Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეორე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
22:1 καὶ ἐλάλησεν Δαυιδ τῷ κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλατο αὐτὸν κύριος ἐκ χειρὸς πάν­των τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαουλ Locu­tus est autem David Domino verba carmi­nis huius in di­e, qua liberavit eum Dominus de manu omni­um inimicorum suorum et de manu Saul, მაშინ წართქვა დავით სიტყუაჲ გალობისა წინაშე უფლისა დღესა მას, რომელსა იჴსნა იგი უფალმან ყოველთაგან მტერთა მისთა და ჴელთაგან საულისთა, წარმოთქვა დავითმა უფლისადმი ამ გალობის სიტყვები, რა დღესაც იხსნა უფალმა იგი ყველა მისი მტრისა და საულის ხელიდან. Josiah was eight years old when he began to reign, and he reigned thirty and one years in Jerusalem. And his mother's name was Jedidah, the daughter of Adaiah of Boscath. И воспел Давид песнь Господу в день, когда Господь избавил его от руки всех врагов его и от руки Саула, и сказал: И= глаго'ла давi'дъ ко гд\су словеса` пjь'сни сея` въ де'нь, въ _о='ньже и=зба'ви и= гд\сь и=з\ъ руки` всjь'хъ вра^гъ _е=гw` и= и=з\ъ руки` сау'ловы, וַיְדַבֵּר דָּוִד לַיהוָה, אֶת־דִּבְרֵי הַשִּׁירָה הַזֹּאת; בְּיוֹם הִצִּיל יְהוָה אֹתוֹ מִכַּף כָּל־אֹיְבָיו וּמִכַּף שָׁאוּל׃ 22  وَخَاطَبَ دَاوُدُ الرَّبَّ بِأَبْيَاتِ هَذَا النَّشِيدِ فِي الْيَوْمِ الَّذِي أَنْقَذَهُ فِيهِ الرَّبُّ مِنْ كُلِّ أَعْدَائِهِ، وَمِنْ شَاوُلَ:
22:2 καὶ εἶπεν κύριε πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου καὶ ἐξαιρούμενός με ἐμοί et ait: «Dominus petra mea et arx mea et salvator meus; და თქუა: შეგიყუარო შენ უფალო, ძალო ჩემო! უფალი განმაძრიალებელი ჩემი! ჭირსა ჩემსა მიჴსნეს მე. თქვა: უფალი კლდეა ჩემი, სიმაგრე ჩემი, მხსნელი ჩემი! And he did that which was right in the sight of the LORD, and walked in all the way of David his father, and turned not aside to the right hand or to the left. Господь - твердыня моя и крепость моя и избавитель мой. и= рече` пjь'снь: гд\си, ка'меню мо'й и= о_у=твержде'нiе мое`, и= и=збавля'яй мя` мнjь`: וַיֹּאמַר; יְהוָה סַלְעִי וּמְצֻדָתִי וּמְפַלְטִי־לִי׃  «الرَّبُّ صَخْرَتِي وَحِصْنِي وَمُنْقِذِي.
22:3 ὁ θεός μου φύλαξ ἔσται μου πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ᾿ αὐτῷ ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου ἀν­τιλήμπτωρ μου καὶ κατα­φυγή μου σωτηρίας μου ἐξ ἀδίκου σώσεις με Deus meus, rupes mea, in quam con­fugiam, scu­tum meum et cornu salu­tis meae­! Muni­men­tum meum et refugi­um meum. Salvator meus, de vio­lentia liberabis me. ღმერთი ჩემი, მფარველი ჩემი! რამეთუ იგი არს ჯაჭჳ ჩემი და რქა ცხორებისა ჩემისა. და იგი არს შესავედრებელი ჩემი და მჴსნელი ჩემი! და უსჯულოებათა ჩემთაგან მიჴსნა მე უფალმან. ღმერთი კლდეა ჩემი, სადაც შევეფარვი; ფარია ჩემი და რქაა ჩემი გადარჩენისა; სიმაღლე ჩემი და მისაქცეველი. ჩემო მხსნელო, შენ მიხსენი მოძალადისგან! And it came to pass in the eighteenth year of king Josiah, that the king sent Shaphan the son of Azaliah, the son of Meshullam, the scribe, to the house of the LORD, saying, Бог мой - скала моя; на Него я уповаю; щит мой, рог спасения моего, ограждение мое и убежище мое; Спаситель мой, от бед Ты избавил меня! бг~ъ мо'й, храни'тель мо'й бу'детъ мнjь`, о_у=пова'я бу'ду на него`: защи'тникъ мо'й и= ро'гъ спасе'нiя мо­егw`, засту'пникъ мо'й и= при­бjь'жище мое` спасе'нiя мо­егw`, w\т­ непра'веднагw спасе'ши мя`. אֱלֹהֵי צוּרִי אֶחֱסֶה־בּוֹ; מָגִנִּי וְקֶרֶן יִשְׁעִי, מִשְׂגַּבִּי וּמְנוּסִי, מֹשִׁעִי מֵחָמָס תֹּשִׁעֵנִי׃  إِلَهِي صَخْرَتِي بِهِ أَحْتَمِي، تُرْسِي وَرُكْنُ خَلاصِي. هُوَ حِصْنِي وَمَلْجَإِي وَمُخَلِّصِي. أَنْتَ تُخَلِّصُنِي مِنَ الظَّالِمِينَ.
22:4 αἰνετὸν ἐπι­καλέσομαι κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι Laudabilem invocabo Domi­numet ab inimicis meis salvus ero. ქებით ვხადე უფალსა და მტერთა ჩემთაგან განმარინა მე! უფალს დიდებულს შევღაღადე და მტრებს გადავურჩი. Go up to Hilkiah the high priest, that he may sum the silver which is brought into the house of the LORD, which the keepers of the door have gathered of the people: Призову Господа достопоклоняемого и от врагов моих спасусь. Хва'льнаго при­зову` гд\са, и= w\т­ вра^гъ мо­и'хъ спасу'ся: מְהֻלָּל אֶקְרָא יְהוָה; וּמֵאֹיְבַי אִוָּשֵׁעַ׃  أَدْعُو الرَّبَّ الجَدِيرَ بِكُلِّ حَمْدٍ فَيُخَلِّصُنِي مِنْ أَعْدَائِي.
22:5 ὅτι περιέσχον με συν­τριμμοὶ θανάτου χείμαρροι ἀνομίας ἐθάμβησάν με Quia circumdede­runt me fluc­tus mor­tis, tor­ren­tes Belial ter­rue­runt me; მომადგეს მე სალმობანი წყალთანი და ღუართა უსჯულოებისათა შემაძრწუნეს მე! მომაწყდნენ სიკვდილის ტალღები, ბელიალის ნიაღვრებმა შემაშინეს, And let them deliver it into the hand of the doers of the work, that have the oversight of the house of the LORD: and let them give it to the doers of the work which is in the house of the LORD, to repair the breaches of the house, Объяли меня волны смерти, и потоки беззакония устрашили меня; jа='кw w=держа'ша мя` бwлjь'зни см_е'ртныя и= пото'цы беззако'нiя смято'ша мя`, כִּי אֲפָפֻנִי מִשְׁבְּרֵי־מָוֶת; נַחֲלֵי בְלִיַּעַל יְבַעֲתֻנִי׃  طَوَّقَتْنِي أَمْوَاجُ الْمَوْتِ وَسُيُولُ الْهَلاَكِ غَمَرَتْنِي.
22:6 ὠδῖνες θανάτου ἐκύκλωσάν με προ­έφθασάν με σκληρότητες θανάτου prae­occupave­runt me laquei mor­tis. გარემომადგეს მე სალმობანი ჯოჯოხეთისანი და მახენი სიკუდილისანი მეწივნეს მე! შავეთის ქსელები შემომეხლართა, სიკვდილის ბადეებმა მომიცვეს. Unto carpenters, and builders, and masons, and to buy timber and hewn stone to repair the house. цепи ада облегли меня, и сети смерти опутали меня. бwлjь'зни см_е'ртныя w=быдо'ша мя`, предвари'ша мя` жесто'кwсти см_е'ртныя. חֶבְלֵי שְׁאוֹל סַבֻּנִי; קִדְּמֻנִי מֹקְשֵׁי־מָוֶת׃  أَحَاطَتْ بِي حِبَالُ الْهَاوِيَةِ، وأَطْبَقَتْ عَلَيَّ فِخَاخُ الْمَوْتِ.
22:7 ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπι­καλέσομαι κύριον καὶ προ­̀ς τὸν θεόν μου βοήσομαι καὶ ἐπακού­σε­ται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆς μου καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτοῦ In tribulatione mea invocavi Domi­numet ad Deum meum clamavi; et exaudivit de templo suo vocem meam, et clamor meus venit ad aures eius. ჭირსა ჩემსა ვხადე უფალსა და ღმრთისა ჩემისა მიმართ ღაღად-ვყავ და ისმინა ჩემი ტაძრით წმიდით მისით ჴმისა ჩემისა! და ღაღადება ჩემი მიიწია ჴელთა მისთა. მან მოისმინა, ყურთა მისთა მოიჴსენა. ჩემს გასაჭირში შევღაღადე უფალს; ჩემს ღმერთს შევძახე და ისმინა თავის სასახლეში ჩემი ხმა და ჩემი ღაღადი მისწვდა მის ყურებს. Howbeit there was no reckoning made with them of the money that was delivered into their hand, because they dealt faithfully. Но в тесноте моей я призвал Господа и к Богу моему воззвал, и Он услышал из [святого] чертога Своего голос мой, и вопль мой дошел до слуха Его. Внегда` скорбjь'ти ми` при­зову` гд\са, и= къ бг~у мо­ему` воз­зову`, и= о_у=слы'шитъ w\т­ хра'ма ст~а'гw сво­егw` гла'съ мо'й, и= во'пль мо'й вни'детъ во о_у='шы _е=гw`. בַּצַּר־לִי אֶקְרָא יְהוָה, וְאֶל־אֱלֹהַי אֶקְרָא; וַיִּשְׁמַע מֵהֵיכָלוֹ קוֹלִי, וְשַׁוְעָתִי בְּאָזְנָיו׃  فِي ضِيقِي دَعَوْتُ الرَّبَّ، وبِإِلَهِي اسْتَغَثْتُ، فَسَمِعَ صَوْتِي مِنْ هَيْكَلِهِ، وَبَلَغَ صُرَاخِي أُذُنَيْهِ.
22:8 καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συν­εταράχθησαν καὶ ἐσπαρα­́χθησαν ὅτι ἐθυμώθη κύριος αὐτοῖς Com­mota est et con­tremuit ter­ra; funda­men­ta cae­lorum con­cussa suntet con­quassata, quoniam ira­tus est. იძრა და შეძრწუნდა ქუეყანა! და საფუძველნი მთათანი შეირყნეს, შეძრწუნდეს, რამეთუ შერისხდა მათ ღმერთი! შებარბაცდა, შეტოკდა დედამიწა, ცათა საფუძველნი აძროდნენ და ირყეოდნენ, რადგან რისხვით აინთო იგი. And Hilkiah the high priest said unto Shaphan the scribe, I have found the book of the law in the house of the LORD. And Hilkiah gave the book to Shaphan, and he read it. Потряслась, всколебалась земля, дрогнули и подвиглись основания небес, ибо разгневался [на них Господь]. И= смяте'ся и= тре'петна бы'сть земля`, и= w=снова^нiя небесе` смято'шася и= подвиго'шася, jа='кw прогнjь'вася на ня` гд\сь: וַתְגָּעַשׁ (וַיִּתְגָּעַשׁ) וַתִּרְעַשׁ הָאָרֶץ, מוֹסְדוֹת הַשָּׁמַיִם יִרְגָּזוּ; וַיִּתְגָּעֲשׁוּ כִּי־חָרָה לוֹ׃  عِنْدَئِذٍ ارْتَجَّتِ الأَرْضُ وَتَزَلْزَلَتْ. ارْتَجَفَتْ أَسَاسَاتُ السَّمَاوَاتِ وَاهْتَزَّتْ لأَنَّ الرَّبَّ غَضِبَ.
22:9 ἀνέβη καπνὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἐκ στόμα­τος αὐτοῦ κατέδεται ἄνθρακες ἐξεκαύθησαν ἀπ᾿ αὐτοῦ A­scendit fumus de nari­bus eius, et ig­nis de ore eius vorabat; carbones incensi sunt ab eo. აჰჴდა კუამლი რისხვასა მისსა, და ცეცხლი პირისა მისისგან აღატყდა, და ნაბერწყალნი გამოეთხეოდეს მისგან! ავარდა კვამლი მისი ნესტოებიდან და მჭამელი ცეცხლი მისი ბაგეებიდან; მისგან მუგუზლები აგიზგიზდნენ. And Shaphan the scribe came to the king, and brought the king word again, and said, Thy servants have gathered the money that was found in the house, and have delivered it into the hand of them that do the work, that have the oversight of the house of the LORD. Поднялся дым от гнева Его и из уст Его огонь поядающий; горящие угли сыпались от Него. взы'де ды'мъ гнjь'вомъ _е=гw`, и= _о='гнь и=з\ъ о_у='стъ _е=гw` поя'стъ: о_у='глiе воз­горjь'шася w\т­ негw`, עָלָה עָשָׁן בְּאַפּוֹ, וְאֵשׁ מִפִּיו תֹּאכֵל; גֶּחָלִים בָּעֲרוּ מִמֶּנּוּ׃  نَفَثَ أَنْفُهُ دُخَاناً، وانْدَلَعَتْ نَارٌ آكِلَةٌ مِنْ فَمِهِ، فَاتَّقَدَ مِنْهَا جَمْرٌ.
22:10 καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ Et inclinavit cae­los et de­scendit, et caligo sub pedi­bus eius. მოდრიკნა ცანი და გარდამოჴდა, ნისლი ქუეშე ფერჴთა მისთა! მოდრიკა ცა და ჩამოვიდა; ღრუბელი მოექცა მის ფეხქვეშ. And Shaphan the scribe shewed the king, saying, Hilkiah the priest hath delivered me a book. And Shaphan read it before the king. Наклонил Он небеса и сошел; и мрак под ногами Его; и= преклони` небеса` и= сни'де, и= мра'къ под\ъ нога'ма _е=гw`, וַיֵּט שָׁמַיִם וַיֵּרַד; וַעֲרָפֶל תַּחַת רַגְלָיו׃  طَأْطَأَ السَّمَاوَاتِ وَنَزَلَ، فَكَانَتِ الْغُيُومُ الْمُتَجَهِّمَةُ تَحْتَ قَدَمَيْهِ.
22:11 καὶ ἐπεκάθισεν ἐπι­̀ Χερουβιν καὶ ἐπετάσθη καὶ ὤφθη ἐπι­̀ πτερύγων ἀνέμου Et ascendit super cherub et volavitet devolavit super pennas venti. აღჴდა ქერობინთა, აფრინდა, აღმაღლდა ფრთეთა ზედა ქართასა! ამხედრდა ქერუბიმზე და გაფრინდა, და გამოჩნდა ქარის ფრთებზე. And it came to pass, when the king had heard the words of the book of the law, that he rent his clothes. и воссел на Херувимов, и полетел, и понесся на крыльях ветра; и= всjь'де на херувi'мы и= летjь`, и= jа=ви'ся на крилу^ вjь'тр_еню, וַיִּרְכַּב עַל־כְּרוּב וַיָּעֹף; וַיֵּרָא עַל־כַּנְפֵי־רוּחַ׃  امْتَطَى مَرْكَبَةً مِنْ مَلاَئِكَةِ الْكَرُوبِيمِ وَطَارَ وَتَجَلَّى عَلَى أَجْنِحَةِ الرِّيحِ.
22:12 καὶ ἔθετο σκότος ἀπο­κρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότος ὑδάτων ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαις ἀέρος Posuit tene­bras in circuitu suo tabernacu­lum suum, tene­brosas aquas, nubes densissi­mas. დადვა ბნელი საფარველად მისა და გარემოს მისა, საყოფელნი მისნი ბნელისა წყალნი ღრუბელთა შინა ჰაერისათა! კარვად წყვდიადი მოიბურა, წყლის ჯურღმული და ცის ღრუბელი. And the king commanded Hilkiah the priest, and Ahikam the son of Shaphan, and Achbor the son of Michaiah, and Shaphan the scribe, and Asahiah a servant of the king's, saying, и мраком покрыл Себя, как сению, сгустив воды облаков небесных; и= положи` тму` закро'въ сво'й: w='крестъ _е=гw` селе'нiе _е=гw`, темноту` во'дъ w=густи` во _о='блацjьхъ воз­ду'шныхъ: וַיָּשֶׁת חֹשֶׁךְ סְבִיבֹתָיו סֻכּוֹת; חַשְׁרַת־מַיִם עָבֵי שְׁחָקִים׃  أَحَاطَتْ بِهِ الظُّلْمَةُ كَالْمِظَلاَتِ وَاكْتَنَفَتْهُ السُّحُبُ الْمُتَكَاثِفَةُ واللُّجَجُ.
22:13 ἀπο­̀ τοῦ φέγγους ἐναν­τίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακες πυρός Prae­ fulgore in con­spectu eiusincensi sunt carbones ig­nis. ბრწყინვალებითა მისითა მის წინაშე სეტყვა და ნაბერწყალი ცეცხლისა! მისი ბრწყინვალებით გიზგიზებენ ცეცხლის ნაკვერცხლები. Go ye, inquire of the LORD for me, and for the people, and for all Judah, concerning the words of this book that is found: for great is the wrath of the LORD that is kindled against us, because our fathers have not hearkened unto the words of this book, to do according unto all that which is written concerning us. от блистания пред Ним разгорались угли огненные. w\т­ сiя'нiя пред\ъ ни'мъ разгорjь'шася о_у='глiе _о='гнен­нiи. מִנֹּגַהּ נֶגְדּוֹ; בָּעֲרוּ גַּחֲלֵי־אֵשׁ׃  مِنْ بَهَاءِ طَلْعَتِهِ تَوَهَّجَتْ جَمْرَاتُ نَارٍ.
22:14 ἐβρόν­τησεν ἐξ οὐρανοῦ κύριος καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκεν φωνὴν αὐτοῦ Intonuit de cae­lo Dominus, et Excelsus dedit vocem suam. ქუხდა ცით გამო უფალი, და მაღალმან მოსცა ჴმაჲ თჳსი. ციდან დაიქუხა უფალმა, უზენაესმა ხმა გამოსცა. So Hilkiah the priest, and Ahikam, and Achbor, and Shaphan, and Asahiah, went unto Huldah the prophetess, the wife of Shallum the son of Tikvah, the son of Harhas, keeper of the wardrobe; (now she dwelt in Jerusalem in the college;) and they communed with her. Возгремел с небес Господь, и Всевышний дал глас Свой; И= воз­гремjь` съ небесе` гд\сь, и= вы'шнiй даде` гла'съ сво'й, יַרְעֵם מִן־שָׁמַיִם יְהוָה; וְעֶלְיוֹן יִתֵּן קוֹלוֹ׃  أَرْعَدَ الرَّبُّ مِنَ السَّمَاءِ وَأَطْلَقَ الْعَلِيُّ صَوْتَهُ.
22:15 καὶ ἀπέστειλεν βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς ἀστραπὴν καὶ ἐξέστησεν αὐτούς Misit sagittas et dissipavit eos, fulguravit fulmina et con­turbavit eos. მიავლინა მათა შურდულის ქვანი და განაბნივნა იგინი, ელვანი განამრავლა და შეაძრწუნნა იგინი! ისრები გატყორცნა და მიმოფანტა ჩემი მტრები, აგრგვინა და აუბნია გზა-კვალი. And she said unto them, Thus saith the LORD God of Israel, Tell the man that sent you to me, пустил стрелы и рассеял их; [блеснул] молниею и истребил их. и= посла` стрjь'лы, и= расточи` и=`хъ: и= блесну` мо'лнiю, и= о_у=страши` я=`: וַיִּשְׁלַח חִצִּים וַיְפִיצֵם; בָּרָק וַיְּהֻמֵּם (וַיָּהֹם)׃  أَطْلَقَ سِهَامَهُ فبَدَّدَ الأَعْدَاءَ، وَأَرْسَلَ بُرُوقَهُ فَأَزْعَجَهُمْ.
22:16 καὶ ὤφθησαν ἀφέσεις θαλάσ­σης καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπι­τιμήσει κυρίου ἀπο­̀ πνοῆς πνεύ­μα­τος θυμοῦ αὐτοῦ Et apparue­runt effusiones maris, et revelata sunt funda­men­ta orbisab increpatione Domini, ab inspiratione spiri­tus furoris eius. შეძრწუნდეს იგინი განფენასა მას ზღჳსასა, გამოჩნდეს საფუძველნი სოფლისანი სასტიკებითა უფლისათა და სულითა რისხვისა მისისათა! გამიაჩნდა ზღვის ფსკერი, გაშიშვლდნენ სამყაროს საფუძვლები უფლის მუქარისგან, მისი რისხვის ქარისაგან. Thus saith the LORD, Behold, I will bring evil upon this place, and upon the inhabitants thereof, even all the words of the book which the king of Judah hath read: И открылись источники моря, обнажились основания вселенной от грозного гласа Господа, от дуновения духа гнева Его. и= jа=ви'шася и=сто'чницы морстi'и, и= w\т­кры'шася w=снова^нiя вселе'н­ныя w\т­ запреще'нiя гд\сня, w\т­ дохнове'нiя дх~а гнjь'ва _е=гw`: וַיֵּרָאוּ אֲפִקֵי יָם, יִגָּלוּ מֹסְדוֹת תֵּבֵל; בְּגַעֲרַת יְהוָה, מִנִּשְׁמַת רוּחַ אַפּוֹ׃  ظَهَرَتْ مَجَارِي الْمِيَاهِ الْعَمِيقَةُ وَانْكَشَفَتْ أُسُسُ الْمَسْكُونَةِ مِنْ زَجْرِ الرَّبِّ وَمِنْ رِيحِ أَنْفِهِ اللاَّفِحَةِ.
22:17 ἀπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέν με εἵλκυσέν με ἐξ ὑδάτων πολλῶν Misit de excelso et assumpsit me, traxit me de aquis multi­s; გამოავლინა მაღლით და შემიწყალა მე და შემიწყნარა მე წყალთაგან მრავალთა! ხელი გადმოყო ზეგარდამო, ჩამჭიდა და წყლის მორევიდან ამომიყვანა. Because they have forsaken me, and have burned incense unto other gods, that they might provoke me to anger with all the works of their hands; therefore my wrath shall be kindled against this place, and shall not be quenched. Простер Он руку с высоты и взял меня, и извлек меня из вод многих; посла` съ высоты` и= прiя'тъ мя`, и=звлече' мя w\т­ во'дъ мно'гихъ: יִשְׁלַח מִמָּרוֹם יִקָּחֵנִי; יַמְשֵׁנִי מִמַּיִם רַבִּים׃  مَدَّ الرَّبُّ يَدَهُ مِن الْعُلَى وَأَمْسَكَنِي، انْتَشَلَنِي مِنَ السُّيُولِ الْغَامِرَةِ.
22:18 ἐρρύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύος ἐκ τῶν μισούν­των με ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ liberavit me ab inimico me­o poten­tissimo, ab his, qui ode­rant me, qui ro­bustiores me erant. მიჴსნა მე მტერთა ჩემთაგან ძლიერთა და მოძულეთა ჩემთა, რამეთუ უძლიერეს ჩემსა იყუნეს! მიხსნა ძლიერი მტრისგან, ჩემს მოძულეთაგან, რომელთაც დამძალეს. But to the king of Judah which sent you to inquire of the LORD, thus shall ye say to him, Thus saith the LORD God of Israel, As touching the words which thou hast heard; избавил меня от врага моего сильного, от ненавидящих меня, которые были сильнее меня. и=зба'ви мя` w\т­ вра^гъ мо­и'хъ си'льныхъ и= w\т­ ненави'дящихъ мя`, jа='кw о_у=крjьпи'шася па'че мене`: יַצִּילֵנִי מֵאֹיְבִי עָז; מִשֹּׂנְאַי, כִּי אָמְצוּ מִמֶּנִּי׃  أَنْقَذَنِي مِنْ عَدُوِّيَ الْقَوِيِّ، وَخَلَّصَنِي مِنْ مُبْغِضِيَّ لأَنَّهُمْ كَانُوا أَقْوَى مِنِّي.
22:19 προ­έφθασάν με ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου καὶ ἐγένετο κύριος ἐπι­στήριγμά μου Prae­vene­runt me in di­e afflictio­nis meae­, et fac­tus est Dominus firma­men­tum meum; მომეწყინეს მე დღესა ჭირისა ჩემისასა, და უფალი იყო შემწე ჩემდა! ჭირში ვიყავ, როცა დამეცნენ, მაგრამ უფალი იყო ჩემი საყრდენი. Because thine heart was tender, and thou hast humbled thyself before the LORD, when thou heardest what I spake against this place, and against the inhabitants thereof, that they should become a desolation and a curse, and hast rent thy clothes, and wept before me; I also have heard thee, saith the LORD. Они восстали на меня в день бедствия моего; но Господь был опорою для меня предвари'ша мя` въ де'нь печа'ли мо­ея`. И= бы'сть гд\сь о_у=твержде'нiе мое`, יְקַדְּמֻנִי בְּיוֹם אֵידִי; וַיְהִי יְהוָה מִשְׁעָן לִי׃  تَصَدَّوْا لِي فِي يَوْمِ بَلِيَّتِي، فَكَانَ الرَّبُّ سَنَدِي.
22:20 καὶ ἐξήγαγέν με εἰς πλατυσμὸν καὶ ἐξείλατό με ὅτι εὐδόκησεν ἐν ἐμοί et eduxit me in latitudinem, liberavit me, quia complacui ei. და გამომიყვანა მე ფართოდ. ეს მიჴსნა მე უფალმან! ფართოზე გამიყვანა და მიხსნა, რადგან შემიტკბო მან. Behold therefore, I will gather thee unto thy fathers, and thou shalt be gathered into thy grave in peace; and thine eyes shall not see all the evil which I will bring upon this place. And they brought the king word again. и вывел меня на пространное место, избавил меня, ибо Он благоволит ко мне. и= и=зведе' мя на широту`, и= и=зба'ви мя`, jа='кw бл~говоли` во мнjь`. וַיֹּצֵא לַמֶּרְחָב אֹתִי; יְחַלְּצֵנִי כִּי־חָפֵץ בִּי׃  اقْتَادَنِي إِلَى مَوْضِعٍ رَحِيبٍ، أَنْقَذَنِي لأَنَّهُ سُرَّ بِي.
22:21 καὶ ἀν­ταπέδωκέν μοι κύριος κατα­̀ τὴν δικαιοσύνην μου κατα­̀ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀν­ταπέδωκέν μοι Retribuit mihi Dominus secun­dum iu­s­titiam meamet secun­dum munditiam manuum mearum reddit mihi, მომიგოს მე უფალმან სიმართლითა ჩემითა და სიწმიდისაებრ ჴელთა ჩემთა მომიგოს მე! მომაგო უფალმა ჩემი სიმართლისაებრ და ჩემი ხელების სიწმიდისაებრ გადამიხადა. Воздал мне Господь по правде моей, по чистоте рук моих вознаградил меня. И= воз­даде' ми гд\сь по пра'вдjь мо­е'й, и= по чистотjь` руку` мо_е'ю воз­даде' ми, יִגְמְלֵנִי יְהוָה כְּצִדְקָתִי; כְּבֹר יָדַי יָשִׁיב לִי׃  يُكَافِئُنِي الرَّبُّ حَسَبَ بِرِّي. وَيُعَوِّضُنِي حَسَبَ طَهَارَةِ يَدَيَّ.
22:22 ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺς κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπο­̀ τοῦ θεοῦ μου quia cu­s­todivi vias Domini­et non egi impi­e a De­o me­o. რამეთუ დავიცუენ მე გზანი უფლისანი და არა უღმრთო ვიქმენ ღმრთისა ჩემისაგან! რადგან ვიცავდი უფლის გზას და არ შემიცოდავს ჩემი ღმერთისათვის. Ибо я хранил пути Господа и не был нечестивым пред Богом моим, jа='кw сохрани'хъ пути^ гд\сни и= не нече'­ст­вовахъ w\т­ бг~а мо­егw`, כִּי שָׁמַרְתִּי דַּרְכֵי יְהוָה; וְלֹא רָשַׁעְתִּי מֵאֱלֹהָי׃  لأَنِّي سَلَكْتُ دَائِماً فِي طُرُقِ الرَّبِّ، وَلَمْ أَعْصَ إِلَهِي.
22:23 ὅτι πάν­τα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναν­τίον μου καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ οὐκ ἀπέστην ἀπ᾿ αὐτῶν Omnia enim iudicia eius in con­spectu me­o, et a prae­cep­tis eius non recessi; რამეთუ ყოველნი სამართალნი მისნი წინაშე ჩემსა არიან მარადის და სიმართლენი მისნი არა განვიშორენ ჩემგან! რადგან მისი მცნებები წინ მედო და მისი წესებისივის არ გადამიხვევია. ибо все заповеди Его предо мною, и от уставов Его я не отступал, jа='кw вся^ судбы^ _е=гw` предо мно'ю, и= w=правда^нiя _е=гw` не w\т­ступи'ша w\т­ мене`, כִּי כָל־מִשְׁפֹּטוֹ (מִשְׁפָּטָיו) לְנֶגְדִּי; וְחֻקֹּתָיו לֹא־אָסוּר מִמֶּנָּה׃  جَعَلْتُ أَحْكَامَهُ دَائِماً نُصْبَ عَيْنِي وَلَمْ أَحِدْ عَن فَرَائِضِهِ.
22:24 καὶ ἔσομαι ἄμωμος αὐτῷ καὶ προ­φυλάξομαι ἀπο­̀ τῆς ἀνομίας μου et fui im­macula­tus cum eoet cu­s­todivi me ab iniquitate mea. და ვიყო მე წმიდაჲ წინაშე მისა და ვეკრძალო მე უსჯულოებისა ჩემისაგან! წრფელი ვიყავ მის მიმართ და ცოდვას გავურბოდი. и был непорочен пред Ним, и остерегался, чтобы не согрешить мне. и= бу'ду непоро'ченъ _е=му`, и= сохраню'ся w\т­ беззако'нiя мо­егw`. וָאֶהְיֶה תָמִים לוֹ; וָאֶשְׁתַּמְּרָה מֵעֲוֹנִי׃  فَكُنْتُ كَامِلاً لَدَيْهِ، وَصُنْتُ نَفْسِي مِنَ الإِثْمِ.
22:25 καὶ ἀπο­δώσει μοι κύριος κατα­̀ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατα­̀ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ Et retribuet mihi Dominus secun­dum iu­s­titiam meamet secun­dum munditiam meam in con­spectu oculorum suorum. მომაგოს მე უფალმან სიმართლითა ჩემითა და უბიწოებითა ჴელთა ჩემთათა წინაშე თუალთა მისთა! გადამიხადა უფალმა ჩემი სიმართლისაებრ და სიწმიდისაებრ მის თვალში. И воздал мне Господь по правде моей, по чистоте моей пред очами Его. И= воз­да'стъ ми` гд\сь по пра'вдjь мо­е'й и= по чистотjь` руку` мо_е'ю пред\ъ _о=чи'ма _е=гw`. וַיָּשֶׁב יְהוָה לִי כְּצִדְקָתִי; כְּבֹרִי לְנֶגֶד עֵינָיו׃  فَيُكَافِئُنِي الرَّبُّ وَفْقاً لِبِرِّي، وَبِحَسَبِ طَهَارَتِي أَمَامَ عَيْنَيْهِ.
22:26 μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸς τελείου τελειωθήσῃ Cum sanc­to sanc­tus eriset cum viro innocen­te innocens eris; წმიდისა თანა წმიდა იყო და სრულისა კაცისა სრული იყო! მოწყალესთან მოწყალეობ, წრფელ კაცთან წრფელობ. С милостивым Ты поступаешь милостиво, с мужем искренним - искренно, Съ прп\дбнымъ прп\дбенъ бу'деши, и= съ му'жемъ непови'н­нымъ непови'ненъ бу'деши: עִם־חָסִיד תִּתְחַסָּד; עִם־גִּבּוֹר תָּמִים תִּתַּמָּם׃  مَعَ الرَّحِيمِ تَكُونُ رَحِيماً، وَمَعَ الْكَامِلِ تَكُونُ كَامِلاً.
22:27 καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ cum electo elec­tus eriset cum perverso callidus eris. და რჩეულისა თანა რჩეული იყო და დრკუსა მისგან განეშორო! უმწიკვლოსთან უმწიკვლო ხარ, უკუღმართთან - ცბიერი. с чистым - чисто, а с лукавым - по лукавству его. и= со и=збра'н­нымъ и=збра'нъ бу'деши, и= со стропти'вымъ разврати'шися: עִם־נָבָר תִּתָּבָר; וְעִם־עִקֵּשׁ תִּתַּפָּל׃  مَعَ الطَّاهِرِ تَكُونُ طَاهِراً، وَمَعَ الْمُعْوَجِّ تَكُونُ مُعْوَجّاً.
22:28 καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ἐπι­̀ μετεώρων ταπεινώσεις Et popu­lum pauperem salvum faci­eset oculos superborum humiliabis, რამეთუ შენ ერი მდაბალი აცხოვნე და თუალნი ამპარტავანთანი შენ დაამდაბლენ! დაჩაგრულთა მხსნელი ხარ, მედიდურებს მზერით აცამტვერებ. Людей угнетенных Ты спасаешь и взором Своим унижаешь надменных. лю'ди же смир_е'н­ныя спасе'ши, и= _о='чи го'рдыхъ смири'ши. וְאֶת־עַם עָנִי תּוֹשִׁיעַ; וְעֵינֶיךָ עַל־רָמִים תַּשְׁפִּיל׃  أَنْتَ تُنْقِذُ الشَّعْبَ الْمُتَضَايِقَ، أَمَّا عَيْنَاكَ فَتُرَاقِبَانِ الْمُتَغَطْرِسِينَ لِتَخْفِضَهْمُ.
22:29 ὅτι σὺ ὁ λύχνος μου κύριε καὶ κύριος ἐκλάμψει μοι τὸ σκότος μου quia tu lucerna mea, Domine, et Deus meus illuminat tene­bras meas. რამეთუ შენ აღმინთო სანთელი ჩემი, უფალო, ღმერთო ჩემო, და განმინათლო ბნელი ჩემი! რადგან, უფალო ჩემო, ლამპარი ხარ! უფალი ბნელს მინათებს. Ты, Господи, светильник мой; Господь просвещает тьму мою. Jа='кw ты` просвjьща'еши свjьти'лникъ мо'й, гд\си, и= гд\сь просвjьти'тъ ми` тму` мою`: כִּי־אַתָּה נֵירִי יְהוָה; וַיהוָה יַגִּיהַּ חָשְׁכִּי׃  يَارَبُّ أَنْتَ سِرَاجِي. الرَّبُّ يُضِيءُ ظُلْمَتِي.
22:30 ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνος καὶ ἐν τῷ θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος In te enim aggrediar ho­s­ti­um turmas, in De­o me­o transiliam murum. რამეთუ შენ მიერ ვრბიოდი მე ჭურვილი და ღმრთისა ჩემისა მიერ გარდავჴედ ზღუდეთა! რადგან შენით ურდოებს შევებმები. ჩემი ღმერთით გალავანს გადავევლები. С Тобою я поражаю войско; с Богом моим восхожу на стену. jа='кw тобо'ю потеку` препоя'санъ, и= w= бз~jь мо­е'мъ прелjь'зу стjь'ну. כִּי בְכָה אָרוּץ גְּדוּד; בֵּאלֹהַי אֲדַלֶּג־שׁוּר׃  لأَنِّي بِكَ أَقْتَحِمُ جَيْشاً، وَبِقُوَّةِ إِلَهِي اخْتَرَقْتُ أَسْوَاراً.
22:31 ὁ ἰσχυρός ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ τὸ ῥῆμα κυρίου κραταιόν πεπυρωμένον ὑπερασπιστής ἐστιν πᾶσιν τοῖς πεποιθόσιν ἐπ᾿ αὐτῷ Deus, im­maculata via eius, eloqui­um Domini igne exa­mina­tum; scu­tum est omni­um spe­ranti­um in se. ღმერთი წმიდა არს და უბიწო არს გზა მისი! ბრძანება უფლისა მტკიცე არს და გამოჴურვებულ და შესავედრებელ არს თჳთ მოშიშთა მისთა! წრფელია ღვთის გზა, წმიდაა უფლის სიტყვა, მის მოიმედეთა ფარია იგი. Бог! - непорочен путь Его, чисто слово Господа, щит Он для всех, надеющихся на Него. Крjь'покъ, непоро'ченъ пу'ть _е=гw`: гл~го'лъ гд\сень держа'венъ, разжже'нъ: защи'тникъ _е='сть всjь^мъ о_у=пова'ющымъ на него`. הָאֵל תָּמִים דַּרְכּוֹ; אִמְרַת יְהוָה צְרוּפָה, מָגֵן הוּא, לְכֹל הַחֹסִים בּוֹ׃  مَا أَكْمَلَ طَرِيقَ الرَّبِّ! إِنَّ كَلِمَتَهُ نَقِيَّةٌ، وَهُوَ مِتْرَاسٌ يَحْمِي جَمِيعَ الْمُلْتَجِئِينَ إِلَيْهِ.
22:32 τίς ἰσχυρὸς πλη­̀ν κυρίου καὶ τίς κτίστης ἔσται πλη­̀ν τοῦ θεοῦ ἡμῶν Quoniam quis est Deus prae­ter Domi­num? Et quae­ rupes prae­ter Deum no­s­t­rum? რამეთუ ვინ არს ღმერთი უფლისა გარეშე? ანუ ვინ არს შემოქმედი გარნა ღმრთისა ჩუენისა? რადგან სად არს სხვა ღმერთი გარდა უფლისა? სად არს კლდე გარდა ჩვენი ღვთისა? Ибо кто Бог, кроме Господа, и кто защита, кроме Бога нашего? Jа='кw кто` крjь'покъ ра'звjь гд\са; и= кто` творе'цъ ра'звjь бг~а на'­шегw; כִּי מִי־אֵל מִבַּלְעֲדֵי יְהוָה; וּמִי צוּר מִבַּלְעֲדֵי אֱלֹהֵינוּ׃  لأَنَّهُ مَنْ هُوَ إِلَهٌ غَيْرُ الرَّبِّ؟ وَمَنْ هُوَ صَخْرَةٌ سِوَى إِلَهِنَا؟
22:33 ὁ ἰσχυρὸς ὁ κραταιῶν με δυνάμει καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου Deus, qui accinxit me fortitudineet complanavit perfectam viam meam, რომელმან შემჭურა მე ძალითა და აღივსნეს სიმართლითა გზანი ჩემნი! ღმერთია ჩემი გამაძლიერებელი, გზის წრფელად წარმმართველი. Бог препоясует меня силою, устрояет мне верный путь; Крjь'покъ о_у=крjьпля'яй мя` си'лою, и= положи` непоро'ченъ пу'ть мо'й: הָאֵל מָעוּזִּי חָיִל; וַיַּתֵּר תָּמִים דַּרְכּוֹ (דַּרְכִּי)׃  إِنَّهُ اللهُ الَّذِي يُسَلِّحُنِي بِالْقُوَّةِ، وَيَجْعَلُ طَرِيقِي كَامِلاً.
22:34 τιθεὶς τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφων καὶ ἐπι­̀ τὰ ὕψη ἱστῶν με coae­quans pedes me­os cerviset super excelsa statuens me; დაამტკიცნა ფერჴნი, ვითარცა ირემთანი და მაღალთა ზედა დამადგინა მე! ირმის ფეხებს შემაბამს და ჩემს გორაკებზე დამაყენებს. делает ноги мои, как оленьи, и на высотах поставляет меня; положи'вый но'зjь мо­и` jа='кw _е=л_е'ни, и= на высо'кихъ поставля'яй мя`: מְשַׁוֶּה רַגְלָיו (רַגְלַי) כָּאַיָּלוֹת; וְעַל בָּמוֹתַי יַעֲמִדֵנִי׃  يَجْعَلُ رِجْلَيَّ كَرِجْلَيِ الإِيَّلِ وَيُقِيمُنِي آمِناً عَلَى الْمُرْتَفَعَاتِ.
22:35 διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ κατα­́ξας τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου docens manus meas ad proeli­um, et tendunt arcum aereum ­brachia mea. განსწავლენ ჴელნი ჩემნი ღუაწლსა და არა მოუძლურდა, ვითარცა მშჳლდი რვალისა მკლავთაგან ჩემთა! საბრძოლველად გამიწრთვნის ხელებს და მოჭიმავს სპილენძის მშვილდს ჩემი მკლავი. научает руки мои брани и мышцы мои напрягает, как медный лук. науча'яй ру'цjь мо­и` на бра'нь, и= положи'вый лу'къ мjь'дянъ мы^шца моя^. מְלַמֵּד יָדַי לַמִּלְחָמָה; וְנִחַת קֶשֶׁת־נְחוּשָׁה זְרֹעֹתָי׃  تُدَرِّبُ يَدَيَّ عَلَى فَنِّ الْحَرْبِ فَتَشُدُّ ذِرَاعَايَ قَوْساً مِنْ نُحَاسٍ.
22:36 καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλή­θυνέν με Dedi­s­ti mihi clipeum salu­tis tuae­, et exauditio tua magni­fi­cavit me. შემჭურვე მე საჭურველითა მაცხოვარებისათა და განამრავლე ჩემ თანა სიმდაბლე, და მარჯუენემან შენმან შემიწყნარა მე, და სწავლამან შენმან აღმმართა მე! ხსნის ფარს შენ მაძლევ, შენი მოწყალება განმადიდებს. Ты даешь мне щит спасения Твоего, и милость Твоя возвеличивает меня. И= да'лъ ми` _е=си` защище'нiе спасе'нiя мо­егw`, и= кро'тость твоя` о_у=мно'жи мя`. וַתִּתֶּן־לִי מָגֵן יִשְׁעֶךָ; וַעֲנֹתְךָ תַּרְבֵּנִי׃  تُعْطِينِي تُرْسَ خَلاَصِكَ، وَبِلُطْفِكَ تُعَظِّمُنِي.
22:37 εἰς πλατυσμὸν εἰς τὰ δια­βήματά μου ὑποκάτω μου καὶ οὐκ ἐσαλεύ­θησαν τὰ σκέλη μου Dilata­s­ti gressus me­os sub­tus me, et non sunt infirmati tali mei. ფართო-ყვენ სლვანი ჩემნი, ნაკლულევანებათა დამაკჳრვეს მე ქუეშე ჩემსა, რათა არა მოუძლურდენ ალაგნი ჩემნი, და ვერ წინადამიდგეს მე მჴდომნი იგი ჩემნი! შენ მიფართოებ ნაბიჯებს, აღარ მეჩორთება კოჭები. Ты расширяешь шаг мой подо мною, и не колеблются ноги мои. Разшири'лъ _е=си` стwпы` моя^ подо мно'ю, и= не позы'бнустjься го'л_ени мо­и`. תַּרְחִיב צַעֲדִי תַּחְתֵּנִי; וְלֹא מָעֲדוּ קַרְסֻלָּי׃  وَسَّعْتَ طَرِيقِي تَحْتَ قَدَمَيَّ فَلَمْ تَتَعَثَّرْ رِجْلاَيْ.
22:38 διώξω ἐχθρούς μου καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕως συν­τελέσω αὐτούς Persequebar inimicos me­os et con­terebamet non con­vertebar, donec con­sumerem eos. მივეტევე მე მტერთა ჩემთა ზედა და მოვსრენ იგინი და არა მოვაქცივე მათგან ვიდრე მოაკლდეს და მოვასრულნე იგინი! მტერს ვედევნები მოსასპობად და არ ვბრუნდები, ვიდრე ბოლოს არ მოვუღებ. Я гоняюсь за врагами моими и истребляю их, и не возвращаюсь, доколе не уничтожу их; Пожену` враги` моя^ и= потреблю` я=`, и= не воз­вращу'ся до'ндеже сконча'ю и=`хъ: אֶרְדְּפָה אֹיְבַי וָאַשְׁמִידֵם; וְלֹא אָשׁוּב עַד־כַּלּוֹתָם׃  أُطَارِدُ أَعْدَائِي فَأُدْرِكُهُمْ، وَلاَ أَرْجِعُ حَتَّى أُبِيدَهُمْ.
22:39 καὶ θλάσω αὐτούς καὶ οὐκ ἀναστήσον­ται καὶ πεσοῦν­ται ὑπὸ τοὺς πόδας μου Consumpsi eos et con­fregi, ut non con­surge­rent: cecide­runt sub pedi­bus meis. დავგალნე იგინი და არღარა აღემართნენ და დაეცნენ იგინი ქუეშე ფერჴთა ჩემთა! ვსპობ და ვანადგურებ, ვეღარ დგებიან, ჩემს ფეხებთან ეცემიან. и истребляю их и поражаю их, и не встают и падают под ноги мои. и= сокрушу` и=`хъ, и= не воста'нутъ, и= паду'тъ под\ъ нога'ма мо­и'ма. וָאֲכַלֵּם וָאֶמְחָצֵם וְלֹא יְקוּמוּן; וַיִּפְּלוּ תַּחַת רַגְלָי׃  أَقْضِي عَلَيْهِمْ وَأَسْحَقُهُمْ، فَلاَ يَسْتَطِيعُونَ النُّهُوضَ، بَلْ يَسْقُطُونَ تَحْتَ قَدَمَيَّ.
22:40 καὶ ἐνισχύσεις με δυνάμει εἰς πόλεμον κάμψεις τοὺς ἐπανιστανο­μέ­νους μοι ὑποκάτω μου Accinxi­s­ti me fortitudine ad proeli­um, incurva­s­ti insurgen­tes in me sub­tus me. შთამაცვა მე ძალი ბრძოლასა მათდა, შევმუსრენ, რომელნი-იგი აღდგომილ იყვნეს ჩემ ზედა! და მტერნი ჩემნი მომცენ მეოტად ჴელთა ჩემთა და ქედნი მტერთა ჩემთანი დავსთრგუნენ! შენ შემომარტყამ ძალას საბრძოლველად, ჩემს წინაშე აჩოქებ ჩემს მომხდურებს. Ты препоясываешь меня силою для войны и низлагаешь предо мною восстающих на меня; И= о_у=крjьпи'ши мя` си'лою на бра'нь, подклони'ши востаю'щыя на мя` под\ъ мя`. וַתַּזְרֵנִי חַיִל לַמִּלְחָמָה; תַּכְרִיעַ קָמַי תַּחְתֵּנִי׃  تُمَنْطِقُنِي بِحِزَامٍ مِنَ الْقُوَّةِ تَأَهُّباً لِلْقِتَالِ وَتُخْضِعُ لِسُلْطَانِي الْمُتَمَرِّدِينَ عَلَيَّ.
22:41 καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον τοὺς μισοῦν­τάς με καὶ ἐθανάτωσας αὐτούς Inimicos me­os dedi­s­ti mihi dorsum, odi­entes me, et disperdidi eos. მტერთა ჩემთა ზურგთა ვდევნიდი და მოძულეთა ჩემთა განვაბნევდი! მტრების ზურგს მაჩვენებ და ვაცამტვერებ ჩემს მოძულეებს. Ты обращаешь ко мне тыл врагов моих, и я истребляю ненавидящих меня. И= враги` моя^ да'лъ ми` _е=си` хребе'тъ, ненави'дящыя мя`, и= о_у=мертви'лъ _е=си` и=`хъ: וְאֹיְבַי, תַּתָּה לִּי עֹרֶף; מְשַׂנְאַי וָאַצְמִיתֵם׃  تَجْعَلُ أَعْدَائِي يُوَلُّونَ الأَدْبَارَ هَرَباً مِنِّي. وَأُفْنِي الَّذِينَ يُيْغِضُونَنِي.
22:42 βοήσον­ται καὶ οὐκ ἔστιν βοηθός προ­̀ς κύριον καὶ οὐχ ὑπήκουσεν αὐτῶν Clamave­runt, et non erat qui salvaret, ad Domi­num, et non exaudivit eos. ღაღად-ყვეს და არა ვინ იყო, რომელმანცა იჴსნნა იგინი უფლისა ღმრთისა მიერ, და არა ისმინა მათი. აქეთ-იქით იხედება, მაგრამ არა ჩანს მხსნელი; უფლისაკენ - მაგრამ ხმას არ სცემს. Они взывают, но нет спасающего, - ко Господу, но Он не внемлет им. возопiю'тъ, и= нjь'сть помо'щника, ко гд\су, и= не о_у=слы'ша и='хъ: יִשְׁעוּ וְאֵין מֹשִׁיעַ; אֶל־יְהוָה וְלֹא עָנָם׃  يَسْتَغِيثُونَ وَلاَ مِنْ مُخَلِّصٍ، يُنَادُونَ الرَّبَّ فَلاَ يَسْتَجِيبُ لَهُمْ.
22:43 καὶ ἐλέανα αὐτοὺς ὡς χοῦν γῆς ὡς πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούς Contrivi eos ut pulverem ter­rae­, quasi lu­tum platearum com­minui eos. განვაბნიენ იგინი, ვითარცა მტუერნი წინაშე ქარისა და, ვითარცა თიჴა უბნისა, დავზილენ იგინი. მიწის მტვერივით ვაცამტვერებ, ქუჩის გოროხივით ვამტვრევ და ვჯეგავ. Я рассеваю их, как прах земной, как грязь уличную мну их и топчу их. и= и=стни'хъ я=` jа='кw пра'хъ земны'й, jа='кw бре'нiе путi'й и=стончи'хъ я=`. וְאֶשְׁחָקֵם כַּעֲפַר־אָרֶץ; כְּטִיט־חוּצוֹת אֲדִקֵּם אֶרְקָעֵם׃  فَأَسْحَقُهُمْ كَغُبَارِ الأَرْضِ، وَمِثْلَ طِينِ الأَسْوَاقِ أَدُقُّهُمْ وَأَدُوسُهُمْ.
22:44 καὶ ῥύσῃ με ἐκ μάχης λαῶν φυλάξεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν λαός ὃν οὐκ ἔγνων ἐδούλευσάν μοι Salva­s­ti me a con­tradictioni­bus populi mei, con­­s­titui­s­ti me in caput genti­um. Populus, quem ignorabam, servit mihi, მიჴსენ მე მძლავრობისგან ერისასა და ნათლად წარმართთა დამიდგინე მე. ერი, რომელ არა ვიცოდე, მემონა მე, სმენითა ყურისათა დამემორჩილნეს მე. შენ მიხსენი ჩემი მეამბოხე ხალხისაგან; შენ მინახავ ერების მთავრად. ხალხი, რომელსაც არ ვიცნობდი, მემსახურება. Ты избавил меня от мятежа народа моего; Ты сохранил меня, чтоб быть мне главою над иноплеменниками; народ, которого я не знал, служит мне. И= и=зба'виши мя` w\т­ прерjька'нiя людi'й мо­и'хъ, сохрани'ши мя` въ главу` jа=зы'кwвъ. И= лю'дiе, и='хже не вjь'дяхъ, рабо'таша ми`. וַתְּפַלְּטֵנִי, מֵרִיבֵי עַמִּי; תִּשְׁמְרֵנִי לְרֹאשׁ גּוֹיִם, עַם לֹא־יָדַעְתִּי יַעַבְדֻנִי׃  تُنْقِذُنِي مِنْ مُخَاصَمَاتِ الشَّعْبِ، وَتَجْعَلُنِي سَيِّداً لِلأُمَمِ حَتَّى صَارَ شَعْبٌ لَمْ أَكُنْ أَعْرِفُهُ عَبْداً يَخْدِمُنِي.
22:45 υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύ­σαν­τό μοι εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου filii ali­eni blandiuntur mihi, auditu auris oboediunt mihi. მეცრუვნეს მე შვილნი და უცხოთა დასმენითა ყურისათა მემორჩილნეს მე. უცხო ხალხები მეპირფერებიან; როგორც კი მოესმებათ ჩემი, მემორჩილებიან, Иноплеменники ласкательствуют предо мною; по слуху обо мне повинуются мне. Сы'нове чуждi'и солга'ша ми`, въ слу'хъ о_у='ха о_у=слы'ша мя`: בְּנֵי נֵכָר יִתְכַּחֲשׁוּ־לִי; לִשְׁמוֹעַ אֹזֶן יִשָּׁמְעוּ לִי׃  يُقْبِلُ الْغُرَبَاءُ نَحْوِي مُتَذَلِّلِينَ، وَحَالَمَا يَسْمَعُونَ أَمْرِي يُلَبُّونَهُ.
22:46 υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπο­ρριφήσον­ται καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν Filii ali­eni defluuntet con­tremi­scunt ex arci­bus suis. და შვილნი სხუათანი წარვლიდენ და ზრუნვათა თჳსთა შეეკრნეს. უცხოთესლთ ღონე ეხდებათ, გარბიან თავიანთი სიმაგრეებიდან. Иноплеменники бледнеют и трепещут в укреплениях своих. сы'нове чуждi'и w\т­ве'ржени бу'дутъ, и= вострепе'щутъ во градjь'хъ сво­и'хъ. בְּנֵי נֵכָר יִבֹּלוּ; וְיַחְגְּרוּ מִמִּסְגְּרוֹתָם׃  الْغُرَبَاءُ يَخُورُونَ، يَخْرُجُونَ مِنْ حُصُونِهِمْ مُرْتَعِدِينَ.
22:47 ζῇ κύριος καὶ εὐλογητὸς ὁ φύλαξ μου καὶ ὑψωθή­σε­ται ὁ θεός μου ὁ φύλαξ τῆς σωτηρίας μου Vivit Dominus, et benedicta petra mea, et exaltetur Deus, petra salu­tis meae­. ცხოველ არს უფალი და კურთხეულ არს დამბადებელი ჩემი! და ამაღლდინ ღმერთი ჩემი, მცველი მაცხოვარებისა ჩემისა! ცოცხალ არს უფალი, კურთხეულ არს კლდე ჩემი! ამაღლდეს ჩემი ღმერთი, კლდე ჩემი ხსნისა, Жив Господь и благословен защитник мой! Да будет превознесен Бог, убежище спасения моего, Жи'въ гд\сь, и= блг\све'нъ храни'тель мо'й, и= воз­несе'т­ся бг~ъ мо'й, храни'тель сп\снiя мо­егw`. חַי־יְהוָה וּבָרוּךְ צוּרִי; וְיָרֻם אֱלֹהֵי צוּר יִשְׁעִי׃  حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، وَمُبَارَكٌ صَخْرَتِي. وَمُتَعَالٍ إِلَهُ خَلاصِي.
22:48 ἰσχυρὸς κύριος ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί παιδεύ­ων λαοὺς ὑποκάτω μου Deus, qui das vindictas mihi­et deicis populos sub me. ძლიერ არს უფალი, რომელმან იძია შური ჩემი და დაამდაბლნა ერნი ჩემ ქუეშე! ღმერთი, ჩემი შურისმგებელი, ხალხების ჩემთვის დამმორჩილებელი, Бог, мстящий за меня и покоряющий мне народы Крjь'пкiй гд\сь дая'й w\т­мщ_е'нiя мнjь` и= наказу'яй лю'ди под\ъ мя`, הָאֵל הַנֹּתֵן נְקָמֹת לִי; וּמוֹרִיד עַמִּים תַּחְתֵּנִי׃  الإِلَهُ الْمُنْتَقِمُ لِي، الَّذِي يُخْضِعُ الشُّعُوبَ لِسُلْطَانِي.
22:49 καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεις με ἐξ ἀνδρὸς ἀδικημάτων ῥύσῃ με Qui educis me ab inimicis meiset ab insurgenti­bus in me elevas me; a viro iniquo liberas me. განმარინა გულისწყრომისაგან მტერთასა და მჴდომთაგან ჩემისა აღმამაღლა მე და კაცთა უსჯულოთაგან მიჴსნა მე! მტრებისაგან ჩემი გამრიდებელი და ჩემს მეამბოხეებზე ჩემი ამამაღლებელი; შემავიწროებელთაგან დამფარავი. и избавляющий меня от врагов моих! Над восстающими против меня Ты возвысил меня; от человека жестокого Ты избавил меня. и= и=зводя'й мя` w\т­ вра^гъ мо­и'хъ, и= w\т­ востаю'щихъ на мя` воз­несе'ши мя`, w\т­ му'жа непра'ведна и=зба'виши мя`. וּמוֹצִיאִי מֵאֹיְבָי; וּמִקָּמַי תְּרוֹמְמֵנִי, מֵאִישׁ חֲמָסִים תַּצִּילֵנִי׃  مُنْقِذِي مِنْ أَعْدَائِي، رَافِعِي عَلَى الْمُتَمَرِّدِينَ وَمِنَ الرَّجُلِ الطّاغِي يُخَلِّصُنِي
22:50 δια­̀ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι κύριε ἐν τοῖς ἔθνεσιν καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ Prop­terea con­fitebor tibi, Domine, in genti­bus, et nomini tuo cantabo: ამისთჳს აღგიარო შენ წარმართთა შორის, უფალო, და სახელი უფლისა მოვიჴსენო! ამიტომ გადიდებ, შენ, უფალო, ხალხთა შორის და შენს სახელს ვუმღერი. За то я буду славить Тебя, Господи, между иноплеменниками и буду петь имени Твоему, Сегw` ра'ди и=сповjь'мся тебjь`, гд\си, во jа=зы'цjьхъ, и= и='мени тво­ему` воспою`: עַל־כֵּן אוֹדְךָ יְהוָה בַּגּוֹיִם; וּלְשִׁמְךָ אֲזַמֵּר׃  لِذَلِكَ أُسَبِّحُكَ يَارَبُّ بَيْنَ الأُمَمِ وأُرَنِّمُ لاِسْمِكَ.
22:51 μεγαλύνων σωτηρίας βασιλέως αὐτοῦ καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ τῷ Δαυιδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος Magni­fi­cat salutes regis sui­et facit misericordiam chri­s­to suo Davidet semini eius in sempiter­num». განადიდე ცხორებაჲ მისი და ჰყავ წყალობაჲ ცხებულისა მისისა თანა დავითისა და ნათესავისა მისისა თანა უკუნითი უკუნისამდე! ხსნის გოდოლია თავისი მეფისთვის, მწყალობელია თავისი ცხებულისთვის, დავითისთვის და მისი მოდგმისთვის უკუნისამდე! величественно спасающий царя Своего и творящий милость помазаннику Своему Давиду и потомству его во веки! велича'яй спас_е'нiя царя` сво­егw`, и= творя'й мл\сть хрiсту` сво­ему` давi'ду и= сjь'мени _е=гw` до вjь'ка. מִגְדִיל (מִגְדּוֹל) יְשׁוּעוֹת מַלְכּוֹ; וְעֹשֶׂה־חֶסֶד לִמְשִׁיחוֹ לְדָוִד וּלְזַרְעוֹ עַד־עוֹלָם׃ פ  يَامَانِحَ الْخَلاَصِ الْعَظِيمِ لِمَلِكِهِ وَصَانِعَ الرَّحْمَةِ لِمَسِيحِهِ، لِدَاوُدَ وَنَسْلِهِ إِلَى الأَبَدِ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
ბერძნული ლექსიკონი