Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პავლეს ეპისტოლე რომაელთა მიმართ

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად
8:1 οὐδὲν ἄρα νῦν κατα­́κριμα τοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ Nihil ergo nunc damnatio­nis est his, qui sunt in Chri­s­to Iesu; არა-მე რაჲ დასაშჯელ არსა აწ ქრისტე იესუჲს მიერ მათდა, რომელნი-იგი არა ჴორცთაებრ ვლენან, არამედ სულისაებრ? ასე რომ, ახლა არ არის არავითარი სასჯელი მათთვის, რომელნიც არიან ქრისტე იესოში. There is therefore now no condemnation to them which are in Christ Jesus, who walk not after the flesh, but after the Spirit. Итак нет ныне никакого осуждения тем, которые во Христе Иисусе живут не по плоти, но по духу, Ни _е=ди'но о_у=`бо н­н~jь w=сужде'нiе су'щымъ w= хр\стjь` i=и~сjь, не по пло'ти ходя'щымъ, но по ду'ху:
8:2 ὁ γὰρ νόμος τοῦ πνεύ­μα­τος τῆς ζωῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἠλευθέρωσέν σε ἀπο­̀ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου lex enim Spiri­tus vitae­ in Chri­s­to Iesu liberavit te a lege peccati et mor­tis. რამეთუ შჯულმან სულისა ცხორებისამან ქრისტე იესუჲს მიერ განმათავისუფლა მე შჯულისა მისგან ცოდვისა და სიკუდილისა. რადგანაც სიცოცხლის სულის რჯულმა ქრისტე იესოში ცოდვისა და სიკვდილის რჯულისაგან გამათავისუფლა მე. For the law of the Spirit of life in Christ Jesus hath made me free from the law of sin and death. потому что закон духа жизни во Христе Иисусе освободил меня от закона греха и смерти. [[#За\ч 96.#]] зако'нъ бо ду'ха жи'зни w= хр\стjь` i=и~сjь свободи'лъ мя` _е='сть w\т­ зако'на грjьхо'внагw и= сме'рти.
8:3 τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου ἐν ᾧ ἠσθένει δια­̀ τῆς σαρκός ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινεν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί Nam, quod impossibile erat legi, in quo infirmabatur per carnem, Deus Fili­um suum mittens in similitudine car­nis peccati et pro peccato, damnavit pecca­tum in carne, რამეთუ შეუძლებელი იგი შჯულისაჲ, რომლითა უძლურ იყო ჴორცთა მათთჳს, ღმერთმან ძე თჳსი მოავლინა, მსგავსად ჴორცთა მათ ცოდვისათა და ცოდვისათჳს, და საჯა ცოდვაჲ იგი ჴორცითა თჳსითა. რაკი ხორცისგან დაუძლურებულმა რჯულმა მეტი ვერ შესძლო, ღმერთმა მოავლინა თავისი ძე ცოდვილი ხორცის მსგავსებით და ცოდვისვე გამო, რათა მსჯავრი დაედო ხორციელი ცოდვისთვის. For what the law could not do, in that it was weak through the flesh, God sending his own Son in the likeness of sinful flesh, and for sin, condemned sin in the flesh: Как закон, ослабленный плотию, был бессилен, то Бог послал Сына Своего в подобии плоти греховной в жертву за грех и осудил грех во плоти, Немощно'е бо зако'на, въ не'мже немоще­с­т­вова'­ше пло'тiю, бг~ъ сн~а сво­его` посла` въ подо'бiи пло'ти грjьха`, и= w= грjьсjь` w=суди` грjь'хъ во пло'ти,
8:4 ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πλη­ρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατα­̀ σάρκα περιπατοῦσιν ἀλλὰ κατα­̀ πνεῦμα ut iu­s­titia legis impleretur in nobis, qui non secun­dum carnem ambulamus sed secun­dum Spiri­tum. რაჲთა სიმართლე იგი შჯულისაჲ აღესრულოს ჩუენ შორის, რომელნი არა ჴორციელად ვიქცევით, არამედ სულიერად. და, ამრიგად, რჯულის სიმართლე აღსრულებულიყო ჩვენში, რომელნიც ხორციელად კი არ ვცხოვრობთ, არამედ - სულიერად. That the righteousness of the law might be fulfilled in us, who walk not after the flesh, but after the Spirit. чтобы оправдание закона исполнилось в нас, живущих не по плоти, но по духу. да w=правда'нiе зако'на и=спо'лнит­ся въ на'съ, не по пло'ти ходя'щихъ, но по ду'ху.
8:5 οἱ γὰρ κατα­̀ σάρκα ὄν­τες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν οἱ δὲ κατα­̀ πνεῦμα τὰ τοῦ πνεύ­μα­τος Qui enim secun­dum carnem sunt, quae­ car­nis sunt, sapiunt; qui vero secun­dum Spiri­tum, quae­ sunt Spiri­tus. რამეთუ რომელნი-იგი ჴორციელად არიან, ჴორცთასა ზრახვენ, ხოლო რომელნი-იგი სულიერად არიან, - სულისასა. რადგანაც ხორციელნი ხორცისას იზრახავენ, სულიერნი კი - სულისას. For they that are after the flesh do mind the things of the flesh; but they that are after the Spirit the things of the Spirit. Ибо живущие по плоти о плотском помышляют, а живущие по духу - о духовном. Су'щiи бо по пло'ти плотска^я му'др­ст­вуютъ: а= и=`же по ду'ху, духw'вная.
8:6 τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς θάνα­τος τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύ­μα­τος ζωὴ καὶ εἰρήνη Nam sapi­entia car­nis mors, sapi­entia autem Spiri­tus vita et pax; რამეთუ ზრახვაჲ იგი ჴორცთაჲ სიკუდილ არს, ხოლო ზრახვაჲ იგი სულისაჲ ცხორება არს და მშჳდობა. ვინაიდან ხორცის ზრახვა სიკვდილია, სულის ზრახვა კი - სიცოცხლე და მშვიდობა. For to be carnally minded is death; but to be spiritually minded is life and peace. Помышления плотские суть смерть, а помышления духовные - жизнь и мир, Мудрова'нiе бо плотско'е сме'рть _е='сть, а= мудрова'нiе духо'вное живо'тъ и= ми'ръ,
8:7 διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς θεόν τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ θεοῦ οὐχ ὑποτάσ­σεται οὐδὲ γὰρ δύναται quo­ni­am sapi­entia car­nis inimicitia est in Deum, legi enim Dei non subicitur nec enim pote­s­t. რამეთუ ზრახვაჲ იგი ჴორცთაჲ მტერობა არს ღმრთისა; რამეთუ შჯულსა მას ღმრთისასა ვერ დაემორჩილების და ვერცა ძალ-უც. იმიტომ, რომ ხორცის ზრახვა ღვთის მტრობაა, ვინაიდან არ ემორჩილება და ვერც დაემორჩილება ღვთის რჯულს. Because the carnal mind is enmity against God: for it is not subject to the law of God, neither indeed can be. потому что плотские помышления суть вражда против Бога; ибо закону Божию не покоряются, да и не могут. зане` мудрова'нiе плотско'е вражда` на бг~а: зако'ну бо бж~iю не покаря'ет­ся, ниже' бо мо'жетъ.
8:8 οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄν­τες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύναν­ται Qui autem in carne sunt, De­o placere non possunt. რამეთუ რომელნი-იგი ჴორცთა შინა არიან, ღმრთისა სათნო-ყოფად ვერ ძალ-უც. ამიტომ ხორციელად მცხოვრებნი ვერ აამებენ ღმერთს. So then they that are in the flesh cannot please God. Посему живущие по плоти Богу угодить не могут. [За\ч.] Су'щiи же во пло'ти бг~у о_у=годи'ти не мо'гутъ.
8:9 ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ ἀλλὰ ἐν πνεύ­ματι εἴπερ πνεῦμα θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν εἰ δέ τις πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ Vos autem in carne non estis sed in Spiritu, si tamen Spiri­tus Dei habitat in vobis. Si quis autem Spiri­tum Chri­s­ti non habet, hic non est eius. ხოლო თქუენ არა ხართ ჴორცთა შინა, არამედ სულთა, უკუეთუ სული ღმრთისაჲ დამკჳდრებულ არს თქუენ შორის. უკუეთუ ვისმე სული ქრისტესი არა აქუს, იგი არა არს მისი. ხოლო თქვენ ხორციელად მყოფნი კი არა ხართ, არამედ - სულიერად, თუკი სული ღვთისა დამკვიდრებულია თქვენში. მაგრამ ვისაც ქრისტეს სული არა აქვს, იგი არც არის მისი. But ye are not in the flesh, but in the Spirit, if so be that the Spirit of God dwell in you. Now if any man have not the Spirit of Christ, he is none of his. Но вы не по плоти живете, а по духу, если только Дух Божий живет в вас. Если же кто Духа Христова не имеет, тот и не Его. Вы' же нjь'сте во пло'ти, но въ ду'сjь, поне'же дх~ъ бж~iй живе'тъ въ ва'съ. А='ще же кто` дх~а хр\сто'ва не и=ма'ть, се'й нjь'сть _е=гw'въ.
8:10 εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν τὸ μὲν σῶμα νεκρὸν δια­̀ ἁμαρτίαν τὸ δὲ πνεῦμα ζωὴ δια­̀ δικαιοσύνην Si autem Chri­s­tus in vobis est, corpus quidem mortuum est prop­ter pecca­tum, Spiri­tus vero vita prop­ter iu­s­titiam. უკუეთუ ქრისტე თქუენ შორის არს, ჴორცნიმცა მკუდარ არიან ცოდვისათჳს, ხოლო სული - ცხოველ სიმართლისათჳს. ხოლო თუ ქრისტე თქვენშია, ხორცი ცოდვისთვის მკვდარია, სული კი ცოცხალია სიმართლისათვის. And if Christ be in you, the body is dead because of sin; but the Spirit is life because of righteousness. А если Христос в вас, то тело мертво для греха, но дух жив для праведности. А='ще же хр\сто'съ въ ва'съ, пло'ть о_у='бw мертва` грjьха` ра'ди, ду'хъ же живе'тъ пра'вды ра'ди.
8:11 εἰ δὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἐγείραν­τος τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν οἰκεῖ ἐν ὑμῖν ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζῳοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν δια­̀ τοῦ ἐνοικοῦν­τος αὐτοῦ πνεύ­μα­τος ἐν ὑμῖν Quod si Spiri­tus eius, qui su­scitavit Iesum a mortuis, habitat in vobis, qui su­scitavit Chri­s­tum a mortuis vivi­fi­cabit et mortalia corpora ve­s­t­ra per inhabitantem Spiri­tum suum in vobis. უკუეთუ სული იგი აღმადგინებელისა იესუჲსი მკუდრეთით მკჳდრ არს თქუენ შორის, რომელმან-იგი აღადგინა ქრისტე მკუდრეთით, განაცხოველნეს მოკუდავნიცა ეგე ჴორცნი თქუენნი დამკჳდრებულისა მის მიერ თქუენ შორის სულისა მისისა. და თუ მისი სული, ვინც მკვდრეთით აღადგინა იესო, დამკვიდრებულია თქვენში, ქრისტეს მკვდრეთით აღმდგენი თქვენს მოკვდავ სხეულებსაც გააცოცხლებს თავისი სულით, რომელიც მკვიდრობს თქვენში. But if the Spirit of him that raised up Jesus from the dead dwell in you, he that raised up Christ from the dead shall also quicken your mortal bodies by his Spirit that dwelleth in you. Если же Дух Того, Кто воскресил из мертвых Иисуса, живет в вас, то Воскресивший Христа из мертвых оживит и ваши смертные тела Духом Своим, живущим в вас. А='ще ли же дх~ъ воскр~си'в­шагw i=и~са w\т­ ме'ртвыхъ живе'тъ въ ва'съ, воз­дви'гiй хр\ста` и=з\ъ ме'ртвыхъ w=животвори'тъ и= ме'ртв_ен­ная тjьлеса` ва'ша, живу'щимъ дх~омъ _е=гw` въ ва'съ.
8:12 ἄρα οὖν ἀδελφοί ὀφειλέται ἐσμέν οὐ τῇ σαρκὶ τοῦ κατα­̀ σάρκα ζῆν Ergo, fratres, debitores sumus non carni, ut secun­dum carnem vivamus. აწ უკუე, ძმანო, თანა-გუაც არა ჴორცთაჲ, რაჲთა ჴორციელად სცხონდებოდით. ამრიგად, ძმანო, ხორცის მოვალენი როდი ვართ, რომ ხორციელად ვიცხოვროთ. Therefore, brethren, we are debtors, not to the flesh, to live after the flesh. Итак, братия, мы не должники плоти, чтобы жить по плоти; Тjь'мже о_у=`бо, бра'тiе, должни` _е='смы не пло'ти, _е='же по пло'ти жи'ти.
8:13 εἰ γὰρ κατα­̀ σάρκα ζῆτε μέλλετε ἀπο­θνῄσκειν εἰ δὲ πνεύ­ματι τὰς πράξεις τοῦ σώμα­τος θανατοῦτε ζήσεσθε Si enim secun­dum carnem vixeri­tis, mori­emini; si autem Spiritu opera corporis morti­fi­ca­tis, vive­tis. რამეთუ უკუეთუ ჴორციელად სცხონდებოდით, მოსიკუდიდ ხართ; ხოლო უკუეთუ სულითა ჴორცთა საქმესა მოაკუდინებდეთ, სცხონდეთ. რადგან თუ ხორციელად ცხოვრობთ, სიკვდილი გელით, ხოლო თუ სულით მოაკვდინებთ ხორცის საქმეს, ცოცხალნი იქნებით. For if ye live after the flesh, ye shall die: but if ye through the Spirit do mortify the deeds of the body, ye shall live. ибо если живете по плоти, то умрете, а если духом умерщвляете дела плотские, то живы будете. А='ще бо по пло'ти живе'те, и='мате о_у=мре'ти, а='ще ли ду'хомъ дjья'нiя пло'тская о_у=мерщвля'ете, жи'ви бу'дете:
8:14 ὅσοι γὰρ πνεύ­ματι θεοῦ ἄγον­ται οὗτοι υἱοὶ θεοῦ εἰσιν Quicum­que enim Spiritu Dei aguntur, hi filii Dei sunt. რამეთუ რომელნი სულითა ღმრთისაჲთა ვლენან, ესენი არიან ძენი ღმრთისანი. ვინაიდან ღვთის ძეა ყველა, ვისაც ღვთის სული წარმართავს. For as many as are led by the Spirit of God, they are the sons of God. Ибо все, водимые Духом Божиим, суть сыны Божии. [[#За\ч 97.#]] _е=ли'цы бо дх~омъ бж~iимъ во'дят­ся, сi'и су'ть сн~ове бж~iи:
8:15 οὐ γὰρ ἐλάβετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόβον ἀλλὰ ἐλάβετε πνεῦμα υἱοθεσίας ἐν ᾧ κράζομεν αββα ὁ πατήρ Non enim accepi­s­tis spiri­tum servitu­tis iterum in timorem, sed accepi­s­tis Spiri­tum adop­tio­nis filiorum, in quo clamamus: «Abba, Pater!». რამეთუ არა მიგიღებიეს სული იგი მონებისაჲ, რაჲთამცა კუალად გეშინოდა, არამედ მიგიღებიეს სული იგი შვილებისაჲ, რომლითა ვღაღადებთ: აბბა, მამაო! რადგან მონობის სული როდი მიგიღიათ, რომ კვლავ გეშინოდეთ, არამედ მიიღეთ ძეობის სული, რომლითაც ვღაღადებთ: აბბა, მამაო! For ye have not received the spirit of bondage again to fear; but ye have received the Spirit of adoption, whereby we cry, Abba, Father. Потому что вы не приняли духа рабства, чтобы опять жить в страхе, но приняли Духа усыновления, Которым взываем: «Авва, Отче!» не прiя'сте бо ду'ха рабо'ты па'ки въ боя'знь, но прiя'сте дх~а сн~оположе'нiя, w= не'мже вопiе'мъ: а='вва _о='ч~е.
8:16 αὐτὸ τὸ πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύ­ματι ἡμῶν ὅτι ἐσμὲν τέκνα θεοῦ Ipse Spiri­tus te­s­timoni­um reddit una cum spiritu no­s­t­ro, quod sumus filii Dei. იგივე სული ეწამების სულსა ამას ჩუენსა, რამეთუ ვართ შვილნი ღმრთისანი. სწორედ ეს სული ემოწმება ჩვენს სულს, რომ ღვთის შვილები ვართ. The Spirit itself beareth witness with our spirit, that we are the children of God: Сей самый Дух свидетельствует духу нашему, что мы - дети Божии. Са'мый дх~ъ спослуше­ст­ву'етъ ду'хови на'­шему, jа='кw _е='смы ча^да бж~iя.
8:17 εἰ δὲ τέκνα καὶ κληρονόμοι κληρονόμοι μὲν θεοῦ συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ εἴπερ συμπάσχομεν ἵνα καὶ συν­δοξασθῶμεν Si autem filii, et heredes: heredes quidem Dei, coheredes autem Chri­s­ti, si tamen compatimur, ut et con­glori­fi­cemur. ხოლო უკუეთუ შვილ, მკჳდრცა, მკჳდრ ღმრთისა თანა და თანა-მკჳდრ ქრისტესა. უკუეთუ მის თანა ვივნოთ, მის თანაცა ვიდიდნეთ. ხოლო თუ შვილები ვართ, მემკვიდრენიცა ვართ, ღვთის მემკვიდრენი და ქრისტეს თანამემკვიდრენი, თუკი მასთან ერთად ვევნებით, რათა მასთან ერთად ვიდიდოთ. And if children, then heirs; heirs of God, and joint-heirs with Christ; if so be that we suffer with him, that we may be also glorified together. А если дети, то и наследники, наследники Божии, сонаследники же Христу, если только с Ним страдаем, чтобы с Ним и прославиться. А='ще же ча'да, и= наслjь^дницы: наслjь^дницы о_у='бw бг~у, снаслjь^дницы же хр\сту`, поне'же съ ни'мъ стра'ждемъ, да и= съ ни'мъ просла'вимся.
8:18 λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ προ­̀ς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀπο­καλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς Exi­s­timo enim quod non sunt con­dignae­ passiones huius temporis ad futuram gloriam, quae­ revelanda est in nobis. რამეთუ მე ესრე მგონიეს, ვითარმედ ვერ ღირს არიან ვნებანი იგი ამის ჟამისანი მერმისა მის თანა დიდებისა, რომელ გამოჩინებად არს ჩუენდა მომართ. რადგანაც ვფიქრობ, რომ აწინდელი ვნებანი არაფერია იმ დიდებასთან შედარებით, რომელიც გამოვლინდება ჩვენს მიმართ. For I reckon that the sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which shall be revealed in us. Ибо думаю, что нынешние временные страдания ничего не стоят в сравнении с тою славою, которая откроется в нас. Непщу'ю бо, jа='кw недостw'йны стра'сти н­н~jьшнягw вре'мене къ хотя'щей сла'вjь jа=ви'тися въ на'съ.
8:19 ἡ γὰρ ἀπο­καραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀπο­κάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ θεοῦ ἀπεκδέχεται Nam ex­spectatio cre­aturae­ revelationem filiorum Dei ex­spectat; რამეთუ იჭჳ იგი დაბადებისაჲ გამოჩინებასა მას შვილთა ღმრთისათა მოელის, ვინაიდან ქმნილება სასოებით მოელის ღვთის შვილთა გამოცხადებას, For the earnest expectation of the creature waiteth for the manifestation of the sons of God. Ибо тварь с надеждою ожидает откровения сынов Божиих, Ча'янiе бо тва'ри, w\т­крове'нiя сн~w'въ бж~iихъ ча'етъ:
8:20 τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη οὐχ ἑκοῦσα ἀλλὰ δια­̀ τὸν ὑποτάξαν­τα ἐφ᾿ ἑλπίδι vanitati enim cre­atura subi­ecta est, non volens sed prop­ter eum, qui subi­ecit, in spem, რამეთუ ამაოებასა დაემორჩილა დაბადებული არა ნებსით, არამედ მის მიერ, რომელმან-იგი დაამორჩილა, სასოებით. იმიტომ, რომ ქმნილება ნებსით კი არ დაემორჩილა ამაოებას, არამედ მის მიერ, ვინც ამაოებას დაუმორჩილა იგი, იმის იმედით, For the creature was made subject to vanity, not willingly, but by reason of him who hath subjected the same in hope, потому что тварь покорилась суете не добровольно, но по воле покорившего ее, в надежде, суетjь' бо тва'рь повину'ся не во'лею, но за повину'в­шаго ю=`, на о_у=пова'нiи,
8:21 ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθή­σε­ται ἀπο­̀ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ θεοῦ quia et ipsa cre­atura liberabitur a servitute cor­rup­tio­nis in libertatem gloriae­ filiorum Dei. რამეთუ თჳთ იგიცა დაბადებული გან-ვე-თავისუფლდეს მონებისაგან ხრწნილებისა აზნაურებასა მას დიდებისა შვილთა ღმრთისათა. რომ თვით ქმნილებაც განთავისუფლდებოდა ხრწნილების მონობისაგან, რათა წილი დაედო ღვთის შვილთა დიდებასა და თავისუფლებაში. Because the creature itself also shall be delivered from the bondage of corruption into the glorious liberty of the children of God. что и сама тварь освобождена будет от рабства тлению в свободу славы детей Божиих. jа='кw и= сама` тва'рь свободи'т­ся w\т­ рабо'ты и=стлjь'нiя въ свобо'ду сла'вы ча'дъ бж~iихъ.
8:22 οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συν­ωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν Scimus enim quod om­nis cre­atura con­gemi­scit et comparturit us­que adhuc; უწყით, რამეთუ ყოველი დაბადებული თანა-კუნესის და თანა-ელმის მოაქამდე. რადგანაც ვიცით, რომ მთელი ქმნილება ერთიანად გმინავს და წვალობს დღემდე. For we know that the whole creation groaneth and travaileth in pain together until now. Ибо знаем, что вся тварь совокупно стенает и мучится доныне; [[#За\ч 98.#]] Вjь'мы бо, jа='кw вся` тва'рь съ на'ми совоз­дыха'етъ и= сболjь'знуетъ да'же дон­н~jь:
8:23 οὐ μόνον δέ ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ πνεύ­μα­τος ἔχον­τες ἡμεῖς καὶ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι τὴν ἀπο­λύτρωσιν τοῦ σώμα­τος ἡμῶν non solum autem, sed et nos ipsi primitias Spiri­tus haben­tes, et ipsi intra nos gemimus adop­tionem filiorum ex­spectantes, redemp­tionem corporis no­s­t­ri. არა ხოლო თუ იგი, არამედ თჳთ ჩუენცა, რომელთა- ესე პირველი ნაყოფი სულისაჲ გუაქუს, თჳთ ჩუენცა თავთა შინა ჩუენთა ვკუნესით და შვილებასა მას მოველით, გამოჴსნასა მას ჴორცთა ჩუენთასა, და არა მარტო ის, არამედ ჩვენც, სულის პირველნაყოფის მქონენი, ასევე ვგმინავთ შინაგანად ღვთის ძეობისა და ჩვენი სხეულის ხსნის მოლოდინში. And not only they, but ourselves also, which have the firstfruits of the Spirit, even we ourselves groan within ourselves, waiting for the adoption, to wit, the redemption of our body. и не только она, но и мы сами, имея начаток Духа, и мы в себе стенаем, ожидая усыновления, искупления тела нашего. не то'чiю же, но и= са'ми нача'токъ дх~а и=му'ще, и= мы` са'ми въ себjь` воз­дыха'емъ, всн~овле'нiя ча'юще, и=збавле'нiя тjь'лу на'­шему.
8:24 τῇ γὰρ ἐλπίδι ἐσώθημεν ἐλπὶς δὲ βλεπομένη οὐκ ἔστιν ἐλπίς ὃ γὰρ βλέπει τίς ἐλπίζει Spe enim salvi facti sumus; spes autem, quae­ videtur, non est spes; nam, quod videt, quis spe­rat? რამეთუ სასოებით ვცხონდებით. ხოლო სასოებაჲ ხილული არა არს სასოება, რამეთუ რომელსა-იგი ვინმე ხედავნ, რაჲსაღა-მე ესავნ? რადგანაც ხსნილნი ვართ სასოებით, ხილული სასოება კი არ არის სასოება, ვინაიდან რა სასოება უნდა გქონდეს იმის მიმართ, რასაცა ხედავ? For we are saved by hope: but hope that is seen is not hope: for what a man seeth, why doth he yet hope for? Ибо мы спасены в надежде. Надежда же, когда видит, не есть надежда; ибо если кто видит, то чего ему и надеяться? О_у=пова'нiемъ бо спасо'хомся. О_у=пова'нiе же ви'димое, нjь'сть о_у=пова'нiе: _е='же бо ви'дитъ кто`, что` и= о_у=пова'етъ;
8:25 εἰ δὲ ὃ οὐ βλέπομεν ἐλπίζομεν δι᾿ ὑπομονῆς ἀπεκδεχόμεθα Si autem, quod non videmus, speramus, per pati­entiam ex­spectamus. ხოლო ჩუენ, რომელსა არა ვხედავთ, ვესავთ, რამეთუ მოთმინებით მოველით. ხოლო იმის მსასოოვარნი, რასაც ვერ ვხედავთ, მოთმინებით მოველით მას. But if we hope for that we see not, then do we with patience wait for it. Но когда надеемся того, чего не видим, тогда ожидаем в терпении. А='ще ли, _е=гw'же не ви'димъ, надjь'емся, терпjь'нiемъ жде'мъ.
8:26 ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ πνεῦμα συν­αν­τιλαμβάνεται τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν τὸ γὰρ τί προ­σευξώμεθα καθὸ δεῖ οὐκ οἴδαμεν ἀλλὰ αὐτὸ τὸ πνεῦμα ὑπερεν­τυγχάνει στεναγμοῖς ἀλαλήτοις Similiter autem et Spiri­tus adiuvat infirmitatem no­s­t­ram; nam quid oremus, sicut oportet, ne­scimus, sed ipse Spiri­tus interpellat gemiti­bus inenar­rabili­bus; ეგრეთვე და სულიცა იგი თანა-შეეწევის უძლურებათა ჩუენთა, რამეთუ რაჲმცა იგი ვილოცეთ, ვითარ-იგი ჯერ-არს, არა ვიცით; არამედ თჳთ იგი სული მეოხ არს ჩუენთჳს სულ-თქუმითა მით უსიტყუელითა. ასევე სულიც შეეწევა ჩვენს უძლურებას, ვინაიდან არ ვიცით, რისთვის ან როგორ ვილოცოთ, მაგრამ თვით სულია ჩვენი მეოხი უთქმელი ოხვრით. Likewise the Spirit also helpeth our infirmities: for we know not what we should pray for as we ought: but the Spirit itself maketh intercession for us with groanings which cannot be uttered. Также и Дух подкрепляет нас в немощах наших; ибо мы не знаем, о чем молиться, как должно, но Сам Дух ходатайствует за нас воздыханиями неизреченными. Си'це же и= дх~ъ спосо'б­ст­вуетъ на'мъ въ не'мощехъ на'шихъ: w= че'сомъ бо помо'лимся, jа='коже подоба'етъ, не вjь'мы, но са'мъ дх~ъ хода'тай­ст­вуетъ w= на'съ воз­дыха^нiи неизглаго'лан­ными.
8:27 ὁ δὲ ἐραυνῶν τὰς καρδίας οἶδεν τί τὸ φρόνημα τοῦ πνεύ­μα­τος ὅτι κατα­̀ θεὸν ἐν­τυγχάνει ὑπὲρ ἁγίων qui autem scrutatur corda, scit quid desideret Spiri­tus, quia secun­dum Deum po­s­tulat pro sanc­tis. ხოლო რომელი-იგი გამომეძიებელ არს გულთაჲ, იცის, თუ რაჲ არს ზრახვაჲ იგი სულისაჲ, რამეთუ ღმრთისა მიმართ მეოხ არს წმიდათათჳს. ხოლო გულების მცდელმა იცის, როგორია ზრახვა სულისა, ვინაიდან იგია წმიდათა მეოხი ღვთის ნებით. And he that searcheth the hearts knoweth what is the mind of the Spirit, because he maketh intercession for the saints according to the will of God. Испытующий же сердца знает, какая мысль у Духа, потому что Он ходатайствует за святых по воле Божией. И=спыта'яй же сердца` вjь'сть, что` _е='сть мудрова'нiе дх~а, jа='кw по бг~у приповjь'дуетъ {хода'тай­ст­вуетъ} w= ст~ы'хъ.
8:28 οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσιν τὸν θεὸν πάν­τα συν­εργεῖ εἰς ἀγαθόν τοῖς κατα­̀ προ­́θεσιν κλητοῖς οὖσιν Scimus autem quoniam diligenti­bus Deum omnia coope­rantur in bo­num, his, qui secun­dum proposi­tum vocati sunt. ესე უწყით, რამეთუ ღმრთის მოყუარეთა ყოველივე განემარჯუების კეთილად, რომელნი-იგი ბრძანებით ჩინებულ არიან. ჩვენ ვიცით, რომ ღვთის მოყვარეთ, რომელნიც მისი განზრახვით არიან ხმობილნი, ყველაფერი შეეწევათ სასიკეთოდ. And we know that all things work together for good to them that love God, to them who are the called according to his purpose. Притом знаем, что любящим Бога, призванным по Его изволению, все содействует ко благу. [[#За\ч 99.#]] Вjь'мы же, jа='кw лю'бящымъ бг~а вся^ поспjьше­ст­ву'ютъ во бл~го'е, су'щымъ по пред\ъувjь'дjьнiю зва'н­нымъ:
8:29 ὅτι οὓς προ­έγνω καὶ προ­ώρισεν συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς Nam, quos prae­­scivit, et prae­de­s­tinavit con­formes fi­eri i­magi­nis Filii eius, ut sit ipse primogeni­tus in multi­s fratri­bus; რამეთუ რომელნი-იგი წინაწარ იცნნა, წინაწარცა განაჩინნა თანა-მსგავსად ხატისა მის ძისა თჳსისა, რაჲთა იყოს იგი პირმშო მრავალთა შორის ძმათა; რადგან ისინი, ვინც წინასწარ სცნო, წინასწარვე აირჩია თავისი ძის ხატის მსგავსებად, რათა იგი ყოფილიყო პირმშო მრავალ ძმას შორის. For whom he did foreknow, he also did predestinate to be conformed to the image of his Son, that he might be the firstborn among many brethren. Ибо кого Он предузнал, тем и предопределил быть подобными образу Сына Своего, дабы Он был первородным между многими братиями. и=`хже бо пред\ъувjь'дjь, [тjь'хъ] и= пред\ъуста'ви соwбра'зныхъ бы'ти w='бразу сн~а сво­егw`, jа='кw бы'ти _е=му` перворо'дну во мно'гихъ бра'тiяхъ:
8:30 οὓς δὲ προ­ώρισεν τούτους καὶ ἐκάλεσεν καὶ οὓς ἐκάλεσεν τούτους καὶ ἐδικαίωσεν οὓς δὲ ἐδικαίωσεν τούτους καὶ ἐδόξασεν quos autem prae­de­s­tinavit, hos et vocavit; et quos vocavit, hos et iu­s­ti­fi­cavit; quos autem iu­s­ti­fi­cavit, illos et glori­fi­cavit. ხოლო რომელნი-იგი წინაწარ განაჩინნა, მათცა უწოდა; და რომელთა-იგი უწოდა, იგინიცა განამართლნა; და რომელნი-იგი განამართლნა, იგინიცა ადიდნა. ხოლო რომელნიც წინასწარ აირჩია, იგივენი იხმო, და რომელნიც იხმო, იგივენი გაამართლა, და რომელნიც გაამართლა, იგივენი განადიდა. Moreover whom he did predestinate, them he also called: and whom he called, them he also justified: and whom he justified, them he also glorified. А кого Он предопределил, тех и призвал, а кого призвал, тех и оправдал; а кого оправдал, тех и прославил. а= и=`хже пред\ъуста'ви, тjь'хъ и= при­зва`: а= и=`хже при­зва`, си'хъ и= w=правда`: а= и=`хже w=правда`, си'хъ и= просла'ви.
8:31 τί οὖν ἐροῦμεν προ­̀ς ταῦτα εἰ ὁ θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν τίς καθ᾿ ἡμῶν Quid ergo dicemus ad hae­c? Si Deus pro nobis, quis con­tra nos? რაჲ-მე უკუე ვთქუათ ამისთჳს? უკუეთუ ღმერთი ჩუენ კერძო არს, ვინ არს ძჳრის მყოფელ ჩუენდა? მერედა, რას ვიტყვით ამაზე? თუკი ღმერთი ჩვენსკენაა, მაშ, ვინღაა ჩვენს წინააღმდეგ? What shall we then say to these things? If God be for us, who can be against us? Что же сказать на это? Если Бог за нас, кто против нас? Что` о_у=`бо рече'мъ къ си'мъ, а='ще бг~ъ по на'съ, кто` на ны`;
8:32 ὅς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο ἀλλὰ ὑπὲρ ἡμῶν πάν­των παρέδωκεν αὐτόν πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάν­τα ἡμῖν χαρί­σε­ται Qui Filio suo non pepercit, sed pro nobis omni­bus tradidit illum, quomodo non etiam cum illo omnia nobis donabit? რომელმან-იგი ძესაცა თჳსსა არა ჰრიდა, არამედ ჩუენ ყოველთათჳს მისცა იგი, ვითარ უკუე არა მითურთ ყოველივე მოგუანიჭოს ჩუენ? ის, ვინც თავისი ძეც არ დაინდო, არამედ ყველა ჩვენგანისთვის გასწირა იგი, როგორღა არ მოგვანიჭებს მასთან ერთად ყოველს? He that spared not his own Son, but delivered him up for us all, how shall he not with him also freely give us all things? Тот, Который Сына Своего не пощадил, но предал Его за всех нас, как с Ним не дарует нам и всего? И='же о_у='бw сво­егw` сн~а не пощадjь`, но за на'съ всjь'хъ преда'лъ _е='сть _е=го`, ка'кw о_у=`бо не и= съ ни'мъ вся^ на'мъ да'р­ст­вуетъ;
8:33 τίς ἐγκαλέσει κατα­̀ ἐκλεκτῶν θεοῦ θεὸς ὁ δικαιῶν Quis accusabit adversus electos Dei? Deus, qui iu­s­ti­fi­cat? ვინ არს მაბრალობელ რჩეულთა მათ ღმრთისათა? ღმერთი არს განმამართლებელ. ვინ გაამტყუნებს ღვთის რჩეულთ? თვით ღმერთი ამართლებს მათ. Who shall lay any thing to the charge of God's elect? It is God that justifieth. Кто будет обвинять избранных Божиих? Бог оправдывает их. Кто` по­е'млетъ на и=збра^н­ныя бж~iя, бг~ъ w=правда'яй.
8:34 τίς ὁ κατα­κρινῶν Χριστὸς Ἰησοῦς ὁ ἀπο­θανών μᾶλλον δὲ ἐγερθείς ὃς καί ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ ὃς καὶ ἐν­τυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν Quis est qui con­dem­net? Chri­s­tus Iesus, qui mortuus est, im­mo qui su­scita­tus est, qui et est ad dexteram Dei, qui etiam interpellat pro nobis? და ვინ არს დამსჯელ? ქრისტე იესუ, რომელი მოკუდა, უფროჲს-ღა აღდგა; რომელი-იგი არს მარჯუენით ღმრთისა, რომელიცა-იგი მეოხ არს ჩუენთჳს. ანდა ვინ არის მსჯავრმდები? ქრისტე იესო მოკვდა, მაგრამ აღდგა კიდეც: იგია ღვთის მარჯვნივ, იგია მეოხი ჩვენი. Who is he that condemneth? It is Christ that died, yea rather, that is risen again, who is even at the right hand of God, who also maketh intercession for us. Кто осуждает? Христос Иисус умер, но и воскрес: Он и одесную Бога, Он и ходатайствует за нас. Кто` w=сужда'яй; Хр\сто'съ i=и~съ о_у=ме'рый, па'че же и= воскре'сый, и='же и= _е='сть w= десну'ю бг~а, и='же и= хода'тай­ст­вуетъ w= на'съ.
8:35 τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπο­̀ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα Quis nos separabit a caritate Chri­s­ti? Tribulatio an angu­s­tia an persecutio an fames an nuditas an pericu­lum an gladius? ვინ განმაშორნეს ჩუენ სიყუარულსა მას ქრისტესსა: ჭირმან ანუ იწროებამან, დევნამან ანუ სიყმილმან, შიშლოებამან ანუ ურვამან ანუ მახვილმან? ვითარცა წერილ არს: რა განგვაშორებს ქრისტეს სიყვარულს: ვიწროება თუ ურვა, დევნა თუ შიმშილი, სიშიშვლე თუ საფრთხე, ანდა მახვილი? Who shall separate us from the love of Christ? shall tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? Кто отлучит нас от любви Божией: скорбь, или теснота, или гонение, или голод, или нагота, или опасность, или меч? как написано: Кто` ны` разлучи'тъ w\т­ любве` бж~iя, ско'рбь ли, и=ли` тjьснота`, и=ли` гоне'нiе, и=ли` гла'дъ, и=ли` нагота`, и=ли` бjьда`, и=ли` ме'чь; jа='коже _е='сть пи'сано:
8:36 καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκεν σοῦ θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλογίσθημεν ὡς προ­́βατα σφαγῆς Sicut scrip­tum est: «Prop­ter te morti­fi­camur tota di­e, ae­s­ti­mati sumus ut oves occisio­nis». რამეთუ შენთჳს მოვწყდებით ჩუენ მარადღე და შევირაცხებით ჩუენ, ვითარცა ცხოვარნი კლვადნი. (როგორც დაიწერა: „შენთვის გვხოცავენ ყოველდღე: ცხვრებად გვთვლიან, დასაკლავად განწირულებად“). As it is written, For thy sake we are killed all the day long; we are accounted as sheep for the slaughter. за Тебя умерщвляют нас всякий день, считают нас за овец, обреченных на заклание. jа='кw теб_е` ра'ди о_у=мерщвля'еми _е='смы ве'сь де'нь: вмjьни'хомся jа='коже _о='вцы заколе'нiя.
8:37 ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν δια­̀ τοῦ ἀγαπήσαν­τος ἡμᾶς Sed in his omni­bus supervincimus per eum, qui dilexit nos. არამედ ამას ყოველსა ზედა ვსძლევთ ჩუენ მის მიერ, რომელმანცა-იგი შემიყუარნა ჩუენ, ყოველივე ამას ვძლევთ მისი წყალობით, ვინც შეგვიყვარა. Nay, in all these things we are more than conquerors through him that loved us. Но все сие преодолеваем силою Возлюбившего нас. Но во всjь'хъ си'хъ препобjьжда'емъ за воз­лю'бльшаго ны`.
8:38 πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνα­τος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλον­τα οὔτε δυνάμεις Cer­tus sum enim quia ne­que mors ne­que vita ne­que angeli ne­que principa­tus ne­que in­s­tantia ne­que futura ne­que virtutes რამეთუ მრწამს მე, ვითარმედ არცა სიკუდილმან, არცა ცხორებამან, არცა ანგელოზთა, არცა მთავრობათა, არცა ძალთა, არცა ამან სოფელმან, არცა მან სოფელმან, რადგანაც მწამს, რომ ვერც სიკვდილი და ვერც სიცოცხლე, ვერც ანგელოზნი და ვერც მთავრობანი, ვერც ძალნი, ვერც აწმყო, ვერც მომავალი, For I am persuaded, that neither death, nor life, nor angels, nor principalities, nor powers, nor things present, nor things to come, Ибо я уверен, что ни смерть, ни жизнь, ни Ангелы, ни Начала, ни Силы, ни настоящее, ни будущее, И=звjьсти'хся бо, jа='кw ни сме'рть, ни живо'тъ, ни а='гг~ли, ни нача^ла, ниже` си'лы, ни настоя^щая, ни гряду^щая,
8:39 οὔτε ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνή­σε­ται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπο­̀ τῆς ἀγάπης τοῦ θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν ne­que altitudo ne­que profun­dum ne­que alia quae­libet cre­atura poterit nos separare a caritate Dei, quae­ est in Chri­s­to Iesu Domino no­s­t­ro. არცა სიმაღლეთა, არცა სიღრმეთა, არცა სხუამან დაბადებულმან შემიძლოს ჩუენ განყენებად სიყუარულსა ღმრთისასა, რომელ არს ქრისტე იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა. ვერც სიმაღლე, ვერც სიღრმე და ვერც რაიმე სხვა ქმნილება ვერ განგვაშორებს ღვთის სიყვარულს ჩვენს უფალ ქრისტე იესოში. Nor height, nor depth, nor any other creature, shall be able to separate us from the love of God, which is in Christ Jesus our Lord. ни высота, ни глубина, ни другая какая тварь не может отлучить нас от любви Божией во Христе Иисусе, Господе нашем. ни высота`, ни глубина`, ни и='на тва'рь ка'я воз­мо'жетъ на'съ разлучи'ти w\т­ любве` бж~iя, jа='же w= хр\стjь` i=и~сjь гд\сjь на'­шемъ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
ბერძნული ლექსიკონი