Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პირველი მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
9:1 καὶ ἦν ἀνὴρ ἐξ υἱῶν Βενιαμιν καὶ ὄνομα αὐτῷ Κις υἱὸς Αβιηλ υἱοῦ Σαρεδ υἱοῦ Βαχιρ υἱοῦ Αφεκ υἱοῦ ἀνδρὸς Ιεμιναίου ἀνὴρ δυνατός Et erat vir de Benia­min nomine Cis filius Abi­el filii Seror filii Be chorath filii Aphia, Benia­minita vir potens. და იყო მუნ კაცი ერთი ნათესავისაგან ბენიამენისა, და სახელი მისი კისი, ძე აქელისი, ძისა საბიგასი, ძისა ზაქესი, ძისა აფეკისი, კაცისა იემენელისი. და იყო კაცი იგი ძლიერი. იყო ერთი კაცი ბენიამინის შტოდან, სახელად კიმი, ძე აბიელისა, ცერომის ძისა, შექორათის ძისა, აფიახის ძისა, ბენიამინელი, მაგარი ვაჟკაცი. And it came to pass, when Solomon had finished the building of the house of the LORD, and the king's house, and all Solomon's desire which he was pleased to do, Был некто из сынов Вениамина, имя его Кис, сын Авиила, сына Церона, сына Бехорафа, сына Афия, сына некоего Вениамитянина, человек знатный. И= бjь` му'жъ w\т­ сынw'въ венiамi'новыхъ, _е=му'же и='мя кi'съ, сы'нъ а=вiи'ловъ, сы'на i=а'редова, сы'на вахi'рова, сы'на а=фе'кова, сы'на му'жа i=емiне'ова, му'жъ си'ленъ крjь'постiю. וַיְהִי־אִישׁ מִבִּן־יָמִין (מִבִּנְיָמִין), וּשְׁמוֹ קִישׁ בֶּן־אֲבִיאֵל בֶּן־צְרוֹר בֶּן־בְּכוֹרַת בֶּן־אֲפִיחַ בֶּן־אִישׁ יְמִינִי; גִּבּוֹר חָיִל׃ 9  وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ سِبْطِ بَنْيَامِينَ مِنْ ذَوِي النُّفُوذِ يُدْعَى قَيْسَ بْنَ أَبِيئِيلَ بْنِ صَرُورَ بْنِ بَكُورَةَ بْنِ أَفِيحَ،
9:2 καὶ τούτῳ υἱός καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαουλ εὐμεγέθης ἀνὴρ ἀγαθός καὶ οὐκ ἦν ἐν υἱοῖς Ισραηλ ἀγαθὸς ὑπὲρ αὐτόν ὑπὲρ ὠμίαν καὶ ἐπάνω ὑψηλὸς ὑπὲρ πᾶσαν τὴν γῆν Et erat ei filius vocabulo Saul elec­tus et bonus, et non erat vir de filiis Isra­el melior illo; ab umero et sursum eminebat super omnem popu­lum. და ესვა მას ძე, სახელი მისი საულ. და იყო იგი ჰასაკითა დიდ და ქმნულკეთილი. და არა ვინ იყო უმაღლეს მისა ასაკითა ისრაჱლსა შორის, რამეთუ მჴრითგან უმაღლეს იყო ყოველსა კაცსა. ჰყავდა ვაჟი, გამორჩეული და მშვენიერი, სახელად საული. ისრაელიანთა შორის მასზე უკეთესი არავინ იყო; ერთი თავით მაღალი იყო მთელ ხალხზე. That the LORD appeared to Solomon the second time, as he had appeared unto him at Gibeon. У него был сын, имя его Саул, молодой и красивый; и не было никого из Израильтян красивее его; он от плеч своих был выше всего народа. И= сему` бjь` сы'нъ, и='мя _е=му` сау'лъ, добровели'ченъ, му'жъ бла'гъ: и= не бjь` въ сынjь'хъ i=и~левыхъ бла'гъ па'че _е=гw`, w\т­ ра'менъ и= вы'ше высо'къ па'че всjь'хъ людi'й. וְלוֹ־הָיָה בֵן וּשְׁמוֹ שָׁאוּל בָּחוּר וָטוֹב, וְאֵין אִישׁ מִבְּנֵי יִשְׂרָאֵל טוֹב מִמֶּנּוּ; מִשִּׁכְמוֹ וָמַעְלָה, גָּבֹהַּ מִכָּל־הָעָם׃  وَكَانَ لَهُ ابْنٌ اسْمُهُ شَاوُلُ مِنْ أَكْثَرِ شُبَّانِ إِسْرَائِيلَ وَسَامَةً وَأَكْثَرَهِمْ طُولاً، لَمْ يَزِدْ طُولُ قَامَةِ أَحَدٍ مِنَ الشَّعْبِ عَنِ ارْتِفَاعِ كَتِفَيْهِ.
9:3 καὶ ἀπώλον­το αἱ ὄνοι Κις πατρὸς Σαουλ καὶ εἶπεν Κις προ­̀ς Σαουλ τὸν υἱὸν αὐτοῦ λαβὲ μετὰ σεαυτοῦ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ ἀνάστητε καὶ πορεύ­θητε καὶ ζητήσατε τὰς ὄνους Peri­erant autem asinae­ Cis patris Saul, et dixit Cis ad Saul fili­um suum: «Tolle tecum unum de pueris et con­surgens vade et quae­re asinas». Qui cum transissent per montem Ephraim და წარუწყმდეს მამასა მისსა კარაულნი და რქუა კისი ძესა თჳსსა საულს: წარიყვანე შენ თანა ყრმა ერთი, წარვედით და მოიძიენით კარაულნი იგი! და წარვიდეს და გარდავლეს მთა ეფრემისი. დაეკარგა ხრდალი ვირები კიშს, საულის მამას, და უთხრა კიშმა საულს, თავის შვილს: წაიყვანე ვინმე მსახური ბიჭი, წადი და მოძებნე ვირები. And the LORD said unto him, I have heard thy prayer and thy supplication, that thou hast made before me: I have hallowed this house, which thou hast built, to put my name there for ever; and mine eyes and mine heart shall be there perpetually. И пропали ослицы у Киса, отца Саулова, и сказал Кис Саулу, сыну своему: возьми с собою одного из слуг и встань, пойди, поищи ослиц. И= заблуди'ша _о=сля'та кi'са _о=тца` сау'лова. И= рече` кi'съ къ сау'лу сы'ну сво­ему`: воз­ми` съ собо'ю _е=ди'наго w\т­ _о='трwкъ, и= воста'в­ше и=ди'те и= по­ищи'те _о=сля'тъ. וַתֹּאבַדְנָה הָאֲתֹנוֹת, לְקִישׁ אֲבִי שָׁאוּל; וַיֹּאמֶר קִישׁ אֶל־שָׁאוּל בְּנוֹ, קַח־נָא אִתְּךָ אֶת־אַחַד מֵהַנְּעָרִים, וְקוּם לֵךְ, בַּקֵּשׁ אֶת־הָאֲתֹנֹת׃  وَحَدَثَ أَنْ ضَلَّتْ حَمِيرُ قَيْسَ أَبِي شَاوُلَ، فَقَالَ لَهُ: «خُذْ مَعَكَ وَاحِداً مِنَ الْغِلْمَانِ وَامْضِ بَاحِثاً عَنِ الْحَمِيرِ».
9:4 καὶ διῆλθον δι᾿ ὄρους Εφραιμ καὶ διῆλθον δια­̀ τῆς γῆς Σελχα καὶ οὐχ εὗρον καὶ διῆλθον δια­̀ τῆς γῆς Εασακεμ καὶ οὐκ ἦν καὶ διῆλθον δια­̀ τῆς γῆς Ιακιμ καὶ οὐχ εὗρον et per ter­ram Salisa et non inve­nissent, transi­erunt etiam per ter­ram Salim, et non erant, sed et per ter­ram Iemini et minime reppere­runt. და მოვლეს მთანი საირისნი და ვერა პოვნეს; და მოვლეს ყოველი ქუეყანა სალიმისნი და არა პოვნეს; და მოვიდეს ქვეყანასა იემინელთასა და არცა მუნ პოვეს. გადაიარა ეფრემის მთა, მოიარა შალიშას მხარე, მაგრამ ვერ იპოვნეს. მოიარეს შაყალიმის მხარე, არც იქ იყო. მოიარა ბენიამინის მხარე და ვერ იპოვეს. And if thou wilt walk before me, as David thy father walked, in integrity of heart, and in uprightness, to do according to all that I have commanded thee, and wilt keep my statutes and my judgments: И прошел он гору Ефремову и прошел землю Шалишу, но не нашли; и прошли землю Шаалим, и там их нет; и прошел он землю Вениаминову, и не нашли. И= про­идо'ша го'ру _е=фре'млю, и= про­идо'ша зе'млю селха`, и= не w=брjьто'ша: и= про­идо'ша зе'млю сегалi'млю, и= не бjь`: и= про­идо'ша зе'млю i=амi'ню, и= не w=брjьто'ша. וַיַּעֲבֹר בְּהַר־אֶפְרַיִם וַיַּעֲבֹר בְּאֶרֶץ־שָׁלִשָׁה וְלֹא מָצָאוּ; וַיַּעַבְרוּ בְאֶרֶץ־שַׁעֲלִים וָאַיִן, וַיַּעֲבֹר בְּאֶרֶץ־יְמִינִי וְלֹא מָצָאוּ׃  فَرَاحَ يَبْحَثُ عَنْهَا فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ وَفِي أَرْضِ شَلِيشَةَ، فَلَمْ يَعْثُرْ عَلَيْهَا. فَاجْتَازَ مَعَ غُلاَمِهِ إِلَى أَرْضِ شَعَلِيمَ، ثُمَّ إِلَى أَرْضِ بَنْيَامِينَ فَلَمْ يَجِدَا لَهَا أَثَراً.
9:5 αὐτῶν ἐλθόν­των εἰς τὴν Σιφ καὶ Σαουλ εἶπεν τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ δεῦρο καὶ ἀναστρέψωμεν μὴ ἀνεὶς ὁ πατήρ μου τὰς ὄνους φρον­τίζῃ περὶ ἡμῶν Cum autem ve­nissent in ter­ram Suph, dixit Saul ad puerum suum, qui erat cum eo: «Veni, et revertamur, ne forte dimiserit pater meus asinas et sollici­tus sit pro nobis». მაშინ მოვიდეს სიფასა, რქუა საულ ყრმასა მას: გვალე და მივიქცეთ ჩუენდავე მამისა ჩუენისა, ნუუკუე დაეტეოს ზრუნვა, ვითარ მათ, და იურვოდის იგი ჩუენთჳს? მივიდნენ ცუფის მხარეში და უთხრა საულმა მსახურ ბიჭს, თან რომ ახლდა: წამო, გავბრუნდეთ უკან; დაავიწყდებოდა მამაჩემს ვირები და ახლა ჩვენი დარდი ექნება. Then I will establish the throne of thy kingdom upon Israel for ever, as I promised to David thy father, saying, There shall not fail thee a man upon the throne of Israel. Когда они пришли в землю Цуф, Саул сказал слуге своему, который был с ним: пойдем назад, чтобы отец мой, оставив ослиц, не стал беспокоиться о нас. И= при­ше'дшымъ и=`мъ въ зе'млю сi'фову, и= рече` сау'лъ ко _о='троку сво­ему` и='же съ ни'мъ: гряди` и= воз­врати'мся, да не ка'кw _о=те'цъ мо'й w=ста'вя _о=сля'та, пече'т­ся w= на'съ. הֵמָּה, בָּאוּ בְּאֶרֶץ צוּף, וְשָׁאוּל אָמַר לְנַעֲרוֹ אֲשֶׁר־עִמּוֹ לְכָה וְנָשׁוּבָה; פֶּן־יֶחְדַּל אָבִי מִן־הָאֲתֹנוֹת וְדָאַג לָנוּ׃  وَعِنْدَمَا بَلَغَا أَرْضَ صُوفٍ قَالَ شَاوُلُ لِرَفِيقِهِ الْغُلامِ: «تَعَالَ نَرْجِعُ لِئَلاَّ يَقْلَقَ أَبِي عَلَيْنَا أَكْثَرَ مِنْ قَلَقِهِ عَلَى الْحَمِيرِ».
9:6 καὶ εἶπεν αὐτῷ τὸ παιδάριον ἰδοὺ δὴ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔνδοξος πᾶν ὃ ἐὰν λαλήσῃ παρα­γινόμενον παρέσται καὶ νῦν πορευθῶμεν ὅπως ἀπαγγείλῃ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν ἐφ᾿ ἣν ἐπορεύ­θημεν ἐπ᾿ αὐτήν Qui ait ei: «Ecce est vir Dei in civitate hac, vir nobilis. Omne quod loquitur, abs­que ambiguitate venit. Nunc ergo eamus illuc, si forte indicet nobis de via no­s­t­ra, prop­ter quam venimus». მიუგო ყრმამან მან და რქუა: მესმა მე, ვითარმედ კაცი არს აქა, ღმრთისა ქალაქსა მას, პატიოსანი და დიდებული, და რაჲცა თქჳს, ყოველივე აღესრულის. აწ მივიდეთ მისა, რათა ვკითხოთ, თუ რომელსა კერძოსა უმჯობეს არს, და წარვიდეთ. მან მიუგო: აი, რას გეტყვი; ღვთისკაცი ცხოვრობს ამ ქალაქში; პატივდებული კაცი, რასაც იტყვის, ყველაფერი სრულდება. წავიდეთ იქ, ეგებ გვასწავლოს, რა გზას დავადგეთ. But if ye shall at all turn from following me, ye or your children, and will not keep my commandments and my statutes which I have set before you, but go and serve other gods, and worship them: Но слуга сказал ему: вот в этом городе есть человек Божий, человек уважаемый; все, что он ни скажет, сбывается; сходим теперь туда; может быть, он укажет нам путь наш, по которому нам идти. И= рече` _е=му` _о='трокъ: се`, здjь` человjь'къ бж~iй во гра'дjь се'мъ, и= человjь'къ сла'венъ: все` _е='же а='ще рече'тъ при­ходя'щымъ къ нему`, бу'детъ и=`мъ: и= н­н~jь по'йдемъ та'мw, да воз­вjьсти'тъ на'мъ пу'ть на'шъ, и='мже по'йдемъ. וַיֹּאמֶר לוֹ, הִנֵּה־נָא אִישׁ־אֱלֹהִים בָּעִיר הַזֹּאת, וְהָאִישׁ נִכְבָּד, כֹּל אֲשֶׁר־יְדַבֵּר בּוֹא יָבוֹא; עַתָּה נֵלֲכָה שָּׁם, אוּלַי יַגִּיד לָנוּ, אֶת־דַּרְכֵּנוּ אֲשֶׁר־הָלַכְנוּ עָלֶיהָ׃  فَأَجَابَهُ: «فِي هَذِهِ الْمَدِينَةِ يُقِيمُ نَبِيٌّ يَتَمَتَّعُ بِالإِكْرَامِ، وَكُلُّ مَا يُنْبِئُ بِهِ يَتَحَقَّقُ، فَلْنَذْهَبْ إِلَيْهِ لَعَلَّهُ يُخْبِرُنَا عَنِ الطَّرِيقِ الَّتِي عَلَيْنَا سُلُوكُهَا».
9:7 καὶ εἶπεν Σαουλ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἰδοὺ πορευσόμεθα καὶ τί οἴσομεν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ ὅτι οἱ ἄρτοι ἐκλελοίπασιν ἐκ τῶν ἀγγείων ἡμῶν καὶ πλεῖον οὐκ ἔστιν μεθ᾿ ἡμῶν εἰσενεγκεῖν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ τὸ ὑπάρχον ἡμῖν Dixit­que Saul ad puerum suum: «Ecce ibimus; quid feremus ad virum? Pa­nis defecit in sitarciis no­s­t­ris, et sportulam non habemus, ut demus homini Dei. Quid habemus?». მიუგო საულ ყრმასა მას და რქუა: მისლვით მივიდეთ, გარნა რაჲ მივართვათ კაცსა მას ღმრთისასა, რამეთუ პურიცა მოკლებულ არს საგზლისაგან ჩუენისა და ამისა უფროს არა გვაქუს, რომელსა-ესე ხედავ? უთხრა საულმა თავის მსახურს: კარგი, წავიდეთ, მაგრამ რა მივუტანოთ იმ კაცს? გუდაში პური აღარა გვაქვს, არც საჩუქარი გვაქვს რამე, ღვთის კაცს რომ მივუტანოთ. რა გვაქვს თან? Then will I cut off Israel out of the land which I have given them; and this house, which I have hallowed for my name, will I cast out of my sight; and Israel shall be a proverb and a byword among all people: И сказал Саул слуге своему: вот мы пойдем, а что мы принесем тому человеку? ибо хлеба не стало в сумах наших, и подарка нет, чтобы поднести человеку Божию; что у нас? И= рече` сау'лъ _о='троку сво­ему` и='же съ ни'мъ: се`, по'йдемъ, и= что` при­несе'мъ къ человjь'ку бж~iю; jа='кw хлjь'бы w=скудjь'ша w\т­ вре'тищъ на'шихъ, и= ктому` нjь'сть о_у= на'съ, _е='же внести` къ человjь'ку бж~iю w\т­ и=мjь'нiя на'­шегw. וַיֹּאמֶר שָׁאוּל לְנַעֲרוֹ, וְהִנֵּה נֵלֵךְ וּמַה־נָּבִיא לָאִישׁ, כִּי הַלֶּחֶם אָזַל מִכֵּלֵינוּ, וּתְשׁוּרָה אֵין־לְהָבִיא לְאִישׁ הָאֱלֹהִים; מָה אִתָּנוּ׃  فَقَالَ شَاوُلُ لِلْغُلاَمِ: «كَيْفَ نَذْهَبُ إِلَيْهِ وَنَحْنُ لَا نَحْمِلُ مَعَنَا هَدِيَّةً نُقَدِّمُهَا إِلَيْهِ حَتَّى الْخُبْزُ الَّذِي كَانَ مَعَنَا قَدْ نَفَدَ. إِنَّنَا لَا نَمْلِكُ شَيْئاً».
9:8 καὶ προ­σέθετο τὸ παιδάριον ἀπο­κριθῆναι τῷ Σαουλ καὶ εἶπεν ἰδοὺ εὕρηται ἐν τῇ χειρί μου τέταρτον σίκλου ἀργυρίου καὶ δώσεις τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ θεοῦ καὶ ἀπαγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν Rursum puer respondit Sauli et ait: «Ecce inventa est in manu mea quarta pars sicli argenti; demus homini Dei, ut indicet nobis viam no­s­t­ram». – მიუგო მეორედ ყრმამან მან და ჰრქუა საულს: არს აქა ჩემ თანა მეოთხე ნაწილი სასწორი ვეცხლისა, იგი მიიღე და მიეც კაცსა მას ღმრთისასა, რათა გჳთხრას ჩუენ გზა იგი ჩუენი, რომელსა ვიდოდით. კვლავ მიუგო მსახურმა საულს და უთხრა: აჰა, მეოთხედი შეკელი ვერცხლი მაქვს ხელში. მივცეთ ღვთისკაცს და გვასწავლის გზას. And at this house, which is high, every one that passeth by it shall be astonished, and shall hiss; and they shall say, Why hath the LORD done thus unto this land, and to this house? И опять отвечал слуга Саулу и сказал: вот в руке моей четверть сикля серебра; я отдам человеку Божию, и он укажет нам путь наш. И= при­ложи` _о='трокъ w\т­вjьща'ти сау'лу и= рече`: се`, w=брjьта'ет­ся въ руцjь` мо­е'й четве'ртая ча'сть сi'кля сребра`, и= да'си человjь'ку бж~iю, и= воз­вjьсти'тъ на'мъ пу'ть на'шъ. וַיֹּסֶף הַנַּעַר לַעֲנוֹת אֶת־שָׁאוּל, וַיֹּאמֶר הִנֵּה נִמְצָא בְיָדִי, רֶבַע שֶׁקֶל כָּסֶף; וְנָתַתִּי לְאִישׁ הָאֱלֹהִים, וְהִגִּיד לָנוּ אֶת־דַּרְכֵּנוּ׃  فَقَالَ الْغُلاَمُ: «مَعِي رُبْعُ شَاقِلِ (أَيْ ثَلاَثَةُ جِرَامَاتٍ) مِنَ الْفِضَّةِ، نُقَدِّمُهَا لَهُ فَيُخْبِرُنَا عَنِ الطَّرِيقِ الَّتِي نَتَّخِذُهَا».
9:9 καὶ ἔμπρο­σθεν ἐν Ισραηλ τάδε ἔλεγεν ἕκασ­τος ἐν τῷ πορεύ­εσθαι ἐπερωτᾶν τὸν θεόν δεῦρο πορευθῶμεν προ­̀ς τὸν βλέπον­τα ὅτι τὸν προ­φήτην ἐκάλει ὁ λαὸς ἔμπρο­σθεν ὁ βλέπων Olim in Isra­el sic loquebatur unusquis­que vadens con­sulere Deum: «Venite, et eamus ad viden­tem»; qui enim propheta dicitur hodi­e, vocabatur olim videns. – რამეთუ წინათ ქუეყანასა მას ისრაჱლისასა ესრეთ იტყჳედ კაცისა მისთჳს ღმრთისასა, რომელნი შევიდიან კითხვად მისა უფლისა მიერ: მიდით კაცისა მის, რომელი მხილველი არს, რამეთუ წინასწარმეტყველთა მათ ჟამთა მხილველი უწოდიან. უწინ ისრაელში ასე ამბობდა კაცი, ღმერთთან საკითხავად რომ მიდიოდა: მოდი, წავიდეთ მისანთან (რადგან ახლა რომ წინასწარმეტყველია, უწინ მისანი ეწოდებოდა). And they shall answer, Because they forsook the LORD their God, who brought forth their fathers out of the land of Egypt, and have taken hold upon other gods, and have worshipped them, and served them: therefore hath the LORD brought upon them all this evil. Прежде у Израиля, когда кто-нибудь шел вопрошать Бога, говорили так: «пойдем к прозорливцу»; ибо тот, кого называют ныне пророком, прежде назывался прозорливцем. Пре'жде бо во i=и~ли си'це глаго'лаше кi'йждо, _е=гда` кто` и=дя'ше вопроша'ти бг~а: гряди`, да и='демъ къ прозорли'вцу: jа='кw проро'ка нарица'ху лю'дiе пре'жде прозорли'вцемъ. לְפָנִים בְּיִשְׂרָאֵל, כֹּה־אָמַר הָאִישׁ בְּלֶכְתּוֹ לִדְרוֹשׁ אֱלֹהִים, לְכוּ וְנֵלְכָה עַד־הָרֹאֶה; כִּי לַנָּבִיא הַיּוֹם, יִקָּרֵא לְפָנִים הָרֹאֶה׃  وَكَانَ النَّبِيُّ حِينَذَاكَ يُدْعَى الرَّائِيَ، فَكَانَ الرَّجُلُ يَقُولُ عِنْدَ ذِهَابِهِ لِيَسْتَشِيرَ الرَّبَّ: «هَيَّا نَذْهَبْ إِلَى الرَّائِي»
9:10 καὶ εἶπεν Σαουλ προ­̀ς τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἀγαθὸν τὸ ῥῆμα δεῦρο καὶ πορευθῶμεν καὶ ἐπορεύ­θησαν εἰς τὴν πόλιν οὗ ἦν ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ Et dixit Saul ad puerum suum: «Op­timus sermo tuus; veni, eamus». Et ierunt in civitatem, in qua erat vir Dei. მაშინ რქუა საულ ყრმასა მას: კეთილ, გვალე, მივიდეთ! და მივიდოდეს ქალაქსა მას, სადა-იგი იყო კაცი ღმრთისა. უთხრა საულმა თავის მსახურს: სწორს ამბობ, წამო, წავიდეთ. წავიდნენ ქალაქში, სადაც ღვთისკაცი ცხოვრობდა. And it came to pass at the end of twenty years, when Solomon had built the two houses, the house of the LORD, and the king's house, И сказал Саул слуге своему: хорошо ты говоришь; пойдем. И пошли в город, где человек Божий. И= рече` сау'лъ _о='троку сво­ему`: до'бръ глаго'лъ тво'й: гряди`, да и='демъ. И= и=до'ша во гра'дъ, и=дjь'же бjь` человjь'къ бж~iй. וַיֹּאמֶר שָׁאוּל לְנַעֲרוֹ טוֹב דְּבָרְךָ לְכָה נֵלֵכָה; וַיֵּלְכוּ אֶל־הָעִיר, אֲשֶׁר־שָׁם אִישׁ הָאֱלֹהִים׃  فَقَالَ شَاوُلُ لِغُلاَمِهِ: «حَسَناً مَا تَقُولُ. هَلُمَّ نَذْهَبُ». وَانْطَلَقَا إِلَى الْمَدِينَةِ الَّتِي فِيهَا رَجُلُ اللهِ.
9:11 αὐτῶν ἀναβαινόν­των τὴν ἀνάβασιν τῆς πόλεως καὶ αὐτοὶ εὑρίσκουσιν τὰ κοράσια ἐξεληλυθότα ὑδρεύ­σασθαι ὕδωρ καὶ λέγουσιν αὐταῖς εἰ ἔστιν ἐν­ταῦθα ὁ βλέπων Cum­que a­scende­rent clivum civita­tis, invene­runt puellas egredi­entes ad hauri­endam aquam et dixe­runt eis: «Num hic est videns?». ვითარცა მიიწინეს იგინი შესავალსა ქალაქისასა, შეემთხჳა მათ ქალები, რომელი გამოვიდოდა ვსებად წყლისა. და რქუეს მათ: აქამე არს მხილველი იგი? აიარეს ქალაქის აღმართი და შემოხვდათ წყალზე მიმავალი გოგონები და ჰკითხეს: არის აქ სადმე მისანი? (Now Hiram the king of Tyre had furnished Solomon with cedar trees and fir trees, and with gold, according to all his desire,) that then king Solomon gave Hiram twenty cities in the land of Galilee. Когда они поднимались вверх в город, то встретили девиц, вышедших черпать воду, и сказали им: есть ли здесь прозорливец? Восходя'щымъ же и=`мъ на восхо'дъ гра'да, и= се`, w=брjьто'ша дjьви'цъ и=зше'дшихъ почерпсти` воды`, и= рjь'ша и=`мъ: _е='сть ли здjь` прозорли'вецъ; הֵמָּה, עֹלִים בְּמַעֲלֵה הָעִיר, וְהֵמָּה מָצְאוּ נְעָרוֹת, יֹצְאוֹת לִשְׁאֹב מָיִם; וַיֹּאמְרוּ לָהֶן, הֲיֵשׁ בָּזֶה הָרֹאֶה׃  وَعِنْدَمَا بَلَغَا مَشَارِفَ الْمَدِينَةِ صَادَفَا فَتَيَاتٍ خَارِجَاتٍ لاِسْتِقَاءِ الْمَاءِ، فَسَأَلاَهُنَّ: «أَهُنَا الرَّائِي؟»
9:12 καὶ ἀπεκρίθη τὰ κοράσια αὐτοῖς καὶ λέγουσιν αὐτοῖς ἔστιν ἰδοὺ κατα­̀ προ­́σωπον ὑμῶν νῦν δια­̀ τὴν ἡμέραν ἥκει εἰς τὴν πόλιν ὅτι θυσία σήμερον τῷ λαῷ ἐν Βαμα Quae­ responden­tes dixe­runt illis: «Hic est: ecce ante te, fe­s­tina nunc; hodi­e enim venit in civitatem, quia sacri­fi­ci­um est hodi­e populo in excelso. მიუგეს ქალთა მათ და რქუეს: აწღა თქუენსა წინა შემოვიდა ქალაქად, რამეთუ შეწირვად მოსრულ არს მსხუერპლისა ერისა მის ბამას. მიუგეს: აქვეა, ახლოში. ოღონდ იჩქარეთ, დღეს ამოვიდა ქალაქში, რადგან მსხვერპლშეწირვა აქვს ხალხს ბორცვზე. And Hiram came out from Tyre to see the cities which Solomon had given him; and they pleased him not. Те отвечали им и сказали: есть; вот, он впереди тебя; только поспешай, ибо он сегодня пришел в город, потому что сегодня у народа жертвоприношение на высоте; И= w\т­вjьща'ша и=`мъ дjьви^цы, глаго'лющя: _е='сть, се` пред\ъ лице'мъ ва'шимъ: н­н~jь же потщи'теся, jа='кw дне` ра'ди гряде'тъ во гра'дъ, jа='кw же'ртва дне'сь лю'демъ въ ва'мjь: וַתַּעֲנֶינָה אוֹתָם וַתֹּאמַרְנָה יֵּשׁ הִנֵּה לְפָנֶיךָ; מַהֵר עַתָּה, כִּי הַיּוֹם בָּא לָעִיר, כִּי זֶבַח הַיּוֹם לָעָם בַּבָּמָה׃  فَأَجَبْنَهُمَا: «نَعَمْ. هَا هُوَ أَمَامَكُمَا. أَسْرِعَا الآنَ لأَنَّهُ قَدِمَ الْيَوْمَ إِلَى الْمَدِينَةِ لأَنَّ الشَّعْبَ يُقَرِّبُ الْيَوْمَ ذَبِيحَةً عَلَى التَّلِّ.
9:13 ὡς ἂν εἰσέλθητε τὴν πόλιν οὕτως εὑρήσετε αὐτὸν ἐν τῇ πόλει πρὶν ἀναβῆναι αὐτὸν εἰς Βαμα τοῦ φαγεῖν ὅτι οὐ μὴ φάγῃ ὁ λαὸς ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτόν ὅτι οὗτος εὐλογεῖ τὴν θυσίαν καὶ μετὰ ταῦτα ἐσθίουσιν οἱ ξένοι καὶ νῦν ἀνάβητε ὅτι δια­̀ τὴν ἡμέραν εὑρήσετε αὐτόν Ingredi­entes urbem statim inveni­e­tis eum, antequam ascendat excelsum ad ve­scen­dum; ne­que enim comesurus est populus, donec ille veniat, quia ipse benedicit ho­s­tiae­, et deinceps comedunt, qui vocati sunt. Nunc ergo con­­scendite, quia statim reperi­e­tis eum». და ოდეს შეხჳდეთ ქალაქად, ჰპოოთ კაცი იგი, ესრეთ ერი კრებულ იყოს, რამეთუ მას ელიან და არა ჭამონ პური, ვიდრე ერმან შესწირნეს მსხუერპლნი იგი უფლისა, მაშინღა ჭამონ პური. და აწ თქუენ ადრე აღვედით და ჰპოოთ იგი ქალაქსა შინა, რამეთუ დღეს ამისთჳს მოსრულ არს მსხუერპლისა შეწირვად. როგორც კი ქალაქში შეხვალთ, მაშინვე მოძებნეთ იგი, ვიდრე ბორცვზე არ ასულა პურის საჭმელად, რადგან ხალხი მის მისვლამდე არაფერს შეჭამს. მან უნდა აკურთხოს საკლავი, მხოლოდ ამის მერე დაიწყებენ ჭამას მიწვეულები. აბა, წადით, რადგან სწორედ ამ დროს შეგეძლებათ მისი ნახვა. And he said, What cities are these which thou hast given me, my brother? And he called them the land of Cabul unto this day. когда придете в город, застанете его, пока он еще не пошел на ту высоту, на обед; ибо народ не начнет есть, доколе он не придет; потому что он благословит жертву, и после того станут есть званые; итак ступайте, теперь еще застанете его. и= _е=гда` вни'дете во гра'дъ, та'кw w=бря'щете _е=го` во гра'дjь, пре'жде не'же взы'ти _е=му` въ ва'му jа='сти: jа='кw не и='мутъ jа='сти лю'дiе, до'ндеже вни'детъ се'й, jа='кw то'й благослови'тъ же'ртву, и= по си'хъ jа=дя'тъ стра'н­нiи: и= н­н~jь взы'дите, jа='кw дне` ра'ди w=бря'щете _е=го`. כְּבֹאֲכֶם הָעִיר כֵּן תִּמְצְאוּן אֹתוֹ בְּטֶרֶם יַעֲלֶה הַבָּמָתָה לֶאֱכֹל, כִּי לֹא־יֹאכַל הָעָם עַד־בֹּאוֹ, כִּי־הוּא יְבָרֵךְ הַזֶּבַח, אַחֲרֵי־כֵן יֹאכְלוּ הַקְּרֻאִים; וְעַתָּה עֲלוּ, כִּי־אֹתוֹ כְהַיּוֹם תִּמְצְאוּן אֹתוֹ׃  فَإِنْ دَخَلْتُمَا الْمَدِينَةَ عَلَى التَّوِّ، تَلْحَقَانِ بِهِ قَبْلَ صُعُودِهِ إِلَى التَّلِّ لِيَأْكُلَ، لأَنَّ الشَّعْبَ لَا يَأْكُلُ مِنَ الذَّبِيحَةِ حَتَّى يَأْتِيَ وَيُبَارِكَهَا. بَعْدَ ذَلِكَ يَتَنَاوَلُ الْمَدْعُوُّونَ مِنْهَا. فَأَسْرِعَا الآنَ خَلْفَهُ إِنْ شِئْتُمَا اليَوْمَ لِقَاءَهُ».
9:14 καὶ ἀναβαίνουσιν τὴν πόλιν αὐτῶν εἰσπορευομένων εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ ἰδοὺ Σαμουηλ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάν­τησιν αὐτῶν τοῦ ἀναβῆναι εἰς Βαμα Et ascende­runt in civitatem. Cum­que illi intrarent in urbem, apparuit Samuel egredi­ens obviam eis, ut ascenderet in excelsum. და ვითარცა შევიდოდეს იგინი საშუალ ქალაქსა მას, შეემთხჳა მათ სამოველ, რამეთუ მოვიდოდა ბამად. ავიდნენ ქალაქში. როცა შუა ქალაქში შევიდნენ, ხედავენ, ეგებება მათ გორაკისკენ მიმავალი სამუელი. And Hiram sent to the king sixscore talents of gold. И пошли они в город. Когда же вошли в средину города, то вот и Самуил выходит навстречу им, чтоб идти на высоту. И= взыдо'ша во гра'дъ. И='мже входя'щымъ среди` гра'да, и= се`, самуи'лъ и=зы'де во срjь'тенiе и=`мъ, _е='же взы'ти въ ва'му. וַיַּעֲלוּ הָעִיר; הֵמָּה, בָּאִים בְּתוֹךְ הָעִיר, וְהִנֵּה שְׁמוּאֵל יֹצֵא לִקְרָאתָם, לַעֲלוֹת הַבָּמָה׃ ס  فَتَوَجَّهَا نَحْوَ الْمَدِينَةِ. وَفِيمَا هُمَا يَجْتَازَانِ فِي وَسَطِهَا، إِذَا بِصَمُوئِيلَ مُقْبِلٌ لِلِقَائِهِمَا فِي طَرِيقِ صُعُودِهِ إِلَى التَّلِّ.
9:15 καὶ κύριος ἀπεκάλυψεν τὸ ὠτίον Σαμουηλ ἡμέρᾳ μιᾷ ἔμπρο­σθεν τοῦ ἐλθεῖν προ­̀ς αὐτὸν Σαουλ λέγων Dominus autem revelave­rat Samuel, ante unam di­em quam veniret Saul, dicens: რამეთუ გამოუცხადა ღმერთმან სამოველს დღით ერთით წინა, ვიდრე საულ არღარა შემთხუეულ იყო. საულის მოსვლამდე ერთი დღით ადრე გამოეცხადებინა უფალს სამუელისთვის. And this is the reason of the levy which king Solomon raised; for to build the house of the LORD, and his own house, and Millo, and the wall of Jerusalem, and Hazor, and Megiddo, and Gezer. А Господь открыл Самуилу за день до прихода Саулова и сказал: И= гд\сь w\т­кры` во о_у='хо самуи'лу дне'мъ _е=ди'нымъ пре'жде при­ше'­ст­вiя къ нему` сау'ля, гл~я: וַיהוָה, גָּלָה אֶת־אֹזֶן שְׁמוּאֵל; יוֹם אֶחָד, לִפְנֵי בוֹא־שָׁאוּל לֵאמֹר׃  وَكَانَ الرَّبُّ قَدْ أَعْلَنَ لِصَمُوئِيلَ فِي الْيَوْمِ السَّابِقِ لِحُضُورِ شَاوُلَ:
9:16 ὡς ὁ καιρὸς αὔριον ἀπο­στελῶ προ­̀ς σὲ ἄνδρα ἐκ γῆς Βενιαμιν καὶ χρίσεις αὐτὸν εἰς ἄρχον­τα ἐπι­̀ τὸν λαόν μου Ισραηλ καὶ σώσει τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων ὅτι ἐπέβλεψα ἐπι­̀ τὴν ταπείνωσιν τοῦ λαοῦ μου ὅτι ἦλθεν βοὴ αὐτῶν προ­́ς με «Hac ipsa, quae­ nunc est hora, cras mittam ad te virum de ter­ra Benia­min, et unges eum ducem super popu­lum meum Isra­el, et salvabit popu­lum meum de manu Phili­s­thinorum, quia respexi popu­lum meum; venit enim clamor eorum ad me». ხვალე ამას ჟამსა მოვავლინო შენდა კაცი ქუეყანისა მისგან ბენიამენისა და სცხე მას მეფედ ერსა მას ჩემსა ზედა ისრაჱლსა. და მან იჴსნეს ერი იგი ჩემი ისრაჱლი ჴელთაგან უცხოთესლთასა, რამეთუ მოვხედო სიმდაბლესა მას ერისა ჩემისასა, რამეთუ მოვიდა ჩემდა ღაღადებაჲ იგი მათი. ხვალ ამდროს კაცს გამოგიგზავნი ბენიამინის მხარიდან და სცხებ მას ჩემი ერის, ისრაელის, მეფედ; იგი იხსნის ჩემს ერს ფილისტიმელთაგან, რადგან მოვხედე მე ჩემს ერს, როცა მისმა ღაღადისმა ჩემამდე მოაღწია. For Pharaoh king of Egypt had gone up, and taken Gezer, and burnt it with fire, and slain the Canaanites that dwelt in the city, and given it for a present unto his daughter, Solomon's wife. завтра в это время Я пришлю к тебе человека из земли Вениаминовой, и ты помажь его в правителя народу Моему - Израилю, и он спасет народ Мой от руки Филистимлян; ибо Я призрел на народ Мой, так как вопль его достиг до Меня. jа='коже вре'мя сiе`, о_у='трw послю` къ тебjь` му'жа w\т­ пле'мене венiамi'нова, и= да пома'жеши _е=го` царя` над\ъ людьми` мо­и'ми i=и~лемъ, и= спасе'тъ лю'ди моя^ w\т­ руки` и=ноплеме'н­ничи: jа='кw при­зрjь'хъ на смире'нiе людi'й мо­и'хъ, jа='кw взы'де во'пль и='хъ ко мнjь`. כָּעֵת מָחָר אֶשְׁלַח אֵלֶיךָ אִישׁ מֵאֶרֶץ בִּנְיָמִן, וּמְשַׁחְתּוֹ לְנָגִיד עַל־עַמִּי יִשְׂרָאֵל, וְהוֹשִׁיעַ אֶת־עַמִּי מִיַּד פְּלִשְׁתִּים; כִּי רָאִיתִי אֶת־עַמִּי, כִּי בָּאָה צַעֲקָתוֹ אֵלָי׃  «غَداً فِي مِثْلِ هَذَا الْوَقْتِ أَبْعَثُ إِلَيْكَ رَجُلاً مِنْ أَرْضِ بَنْيَامِينَ. فَامْسَحْهُ حَاكِماً عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَيُخَلِّصَهُمْ مِنْ قَبْضَةِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، فَقَدْ رَقَّ قَلْبِي لِشَعْبِي، لأَنَّ اسْتِغَاثَتَهُمْ قَدِ ارْتَفَعَتْ إِلَيَّ».
9:17 καὶ Σαμουηλ εἶδεν τὸν Σαουλ καὶ κύριος ἀπεκρίθη αὐτῷ ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος ὃν εἶπά σοι οὗτος ἄρξει ἐν τῷ λαῷ μου Cum­que aspexisset Samuel Saulem, Dominus ait ei: «Ecce vir, quem dixeram tibi; i­s­te dominabitur populo me­o». და სამოველ ვითარცა იხილა საულ და ჰრქუა მას მეუფემან: ესე არს კაცი იგი, რომლისათჳს გარქუ შენ. ესე მეფობდეს ერსა მას ჩემსა ზედა. დაინახა სამუელმა საული და უფალმაც დაუდასტურა: აჰა, ის კაცი, რომელზეც გელაპარაკე. იგი იმეფებს ჩემს ერზე. And Solomon built Gezer, and Bethhoron the nether, Когда Самуил увидел Саула, то Господь сказал ему: вот человек, о котором Я говорил тебе; он будет управлять народом Моим. И= ви'дjь самуи'лъ сау'ла, и= гд\сь рече` къ нему`: се`, человjь'къ, w= не'мже реко'хъ ти`: се'й бу'детъ въ лю'дехъ мо­и'хъ ца'р­ст­вовати. וּשְׁמוּאֵל רָאָה אֶת־שָׁאוּל; וַיהוָה עָנָהוּ, הִנֵּה הָאִישׁ אֲשֶׁר אָמַרְתִּי אֵלֶיךָ, זֶה יַעְצֹר בְּעַמִּי׃  فَمَا إِنْ شَاهَدَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ حَتَّى قَالَ لَهُ الرَّبُّ: «هَا هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي أَخْبَرْتُكَ عَنْهُ. هَذَا الَّذِي يَحْكُمُ شَعْبِي».
9:18 καὶ προ­σήγαγεν Σαουλ προ­̀ς Σαμουηλ εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ εἶπεν ἀπάγγειλον δὴ ποῖος ὁ οἶκος τοῦ βλέπον­τος Accessit autem Saul ad Samuelem in medio portae­ et ait: «Indica, oro, mihi: Ubi est domus viden­tis?». რქვა საულ სამოველს: მითხარღა მე სახელი მხილველისა მის. შეხვდა ჭიშკართან საული სამუელს და ჰკითხა: მასწავლე, სად არის აქ მისანის სახლი. And Baalath, and Tadmor in the wilderness, in the land, И подошел Саул к Самуилу в воротах и спросил его: скажи мне, где дом прозорливца? И= при­бли'жися сау'лъ къ самуи'лу посредjь` гра'да и= рече`: воз­вjьсти' ми, кото'рый до'мъ прозорли'вца. וַיִּגַּשׁ שָׁאוּל אֶת־שְׁמוּאֵל בְּתוֹךְ הַשָּׁעַר; וַיֹּאמֶר הַגִּידָה־נָּא לִי, אֵי־זֶה בֵּית הָרֹאֶה׃  وَتَقَدَّمَ شَاوُلُ إِلَى صَمُوئِيلَ وَقَالَ: «أَخْبِرْنِي، أَيْنَ بَيْتُ الرَّائِي؟»
9:19 καὶ ἀπεκρίθη Σαμουηλ τῷ Σαουλ καὶ εἶπεν ἐγώ εἰμι αὐτός ἀνάβηθι ἔμπρο­σθέν μου εἰς Βαμα καὶ φάγε μετ᾿ ἐμοῦ σήμερον καὶ ἐξαποστελῶ σε πρωὶ καὶ πάν­τα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀπαγγελῶ σοι Et respondit Samuel Sauli dicens: «Ego sum videns. A­scende ante me in excelsum, ut comeda­tis mecum hodie. Et dimittam te mane et omnia, quae­ sunt in corde tuo, indicabo tibi; მიუგო სამოველ და რქუა: მე თავადი ვარ! არამედ აღვედ შენ ჩემსა წინა ბამად; და ჭამე დღეს ჩემ თანა პური და ხვალე წარგავლინო შენ და გითხრა ყოველივე ნება გულისა შენისა! მიუგო სამუელმა საულს და უთხრა: მე ვარ მისანი. წამომყევი გორაკზე; დღეს ჩემთან ერთად შეჭამთ პურს, ხოლო დილას კი გაგიშვებ. ყველაფერს გეტყვი, რაც გულში გაქვს. And all the cities of store that Solomon had, and cities for his chariots, and cities for his horsemen, and that which Solomon desired to build in Jerusalem, and in Lebanon, and in all the land of his dominion. И отвечал Самуил Саулу, и сказал: я прозорливец, иди впереди меня на высоту; и вы будете обедать со мною сегодня, и отпущу тебя утром, и все, что у тебя на сердце, скажу тебе; И= w\т­вjьща` самуи'лъ сау'лу и= рече`: а='зъ са'мъ _е='смь: взы'ди предо мно'ю въ ва'му, и= jа='ждь со мно'ю дне'сь, и= w\т­пущу' тя зау'тра, и= вся^ jа=`же въ се'рдцы тво­е'мъ воз­вjьщу' ти: וַיַּעַן שְׁמוּאֵל אֶת־שָׁאוּל, וַיֹּאמֶר אָנֹכִי הָרֹאֶה, עֲלֵה לְפָנַי הַבָּמָה, וַאֲכַלְתֶּם עִמִּי הַיּוֹם; וְשִׁלַּחְתִּיךָ בַבֹּקֶר, וְכֹל אֲשֶׁר בִּלְבָבְךָ אַגִּיד לָךְ׃  فَأَجَابَ صَمُوئِيلُ: «أَنَا هُوَ الرَّائِي. اصْعَدْ أَمَامِي إِلَى التَّلِّ حَيْثُ نَتَنَاوَلُ الطَّعَامَ مَعاً، ثُمَّ أُطْلِقُكَ صَبَاحاً بَعْدَ أَنْ أُخْبِرَكَ بِكُلِّ مَا تَوَدُّ مَعْرِفَتَهُ.
9:20 καὶ περὶ τῶν ὄνων σου τῶν ἀπο­λωλυιῶν σήμερον τριταίων μὴ θῇς τὴν καρδίαν σου αὐταῖς ὅτι εὕρην­ται καὶ τίνι τὰ ὡραῖα τοῦ Ισραηλ οὐ σοὶ καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου et de asi­nis, quas perdidi­s­ti nudiu­s­tertius, ne sollici­tus sis, quia inventae­ sunt. Et cuius erunt op­ti­ma quae­­que Isra­el? Nonne tibi et omni domui patris tui?». ხოლო ვირთა მათთჳს ნურას ზრუნავ, რამეთუ დღე სამ არს, ვინათგან უპოვნიან ვირები იგი. ამიერითგან კეთილსა ზრახევდ, რამეთუ ვისამე არს სიხარული დღეს ისრაჱლსა შორის ვითარ შენდა და სახლისათჳს მამისა შენისა? ნუ გადარდებს ვირები, სამი დღის წინ რომ დაკარგე, რადგან ნაპოვნია ისინი. ვის ეკუთვნის ისრაელის მთელი საუნჯე, თუ არა შენ და მამაშენის მთელს სახლს? And all the people that were left of the Amorites, Hittites, Perizzites, Hivites, and Jebusites, which were not of the children of Israel, а об ослицах, которые у тебя пропали уже три дня, не заботься; они нашлись. И кому все вожделенное в Израиле? Не тебе ли и всему дому отца твоего? и= w= _о=сля'тjьхъ тво­и'хъ заблуди'в­шихъ дне'сь тре'тiй де'нь, не помышля'й въ се'рдцы сво­е'мъ w= ни'хъ, и='бо w=брjьто'шася: и= кому` кра^сная i=и~л_ева; не тебjь` ли и= до'му _о=тца` тво­егw`; וְלָאֲתֹנוֹת הָאֹבְדוֹת לְךָ, הַיּוֹם שְׁלֹשֶׁת הַיָּמִים, אַל־תָּשֶׂם אֶת־לִבְּךָ לָהֶם כִּי נִמְצָאוּ; וּלְמִי כָּל־חֶמְדַּת יִשְׂרָאֵל, הֲלוֹא לְךָ, וּלְכֹל בֵּית אָבִיךָ׃ ס  أَمَّا الْحَمِيرُ الَّتِي ضَلَّتْ مُنْذُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فَلاَ تَقْلَقْ بِشَأْنِهَا، لأَنَّهُ قَدْ تَمَّ الْعُثُورُ عَلَيْهَا. أَلَيْسَ كُلُّ نَفِيسٍ فِي إِسْرَائِيلَ، هُوَ لَكَ وَلِكُلِّ بَيْتِ أَبِيكَ؟»
9:21 καὶ ἀπεκρίθη Σαουλ καὶ εἶπεν οὐχὶ ἀνδρὸς υἱὸς Ιεμιναίου ἐγώ εἰμι τοῦ μικροῦ σκήπτρου φυλῆς Ισραηλ καὶ τῆς φυλῆς τῆς ἐλαχίστης ἐξ ὅλου σκήπτρου Βενιαμιν καὶ ἵνα τί ἐλάλησας προ­̀ς ἐμὲ κατα­̀ τὸ ῥῆμα τοῦτο Respondens autem Saul ait: «Numquid non Benia­minita ego sum de mini­ma tribu Isra­el, et cognatio mea novissi­ma inter omnes fa­milias de tribu Benia­min? Quare ergo locu­tus es mihi sermonem i­s­tum?». მიუგო საულ და რქუა: არამე ძე კაცისა იემენელისა ვარ უმრწემესი ნათესავთა შორის ისრაჱლისასა და ტომი იგი ჩემი უმცირეს ყოველსა შორის ტომსა ბენიამენისასა? აწ რად მარქუ მე, უფალო, სიტყუაჲ ეგე? მიუგო საულმა და უთხრა: მე ხომ ბენიამინელი ვარ, ისრაელის უმცირესი ტომის კაცი; ჩემი საგვარეულოც ხომ მცირეა ბენიამინის ტომის საგვარეულოთა შორის? რისთვის მეუბნები ამას? Their children that were left after them in the land, whom the children of Israel also were not able utterly to destroy, upon those did Solomon levy a tribute of bondservice unto this day. И отвечал Саул и сказал: не сын ли я Вениамина, одного из меньших колен Израилевых? И племя мое не малейшее ли между всеми племенами колена Вениаминова? К чему же ты говоришь мне это? И= w\т­вjьща` сау'лъ и= рече`: не сы'нъ ли _е='смь а='зъ му'жа i=емiне'а, ме'ншагw ски'птра пле'мене i=и~лева; и= пле'мене малjь'йшагw w\т­ всегw` ски'птра венiамi'нова; и= _о=те'че­с­т­во мое` ме'ншее па'че всjь'хъ _о=те'че­ст­въ венiамi'новыхъ; и= вску'ю глаго'лалъ _е=си` ко мнjь` по глаго'лу сему`; וַיַּעַן שָׁאוּל וַיֹּאמֶר, הֲלוֹא בֶן־יְמִינִי אָנֹכִי מִקַּטַנֵּי שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל, וּמִשְׁפַּחְתִּי הַצְּעִרָה, מִכָּל־מִשְׁפְּחוֹת שִׁבְטֵי בִנְיָמִן; וְלָמָּה דִּבַּרְתָּ אֵלַי, כַּדָּבָר הַזֶּה׃ ס  فَأَجَابَ شَاوُلُ: «يَا سَيِّدِي، أَنَا أَنْتَمِي لِسِبْطِ بَنْيَامِينَ، أَصْغَرِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ، وَعَشِيرَتِي أَصْغَرُ عَشَائِرِ بَنْيَامِينَ شَأْناً، فَلِمَاذَا تُحَدِّثُنِي بِمِثْلِ هَذَا الْكَلاَمِ؟».
9:22 καὶ ἔλαβεν Σαμουηλ τὸν Σαουλ καὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸ κατα­́λυμα καὶ ἔθετο αὐτοῖς τόπον ἐν πρώτοις τῶν κεκλημένων ὡσεὶ ἑβδομήκον­τα ἀνδρῶν Assumens ita­que Samuel Saulem et puerum eius introduxit eos in triclini­um et dedit eis locum in capite eorum, qui fue­rant invitati: erant enim quasi triginta viri. და წარიყვანა სამოველ საულ და ყრმა იგი, რომელ მის თანა იყო, და შეიყვანა იგი ვანად თჳსა და უბრძანა მას დაჯდომა ოცდაათსა მეინაჴესა ზემო კერძო. წაიყვანა სამუელმა საული და მისი მსახური, შეიყვანა დარბაზში და ოცდაათი წვეული კაცის თავში დასხა. But of the children of Israel did Solomon make no bondmen: but they were men of war, and his servants, and his princes, and his captains, and rulers of his chariots, and his horsemen. И взял Самуил Саула и слугу его, и ввел их в комнату, и дал им первое место между зваными, которых было около тридцати человек. И= поя'тъ самуи'лъ сау'ла и= _о='трока _е=гw`, и= введе` я=` во w=бита'лище, и= даде` и=`мъ та'мw мjь'сто въ пе'рвыхъ зва'ныхъ, jа='кw въ седми'десяти муже'хъ. וַיִּקַּח שְׁמוּאֵל אֶת־שָׁאוּל וְאֶת־נַעֲרוֹ, וַיְבִיאֵם לִשְׁכָּתָה; וַיִּתֵּן לָהֶם מָקוֹם בְּרֹאשׁ הַקְּרוּאִים, וְהֵמָּה כִּשְׁלֹשִׁים אִישׁ׃  فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ شَاوُلَ وَغُلاَمَهُ وَأَدْخَلَهُمَا إِلَى قَاعَةِ الطَّعَامِ، وَأَجْلَسَهُمَا عَلَى رَأْسِ الْمَائِدَةِ الَّتِي الْتَفَّ حَوْلَهَا نَحْوَ ثلاَثِينَ رَجُلاً،
9:23 καὶ εἶπεν Σαμουηλ τῷ μαγείρῳ δός μοι τὴν μερίδα ἣν ἔδωκά σοι ἣν εἶπά σοι θεῖναι αὐτὴν παρα­̀ σοί Dixit­que Samuel coco: «Da partem, quam dedi tibi et prae­cepi, ut reponeres se­orsum apud te». და ჰრქუა სამოველ მზარეულსა მას: მომართუ მე ნაწილი იგი, რომელ მიგეც დამარხვად! უთხრა სამუელმა მზარეულს: მომეცი ნაჭერი, რომელიც მოგაბარე და გითხარი, დაიტოვე-მეთქი. These were the chief of the officers that were over Solomon's work, five hundred and fifty, which bare rule over the people that wrought in the work. И сказал Самуил повару: подай ту часть, которую я дал тебе и о которой я сказал тебе: «отложи ее у себя». И= рече` самуи'лъ по'вару: да'ждь ми` ча'сть, ю='же да'хъ ти`, и= w= не'йже рjь'хъ ти` положи'ти ю=` о_у= себ_е`. וַיֹּאמֶר שְׁמוּאֵל לַטַּבָּח, תְּנָה אֶת־הַמָּנָה, אֲשֶׁר נָתַתִּי לָךְ; אֲשֶׁר אָמַרְתִּי אֵלֶיךָ, שִׂים אֹתָהּ עִמָּךְ׃  وَقَالَ لِلطَّبَّاخِ: «أَحْضِرْ قِطْعَةَ اللَّحْمِ الَّتِي أَعْطَيْتُكَ إِيَّاهَا وَطَلَبْتُ مِنْكَ أَنْ تَحْتَفِظَ بِهَا عِنْدَكَ».
9:24 καὶ ὕψωσεν ὁ μάγειρος τὴν κωλέαν καὶ παρέθηκεν αὐτὴν ἐνώπιον Σαουλ καὶ εἶπεν Σαμουηλ τῷ Σαουλ ἰδοὺ ὑπόλειμμα παρα­́θες αὐτὸ ἐνώπιόν σου καὶ φάγε ὅτι εἰς μαρτύριον τέθειταί σοι παρα­̀ τοὺς ἄλλους ἀπό­κνιζε καὶ ἔφαγεν Σαουλ μετὰ Σαμουηλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ Levavit autem cocus armum et caudam et posuit ante Saul. Dixit­que Samuel: «Ecce quod remansit; pone ante te et comede, quia de indu­s­t­ria serva­tum est tibi, quando popu­lum vocavi». Et comedit Saul cum Samuel in di­e illa. და მზარეულმან მოართვა ბარკალი ერთი კუნთითურთ, დაუგო წინაშე მისა, და რქუა სამოველ საულს: აჰა ეგერა, ეგე საწამებელი არს შენდა წინაშე ყოვლისა ერისა მაგის! და მოიღო იგი საულ და შეჭამა სამოველითურთ მას დღესა შინა. გამოიტანა მზარეულმა მთელი ბეჭი და წინ დაუდო საულს. უთხრა სამუელმა: ეს არის, რაც მორჩა. წინ დაიდე და ჭამე, რადგან იმ დროისთვის გადაგინახე, როცა ხალხის მოწვევა განვიზრახე. პურობდა საული იმ დღეს სამუელთან ერთად. But Pharaoh's daughter came up out of the city of David unto her house which Solomon had built for her: then did he build Millo. И взял повар плечо и что было при нем и положил пред Саулом. И сказал [Самуил]: вот это оставлено, положи пред собою и ешь, ибо к сему времени сбережено это для тебя, когда я созывал народ. И обедал Саул с Самуилом в тот день. И= взя` по'варъ плече`, и= предложи` _е=` сау'лови. И= рече` самуи'лъ сау'лу: се`, и=збы'токъ, предложи` пред\ъ ся` и= jа='ждь, jа='кw во свидjь'тел­ст­во предложи'ся тебjь` па'че и=ны'хъ, при­косни'ся. И= jа=де` сау'лъ съ самуи'ломъ въ то'й де'нь. וַיָּרֶם הַטַּבָּח אֶת־הַשּׁוֹק וְהֶעָלֶיהָ וַיָּשֶׂם לִפְנֵי שָׁאוּל, וַיֹּאמֶר הִנֵּה הַנִּשְׁאָר שִׂים־לְפָנֶיךָ אֱכֹל, כִּי לַמּוֹעֵד שָׁמוּר־לְךָ לֵאמֹר הָעָם קָרָאתִי; וַיֹּאכַל שָׁאוּל עִם־שְׁמוּאֵל בַּיּוֹם הַהוּא׃  فَتَنَاوَلَ الطَّبَّاخُ السَّاقَ وَمَا عَلَيْهَا وَوَضَعَهَا أَمَامَ شَاوُلَ، وَقَالَ صَمُوئِيلُ: «هَذَا مَا احْتَفَظْتُ بِهِ لَكَ. كُلْ مِنْهُ لأَنَّهُ قَدِ احْتُفِظَ بِهِ خَصِيصاً لَكَ مُنْذُ أَنْ قُلْتُ: إِنَّنِي دَعَوْتُ ضُيُوفاً». فَأَكَلَ شَاوُلُ مَعَ صَمُوئِيلَ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ.
9:25 καὶ κατέβη ἐκ τῆς Βαμα ἐν τῇ πόλει καὶ διέστρωσαν τῷ Σαουλ ἐπι­̀ τῷ δώματι Et de­scende­runt de excelso in oppidum. Et strave­runt pro Saul in solario, et dormivit. და გარდამოვიდეს ბამით ქალაქად და დაუგეს საულს სარეცელი ერდროსა ზედა და დაწვა. ჩამოვიდნენ ბორცვიდან ქალაქში და სახლის ბანზე ელაპარაკა საულს. And three times in a year did Solomon offer burnt offerings and peace offerings upon the altar which he built unto the LORD, and he burnt incense upon the altar that was before the LORD. So he finished the house. И сошли они с высоты в город, и Самуил разговаривал с Саулом на кровле, [и постлали Саулу на кровле, и он спал]. И= сни'де w\т­ ва'мы во гра'дъ, и= постла'ша сау'лови на го'рницjь, и= спа`. וַיֵּרְדוּ מֵהַבָּמָה הָעִיר; וַיְדַבֵּר עִם־שָׁאוּל עַל־הַגָּג׃  وَعِنْدَمَا انْحَدَرُوا مِنَ التَّلِّ إِلَى الْمَدِينَةِ تَحَادَثَ صَمُوئِيلُ وَشَاوُلُ عَلَى السَّطْحِ.
9:26 καὶ ἐκοιμήθη καὶ ἐγένετο ὡς ἀνέβαινεν ὁ ὄρθρος καὶ ἐκάλεσεν Σαμουηλ τὸν Σαουλ ἐπι­̀ τῷ δώματι λέγων ἀνάστα καὶ ἐξαποστελῶ σε καὶ ἀνέστη Σαουλ καὶ ἐξῆλθεν αὐτὸς καὶ Σαμουηλ ἕως ἔξω Cum­que mane sur­rexissent, et iam eluce­sceret, vocavit Samuel Saul in solario dicens: «Surge, ut dimittam te». Et sur­rexit Saul. Egressi­que sunt ambo, ipse videlicet et Samuel. და ვითარ ცისკარი განეღებოდა, გარდამოუწოდა სამოველ საულს მიერ ერდოთ და რქუა: აღდეგ და გარდამოჴედ და წარგავლინო შენ. და აღდგა საულ და გამოვიდეს ორნივე გარეშე ქალაქსა მას. ადგნენ დილაადრიანად. განთიადისას დაუძახა სამუელმა საულს ბანზე და უთხრა: ადექი, უნდა გაგისტუმრო. ადგა საული და გავიდნენ ორთავენი, ის და სამუელი, გარეთ. And king Solomon made a navy of ships in Eziongeber, which is beside Eloth, on the shore of the Red sea, in the land of Edom. Утром встали они так: когда взошла заря, Самуил воззвал к Саулу на кровлю и сказал: встань, я провожу тебя. И встал Саул, и вышли оба они из дома, он и Самуил. И= бы'сть _е=гда` при­ближа'­шеся о_у='тро, и= воз­зва` самуи'лъ сау'ла на го'рницjь, и= рече`: воста'ни, и= w\т­пущу' тя. И= воста` сау'лъ, и= и=зы'де са'мъ и= самуи'лъ во'нъ. וַיַּשְׁכִּמוּ, וַיְהִי כַּעֲלוֹת הַשַּׁחַר וַיִּקְרָא שְׁמוּאֵל אֶל־שָׁאוּל הַגָּג (הַגָּגָה) לֵאמֹר, קוּמָה וַאֲשַׁלְּחֶךָּ; וַיָּקָם שָׁאוּל, וַיֵּצְאוּ שְׁנֵיהֶם הוּא וּשְׁמוּאֵל הַחוּצָה׃  وَفِي فَجْرِ الْيَوْمِ التَّالِي اسْتَدْعَى صَمُوئِيلُ شَاوُلَ لِيَصْعَدَ إِلَى سَطْحِ الْبَيْتِ قَائِلاً: «انْهَضْ لأَصْرِفَكَ». فَتَهَيَّأَ شَاوُلُ لِلانْصِرَافِ، وَشَيَّعَهُ صَمُوئِيلُ إِلَى الْخَارِجِ.
9:27 αὐτῶν κατα­βαινόν­των εἰς μέρος τῆς πόλεως καὶ Σαμουηλ εἶπεν τῷ Σαουλ εἰπὸν τῷ νεανίσκῳ καὶ διελθέτω ἔμπρο­σθεν ἡμῶν καὶ σὺ στῆθι ὡς σήμερον καὶ ἄκουσον ῥῆμα θεοῦ Cum­que de­scende­rent in extrema parte civita­tis, Samuel dixit ad Saul: «Dic puero, ut antecedat nos – et ille antecessit C; tu autem subsi­s­te paulisper, ut indicem tibi verbum Domini». და მოვიდეს დასასრულსა ქალაქისასა, რქუა სამოველ საულს: არქუ ჭაბუკსა მაგას, და წაგჳძღვეს ჩუენ წინა და შენ ფერჴი დაიპყარ და ისმინე ბრძანებაჲ უფლისა. როცა ქალაქის ბოლოზე ჩავიდნენ, სამუელმა უთხრა საულს: უბრძანე, ჩვენს წინ იაროს მსახურმა (ისიც წავიდა წინ); შენ კი მცირეხანს დადექი, რომ ღვთის სიტყვა გამოგიცხადო. And Hiram sent in the navy his servants, shipmen that had knowledge of the sea, with the servants of Solomon. Когда подходили они к концу города, Самуил сказал Саулу: скажи слуге, чтобы он пошел впереди нас, - и он пошел вперед; - а ты остановись теперь, и я открою тебе, что сказал Бог. И='мже и=сходя'щымъ въ ча'сть гра'да, и= рече` самуи'лъ къ сау'лу: рцы` ю='ноши, да пред\ъи'детъ пред\ъ на'ми: а= ты` ста'ни jа='коже дне'сь, и= слы'шанъ сотворю` тебjь` гл~го'лъ бж~iй. הֵמָּה, יוֹרְדִים בִּקְצֵה הָעִיר, וּשְׁמוּאֵל אָמַר אֶל־שָׁאוּל, אֱמֹר לַנַּעַר וְיַעֲבֹר לְפָנֵינוּ וַיַּעֲבֹר; וְאַתָּה עֲמֹד כַּיּוֹם, וְאַשְׁמִיעֲךָ אֶת־דְּבַר אֱלֹהִים׃ פ  وَعِنْدَمَا بَلَغَا طَرَفَ الْمَدِينَةِ قَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «قُلْ لِلْغُلامِ أَنْ يَسْبِقَنَا». وَعِنْدَمَا سَبَقَهُمَا قَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: «قِفْ لأَتْلُوَ عَلَيْكَ رِسَالَةَ اللهِ لَكَ».

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
ბერძნული ლექსიკონი