლდა, შეუდგა კედლის ნგრევას. And he said, What have they seen in thine house? And Hezekiah answered, All the things that are in mine house have they seen: there is nothing among my treasures that I have not shewed them. И пришли и осадили его в Авеле-Беф-Маахе; и насыпали вал пред городом и подступили к стене, и все люди, бывшие с Иоавом, старались разрушить стену. и= прiидо'ша и= w=полчи'шася на него` w='крестъ во а=ве'ли и= во веfма'хjь: и= насы'паша зе'млю ко гра'ду, и= ста` на предстjь'нiи: и= вси` лю'дiе и=`же со i=wа'вомъ помышля'ху низложи'ти стjь'ну [гра'дскую]. וַיָּבֹאוּ וַיָּצֻרוּ עָלָיו, בְּאָבֵלָה בֵּית הַמַּעֲכָה, וַיִּשְׁפְּכוּ סֹלְלָה אֶל־הָעִיר, וַתַּעֲמֹד בַּחֵל; וְכָל־הָעָם אֲשֶׁר אֶת־יוֹאָב, מַשְׁחִיתִם לְהַפִּיל הַחוֹמָה׃  وَجَاءَتْ قُوَّاتُ يُوآبَ وَحَاصَرَتْهُ فِي آبَلِ بَيْتِ مَعْكَةَ، وأَقَامُوا مِتْرَاساً مُرْتَفِعاً إزَاءَ الْمَدِينَةِ فِي مُوَاجَهَةِ اسْتِحْكَامَاتِ السُّورِ وَشَرَعُوا فِي هَدْمِهِ.
20:16 καὶ ἐβόησεν γυνὴ σοφὴ ἐκ τοῦ τείχους καὶ εἶπεν ἀκούσατε ἀκούσατε εἴπατε δὴ προ­̀ς Ιωαβ ἔγγισον ἕως ὧδε καὶ λαλήσω προ­̀ς αὐτόν Et exclamavit muli­er sapi­ens de civitate: «Audite, audite! Dicite Ioab: «Appropin­qua huc, et loquar tecum»». და ჴმა-ყო დედაკაცმან ერთმან ბრძენმან ზღუდით გარდამო და თქუა: ისმინეთ, ისმინეთ ჩემი, რომელნი-ეგე გარემოდგომილ ხართ ქალაქსა ამას, და არქუთ იოაბს, რათა მო-რე-დგეს და ვეტყოდი მას! დაიძახა ერთმა გონიერმა დედაკაცმა ქალაქიდან: ისმინეთ! ისმინეთ! უთხარით იოაბს, რომ ახლოს მოვიდეს, სიტყვა მაქვს სათქმელი. And Isaiah said unto Hezekiah, Hear the word of the LORD. Тогда одна умная женщина закричала со стены города: послушайте, послушайте, скажите Иоаву, чтоб он подошел сюда, и я поговорю с ним. И= возопи` жена` му'драя со стjьны` и= рече`: слы'шите, слы'шите, рцы'те н­н~jь i=wа'ву, да при­бли'жит­ся до здjь`, и= воз­глаго'лю къ нему`. וַתִּקְרָא אִשָּׁה חֲכָמָה מִן־הָעִיר; שִׁמְעוּ שִׁמְעוּ אִמְרוּ־נָא אֶל־יוֹאָב, קְרַב עַד־הֵנָּה, וַאֲדַבְּרָה אֵלֶיךָ׃  فَنَادَتِ امْرَأَةٌ حَكِيمَةٌ مِنَ الْمَدِينَةِ: «اسْمَعُوا، اسْمَعُوا! قُولُوا لِيُوآبَ، ادْنُ مِنْ هُنَا لأُكَلِّمَكَ».
20:17 καὶ προ­σήγγισεν προ­̀ς αὐτήν καὶ εἶπεν ἡ γυνή εἰ σὺ εἶ Ιωαβ ὁ δὲ εἶπεν ἐγώ εἶπεν δὲ αὐτῷ ἄκουσον τοὺς λόγους τῆς δούλης σου καὶ εἶπεν Ιωαβ ἀκούω ἐγώ εἰμι Qui cum accessisset ad eam, ait illi: «Tu es Ioab?». Et ille respondit: «Ego». Ad quem sic locuta est: «Audi sermones ancillae­ tuae­». Qui respondit: «Audio». ვითარცა მივიდა იოაბ მახლობელად ზღუდესა მას, და ჰრქუა დედაკაცმან მან იოაბს: ისმინენ სიტყუანი მჴევლისა შენისანი! და ჰრქუა: იტყოდე, მესმის! მიუახლოვდა მას იოაბი და ჰკითხა დედაკაცმა: შენა ხარ იოაბი? მიუგო: მე ვარ. უთხრა: ყური უგდე შენი მორჩილის სიტყვას. მიუგო: ყურს ვუგდებ. Behold, the days come, that all that is in thine house, and that which thy fathers have laid up in store unto this day, shall be carried into Babylon: nothing shall be left, saith the LORD. И подошел к ней Иоав, и сказала женщина: ты ли Иоав? И сказал: я. Она сказала: послушай слов рабы твоей. И сказал он: слушаю. И= при­бли'жися къ не'й [i=wа'въ], и= рече` жена`: ты' ли _е=си` i=wа'въ; _О='нъ же рече`: а='зъ. И= рече` _е=му`: послу'шай слове'съ рабы` тво­ея`. И= рече` i=wа'въ: послу'шаю, а='зъ _е='смь. וַיִּקְרַב אֵלֶיהָ, וַתֹּאמֶר הָאִשָּׁה הַאַתָּה יוֹאָב וַיֹּאמֶר אָנִי; וַתֹּאמֶר לוֹ, שְׁמַע דִּבְרֵי אֲמָתֶךָ, וַיֹּאמֶר שֹׁמֵעַ אָנֹכִי׃  فَتَقَدَّمَ إِلَيْهَا، فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ: «أَأَنْتَ يُوآبُ؟» فَأَجَابَ: «أَنَا هُوَ». فَقَالَتْ لَهُ: «أَصْغِ إِلَى كَلاَمِ أَمَتِكَ». فَقَالَ: «أَنَا سَامِعٌ»
20:18 καὶ εἶπεν λέγουσα λόγον ἐλάλησαν ἐν πρώτοις λέγον­τες ἠρωτημένος ἠρωτήθη ἐν τῇ Αβελ καὶ ἐν Δαν εἰ ἐξέλιπον ἃ ἔθεν­το οἱ πιστοὶ τοῦ Ισραηλ ἐρωτῶν­τες ἐπερωτήσουσιν ἐν Αβελ καὶ οὕτως εἰ ἐξέλιπον Rursum­que illa: «Sermo, in­quit, dicebatur in vetere proverbio: «Inter­rogent in Abel, et sic per­fi­ci­ent rem». და დედაკაცმან ჰრქვა იოაბს: სიტყჳსჯერად უთქვამს პირველთა მათ, ვითარმედ: იკითხონ აბელსა და დანს მოაკლდენ, რომელი სარწმუნოთა ისრაჱლისათა დადვეს და თქუეს, ვითარმედ: იკითხონ იაბელს და ეგრე მოაკლდენ. უთხრა დედაკაცმა: ასე იტყოდნენ ძველად, აბელში იკითხონ და ისე გადაწყვიტონ საქმეო. And of thy sons that shall issue from thee, which thou shalt beget, shall they take away; and they shall be eunuchs in the palace of the king of Babylon. Она сказала: прежде говаривали: «кто хочет спросить, спроси в Авеле»; и так решали дело. [Остались ли такие, которые положили пребыть верными Израильтянами? Пусть спросят в Авеле: остались ли?] И= рече` глаго'лющи: сло'во глаго'лаша въ пе'рвыхъ, глаго'люще: вопроша'емь вопроше'нъ бы'сть во а=ве'ли и= въ да'нjь, а='ще w=скудjь'ша, jа=`же положи'ша вjь'рнiи i=и~л_евы: вопроша'юще да вопро'сятъ во а=ве'ли, и= та'кw рече`, а='ще w=скудjь'ша: וַתֹּאמֶר לֵאמֹר; דַּבֵּר יְדַבְּרוּ בָרִאשֹׁנָה לֵאמֹר, שָׁאֹל יְשָׁאֲלוּ בְּאָבֵל וְכֵן הֵתַמּוּ׃  فَتَكَلَّمَتِ الْمَرْأَةُ: «كَانُوا قَدِيماً يَقُولُونَ: إِنْ أَرَدْتَ الْحُصُولَ عَلَى جَوَابٍ (حَكِيمٍ) فَإِنَّكَ تَجِدُهُ فِي آبَلَ، وَكَانَ هَذَا يَحْسِمُ كُلَّ جِدَالٍ.
20:19 ἐγώ εἰμι εἰρηνικὰ τῶν στηριγμάτων Ισραηλ σὺ δὲ ζητεῖς θανατῶσαι πόλιν καὶ μητρόπολιν ἐν Ισραηλ ἵνα τί κατα­πον­τίζεις κληρο­νο­μίαν κυρίου Ego paci­fi­ca fideli­um Isra­el, et tu quae­ris su­bruere civitatem et evertere matrem in Isra­el. Quare prae­cipitas hereditatem Domini?». აწ მე ვარ მშჳდობა და სიმტკიცე ისრაჱლისა და აწ შენ მოსრულ ხარ მოოჴრებად ქალაქისა ამის, რომელი დედა არს ყოველთა ქალაქთა ისრაჱლისათა? აწ რასა შთანსთქამ სამკჳდრებელსა უფლისასა? მე ერთი მშვიდობიანი და პატიოსანი ქალაქი ვარ ისრაელის ქალაქებში. შენ გინდა გაანადგურო ქალაქი, დედა ისრაელში? რისთვის სპობ უფლის წილხვედრილს? Then said Hezekiah unto Isaiah, Good is the word of the LORD which thou hast spoken. And he said, Is it not good, if peace and truth be in my days? Я из мирных, верных городов Израиля; а ты хочешь уничтожить город, и притом мать [городов] в Израиле; для чего тебе разрушать наследие Господне? а='зъ _е='смь ми^рная о_у=твержде'нiй i=и~левыхъ, ты' же и='щеши о_у=мертви'ти гра'дъ и= ма'терь градw'въ i=и~левыхъ: и= почто` потопля'еши достоя'нiе гд\сне; אָנֹכִי שְׁלֻמֵי אֱמוּנֵי יִשְׂרָאֵל; אַתָּה מְבַקֵּשׁ, לְהָמִית עִיר וְאֵם בְּיִשְׂרָאֵל, לָמָּה תְבַלַּע נַחֲלַת יְהוָה׃ פ  أَنَا وَاحِدَةٌ مِنْ بَيْنِ بَقِيَّةِ الْمُسَالِمِينَ فِي إِسْرَائِيلَ، وَأَنْتَ تَبْغِي تَدْمِيرَ مَدِينَةٍ هِيَ أُمٌّ فِي إِسْرَائِيلَ، فَلِمَاذَا تُرِيدُ أَنْ تَبْتَلِعَ مِيرَاثَ الرَّبِّ؟»
20:20 καὶ ἀπεκρίθη Ιωαβ καὶ εἶπεν ἵλεώς μοι ἵλεώς μοι εἰ κατα­πον­τιῶ καὶ εἰ δια­φθερῶ Respondens­que Ioab ait: «Absit, absit hoc a me; non prae­cipito ne­que demolior. მიუგო იოაბ და ჰრქუა: ნუ იყოფინ ეგე ჩემდა, ვითარმცა მოვაოჴრე ეგე! მიუგო იოაბმა და უთხრა: ნუმც მეფიქროს ნგრევა და განადგურება. And the rest of the acts of Hezekiah, and all his might, and how he made a pool, and a conduit, and brought water into the city, are they not written in the book of the chronicles of the kings of Judah? И отвечал Иоав и сказал: да не будет этого от меня, чтобы я уничтожил или разрушил! И= w\т­вjьща` i=wа'въ и= рече`: ми'лостивъ мнjь`, ми'лостивъ мнjь`, а='ще потоплю` и= а='ще разрушу`: וַיַּעַן יוֹאָב וַיֹּאמַר; חָלִילָה חָלִילָה לִי, אִם־אֲבַלַּע וְאִם־אַשְׁחִית׃  فَأَجَابَ يُوآبُ: «مَعَاذَ اللهِ، مَعاذَ اللهِ أَنْ أَبْتَلِعَ أَوْ أَنْ أُدَمِّرَ.
20:21 οὐχ οὗτος ὁ λόγος ὅτι ἀνὴρ ἐξ ὄρους Εφραιμ Σαβεε υἱὸς Βοχορι ὄνομα αὐτοῦ καὶ ἐπῆρεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπι­̀ τὸν βασιλέα Δαυιδ δότε αὐτόν μοι μόνον καὶ ἀπελεύ­σομαι ἀπάνωθεν τῆς πόλεως καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ προ­̀ς Ιωαβ ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ῥιφή­σε­ται προ­̀ς σὲ δια­̀ τοῦ τείχους Non se sic habet res, sed homo de monte Ephraim, Seba filius Bochri cognomine, levavit ma­num suam con­tra regem David; tradite illum solum, et recedam a civitate». Et ait muli­er ad Ioab: «Ecce, caput eius mittetur ad te per murum». არა ეგრე, არამედ კაცი ერთი მანდა შევიდა მთისა ეფრემისი, საბეე, ძე ბოქორისა, რომელი მჴდომად აღუდგა დავითს. იგი ხოლო მარტო გამომეცით და წარვიდე ქალაქისა ამისგან! და ჰრქუა დედაკაცმან: აწვე, ვიდრე მანდაღა სდგა, გარდმოგიგდონ თავი მისი! აქ სხვა ამბავია: ერთმა კაცმა ეფრემის მთიდან, სახელად შებაყ ბიქრის ძემ, ხელი აღმართა მეფე დავითზე. მხოლოდ ის მოგვეცი და დავეხსნებით ქალაქს. უთხრა დედაკაცმა იოაბს: კეთილი, გალავნიდან გადმოგიგდებენ მის თავს. And Hezekiah slept with his fathers: and Manasseh his son reigned in his stead. Это не так; но человек с горы Ефремовой, по имени Савей, сын Бихри, поднял руку свою на царя Давида; выдайте мне его одного, и я отступлю от города. И сказала женщина Иоаву: вот, голова его будет тебе брошена со стены. не та'кw сло'во, jа='кw му'жъ съ горы` _е=фре'мли, саве'й сы'нъ вохо'рь и='мя _е=му`, и= воз­дви'же ру'ку свою` на царя` давi'да: дади'те ми` того` _е=ди'наго, и= w\т­иду` w\т­ гра'да. И= рече` жена` ко i=wа'ву: се`, глава` _е=гw` све'ржет­ся къ тебjь` со стjьны`. לֹא־כֵן הַדָּבָר, כִּי אִישׁ מֵהַר אֶפְרַיִם שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי שְׁמוֹ, נָשָׂא יָדוֹ בַּמֶּלֶךְ בְּדָוִד, תְּנוּ־אֹתוֹ לְבַדּוֹ, וְאֵלְכָה מֵעַל הָעִיר; וַתֹּאמֶר הָאִשָּׁה אֶל־יוֹאָב, הִנֵּה רֹאשׁוֹ מֻשְׁלָךְ אֵלֶיךָ בְּעַד הַחוֹמָה׃  إِنَّ الأَمْرَ لَيْسَ كَذَلِكَ، إِنَّمَا هُنَاكَ رَجُلٌ مِنْ جَبَلِ أَفْرَايِمَ يُدْعَى شَبَعَ بْنَ بِكْرِي تَطَاوَلَ عَلَى الْمَلِكِ دَاوُدَ. سَلِّمُوهُ وَحْدَهُ فَأَنْصَرِفَ عَنِ الْمَدِينَةِ». فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ لِيُوآبَ: «عَمَّا قَلِيلٍ يُطْرَحُ إِلَيْكَ رَأْسُهُ مِنْ عَلَى السُّورِ».
20:22 καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ προ­̀ς πάν­τα τὸν λαὸν καὶ ἐλάλησεν προ­̀ς πᾶσαν τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτῆς καὶ ἀφεῖλεν τὴν κεφαλὴν Σαβεε υἱοῦ Βοχορι καὶ ἔβαλεν προ­̀ς Ιωαβ καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ καὶ διεσπάρησαν ἀπο­̀ τῆς πόλεως ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ καὶ Ιωαβ ἀπέστρεψεν εἰς Ιερουσαλημ προ­̀ς τὸν βασιλέα Ingressa est ergo ad omnem popu­lum et locuta est eis sapi­enter. Qui ab­scissum caput Seba filii Bochri proi­ece­runt ad Ioab. Et ille cecinit tuba, et recesse­runt ab urbe unusquis­que in tabernacula sua. Ioab autem reversus est Ierusalem ad regem. და შევიდა დედაკაცი იგი მუნვე ქალაქად და ეტყოდა მოქალაქეთა სიტყუათა მათ გონიერებისათა. და მოჰკუეთეს თავი საბეეს, ძესა ბოქორისასა, და გარდმოუგდეს იოაბს. და უბრძანა იოაბ დაბერვა ნესტჳსა და დაცადებად ბრძოლა ქალაქსა მას. და განიბნია ერი იგი თჳთეულად ადგილად თჳსსა და იოაბ წარვიდა მეფისა იერუსალჱმდ. მივიდა დედაკაცი ხალხთან თავისი ბრძნული სიტყვით. მოკვეთეს თავი შებაყ ბიქრის ძეს და გადაუგდეს იოაბს. ბუკს ჰკრა თუ არა იოაბმა, ყველანი მოსცილდნენ ქალაქს და თავ-თავის კარვებში მიმოიფანტნენ. და გაბრუნდა იოაბი იერუსალიმში მეფესთან. И пошла женщина ко всему народу со своим умным словом [и говорила ко всему городу, чтобы отсекли голову Савею, сыну Бихри]; и отсекли голову Савею, сыну Бихри, и бросили Иоаву. Тогда [Иоав] затрубил трубою, и разошлись от города все [люди] по своим шатрам; Иоав же возвратился в Иерусалим к царю. И= вни'де жена` ко всjь^мъ лю'демъ и= глаго'ла ко всему` гра'ду му'дростiю сво­е'ю, w\т­я'ти главу` саве'а сы'на вохо'ря. И= w\т­сjько'ша главу` саве'а сы'на вохо'ря, и= сверго'ша ю=` ко i=wа'ву. И= i=wа'въ воструби` въ трубу`, и= разыдо'шася му'жiе w\т­ гра'да вси` въ сел_е'нiя своя^. I=wа'въ же воз­врати'ся во i=ер\сли'мъ ко царю`. וַתָּבוֹא הָאִשָּׁה אֶל־כָּל־הָעָם בְּחָכְמָתָהּ, וַיִּכְרְתוּ אֶת־רֹאשׁ שֶׁבַע בֶּן־בִּכְרִי וַיַּשְׁלִכוּ אֶל־יוֹאָב, וַיִּתְקַע בַּשּׁוֹפָר, וַיָּפֻצוּ מֵעַל־הָעִיר אִישׁ לְאֹהָלָיו; וְיוֹאָב שָׁב יְרוּשָׁלִַם אֶל־הַמֶּלֶךְ׃ ס  وَتَدَاوَلَتِ الْمَرْأَةُ مَعَ الشَّعْبِ كُلِّهِ فَأَقْنَعَتْهُمْ بِسَدَادِ رَأْيِهَا، فَقَطَعُوا رَأْسَ شَبَعَ بْنِ بِكْرِي وَأَلْقَوْهُ إِلَى يُوآبَ، فَنَفَخَ بِالبُوقِ، فَفَكُّوا الْحِصَارَ عَنِ الْمَدِينَةِ، وَعَادَ كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ، وَأَمَّا يُوآبُ فَرَجَعَ إِلَى الْمَلِكِ فِي أُورُشَلِيمَ.
20:23 καὶ Ιωαβ προ­̀ς πάσῃ τῇ δυνάμει Ισραηλ καὶ Βαναιας υἱὸς Ιωδαε ἐπι­̀ τοῦ Χερεθθι καὶ ἐπι­̀ τοῦ Φελεθθι Erat ergo Ioab super omnem exerci­tum Isra­el; Banaias autem filius Ioiadae­ super Cherethae­os et Phelethae­os; და იოაბ იყო უხუცესი ყოველსა ზედა ერსა ისრაჱლისასა და ბანია, ძე იოდესი, იყო ჴელმწიფე ჩერეთეოსა და ფილეთეოსა ზედა. იოაბი სარდლობდა ისრაელის მთელს ლაშქარს, ხოლო ბენაია იეჰოიადაყის ძე - ქერეთელებსა და ფელეთელებს. И был Иоав поставлен над всем войском Израильским, а Ванея, сын Иодаев, - над Хелефеями и над Фелефеями; И= [бjь`] i=wа'въ над\ъ все'ю си'лою i=и~левою, и= ване'а сы'нъ i=wда'евъ над\ъ хереffi` и= над\ъ фелеffi`, וְיוֹאָב אֶל כָּל־הַצָּבָא יִשְׂרָאֵל; וּבְנָיָה בֶּן־יְהוֹיָדָע, עַל־הַכְּרֵי (הַכְּרֵתִי) וְעַל־הַפְּלֵתִי׃  وَكَانَ يُوآبُ الْقَائِدَ الْعَامَّ عَلَى جَمِيعِ جَيْشِ إِسْرَائِيلَ، وَبَنَايَاهُو بْنُ يَهُويَادَاعَ قَائِدَ حَرَسِ الْمَلِكِ،
20:24 καὶ Αδωνιραμ ἐπι­̀ τοῦ φόρου καὶ Ιωσαφατ υἱὸς Αχιλουθ ἀναμιμνῄσκων Ad­oniram vero super onera; por­ro Iosaphat filius Ahilud a com­mentariis. და ადორამ ხარკისმომჴდელი იყო და საფან, ძე აქითალისი, საჴსენებელთმწიგნობარ. ადორამი ხარკის აკრეფას განაგებდა, იოშაფატ ახილუდის ძე მემატიანე იყო, Адорам - над сбором податей; Иосафат, сын Ахилуда - дееписателем; а=дwнiра'мъ же над\ъ да'нми, и= i=wсафа'тъ сы'нъ а=хiлу'fовъ воспомина'яй, וַאֲדֹרָם עַל־הַמַּס; וִיהוֹשָׁפָט בֶּן־אֲחִילוּד הַמַּזְכִּיר׃  وَأَدُورَامُ مَسْؤولاً عَنْ فِرَقِ الأَشْغَالِ الشَّاقَّةِ، وَيَهُوشَافَاطُ بنُ أَخِيلُودَ الْمُسَجِّلَ التَّارِيخِيَّ،
20:25 καὶ Σουσα γραμματεύς καὶ Σαδωκ καὶ Αβιαθαρ ἱερεῖς Siva autem scriba, Sadoc vero et Abiathar sacerdotes; და სოსაკ მწიგნობართმოძღუარი იყო, სადუკ და აბითარ მღდელთმოძღუარნი იყუნეს. შევა-მწერალი, ცადოკი და აბიათარი - მღვდლები. Суса - писцом; Садок и Авиафар - священниками; и= суса` книго'чiй, садw'къ же и= а=вiаfа'ръ i=ере'_е, וּשֵׁיָא (וּשְׁוָא) סֹפֵר; וְצָדוֹק וְאֶבְיָתָר כֹּהֲנִים׃  وَشِيوَا كَاتِبَ الْمَلِكِ، وَصَادُوقُ وَأَبِيَاثَارُ كَاهِنَيْنِ.
20:26 καί γε Ιρας ὁ Ιαριν ἦν ἱερεὺς τοῦ Δαυιδ Hira quo­que Iairites erat sacerdos David. და ირას - ეეთეს მღდელად წინაშე მდგომელ დავითისა. ყირა იარელიც მღვდელი იყო დავითთან. также и Ира Иаритянин был священником у Давида. i=ра'съ же i=арi'нь бы'сть жре'цъ давi'довъ. וְגַם, עִירָא הַיָּאִרִי, הָיָה כֹהֵן לְדָוִד׃ ס  أَمَّا عِيرَا الْيَائِيرِيُّ فَكَانَ كَاهِنَ دَاوُدَ الْخَاصَّ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
ბერძნული ლექსიკონი