Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პირველი მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
19:1 καὶ ἐλάλησεν Σαουλ προ­̀ς Ιωναθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ προ­̀ς πάν­τας τοὺς παῖδας αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυιδ καὶ Ιωναθαν υἱὸς Σαουλ ᾑρεῖτο τὸν Δαυιδ σφόδρα Locu­tus est autem Saul ad Ionathan fili­um suum et ad omnes servos suos de occisione David; por­ro Ionathan filius Saul diligebat David valde. ამისა შემდგომად ზრახვა-ყო საულ იონათანის თანა, ძისა თჳსისა, და ყოველთა თანა მონათა მისთა, რათამცა მოკლეს დავით. ეუბნებოდა საული თავის ძეს იონათანს და თავის მორჩილთ, მოეკლათ დავითი, მაგრამ იონათანს, საულის ძეს, ძლიერ უყვარდა დავითი. And Ahab told Jezebel all that Elijah had done, and withal how he had slain all the prophets with the sword. И говорил Саул Ионафану, сыну своему, и всем слугам своим, чтобы умертвить Давида; но Ионафан, сын Саула, очень любил Давида. И= глаго'ла сау'лъ къ i=wнаfа'ну сы'ну сво­ему` и= ко всjь^мъ _о=трокw'мъ сво­и^мъ, да о_у=мертвя'тъ давi'да. I=wнаfа'нъ же сы'нъ сау'ловъ любя'ше давi'да sjьлw`. וַיְדַבֵּר שָׁאוּל, אֶל־יוֹנָתָן בְּנוֹ וְאֶל־כָּל־עֲבָדָיו, לְהָמִית אֶת־דָּוִד; וִיהוֹנָתָן בֶּן־שָׁאוּל, חָפֵץ בְּדָוִד מְאֹד׃ 9  وَحَضَّ شَاوُلُ ابْنَهُ يُونَاثَانَ وَسَائِرَ حَاشِيَتِهِ عَلَى قَتْلِ دَاوُدَ،
19:2 καὶ ἀπήγγειλεν Ιωναθαν τῷ Δαυιδ λέγων Σαουλ ζητεῖ θανατῶσαί σε φύλαξαι οὖν αὔριον πρωὶ καὶ κρύβηθι καὶ κάθισον κρυβῇ Et indicavit Ionathan David dicens: «Quae­rit Saul pater meus occidere te; quaprop­ter observa te, quae­so, mane; et manebis clam et ab­sconderis. იონათანს, ძესა საულისასა, უყუარდა დავით ფრიად და მუნთქუესვე უმხილა დავითს და ჰრქუა, ვითარმედ: მამაჩემი გიმზირს შენ მოკლვად. აწ ეკრძალე თავსა შენსა და ხვალე განთიად მივედ და დაიმალე ადგილსა ერთსა. შეატყობინა იონათანმა დავითს, უთხრა: შენი მოკვლა სურს საულს, მამაჩემს. ფრთხილად იყავი ხვალ დილით, არ გამოჩნდე, სადმე დაიმალე. Then Jezebel sent a messenger unto Elijah, saying, So let the gods do to me, and more also, if I make not thy life as the life of one of them by to morrow about this time. И известил Ионафан Давида, говоря: отец мой Саул ищет умертвить тебя; итак берегись завтра; скройся и будь в потаенном месте; И= воз­вjьсти` i=wнаfа'нъ давi'ду, глаго'ля: _о=те'цъ мо'й сау'лъ и='щетъ тя` о_у=би'ти: сохрани'ся о_у=`бо зау'тра ра'нw, и= скры'йся, и= ся'ди вта'йнjь: וַיַּגֵּד יְהוֹנָתָן לְדָוִד לֵאמֹר, מְבַקֵּשׁ שָׁאוּל אָבִי לַהֲמִיתֶךָ; וְעַתָּה הִשָּׁמֶר־נָא בַבֹּקֶר, וְיָשַׁבְתָּ בַסֵּתֶר וְנַחְבֵּאתָ׃  وَلَكِنَّ يُونَاثَانَ بْنَ شَاوُلَ، الَّذِي كَانَ مُعْجَباً جِدّاً بِدَاوُدَ، أَسَرَّ إِلَيْهِ قَائِلاً: «أَبِي يَلْتَمِسُ قَتْلَكَ، فَاحْتَرِسْ لِنَفْسِكَ فِي الْغَدِ وَاخْتَبِئْ،
19:3 καὶ ἐγὼ ἐξελεύ­σομαι καὶ στήσομαι ἐχό­με­νος τοῦ πατρός μου ἐν ἀγρῷ οὗ ἐὰν ᾖς ἐκεῖ καὶ ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ προ­̀ς τὸν πατέρα μου καὶ ὄψομαι ὅ τι ἐὰν ᾖ καὶ ἀπαγγελῶ σοι Ego autem egredi­ens stabo iuxta patrem meum in agro, ubicum­que fueris; et ego loquar de te ad patrem meum et, quodcum­que videro, nuntiabo tibi». და მე შევიდე თავით ჩემით მამისა ჩემისა და გამოვიკითხო, რაჲ გულსა ედვას და გაუწყო შენ! მე გამოვალ და მამაჩემის გვერდით დავდგები მინდორში, სადაც შენ იქნები. შენზე დავუწყებ ლაპარაკს მამაჩემს; შევხედავ საქმეს და შეგატყობინებ. And when he saw that, he arose, and went for his life, and came to Beersheba, which belongeth to Judah, and left his servant there. а я выйду и стану подле отца моего на поле, где ты будешь, и поговорю о тебе отцу моему, и что увижу, расскажу тебе. и= а='зъ и=зы'ду, и= ста'ну при­ _о=тцjь` мо­е'мъ на селjь`, и=дjь'же _е=си` ты`: и= а='зъ воз­глаго'лю _о=тцу` мо­ему` w= тебjь`, и= о_у=зрю`, что` бу'детъ, и= воз­вjьщу` тебjь`. וַאֲנִי אֵצֵא וְעָמַדְתִּי לְיַד־אָבִי, בַּשָּׂדֶה אֲשֶׁר אַתָּה שָׁם, וַאֲנִי אֲדַבֵּר בְּךָ אֶל־אָבִי; וְרָאִיתִי מָה וְהִגַּדְתִּי לָךְ׃ ס  وَأَنَا أَخْرُجُ مَعَ أَبِي إِلَى الْحَقْلِ الَّذِي تَخْتَبِئُ فِيهِ، وَأَحَدِّثُهُ عَنْكَ ثُمَّ أُخْبِرُكَ بِمَا يَكُونُ».
19:4 καὶ ἐλάλησεν Ιωναθαν περὶ Δαυιδ ἀγαθὰ προ­̀ς Σαουλ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτόν μὴ ἁμαρτησάτω ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν δοῦλόν σου Δαυιδ ὅτι οὐχ ἡμάρτηκεν εἰς σέ καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ ἀγαθὰ σφόδρα Locu­tus est ergo Ionathan de David bona ad Saul patrem suum dixit­que ad eum: «Ne peccet rex in servum suum David, quia non peccavit tibi, et opera eius bona sunt tibi valde. და შევიდა იონათან საულ მამისა თჳსისა კეთილის-თხოვად დავითისათჳს, ჰრქუა მას: ნუ უყოფ ბოროტსა, მეფე, დავითს, რამეთუ არა შეუცოდებიეს შენდა, არამედ ყოველნი საქმენი მისნი კეთილ არიან შენდა! გამოესარჩლა იონათანი დავითს საულთან, თავის მამასთან და უთხრა: ნუ დაიდებს მეფე თავისი მორჩილის, დავითის ცოდვას, რადგან არ შეუცოდავს მას შენს წინაშე. მეტად სასიკეთოა შენთვის მისი საქმეები. But he himself went a day's journey into the wilderness, and came and sat down under a juniper tree: and he requested for himself that he might die; and said, It is enough; now, O LORD, take away my life; for I am not better than my fathers. И говорил Ионафан доброе о Давиде Саулу, отцу своему, и сказал ему: да не грешит царь против раба своего Давида, ибо он ничем не согрешил против тебя, и дела его весьма полезны для тебя; И= глаго'ла i=wнаfа'нъ w= давi'дjь блага^я къ сау'лу _о=тцу` сво­ему`, и= рече` къ нему`: да не согрjьша'етъ ца'рь на раба` сво­его` давi'да, jа='кw не согрjьши` пред\ъ тобо'ю, и= дjьла` _е=гw` бла^га су'ть sjьлw`: וַיְדַבֵּר יְהוֹנָתָן בְּדָוִד טוֹב, אֶל־שָׁאוּל אָבִיו; וַיֹּאמֶר אֵלָיו אַל־יֶחֱטָא הַמֶּלֶךְ בְּעַבְדּוֹ בְדָוִד, כִּי לוֹא חָטָא לָךְ, וְכִי מַעֲשָׂיו טוֹב־לְךָ מְאֹד׃  وَرَاحَ يُونَاثَانُ يُثْنِي عَلَى دَاوُدَ أَمَامَ أَبِيهِ وَتَسَاءَلَ: «لِمَاذَا يُسِيءُ الْمَلِكُ إِلَى عَبْدِهِ دَاوُدَ، فَإِنَّهُ لَمْ يُخْطِئْ إِلَيْكَ، وَمَآثِرُهُ عَظِيمَةٌ جِدّاً؟
19:5 καὶ ἔθετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐποίησεν κύριος σωτηρίαν μεγά­λην καὶ πᾶς Ισραηλ εἶδον καὶ ἐχάρησαν καὶ ἵνα τί ἁμαρτάνεις εἰς αἷμα ἀθῷον θανατῶσαι τὸν Δαυιδ δωρεάν Et posuit ani­mam suam in manu sua et percussit Phili­s­thae­um, et fecit Dominus victoriam magnam universo Isra­eli; vidi­s­ti et lae­ta­tus es. Quare ergo peccas in sanguine innoxio inter­fi­ci­ens David, qui est abs­que culpa?». და თავი თჳსი მისცა ჴელთა მტერთასა, და მოკლა უცხოთესლი იგი შენსა წინაშე და ქმნა უფალმა ცხორებაჲ დიდი ჴელითა მისითა ისრაჱლსა ზედა; და იხილა ყოველმან ისრაჱლმან და განიხარა. აწ რაჲსა სცოდავ შენ და დასთხევ სისხლსა მართლისასა და მოაკუდინებ დავითს უბრალოდ? არად ჩააგდო სიცოცხლე, როცა ფილისტიმელს კლავდა, და მოუტნა კიდეც დიდი ხსნა უფალმა ისრაელს. ხედავდი და ხარობდი. რისთვის უნდა შესცოდო უდანაშაულო სისხლს დავითის ტყუილუბრალოდ მოკვლით? And as he lay and slept under a juniper tree, behold, then an angel touched him, and said unto him, Arise and eat. он подвергал опасности душу свою, чтобы поразить Филистимлянина, и Господь соделал великое спасение всему Израилю; ты видел это и радовался; для чего же ты хочешь согрешить против невинной крови и умертвить Давида без причины? и= положи` ду'шу свою` въ руцjь` сво­е'й и= побjьди` и=ноплеме'н­ника, и= сотвори` гд\сь сп\снiе вели'ко всему` i=и~лю, и= вси` ви'дjьша и= воз­ра'довашася: и= почто` согрjьша'еши въ кро'вь непови'н­ну, _е='же о_у=би'ти давi'да ту'не; וַיָּשֶׂם אֶת־נַפְשׁוֹ בְכַפּוֹ וַיַּךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּי, וַיַּעַשׂ יְהוָה תְּשׁוּעָה גְדוֹלָה לְכָל־יִשְׂרָאֵל, רָאִיתָ וַתִּשְׂמָח; וְלָמָּה תֶחֱטָא בְּדָם נָקִי, לְהָמִית אֶת־דָּוִד חִנָּם׃  لَقَدْ عَرَّضَ حَيَاتَهُ لِلْخَطَرِ عِنْدَمَا قَتَلَ الْفِلِسْطِينِيَّ، فَأَجْرَى الرَّبُّ خَلاصاً عَظِيماً لِجَمِيعِ إِسْرَائِيلَ. وَقَدْ شَهِدْتَ ذَلِكَ وَابْتَهَجْتَ بِهِ. فَلِمَاذَا تَقْتُلُ دَاوُدَ مِنْ غَيْرِ دَاعٍ وَتُسِيءُ إِلَى دَمٍ بَرِيءٍ؟»
19:6 καὶ ἤκουσεν Σαουλ τῆς φωνῆς Ιωναθαν καὶ ὤμοσεν Σαουλ λέγων ζῇ κύριος εἰ ἀπο­θανεῖται Quod cum audisset Saul, placa­tus voce Ionathan iuravit: «Vivit Dominus quia non occidetur». ვითარცა ესმა სიტყუაჲ ესე იონათანისი საულს, ფიცა და თქუა: ცხოველ არს უფალი ჩემი, ვითარმედ არა მოკუდეს დავით! დაუგდო ყური საულმა იონათანის სიტყვას და დაიფიცა საულმა: უფალს ვფიცავ, არ მოკვდება. And he looked, and, behold, there was a cake baken on the coals, and a cruse of water at his head. And he did eat and drink, and laid him down again. И послушал Саул голоса Ионафана и поклялся Саул: жив Господь, Давид не умрет. И= послу'ша сау'лъ гла'са i=wнаfа'ня: и= кля'т­ся сау'лъ, глаго'ля: жи'въ гд\сь, jа='кw не о_у='мретъ [давi'дъ]. וַיִּשְׁמַע שָׁאוּל בְּקוֹל יְהוֹנָתָן; וַיִּשָּׁבַע שָׁאוּל, חַי־יְהוָה אִם־יוּמָת׃  فَاقْتَنَعَ شَاوُلُ بِكَلامِ يُونَاثَانَ، وَقَالَ: «أُقْسِمُ بِاللهِ الْحَيِّ، لَنْ يُقْتَلَ دَاوُدُ».
19:7 καὶ ἐκάλεσεν Ιωναθαν τὸν Δαυιδ καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ πάν­τα τὰ ῥήματα ταῦτα καὶ εἰσήγαγεν Ιωναθαν τὸν Δαυιδ προ­̀ς Σαουλ καὶ ἦν ἐνώπιον αὐτοῦ ὡσεὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν Vocavit ita­que Ionathan David et indicavit ei omnia verba hae­c; et introduxit lonathan David ad Saul, et fuit ante eum, sicut fue­rat heri et nudiu­s­tertius. მაშინ მოუწოდა იონათან დავითს და ჰრქუა, რასა-იგი იტყოდა საულ მისთჳს და შეიყვანა იონათან დავით წინაშე საულისა. და იყო იგი მის წინაშე, ვითარცა გუშინ და ძოღან. დაუძახა იონათანმა დავითს და შეატყობინა ეს ყველაფერი. მიუყვანა იონათანმა დავითი საულს, რათა წინანდებურად ყოფილიყო მის წინაშე. And the angel of the LORD came again the second time, and touched him, and said, Arise and eat; because the journey is too great for thee. И позвал Ионафан Давида, и пересказал ему Ионафан все слова сии, и привел Ионафан Давида к Саулу, и он был при нем, как вчера и третьего дня. И= при­зва` i=wнаfа'нъ давi'да и= воз­вjьсти` _е=му` вся^ глаго'лы сiя^, и= введе` i=wнаfа'нъ давi'да къ сау'лу, и= бjь` пред\ъ ни'мъ jа='кw вчера` и= тре'тiягw дне`. וַיִּקְרָא יְהוֹנָתָן לְדָוִד, וַיַּגֶּד־לוֹ יְהוֹנָתָן, אֵת כָּל־הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה; וַיָּבֵא יְהוֹנָתָן אֶת־דָּוִד אֶל־שָׁאוּל, וַיְהִי לְפָנָיו כְּאֶתְמוֹל שִׁלְשׁוֹם׃ ס  فَاسْتَدْعَى يُونَاثَانُ دَاوُدَ وَأَطْلَعَهُ عَلَى مَا دَارَ مِنْ حَدِيثٍ، ثُمَّ جَاءَ بِهِ إِلَى شَاوُلَ، فَمَثُلَ فِي حَضْرَتِهِ كَمَا كَانَ يَفْعَلُ مِنْ قَبْلُ.
19:8 καὶ προ­σέθετο ὁ πόλεμος γενέσθαι προ­̀ς Σαουλ καὶ κατίσχυσεν Δαυιδ καὶ ἐπολέμησεν τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πλη­γὴν μεγά­λην σφόδρα καὶ ἔφυγον ἐκ προ­σώπου αὐτοῦ Mo­tum est autem rursum bellum, et egressus David pugnavit adversum Phili­s­thim percussit­que e­os plaga magna; et fuge­runt a faci­e eius. მერმე შე-ღავე-სძინეს ღვაწლი ბრძოლისა უცხოთესლთა მათ მიმართ და დავით უფროს განძლიერდებოდა და მოწყუედდა უცხოთესლთა მათ წყლულებითა დიდ-დიდითა, ნეშტთა მათ მეოტად წარიქცევდა. კიდევ გაიმართა ომი, გამოვიდა დავითი, შეებრძოლა ფილისტიმელებს და სასტიკად დაამარცხა ისინი. ივლტოდნენ მისგან ფილისტიმელები. And he arose, and did eat and drink, and went in the strength of that meat forty days and forty nights unto Horeb the mount of God. Опять началась война, и вышел Давид, и воевал с Филистимлянами, и нанес им великое поражение, и они побежали от него. И= при­ложи'ся бра'нь бы'ти на сау'ла, и= о_у=крjьпи'ся давi'дъ, и= побjьди` и=ноплеме'н­ники, и= и=зби` jа='звою вели'кою sjьлw`, и= бjьжа'ша w\т­ лица` _е=гw`. וַתּוֹסֶף הַמִּלְחָמָה לִהְיוֹת; וַיֵּצֵא דָוִד וַיִּלָּחֶם בַּפְּלִשְׁתִּים, וַיַּךְ בָּהֶם מַכָּה גְדוֹלָה, וַיָּנֻסוּ מִפָּנָיו׃  وَعَادَتِ الْحَرْبُ تَنْشَبُ مِنْ جَدِيدٍ، فَخَرَجَ دَاوُدُ لِمُحَارَبَةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَهَزَمَهُمْ هَزِيمَةً مُنْكَرَةً، فَلاذُوا بِالْفِرَارِ مِنْ أَمَامِهِ.
19:9 καὶ ἐγένετο πνεῦμα θεοῦ πονηρὸν ἐπι­̀ Σαουλ καὶ αὐτὸς ἐν οἴκῳ καθεύ­δων καὶ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ Δαυιδ ἔψαλλεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ Et fac­tus est spiri­tus Domini malus in Saul; sedebat autem in domo sua et tenebat lanceam, por­ro David psallebat in manu sua. და მოიწია სული იგი უკეთური უფლისამიერი საულისა ზედა და ჯდა იგი სახლსა შინა თჳსსა, და ლახვარი ჴელთა აქუნდა და დავით წინაშე მისსა ქნარითა განაცხრობდა ნელიად.   შეიპყრო ბოროტმა სულმა უფლისაგან საული, როცა შინ იჯდა და შუბი ეჭირა ხელში, დავითი კი ქნარს უკრავდა. And he came thither unto a cave, and lodged there; and, behold, the word of the LORD came to him, and he said unto him, What doest thou here, Elijah? И злой дух от Бога напал на Саула, и он сидел в доме своем, и копье его было в руке его, а Давид играл рукою своею на струнах. И= бы'сть w\т­ бг~а ду'хъ лука'вый на сау'лjь, и= то'й въ дому` сво­е'мъ сjьдя'ше, и= копiе` въ руцjь` _е=гw`, давi'дъ же и=гра'­ше рука'ми сво­и'ми: וַתְּהִי רוּחַ יְהוָה רָעָה אֶל־שָׁאוּל, וְהוּא בְּבֵיתוֹ יוֹשֵׁב, וַחֲנִיתוֹ בְּיָדוֹ; וְדָוִד מְנַגֵּן בְּיָד׃  وَذَاتَ يَوْمٍ كَانَ دَاوُدُ يَعْزِفُ لِشَاوُلَ، فَهَاجَمَ الرُّوحُ الرَّدِيءُ شَاوُلَ مِنْ لَدَى الرَّبِّ وَهُوَ جَالِسٌ فِي بَيْتِهِ، وَرُمْحُهُ بِيَدِهِ.
19:10 καὶ ἐζήτει Σαουλ πατάξαι τὸ δόρυ εἰς Δαυιδ καὶ ἀπέστη Δαυιδ ἐκ προ­σώπου Σαουλ καὶ ἐπάταξεν τὸ δόρυ εἰς τὸν τοῖχον καὶ Δαυιδ ἀνεχώρησεν καὶ διεσώθη Nisus­que est Saul con­figere lancea David in pari­ete; et declinavit David a faci­e Saul, lancea autem, casso vulnere, perlata est in pari­etem. Et David fugit et salva­tus est nocte illa. და საულ ემარჯვებოდა განგმირად დავითისა და შესტყორცა ლახვარი იგი დავითს და ვერ მიამთხჳა, რამეთუ დავით მიჰრიდა და ლახვარი იგი შეამსჭვალა კედელსა. და დავით გამოვიდა და წარვიდა მისგან. უნდოდა საულს კედელზე მიეგმირა შუბით, მაგრამ გაუსხლტა დავითი და კედელს მოხვდა შუბი. დავითი კი გაიქცა და ასე გადარჩა სიკვდილს იმ ღამით. And he said, I have been very jealous for the LORD God of hosts: for the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. И хотел Саул пригвоздить Давида копьем к стене, но Давид отскочил от Саула, и копье вонзилось в стену; Давид же убежал и спасся в ту ночь. и= и=ска'­ше сау'лъ копiе'мъ порази'ти давi'да, и= w\т­ступи` давi'дъ w\т­ лица` сау'ля, и= о_у=да'ри сау'лъ копiе'мъ въ стjь'ну: давi'дъ же w\т­ше'дъ спасе'ся въ но'щь ту`. וַיְבַקֵּשׁ שָׁאוּל לְהַכּוֹת בַּחֲנִית בְּדָוִד וּבַקִּיר, וַיִּפְטַר מִפְּנֵי שָׁאוּל, וַיַּךְ אֶת־הַחֲנִית בַּקִּיר; וְדָוִד נָס וַיִּמָּלֵט בַּלַּיְלָה הוּא׃ פ  فَصَوَّبَ الرُّمْحَ نَحْوَ دَاوُدَ وَرَمَاهُ بِهِ لِيَطْعَنَهُ وَيُسَمِّرَهُ إِلَى الْحَائِطِ، فَتَفَادَى دَاوُدُ الضَّرْبَةَ، وَهَرَبَ مِنْ أَمَامِ شَاوُلَ نَاجِياً بِحَيَاتِهِ تِلْكَ اللَّيْلَةَ، أَمَّا الرُّمْحُ فَغَاصَ فِي الْحَائِطِ.
19:11 καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους εἰς οἶκον Δαυιδ φυλάξαι αὐτὸν τοῦ θανατῶσαι αὐτὸν πρωί καὶ ἀπήγγειλεν τῷ Δαυιδ Μελχολ ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα ἐὰν μὴ σὺ σώσῃς τὴν ψυχὴν σαυτοῦ τὴν νύκτα ταύτην αὔριον θανατωθήσῃ Misit ergo Saul satellites suos in domum David, ut cu­s­todirent eum, et inter­fi­ceretur mane. Quod cum annuntiasset David Michol uxor sua dicens: «Nisi salvaveris te nocte hac, cras mori­eris», და მასვე ღამესა წარავლინა საულ ერი რჩეული სახიდ დავითისა, რათა მოიცვან იგი სახლსა შინა მისსა, და განთიად მოკლან იგი. და უთხრა სიტყუაჲ იგი მელქოლ, ცოლმან თჳსმან, დავითს და ჰრქუა: არა თუ წარხჳდე შენ ამას ღამესა და არა აცხოვნო თავი შენი, ხვალე სიკუდიდ ხარ. მიუჩინა საულმა დავითის სახლს გზირები, რათა დადარაჯებოდნენ მას და მოეკლათ დილით. შეატყობინა ეს ამბავი დავითს მიქალმა, მისმა ცოლმა, უთხრა: თუ ამაღამ არ იხსნი თავს, ხვალ უეჭველად მოგკლავენ. And he said, Go forth, and stand upon the mount before the LORD. And, behold, the LORD passed by, and a great and strong wind rent the mountains, and brake in pieces the rocks before the LORD; but the LORD was not in the wind: and after the wind an earthquake; but the LORD was not in the earthquake: И послал Саул слуг в дом к Давиду, чтобы стеречь его и убить его до утра. И сказала Давиду Мелхола, жена его: если ты не спасешь души твоей в эту ночь, то завтра будешь убит. И= посла` сау'лъ вjь'ст­ники въ до'мъ давi'довъ стрещи` _е=го`, _е='же о_у=би'ти _е=го` ра'нw. И= воз­вjьсти` давi'ду мелхо'ла жена` _е=гw`, глаго'лющи: а='ще ты` не спасе'ши души` тво­ея` въ но'щь сiю`, зау'тра о_у='мреши. וַיִּשְׁלַח שָׁאוּל מַלְאָכִים אֶל־בֵּית דָּוִד לְשָׁמְרוֹ, וְלַהֲמִיתוֹ בַּבֹּקֶר; וַתַּגֵּד לְדָוִד, מִיכַל אִשְׁתּוֹ לֵאמֹר, אִם־אֵינְךָ מְמַלֵּט אֶת־נַפְשְׁךָ הַלַּיְלָה, מָחָר אַתָּה מוּמָת׃  فَأَرْسَلَ شَاوُلُ مُرَاقِبِينَ إِلَى بَيْتِ دَاوُدَ يَتَرَصَّدُونَهُ لِيَقْتُلُوهُ فِي الصَّبَاحِ. فَأَخْبَرَتْهُ امْرَأَتُهُ مِيكَالُ قَائِلَةً: «إِذَا لَمْ تَنْجُ بِنَفْسِكَ هَذِهِ اللَّيْلَةَ فَإِنَّكَ لَا مَحَالَةَ تُقْتَلُ غَداً».
19:12 καὶ κατα­́γει ἡ Μελχολ τὸν Δαυιδ δια­̀ τῆς θυρίδος καὶ ἀπῆλθεν καὶ ἔφυγεν καὶ σῴζεται deposuit eum per fene­s­t­ram. Por­ro ille abiit et aufugit at­que salva­tus est. და გარდამოსვა მელქოლ დავით სარკმლით და წარვიდა სივლტოლით და განერა. სარკმლიდან გადააპარა მიქალმა დავითი; წავიდა იგი, გაიქცა და ასე გადარჩა. And after the earthquake a fire; but the LORD was not in the fire: and after the fire a still small voice. И спустила Мелхола Давида из окна, и он пошел, и убежал и спасся. И= свjь'си мелхо'ла давi'да _о=ко'нцемъ, и= w\т­и'де, и= о_у=бjьжа`, и= спасе'ся: וַתֹּרֶד מִיכַל אֶת־דָּוִד בְּעַד הַחַלּוֹן; וַיֵּלֶךְ וַיִּבְרַח וַיִּמָּלֵט׃  وَدَلَّتْهُ مِيكَالُ مِنَ النَّافِذَةِ، فَانْطَلَقَ هَارِباً وَنَجَا.
19:13 καὶ ἔλαβεν ἡ Μελχολ τὰ κενοτάφια καὶ ἔθετο ἐπι­̀ τὴν κλίνην καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν ἔθετο προ­̀ς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκάλυψεν αὐτὰ ἱματίῳ Tulit autem Michol theraphim et posuit eum super lec­tum; et pellem pilosam caprarum posuit ad caput eius et operuit eum ve­s­ti­mentis. და შექმნა მელქოლ ცხედარსა მისსა ზედა კაცისსახედ ღჳძლი თხისა და ბირთჳ ერთი თმა სასთუნალით დაუდვა, დაბურა იგი სამოსლითა. აიღო მიქალმა თერაფიმი, საწოლზე დადო, სასთუმლად თხისურის ფარდაგი დაუგო და სამოსელი გადააფარა. And it was so, when Elijah heard it, that he wrapped his face in his mantle, and went out, and stood in the entering in of the cave. And, behold, there came a voice unto him, and said, What doest thou here, Elijah? Мелхола же взяла статую и положила на постель, а в изголовье ее положила козью кожу, и покрыла одеждою. и= прiя'тъ мелхо'ла тщепогреба^лная, и= положи` на _о=дрjь`, и= пе'чень ко'зiю положи` на воз­гла'вiи _е=гw`, и= покры` я=` ри'зами. וַתִּקַּח מִיכַל אֶת־הַתְּרָפִים, וַתָּשֶׂם אֶל־הַמִּטָּה, וְאֵת כְּבִיר הָעִזִּים, שָׂמָה מְרַאֲשֹׁתָיו; וַתְּכַס בַּבָּגֶד׃ ס  ثُمَّ أَخَذَتْ مِيكَالُ تِمْثَالاً وَوَضَعَتْهُ فِي فِرَاشِهِ، وَوَضَعَتْ تَحْتَ رَأْسِهِ لُبْدَةً مِنْ شَعْرِ الْمِعْزَى وَغَطَّتْهُ بِثَوْبٍ.
19:14 καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυιδ καὶ λέγουσιν ἐνοχλεῖσθαι αὐτόν Misit autem Saul nuntios, qui rape­rent David, et responsum est quod aegrotaret. მერმე მიავლინა კუალად შეპყრობად დავითისა და ჰრქვა მელქოლ მოციქულთა მათ: იგი ჭირვეული ძეს ცხედარსა ზედა და სულთა ბრძავს. და უთხრეს ესე საულს. გაგზავნა საულმა გზირები დავითის შესაპყრობად, მაგრამ მიქალმა თქვა: ავად არის. And he said, I have been very jealous for the LORD God of hosts: because the children of Israel have forsaken thy covenant, thrown down thine altars, and slain thy prophets with the sword; and I, even I only, am left; and they seek my life, to take it away. И послал Саул слуг, чтобы взять Давида; но Мелхола сказала: он болен. И= посла` сау'лъ вjь'ст­ники, да и='мутъ давi'да, и= реко'ша, jа='кw бо'ленъ _е='сть. וַיִּשְׁלַח שָׁאוּל מַלְאָכִים לָקַחַת אֶת־דָּוִד; וַתֹּאמֶר חֹלֶה הוּא׃ פ  وَعِنْدَمَا أَرْسَلَ شَاوُلُ جُنُودَهُ لِلْقَبْضِ عَلَى دَاوُدَ قَالَتْ لَهُمْ مِيكَالُ: «إِنَّهُ مَرِيضٌ».
19:15 καὶ ἀπο­στέλλει ἐπι­̀ τὸν Δαυιδ λέγων ἀγάγετε αὐτὸν ἐπι­̀ τῆς κλίνης προ­́ς με τοῦ θανατῶσαι αὐτόν Rursum­que misit Saul nuntios, ut vide­rent David, dicens: «Afferte eum ad me in lecto, ut occidatur». და კუალად მიავლინა საულ მოციქულნი დავითისა და ჰრქუა: მითვე ცხედრითურთ მომართუთ მე იგი აქა, რათა მოვკლა იგი! გაგზავნა საულმა გზირები დავითის სანახავად და დააბარა: თავის საწოლიანად წამოიყვანეთ, რათა მოიკლას. And the LORD said unto him, Go, return on thy way to the wilderness of Damascus: and when thou comest, anoint Hazael to be king over Syria: И послал Саул слуг, чтобы осмотреть Давида, говоря: принесите его ко мне на постели, чтоб убить его. И= посла` сау'лъ, да w=гля'даютъ давi'да, глаго'ля: при­неси'те _е=го` на _о=дрjь` ко мнjь`, _е='же о_у=мертви'ти _е=го`. וַיִּשְׁלַח שָׁאוּל אֶת־הַמַּלְאָכִים, לִרְאוֹת אֶת־דָּוִד לֵאמֹר; הַעֲלוּ אֹתוֹ בַמִּטָּה אֵלַי לַהֲמִתוֹ׃  فَبَعَثَ شَاوُلُ الْجُنُودَ ثَانِيَةً لِيَرَوْا دَاوُدَ قَائِلاً: «ائْتُونِي بِهِ وَهُوَ فِي السَّرِيرِ لأَقْتُلَهُ».
19:16 καὶ ἔρχον­ται οἱ ἄγγελοι καὶ ἰδοὺ τὰ κενοτάφια ἐπι­̀ τῆς κλίνης καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν προ­̀ς κεφαλῆς αὐτοῦ Cum­que ve­nissent nuntii, inven­tus est theraphim super lec­tum, et pellis caprarum ad caput eius. და მოვიდეს მოციქულნი იგი და იხილეს ცხედარი იგი სამარის მსგავსად შემკული და ღვიძლი თხისა და თმანი. მივიდეს და უთხრეს საულს. მივიდნენ გზირები და, აჰა, კერპი დევს საწოლზე და თხისურის ფარდაგი უგია სასთუმლად. And Jehu the son of Nimshi shalt thou anoint to be king over Israel: and Elisha the son of Shaphat of Abelmeholah shalt thou anoint to be prophet in thy room. И пришли слуги, и вот, на постели статуя, а в изголовье ее козья кожа. И= прiидо'ша слуги^, и= се`, тщепогреба^лная на _о=дрjь` и= ко'зiя пе'чень при­ воз­гла'вiи _е=гw`. וַיָּבֹאוּ הַמַּלְאָכִים, וְהִנֵּה הַתְּרָפִים אֶל־הַמִּטָּה; וּכְבִיר הָעִזִּים מְרַאֲשֹׁתָיו׃  فَأَقْبَلَ الْجُنُودُ، وَإِذَا فِي الْفِرَاشِ تِمْثَالٌ وَلُبْدَةٌ مِنْ شَعْرِ الْمِعْزَى تَحْتَ رَأْسِهِ.
19:17 καὶ εἶπεν Σαουλ τῇ Μελχολ ἵνα τί οὕτως παρελογίσω με καὶ ἐξαπέστειλας τὸν ἐχθρόν μου καὶ διεσώθη καὶ εἶπεν Μελχολ τῷ Σαουλ αὐτὸς εἶπεν ἐξαπόστειλόν με εἰ δὲ μή θανατώσω σε Dixit­que Saul ad Michol: «Quare sic illusi­s­ti mihi et dimisi­s­ti inimicum meum, ut fugeret?». Et respondit Michol ad Saul: «Quia ipse locu­tus est mihi: «Dimitte me, alioquin inter­fi­ciam te»». და ჰრქუა საულ მელქოლს: რაჲსათჳს განმარინე მე და წარავლინე მტერი ჩემი და განმერა? მიუგო მელქოლამ საულს და ჰრქუა: მან ესრე მრქუა: უკუეთუ არა წარმგზავნო, მოგკლა შენო. უთხრა საულმა მიქალს: ასე რატომ გამაცურე, რატომ გაუშვი ჩემი მტერი, რომ გადარჩენილიყო? უთხრა მიქალმა საულს: მითხრა, გამიშვი, რისთვის უნდა მომაკვლევინო თავიო? And it shall come to pass, that him that escapeth the sword of Hazael shall Jehu slay: and him that escapeth from the sword of Jehu shall Elisha slay. Тогда Саул сказал Мелхоле: для чего ты так обманула меня и отпустила врага моего, чтоб он убежал? И сказала Мелхола Саулу: он сказал мне: отпусти меня, иначе я убью тебя. И= рече` сау'лъ къ мелхо'лjь: почто` та'кw w=бману'ла мя` _е=си`, и= w\т­пусти'ла _е=си` врага` мо­его`, и= гонзе` мене`; И= рече` мелхо'ла сау'лу: са'мъ ми` рече`: w\т­пусти' мя: а='ще же ни`, погублю' тя. וַיֹּאמֶר שָׁאוּל אֶל־מִיכַל, לָמָּה כָּכָה רִמִּיתִנִי, וַתְּשַׁלְּחִי אֶת־אֹיְבִי וַיִּמָּלֵט; וַתֹּאמֶר מִיכַל אֶל־שָׁאוּל, הוּא־אָמַר אֵלַי שַׁלְּחִנִי לָמָה אֲמִיתֵךְ׃  فَقَالَ شَاوُلُ لاِبْنَتِهِ ميِكَالَ: «لِمَاذَا خَدَعْتِنِي فَأَطْلَقْتِ عَدُوِّي حَتَّى نَجَا؟» فَأَجَابَتْ: «لَقَدْ تَوَعَّدَنِي قَائِلاً: أَطْلِقِينِي لِئَلاَّ أَقْتُلَكِ».
19:18 καὶ Δαυιδ ἔφυγεν καὶ διεσώθη καὶ παρα­γίνεται προ­̀ς Σαμουηλ εἰς Αρμαθαιμ καὶ ἀπαγγέλλει αὐτῷ πάν­τα ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ Σαουλ καὶ ἐπορεύ­θη Δαυιδ καὶ Σαμουηλ καὶ ἐκάθισαν ἐν Ναυαθ ἐν Рαμα David autem fugi­ens salva­tus est et venit ad Samuel in Rama et nuntiavit ei omnia, quae­ fece­rat sibi Saul. Et abi­erunt ipse et Samuel et morati sunt in Naioth. ივლტოდა და განერა დავით და მოვიდა სამოველისა არმათემად და უთხრა ყოველი, რაჲცა უყო მას საულ. და წარვიდეს დავით და სამოველ ნავათად ჰარამასასა და მუნ იყოფებოდეს. გაიქცა დავითი და გადაირჩინა თავი. მოვიდა სამუელთან რამათში და ყველაფერს მოუყვა, რაც საულმა გაუკეთა მას. მერე წავიდნენ ის და სამუელი და ნავათში დადგნენ. Yet I have left me seven thousand in Israel, all the knees which have not bowed unto Baal, and every mouth which hath not kissed him. И убежал Давид и спасся, и пришел к Самуилу в Раму и рассказал ему все, что делал с ним Саул. И пошел он с Самуилом, и остановились они в Навафе [в Раме]. И= давi'дъ о_у=бjьжа` и= спасе'ся, и= и='де къ самуи'лу во а=рмаfе'мъ и= повjь'да _е=му` вся^, _е=ли^ка сотвори` _е=му` сау'лъ. И= и=до'ста давi'дъ и= самуи'лъ и= сjьдо'ста въ наvа'fjь въ ра'мjь. וְדָוִד בָּרַח וַיִּמָּלֵט, וַיָּבֹא אֶל־שְׁמוּאֵל הָרָמָתָה, וַיַּגֶּד־לוֹ, אֵת כָּל־אֲשֶׁר עָשָׂה־לוֹ שָׁאוּל; וַיֵּלֶךְ הוּא וּשְׁמוּאֵל, וַיֵּשְׁבוּ בְּנוִֹית (בְּנָיוֹת)׃  وَعِنْدَمَا هَرَبَ دَاوُدُ وَنَجَا بِحَيَاتِهِ جَاءَ إِلَى صَمُوئِيلَ فِي الرَّامَةِ وَأَطْلَعَهُ عَمَّا فَعَلَهُ بِهِ شَاوُلُ، وَصَحَبَهُ صَمُوئِيلُ وَمَضَيَا وَأَقَامَا مَعاً فِي نَايُوتَ.
19:19 καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαουλ λέγον­τες ἰδοὺ Δαυιδ ἐν Ναυαθ ἐν Рαμα Nuntia­tum est autem Sauli a dicenti­bus: «Ecce David in Naioth in Rama». და უთხრეს საულს და ჰრქუეს, ვითარმედ: აჰა, ესერა, არს დავით ნავათს ჰარამასასა! შეატყობინეს საულს: აჰა, ნავათს არის დავითი, რამათში. So he departed thence, and found Elisha the son of Shaphat, who was plowing with twelve yoke of oxen before him, and he with the twelfth: and Elijah passed by him, and cast his mantle upon him. И донесли Саулу, говоря: вот, Давид в Навафе, в Раме. И= воз­вjьсти'ша сау'лу, глаго'люще: се`, давi'дъ въ наvа'fjь въ ра'мjь. וַיֻּגַּד לְשָׁאוּל לֵאמֹר; הִנֵּה דָוִד, בְּנוִֹית (בְּנָיוֹת) בָּרָמָה׃  فَقِيلَ لِشَاوُلَ: «هُوَذَا دَاوُدُ فِي نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ».
19:20 καὶ ἀπέστειλεν Σαουλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυιδ καὶ εἶδαν τὴν ἐκκλησίαν τῶν προ­φητῶν καὶ Σαμουηλ εἱστήκει καθεστηκὼς ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ ἐγενήθη ἐπι­̀ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Σαουλ πνεῦμα θεοῦ καὶ προ­φητεύ­ουσιν Misit ergo Saul nuntios, ut rape­rent David. Qui cum vidissent cuneum prophetarum vaticinanti­um et Samuel stantem super eos, fac­tus est in illis spiri­tus Dei, et vaticinari coepe­runt etiam ipsi. და წარავლინნა საულ შეპყრობად დავითისსა. და ვითარცა მივიდეს, იხილეს მათ კრებული წინაწარმეტყუელთა, რამეთუ წინაწარმეტყუელებდეს და სამოველ მათ თანა. და მოიწია ერსა მისსა ზედა საულისასა სული ღმრთისა და იგინიცა წინაწარმეტყუელებდეს. გაგზავნა საულმა გზირები დავითის შესაპყრობად, მაგრამ როცა იხილეს ქადაგთა გუნდი და სამუელი, მათი ზედამდგომელი, ღვთის სულით აივსნენ ისინი და გაქადაგდნენ. And he left the oxen, and ran after Elijah, and said, Let me, I pray thee, kiss my father and my mother, and then I will follow thee. And he said unto him, Go back again: for what have I done to thee? И послал Саул слуг взять Давида, и когда увидели они сонм пророков пророчествующих и Самуила, начальствующего над ними, то Дух Божий сошел на слуг Саула, и они стали пророчествовать. И= посла` слуги^ сау'лъ jа='ти давi'да, и= ви'дjьша собо'ръ пр\оро'кwвъ, и= самуи'лъ стоя'ше настоя'тель над\ъ ни'ми: и= бы'сть дх~ъ бж~iй на слуга'хъ сау'лихъ, и= нача'ша прорица'ти. וַיִּשְׁלַח שָׁאוּל מַלְאָכִים לָקַחַת אֶת־דָּוִד, וַיַּרְא, אֶת־לַהֲקַת הַנְּבִיאִים נִבְּאִים, וּשְׁמוּאֵל עֹמֵד נִצָּב עֲלֵיהֶם; וַתְּהִי עַל־מַלְאֲכֵי שָׁאוּל רוּחַ אֱלֹהִים, וַיִּתְנַבְּאוּ גַּם־הֵמָּה׃  فَبَعَثَ بِجُنُودٍ لِلْقَبْضِ عَلَيْهِ. وَلَكِنْ عِنْدَمَا شَاهَدُوا جَمَاعَةَ الرَّبِّ يَتَنَبَّأُونَ بِرِئَاسَةِ صَمُوئِيلَ، حَلَّ رُوحُ الرَّبِّ عَلَى الْجُنُودِ فَتَنَبَّأُوا هُمْ أَيْضاً.
19:21 καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαουλ καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἑτέρους καὶ ἐπρο­φήτευσαν καὶ αὐτοί καὶ προ­σέθετο Σαουλ ἀπο­στεῖλαι ἀγγέλους τρίτους καὶ ἐπρο­φήτευσαν καὶ αὐτοί Quod cum nuntia­tum esset Sauli, misit alios nuntios; vaticinati sunt autem et illi. Et rursum Saul misit tertios nuntios, qui et ipsi vaticinati sunt. ვითარცა ესმა ესე საულს, მიავლინნა სხუანი მოციქულნი და იგინიცა წინაწარმეტყველებდესვე, და შესძინა საულ სხუანი მოციქულნი და იგინიცა წინაწარმეტყუელებდესვე. შეატყობინეს საულს ეს ამბავი და მანაც სხვა გზირები გაგზავნა; ისინიც გაქადაგდნენ. მესამედ გაგზავნა საულმა გზირები, მაგრამ ისინიც გაქადაგდნენ. And he returned back from him, and took a yoke of oxen, and slew them, and boiled their flesh with the instruments of the oxen, and gave unto the people, and they did eat. Then he arose, and went after Elijah, and ministered unto him. Донесли об этом Саулу, и он послал других слуг, но и эти стали пророчествовать. Потом послал Саул третьих слуг, и эти стали пророчествовать. И= воз­вjьсти'ша сау'лу, и= посла` другi^я слуги^, и= прорица'ти нача'ша и= тi'и. И= при­ложи` сау'лъ посла'ти слуги^ тр_е'тiя, и= нача'ша и= тi'и прорица'ти. וַיַּגִּדוּ לְשָׁאוּל, וַיִּשְׁלַח מַלְאָכִים אֲחֵרִים, וַיִּתְנַבְּאוּ גַּם־הֵמָּה; וַיֹּסֶף שָׁאוּל, וַיִּשְׁלַח מַלְאָכִים שְׁלִשִׁים, וַיִּתְנַבְּאוּ גַּם־הֵמָּה׃  فَأَخْبَرُوا شَاوُلَ بِالأَمْرِ، فَبَعَثَ بِجُنُودٍ آخَرِينَ فَتَنَبَّأُوا هُمْ أَيْضاً. ثُمَّ عَادَ شَاوُلُ فَأَرْسَلَ فِرْقَةً ثَالِثَةً فَتَنَبَّأُوا هُمْ أَيْضاً.
19:22 καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαουλ καὶ ἐπορεύ­θη καὶ αὐτὸς εἰς Αρμαθαιμ καὶ ἔρχεται ἕως τοῦ φρέα­τος τοῦ ἅλω τοῦ ἐν τῷ Σεφι καὶ ἠρώτησεν καὶ εἶπεν ποῦ Σαμουηλ καὶ Δαυιδ καὶ εἶπαν ἰδοὺ ἐν Ναυαθ ἐν Рαμα Abiit autem etiam ipse in Rama et venit us­que ad ci­s­ternam magnam, quae­ est in Socho; et inter­rogavit et dixit: «In quo loco sunt Samuel et David?». Dic­tum­que est ei: «Ecce in Naioth sunt in Rama». და განრისხნა საულ გულისწყრომითა დიდითა, აღდგა და მივიდოდა იგი თჳთ არმათემად. და მოვიდა იგი ვიდრე დიდ ჯურღმულამდე, რომელი იყო სოქოთს. და იკითხჳდა საულ და თქვა: სადა არიან სამოველ და დავით? მიუგეს და ჰრქვეს: ნავათს ჰრამასასა! მაშინ თავად გაემართა რამათს და მივიდა ერთ დიდ ჭასთან, სექუსთან რომ არის, და იკითხა, სად არიანო სამუელი და დავითი? მიუგეს: ნავათს არიანო, რამათში. [Разгневавшись,] Саул сам пошел в Раму, и дошел до большого источника, что в Сефе, и спросил, говоря: где Самуил и Давид? И сказали: вот, в Навафе, в Раме. И= разгнjь'вася гнjь'вомъ сау'лъ, и= и='де и= са'мъ во а=рмаfе'мъ, и= прiи'де да'же до кла'дязя гумна`, _е='же _е='сть въ се'фjь, и= вопроси` и= рече`: гдjь` _е='сть самуи'лъ и= давi'дъ; И= рjь'ша: се`, въ наvа'fjь въ ра'мjь. וַיֵּלֶךְ גַּם־הוּא הָרָמָתָה, וַיָּבֹא עַד־בּוֹר הַגָּדוֹל אֲשֶׁר בַּשֶּׂכוּ, וַיִּשְׁאַל וַיֹּאמֶר, אֵיפֹה שְׁמוּאֵל וְדָוִד; וַיֹּאמֶר הִנֵּה בְּנוִֹית (בְּנָיוֹת) בָּרָמָה׃  وَأَخِيراً ذَهَبَ بِنَفْسِهِ إِلَى الرَّامَةِ، حَتَّى وَصَلَ إِلَى الْبِئْرِ الْعَظِيمَةِ الَّتِي عِنْدَ سِيخُو وَسَأَلَ: «أَيْنَ صَمُوئِيلُ وَدَاوُدُ؟» فَقِيلَ لَهُ: «هُمَا فِي نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ».
19:23 καὶ ἐπορεύ­θη ἐκεῖθεν εἰς Ναυαθ ἐν Рαμα καὶ ἐγενήθη καὶ ἐπ᾿ αὐτῷ πνεῦμα θεοῦ καὶ ἐπορεύ­ετο προ­φητεύ­ων ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Ναυαθ ἐν Рαμα Et abiit inde in Naioth in Rama; et fac­tus est etiam super eum spiri­tus Dei, et ambulabat ingredi­ens et vaticinans, usquedum veniret in Naioth in Rama. და მოვიდოდა საულ ნავათად ჰრამასასა და მოიწია მის ზედა სული ღმრთისა, და სლვით ვიდოდა, და იგიცა წინასწარმეტყველებდავე, ვიდრემდი მოვიდა ნავათად ჰრამასსა. გაემართა ნავათისკენ, რამათს; მასზედაც გადმოვიდა ღვთის სული და ისიც გაქადაგდა გზაში, ნავათში მისვლამდე. И пошел он туда в Наваф в Раме, и на него сошел Дух Божий, и он шел и пророчествовал, доколе не пришел в Наваф в Раме. И= и='де w\т­ту'ду въ наvа'fъ [и='же] въ ра'мjь: и= бы'сть и= на не'мъ дх~ъ бж~iй, и= и=дя'ше и=ды'й и= прорица'я, до'ндеже прiити` _е=му` въ наvа'fъ и='же въ ра'мjь. וַיֵּלֶךְ שָׁם, אֶל־נוִֹית (נָיוֹת) בָּרָמָה; וַתְּהִי עָלָיו גַּם־הוּא רוּחַ אֱלֹהִים, וַיֵּלֶךְ הָלוֹךְ וַיִּתְנַבֵּא, עַד־בֹּאוֹ בְּנוִֹית (בְּנָיוֹת) בָּרָמָה׃  فَمَضَى إِلَى هُنَاكَ وَلَكِنْ فِي أَثْنَاءِ الطَّرِيقِ حَلَّ عَلَيْهِ رُوحُ الرَّبِّ، فَشَرَعَ يَتَنَبَّأُ حَتَّى بَلَغَ نَايُوتَ فِي الرَّامَةِ.
19:24 καὶ ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπρο­φήτευσεν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ ἔπεσεν γυμνὸς ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα δια­̀ τοῦτο ἔλεγον εἰ καὶ Σαουλ ἐν προ­φήταις Et ex­spoliavit se etiam ipse ve­s­ti­mentis suis et vaticina­tus est cum ceteris coram Samuel; et cecidit nudus tota di­e illa et nocte, unde et exivit proverbi­um: «Num et Saul inter prophetas?». და განიძარცვა სამოსელი თჳსი წინაშე სამოველისა და წინაწარმეტყველებდა. და მივარდა შიშველი ღამე ყოელ და დღე ყოელ, ამისთჳს სიტყჳს ჯერად თქჳან: აწ საულცა წინაწარმეტყველთა თანავე! შემოიძარცვა სამოსელი და ისიც ქადაგებდა სამუელის წინაშე. შიშველი ეგდო მიწაზე მთელი დღე და მთელი ღამე, ამიტომაც ამბობენ: საულიც კი გაქადაგდაო. И снял и он одежды свои, и пророчествовал пред Самуилом, и весь день тот и всю ту ночь лежал неодетый; поэтому говорят: «неужели и Саул во пророках?» И= совлече` ри^зы своя^ и= прорица'­ше пред\ъ ни'ми: и= паде` на'гъ ве'сь де'нь то'й и= всю` но'щь. Тогw` ра'ди глаго'лаху: _е=да` и= сау'лъ во проро'цjьхъ; וַיִּפְשַׁט גַּם־הוּא בְּגָדָיו, וַיִּתְנַבֵּא גַם־הוּא לִפְנֵי שְׁמוּאֵל, וַיִּפֹּל עָרֹם, כָּל־הַיּוֹם הַהוּא וְכָל־הַלָּיְלָה; עַל־כֵּן יֹאמְרוּ, הֲגַם שָׁאוּל בַּנְּבִיאִם׃ פ  فَخَلَعَ هُوَ أَيْضاً ثِيَابَهُ وَرَاحَ يَتَنَبَّأُ أَمَامَ صَمُوئِيلَ، ثُمَّ انْطَرَحَ عَارِياً طُولَ ذَلِكَ النَّهَارِ وَاللَّيْلِ، لِذَلِكَ قِيلَ: «أَشَاوُلُ أَيْضاً بَيْنَ الأَنْبِيَاءِ؟».

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
ბერძნული ლექსიკონი