Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პავლეს ეპისტოლე რომაელთა მიმართ

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად
2:1 διὸ ἀναπολόγητος εἶ ὦ ἄνθρωπε πᾶς ὁ κρίνων ἐν ᾧ γὰρ κρίνεις τὸν ἕτερον σεαυτὸν κατα­κρίνεις τὰ γὰρ αὐτὰ πράσ­σεις ὁ κρίνων Prop­ter quod inexcusabilis es, o homo om­nis, qui iudicas. In quo enim iudicas alterum, teipsum con­demnas; eadem enim agis, qui iudicas. ამისთჳს ვერ სიტყჳს მიმგებელ ხარ, ჵ კაცო, ყოველი, რომელიცა შჯი, რამეთუ რომლითა შჯი მოყუასსა, თავსა თჳსსა დაიშჯი, რამეთუ მასვე იქმ, რომელსაცა შჯი. ამიტომ თავს ვერ იმართლებ, ვინც უნდა იყო, კაცო, რომელიც განიკითხავ, რადგანაც სხვისი განმკითხველი განსჯით შენსავე თავსა სდებ მსჯავრს, ვინაიდან იმასვე სჩადიხარ, რისთვისაც განიკითხავ. Therefore thou art inexcusable, O man, whosoever thou art that judgest: for wherein thou judgest another, thou condemnest thyself; for thou that judgest doest the same things. Итак, неизвинителен ты, всякий человек, судящий другого, ибо тем же судом, каким судишь другого, осуждаешь себя, потому что, судя другого, делаешь тó же. Сегw` ра'ди без\ъw\т­вjь'тенъ _е=си`, _w, человjь'че вся'къ судя'й: и='мже бо судо'мъ су'диши дру'га, себе` w=сужда'еши, та^яжде бо твори'ши судя'й.
2:2 οἴδαμεν δὲ ὅτι τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ ἐστιν κατα­̀ ἀλήθειαν ἐπι­̀ τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσ­σον­τας Scimus enim quoniam iudici­um Dei est secun­dum veritatem in eos, qui talia agunt. ესე უწყით, რამეთუ საშჯელი ღმრთისაჲ ჭეშმარიტ არს ესევითარისა მოქმედთათჳს. ხოლო ჩვენ ვიცით, რომ, ჭეშმარიტებისამებრ, არის ღვთის მსჯავრი ყოველივე ამის მოქმედთა მიმართ. But we are sure that the judgment of God is according to truth against them which commit such things. А мы знаем, что поистине есть суд Божий на делающих такие дела. Вjь'мы же, jа='кw су'дъ бж~iй _е='сть по­и'стин­нjь на творя'щихъ такова'я.
2:3 λογίζῃ δὲ τοῦτο ὦ ἄνθρωπε ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσ­σον­τας καὶ ποιῶν αὐτά ὅτι σὺ ἐκφεύξῃ τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ Exi­s­ti­mas autem hoc, o homo, qui iudicas eos, qui talia agunt, et facis ea, quia tu effugi­es iudici­um Dei? ამას სამე ჰგონება, ჵ კაცო, რომელი შჯი ესევითარისა მოქმედთა მათ და იქმ მასვე ვითარ-მე შენ განერე საშჯელსა ღმრთისასა? იქნებ გგონია, კაცო, რომ თავს დააღწევ ღვთის მსჯავრს რაკიღა განიკითხავ ამის მოქმედს და თვითონ კი მასვე სჩადიხარ? And thinkest thou this, O man, that judgest them which do such things, and doest the same, that thou shalt escape the judgment of God? Неужели думаешь ты, человек, что избежишь суда Божия, осуждая делающих такие дела и (сам) делая тó же? Помышля'еши ли же сiе`, _w, человjь'че, судя'й такова'я творя'щымъ и= творя` са'мъ та^яжде, jа='кw ты` и=збjьжи'ши ли суда` бж~iя,
2:4 ἢ τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας κατα­φρονεῖς ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει An divitias benignita­tis eius et pati­entiae­ et longanimita­tis con­tem­nis, ignorans quoniam benignitas Dei ad pae­nitentiam te adducit? ანუ სიმდიდრესა მას სიტკბოებისა მისისასა და თავს-დებასა და სულგრძელებასა შეურაცხ-ჰყოფ, ვერ გიცნობიეს, რამეთუ სიტკბოებაჲ ღმრთისაჲ სინანულად მოგიყვანებს შენ? ან აქნებ უგულებელყოფ მისი სიკეთის, ლმობიერებისა თუ სულგრძელობის სიუხვეს და ვერ შეგიგნია, რომ ღვთის სიკეთეს სინანულისაკენ მიჰყავხარ? Or despisest thou the riches of his goodness and forbearance and longsuffering; not knowing that the goodness of God leadeth thee to repentance? Или пренебрегаешь богатство благости, кротости и долготерпения Божия, не разумея, что благость Божия ведет тебя к покаянию? и=ли` w= бога'т­ст­вjь бл~гости _е=гw` и= кро'тости и= долготерпjь'нiи неради'ши, не вjь'дый, jа='кw бл~гость бж~iя на покая'нiе тя` веде'тъ;
2:5 κατα­̀ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀπο­καλύψεως δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ Secun­dum duritiam autem tuam et impae­nitens cor thesaurizas tibi iram in di­e irae­ et revelatio­nis iu­s­ti iudicii Dei, ხოლო სიფიცხლითა მაგით შენითა და შეუნანებელითა გულითა იუნჯებ თავისა შენისა რისხვასა დღესა მას რისხვისა და გამოჩინებისა და მართლმსაჯულებისა ღმრთისასა, შენ კი სიკერპითა და უსინანულო გულით თვითონვე იუნჯებ რისხვას ღვთის რისხვისა და მისი მართალი მსჯავრის გამოცხადების დღისთვის, But after thy hardness and impenitent heart treasurest up unto thyself wrath against the day of wrath and revelation of the righteous judgment of God; Но, по упорству твоему и нераскаянному сердцу, ты сам себе собираешь гнев на день гнева и откровения праведного суда от Бога, По жесто'кости же тво­е'й и= непока'ян­ному се'рдцу, собира'еши себjь` гнjь'въ въ де'нь гнjь'ва и= w\т­крове'нiя прв\днагw суда` бж~iя,
2:6 ὃς ἀπο­δώσει ἑκάστῳ κατα­̀ τὰ ἔργα αὐτοῦ qui reddet unicui­que secun­dum opera eius: რომელმან მიაგოს კაცად-კაცადსა საქმეთა მისთაებრ: როცა, მათი საქმისამებრ, კუთვნილს მიაგებს ყველას: Who will render to every man according to his deeds: Который воздаст каждому по делам его: и='же воз­да'стъ ко­ему'ждо по дjьлw'мъ _е=гw`:
2:7 τοῖς μὲν καθ᾿ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσιν ζωὴν αἰώνιον his quidem, qui secun­dum pati­entiam boni operis gloriam et honorem et incor­rup­tionem quae­runt, vitam aeternam; მოთმინეთა მათ საქმისა კეთილისათა - დიდებაჲ და პატივი და უხრწნელებაჲ, რომელნი ეძიებენ ცხორებასა საუკუნესა; მათ, ვინც კეთილი საქმის ერთგულებით დიდებას, პატივსა და უხრწნელებას მიელტვის, საუკუნო სიცოცხლეს; To them who by patient continuance in well doing seek for glory and honour and immortality, eternal life: тем, которые постоянством в добром деле ищут славы, чести и бессмертия, - жизнь вечную; w='вымъ о_у='бw, по терпjь'нiю дjь'ла бл~га'гw, сла'вы и= че'сти и= нетлjь'нiя и='щущымъ, живо'тъ вjь'чный:
2:8 τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας καὶ ἀπειθοῦσι τῇ ἀληθείᾳ πειθο­μέ­νοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ ὀργὴ καὶ θυμός his autem, qui ex con­tentione et non oboediunt veritati, oboediunt autem iniquitati, ira et indignatio. ხოლო ჴდომისაგანთა მათ და ურჩთა ჭეშმარიტებისათა და მორჩილთა სიცრუისათა – რისხვაჲ და გულის წყრომაჲ. ხოლო მათ, ვინც ურჩობს და ჭეშმარიტებას კი არა, უსამართლობას ჰმორჩილებს, - გულისწყრომას და რისხვას. But unto them that are contentious, and do not obey the truth, but obey unrighteousness, indignation and wrath, а тем, которые упорствуют и не покоряются истине, но предаются неправде, - ярость и гнев. а= и=`же по рве'нiю противля'ют­ся о_у='бw и='стинjь, повину'ют­ся же непра'вдjь, jа='рость и= гнjь'въ.
2:9 θλῖψις καὶ στενοχωρία ἐπι­̀ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζο­μέ­νου τὸ κακόν Ἰουδαίου τε πρῶτον καὶ Ἕλληνος Tribulatio et angu­s­tia in omnem ani­mam homi­nis ope­rantis malum, Iudae­i primum et Grae­ci; ჭირი და იწროებაჲ ყოველსა ზედა სულსა კაცისასა, მოქმედსა ბოროტისასა, ჰურიასა პირველად და მერმე წარმართსა! ჭირი და ვიწროება ყველა ბოროტმოქმედი კაცის სულს, ჯერ იუდეველისას, მერე ბერძნისას. Tribulation and anguish, upon every soul of man that doeth evil, of the Jew first, and also of the Gentile; Скорбь и теснота всякой душе человека, делающего злое, во-первых, Иудея, потом и Еллина! Ско'рбь и= тjьснота` на вся'ку ду'шу человjь'ка творя'щагw sло'е, i=уде'а же пре'жде и= _е='ллина.
2:10 δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παν­τὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι gloria autem et honor et pax omni ope­ranti bo­num, Iudae­o primum et Grae­co. დიდებაჲ და პატივი და მშჳდობაჲ ყოველსა მოქმედსა კეთილისასა, ჰურიასა პირველად და მერმე წარმართსა! დიდება, პატივი და მშვიდობა ყველა კეთილისმოქმედს, ჯერ იუდეველს, მერე კი ბერძენს. But glory, honour, and peace, to every man that worketh good, to the Jew first, and also to the Gentile: Напротив, слава и честь и мир всякому, делающему доброе, во-первых, Иудею, потом и Еллину! [За\ч.] Сла'ва же и= че'сть и= ми'ръ вся'кому дjь'ла­ю­щему бл~го'е, i=уде'еви же пре'жде и= _е='ллину.
2:11 οὐ γάρ ἐστιν προ­σωπολημψία παρα­̀ τῷ θεῷ Non est enim personarum accep­tio apud Deum! რამეთუ არა არს თუალთ-ღებაჲ ღმრთისა თანა. რადგანაც მიკერძოება უცხოა ღვთისათვის. For there is no respect of persons with God. Ибо нет лицеприятия у Бога. Нjь'сть бо на лица^ зрjь'нiя о_у= бг~а.
2:12 ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον ἀνόμως καὶ ἀπο­λοῦν­ται καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον δια­̀ νόμου κριθήσον­ται Quicum­que enim sine lege peccave­runt, sine lege et peribunt; et, quicum­que in lege peccave­runt, per legem iudicabuntur. რამეთუ რომელთა-იგი უშჯულოდ შესცოდეს, უშჯულოდცა წარწყმდენ, და რომელთა შჯულსა შინა შესცოდეს, შჯულითაცა ისაჯნენ. ვინც ურჯულოდ შესცოდა, ურჯულოდვე წარწყმდება, ხოლო ვინც რჯულით სცოდა, რჯულითვე განიკითხება. For as many as have sinned without law shall also perish without law: and as many as have sinned in the law shall be judged by the law; Те, которые, не имея закона, согрешили, вне закона и погибнут; а те, которые под законом согрешили, по закону осудятся _Е=ли'цы бо беззако'н­нw {без\ъ зако'на} согрjьши'ша, беззако'н­нw {без\ъ зако'на} и= поги'бнутъ: и= _е=ли'цы въ зако'нjь согрjьши'ша, зако'номъ су'дъ прiи'мутъ:
2:13 οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ νόμου δίκαιοι παρα­̀ τῷ θεῷ ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ νόμου δικαιωθήσον­ται Non enim auditores legis iu­s­ti sunt apud Deum, sed factores legis iu­s­ti­fi­cabuntur. რამეთუ არა მსმენელნი შჯულისანი განმართლდნენ წინაშე ღმრთისა, არამედ მყოფელნი შჯულისანი განმართლდენ. რადგანაც რჯულის მსმენელნი კი არ არიან მართალნი ღვთის წინაშე, არამედ რჯულის აღმასრულებელნი გამართლდებიან. (For not the hearers of the law are just before God, but the doers of the law shall be justified. (потому что не слушатели закона праведны пред Богом, но исполнители закона оправданы будут, не слы'шателiе бо зако'на пра'ведни пред\ъ бг~омъ, но творцы` зако'на, сi'и w=правдя'т­ся:
2:14 ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχον­τα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῶσιν οὗτοι νόμον μὴ ἔχον­τες ἑαυτοῖς εἰσιν νόμος Cum enim gen­tes, quae­ legem non habent, naturaliter, quae­ legis sunt, faciunt, eiusmodi legem non haben­tes ipsi sibi sunt lex; რამეთუ წარმართთა, რომელთა შჯული არა აქუნ, და ბუნებითსა მას შჯულსა ჰყოფდეს; ამათ რამეთუ შჯულ არა აქუს, თავისა თჳსისათჳს შჯულ არიან: ვინაიდან როცა რჯულის არმქონე წარმართნი ბუნებრივად ასრულებენ რჯულს, მაშინ რჯულის არმქონენი თვითონვე არიან თავიანთი თავის რჯული. For when the Gentiles, which have not the law, do by nature the things contained in the law, these, having not the law, are a law unto themselves: ибо когда язычники, не имеющие закона, по природе законное делают, то, не имея закона, они сами себе закон: [[#За\ч 82.#]] _е=гда' бо jа=зы'цы, не и=му'ще зако'на, _е=сте­с­т­во'мъ закw'н­ная творя'тъ, сi'и, зако'на не и=му'ще, са'ми себjь` су'ть зако'нъ:
2:15 οἵτινες ἐνδείκνυν­ται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συν­ειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούν­των ἢ καὶ ἀπο­λογουμένων qui o­s­tendunt opus legis scrip­tum in cordi­bus suis, te­s­timoni­um simul redden­te illis con­­sci­entia ipsorum, et inter se invicem cogitationi­bus accusanti­bus aut etiam defendenti­bus, რომელნი გამოაჩინებენ საქმესა შჯულისასა, დაწერილსა გულთა შინა მათთა, თანა-მოწამებითა მათდა გონებისა მათისაჲთა და შორის ურთიერთას გულის სიტყუანი შეასმენდენ ანუ სიტყუას უგებდენ ისინი გვიჩვენებენ, რომ რჯულის საქმე გულის ფიცარზე უწერიათ, რასაც მოწმობენ მათი სინდისი და მათი აზრები, როძლებიც ხან ბრალს სდებენ, ხან კი ამართლებენ ერთმანეთს, Which shew the work of the law written in their hearts, their conscience also bearing witness, and their thoughts the mean while accusing or else excusing one another;) они показывают, что дело закона у них написано в сердцах, о чем свидетельствует совесть их и мысли их, то обвиняющие, то оправдывающие одна другую) и=`же jа=вля'ютъ дjь'ло зако'н­ное напи'сано въ сердца'хъ сво­и'хъ, спослу'ше­ст­ву­ю­щеи и=`мъ со'вjьсти, и= между` собо'ю помыслw'мъ w=сужда'ющымъ и=ли` w\т­вjьща'ющымъ,
2:16 ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρίνει ὁ θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατα­̀ τὸ εὐαγγέλιόν μου δια­̀ Χριστοῦ Ἰησοῦ in di­e, cum iudicabit Deus occulta homi­num secun­dum evangeli­um meum per Chri­s­tum Iesum. დღესა მას, რომელსა შჯიდეს ღმერთი დაფარულსა მას კაცთასა მსგავსად სახარებისა მის ჩემისა იესუ ქრისტეს მიერ. საიმდღისოდ, როცა, ჩემი სახარებისამებრ, ღმერთი განსჯის კაცთა ფარულ საქმეებს იესო ქრისტეს მიერ. In the day when God shall judge the secrets of men by Jesus Christ according to my gospel. в день, когда, по благовествованию моему, Бог будет судить тайные дела человеков через Иисуса Христа. въ де'нь, _е=гда` су'дитъ бг~ъ та^йная человjь'кwмъ, по бл~говjь'стiю мо­ему`, i=и~сомъ хр\сто'мъ.
2:17 εἰ δὲ σὺ Ἰουδαῖος ἐπο­νο­μάζῃ καὶ ἐπαναπαύῃ νόμῳ καὶ καυχᾶσαι ἐν θεῷ Si autem tu Iudae­us cognominaris et requi­e­scis in lege et gloriaris in De­o, უკუეთუ შენ ჰურიაჲ სახელ-გედების, და განისუენებ შჯულსა ზედა და იქადი ღმრთისა აჰა, შენ იუდეველი ხარ, თავს იმშვიდებ რჯულით და იქადი ღმერთს, Behold, thou art called a Jew, and restest in the law, and makest thy boast of God, Вот, ты называешься Иудеем, и успокаиваешь себя законом, и хвалишься Богом, Се`, ты` i=уде'й и=мену'ешися, и= почива'еши на зако'нjь, и= хва'лишися w= бз~jь,
2:18 καὶ γινώσκεις τὸ θέλημα καὶ δοκιμάζεις τὰ δια­φέρον­τα κατηχού­με­νος ἐκ τοῦ νόμου et no­s­ti Voluntatem et di­scer­nis potiora in­s­t­ruc­tus per legem, და იცი ნებაჲ იგი და გამოიცდი უმჯობესსა მას და სწავლულ ხარ შჯულისაგან ვისი ნებაც იცი და, რჯულით განსწავლული, ირჩევ უკეთესს. And knowest his will, and approvest the things that are more excellent, being instructed out of the law; и знаешь волю Его, и разумеешь лучшее, научаясь из закона, и= разумjь'еши во'лю, и= разсужда'еши лу^чшая, науча'емь w\т­ зако'на,
2:19 πέποιθάς τε σεαυτὸν ὁδηγὸν εἶναι τυφλῶν φῶς τῶν ἐν σκότει et con­fidis teipsum ducem esse cae­corum, lumen eorum, qui in tene­bris sunt, და ესავ თავსა შენსა წინამძღურად ბრმათა, ნათლად, რომელნი არიან ბნელსა შინა, თვითმრწმენს გგონია, რომ შენა ხარ ბრმათა მეგზური და ბნელში მყოფთა ნათელი, And art confident that thou thyself art a guide of the blind, a light of them which are in darkness, и уверен о себе, что ты путеводитель слепых, свет для находящихся во тьме, о_у=пова'я же себе` вожда` бы'ти слjьпы^мъ, свjь'та су'щымъ во тмjь`,
2:20 παιδευτὴν ἀφρόνων διδάσκαλον νηπίων ἔχον­τα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ eruditorem insipi­enti­um, magi­s­t­rum infanti­um, haben­tem formam sci­entiae­ et verita­tis in lege. მასწავლელად უგუნურთა, მოძღურად ჩჩჳლთა და გაქუს ხატი იგი მეცნიერებისაჲ და ჭეშმარიტებისაჲ შჯულსა შინა, უგუნურთა მასწავლებელი და ყრმათა მოძღვარი, რომელსაც გაქვს ცოდნისა და ჭეშმარიტების ნიმუში რჯულში. An instructor of the foolish, a teacher of babes, which hast the form of knowledge and of the truth in the law. наставник невежд, учитель младенцев, имеющий в законе образец ведения и истины: наказа'теля безу^мнымъ, о_у=чи'теля младе'нц_емъ, и=му'ща w='бразъ ра'зума и= и='стины въ зако'нjь:
2:21 ὁ οὖν διδάσκων ἕτερον σεαυτὸν οὐ διδάσκεις ὁ κηρύσ­σων μὴ κλέπτειν κλέπτεις Qui ergo ali­um doces, teipsum non doces? Qui prae­dicas non furan­dum, furaris? რომელი-ეგე ასწავებ მოყუასსა, თავსა თჳსსა არა ასწავებ; კი მაგრამ, სხვებს რომ ასწავლი, რად არ ასწავლი შენსავე თავს? Thou therefore which teachest another, teachest thou not thyself? thou that preachest a man should not steal, dost thou steal? как же ты, уча другого, не учишь себя самого? науча'я о_у=`бо и=на'го, себе' ли не о_у=чи'ши,
2:22 ὁ λέγων μὴ μοιχεύ­ειν μοιχεύ­εις ὁ βδελυσ­σό­με­νος τὰ εἴδωλα ἱεροσυλεῖς Qui dicis non moe­chan­dum, moe­charis? Qui abominaris idola, templa spolias? რომელი ჰქადაგებ არა-პარვასა, იპარავ; რომელი იტყჳ არა მრუშებასა, იმრუშებ; რომელსა გძაგან კერპნი, საკურთხეველსა სძარცუავ; ქადაგებ: არა იპაროო, და იპარავ? ამბობ: არ იმრუშოო, და მრუშობ? კერპები გძაგს და მკრეხელობ? Thou that sayest a man should not commit adultery, dost thou commit adultery? thou that abhorrest idols, dost thou commit sacrilege? Проповедуя не красть, крадешь? говоря: «не прелюбодействуй», прелюбодействуешь? гнушаясь идолов, святотатствуешь? проповjь'дая не кра'сти, кра'деши: глаго'ляй не прелюбы` твори'ти, прелюбы` твори'ши: гнуша'яся i='дwлъ, ст~а^я кра'деши:
2:23 ὃς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι δια­̀ τῆς παρα­βάσεως τοῦ νόμου τὸν θεὸν ἀτιμάζεις Qui in lege gloriaris, per prae­varicationem legis Deum inhonoras? რომელი შჯულითა იქადი, გარდასლვითა მაგით შჯულისაჲთა ღმერთსა შეურაცხ-ჰყოფ? რჯულს იქადი და რჯულის დარღვევით ღმერთს შეურაცხყოფ? Thou that makest thy boast of the law, through breaking the law dishonourest thou God? Хвалишься законом, а преступлением закона бесчестишь Бога? и='же въ зако'нjь хва'лишися, преступле'нiемъ зако'на бг~а безче'­ст­вуеши.
2:24 τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ θεοῦ δι᾿ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσιν καθὼς γέγραπται «Nomen enim Dei prop­ter vos blasphematur inter gen­tes», sicut scrip­tum est. რამეთუ სახელი ღმრთისაჲ თქუენთჳს იგმობვის წარმართთა შორის, ვითარცა წერილ არს. ვინაიდან, როგორც წერია, თქვენს გამო იგმობა ღვთის სახელი წარმართთა შორის. For the name of God is blasphemed among the Gentiles through you, as it is written. Ибо ради вас, как написано, имя Божие хулится у язычников. И='мя бо бж~iе ва'ми ху'лит­ся во jа=зы'цjьхъ, jа='коже _е='сть пи'сано.
2:25 περιτομὴ μὲν γὰρ ὠφελεῖ ἐὰν νόμον πράσ­σῃς ἐὰν δὲ παρα­βάτης νόμου ᾖς ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν Circumcisio quidem prode­s­t, si legem observes; si autem prae­varicator legis sis, circumcisio tua prae­puti­um facta est. რამეთუ წინადაცუეთილებაჲ სარგებელ არს, უკუეთუ შჯულსა იმარხავ, ხოლო უკუეთუ გარდამავალ იყო შჯულისა, წინადაცუეთილებაჲ შენი წინადაუცუეთელება იქმნა. წინადაცვეთილობა სარგოა, თუ რჯულს ასრულებ, ხოლო თუ რჯულს არღვევ, შენი წინადაცვეთილობა წინდაუცვეთელობად იქცევა. For circumcision verily profiteth, if thou keep the law: but if thou be a breaker of the law, thy circumcision is made uncircumcision. Обрезание полезно, если исполняешь закон; а если ты преступник закона, то обрезание твое стало необрезанием. W=брjь'занiе бо по'льзуетъ, а='ще зако'нъ твори'ши: а='ще же зако'на престу'пникъ _е=си`, w=брjь'занiе твое` неwбрjь'занiе бы'сть.
2:26 ἐὰν οὖν ἡ ἀκροβυστία τὰ δικαιώματα τοῦ νόμου φυλάσ­σῃ οὐχ ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ εἰς περιτομὴν λογισθή­σε­ται Si igitur prae­puti­um iu­s­titias legis cu­s­todiat, nonne prae­puti­um illius in circumcisionem reputabitur? აწ უკუე, უკუეთუ წინადაუცუეთელი იგი სიმართლესა შჯულისასა იმარხავს, არა-მე წინადაუცუეთელობაჲ იგი მისი წინადაცუეთილებად შეერაცხოსა? თუ წინადაუცვეთელი რჯულის მართლწესებს იცავს, განა მისი წინადაუცვეთელობა წინადაცვეთილობად არ შეერაცხება? Therefore if the uncircumcision keep the righteousness of the law, shall not his uncircumcision be counted for circumcision? Итак, если необрезанный соблюдает постановления закона, то его необрезание не вменится ли ему в обрезание? А='ще о_у=`бо неwбрjь'занiе w=правда'нiе зако'на сохрани'тъ, не неwбрjь'занiе ли _е=гw` во w=брjь'занiе вмjьни'т­ся,
2:27 καὶ κρινεῖ ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία τὸν νόμον τελοῦσα σὲ τὸν δια­̀ γράμμα­τος καὶ περιτομῆς παρα­βάτην νόμου Et iudicabit, quod ex natura est prae­puti­um legem con­sum­mans, te, qui per litteram et circumcisionem prae­varicator legis es. და გშჯიდეს ბუნებით წინადაცუეთელი იგი, შჯულისა აღმასრულებელი, შენ, რომელი-ეგე წიგნითა და წინადაცუეთითა შჯულისა გარდამავალ ხარ! ეგეც არ იყოს ბუნებით წინადაუცვეთელი, რომელიც რჯულს ასრულებს, განა არ განგსჯის შენ, რომელიც, წერილისა და წინადაცვეთილობის მიუხედავად, რჯულს არღვევ? And shall not uncircumcision which is by nature, if it fulfil the law, judge thee, who by the letter and circumcision dost transgress the law? И необрезанный по природе, исполняющий закон, не осудит ли тебя, преступника закона при Писании и обрезании? и= w=су'дитъ _е='же w\т­ _е=сте­ст­ва` неwбрjь'занiе, зако'нъ соверша'ющее, тебе`, и='же писа'нiемъ и= w=брjь'занiемъ _е=си` престу'пникъ зако'на.
2:28 οὐ γὰρ ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖός ἐστιν οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή Non enim qui manife­s­to Iudae­us est, ne­que quae­ manife­s­to in carne circumcisio, რამეთუ არა რომელი-იგი ცხადად ჰურიაჲ არს, არცა რომელი ცხადად ჴორცითა წინადაცუეთილ, ვინაიდან იუდეველი ის კი არაა, ვინც გარეგნულადაა იადეველი, და არც წინადაცვეთილობაა ის, რაც გარეგნულია და ხორციელი. For he is not a Jew, which is one outwardly; neither is that circumcision, which is outward in the flesh: Ибо не тот Иудей, кто таков по наружности, и не то обрезание, которое наружно, на плоти; [[#За\ч 83.#]] Не бо` и='же jа='вjь, i=уде'й _е='сть, ни _е='же jа='вjь во пло'ти, w=брjь'занiе:
2:29 ἀλλ᾿ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος καὶ περιτομὴ καρδίας ἐν πνεύ­ματι οὐ γράμματι οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ θεοῦ sed qui in ab­scondito Iudae­us est, et circumcisio cordis in spiritu non littera, cuius laus non ex homini­bus sed ex De­o est. არამედ რომელი ფარულად ჰურიაჲ არს და წინადაცუეთილებაჲ გულისაჲ აქუს სულითა, არა წიგნითა, რომლისა-იგი ქებაჲ არა კაცთაგან არს, არამედ ღმრთისაგან. არამედ იუდეველი ისაა, ვინც შინაგანადაა იუდეველი, და წინადაცვეთაც ისაა, რაც გულისა და სულისმიერია და არა ასოსმიერი. ასე რომ, კაცთაგან კი არ იქება, არამედ ღვთისაგან. But he is a Jew, which is one inwardly; and circumcision is that of the heart, in the spirit, and not in the letter; whose praise is not of men, but of God. но тот Иудей, кто внутренно таков, и то обрезание, которое в сердце, по духу, а не по букве: ему и похвала не от людей, но от Бога. но и='же въ та'йнjь i=уде'й, и= w=брjь'занiе се'рдца ду'хомъ, [а=] не писа'нiемъ: _е=му'же похвала` не w\т­ человjь^къ, но w\т­ бг~а.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
ბერძნული ლექსიკონი