Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პირველი მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
22:1 καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν Δαυιδ καὶ διεσώθη καὶ ἔρχεται εἰς τὸ σπήλαιον τὸ Οδολλαμ καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ κατα­βαίνουσιν προ­̀ς αὐτὸν ἐκεῖ Abiit ergo inde David et fugit in speluncam Odollam; quod cum audissent fratres eius et om­nis domus patris eius, de­scende­runt ad eum illuc. და წარვიდა დავით მშჳდობით, განერა და მივიდა იგი ქვაბთა მათ ოდოლონისათა. ესმა რა უკუე ძმათა მისთა და ყოველსა სახლსა მამისა მისისასა, და მოვიდეს მუნ. წავიდა იქიდან დავითი და ყადულამის გამოქვაბულს შეაფარა თავი. გაიგეს ეს ამბავი მისმა ძმებმა და მამამისის მთელმა სახლმა და ჩავიდნენ იქ. And they continued three years without war between Syria and Israel. И вышел Давид оттуда и убежал в пещеру Одолламскую, и услышали братья его и весь дом отца его и пришли к нему туда. И= w\т­и'де давi'дъ w\т­ту'ду, и= спасе'ся, и= прiи'де въ пеще'ру _о=долла'мску: и= слы'шав­ше бра'тiя _е=гw` и= до'мъ _о=тца` _е=гw`, прiидо'ша къ нему` та'мw. וַיֵּלֶךְ דָּוִד מִשָּׁם, וַיִּמָּלֵט אֶל־מְעָרַת עֲדֻלָּם; וַיִּשְׁמְעוּ אֶחָיו וְכָל־בֵּית אָבִיו, וַיֵּרְדוּ אֵלָיו שָׁמָּה׃ 22  وَهَرَبَ دَاوُدُ مِنْ جَتَّ وَلَجَأَ إِلَى مَغَارَةِ عَدُلاَّمَ، فَلَمَّا سَمِعَ إِخْوَتُهُ وَسَائِرُ بَيْتِ أَبِيهِ بِوُجُودِهِ هُنَاكَ جَاءُوا إِلَيْهِ.
22:2 καὶ συν­ήγον­το προ­̀ς αὐτὸν πᾶς ἐν ἀνάγκῃ καὶ πᾶς ὑπόχρεως καὶ πᾶς κατώδυνος ψυχῇ καὶ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ἡγού­με­νος καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες Et con­vene­runt ad eum omnes, qui erant in angu­s­tia con­­s­tituti et oppressi aere ali­eno et amaro animo; et fac­tus est eorum princeps, fue­runt­que cum eo quasi quadringenti viri. და შემოუკრბებოდა მას ყოველი ჭირვეული და იყო მათა ერისთავ და იყუნეს იგინი ვითარ ოთხას ოდენ კაცი. იკრიბებოდა მასთან ყველა შეჭირვებული, ყველა დავალიანებული, ყველა სულგამწარებული, და უფროსად გაუხდა იგი მათ. ასე შეიკრიბა მასთან ოთხასი კაცი. And it came to pass in the third year, that Jehoshaphat the king of Judah came down to the king of Israel. И собрались к нему все притесненные и все должники и все огорченные душею, и сделался он начальником над ними; и было с ним около четырехсот человек. И= собра'шася къ нему` вся'къ и='же въ ну'ждjь, и= вся'къ должни'къ, и= вся'къ печа'льный душе'ю, и= бjь` и='ми w=блада'яй, и= бя'ше съ ни'мъ jа='кw четы'реста муже'й. וַיִּתְקַבְּצוּ אֵלָיו כָּל־אִישׁ מָצוֹק וְכָל־אִישׁ אֲשֶׁר־לוֹ נֹשֶׁא וְכָל־אִישׁ מַר־נֶפֶשׁ, וַיְהִי עֲלֵיהֶם לְשָׂר; וַיִּהְיוּ עִמּוֹ, כְּאַרְבַּע מֵאוֹת אִישׁ׃  وَانْضَمَّ إِلَيْهِ نَحْوَ أَرْبَعِ مِئَةِ رَجُلٍ مِنَ الْمُتَضَايِقِينَ وَالْمَدْيُونِينَ وَالثَّائِرِينَ، فَتَرَأَّسَ عَلَيْهِمْ.
22:3 καὶ ἀπῆλθεν Δαυιδ ἐκεῖθεν εἰς Μασ­σηφα τῆς Μωαβ καὶ εἶπεν προ­̀ς βασιλέα Μωαβ γινέσθωσαν δὴ ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου παρα­̀ σοί ἕως ὅτου γνῶ τί ποιήσει μοι ὁ θεός Et profec­tus est David inde in Maspha, quae­ est Moab, et dixit ad regem Moab: «Maneat, oro, pater meus et mater mea vobi­scum, donec sciam quid faciat mihi Deus». და წარვიდა იგი მასეფთად მოაბელთა და ჰრქუა დავით მეფესა მას მოაბელთასა: იყუნედ მამა ჩუენი და დედა ჩუენი შენ თანა, ვიდრემდის ვსცნა, თუ რა ყოს ღმერთმან ჩუენთჳს. წავიდა იქიდან დავითი მოაბის მიცფაში და უთხრა მოაბის მეფეს: შეიფარეთ მამაჩემი და დედაჩემი, ვიდრე გამოვარკვევდე, რას მიპირებს ღმერთი. And the king of Israel said unto his servants, Know ye that Ramoth in Gilead is ours, and we be still, and take it not out of the hand of the king of Syria? Оттуда пошел Давид в Массифу Моавитскую и сказал царю Моавитскому: пусть отец мой и мать моя побудут у вас, доколе я не узнаю, что сделает со мною Бог. И= w\т­и'де давi'дъ w\т­ту'ду въ массифа'fъ мwавi'тскiй и= рече` къ царю` мwавi'тску: да бу'дутъ н­н~jь _о=те'цъ мо'й и= ма'ти моя` о_у= теб_е`, до'ндеже позна'ю, что` сотвори'тъ мнjь` бг~ъ. וַיֵּלֶךְ דָּוִד מִשָּׁם מִצְפֵּה מוֹאָב; וַיֹּאמֶר אֶל־מֶלֶךְ מוֹאָב, יֵצֵא־נָא אָבִי וְאִמִּי אִתְּכֶם, עַד אֲשֶׁר אֵדַע, מַה־יַּעֲשֶׂה־לִּי אֱלֹהִים׃  ثُمَّ انْتَقَلَ دَاوُدُ مِنْ هُنَاكَ إِلَى مِصْفَاةِ مُوآبَ، وَقَالَ لِمَلِكِ مُوآبَ: «دَعْ أَبِي وَأُمِّي فِي عُهْدَتِكُمْ رَيْثَمَا أَعْلَمُ مَا يَصْنَعُ بِيَ اللهُ».
22:4 καὶ παρεκάλεσεν τὸ προ­́σωπον τοῦ βασιλέως Μωαβ καὶ κατῴκουν μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ὄν­τος τοῦ Δαυιδ ἐν τῇ περιοχῇ Et reliquit eos ante faci­em regis Moab; manse­runt­que apud eum cunc­tis di­e­bus, qui­bus David fuit in prae­sidio. და შეეაჯა მეფესა მას მოაბელთასა. და იყუნეს მის თანა, ვიდრე იყო დავით ჭირსა მას შინა. დატოვა ისინი მოაბის მეფის წინაშე და ცხოვრობდნენ მასთან, ვიდრე დავითი ამ თავშესაფარში იმყოფებოდა. And he said unto Jehoshaphat, Wilt thou go with me to battle to Ramothgilead? And Jehoshaphat said to the king of Israel, I am as thou art, my people as thy people, my horses as thy horses. И привел их к царю Моавитскому, и жили они у него все время, доколе Давид был в оном убежище. И= о_у=моли` лице` царя` мwавi'тска, и= пребыва'ху о_у= негw` по вся^ дни^, су'щу давi'ду во _о='бласти то'й. וַיַּנְחֵם אֶת־פְּנֵי מֶלֶךְ מוֹאָב; וַיֵּשְׁבוּ עִמּוֹ, כָּל־יְמֵי הֱיוֹת־דָּוִד בַּמְּצוּדָה׃ ס  فَأَوْدَعَهُمَا عِنْدَ مَلِكِ مُوآبَ، فَأَقَامَا عِنْدَهُ طَوَالَ مُدَّةِ إِقَامَةِ دَاوُدَ فِي الْحِصْنِ.
22:5 καὶ εἶπεν Γαδ ὁ προ­φήτης προ­̀ς Δαυιδ μὴ κάθου ἐν τῇ περιοχῇ πορεύ­ου καὶ ἥξεις εἰς γῆν Ιουδα καὶ ἐπορεύ­θη Δαυιδ καὶ ἦλθεν καὶ ἐκάθισεν ἐν πόλει Σαριχ Dixitquc Gad propheta ad David: «Noli manere in prae­sidio. Pro­fi­ci­scere et vade in ter­ram Iudae­». Et profec­tus David venit in sal­tum Haret. და ჰრქუა მას გაად წინაწარმეტყუელმან: ნუ ჰზი შენ ქალაქსა ამას, არამედ წარვედ შენ ქუეყანად იუდაისა! და წარვიდა დავით მიერ და მივიდა და დაემკჳდრა ქალაქსა მას სართისა. უთხრა წინასწარმეტყველმა გადმა დავითს: ნუ დარჩები ამ თავშესაფარში. ადექი და იუდას ქვეყანაში წადი. წავიდა დავითიც და მივიდა ხარეთის ტყეში. And Jehoshaphat said unto the king of Israel, Inquire, I pray thee, at the word of the LORD to day. Но пророк Гад сказал Давиду: не оставайся в этом убежище, но ступай, иди в землю Иудину. И пошел Давид и пришел в лес Херет. И= рече` га'дъ пр\оро'къ къ давi'ду: не сjьди` во _о='бласти се'й: и=ди`, и= да вни'деши въ зе'млю i=у'дину. И= и='де давi'дъ и= при­ше'дъ сjь'де въ гра'дjь сарi'хъ. וַיֹּאמֶר גָּד הַנָּבִיא אֶל־דָּוִד, לֹא תֵשֵׁב בַּמְּצוּדָה, לֵךְ וּבָאתָ־לְּךָ אֶרֶץ יְהוּדָה; וַיֵּלֶךְ דָּוִד, וַיָּבֹא יַעַר חָרֶת׃ ס  فَقَالَ جَادُ النَّبِيُّ لِدَاوُدَ «لاَ تُقِمْ فِي الْحِصْنِ، بَلِ امْضِ وَادْخُلْ أَرْضَ يَهُوذَا». فَانْتَقَلَ دَاوُدُ إِلَى غَابَةِ حَارِثٍ.
22:6 καὶ ἤκουσεν Σαουλ ὅτι ἔγνωσται Δαυιδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ Σαουλ ἐκάθητο ἐν τῷ βουνῷ ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν Рαμα καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ πάν­τες οἱ παῖδες αὐτοῦ παρειστήκεισαν αὐτῷ Et audivit Saul quod detec­tus fuisset David et viri, qui erant cum eo. Saul autem, cum maneret in Gabaa et esset sub myrice, quae­ est in excelso, ha­s­tam manu tenens, cunc­ti­que servi eius circum­s­tarent eum, და ესმა საულს, ვითარმედ დავით გამოჩნდა და კაცებიცა იგი, რომელ იყო მის თანა. და საულ ჯდა ბორცუსა მას ზედა საჴნველთასა, და ჰოროლი ჴელთა ჰქონდა მას, და მონანი იგი მისნი დგეს წინაშე მისსა. შეიტყო საულმა, რომ გამოჩნდა დავითი თავისი ხალხითურთ. საული იჯდა გიბყაში, მაღლობზე მუხის ქვეშ, ხელში შუბი ეჭირა და მისი მორჩილნი იდგნენ მის ახლოს. Then the king of Israel gathered the prophets together, about four hundred men, and said unto them, Shall I go against Ramothgilead to battle, or shall I forbear? And they said, Go up; for the Lord shall deliver it into the hand of the king. И услышал Саул, что Давид появился и люди, бывшие с ним. Саул сидел тогда в Гиве под дубом на горе, с копьем в руке, и все слуги его окружали его. И= слы'ша сау'лъ, jа='кw позна'нъ бы'сть давi'дъ, и= му'жiе и=`же съ ни'мъ: и= сау'лъ сjьдя'ше на холмjь` под\ъ дубра'вою jа='же въ ра'мjь, и= копiе` въ руку` _е=гw`, и= вси` _о='троцы _е=гw` предстоя'ху _е=му`. וַיִּשְׁמַע שָׁאוּל, כִּי נוֹדַע דָּוִד, וַאֲנָשִׁים אֲשֶׁר אִתּוֹ; וְשָׁאוּל יוֹשֵׁב בַּגִּבְעָה תַּחַת־הָאֶשֶׁל בָּרָמָה וַחֲנִיתוֹ בְיָדוֹ, וְכָל־עֲבָדָיו נִצָּבִים עָלָיו׃  وَبَلَغَ شَاوُلَ مَا أَصَابَ دَاوُدَ وَرِجَالَهُ مِنْ شُهْرَةٍ. وَكَانَ شَاوُلُ آنَئِذٍ مُقِيماً فِي جِبْعَةَ، يَجْلِسُ تَحْتَ الأَثْلَةِ فِي الرَّامَةِ مُحَاطاً بِأَفْرَادِ حَاشِيَتِهِ، وَرُمْحُهُ بِيَدِهِ.
22:7 καὶ εἶπεν Σαουλ προ­̀ς τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς παρεστηκότας αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἀκούσατε δή υἱοὶ Βενιαμιν εἰ ἀληθῶς πᾶσιν ὑμῖν δώσει ὁ υἱὸς Ιεσ­σαι ἀγροὺς καὶ ἀμπελῶνας καὶ πάν­τας ὑμᾶς τάξει ἑκατον­τάρχους καὶ χιλιάρχους ait ad servos suos, qui assi­s­tebant ei: «Audite, Benia­minitae­. Etiam omni­bus vobis dabit filius Isai agros et vineas et universos vos faci­et tribunos et centuriones, მაშინ ჰრქუა საულ ერსა მას: ისმინეთ ესე, ნაშობნო ბენიამენისანო! უკუეთუ ნანდვილვე ძემან იესესმან მოგცეს თქუენ დაბნები და აგარაკები, გინა ზვრები ვენაჴთა, ანუ თუ დაგადგინეს თქუენ ასისთავად და ათასისთავად? უთხრა საულმა ახლოს მდგარ მორჩილთ: ისმინეთ, ბენიამინელნო! ყველას ჩამოგირიგებთ იესეს ძე ყანებსა და ვენახებს? ყველას დაგნიშნავთ ათასისთავებად და ასისთავებად, And Jehoshaphat said, Is there not here a prophet of the LORD besides, that we might inquire of him? И сказал Саул слугам своим, окружавшим его: послушайте, сыны Вениаминовы, неужели всем вам даст сын Иессея поля и виноградники и всех вас поставит тысяченачальниками и сотниками, И= рече` сау'лъ ко _о=трокw'мъ сво­и^мъ предстоя'щымъ _е=му`: слы'шите н­н~jь, сы'нове венiамi'нwвы, а='ще во­и'стин­ну всjь^мъ ва'мъ да'стъ сы'нъ i=ессе'евъ се'ла и= вiногра'ды и= поста'витъ ва'съ всjь'хъ въ со'тники и= ты'сящники: וַיֹּאמֶר שָׁאוּל, לַעֲבָדָיו הַנִּצָּבִים עָלָיו, שִׁמְעוּ־נָא בְּנֵי יְמִינִי; גַּם־לְכֻלְּכֶם, יִתֵּן בֶּן־יִשַׁי שָׂדוֹת וּכְרָמִים, לְכֻלְּכֶם יָשִׂים, שָׂרֵי אֲלָפִים וְשָׂרֵי מֵאוֹת׃  فَقَالَ شَاوُلُ لِرِجَالِهِ: «اسْتَمِعُوا يَا بَنْيَامِينِيُّونَ: أَلَعَلَّ ابْنَ يَسَّى يُعْطِيكُمْ جَمِيعاً حُقُولاً وَكُرُوماً أَوْ يَجْعَلُكُمْ جَمِيعاً رُؤَسَاءَ عَلَى أُلُوفِ الْجُنُودِ أَوْ عَلَى مِئَاتٍ مِنْهُمْ،
22:8 ὅτι σύγκεισθε πάν­τες ὑμεῖς ἐπ᾿ ἐμέ καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀπο­καλύπτων τὸ ὠτίον μου ἐν τῷ δια­θέσθαι τὸν υἱόν μου δια­θήκην μετὰ τοῦ υἱοῦ Ιεσ­σαι καὶ οὐκ ἔστιν πονῶν περὶ ἐμοῦ ἐξ ὑμῶν καὶ ἀπο­καλύπτων τὸ ὠτίον μου ὅτι ἐπήγειρεν ὁ υἱός μου τὸν δοῦλόν μου ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρὸν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη quo­ni­am con­iura­s­tis omnes adversum me. Et non est qui mihi renunti­et quod filius meus foedus iunxerit cum filio Isai; non est qui vicem meam doleat ex vobis, nec qui annunti­et mihi quod su­scitaverit filius meus servum meum adversum me insidiantem mihi sicut hodi­e». რამეთუ ყოველნი სდგათ და არა ვინ იპოვა კაცი ერთი თქუენგანი, რომელმანცა მიმხილა მე, რაჟამს-იგი შეიყოფვოდეს, აღთქუმასა ჰყოფდეს ძე იგი ჩემი იონათან ძისა თანა იესესისა; და არა ვინ იყო თქუენგანი, რომელსამცა გული ელმოდა ჩემთჳს, და მიმხილა მე, რაჟამს აღადგინებდა ძე იგი ჩემი მონასა ჩემსა მტრად ჩემდა, ვითარცა-ესე დღესდღე. ყველანი რომ შეითქვით ჩემს წინააღმდეგ და არ გამიმხილეთ, კავშირი თუ ჰქონდა შეკრული ჩემს შვილს იესეს ძესთან, რომ არავინ შემიცოდეთ და არ გამიმხილეთ, ჩემი შვილი თუ მიმხედრებდა ჩემს მორჩილს, როგორც დღეს გამოაშკარავდა? And the king of Israel said unto Jehoshaphat, There is yet one man, Micaiah the son of Imlah, by whom we may inquire of the LORD: but I hate him; for he doth not prophesy good concerning me, but evil. And Jehoshaphat said, Let not the king say so. что вы все сговорились против меня, и никто не открыл мне, когда сын мой вступил в дружбу с сыном Иессея, и никто из вас не пожалел о мне и не открыл мне, что сын мой возбудил против меня раба моего строить мне ковы, как это ныне видно? jа='кw вси` согласи'стеся на мя`, и= нjь'сть w\т­крыва'яй во о_у='хо мое`, _е=гда` положи` завjь'тъ сы'нъ мо'й съ сы'номъ i=ессе'овымъ, и= нjь'сть w\т­ ва'съ ни _е=ди'нъ боля'й w= мнjь` и= воз­вjьща'яй во о_у='шы мо­и`, jа='кw воз­дви'же сы'нъ мо'й раба` мо­его` на мя` врага`, jа='коже де'нь се'й; כִּי קְשַׁרְתֶּם כֻּלְּכֶם עָלַי, וְאֵין־גֹּלֶה אֶת־אָזְנִי בִּכְרָת־בְּנִי עִם־בֶּן־יִשַׁי, וְאֵין־חֹלֶה מִכֶּם עָלַי וְגֹלֶה אֶת־אָזְנִי; כִּי הֵקִים בְּנִי אֶת־עַבְדִּי עָלַי לְאֹרֵב כַּיּוֹם הַזֶּה׃ ס  حَتَّى تَحَالَفْتُمْ كُلُّكُمْ عَلَيَّ، فَلَمْ يُخْبِرْنِي أَحَدٌ مِنْكُمْ بِالْعَهْدِ الَّذِي أَبْرَمَهُ ابْنِي مَعَ ابْنِ يَسَّى، وَلَيْسَ بَيْنَكُمْ مَنْ يَأْسَى لِي أَوْ يُنْبِئُنِي بِأَنَّ ابْنِي قَدْ أَثَارَ خَادِمِي لِيَكْمُنَ لِي كَمَا يَفْعَلُ الْيَوْمَ؟»
22:9 καὶ ἀπο­κρίνεται Δωηκ ὁ Σύρος ὁ καθεστηκὼς ἐπι­̀ τὰς ἡμιόνους Σαουλ καὶ εἶπεν ἑόρακα τὸν υἱὸν Ιεσ­σαι παρα­γινόμενον εἰς Νομβα προ­̀ς Αβιμελεχ υἱὸν Αχιτωβ τὸν ἱερέα Respondens autem Doeg Idumae­us, qui assi­s­tebat cum servis Saul: «Vidi, in­quit, fili­um Isai in Nob apud Achimelech fili­um Achitob; მიუგო დოიკ იდუმელმან, მეჯორემან საულისამან, და ჰრქუა: ვიხილე მე ძე იესესი, რაჟამს მოსრულ იყო ნოაბად აქიმელექისსა, ძისა აქიტობისა, მღდელისა მის. მიუგო დოეგ ედომელმა, საულის მორჩილებთან ერთად რომ იდგა, და უთხრა: მე ვნახე იესეს ძე, ნობში რომ მოვიდა ახიმელექთან, ახიტუბის ძესთან, Then the king of Israel called an officer, and said, Hasten hither Micaiah the son of Imlah. И отвечал Доик Идумеянин, стоявший со слугами Сауловыми, и сказал: я видел, как сын Иессея приходил в Номву к Ахимелеху, сыну Ахитува, И= w\т­вjьща` дwи'къ сv'ринъ при­ста'вленый над\ъ мска'ми сау'ловыми и= рече`: ви'дjьхъ сы'на i=ессе'ева при­ше'дша въ номву` ко а=вiмеле'ху сы'ну а=хi'тову i=ере'ю: וַיַּעַן דֹּאֵג הָאֲדֹמִי, וְהוּא נִצָּב עַל־עַבְדֵי־שָׁאוּל וַיֹּאמַר; רָאִיתִי אֶת־בֶּן־יִשַׁי, בָּא נֹבֶה, אֶל־אֲחִימֶלֶךְ בֶּן־אֲחִטוּב׃  فَأَجَابَ دُوَاغُ الأَدُومِيُّ الَّذِي كَانَ وَاقِفاً بَيْنَ حَاشِيَةِ شَاوُلَ: «لَقَدْ شَاهَدْتُ ابْنَ يَسَّى قَادِماً إِلَى نُوبٍ إِلَى أَخِيمَالِكَ بْنِ أَخِيطُوبَ
22:10 καὶ ἠρώτα αὐτῷ δια­̀ τοῦ θεοῦ καὶ ἐπι­σιτισμὸν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ῥομφαίαν Γολιαδ τοῦ ἀλλοφύλου ἔδωκεν αὐτῷ qui con­suluit pro eo Domi­num et cibaria dedit ei, sed et gladi­um Goliath Phili­s­thae­i dedit illi». და იკითხჳდა იგი მის მიერ უფლისაგან, და საგზალი მისცა მას და ჴმალი იგი გოლიადისა მისცა მას. რომელიც უფალს შეეკითხა მის გამო, საგზალიც მისცა და გოლიათ ფილისტიმელის მახვილიც. And the king of Israel and Jehoshaphat the king of Judah sat each on his throne, having put on their robes, in a void place in the entrance of the gate of Samaria; and all the prophets prophesied before them. и тот вопросил о нем Господа, и дал ему продовольствие, и меч Голиафа Филистимлянина отдал ему. и= вопроша'­ше w= не'мъ бг~а, и= бра'шно вдаде` _е=му`, и= ме'чь голiа'fа и=ноплеме'н­ника вдаде` _е=му`. וַיִּשְׁאַל־לוֹ בַּיהוָה, וְצֵידָה נָתַן לוֹ; וְאֵת, חֶרֶב גָּלְיָת הַפְּלִשְׁתִּי נָתַן לוֹ׃  فَاسْتَشَارَ لَهُ الرَّبَّ وَزَوَّدَهُ بِطَعَامٍ وَأَعْطَاهُ سَيْفَ جُلْيَاتَ».
22:11 καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τὸν Αβιμελεχ υἱὸν Αχιτωβ καὶ πάν­τας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν Νομβα καὶ παρεγένον­το πάν­τες προ­̀ς τὸν βασιλέα Misit ergo rex ad accersen­dum Achimelech sacerdotem fili­um Achitob et omnem domum patris eius, sacerdo­tum, qui erant in Nob; qui vene­runt universi ad regem. და წარავლინა საულ მოწოდებად აქიმელექ მღდელისა, ძისა აქიტობისა, და ყოველთა მამისა მისისათა მღდელთა მათ, რომელნი იყუნეს ნობას. და მოკრბეს ყოველნი საულისა. დაიბარა მეფემ ახიმელექ მღვდელი, ახიტუბის ძე, მამამისის მთელი სახლი და სამღვდელოება, ნობში რაც იყო, და მივიდნენ მეფესთან ყველანი. And Zedekiah the son of Chenaanah made him horns of iron: and he said, Thus saith the LORD, With these shalt thou push the Syrians, until thou have consumed them. И послал царь призвать Ахимелеха, сына Ахитувова, священника, и весь дом отца его, священников, что в Номве; и пришли они все к царю. И= посла` ца'рь при­зва'ти а=вiмеле'ха сы'на а=хi'това, и= вся^ сы'ны _о=тца` _е=гw` i=ер_е'и w\т­ номвы`. И= прiидо'ша вси` къ царю`. וַיִּשְׁלַח הַמֶּלֶךְ לִקְרֹא אֶת־אֲחִימֶלֶךְ בֶּן־אֲחִיטוּב הַכֹּהֵן, וְאֵת כָּל־בֵּית אָבִיו הַכֹּהֲנִים אֲשֶׁר בְּנֹב; וַיָּבֹאוּ כֻלָּם אֶל־הַמֶּלֶךְ׃ ס  فَاسْتَدْعَى الْمَلِكُ أَخِيمَالِكَ وَبَقِيَّةَ بَيْتِ أَبِيهِ مِنْ كَهَنَةِ نُوبٍ، فَأَقْبَلُوا جَمِيعاً إِلَى الْمَلِكِ.
22:12 καὶ εἶπεν Σαουλ ἄκουε δή υἱὲ Αχιτωβ καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ λάλει κύριε Et ait Saul: «Audi, fili Achitob». Qui respondit: «Prae­­s­to sum, domine». და ჰრქუა მას საულ: შენ გეტყჳ, აქიმელექ, ძეო აქიტობისაო! და ჰრქუა მან: აჰა, აქა ვარ! იტყოდეს უფალი! უთხრა საულმა: ყური მიგდე, ახიტუბის ძევ! მიუგო: გისმენ, ჩემო ბატონო. And all the prophets prophesied so, saying, Go up to Ramothgilead, and prosper: for the LORD shall deliver it into the king's hand. И сказал Саул: послушай, сын Ахитува. И тот отвечал: вот я, господин мой. И= рече` сау'лъ: слы'ши н­н~jь, сы'не а=хi'товъ. И= рече`: се`, а='зъ, глаго'ли, господи'не. וַיֹּאמֶר שָׁאוּל, שְׁמַע־נָא בֶּן־אֲחִיטוּב; וַיֹּאמֶר הִנְנִי אֲדֹנִי׃  فَقَالَ شَاوُلُ: «اسْمَعْ يَا ابْنَ أَخِيطُوبَ». فَأَجَابَ: «نَعَمْ يَا سَيِّدِي».
22:13 καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαουλ ἵνα τί συν­έθου κατ᾿ ἐμοῦ σὺ καὶ ὁ υἱὸς Ιεσ­σαι δοῦναί σε αὐτῷ ἄρτον καὶ ῥομφαίαν καὶ ἐρωτᾶν αὐτῷ δια­̀ τοῦ θεοῦ θέσθαι αὐτὸν ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρὸν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη Dixit­que ad eum Saul: «Quare con­iura­s­tis adversum me, tu et filius Isai, et dedi­s­ti ei panes et gladi­um et con­sului­s­ti pro eo Deum, ut con­surgeret adversum me insidiator, sicut est hodi­e?». ჰრქუა მას საულ: რაჲსათჳს შეეზრახე შენ ძესა იესესსა ჩემთჳს და მიეც მას საგზალი და ჴმალი იგი გოლიადისა? და იკითხვიდიღა მისთჳს უფლისაგან აღდგომად მისა მტერად ჩემ ზედა. ვითარცა ესე დღესდღე. უთხრა საულმა: რად მომიწყვეთ შეთქმულება შენ და იესეს ძემ, პური და მახვილი რომ მიეცი მას და ღმერთს რომ შეეკითხე მის გამო, რათა აღმდგარიყო ჩემს წინაშე, როგორც დღეს გამოაშკარავდა? And the messenger that was gone to call Micaiah spake unto him, saying, Behold now, the words of the prophets declare good unto the king with one mouth: let thy word, I pray thee, be like the word of one of them, and speak that which is good. И сказал ему Саул: для чего вы сговорились против меня, ты и сын Иессея, что ты дал ему хлебы и меч и вопросил о нем Бога, чтоб он восстал против меня и строил мне ковы, как это ныне видно? И= рече` _е=му` сау'лъ: почто` совjьща'л­ся _е=си` на мя` ты` и= сы'нъ i=ессе'евъ, jа='кw вда'лъ _е=си` _е=му` хлjь'бъ и= ме'чь, и= вопроша'лъ _е=си` w= не'мъ бг~а положи'ти _е=го` на мя` во врага`, jа='коже де'нь се'й; וַיֹּאמֶר אֵלוֹ (אֵלָיו) שָׁאוּל, לָמָּה קְשַׁרְתֶּם עָלַי, אַתָּה וּבֶן־יִשָׁי; בְּתִתְּךָ לוֹ לֶחֶם וְחֶרֶב, וְשָׁאוֹל לוֹ בֵּאלֹהִים, לָקוּם אֵלַי לְאֹרֵב כַּיּוֹם הַזֶּה׃ ס  فَقَالَ لَهُ شَاوُلُ: «لِمَاذَا اتَّفَقْتُمْ عَلَيَّ أَنْتَ وَابْنُ يَسَّى بِتَزْوِيدِكَ إِيَّاهُ بِالْخُبْزِ وَبِإِعْطَائِهِ سَيْفاً، وَاسْتَشَرْتَ لَهُ اللهَ لِيَثُورَ عَلَيَّ وَيَكْمُنَ لِي كَمَا يَفْعَلُ هَذَا الْيَوْمَ؟»
22:14 καὶ ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν καὶ τίς ἐν πᾶσιν τοῖς δούλοις σου ὡς Δαυιδ πιστὸς καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχων παν­τὸς παρα­γγέλματός σου καὶ ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ σου Respondens­que Achimelech regi ait: «Et quis in omni­bus servis tuis sicut David fidelis et gener regis et dux satelli­tum tuorum et gloriosus in domo tua? მიუგო აქიმელექ და ჰრქუა: ვინ სარწმუნო იყო მონათა შენთაგანი, ვითარ დავით, არამედ სიძეცა გეყო იგი მეფესა და ჴელმწიფე და განმგებელ ყოველსა განსაგებელსა სამეფოსა. მიუგო ახიმელექმა მეფეს და უთხრა: ვინ არის დავითივით ერთგული შენს მორჩილთა შორის? მეფის სიძე, შენი მორჩილი და შენს სახლში პატივდებული: And Micaiah said, As the LORD liveth, what the LORD saith unto me, that will I speak. И отвечал Ахимелех царю и сказал: кто из всех рабов твоих верен как Давид? он и зять царя, и исполнитель повелений твоих, и почтен в доме твоем. И= w\т­вjьща` а=вiмеле'хъ царю` и= рече`: и= кто` во всjь'хъ рабjь'хъ тво­и'хъ вjь'ренъ jа='коже давi'дъ, и= зя'ть царе'въ, и= кня'зь всjь^мъ за'повjьдемъ тво­и^мъ, и= сла'венъ въ до'му тво­е'мъ; וַיַּעַן אֲחִימֶלֶךְ אֶת־הַמֶּלֶךְ וַיֹּאמַר; וּמִי בְכָל־עֲבָדֶיךָ כְּדָוִד נֶאֱמָן, וַחֲתַן הַמֶּלֶךְ וְסָר אֶל־מִשְׁמַעְתֶּךָ וְנִכְבָּד בְּבֵיתֶךָ׃  فَأَجَابَ أَخِيمَالِكُ: «أَيُّ وَاحِدٍ مِنْ بَيْنِ جَمِيعِ رِجَالِكَ مِثْلُ دَاوُدَ أَمِينٌ وَصِهْرُ الْمَلِكِ وَقَائِدُ حَرَسِهِ وَذُو مَكَانَةٍ رَفِيعَةٍ فِي بَيْتِكَ؟
22:15 ἦ σήμερον ἦργμαι ἐρωτᾶν αὐτῷ δια­̀ τοῦ θεοῦ μηδαμῶς μὴ δότω ὁ βασιλεὺς κατα­̀ τοῦ δούλου αὐτοῦ λόγον καὶ ἐφ᾿ ὅλον τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου ὅτι οὐκ ᾔδει ὁ δοῦλος ὁ σὸς ἐν πᾶσιν τούτοις ῥῆμα μικρὸν ἢ μέγα Num hodi­e coepi con­sulere pro eo Deum? Absit hoc a me, ne suspicetur rex adversus servum suum rem huiu­scemodi, adversus universam domum patris mei; non enim scivit servus tuus quidquam super hoc negotio, vel modicum vel grande». და დღეს არარომელ მიც კითხვად მისთჳს უფლისაგან, ნუ იყოფინ, მეფე, და ნუ დაჰკრებ მონასა შენსა ზედა ბრალსა, ნუცა სახლსა ზედა მამისა ჩემისასა, რამეთუ არა ვიცი მე ზაკვა მაგას შინა, დიდი სიტყუაჲ ანუ მცირე. ახლა დავიწყებდი მისთვის მკითხაობას ღმერთთან? შორს ჩემგან! ნურაფერში ნუ დაადანაშაულებს მეფე თავის მორჩილს და მამაჩემის მთელს სახლს, რადგან ამ საქმისა არაფერი იცის შენმა მორჩილმა, არც მცირე, არც დიდი. So he came to the king. And the king said unto him, Micaiah, shall we go against Ramothgilead to battle, or shall we forbear? And he answered him, Go, and prosper: for the LORD shall deliver it into the hand of the king. Теперь ли я стал вопрошать для него Бога? Нет, не обвиняй в этом, царь, раба твоего и весь дом отца моего, ибо во всем этом деле не знает раб твой ни малого, ни великого. _е=да` дне'сь нача'хъ вопроша'ти w= не'мъ бг~а; ника'кw: да не воз­ложи'ши, царю`, на раба` тво­его` словесе` сегw`, и= на ве'сь до'мъ _о=тца` мо­егw`, jа='кw не вjь'дяше ра'бъ тво'й во всjь'хъ си'хъ словесе` ма'ла, и=ли` вели'ка. הַיּוֹם הַחִלֹּתִי לְשָׁאוּל־ (לִשְׁאָל־) לוֹ בֵאלֹהִים חָלִילָה לִּי; אַל־יָשֵׂם הַמֶּלֶךְ בְּעַבְדּוֹ דָבָר בְּכָל־בֵּית אָבִי, כִּי לֹא־יָדַע עַבְדְּךָ בְּכָל־זֹאת, דָּבָר קָטֹן אוֹ גָדוֹל׃  فَهَلْ هَذِهِ هِيَ أَوَّلُ مَرَّةٍ أَسْتَشِيرُ لَهُ فِيهَا اللهَ؟ مَعَاذَ اللهِ أَنْ يَتَّهِمَنِي الْمَلِكُ أَوْ يَتَّهِمَ جَمِيعَ بَيْتِ أَبِي بِارْتِكَابِ شَيْءٍ».
22:16 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Σαουλ θανάτῳ ἀπο­θανῇ Αβιμελεχ σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου Dixit­que rex: «Morte mori­eris, Achimelech, tu et om­nis domus patris tui». ჰრქუა მას საულ მეფემან: სიკუდილით მოჰკუდე შენ, აქიმელექ, და ყოველი სახლი მამისა შენისა! თქვა მეფემ: უნდა დაიხოცოთ, ახიმელექ, შენცა და მამაშენის მთელი სახლი. And the king said unto him, How many times shall I adjure thee that thou tell me nothing but that which is true in the name of the LORD? И сказал царь: ты должен умереть, Ахимелех, ты и весь дом отца твоего. И= рече` ца'рь сау'лъ: сме'ртiю о_у='мреши, а=вiмеле'хъ, ты` и= ве'сь до'мъ _о=тца` тво­егw`. וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ, מוֹת תָּמוּת אֲחִימֶלֶךְ; אַתָּה וְכָל־בֵּית אָבִיךָ׃  فَقَالَ الْمَلِكُ: «إِنَّكَ لَا مَحَالَةَ مَائِتٌ يَا أَخِيمَالِكُ، أَنْتَ وَجَمِيعُ بَيْتِ أَبِيكَ».
22:17 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παρα­τρέχουσιν τοῖς ἐφεστηκόσιν ἐπ᾿ αὐτόν προ­σαγάγετε καὶ θανατοῦτε τοὺς ἱερεῖς τοῦ κυρίου ὅτι ἡ χεὶρ αὐτῶν μετὰ Δαυιδ καὶ ὅτι ἔγνωσαν ὅτι φεύ­γει αὐτός καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν τὸ ὠτίον μου καὶ οὐκ ἐβουλήθησαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ἐπενεγκεῖν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀπαν­τῆσαι εἰς τοὺς ἱερεῖς κυρίου Et ait rex emissariis, qui circum­s­tabant eum: «Convertimini et inter­fi­cite sacerdotes Domini, nam manus eorum cum David est; sci­entes quod fugisset, non indicave­runt mihi». Nolue­runt autem servi regis extendere ma­num suam in sacerdotes Domini. ჰრქუა საულ მსახურთა მათ მისთა, რომელნი დგეს წინაშე მისსა: წარიყვანენით მღდელნი ეგე უფლისანი და მოსწყჳდენით ყოველნი! რამეთუ ჴელი მაგათი დავითის თანა არს და უწყოდეს მაგათ სივლტოლა იგი მისი და არა მაუწყეს მე. ხოლო მათ არა ჯერ-იჩინეს მოკლვა მღდელთა მათ უფლისათა. უთხრა მეფემ მორბედებს, მის წინაშე მდგართ: წადით და დახოცეთ უფლის მღვდლები, რადგან დავითის მხარი უჭირავთ. იცოდნენ, რომ გაქცეული იყო იგი და არ შემატყობინეს. მაგრამ არ უნდოდათ მეფის მორჩილთ ხელი აღემართათ და დასხმოდნენ თავს უფლის მღვდლებს. And he said, I saw all Israel scattered upon the hills, as sheep that have not a shepherd: and the LORD said, These have no master: let them return every man to his house in peace. И сказал царь телохранителям, стоявшим при нем: ступайте, умертвите священников Господних, ибо и их рука с Давидом, и они знали, что он убежал, и не открыли мне. Но слуги царя не хотели поднять рук своих на убиение священников Господних. И= рече` ца'рь скорохо'дц_емъ предстоя'щымъ пред\ъ ни'мъ: при­веди'те и= и=збi'йте i=ер_е'и гд\сни, jа='кw рука` и='хъ съ давi'домъ, и= поне'же позна'ша, jа='кw бjьжи'тъ то'й, и= не воз­вjьсти'ша во о_у='шiю мо_е'ю. И= не хотя'ху _о='троцы цар_е'вы воз­ложи'ти ру'къ сво­и'хъ на i=ер_е'и гд\сни. וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ לָרָצִים הַנִּצָּבִים עָלָיו סֹבּוּ וְהָמִיתוּ כֹּהֲנֵי יְהוָה, כִּי גַם־יָדָם עִם־דָּוִד, וְכִי יָדְעוּ כִּי־בֹרֵחַ הוּא, וְלֹא גָלוּ אֶת־אָזְנוֹ (אָזְנִי); וְלֹא־אָבוּ עַבְדֵי הַמֶּלֶךְ לִשְׁלֹחַ אֶת־יָדָם, לִפְגֹעַ בְּכֹהֲנֵי יְהוָה׃ ס  وَأَمَرَ الْمَلِكُ حُرَّاسَهُ الْمَاثِلِينَ لَدَيْهِ: «هَيَّا أَحِيطُوا بِكَهَنَةِ الرَّبِّ وَاقْتُلُوهُمْ، لأَنَّهُمْ أَيْضاً قَدْ تَحَالَفُوا مَعَ دَاوُدَ، وَلأَنَّهُمْ عَرَفُوا أَنَّهُ كَانَ هَارِباً فَلَمْ يُخْبِرُونِي». فَلَمْ يَرْضَ حُرَّاسُ الْمَلِكِ أَنْ يَقْتُلُوا كَهَنَةَ الرَّبِّ.
22:18 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δωηκ ἐπι­στρέφου σὺ καὶ ἀπάν­τα εἰς τοὺς ἱερεῖς καὶ ἐπεστράφη Δωηκ ὁ Σύρος καὶ ἐθανάτωσεν τοὺς ἱερεῖς κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τριακοσίους καὶ πέν­τε ἄνδρας πάν­τας αἴρον­τας εφουδ Et ait rex ad Doeg: «Convertere tu et ir­rue in sacerdotes». Con­versus­que Doeg Idumae­us ir­ruit in sacerdotes; et trucidavit in di­e illa octoginta quin­que viros ve­s­titos ephod line­o. და ჰრქუა საულ დოიკ იდუმელსა: მივედ და მოსწყჳდენ მღდელნი ეგე უფლისანი მახჳლითა! მივიდა დოიკ იდუმელი და მოსწყჳდნა მღდელნი იგი უფლისანი მახჳლითა, და მოსრნა მან მას დღესა შინა სამასოთხმოცდახუთი კაცნი, რომელნი-იგი წარდგებოდეს მსახურებასა მას უფლისასა. უთხრა მეფემ დოეგს: შენ წადი და დახოცე მღვდლები. წავიდა დოეგ ედომელი და დაესხა მღვდლებს და დახოცა იმ დღეს ოთხმოცდახუთი კაცი, სელის ეფოდით შემოსილი. And the king of Israel said unto Jehoshaphat, Did I not tell thee that he would prophesy no good concerning me, but evil? И сказал царь Доику: ступай ты и умертви священников. И пошел Доик Идумеянин, и напал на священников, и умертвил в тот день восемьдесят пять * мужей, носивших льняной ефод; //*В греческом переводе: триста пять . И= рече` ца'рь дwи'ку: w=брати'ся ты`, и= о_у=стреми'ся на i=ер_е'и. И= w=брати'ся дwи'къ сv'ринъ, и= о_у=би` i=ере'_евъ гд\снихъ въ то'й де'нь, три'ста пя'ть муже'й, всjь'хъ нося'щихъ _е=фу'дъ: וַיֹּאמֶר הַמֶּלֶךְ לְדוֵֹיג (לְדוֹאֵג), סֹב אַתָּה, וּפְגַע בַּכֹּהֲנִים; וַיִּסֹּב דּוֵֹיג (דּוֹאֵג) הָאֲדֹמִי, וַיִּפְגַּע־הוּא בַּכֹּהֲנִים, וַיָּמֶת בַּיּוֹם הַהוּא, שְׁמֹנִים וַחֲמִשָּׁה אִישׁ, נֹשֵׂא אֵפוֹד בָּד׃  فَأَمَرَ الْمَلِكُ دُوَاغَ قَائِلاً: «دُرْ أَنْتَ وَاقْتُلِ الْكَهَنَةَ». فَهَجَمَ دُوَاغُ الأَدُومِيُّ عَلَى الْكَهَنَةِ وَقَتَلَ مِنْهُمْ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ خَمْسَةً وَثَمَانِينَ رَجُلاً لاَبِسِي أَفُودِ كَتَّانٍ.
22:19 καὶ τὴν Νομβα τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ἐπάταξεν ἐν στόματι ῥομφαίας ἀπο­̀ ἀνδρὸς ἕως γυναικός ἀπο­̀ νηπίου ἕως θηλάζον­τος καὶ μόσχου καὶ ὄνου καὶ προ­βάτου Nob autem civitatem sacerdo­tum percussit in ore gladii, viros et muli­eres, parvulos et lactantes, bovem et asi­num et ovem in ore gladii. ნობა, ქალაქი იგი მღდელთა, მოსრა მახჳლითა მამაკაცითგან მიდედაკაცამდე, ყრმა და ძუძუსმწოვარი, ზროხა და ცხოვარი ყოველი მოსრა პირითა მახჳლისათა. და მახვილით მოსრა ნობი, მღვდელთა ქალაქი, ვაცი და ქალი, ჭაბუკი და ძუძუთა ბავშვი, ხარები, სახედრები, ცხვრები და თხები. მახვილით მოსრა. And he said, Hear thou therefore the word of the LORD: I saw the LORD sitting on his throne, and all the host of heaven standing by him on his right hand and on his left. и Номву, город священников, поразил мечом; и мужчин и женщин, и юношей и младенцев, и волов и ослов и овец поразил мечом. и= номву` гра'дъ i=ере'йскiй погуби` _о='стрiемъ _о=ру'жiя w\т­ му'жеска по'лу и= до же'нска, w\т­ _о='трока и= до ссу'щагw, и= телца` и= _о=сла` и= _о=вча'те. וְאֵת נֹב עִיר־הַכֹּהֲנִים הִכָּה לְפִי־חֶרֶב, מֵאִישׁ וְעַד־אִשָּׁה, מֵעוֹלֵל וְעַד־יוֹנֵק; וְשׁוֹר וַחֲמוֹר וָשֶׂה לְפִי־חָרֶב׃  ثُمَّ اقْتَحَمَ نُوبَ مَدِينَةَ الْكَهَنَةِ وَقَتَلَ بِحَدِّ السَّيْفِ الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ وَالرُّضَّعَ وَالثِّيرَانَ وَالْحَمِيرَ وَالْغَنَمَ.
22:20 καὶ δια­σῴζεται υἱὸς εἷς τῷ Αβιμελεχ υἱῷ Αχιτωβ καὶ ὄνομα αὐτῷ Αβιαθαρ καὶ ἔφυγεν ὀπίσω Δαυιδ Evadens autem unus filius Achimelech filii Achitob, cuius nomen erat Abiathar, fugit ad David და განერა მუნ ძე ერთი აქიმელიქისა, ძისა აქიტობისა, რომლისა სახელი აბიათარ, ივლტოდა და მივიდა დავითისა და იყო მის თანა. გადარჩა მხოლოდ ახიმელექ ახიტუბის ძის ერთი ვაჟიშვილი, სახელად აბიათარი, და გაიქცა დავითთან იგი. And the LORD said, Who shall persuade Ahab, that he may go up and fall at Ramothgilead? And one said on this manner, and another said on that manner. Спасся один только сын Ахимелеха, сына Ахитува, по имени Авиафар, и убежал к Давиду. И= о_у=гонзе` _е=ди'нъ сы'нъ а=вiмеле'ха сы'на а=хi'това, и='мя _е=му` а=вiа'fаръ, и= бjьжа` в\ъслjь'дъ давi'да. וַיִּמָּלֵט בֵּן־אֶחָד, לַאֲחִימֶלֶךְ בֶּן־אֲחִטוּב, וּשְׁמוֹ אֶבְיָתָר; וַיִּבְרַח אַחֲרֵי דָוִד׃  وَلَمْ يَنْجُ سِوَى ابْنٍ وَاحِدٍ لأَخِيمَالِكَ بْنِ أَخِيطُوبَ يُدْعَى أَبِيَاثَارَ الَّذِي لَجَأَ إِلَى دَاوُدَ،
22:21 καὶ ἀπήγγειλεν Αβιαθαρ τῷ Δαυιδ ὅτι ἐθανάτωσεν Σαουλ πάν­τας τοὺς ἱερεῖς τοῦ κυρίου et annuntiavit ei quod occidisset Saul sacerdotes Domini. და უთხრა მას ამოწყუედა იგი მღდელთა მათ. უამბო აბიათარმა დავითს, როგორ დახოცა საულმა უფლის მღვდლები. And there came forth a spirit, and stood before the LORD, and said, I will persuade him. И рассказал Авиафар Давиду, что Саул умертвил священников Господних. И= воз­вjьсти` а=вiа'fаръ давi'ду, jа='кw и=зби` сау'лъ вся^ i=ер_е'и гд\сни. וַיַּגֵּד אֶבְיָתָר לְדָוִד; כִּי הָרַג שָׁאוּל, אֵת כֹּהֲנֵי יְהוָה׃  وَأَخْبَرَهُ أَنَّ شَاوُلَ قَدْ قَتَلَ كَهَنَةَ الرَّبِّ.
22:22 καὶ εἶπεν Δαυιδ τῷ Αβιαθαρ ἤιδειν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι Δωηκ ὁ Σύρος ὅτι ἀπαγγέλλων ἀπαγγελεῖ τῷ Σαουλ ἐγώ εἰμι αἴτιος τῶν ψυχῶν οἴκου τοῦ πατρός σου Et ait David ad Abiathar: «Sci­ebam in di­e illa quod, cum ibi esset Doeg Idumae­us, procul dubio annuntiaret Saul; ego sum reus omni­um ani­marum domus patris tui. და ჰრქუა დავით აბიათარს: ვსცან მასვე დღესა, რაჟამს ვიხილე მე დოიკ იდუმელი იგი, მეჯორე, და ვთქუ-მეთქი: მიუთხრას ესე ყოველი საულს. აწ მე თანამდებ არა ვარ სისხლთა მათთა და ყოვლისა მის სახლისა მამისა შენისასა. უთხრა დავითმა აბიათარს: მივხვდი იმ დღეს, დოეგ ედომელის დანახვისას, რომ უეჭველად ამბავს მოუტანდა საულს. ჩემზეა მამაშენის სახლის სისხლი. And the LORD said unto him, Wherewith? And he said, I will go forth, and I will be a lying spirit in the mouth of all his prophets. And he said, Thou shalt persuade him, and prevail also: go forth, and do so. И сказал Давид Авиафару: я знал в тот день, когда там был Доик Идумеянин, что он непременно донесет Саулу; я виновен во всех душах дома отца твоего; И= рече` давi'дъ ко а=вiа'fару: вjь'дяхъ въ де'нь то'й, jа='кw та'мw бjь` дwи'къ сv'ринъ, jа='кw воз­вjьща'я воз­вjьсти'тъ сау'лу: а='зъ _е='смь вино'венъ w= душа'хъ до'му _о=тца` тво­егw`: וַיֹּאמֶר דָּוִד לְאֶבְיָתָר, יָדַעְתִּי בַּיּוֹם הַהוּא כִּי־שָׁם דּוֵֹיג (דּוֹאֵג) הָאֲדֹמִי, כִּי־הַגֵּד יַגִּיד לְשָׁאוּל; אָנֹכִי סַבֹּתִי, בְּכָל־נֶפֶשׁ בֵּית אָבִיךָ׃  فَقَالَ دَاوُدُ لأَبِيَاثَارَ: «عِنْدَمَا رَأَيْتُ دُوَاغَ هُنَاكَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ أَدْرَكْتُ أَنَّهُ لاَبُدَّ أَنْ يُخْبِرَ شَاوُلَ. أَنَا هُوَ السَّبَبُ فِي مَوْتِ أَفْرَادِ بَيْتِ أَبِيكَ.
22:23 κάθου μετ᾿ ἐμοῦ μὴ φοβοῦ ὅτι οὗ ἐὰν ζητῶ τῇ ψυχῇ μου τόπον ζητήσω καὶ τῇ ψυχῇ σου ὅτι πεφύλαξαι σὺ παρ᾿ ἐμοί Mane mecum, ne timeas; qui enim quae­rit ani­mam meam, quae­rit et ani­mam tuam, mecum­que servaberis». აწ იყავ შენ ჩემ თანა და ნუ გეშინინ! რამეთუ ვიძიო შური შენი, ვითარ თავისა ჩემისა, ხოლო აწ შენ განრინებულ ხარ და იყავ ჩემ თანა! ჩემთან დარჩი, ნუ გეშინია; ვისაც ჩემი მოკვლა უნდა, იმას შენი მოკვლაც უნდა. ჩემთან არაფერი გაგიჭირდება. Now therefore, behold, the LORD hath put a lying spirit in the mouth of all these thy prophets, and the LORD hath spoken evil concerning thee. останься у меня, не бойся, ибо кто будет искать моей души, будет искать и твоей души; ты будешь у меня под охранением. сjьди` со мно'ю, не бо'йся, jа='кw и=дjь'же а='ще взыщу` души` мо­е'й мjь'сто, взыщу` и= души` тво­е'й, jа='кw сохране'нъ бу'деши ты` о_у= мен_е`. שְׁבָה אִתִּי אַל־תִּירָא, כִּי אֲשֶׁר־יְבַקֵּשׁ אֶת־נַפְשִׁי יְבַקֵּשׁ אֶת־נַפְשֶׁךָ; כִּי־מִשְׁמֶרֶת אַתָּה עִמָּדִי׃  امْكُثْ مَعِي، لَا تَخَفْ، فَالرَّجُلُ الَّذِي يَسْعَى لِقَتْلِكَ يَسْعَى لِقَتْلِي أَيْضاً، فَأَقِمْ عِنْدِي بِأَمَانٍ».

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
ბერძნული ლექსიკონი