Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეორე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
5:1 καὶ παρα­γίνον­ται πᾶσαι αἱ φυλαὶ Ισραηλ προ­̀ς Δαυιδ εἰς Χεβρων καὶ εἶπαν αὐτῷ ἰδοὺ ὀστᾶ σου καὶ σάρκες σου ἡμεῖς Et vene­runt universae­ tri­bus Is rae­l ad David in He­bron dicen tes: «Ecce nos os tuum et caro tua sumus. და მოვიდეს და მოკრბეს ყოველნივე ნათესავნი ისრაჱლისანი დავითისა ქებრონად და ჰრქუეს მას: აჰა, ესერა, ჩვენ ძვალნი ძვალთა შენთაგანნი და ჴორცნი ჴორცთა შენთაგანნი! მოვიდა ისრაელის ყველა შტო დავითთან ხებრონს და ასე უთხრეს: აჰა, შენი ძვალი და ხორცი ვართ ყველანი. Now Naaman, captain of the host of the king of Syria, was a great man with his master, and honourable, because by him the LORD had given deliverance unto Syria: he was also a mighty man in valour, but he was a leper. И пришли все колена Израилевы к Давиду в Хеврон и сказали: вот, мы - кости твои и плоть твоя; И= прiидо'ша вся^ племена` i=и~л_ева къ давi'ду въ хеврw'нъ и= глаго'лаша _е=му`: се`, кw'сти твоя^ и= пло'ть твоя` мы` _е=смы`: וַיָּבֹאוּ כָּל־שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל אֶל־דָּוִד חֶבְרוֹנָה; וַיֹּאמְרוּ לֵאמֹר, הִנְנוּ עַצְמְךָ וּבְשָׂרְךָ אֲנָחְנוּ׃ 5  وَتَوَافَدَ جَمِيعُ رُؤَسَاءِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ إِلَى دَاوُدَ فِي حَبْرُونَ قَائِلِينَ: «إِنَّنَا لَحْمُكَ وَعَظْمُكَ.
5:2 καὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ὄν­τος Σαουλ βασιλέως ἐφ᾿ ἡμῖν σὺ ἦσθα ὁ ἐξάγων καὶ εἰσάγων τὸν Ισραηλ καὶ εἶπεν κύριος προ­̀ς σέ σὺ ποιμανεῖς τὸν λαόν μου τὸν Ισραηλ καὶ σὺ ἔσει εἰς ἡγούμενον ἐπι­̀ τὸν Ισραηλ Sed et heri et nudiu­s­tertius, cum esset Saul rex super nos, tu eras educens et reducens Isra­el. Dixit autem Dominus ad te: «Tu pa­sces popu­lum meum Isra­el et tu eris dux super Isra­el»». რამეთუ პირველცა, ვიდრე საულ მეფე იყო ჩუენ ზედა, შენვე იყავ წინამძღუარ და მბრძანებელ ისრაჱლისა, რამეთუ შენ გრქვა უფალმან, ვითარმედ: შენ დამწყსო ერი ჩემი ისრაჱლი! წინათაც, როცა საული მეფობდა ჩვენზე, შენ მიგყავდა და მოგყავდა ისრაელი, შენ გითხრა უფალმა: შენ უნდა მწყემსო ჩემი ერი ისრაელი, შენ უნდა იყო ისრაელის წინამძღოლი. And the Syrians had gone out by companies, and had brought away captive out of the land of Israel a little maid; and she waited on Naaman's wife. еще вчера и третьего дня, когда Саул царствовал над нами, ты выводил и вводил Израиля; и сказал Господь тебе: «ты будешь пасти народ Мой Израиля и ты будешь вождем Израиля». и= вчера` и= тре'тiягw дне` сау'лу су'щу царю` над\ъ на'ми, ты` бы'лъ _е=си` вводя'й и= и=зводя'й i=и~ля, и= рече` гд\сь къ тебjь`: ты` о_у=пасе'ши лю'ди моя^ i=и~ля и= ты` бу'деши во'ждь лю'демъ мо­и^мъ i=и~лю. גַּם־אֶתְמוֹל גַּם־שִׁלְשׁוֹם, בִּהְיוֹת שָׁאוּל מֶלֶךְ עָלֵינוּ, אַתָּה, הָיִיתָה (הָיִיתָ) מוֹצִיא (הַמּוֹצִיא) וְהַמֵּבִי (וְהַמֵּבִיא) אֶת־יִשְׂרָאֵל; וַיֹּאמֶר יְהוָה לְךָ, אַתָּה תִרְעֶה אֶת־עַמִּי אֶת־יִשְׂרָאֵל, וְאַתָּה תִּהְיֶה לְנָגִיד עַל־יִשְׂרָאֵל׃  وَفِي الأَيَّامِ الْغَابِرَةِ عِنْدَمَا كَانَ شَاوُلُ مَلِكاً عَلَيْنَا كُنْتَ أَنْتَ قَائِدَنَا فِي الْمَعَارِكِ، وَقَدْ قَالَ الرَّبُّ لَكَ: «أَنْتَ تَرْعَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ وَتَتَوَلَّى حُكْمَهُ».
5:3 καὶ ἔρχον­ται πάν­τες οἱ πρεσβύτεροι Ισραηλ προ­̀ς τὸν βασιλέα εἰς Χεβρων καὶ διέθετο αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς Δαυιδ δια­θήκην ἐν Χεβρων ἐνώπιον κυρίου καὶ χρίουσιν τὸν Δαυιδ εἰς βασιλέα ἐπι­̀ πάν­τα Ισραηλ Vene­runt quo­que omnes senes Isra­el ad regem in He­bron, et percussit cum eis rex David foedus in He­bron coram Domino; unxe­runt­que David in regem super Isra­el. და მოვიდეს და მოკრბეს ყოველნი მოხუცებულნი ისრაჱლისანი ქებრონად მეფისა თანა. დადვა აღთქმა მათ თანა დავით ქებრონს წინაშე უფლისა, და სცხეს დავითს მეფედ ყოველსა ზედა ისრაჱლსა. მოვიდა ისრაელის მთელი უხუცესობა მეფესთან ხებრონს და შეჰკრა დავითმა მათგან კავშირი ხებრონში უფლის წინაშე და სცხეს ისრაელის მეფედ დავითი. And she said unto her mistress, Would God my lord were with the prophet that is in Samaria! for he would recover him of his leprosy. И пришли все старейшины Израиля к царю в Хеврон, и заключил с ними царь Давид завет в Хевроне пред Господом; и помазали Давида в царя над [всем] Израилем. И= прiидо'ша вси` старjь^йшины i=и~л_евы къ царю` въ хеврw'нъ, и= положи` и=`мъ ца'рь давi'дъ завjь'тъ въ хеврw'нjь пред\ъ гд\семъ: и= пома'заша давi'да на ца'р­ст­во над\ъ всjь'мъ i=и~лемъ. וַיָּבֹאוּ כָּל־זִקְנֵי יִשְׂרָאֵל אֶל־הַמֶּלֶךְ חֶבְרוֹנָה, וַיִּכְרֹת לָהֶם הַמֶּלֶךְ דָּוִד בְּרִית בְּחֶבְרוֹן לִפְנֵי יְהוָה; וַיִּמְשְׁחוּ אֶת־דָּוִד לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל׃ פ  وَفِي حُضُورِ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ فِي حَبْرُونَ قَطَعَ الْمَلِكُ دَاوُدُ مَعَهُمْ عَهْداً أَمَامَ الرَّبِّ، فَنَصَّبُوهُ مَلِكاً عَلَى إِسْرَائِيلَ.
5:4 υἱὸς τριάκον­τα ἐτῶν Δαυιδ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ τεσ­σαράκον­τα ἔτη ἐβασίλευσεν Triginta annorum erat David, cum regnare coepisset, et quadraginta an­nis regnavit: რამეთუ ოცდაათ წლისა იყო დავით, რაჟამს სცხეს მას მეფედ, და ორმეოც წელ მეფობდა იგი. ოცდაათი წლისა იყო დავითი, როცა გამეფდა და იმეფა ორმოცი წელი. And one went in, and told his lord, saying, Thus and thus said the maid that is of the land of Israel. Тридцать лет было Давиду, когда он воцарился; царствовал сорок лет. Сы'нъ три'десяти лjь'тъ давi'дъ внегда` воцари'тися _е=му`, и= ца'р­ст­вова четы'редесять лjь'тъ: בֶּן־שְׁלֹשִׁים שָׁנָה דָּוִד בְּמָלְכוֹ; אַרְבָּעִים שָׁנָה מָלָךְ׃  وَكَانَ دَاوُدُ فِي الثَّلاَثِينَ مِنْ عُمْرِهِ حِينَ تُوِّجَ مَلِكاً.
5:5 ἑπτὰ ἔτη καὶ ἓξ μῆνας ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρων ἐπι­̀ τὸν Ιουδαν καὶ τριάκον­τα τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπι­̀ πάν­τα Ισραηλ καὶ Ιουδαν ἐν Ιερουσαλημ in He­bron regnavit super Iudam sep­tem an­nis et sex mensi­bus; in Ierusalem autem regnavit triginta tri­bus an­nis super omnem Isra­el et Iudam. შჳდ წელ და ექუს თუე მეფობდა ქებრონს იუდასა ზედა; ოცდაათსამეტსა წელსა მეფობდა ყოველსა ისრაჱლსა ზედა და იუდასა ზედა იერუსალჱმს. ხებრონში შვიდ წელიწადს და ექვს თვეს მეფობდა იგი იუდაზე; იერუსალიმში მეფობდა ოცდაცამეტი წელი მთელს ისრაელზე და იუდაზე. And the king of Syria said, Go to, go, and I will send a letter unto the king of Israel. And he departed, and took with him ten talents of silver, and six thousand pieces of gold, and ten changes of raiment. В Хевроне царствовал над Иудою семь лет и шесть месяцев, и в Иерусалиме царствовал тридцать три года над всем Израилем и Иудою. се'дмь лjь'тъ и= мц\сей ше'сть ца'р­ст­вова въ хеврw'нjь над\ъ i=у'дою, и= три'десять три` лjь^та ца'р­ст­вова над\ъ всjь'мъ i=и~лемъ и= i=у'дою во i=ер\сли'мjь. בְּחֶבְרוֹן מָלַךְ עַל־יְהוּדָה, שֶׁבַע שָׁנִים וְשִׁשָּׁה חֳדָשִׁים; וּבִירוּשָׁלִַם מָלַךְ, שְׁלֹשִׁים וְשָׁלֹשׁ שָׁנָה, עַל כָּל־יִשְׂרָאֵל וִיהוּדָה׃  وَاسْتَمَرَّ مُلْكُهُ أَرْبَعِينَ سَنَةً، مِنْهَا سَبْعُ سَنَوَاتٍ وَسِتَّةُ أَشْهُرٍ مَلَكَ فِيهَا عَلَى يَهُوذَا فِي حَبْرُونَ، وَثَلاَثٌ وَثَلاَثُونَ سَنَةً مَلَكَ فِيهَا فِي أُورُشَلِيمَ عَلَى جَمِيعِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ وَسِبْطِ يَهُوذَا.
5:6 καὶ ἀπῆλθεν Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ εἰς Ιερουσαλημ προ­̀ς τὸν Ιεβουσαῖον τὸν κατοικοῦν­τα τὴν γῆν καὶ ἐρρέθη τῷ Δαυιδ οὐκ εἰσελεύ­σει ὧδε ὅτι ἀν­τέστησαν οἱ τυφλοὶ καὶ οἱ χωλοί λέγον­τες ὅτι οὐκ εἰσελεύ­­σε­ται Δαυιδ ὧδε Et abiit rex et omnes viri, qui erant cum eo, in Ierusalem ad Ie­busae­um habitatorem ter­rae­. Qui dixit ad David: «Non ingredi­eris huc, sed depel­lent te cae­ci et claudi», signi­fi­cantes: «Non ingredi­etur David huc». და წარვიდა დავით მეფე და ყოველი ერი მის თანა იერუსალჱმად იებუსელისა მის, რომელ-იგი დამკჳდრებულ იყო ყოველსა მას ქუეყანასა. ეუწყა დავითს, რამეთუ იტყოდეს იებუსელნი იგი, ვითა: არა შემოვიდეს დავით აქა, რამეთუ მჴდომად აღუდგეს ბრმანი და მკელობელნი! და იტყოდეს, ვითარმედ: ყოვლადვე ნუ შემოვალნ აქა დავით! გაილაშქრეს დავითმა და მისმა კაცებმა იერუსალიმისკენ იებუსეველთა, ქვეყნის მკვიდრთა წინააღმდეგ. ხოლო მათ ასე უთხრეს დავითს: ვერ შემოხვალ, რადგან ბრმები და კოჭლები გაგაქცევენ უკან. ამბობდნენ: ვერ შემოვაო დავითი. And he brought the letter to the king of Israel, saying, Now when this letter is come unto thee, behold, I have therewith sent Naaman my servant to thee, that thou mayest recover him of his leprosy. И пошел царь и люди его на Иерусалим против Иевусеев, жителей той страны; но они говорили Давиду: «ты не войдешь сюда; тебя отгонят слепые и хромые», - это значило: «не войдет сюда Давид». И= по'йде давi'дъ и= вси` му'жiе _е=гw` во i=ер\сли'мъ ко i=евусе'ю, живу'щему на земли` то'й. И= рjь'ша давi'ду: не вни'деши сjь'мw, jа='кw воста'ша хромi'и и= слjьпi'и глаго'люще: jа='кw не вни'детъ давi'дъ сjь'мw. וַיֵּלֶךְ הַמֶּלֶךְ וַאֲנָשָׁיו יְרוּשָׁלִַם, אֶל־הַיְבֻסִי יוֹשֵׁב הָאָרֶץ; וַיֹּאמֶר לְדָוִד לֵאמֹר לֹא־תָבוֹא הֵנָּה, כִּי אִם־הֱסִירְךָ, הַעִוְרִים וְהַפִּסְחִים לֵאמֹר, לֹא־יָבוֹא דָוִד הֵנָּה׃  ثُمَّ تَقَدَّمَ الْمَلِكُ بِقُوَّاتِهِ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ لِمُحَارَبَةِ أَهْلِهَا الْيَبُوسِيِّينَ. فَقَالُوا لِدَاوُدَ: «لَنْ تَسْتَطِيعَ اقْتِحَامَ الْمَدِينَةِ، لأَنَّهُ حَتَّى فِي وُسْعِ الْعُمْيَانِ وَالْعُرْجِ أَنْ يَصُدُّوكَ عَنْهَا».
5:7 καὶ κατελάβετο Δαυιδ τὴν περιοχὴν Σιων αὕτη ἡ πόλις τοῦ Δαυιδ Cepit autem David arcem Sion: hae­c est civitas David. და მოვიდა დავით და დაიპყრა ციხისციხე იგი სიონისი, ესე არს ქალაქი დავითისი. მაგრამ აიღო დავითმა სიონის ციხე-სიმაგრე. ეს არის დავითის ქალაქი. And it came to pass, when the king of Israel had read the letter, that he rent his clothes, and said, Am I God, to kill and to make alive, that this man doth send unto me to recover a man of his leprosy? wherefore consider, I pray you, and see how he seeketh a quarrel against me. Но Давид взял крепость Сион: это - город Давидов. И= взя` давi'дъ крjь'пость сiw'ню: сiя` _е='сть гра'дъ давi'довъ. וַיִּלְכֹּד דָּוִד, אֵת מְצֻדַת צִיּוֹן; הִיא עִיר דָּוִד׃  غَيْرَ أَنَّ دَاوُدَ اسْتَوْلَى عَلَى حِصْنِ صِهْيَوْنَ الْمَعْرُوفِ الآنَ بِمَدِينَةِ دَاوُدَ.
5:8 καὶ εἶπεν Δαυιδ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πᾶς τύπτων Ιεβουσαῖον ἁπτέσθω ἐν παρα­ξιφίδι καὶ τοὺς χωλοὺς καὶ τοὺς τυφλοὺς καὶ τοὺς μισοῦν­τας τὴν ψυχὴν Δαυιδ δια­̀ τοῦτο ἐροῦσιν τυφλοὶ καὶ χωλοὶ οὐκ εἰσελεύ­σον­ται εἰς οἶκον κυρίου Dixe­rat enim David in di­e illa: «Om­nis, qui percuti­et Ie­busae­um, attingat per cunicu­lum fon­tis claudos et cae­cos exosos ani­mae David». Idcirco dicitur in proverbio: «Cae­cus et claudus non intrabunt in domum». და უბრძანა დავით მას დღესა შინა: ყოველმან, რომელმან დასცეს იებუსელი, მახჳლი აღიღენ ბრმათა ზედან და მკელობელთა და მოსრენ იგინი, რომელთა სძულდა სული დავითისი! რამეთუ ამის გამო თქჳან სიტყჳსა ჯერად, ვითარმედ: ბრმანი და მკელობელნი ნუ შევლენ ტაზრად უფლისა. თქვა იმ დღეს დავითმა: იებუსეველებთან შებრძოლებულმა მახვილით მოსრას კოჭლი და ბრმა, დავითის მოძულე. ამიტომაც ამბობენ, კოჭლი და ბრმა არ შევიდესო ტაძარში. And it was so, when Elisha the man of God had heard that the king of Israel had rent his clothes, that he sent to the king, saying, Wherefore hast thou rent thy clothes? let him come now to me, and he shall know that there is a prophet in Israel. И сказал Давид в тот день: всякий, убивая Иевусеев, пусть поражает копьем и хромых и слепых, ненавидящих душу Давида. Посему и говорится: слепой и хромой не войдет в дом [Господень]. И= рече` давi'дъ въ де'нь то'й: вся'къ поража'яй i=евусе'а да каса'ет­ся мече'мъ и= хромы'хъ и= слjьпы'хъ и= ненави'дящихъ души` давi'довы. Сегw` ра'ди реку'тъ: слjьпi'и и= хромi'и не вни'дутъ въ до'мъ гд\сень. וַיֹּאמֶר דָּוִד בַּיּוֹם הַהוּא, כָּל־מַכֵּה יְבֻסִי וְיִגַּע בַּצִּנּוֹר, וְאֶת־הַפִּסְחִים וְאֶת־הַעִוְרִים, שְׂנֹאו (שְׂנֻאֵי) נֶפֶשׁ דָּוִד; עַל־כֵּן יֹאמְרוּ, עִוֵּר וּפִסֵּחַ, לֹא יָבוֹא אֶל־הַבָּיִת׃  وَكَانَ دَاوُدُ قَدْ قَالَ لِرِجَالِهِ: «عَلَى مَنْ يُهَاجِمُ الْيَبُوسِيِّينَ أَنْ يَسْتَخْدِمَ الْقَنَاةَ لِلْوُصُولِ إِلَى هَؤُلاَءِ «الْعُمْيِ وَالْعُرْجِ» الَّذِينَ تُبْغِضُهُمْ نَفْسِي». لِذَلِكَ يُقَالُ: «لاَ يَدْخُلُ بَيْتَ الرَّبِّ أَعْمَى وَلاَ أَعْرَجُ».
5:9 καὶ ἐκάθισεν Δαυιδ ἐν τῇ περιοχῇ καὶ ἐκλήθη αὕτη ἡ πόλις Δαυιδ καὶ ᾠκοδόμησεν τὴν πόλιν κύκλῳ ἀπο­̀ τῆς ἄκρας καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ Habitavit autem David in arce et vocavit eam Civitatem David; et aedi­fi­cavit per gyrum a Mello et intrinsecus. და დაემკჳდრა დავით ციხისციხესა მას და ერქვა მას ქალაქი დავითისი. და აღაშენა ქალაქი გარემოს ბორცუსა მას, და მასვე შინა აღქმნა ტაზარი თჳსი. დადგა დავითი ციხე-სიმაგრეში და უწოდა მას დავითის ქალაქი; და ააშენა დავითმა მილოს გარშემო და შიგნით. So Naaman came with his horses and with his chariot, and stood at the door of the house of Elisha. И поселился Давид в крепости, и назвал ее городом Давидовым, и обстроил кругом от Милло и внутри. И= сjь'де давi'дъ въ крjь'пости, и= нарече'ся сiя` гра'дъ давi'довъ: и= созда` то'й гра'дъ w='колw w\т­ краегра'дiя, и= до'мъ сво'й. וַיֵּשֶׁב דָּוִד בַּמְּצֻדָה, וַיִּקְרָא־לָהּ עִיר דָּוִד; וַיִּבֶן דָּוִד סָבִיב, מִן־הַמִּלּוֹא וָבָיְתָה׃  وَأَقَامَ دَاوُدُ فِي الْحِصْنِ وَدَعَاهُ مَدِينَةَ دَاوُدَ.
5:10 καὶ ἐπορεύ­ετο Δαυιδ πορευό­με­νος καὶ μεγαλυνό­με­νος καὶ κύριος παν­τοκράτωρ μετ᾿ αὐτοῦ Et ibat pro­fi­ci­ens at­que succre­scens, et Dominus, Deus exercituum, erat cum eo. და გამდიდრდებოდა დავით და უფალი ყოვლისა მპყრობელი იყო მის თანა. სულ მაღლა და მაღლა მიდიოდა დავითი და უფალი, ცაბაოთ ღმერთი მასთან იყო. And Elisha sent a messenger unto him, saying, Go and wash in Jordan seven times, and thy flesh shall come again to thee, and thou shalt be clean. И преуспевал Давид и возвышался, и Господь Бог Саваоф был с ним. И= и=дя'ше давi'дъ и=ды'й и= велича'емь, и= гд\сь вседержи'тель съ ни'мъ. וַיֵּלֶךְ דָּוִד הָלוֹךְ וְגָדוֹל; וַיהוָה אֱלֹהֵי צְבָאוֹת עִמּוֹ׃ פ  وَكَانَ دَاوُدُ يَزْدَادُ عَظَمَةً، لأَنَّ الرَّبَّ الْقَدِيرَ كَانَ مَعَهُ.
5:11 καὶ ἀπέστειλεν Χιραμ βασιλεὺς Τύρου ἀγγέλους προ­̀ς Δαυιδ καὶ ξύλα κέδρινα καὶ τέκτονας ξύλων καὶ τέκτονας λίθων καὶ ᾠκοδόμησαν οἶκον τῷ Δαυιδ Misit quo­que Hiram rex Tyri nuntios ad David et ligna cedrina et arti­fi­ces lignorum arti­fi­ces­que lapidum pro pari­eti­bus; et aedi­fi­cave­runt domum David. მაშინ მიუვლინნა მოციქულნი ქიარამ, მეფემან ტჳროსისამან, და მიუძღვნა მას ძელი ნაძჳსა და ფიჭჳსა, და მოუვლინნა მას ხურონი ძელისანი, მოქმედნი ქვისანი და აუშენეს მუნ ტაზარი დავითისა. გამოუგზავნა ხირამმა, ციდონის მეფემ, დავითს მოციქულები, ფიჭვის ძელები, ხუროები, ქვისმთლელები და აუშენეს სახლი დავითს. But Naaman was wroth, and went away, and said, Behold, I thought, He will surely come out to me, and stand, and call on the name of the LORD his God, and strike his hand over the place, and recover the leper. И прислал Хирам, царь Тирский, послов к Давиду и кедровые деревья и плотников и каменщиков, и они построили дом Давиду. И= посла` хiра'мъ ца'рь тv'рскiй послы` къ давi'ду, и= дре'ва ке'дрwва, и= древодjь'лей, и= каменодjь'лателей, и= созда'ша до'мъ давi'ду. וַיִּשְׁלַח חִירָם מֶלֶךְ־צֹר מַלְאָכִים אֶל־דָּוִד, וַעֲצֵי אֲרָזִים, וְחָרָשֵׁי עֵץ, וְחָרָשֵׁי אֶבֶן קִיר; וַיִּבְנוּ־בַיִת לְדָוִד׃  وَأَرْسَلَ حِيرَامُ مَلِكُ صُورَ وَفْداً إِلَى دَاوُدَ مُحَمَّلاً بِخَشَبِ أَرْزٍ وَنَجَّارِينَ وَبَنَّائِينَ، فَشَيَّدُوا لِدَاوُدَ قَصْراً.
5:12 καὶ ἔγνω Δαυιδ ὅτι ἡτοίμασεν αὐτὸν κύριος εἰς βασιλέα ἐπι­̀ Ισραηλ καὶ ὅτι ἐπήρθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ δια­̀ τὸν λαὸν αὐτοῦ Ισραηλ Et cognovit David quoniam con­firmasset eum Dominus regem super Isra­el et quoniam exaltasset reg­num eius super popu­lum suum Isra­el. და გულისხმა-ყო დავით, რამეთუ წარუმართა უფალმან მეფობა მისი ყოველსა ზედა ისრაჱლსა და აღიმაღლა მეფობა მისი ერისათჳს მისისა ისრაჱლისა. მიხვდა დავითი, რომ მტკიცედ ჰყავდა დადგენილი იგი უფალს ისრაელის მეფედ და რომ აღამაღლა მისი მეფობა თავისი ერის, ისრაელის გამო. Are not Abana and Pharpar, rivers of Damascus, better than all the waters of Israel? may I not wash in them, and be clean? So he turned and went away in a rage. И уразумел Давид, что Господь утвердил его царем над Израилем и что возвысил царство его ради народа Своего Израиля. И= о_у=разумjь` давi'дъ, jа='кw о_у=гото'ва _е=го` гд\сь въ царя` над\ъ i=и~лемъ, и= jа='кw воз­несе'ся ца'р­ст­во _е=гw` людi'й _е=гw` ра'ди i=и~ля. וַיֵּדַע דָּוִד, כִּי־הֱכִינוֹ יְהוָה לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל; וְכִי נִשֵּׂא מַמְלַכְתּוֹ, בַּעֲבוּר עַמּוֹ יִשְׂרָאֵל׃ ס  وَأَدْرَكَ دَاوُدُ أَنَّ الرَّبَّ قَدْ ثَبَّتَهُ مَلِكاً عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَأَنَّهُ قَدْ عَظَّمَ مِنْ مُلْكِهِ مِنْ أَجْلِ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ.
5:13 καὶ ἔλαβεν Δαυιδ ἔτι γυναῖκας καὶ παλλακὰς ἐξ Ιερουσαλημ μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐκ Χεβρων καὶ ἐγένον­το τῷ Δαυιδ ἔτι υἱοὶ καὶ θυγατέρες Accepit­que David adhuc con­cubinas et uxores de Ierusalem, po­s­tquam vene­rat de He­bron; nati­que sunt David et alii filii et filiae­. და ისხნა დავით სხუანი ცოლნი და ხარჭანი იერუსალემს შემდგომად მოსლვისა მისისა ქებრონით, და ესხნეს მას სხუანიცა ძეებ და ასულებ. კიდევ მოიყვანა იერუსალიმში დავითმა ხარჭები და ცოლები ხებრონიდან მოსვლის შემდეგ და კიდევ შეეძინა დავითს ვაჟები და ასულები. And his servants came near, and spake unto him, and said, My father, if the prophet had bid thee do some great thing, wouldest thou not have done it? how much rather then, when he saith to thee, Wash, and be clean? И взял Давид еще наложниц и жен из Иерусалима, после того, как пришел из Хеврона. И= поя'тъ давi'дъ _е=ще` ж_ены` и= подлw'жницы w\т­ i=ер\сли'ма по при­ше'­ст­вiи сво­е'мъ w\т­ хеврw'на: и= бы'ша давi'ду _е=ще` сы'нове и= дщ_е'ри. וַיִּקַּח דָּוִד עוֹד פִּלַגְשִׁים וְנָשִׁים מִירוּשָׁלִַם, אַחֲרֵי בֹּאוֹ מֵחֶבְרוֹן; וַיִּוָּלְדוּ עוֹד לְדָוִד בָּנִים וּבָנוֹת׃  وَبَعْدَ أَنِ انْتَقَلَ دَاوُدُ مِنْ حَبْرُونَ إِلَى أُورُشَلِيمَ اتَّخَذَ لِنَفْسِهِ زَوْجَاتٍ وَمَحْظِيَّاتٍ وَأَنْجَبَ أَبْنَاءً وَبَنَاتٍ.
5:14 καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν γεννηθέν­των αὐτῷ ἐν Ιερουσαλημ Σαμμους καὶ Σωβαβ καὶ Ναθαν καὶ Σαλωμων Et hae­c nomina eorum, qui nati sunt ei in Ierusalem: Samua et Sobab et Nathan et Salomon და ესე სახელები არს შვილთა მისთა, რომელნი იშუნეს იერუსალჱმსა: სამაათ, ესებაჲ, ნათან, გალამან, აჰა, მათი სახელები, ვინც იერუსალიმში შეეძინა მას: შამყუაყი, შობაბი, ნათანი და სოლომონი. Then went he down, and dipped himself seven times in Jordan, according to the saying of the man of God: and his flesh came again like unto the flesh of a little child, and he was clean. И родились еще у Давида сыновья и дочери. И вот имена родившихся у него в Иерусалиме: Самус, и Совав, и Нафан, и Соломон, И= сiя^ и=мена` роди'в­шымся _е=му` во i=ер\сли'мjь: саму'съ и= сwва'въ, и= наfа'нъ и= соломw'нъ, וְאֵלֶּה, שְׁמוֹת הַיִּלֹּדִים לוֹ בִּירוּשָׁלִָם; שַׁמּוּעַ וְשׁוֹבָב, וְנָתָן וּשְׁלֹמֹה׃  وَهَذِهِ هِيَ أَسْمَاءُ أَبْنَاءِ دَاوُدَ الَّذِينَ وُلِدُوا فِي أُورُشَلِيمَ: شَمُّوعُ وشُوبَابُ وَنَاثَانُ وَسُلَيْمَانُ.
5:15 καὶ Εβεαρ καὶ Ελισους καὶ Ναφεκ καὶ Ιεφιες et Iebahar et Elisua et Napheg იებარ, თუმუსუს, ელფალატ, ნაგეთ, ნაფეკ. იბსარი, ელიშუაყი, ნეფეგი და იაფიაყი, And he returned to the man of God, he and all his company, and came, and stood before him: and he said, Behold, now I know that there is no God in all the earth, but in Israel: now therefore, I pray thee, take a blessing of thy servant. и Евеар, и Елисуа, и Нафек, и Иафиа, и= _е=веа'ръ и= _е=лiсу'е, и= нафе'къ и= i=ефiе`, וְיִבְחָר וֶאֱלִישׁוּעַ וְנֶפֶג וְיָפִיעַ׃  وَيِبْحَارُ وَأَلِيشُوعُ وَنَافَجُ وَيَافِيعُ.
5:16 καὶ Ελισαμα καὶ Ελιδαε καὶ Ελιφαλαθ aΣαμαε Ιεσ­σιβαθ Ναθαν Γαλαμααν Ιεβααρ Θεησους Ελφαλατ Ναγεδ Ναφεκ Ιαναθα Λεασαμυς Βααλιμαθ Ελιφαλαθ et Iaphia et Elisama et Eliada et Eliphalet. ენნათ, ელსამის, ბალიდად, ელიფალეთ. ელიშამაყი, ელიადაყი და ელიფალეტი. But he said, As the LORD liveth, before whom I stand, I will receive none. And he urged him to take it; but he refused. и Елисама, и Елидае, и Елифалеф, *[Самае, Иосиваф, Нафан, Галамаан, Иеваар, Феисус, Елифалаф, Нагев, Нафек, Ионафан, Леасамис, Ваалимаф и Елифааф]. и= _е=лiсама` и= _е=лiдае` и= _е=лiфала'fъ, *самае`, i=есiва'fъ, наfа'нъ, галамаа'нъ, i=еваа'ръ, fеису'съ, _е=лiфала'fъ, наге'fъ, нафе'къ, i=анаfа'нъ и= леасамv'съ, ваалiма'fъ, _е=лiфаа'fъ. וֶאֱלִישָׁמָע וְאֶלְיָדָע וֶאֱלִיפָלֶט׃ פ  وَأَلِيشَمَعُ وَأَلِيدَاعُ وَأَلِيفَلَطُ.
5:17 καὶ ἤκουσαν ἀλλόφυλοι ὅτι κέχρισται Δαυιδ βασιλεὺς ἐπι­̀ Ισραηλ καὶ ἀνέβησαν πάν­τες οἱ ἀλλόφυλοι ζητεῖν τὸν Δαυιδ καὶ ἤκουσεν Δαυιδ καὶ κατέβη εἰς τὴν περιοχήν Audi­erunt vero Phili­s­thim quod unxissent David regem super Isra­el et ascende­runt universi, ut quae­re­rent David. Quod cum audisset David, de­scendit in prae­sidi­um; და აგრძნეს უცხოთესლთა მათ, ვითარმედ სცხეს დავითს მეფედ ისრაჱლსა ზედან. და გამოვიდეს ყოველნი უცხოთესლნი მოძიებად დავითისა. და ვითარცა ესმა დავითს, ვითარმედ ეძიებენ მას უცხოთესლნი იგი, მოვიდა დავით ადგილსა მას ძნელოვანსა. შეიტყვეს ფილისტიმელებმა, რომ ისრაელის მეფედ აკურთხეს დავითი და დაიძრნენ ფილისტიმელები დავითის შესაპყრობად. შეიტყო დავითმა და ციხე-სიმაგრეში შევიდა. And Naaman said, Shall there not then, I pray thee, be given to thy servant two mules' burden of earth? for thy servant will henceforth offer neither burnt offering nor sacrifice unto other gods, but unto the LORD. Когда Филистимляне услышали, что Давида помазали на царство над Израилем, то поднялись все Филистимляне искать Давида. И услышал Давид и пошел в крепость. И= о_у=слы'шаша и=ноплем_е'н­ницы, jа='кw пома'зася давi'дъ ца'рь над\ъ i=и~лемъ, и= взыдо'ша вси` и=ноплем_е'н­ницы и=ска'ти давi'да. И= о_у=слы'ша давi'дъ, и= сни'де въ крjь'пость. וַיִּשְׁמְעוּ פְלִשְׁתִּים, כִּי־מָשְׁחוּ אֶת־דָּוִד לְמֶלֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל, וַיַּעֲלוּ כָל־פְּלִשְׁתִּים לְבַקֵּשׁ אֶת־דָּוִד; וַיִּשְׁמַע דָּוִד, וַיֵּרֶד אֶל־הַמְּצוּדָה׃  وَعِنْدَمَا عَلِمَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ أَنَّ دَاوُدَ اعْتَلَى عَرْشَ إِسْرَائِيلَ خَرَجُوا بِقُوَّاتِهِمْ لِلْبَحْثِ عَنْهُ. فَلَمَّا بَلَغَ الْخَبَرُ دَاوُدَ لَجَأَ إِلَى الْحِصْنِ.
5:18 καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παρα­γίνον­ται καὶ συν­έπεσαν εἰς τὴν κοιλάδα τῶν τιτάνων Phili­s­thim autem veni­entes diffusi sunt in valle Raphaim. და მივიდეს უცხოთესლნი იგი და განეზავეს უბესა მას ტიტანელთასა. მოვიდნენ ფილისტიმელები და რეფაიმის ველზე გაიშალნენ. In this thing the LORD pardon thy servant, that when my master goeth into the house of Rimmon to worship there, and he leaneth on my hand, and I bow myself in the house of Rimmon: when I bow down myself in the house of Rimmon, the LORD pardon thy servant in this thing. А Филистимляне пришли и расположились в долине Рефаим. И=ноплем_е'н­ницы же прiидо'ша и= со­едини'шася во ю=до'ли тiта'нстjьй. וּפְלִשְׁתִּים בָּאוּ; וַיִּנָּטְשׁוּ בְּעֵמֶק רְפָאִים׃  وَجَاءَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ وَانْتَشَرُوا فِي وَادِي الرَّفَائِيِّينَ.
5:19 καὶ ἠρώτησεν Δαυιδ δια­̀ κυρίου λέγων εἰ ἀναβῶ προ­̀ς τοὺς ἀλλοφύλους καὶ παρα­δώσεις αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς μου καὶ εἶπεν κύριος προ­̀ς Δαυιδ ἀνάβαινε ὅτι παρα­διδοὺς παρα­δώσω τοὺς ἀλλοφύλους εἰς τὰς χεῖράς σου Et con­suluit David Domi­num dicens: «Si ascendam ad Phili­s­thim? Et si dabis eos in manu mea?». Et dixit Dominus ad David: «A­scende, quia tradens dabo Phili­s­thim in manu tua». და იკითხა დავით უფლისა მიერ და თქუა: უკუეთუ ჯერ-არს ჩემდა ზედამისლვად უცხოთესლთა მათ და მომცნე იგინი ჴელთა ჩემთა? და ჰრქვა უფალმან დავითს: მივედ, რამეთუ მიმიცემიან იგინი ჴელთა შენთა! დაეკითხა დავითი უფალს: გავილაშქრო ფილისტიმელებზე? ჩამიგდებ ხელში მათ? მიუგო უფალმა დავითს: გაილაშქრე, რადგან ხელში ჩაგიგდებ ფილისტიმელებს. And he said unto him, Go in peace. So he departed from him a little way. И вопросил Давид Господа, говоря: идти ли мне против Филистимлян? предашь ли их в руки мои? И сказал Господь Давиду: иди, ибо Я предам Филистимлян в руки твои. И= вопроси` давi'дъ гд\са, глаго'ля: взы'ду ли ко и=ноплеме'н­никwмъ; и= преда'си ли я=` въ ру'цjь мо­и`; И= рече` гд\сь къ давi'ду: взы'ди, jа='кw предая` преда'мъ и=ноплеме'н­ники въ ру'цjь тво­и`. וַיִּשְׁאַל דָּוִד בַּיהוָה לֵאמֹר, הַאֶעֱלֶה אֶל־פְּלִשְׁתִּים, הֲתִתְּנֵם בְּיָדִי; וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־דָּוִד עֲלֵה, כִּי־נָתֹן אֶתֵּן אֶת־הַפְּלִשְׁתִּים בְּיָדֶךָ׃  وَسَأَلَ دَاوُدُ الرَّبَّ: «هَلْ أَصْعَدُ لِمُحَارَبَةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ؟ هَلْ تَنْصُرُنِي عَلَيْهِمْ؟» فَأَجَابَهُ الرَّبُّ: «اصْعَدْ لأَنِّي أَنْصُرُكَ عَلَيْهِمْ».
5:20 καὶ ἦλθεν Δαυιδ ἐκ τῶν ἐπάνω δια­κοπῶν καὶ ἔκοψεν τοὺς ἀλλοφύλους ἐκεῖ καὶ εἶπεν Δαυιδ διέκοψεν κύριος τοὺς ἐχθρούς μου τοὺς ἀλλοφύλους ἐνώπιον ἐμοῦ ὡς δια­κόπτεται ὕδατα δια­̀ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου ἐπάνω δια­κοπῶν Venit ergo David in Baalpharasim (id est Dominus dirup­tio­num); et percussit eos ibi et dixit: «Divisit Dominus inimicos me­os coram me, sicut dividuntur aquae­». Prop­terea voca­tum est nomen loci illius Baalpharasim. და მოვიდა დავით და დაესხა უცხოთესლთა და მოსრნა იგინი და თქუა დავით: მოსრნა უფალმან მტერნი ჩემნი და უცხოთესლნი წინაშე ჩემსა, ვითარცა განიყვნიან და განიჭრიან წყალნი მრავალნი, რამეთუ ამის გამო ერქუმის ადგილსა მას ადგილი მოსასრველი. მივიდა დავითი ბაალ-ფერაციმში და იქ სძლია მათ დავითმა და თქვა: წალეკა უფალმა ჩემი მტრები ჩემს წინაშე, როგორც წყალი წალეკავს; ამიტომაც ეწოდა ამ ადგილს ბაალ-ფერაციმი. But Gehazi, the servant of Elisha the man of God, said, Behold, my master hath spared Naaman this Syrian, in not receiving at his hands that which he brought: but, as the LORD liveth, I will run after him, and take somewhat of him. И пошел Давид в Ваал-Перацим и поразил их там, и сказал Давид: Господь разнес врагов моих предо мною, как разносит вода. Посему и месту тому дано имя Ваал-Перацим. И= прiи'де давi'дъ съ вы'шнихъ сjь'чей и= посjьче` и=ноплеме'н­ники та'мw. И= рече` давi'дъ: и=зсjьче` гд\сь враги` моя^ и=ноплеме'н­ники предо мно'ю, jа='коже пресjька'ют­ся во'ды. Сегw` ра'ди нарече'ся и='мя мjь'ста тогw` свы'ше сjь'чей. וַיָּבֹא דָוִד בְּבַעַל־פְּרָצִים וַיַּכֵּם שָׁם דָּוִד, וַיֹּאמֶר פָּרַץ יְהוָה אֶת־אֹיְבַי לְפָנַי כְּפֶרֶץ מָיִם; עַל־כֵּן, קָרָא שֵׁם־הַמָּקוֹם הַהוּא בַּעַל פְּרָצִים׃  فَتَقَدَّمَ دَاوُدُ نَحْوَ بَعْلِ فَرَاصِيمَ وَهَاجَمَهُمْ قَائِلاً: «قَدِ اقْتَحَمَ الرَّبُّ أَعْدَائِي أَمَامِي كَمَا تَقْتَحِمُ الْمِيَاهُ». لِذَلِكَ دُعِيَ ذَلِكَ الْمَوْضِعُ بَعْلَ فَرَاصِيمَ.
5:21 καὶ κατα­λιμπάνουσιν ἐκεῖ τοὺς θεοὺς αὐτῶν καὶ ἐλάβοσαν αὐτοὺς Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ Et relique­runt ibi sculp­tilia sua, quae­ tulit David et viri eius. და დაყარნეს უცხოთესლთა მათ სივლტოლასა მათსა კერპნი იგი მათნი. და აღიხუნა იგინი დავით და ერმან მისმან. იქ მიატოვეს თავიანთი კერპები და დავითმა და მისმა კაცებმა წაიღეს ისინი. So Gehazi followed after Naaman. And when Naaman saw him running after him, he lighted down from the chariot to meet him, and said, Is all well? И оставили там [Филистимляне] истуканов своих, а Давид с людьми своими взял их [и велел сжечь их в огне]. И= w=ста'виша та'мw [и=ноплем_е'н­ницы] бо'ги своя^, и= взя` и=`хъ давi'дъ и= му'жiе и=`же съ ни'мъ [и= рече` давi'дъ сожещи` и=`хъ во _о=гни`]. וַיַּעַזְבוּ־שָׁם אֶת־עֲצַבֵּיהֶם; וַיִּשָּׂאֵם דָּוִד וַאֲנָשָׁיו׃ פ  وَهَرَبَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ مُخَلِّفِينَ وَرَاءَهُمْ أَصْنَامَهُمْ فَحَطَّمَهَا دَاوُدُ وَرِجَالُهُ.
5:22 καὶ προ­σέθεν­το ἔτι ἀλλόφυλοι τοῦ ἀναβῆναι καὶ συν­έπεσαν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν τιτάνων Et addide­runt adhuc Phili­s­thim ut ascende­rent et diffusi sunt in valle Raphaim. მერმე შე-ღავე-სძინეს უცხოთესლთა მათ გამოსლვად კრებულად ჴშირად უბესა მას ტიტანელთასა. კვლავ გამოილაშქრეს ფილისტიმელებმა და რეფაიმის ველზე გაიშალნენ. And he said, All is well. My master hath sent me, saying, Behold, even now there be come to me from mount Ephraim two young men of the sons of the prophets: give them, I pray thee, a talent of silver, and two changes of garments. И пришли опять Филистимляне и расположились в долине Рефаим. И= при­ложи'ша па'ки прiити` и=ноплем_е'н­ницы и= собра'шася на ю=до'ли тiта'нстjьй. וַיֹּסִפוּ עוֹד פְּלִשְׁתִּים לַעֲלוֹת; וַיִּנָּטְשׁוּ בְּעֵמֶק רְפָאִים׃  ثُمَّ عَادَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ فَاحْتَلُّوا وَادِي الرَّفَائِيِّينَ وَانْتَشَرُوا فِيهِ.
5:23 καὶ ἐπηρώτησεν Δαυιδ δια­̀ κυρίου καὶ εἶπεν κύριος οὐκ ἀναβήσει εἰς συν­άν­τησιν αὐτῶν ἀπο­στρέφου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παρέσει αὐτοῖς πλη­σίον τοῦ κλαυθμῶνος Consuluit autem David Domi­num, qui respondit: «Non ascendas, sed gyra post tergum eorum et veni­es ad eos ex adverso arborum celthi­um და იკითხა დავით უფლისაგან: უკუეთუ მივიდე უცხოთესლთა ზედა, მომცნე იგინი ჴელთა ჩემთა? და ჰრქუა უფალმან დავითს: ნუ განხვალ მათდა, არამედ გარემოიქეც და მახლობელად მათსა დაემალე ღელესა მას გლოისასა! დაეკითხა დავითი უფალს. მიუგო: პირისპირ ნუ მიეჭრები. უკან მოუარე და ფიჭვნარის მხრიდან მიადექი. And Naaman said, Be content, take two talents. And he urged him, and bound two talents of silver in two bags, with two changes of garments, and laid them upon two of his servants; and they bare them before him. И вопросил Давид Господа, [идти ли мне против Филистимлян, и предашь ли их в руки мои?] И Он отвечал ему: не выходи навстречу им, а зайди им с тылу и иди к ним со стороны тутовой рощи; И= вопроси` давi'дъ гд\са: взы'ду ли ко и=ноплеме'н­никwмъ; и= преда'си ли и=`хъ въ ру'цjь мо­и`; И= рече` _е=му` гд\сь: не и=сходи` на срjь'тенiе и=`мъ, но о_у=клони'ся w\т­ ни'хъ, и= при­сту'пиши къ ни^мъ бли'з\ъ дубра'вы пла'ча: וַיִּשְׁאַל דָּוִד בַּיהוָה, וַיֹּאמֶר לֹא תַעֲלֶה; הָסֵב אֶל־אַחֲרֵיהֶם, וּבָאתָ לָהֶם מִמּוּל בְּכָאִים׃  فَاسْتَشَارَ دَاوُدُ الرَّبَّ، فَقَالَ لُه: «لاَ تَصْعَدْ إِلَيْهِمْ مُوَاجَهَةً، بَلِ الْتَفَّ حَوْلَهُمْ وَاهْجُمْ عَلَيْهِمْ مِنْ وَرَائِهِمْ مُقَابِلَ أَشْجَارِ الْبَلْسَمِ.
5:24 καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τὴν φωνὴν τοῦ συγκλεισμοῦ τοῦ ἄλσους τοῦ κλαυθμῶνος τότε κατα­βήσει προ­̀ς αὐτούς ὅτι τότε ἐξελεύ­­σε­ται κύριος ἔμπρο­σθέν σου κόπτειν ἐν τῷ πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων et, cum audi­eris soni­tum gradi­en­tis in cacumine arborum celthi­um, tunc inibis proeli­um, quia tunc egredi­etur Dominus ante faci­em tuam, ut percutiat ca­s­t­ra Phili­s­thim». და რაჟამს გესმეს შენ ჴმაჲ ძრვისა მაღნარისა ადგილსა მას გლოისასა, მაშინ მივედ მათ ზედა, რამეთუ მაშინღა გამოვიდეს უფალი წინაშე შენსა ბრძოლად და დაცემად უცხოთესლთა მათ. როგორც კი ფიჭვების კენწეროებიდან შრიალის ხმა შემოგესმება, იმწამსვე შეიმართე, რადგან სწორედ მაშინ წაგიძღვება უფალი ფილისტიმელთა ბანაკის შესამუსრავად. And when he came to the tower, he took them from their hand, and bestowed them in the house: and he let the men go, and they departed. и когда услышишь шум как бы идущего по вершинам тутовых дерев, то двинься, ибо тогда пошел Господь пред тобою, чтобы поразить войско Филистимское. и= бу'детъ, _е=гда` о_у=слы'шиши гла'съ шу'ма w\т­ дубра'вы пла'ча, тогда` сни'деши къ ни^мъ, jа='кw тогда` и=зы'детъ гд\сь пред\ъ тобо'ю сjьщи` на бра'ни и=ноплеме'н­ники. וִיהִי בְּשָׁמְעֲךָ (כְּשָׁמְעֲךָ) אֶת־קוֹל צְעָדָה בְּרָאשֵׁי הַבְּכָאִים אָז תֶּחֱרָץ; כִּי אָז, יָצָא יְהוָה לְפָנֶיךָ, לְהַכּוֹת בְּמַחֲנֵה פְלִשְׁתִּים׃  وَعِنْدَمَا تَسْمَعُ صَوْتَ خَطَوَاتٍ تَنْتَقِلُ فَوْقَ قِمَمِ أَشْجَارِ الْبَلْسَمِ فَأَسْرِعْ بِالْهُجُومِ لأَنَّ الرَّبَّ آنَئِذٍ يَكُونُ قَدْ تَقَدَّمَكَ لِلْقَضَاءِ عَلَى مُعَسْكَرِهِمْ».
5:25 καὶ ἐποίησεν Δαυιδ καθὼς ἐνετείλατο αὐτῷ κύριος καὶ ἐπάταξεν τοὺς ἀλλοφύλους ἀπο­̀ Γαβαων ἕως τῆς γῆς Γαζηρα Fecit ita­que David, sicut prae­cepe­rat ei Dominus; et percussit Phili­s­thim de Gabaon us­que dum venias Gazer. და ყო დავით, ვითარცა უბრძანა მას უფალმან. დასცნა უცხოთესლნი იგი გაბაონითგან გაზერადამდე. ისე მოიქცა დავითი, როგორც დაარიგა იგი უფალმა, და გაბაონიდან გაზერამდე მუსრს ავლებდა ფილისტიმელებს. But he went in, and stood before his master. And Elisha said unto him, Whence comest thou, Gehazi? And he said, Thy servant went no whither. И сделал Давид, как повелел ему Господь, и поразил Филистимлян от Гаваи до Газера. И= сотвори` давi'дъ, jа='коже заповjь'да _е=му` гд\сь, и= и=зби` и=ноплеме'н­ники w\т­ гаваw'на да'же до земли` гази'ра. וַיַּעַשׂ דָּוִד כֵּן, כַּאֲשֶׁר צִוָּהוּ יְהוָה; וַיַּךְ אֶת־פְּלִשְׁתִּים, מִגֶּבַע עַד־בֹּאֲךָ גָזֶר׃ פ  فَنَفَّذَ دَاوُدُ أَوَامِرَ الرَّبِّ وَقَضَى عَلَى الْفِلِسْطِينِيِّينَ مِنْ جَبْعٍ إِلَى مَدْخَلِ جَازَرَ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
ბერძნული ლექსიკონი