Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პავლეს ეპისტოლე რომაელთა მიმართ

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად
1:1 Пαῦλος δοῦλος Χριστοῦ Ἰησοῦ κλητὸς ἀπό­στολος ἀφωρισμένος εἰς εὐαγγέλιον θεοῦ Paulus servus Chri­s­ti Iesu, vo ca­tus apo­s­tolus, segrega­tus in evangeli­um Dei, პავლე, მონაჲ იესუ ქრისტესი, ჩინებული მოციქული, რჩეული სახარებასა მას ღმრთისასა, პავლე, იესო ქრისტეს მონა, მოციქულად ხმობილი და ღვთის სახარებისათვის რჩეული, Paul, a servant of Jesus Christ, called to be an apostle, separated unto the gospel of God, Павел, раб Иисуса Христа, призванный Апостол, избранный к благовестию Божию, Па'vелъ, ра'бъ i=и~съ хр\сто'въ, зва'нъ а=п\слъ, и=збра'нъ въ бл~говjь'стiе бж~iе,
1:2 ὃ προ­επηγγείλατο δια­̀ τῶν προ­φητῶν αὐτοῦ ἐν γραφαῖς ἁγίαις quod ante promise­rat per prophetas suos in Scrip­turis sanc­tis რომელი-იგი წინაწარ აღუთქუა წინაწარმეტყუელთა მისთა მიერ წიგნთაგან წმიდათა სახარებისა, რომელიც წინასწარ აღგვითქვა თავის წინასწარმეტყველთა მიერ წმიდა წერილში, (Which he had promised afore by his prophets in the holy scriptures,) которое Бог прежде обещал через пророков Своих, в святых писаниях, _е='же пре'жде w=бjьща` пр\орw'ки сво­и'ми въ писа'нiихъ ст~ы'хъ,
1:3 περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενο­μέ­νου ἐκ σπέρμα­τος Δαυὶδ κατα­̀ σάρκα de Filio suo, qui fac­tus est ex semine David secun­dum carnem, ძისა მისისათჳს, რომელი-იგი იშვა თესლისაგან დავითისა ჴორციელად, და რომელიც ეხება მის ძეს, დავითის თესლისაგან ხორციელად შობილს, Concerning his Son Jesus Christ our Lord, which was made of the seed of David according to the flesh; о Сыне Своем, Который родился от семени Давидова по плоти w= сн~jь сво­е'мъ, бы'в­шемъ w\т­ сjь'мене дв~дова по пл~ти,
1:4 τοῦ ὁρισθέν­τος υἱοῦ θεοῦ ἐν δυνάμει κατα­̀ πνεῦμα ἁγιωσύνης ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου ἡμῶν qui con­­s­titu­tus est Filius Dei in virtute secun­dum Spiri­tum sanc­ti­fi­catio­nis ex resur­rectione mortuorum, Iesu Chri­s­to Domino no­s­t­ro, რომელი-იგი გამოჩნდა ძედ ღმრთისა ძალითა და სულითა მით სიწმიდისაჲთა, აღდგომითა მით მკუდრეთით იესუ ქრისტეს უფლისა ჩუენისაჲთა, ძალით, სიწმიდის სულითა და მკვდრეთით აღდგომით ღვთის ძედ განჩინებულს, უფალს ჩვენსას იესო ქრისტეს, And declared to be the Son of God with power, according to the spirit of holiness, by the resurrection from the dead: и открылся Сыном Божиим в силе, по духу святыни, через воскресение из мертвых, о Иисусе Христе Господе нашем, нарече'н­нjьмъ сн~jь бж~iи въ си'лjь, по дх~у ст~ы'ни, и=з\ъ воскр\снiя w\т­ ме'ртвыхъ, i=и~са хр\ста` гд\са на'­шегw,
1:5 δι᾿ οὗ ἐλάβομεν χάριν καὶ ἀπο­στολὴν εἰς ὑπακοὴν πίστεως ἐν πᾶσιν τοῖς ἔθνεσιν ὑπὲρ τοῦ ὀνόμα­τος αὐτοῦ per quem accepimus gratiam et apo­s­tola­tum ad oboeditionem fidei in omni­bus genti­bus pro nomine eius, რომლისაგან მოვიღეთ მადლი და მოციქულებაჲ დასამორჩილებელად სარწმუნოებისა ყოველთა წარმართთა სახელისა მისისათჳს, ვისი მეოხებითაც მივიღეთ მადლი და მოციქულობა, რათა მისი სახელით სარწმუნოებას დავუმორჩილოთ ყოველი ხალხი, By whom we have received grace and apostleship, for obedience to the faith among all nations, for his name: через Которого мы получили благодать и апостольство, чтобы во имя Его покорять вере все народы, и='мже прiя'хомъ блг\дть и= а=п\сл­ст­во въ послуша'нiе вjь'ры во всjь'хъ jа=зы'цjьхъ, w= и='мени _е=гw`,
1:6 ἐν οἷς ἐστε καὶ ὑμεῖς κλητοὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ in qui­bus estis et vos vocati Iesu Chri­s­ti, რომელთა შორის ხართ თქუენცა, ჩინებულნი იესუ ქრისტესნი, რომელთა შორის ხართ თქვენც, იესო ქრისტეს მიერ ხმობილნი; Among whom are ye also the called of Jesus Christ: между которыми находитесь и вы, призванные Иисусом Христом, - въ ни'хже _е=сте` и= вы`, зва'ни i=и~су хр\сту`:
1:7 πᾶσιν τοῖς οὖσιν ἐν Ῥώμῃ ἀγαπητοῖς θεοῦ κλητοῖς ἁγίοις χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπο­̀ θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ omni­bus, qui sunt Romae­ dilec­tis Dei, voca­tis sanc­tis: gratia vobis et pax a De­o Patre no­s­t­ro et Domino Iesu Chri­s­to. ყოველთა, რომელნი ხართ ჰრომეს შინა, საყუარელთა ღმრთისათა, ჩინებულთა წმიდათა, მადლი თქუენდა და მშჳდობაჲ ღმრთისა მიერ მამისა ჩუენისა და უფლისა იესუ ქრისტესა! ყველას, ვინცა ხართ რომში, ღვთის საყვარელთ და წმიდა ხმობილთ: მადლი და მშვიდობა თქვენდა მამა ღმერთისა და უფალ იესო ქრისტესაგან. To all that be in Rome, beloved of God, called to be saints: Grace to you and peace from God our Father, and the Lord Jesus Christ. всем находящимся в Риме возлюбленным Божиим, призванным святым: благодать вам и мир от Бога Отца нашего и Господа Иисуса Христа. всjь^мъ су'щымъ въ ри'мjь воз­лю'бл_ен­нымъ бг~у, зва^н­нымъ ст~ы^мъ: [За\ч.] блг\дть ва'мъ и= ми'ръ w\т­ бг~а _о=ц~а` на'­шегw, и= гд\са i=и~са хр\ста`.
1:8 πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τῷ θεῷ μου δια­̀ Ἰησοῦ Χριστοῦ περὶ πάν­των ὑμῶν ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν κατα­γγέλλεται ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ Primum quidem gratias ago De­o me­o per Iesum Chri­s­tum pro omni­bus vobis, quia fides ve­s­t­ra annuntiatur in universo mundo; პირველად ვჰმადლობ ღმერთსა ჩემსა ქრისტე იესუჲს მიერ თქუენ ყოველთათჳს, რამეთუ სარწმუნოებაჲ ეგე თქუენი განითქუმის ყოველსა სოფელსა, უპირველესად, ყოველი თქვენგანისათვის ვმადლობ ღმერთს ჩემსას იესო ქრისტეს მეოხებით, რადგანაც თქვენი რწმენა ეხარება მთელ ქვეყანას. First, I thank my God through Jesus Christ for you all, that your faith is spoken of throughout the whole world. Прежде всего благодарю Бога моего через Иисуса Христа за всех вас, что вера ваша возвещается во всем мире. Пе'рвое о_у='бw благодарю` бг~а мо­его` i=и~сомъ хр\сто'мъ w= всjь'хъ ва'съ, jа='кw вjь'ра ва'ша воз­вjьща'ет­ся во все'мъ мi'рjь:
1:9 μάρτυς γάρ μού ἐστιν ὁ θεός ᾧ λατρεύ­ω ἐν τῷ πνεύ­ματί μου ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ὡς ἀδια­λείπτως μνείαν ὑμῶν ποι­οῦμαι te­s­tis enim mihi est Deus, cui servio in spiritu me­o in evangelio Filii eius, quomodo sine intermissione memoriam ve­s­t­ri faciam რამეთუ მოწამე ჩემდა არს ღმერთი, რომელსა ვჰმსახურებ სულითა ჩემითა სახარებითა ძისა მისისაჲთა, ვითარ უნაკლულოდ ჴსენებასა თქუენსა ვჰყოფ; მოწმედ მყავს ღმერთი, რომელსაც ვემსახურები ჩემი სულით მისი ძის სახარებაში, რომ გამუდმებით გიგონებთ; For God is my witness, whom I serve with my spirit in the gospel of his Son, that without ceasing I make mention of you always in my prayers; Свидетель мне Бог, Которому служу духом моим в благовествовании Сына Его, что непрестанно воспоминаю о вас, свидjь'тель бо ми` _е='сть бг~ъ, _е=му'же служу` ду'хомъ мо­и'мъ во бл~говjь­ст­вова'нiи сн~а _е=гw`, jа='кw безпреста'ни па'мять w= ва'съ творю`,
1:10 πάν­τοτε ἐπι­̀ τῶν προ­σευχῶν μου δεό­με­νος εἴ πως ἤδη ποτὲ εὐοδωθήσομαι ἐν τῷ θελήματι τοῦ θεοῦ ἐλθεῖν προ­̀ς ὑμᾶς semper in orationi­bus meis obsecrans, si quo modo tandem aliquando prosperum iter habeam in voluntate Dei veni­endi ad vos. მარადის ლოცვათა შინა ჩემთა ვევედრები, რაჲთა აწ ღათუ სამე წარმემართოს მე ნებითა ღმრთისაჲთა მისლვად თქუენდა, დღენიადაგ ვევედრები ჩემს ლოცვებში, იქნებ როგორმე შემეწიოს ღვთის ნება, რომ თქვენთან მოვიდე. Making request, if by any means now at length I might have a prosperous journey by the will of God to come unto you. всегда прося в молитвах моих, чтобы воля Божия когда-нибудь благопоспешила мне прийти к вам, всегда` въ моли'твахъ мо­и'хъ моля'ся, а='ще о_у='бw когда` поспjь'шенъ бу'ду во'лею бж~iею прiити` къ ва'мъ:
1:11 ἐπι­ποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς ἵνα τι μεταδῶ χάρισμα ὑμῖν πνευματικὸν εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς Desidero enim videre vos, ut aliquid impertiar gratiae­ vobis spiritalis ad con­firmandos vos, რამეთუ მსურის ხილვაჲ თქუენი, რაჲთა მი-რაჲმე-გცე თქუენ მადლი სულიერი დასამტკიცებელად თქუენდა. რადგანაც გულით მწადია თქვენი ნახვა, რათა გიწილადოთ სულიერი ნიჭი თქვენს განსამტკიცებლად, For I long to see you, that I may impart unto you some spiritual gift, to the end ye may be established; ибо я весьма желаю увидеть вас, чтобы преподать вам некое дарование духовное к утверждению вашему, жела'ю бо ви'дjьти ва'съ, да нjь'кое пода'мъ ва'мъ дарова'нiе духо'вное, ко о_у=твержде'нiю ва'­шему:
1:12 τοῦτο δέ ἐστιν συμπαρα­κληθῆναι ἐν ὑμῖν δια­̀ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ id est una vobi­scum con­solari per eam, quae­ invicem est, fidem ve­s­t­ram at­que meam. ხოლო არს ესე თანა-ნუგეშინის-ცემა თქუენ შორის ურთიერთარსი იგი სარწმუნოებაჲ თქუენი და ჩემი. ანუ, რაც იგივეა, ჩემს სანუგეშებლად, თქვენი და ჩემი საერთო რწმენით. That is, that I may be comforted together with you by the mutual faith both of you and me. то есть утешиться с вами верою общею, вашею и моею. сiе' же _е='сть, со­утjь'шитися въ ва'съ вjь'рою _о='бщею, ва'­шею же и= мо­е'ю.
1:13 οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν ἀδελφοί ὅτι πολλάκις προ­εθέμην ἐλθεῖν προ­̀ς ὑμᾶς καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν Nolo autem vos ignorare, fratres, quia sae­pe proposui venire ad vos et prohibi­tus sum us­que adhuc, ut aliquem fruc­tum habeam et in vobis, sicut et in ceteris genti­bus. არა მნებავს უმეცრებაჲ თქუენი, ძმანო, რამეთუ მრავალგზის მინდა მისლვად თქუენდა და დავეყენე მოაქამდე, რაჲთა თქუენ შორისცა ნაყოფი რაჲმე მაქუნდეს, ვითარცა სხუათა მათ შორის თესლთა. მინდა იცოდეთ, ძმებო, რომ მრავალჯერ დავაპირე თქვენთან მოსვლა (მაგრამ აქამდე ვერ მოვახერხე), რათა თქვენშიაც მქონოდა ნაყოფი, როგორც სხვა ხალხთა შორის. Now I would not have you ignorant, brethren, that oftentimes I purposed to come unto you, (but was let hitherto,) that I might have some fruit among you also, even as among other Gentiles. Не хочу, братия, оставить вас в неведении, что я многократно намеревался прийти к вам (но встречал препятствия даже доныне), чтобы иметь некий плод и у вас, как и у прочих народов. Не хощу' же не вjь'дjьти ва'мъ, бра'тiе, jа='кw мно'жицею восхотjь'хъ прiити` къ ва'мъ, и= воз­бране'нъ бы'хъ досе'лjь, да нjь'кiй пло'дъ и=мjь'ю и= въ ва'съ, jа='коже и= въ про'чихъ jа=зы'цjьхъ.
1:14 Ἕλλησίν τε καὶ βαρβάροις σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ὀφειλέτης εἰμί Grae­cis ac barbaris, sapi­enti­bus et insipi­enti­bus debitor sum. წარმართთა და ბარბაროზთა, ბრძენთა და უგუნურთა თანა-მდებ ვარ. ბერძენთა და ბარბაროსთა, ბრძენთა და უგუნურთა მოვალე ვარ. I am debtor both to the Greeks, and to the Barbarians; both to the wise, and to the unwise. Я должен и Еллинам и варварам, мудрецам и невеждам. _Е='ллинwмъ же и= ва'рвавwмъ, му^дрымъ же и= неразу^мнымъ до'лженъ _е='смь:
1:15 οὕτως τὸ κατ᾿ ἐμὲ προ­́θυμον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι Itaque, quod in me est, promp­tus sum et vobis, qui Romae­ estis, evangelizare. და ესრეთ არს გულსმოდგინებაჲ ჩემი, რაჲთა თქუენცა, რომელნი ხართ ჰრომს შინა, გახარო. ჩემდა თავად კი ვისწრაფვი, რომ გახაროთ რომში მყოფთაც. So, as much as in me is, I am ready to preach the gospel to you that are at Rome also. Итак, что до меня, я готов благовествовать и вам, находящимся в Риме. та'кw _е='сть, _е='же по мо­ему` о_у=се'рдiю и= ва'мъ су'щымъ въ ри'мjь благовjьсти'ти.
1:16 οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον δύναμις γὰρ θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παν­τὶ τῷ πιστεύ­ον­τι Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι Non enim erube­sco evangeli­um: vir­tus enim Dei est in salutem omni credenti, Iudae­o primum et Grae­co. რამეთუ არა მრცხუენის მე სახარებაჲ იგი ქრისტესი, რამეთუ ძალი ღმრთისაჲ არს მაცხოვრად ყოვლისა მორწმუნისა, ჰურიისა პირველად და მერმე წარმართისა. რადგანაც არა მრცხვენია სახარებისა, ვინაიდან იგია ძალა ღვთისა, ყოველი მორწმუნის მხსნელი, ჯერ იუდეველისა და მერე ელინის. For I am not ashamed of the gospel of Christ: for it is the power of God unto salvation to every one that believeth; to the Jew first, and also to the Greek. Ибо я не стыжусь благовествования Христова, потому что оно есть сила Божия ко спасению всякому верующему, во-первых, Иудею, потом и Еллину. Не стыжу'ся бо бл~говjь­ст­вова'нiемъ хр\сто'вымъ: си'ла бо бж~iя _е='сть во сп\снiе вся'кому вjь'ру­ю­щему, i=уде'ови же пре'жде и= _е='ллину.
1:17 δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀπο­καλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν καθὼς γέγραπται ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζή­σε­ται Iu­s­titia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem, sicut scrip­tum est: «Iu­s­tus autem ex fide vivet». რამეთუ სიმართლე ღმრთისაჲ მას შინა გამოცხადნების სარწმუნოებითი სარწმუნოებად, ვითარცა წერილ არს: მართალი სარწმუნოებითა ცხონდეს. რაკიღა მასში ცხადდება სიმართლე ღვთისა რწმენისთვის და რწმენით; როგორც დაწერილია: „მართალი რწმენით იცოცხლებს“. For therein is the righteousness of God revealed from faith to faith: as it is written, The just shall live by faith. В нем открывается правда Божия от веры в веру, как написано: праведный верою жив будет. Пра'вда бо бж~iя въ не'мъ jа=вля'ет­ся w\т­ вjь'ры въ вjь'ру, jа='коже _е='сть пи'сано: прв\дный же w\т­ вjь'ры жи'въ бу'детъ.
1:18 ἀπο­καλύπτεται γὰρ ὀργὴ θεοῦ ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἐπι­̀ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόν­των Revelatur enim ira Dei de cae­lo super omnem impi­etatem et iniu­s­titiam homi­num, qui veritatem in iniu­s­titia deti­nent, რამეთუ გამოჩინებად არს რისხვაჲ ღმრთისაჲ ზეცით ყოველსა ზედა უღმრთოებასა და სიცრუვესა კაცთასა, რომელთა ჭეშმარიტებაჲ სიცრუვით აქუნდა. რადგანაც ღვთის რისხვა ზეცით ცხადდება, რათა თავს დაატყდეს კაცთა უსამართლობას და უღმერთოებას, თავიანთი უსამართლობით რომ ახშობენ ჭეშმარიტებას. For the wrath of God is revealed from heaven against all ungodliness and unrighteousness of men, who hold the truth in unrighteousness; Ибо открывается гнев Божий с неба на всякое нечестие и неправду человеков, подавляющих истину неправдою. [[#За\ч 80.#]] W\ткрыва'ет­ся бо гнjь'въ бж~iй съ нб~се` на вся'кое нече'стiе и= непра'вду человjь'кwвъ, содержа'щихъ и='стину въ непра'вдjь:
1:19 διότι τὸ γνωστὸν τοῦ θεοῦ φανερόν ἐστιν ἐν αὐτοῖς ὁ θεὸς γὰρ αὐτοῖς ἐφανέρωσεν quia, quod no­scibile est Dei, manife­s­tum est in illis; Deus enim illis manife­s­tavit. რამეთუ მეცნიერებაჲ იგი ღმრთისაჲ ცხად არს მათ შორის, რამეთუ ღმერთმანვე გამოუცხადა მათ. ვინაიდან რაც შეიძლება იცოდე ღმერთზე, ცხადია მათთვის, რადგანაც ღმერთმა განუცხადა მათ. Because that which may be known of God is manifest in them; for God hath shewed it unto them. Ибо, чтó можно знать о Боге, явно для них, потому что Бог явил им. зане` разу'мное бж~iе {_е='же воз­мо'жно разумjь'ти w= бз~jь} jа='вjь _е='сть въ ни'хъ, бг~ъ бо jа=ви'лъ _е='сть и=`мъ:
1:20 τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπο­̀ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν νοούμενα καθορᾶται ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους Invisibilia enim ipsius a cre­atura mundi per ea, quae­ facta sunt, intellecta con­spiciuntur, sempiterna eius et vir­tus et divinitas, ut sint inexcusabiles; რამეთუ უხილავი იგი მისი დაბადებითგან სოფლისაჲთ ქმნულთა მათ შინა საცნაურად იხილვების, და სამარადისოჲ იგი ძალი მისი და ღმრთეებაჲ, რაჲთა იყვნენ იგინი ვერ სიტყჳს მიმგებელ, და მართლაც, მისი უხილავი სრულყოფილება, წარუვალი ძალა და ღვთაებრიობა, ქვეყნიერების დასაბამიდან მისსავ ქმნილებებში ცნაურდება და ხილული ხდება: ასე რომ, არა აქვთ პატიება. For the invisible things of him from the creation of the world are clearly seen, being understood by the things that are made, even his eternal power and Godhead; so that they are without excuse: Ибо невидимое Его, вечная сила Его и Божество, от создания мира через рассматривание творений видимы, так что они безответны. неви^димая бо _е=гw`, w\т­ созда'нiя мi'ра творе'ньми помышля'_ема, ви^дима су'ть, и= пр\сносу'щная си'ла _е=гw` и= бж\­ст­во`, во _е='же бы'ти и=`мъ без\ъw\т­вjь^тнымъ.
1:21 διότι γνόν­τες τὸν θεὸν οὐχ ὡς θεὸν ἐδόξασαν ἢ ηὐχαρίστησαν ἀλλ᾿ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς δια­λογισμοῖς αὐτῶν καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία quia, cum cognovissent Deum, non sicut Deum glori­fi­cave­runt aut gratias ege­runt, sed evanue­runt in cogitationi­bus suis, et ob­scura­tum est insipi­ens cor eorum. რამეთუ იცოდეს ღმერთი, და არა ღმრთეებრ ადიდებდეს მას, გინა ჰმადლობდეს, არამედ ამაო იქმნეს გულის ზრახვითა მათითა, და დაუბნელდა უგულისხმოჲ იგი გული მათი. რაკი შეიცნეს ღმერთი, მაგრამ არ ადიდეს, როგორც ღმერთი, და არც მადლი შესწირეს არამედ ამაონი იქმნენ თვიანთი ზრახვით და დაბნელდა მათი უგონო გული; Because that, when they knew God, they glorified him not as God, neither were thankful; but became vain in their imaginations, and their foolish heart was darkened. Но как они, познав Бога, не прославили Его, как Бога, и не возблагодарили, но осуетились в умствованиях своих, и омрачилось несмысленное их сердце; Зане'же разумjь'в­ше бг~а, не jа='кw бг~а просла'виша и=ли` благодари'ша, но w=суети'шася помышл_е'нiи сво'ими, и= w=мрачи'ся неразу'мное и='хъ се'рдце:
1:22 φάσκον­τες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν Dicen­tes se esse sapi­entes, stulti facti sunt, იტყოდეს თავთა თჳსთა ბრძენ და განცოფნეს. ბრძენკაცებად მოჰქონდათ თავი და შლეგებად იქცნენ; Professing themselves to be wise, they became fools, называя себя мудрыми, обезумели, глаго'лющеся бы'ти му'дри, w=б\ъюродjь'ша,
1:23 καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν et mutave­runt gloriam incor­rup­tibilis Dei in similitudinem i­magi­nis cor­rup­tibilis homi­nis et volucrum et quadrupedum et serpenti­um. და ცვალეს დიდებაჲ იგი უხრწნელისა ღმრთისაჲ მსგავსებად ხატისა მის განხრწნადისა კაცისა და მფრინველთა და ოთხფერჴთა და ქუეწარმავალთა. და უხრწნელი ღმერთის დიდება ხრწნადი კაცის, ფრინველთა და ქვეწარმავალთა ხატებაზე გაცვალეს, And changed the glory of the uncorruptible God into an image made like to corruptible man, and to birds, and fourfooted beasts, and creeping things. и славу нетленного Бога изменили в образ, подобный тленному человеку, и птицам, и четвероногим, и пресмыкающимся, - и= и=змjьни'ша сла'ву нетлjь'н­нагw бг~а въ подо'бiе w='браза тлjь'н­на человjь'ка и= пти'цъ и= четверонw'гъ и= га^дъ:
1:24 διὸ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐν ταῖς ἐπι­θυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς Prop­ter quod tradidit illos Deus in con­cupi­scentiis cordis eorum in im­munditiam, ut ignominia afficiant corpora sua in semetipsis, ამისთჳსცა მისცნა იგინი ღმერთმან გულის თქუმასა გულთა მათთასა არა-წმიდებად და გინებად ჴორცთა მათთა მათ თანა, ამიტომაც მისცა ისინი ღმერთმა მათივე გულისთქმათა უწმინდურებას, რათა შეებილწათ თავიანთი სხეული; Wherefore God also gave them up to uncleanness through the lusts of their own hearts, to dishonour their own bodies between themselves: то и предал их Бог в похотях сердец их нечистоте, так что они сквернили сами свои тела. тjь'мже и= предаде` и=`хъ бг~ъ въ по'хотехъ серде'цъ и='хъ въ нечистоту`, во _е='же скверни'тися тjьлес_е'мъ и='хъ въ себjь` самjь'хъ:
1:25 οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ψεύ­δει καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρα­̀ τὸν κτίσαν­τα ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας ἀμήν qui com­mutave­runt veritatem Dei in mendacio et colue­runt et servi­erunt cre­aturae­ potius quam Cre­atori, qui est benedic­tus in sae­cula. Amen. რომელთა-იგი გარდაცვალეს ჭეშმარიტებაჲ ღმრთისაჲ სიცრუვედ და პატივს-სცემდეს და ჰმსახურებდეს დაბადებულთა, და არა დამბადებელსა, რომელი-იგი არს კურთხეულ უკუნისამდე. ამინ. სიცრუეზე გაცვალეს ღვთის ჭეშმარიტება, შექმნილს რომ მსახურებდნენ და არა შემოქმედს, რომელიც კურთხეულია უკუნისამდე. ამინ. Who changed the truth of God into a lie, and worshipped and served the creature more than the Creator, who is blessed for ever. Amen. Они заменили истину Божию ложью, и поклонялись, и служили твари вместо Творца, Который благословен во веки, аминь. и=`же премjьни'ша и='стину бж~iю во лжу`, и= почто'ша и= послужи'ша тва'ри па'че творца`, и='же _е='сть блг\све'нъ во вjь'ки, а=ми'нь.
1:26 δια­̀ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρα­̀ φύσιν Prop­terea tradidit illos Deus in passiones ignominiae­. Nam et feminae­ eorum im­mutave­runt naturalem usum in eum, qui est con­tra naturam; ამისთჳს მისცნა იგინი ღმერთმან ვნებასა მას გინებისასა, რამეთუ დედათა მათთა გარდაცვალეს ბუნებისა იგი წესი არა-ბუნებად. ამიტომაც მისცა ისინი ღმერთმა საგინებელ ვნებებს, ვინაიდან მათმა ქალებმაც კი ბუნებრივი წესი არაბუნებითით შეცვალეს. For this cause God gave them up unto vile affections: for even their women did change the natural use into that which is against nature: Потому предал их Бог постыдным страстям: женщины их заменили естественное употребление противоестественным; Сегw` ра'ди предаде` и=`хъ бг~ъ въ стра^сти безче'стiя: и= ж_ены' бо и='хъ и=змjьни'ша _е=сте'­с­т­вен­ную подо'бу въ през\ъесте'­с­т­вен­ную:
1:27 ὁμοίως τε καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέν­τες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους ἄρσενες ἐν ἄρσεσιν τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀν­τιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπο­λαμβάνον­τες similiter et ma­sculi, relicto naturali usu feminae­, exarse­runt in desideriis suis in invicem, ma­sculi in ma­sculos turpitudinem ope­rantes et mercedem, quam oportuit, erroris sui in semetipsis recipi­entes. ეგრეთცა მამათა მათთა დაუტევეს ბუნებისა იგი წესი დედათაჲ, განჴურდეს გულის თქუმითა მათითა ურთიერთარს. მამანი მამათა თანა სარცხჳნელსა იქმოდეს, და კუალად-საგებელი იგი, რომელ ჯერ-არნ საცთურისა მათისაჲ, ურთიერთას მიიღიან. ასევე კაცებმაც მიატოვეს ქალებთან ბუნებრივი ცხოვრების წესი და გულისთქმით გახურებულნი აღერივნენ ერთმანეთს, მამაკაცი მამაკაცთან სჩადიოდა სასირცხვოს და მიიღეს თავიანთი ცთუნების საკადრისი საზღაური. And likewise also the men, leaving the natural use of the woman, burned in their lust one toward another; men with men working that which is unseemly, and receiving in themselves that recompence of their error which was meet. подобно и мужчины, оставив естественное употребление женского пола, разжигались похотью друг на друга, мужчины на мужчинах делая срам и получая в самих себе должное возмездие за свое заблуждение. та'кожде и= му'жiе, w=ста'вльше _е=сте'­с­т­вен­ную подо'бу же'нска по'ла, разжего'шася по'хотiю сво­е'ю дру'гъ на дру'га, му'жи на муже'хъ сту'дъ содjьва'юще, и= воз­ме'здiе, _е='же подоба'­ше пре'лести и='хъ, въ себjь` воспрiе'млюще.
1:28 καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν θεὸν ἔχειν ἐν ἐπι­γνώσει παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν ποιεῖν τὰ μὴ καθήκον­τα Et sicut non probave­runt Deum habere in notitia, tradidit eos Deus in reprobum sensum, ut faciant, quae­ non con­veniunt, და ვითარცა არა გამოიცადეს ღმერთი, რაჲთამცა აქუნდა მეცნიერებით, მისცნა იგინი ღმერთმან გამოუცდელსა მას გონებასა საქმედ უჯეროჲსა; და რაკი არ ეცადნენ გონებით შეენარჩუნებინათ ღმერთი, ამიტომაც უჯერო საქმეთათვის მისცა ღმერთმა ისინი გაუკუღმართებულ გონებას. And even as they did not like to retain God in their knowledge, God gave them over to a reprobate mind, to do those things which are not convenient; И как они не заботились иметь Бога в разуме, то предал их Бог превратному уму - делать непотребства, [[#За\ч 81.#]] И= jа='коже не и=скуси'ша и=мjь'ти бг~а въ ра'зумjь, [сегw` ра'ди] предаде` и=`хъ бг~ъ въ неиску'сенъ о_у='мъ, твори'ти неподw'бная,
1:29 πεπλη­ρω­μέ­νους πάσῃ ἀδικίᾳ πονηρίᾳ πλεονεξίᾳ κακίᾳ μεστοὺς φθόνου φόνου ἔριδος δόλου κακοηθείας ψιθυριστάς repletos omni iniquitate, malitia, avaritia, nequitia, plenos invidia, homicidio, con­tentione, dolo, malignitate, susur­rones, აღსავსენი ყოვლითა სიცრუითა, სიძვითა, უკეთურებითა, ანგაჰრებითა, ბოროტებითა, სავსე შურითა, კაცის-კლვითა, ჴდომითა, ზაკუვითა, ბოროტის ჩუეულებითა, ასე რომ, აღვსილნი არიან ყოველგვარი უსამართლობით, ბოროტებით, ანგარებით, სიავით, სავსენი შურით, მკვლელობით, შუღლით, ვერაგობით, უზნეობით, მაბეზღარობით. Being filled with all unrighteousness, fornication, wickedness, covetousness, maliciousness; full of envy, murder, debate, deceit, malignity; whisperers, так что они исполнены всякой неправды, блуда, лукавства, корыстолюбия, злобы, исполнены зависти, убийства, распрей, обмана, злонравия, и=спо'лненыхъ вся'кiя непра'вды, блуже'нiя, лука'в­ст­ва, лихо­има'нiя, sло'бы: и=спо'лненыхъ за'висти, о_у=бi'й­ст­ва, рве'нiя, льсти`, sлонра'вiя:
1:30 κατα­λάλους θεοστυγεῖς ὑβριστάς ὑπερηφάνους ἀλαζόνας ἐφευρετὰς κακῶν γονεῦσιν ἀπειθεῖς detractores, De­o odibiles, con­­tumeliosos, superbos, elatos, inventores malorum, parenti­bus non oboedi­entes, ცუნდრუკებითა, ძჳრის მეტყუელ, ღმრთის შემაწუხებელ, მაგინებელ, ამპარტავან, ლაღ, მომპოვნებელ ბოროტისა, მამა-დედათა ურჩ, ავსიტყვანი, ცილისმწამებელნი, ღვთისმოძულენი, ქედმაღალნი, ცუდმედიდნი, ბოროტმზრახველნი, დედ-მამის ურჩნი, Backbiters, haters of God, despiteful, proud, boasters, inventors of evil things, disobedient to parents, злоречивы, клеветники, богоненавистники, обидчики, самохвалы, горды, изобретательны на зло, непослушны родителям, шепотники`, клеветники`, богом_е'рзки, досади'т_ели, велича^вы, гw'рды, w=брjьта'т_ели sлы'хъ, роди'тел_емъ непокори^вы,
1:31 ἀσυν­έτους ἀσυν­θέτους ἀστόργους ἀνελεήμονας insipi­entes, incompositos, sine affectione, sine misericordia. უგულისჴმო, უწესო, უყუარულ, უწირავ, უწყალო, უგულისხმონი, უნდონი, უყვარულნი, ულმობელნი და უწყალონი, Without understanding, covenantbreakers, without natural affection, implacable, unmerciful: безрассудны, вероломны, нелюбовны, непримиримы, немилостивы. неразу^мны, непримири'т_елны, нелюбw'вны, неклятвохрани'т_елны, неми'лwстивны.
1:32 οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ θεοῦ ἐπι­γνόν­τες ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσ­σον­τες ἄξιοι θανάτου εἰσίν οὐ μόνον αὐτὰ ποι­οῦσιν ἀλλὰ καὶ συν­ευδοκοῦσιν τοῖς πράσ­σουσιν Qui cum iudici­um Dei cognovissent, quoniam qui talia agunt, digni sunt morte, non solum ea faciunt, sed et con­sentiunt faci­enti­bus. რომელთა სამართალი ღმრთისაჲ იცოდეს, რამეთუ ესევითარისა მოქმედნი ღირს არიან სიკუდილისა; არცა ხოლო ამას იქმან, არამედ თანაცა სათნო-ეყოფვიან მოქმედთა მათ. რომელთაც იციან ღვთის სამართალი, რომ ამნაირ საქმეთა ჩამდენნი სიკვდილის ღირსნი არიან, მაგრამ არამცთუ თვითონ სჩადიან, არამედ ჩამდენთაც თანაუგრძნობენ. Who knowing the judgment of God, that they which commit such things are worthy of death, not only do the same, but have pleasure in them that do them. Они знают праведный суд Божий, что делающие такие дела достойны смерти; однако не только их делают, но и делающих одобряют. Нjь'цыи же и= w=правда'нiе бж~iе разумjь'в­ше, jа='кw такwва'я творя'щiи досто'йни сме'рти су'ть, не то'чiю са'ми творя'тъ, но и= со­изволя'ютъ творя'щымъ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
ბერძნული ლექსიკონი