Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პავლეს ეპისტოლე რომაელთა მიმართ

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად
3:1 τί οὖν τὸ περισ­σὸν τοῦ Ἰουδαίου ἢ τίς ἡ ὠφέλεια τῆς περιτομῆς Quid ergo amplius est Iudae­o, aut quae­ utilitas circumcisio­nis? რაჲ-მე უკუე უმეტეს არს ჰურიისა მის, ანუ რაჲ-მე სარგებელი არს წინადაცუეთილებისაჲ? მაშ, რა უპირატესობა ახლავს იუდეველობას, და რა პატივი წინადაცვეთას? What advantage then hath the Jew? or what profit is there of circumcision? Итак, какое преимущество быть Иудеем, или какая польза от обрезания? Что` о_у=`бо ли'шшее i=уде'ю {ко'е о_у=`бо преиму'ще­с­т­во i=уде'а} ; и=ли` ка'я по'льза w=брjь'занiя;
3:2 πολὺ κατα­̀ πάν­τα τρόπον πρῶτον μὲν γὰρ ὅτι ἐπι­στεύ­θησαν τὰ λόγια τοῦ θεοῦ Mul­tum per omnem modum. Primum quidem, quia credita sunt illis eloquia Dei. ფრიად ყოვლითავე სახითა, პირველად უკუე, რამეთუ ჰრწმენნეს სიტყუანი ღმრთისანი. უპირატესობა დიდია ყოველნაირად: უწინარეს ყოვლისა კი იმდენად, რამდენადაც მათ მინდობილი აქვთ ღვთის სიტყვა. Much every way: chiefly, because that unto them were committed the oracles of God. Великое преимущество во всех отношениях, а наипаче в том, что им вверено слово Божие. Мно'гw, по вся'кому w='бразу: пе'рвjье {наипа'че} бо, jа='кw ввjь'р_ена бы'ша и=`мъ словеса` бж~iя.
3:3 τί γὰρ εἰ ἠπίστησάν τινες μὴ ἡ ἀπιστία αὐτῶν τὴν πίστιν τοῦ θεοῦ καταργήσει Quid enim, si quidam non credide­runt? Numquid incredulitas illorum fidem Dei evacuabit? არამედ რაჲ? ურწმუნო თუ ვინმე იქმნეს, ნუუკუე ურწმუნოებამან მათმან სარწმუნოებაჲ ღმრთისაჲ განაქარვოსა? მერედა რა? თუ ზოგიერთს არ სწამდა, განა მათი ურწმუნოება გააქარწყლებს ღვთის სარწმუნოებას? For what if some did not believe? shall their unbelief make the faith of God without effect? Ибо что же? если некоторые и неверны были, неверность их уничтожит ли верность Божию? Что' бо, а='ще не вjь'роваша нjь'цыи; _е=да` [о_у=`бо] невjь'р­ст­вiе и='хъ вjь'ру бж~iю о_у=праздни'тъ;
3:4 μὴ γένοιτο γινέσθω δὲ ὁ θεὸς ἀληθής πᾶς δὲ ἄνθρωπος ψεύ­στης καθὼς γέγραπται ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου καὶ νικήσεις ἐν τῷ κρίνεσθαί σε Absit! Ex­s­tet autem Deus verax, om­nis autem homo mendax, sicut scrip­tum est: «Ut iu­s­ti­fi­ceris in sermoni­bus tuis et vincas cum iudicaris». ნუ იყოფინ, იყავნ ღმერთი მხოლოჲ ჭეშმარიტ, და ყოველი კაცი ცრუ, ვითარცა წერილ არს: რაჲთა განჰმართლდე სიტყჳთა შენითა და სძლო შჯასა შენსა. არამც და არამც. ღმერთი ჭეშმარიტია, ყოველი კაცი კი - ცრუ, როგორც წერია: რათა გამართლდე შენი სიტყვებით და იმძლავრო განკითხვისას. God forbid: yea, let God be true, but every man a liar; as it is written, That thou mightest be justified in thy sayings, and mightest overcome when thou art judged. Никак. Бог верен, а всякий человек лжив, как написано: Ты праведен в словах Твоих и победишь в суде Твоем. Да не бу'детъ: да бу'детъ же бг~ъ и='стиненъ, вся'къ же человjь'къ ло'жь, jа='коже _е='сть пи'сано: jа='кw да w=правди'шися во словесjь'хъ тво­и'хъ, и= побjьди'ши, внегда` суди'ти ти`.
3:5 εἰ δὲ ἡ ἀδικία ἡμῶν θεοῦ δικαιοσύνην συνίστησιν τί ἐροῦμεν μὴ ἄδικος ὁ θεὸς ὁ ἐπι­φέρων τὴν ὀργήν κατα­̀ ἄνθρωπον λέγω Si autem iniu­s­titia no­s­t­ra iu­s­titiam Dei com­mendat, quid dicemus? Numquid iniu­s­tus Deus, qui infert iram? Secun­dum ho­minem dico. უკუეთუ სიცრუე ჩუენი სიმართლესა ღმრთისასა შეეტყუების, რაჲ-მე ვთქუათ? ნუუკუე სიცრუვე არსა ღმრთისა თანა, რომელმან მოავლინის რისხვაჲ მისი? კაცობრივ ვიტყჳ. ხოლო თუ ჩვენი უსამართლობა გზას უხსნის ღვთის სამართლიანობას, რას ვიტყვით? განა უსამართლოა ღმერთი, რომელიც გვრისხავს? კაცურად ვმსჯელობ. But if our unrighteousness commend the righteousness of God, what shall we say? Is God unrighteous who taketh vengeance? (I speak as a man) Если же наша неправда открывает правду Божию, то что скажем? не будет ли Бог несправедлив, когда изъявляет гнев? (говорю по человеческому рассуждению). А='ще ли непра'вда на'ша бж~iю пра'вду составля'етъ, что` рече'мъ, _е=да' ли непрв\днъ бг~ъ нанося'й гнjь'въ, по человjь'ку глаго'лю.
3:6 μὴ γένοιτο ἐπεὶ πῶς κρινεῖ ὁ θεὸς τὸν κόσμον Absit! Alioquin quomodo iudicabit Deus mun­dum? ნუ იყოფინ! უკუეთუ არა, ვითარ საჯოს ღმერთმან სოფელი? არამც და არამც. მაშ, როგორ განიკითხოს ღმერთმა ქვეყანა? God forbid: for then how shall God judge the world? Никак. Ибо иначе как Богу судить мир? Да не бу'детъ: поне'же ка'кw суди'ти и='мать бг~ъ мi'ру;
3:7 εἰ δὲ ἡ ἀλήθεια τοῦ θεοῦ ἐν τῷ ἐμῷ ψεύ­σματι ἐπερίσ­σευσεν εἰς τὴν δόξαν αὐτοῦ τί ἔτι κἀγὼ ὡς ἁμαρτωλὸς κρίνομαι Si enim veritas Dei in me­o mendacio abundavit in gloriam ipsius, quid adhuc et ego tamquam peccator iudicor? უკუეთუ ჭეშმარიტებაჲ ღმრთისაჲ ჩემითა მით სიცრუითა აღემატა სადიდებელად მისსა, რაჲსაღა მე ვითარცა ცოდვილი ვისაჯები? მაგრამ თუ ჩემი სიცრუით კიდევ უფრო მაღლდება ღვთის ჭეშმარიტება მის სადიდებლად, რატომღა განვისჯები, როგორც ცოდვილი? For if the truth of God hath more abounded through my lie unto his glory; why yet am I also judged as a sinner? Ибо, если верность Божия возвышается моею неверностью к славе Божией, за что еще меня же судить, как грешника? А='ще бо и='стина бж~iя въ мо­е'й лжи` и=збы'точе­с­т­вова въ сла'ву _е=гw`, что` _е=ще` и= а='зъ jа='кw грjь'шникъ w=сужда'юся;
3:8 καὶ μὴ καθὼς βλασφημούμεθα καὶ καθώς φασίν τινες ἡμᾶς λέγειν ὅτι ποιήσωμεν τὰ κακὰ ἵνα ἔλθῃ τὰ ἀγαθά ὧν τὸ κρίμα ἔνδικόν ἐστιν Et non, sicut blasphemamur, et sicut aiunt quidam nos dicere: «Faciamus mala, ut veniant bona»? Quorum damnatio iu­s­ta est. და არა ვითარცა ვიგმობვით, და ვითარცა იტყჳან ვინმე ჩუენდა სიტყუად, ვითარმედ ვქმნეთ ბოროტი, რაჲთა მოგჳჴდეს ჩუენ კეთილი? რომელთა განკითხვაჲ საშჯელსა შინა არს. მაშინ რატომ არ ვაკეთოთ ბოროტი, რათა გამოვიდეს მართალი, როგორც ავსიტყვაობენ ჩვენზე ზოგ-ზოგნი და ამბობენ, რომ ამას ვასწავლით. განა სამართლიანი არ იქნება მათი განკითხვა? And not rather, (as we be slanderously reported, and as some affirm that we say,) Let us do evil, that good may come? whose damnation is just. И не делать ли нам зло, чтобы вышло добро, как некоторые злословят нас и говорят, будто мы так учим? Праведен суд на таковых. И= не jа='коже ху'лимся, и= jа='коже глаго'лютъ нjь'цыи на'съ глаго'лати, jа='кw сотвори'мъ sла^я, да прiи'дутъ бл~га^я: и='хже су'дъ прв\днъ _е='сть.
3:9 τί οὖν προ­εχόμεθα οὐ πάν­τως προ­ῃτιασάμεθα γὰρ Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας πάν­τας ὑφ᾿ ἁμαρτίαν εἶναι Quid igitur? Prae­cellimus eos? Nequaquam! Antea enim causati sumus Iudae­os et Grae­cos omnes sub peccato esse, აწ უკუე რაჲ წინა-მე-ვჰმატთა? არა სამე, რამეთუ წინაწარვე ვაბრალეთ ჰურიათა და წარმართთა ყოველთა ცოდვასა ქუეშე ყოფაჲ. მერედა, რა? გვაქვს კი რაიმე უპირატესობა? არავითარი. ვინაიდან უკვე დავამტკიცე, რომ ყველანი, იუდეველებიცა და ბერძნებიც, ცოდვის ქვეშა ვართ. What then? are we better than they? No, in no wise: for we have before proved both Jews and Gentiles, that they are all under sin; Итак, что же? имеем ли мы преимущество? Нисколько. Ибо мы уже доказали, что как Иудеи, так и Еллины, все под грехом, Что` о_у=`бо; преимjь'емъ ли; Ника'коже: пред\ъукори'хомъ бо {пре'жде бо w=бвине'ни _е=смы`} i=уд_е'и же и= _е='ллины вся^ {вси`} под\ъ грjьхо'мъ бы'ти,
3:10 καθὼς γέγραπται ὅτι οὐκ ἔστιν δίκαιος οὐδὲ εἷς sicut scrip­tum est: «Non est iu­s­tus quisquam, ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: არავინ არს მართალ არცაღა ერთ, როგორც დაწერილია: არავინაა მართალი. As it is written, There is none righteous, no, not one: как написано: нет праведного ни одного; jа='коже _е='сть пи'сано, jа='кw нjь'сть прв\днъ никто'же:
3:11 οὐκ ἔστιν ὁ συνίων οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν θεόν non est intellegens, non est requirens Deum. არავინ არს გულისჴმისმყოფელ, არავინ არს გამომეძიებელ ღმრთისა; არავინაა გამგები: არავინ ეძებს ღმერთს. There is none that understandeth, there is none that seeketh after God. нет разумевающего; никто не ищет Бога; нjь'сть разумjьва'яй и= нjь'сть взыска'яй бг~а:
3:12 πάν­τες ἐξέκλιναν ἅμα ἠχρεώθησαν οὐκ ἔστιν ὁ ποιῶν χρηστότητα οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός Omnes declinave­runt, simul inutiles facti sunt; non est qui faciat bo­num, non est us­que ad unum. ყოველთავე მიაქციეს ერთბამად და უჴმარ იქმნნეს; არავინ არს, რომელმანმცა ქმნა სიტკბოებაჲ, არავინ არს მიერთადმდე. ყველა გზას ასცდა; ერთიანად უმაქნისნი გახდნენ; არ არის სიკეთის მქმნელი, არ არის არავინ. They are all gone out of the way, they are together become unprofitable; there is none that doeth good, no, not one. все совратились с пути, до одного негодны; нет делающего добро, нет ни одного. вси` о_у=клони'шася, вку'пjь непотре'бни бы'ша: нjь'сть творя'й бл~госты'ню, нjь'сть да'же до _е=ди'нагw.
3:13 τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν ταῖς γλώσ­σαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν ἰὸς ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν Sepulcrum patens est guttur eorum, linguis suis dolose agebant, vene­num aspidum sub labiis eorum, სამარე ზეაღებულ არს ჴორჴი მათი; ენითა მათითა ზაკუვიდეს; გესლი ასპიტთაჲ ბაგეთა მათთა, პირაშკმული სამარეა მათი ყელი; ენით ზაკვას იტყვიან; ასპიტთა გესლი სცხიათ ბაგეზე. Their throat is an open sepulchre; with their tongues they have used deceit; the poison of asps is under their lips: Гортань их - открытый гроб; языком своим обманывают; яд аспидов на губах их. Гро'бъ w\т­ве'рстъ горта'нь и='хъ, я=зы^ки сво­и'ми льща'ху: jа='дъ а='спiдwвъ под\ъ о_у=стна'ми и='хъ:
3:14 ὧν τὸ στόμα ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει quorum os maledictione et amaritudine ple­num est; რომელთაჲ პირი წყევითა და სიმწარითა სავსე არს. პირი წყევლითა და სიმწრით აქვთ სავსე. Whose mouth is full of cursing and bitterness: Уста их полны злословия и горечи. и='хже о_у=ста` кля'твы и= го'рести пw'лна су'ть.
3:15 ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν ἐκχέαι αἷμα veloces pedes eorum ad effunden­dum sanguinem, მალე არიან ფერჴნი მათნი დათხევად სისხლისა; ფეხმარდნი არიან სისხლის საღვრელად. Their feet are swift to shed blood: Ноги их быстры на пролитие крови; Скw'ры но'ги и='хъ пролiя'ти кро'вь:
3:16 σύν­τριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν contritio et infelicitas in viis eorum, შემუსრვაჲ და უბადრუკებაჲ არს გზათა მათთა; ნგრევა და ვარამია მათ გზაზე. Destruction and misery are in their ways: разрушение и пагуба на путях их; сокруше'нiе и= w=sлобле'нiе на путе'хъ и='хъ,
3:17 καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν et viam pacis non cognove­runt. და გზაჲ მშჳდობისაჲ არა იცნეს. ვერ უცვნიათ მშვიდობის გზა. And the way of peace have they not known: они не знают пути мира. и= пути` ми'рнагw не позна'ша.
3:18 οὐκ ἔστιν φόβος θεοῦ ἀπέναν­τι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν Non est timor Dei ante oculos eorum». არა არს შიში ღმრთისაჲ წინაშე თუალთა მათთა. ღვთის შიში არ არის მათ თვალწინ. There is no fear of God before their eyes. Нет страха Божия перед глазами их. Нjь'сть стра'ха бж~iя пред\ъ _о=чи'ма и='хъ.
3:19 οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ θεῷ Scimus autem quoniam, quae­cum­que lex loquitur, his, qui in lege sunt, loquitur, ut omne os ob­s­t­ruatur, et obnoxius fiat om­nis mundus De­o; ხოლო ესე უწყით, რამეთუ რაოდენსა შჯული იტყჳს, მათ ეტყჳს, რომელნი-იგი შჯულსა ქუეშე არიან, რაჲთა ყოველი პირი დაიყოს, და საშჯელსა თანა-მდებ იყოს ყოველი სოფელი ღმრთისაჲ, მაგრამ ჩვენ ვიცით, რომ რასაც რჯული ამბობს, რჯულის ქვეშევრდომთათვის ამბობს, რათა შეიკრას ყოველი პირი და მთელი ქვეყანა დაექვემდებაროს ღმერთის სამართალს. Now we know that what things soever the law saith, it saith to them who are under the law: that every mouth may be stopped, and all the world may become guilty before God. Но мы знаем, что закон, если что говорит, говорит к состоящим под законом, так что заграждаются всякие уста, и весь мир становится виновен пред Богом, [[#За\ч 84.#]] Вjь'мы же, jа='кw _е=ли^ка зако'нъ глаго'летъ, су'щымъ въ зако'нjь глаго'летъ: да вся^ка о_у=ста` заградя'т­ся, и= пови'ненъ бу'детъ ве'сь мi'ръ бг~ови:
3:20 διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθή­σε­ται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ δια­̀ γὰρ νόμου ἐπι­́γνωσις ἁμαρτίας quia ex operi­bus legis non iu­s­ti­fi­cabitur om­nis caro coram illo, per legem enim cognitio peccati. რამეთუ საქმეთაგან შჯულისათა არა განმართლდეს ყოველი ჴორციელი წინაშე მისსა, რამეთუ შჯულისაგან არს გამოცნობაჲ ცოდვისაჲ. ვინაიდან რჯულის საქმით ვერცერთი ხორციელი ვერ გამართლდება მის წინაშე, რადგანაც რჯულით შეიცნობა ცოდვა. Therefore by the deeds of the law there shall no flesh be justified in his sight: for by the law is the knowledge of sin. потому что делами закона не оправдается пред Ним никакая плоть; ибо законом познаётся грех. зане` w\т­ дjь'лъ зако'на не w=правди'т­ся вся'ка пло'ть пред\ъ ни'мъ: зако'номъ бо позна'нiе грjьха`.
3:21 νυνὶ δὲ χωρὶς νόμου δικαιοσύνη θεοῦ πεφανέρωται μαρτυρουμένη ὑπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προ­φητῶν Nunc autem sine lege iu­s­titia Dei manife­s­tata est, te­s­ti­fi­cata a Lege et Prophe­tis, ხოლო აწ თჳნიერ შჯულისა სიმართლე ღმრთისაჲ გამოჩინებულ არს წამებული შჯულისა მიერ და წინაწარმეტყუელთა, ახლა კი, გარდა რჯულისა, გამოჩნდა ღვთის სიმართლე, რასაც მოწმობენ წინასწარმეტყველნი და რჯული, But now the righteousness of God without the law is manifested, being witnessed by the law and the prophets; Но ныне, независимо от закона, явилась правда Божия, о которой свидетельствуют закон и пророки, Нн~jь же кромjь` зако'на пра'вда бж~iя jа=ви'ся, свидjь'тел­ст­вуема w\т­ зако'на и= пр\орw'къ.
3:22 δικαιοσύνη δὲ θεοῦ δια­̀ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς πάν­τας τοὺς πιστεύ­ον­τας οὐ γάρ ἐστιν δια­στολή iu­s­titia autem Dei per fidem Iesu Chri­s­ti, in omnes, qui credunt. Non enim est di­s­tinc­tio: ხოლო სიმართლე ღმრთჲსაი სარწმუნოებითა იესუ ქრისტესითა ყოველთა მიმართ და ყოველთა ზედა მორწმუნეთა, რამეთუ არა არს განწვალება, ხოლო სიმართლე ღვთისა იესო ქრისტეს რწმენით - ყველა მორწმუნისათვის, ვინაიდან არ არსებობს განსხვავება, Even the righteousness of God which is by faith of Jesus Christ unto all and upon all them that believe: for there is no difference: правда Божия через веру в Иисуса Христа во всех и на всех верующих, ибо нет различия, Пра'вда же бж~iя вjь'рою i=и~съ хр\сто'вою во всjь'хъ и= на всjь'хъ вjь'ру­ю­щихъ: нjь'сть бо ра'зн­ствiя,
3:23 πάν­τες γὰρ ἥμαρτον καὶ ὑστεροῦν­ται τῆς δόξης τοῦ θεοῦ omnes enim peccave­runt et egent gloria Dei, რამეთუ ყოველთავე შესცოდეს და დაკლებულ არიან დიდებისაგან ღმრთისა, რაკიღა ყველამ სცოდა და მოაკლდა ღვთის დიდებას. For all have sinned, and come short of the glory of God; потому что все согрешили и лишены славы Божией, вси' бо согрjьши'ша, и= лише'ни су'ть сла'вы бж~iя,
3:24 δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ αὐτοῦ χάριτι δια­̀ τῆς ἀπο­λυτρώσεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ iu­s­ti­fi­cati gra­tis per gratiam ipsius per redemp­tionem, quae­ est in Chri­s­to Iesu; ხოლო განმართლდებიან უსასყიდლოდ მადლითა მისითა და გამოჴსნითა მით იესუ ქრისტესითა. მაგრამ ყველანი უსასყიდლოდ მართლდებიან მისი მადლითა და იესო ქრისტესმიერი გამოსყიდვის წყალობით, Being justified freely by his grace through the redemption that is in Christ Jesus: получая оправдание даром, по благодати Его, искуплением во Христе Иисусе, w=правда'еми ту'не блг\дтiю _е=гw`, и=збавле'нiемъ, _е='же w= хр\стjь` i=и~сjь,
3:25 ὃν προ­έθετο ὁ θεὸς ἱλαστήριον δια­̀ τῆς πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ δια­̀ τὴν πάρεσιν τῶν προ­γεγονότων ἁμαρτημάτων quem proposuit Deus propitiatori­um per fidem in sanguine ipsius ad o­s­tensionem iu­s­titiae­ suae­, cum prae­termisisset prae­cedentia delicta რომელი-იგი წინაწარ განჰმზადა ღმერთმან სალხინებელად სარწმუნოებითა თჳსითა მით სისხლითა, გამოჩინებად სიმართლისა მისისა, მოტევებითა მით პირველთა ცოდვათაჲთა, ქრისტესი, რწმენის მეოხებით წინასწარ რომ დაადგინა ღმერთმა შენდობის მსხვერპლად, რათა ეჩვენებინა მისი სიმართლე უწინდელ ცოდვათა მიტევების გზით, Whom God hath set forth to be a propitiation through faith in his blood, to declare his righteousness for the remission of sins that are past, through the forbearance of God; которого Бог предложил в жертву умилостивления в Крови Его через веру, для показания правды Его в прощении грехов, соделанных прежде, _е=го'же предположи` бг~ъ w=чище'нiе вjь'рою въ кро'ви _е=гw`, въ jа=вле'нiе пра'вды сво­ея`, за w\т­пуще'нiе пре'жде бы'в­шихъ грjьхw'въ,
3:26 ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ θεοῦ προ­̀ς τὴν ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦν­τα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησοῦ in su­s­tentatione Dei, ad o­s­tensionem iu­s­titiae­ eius in hoc tempore, ut sit ipse iu­s­tus et iu­s­ti­fi­cans eum, qui ex fide est Iesu. თავს-დებითა ღმრთისაჲთა გამოჩინებად სიმართლისა მისისა ამათ ჟამთა, რაჲთა იყოს იგი მართალ და განმამართლებელ სარწმუნოებისაგან იესუჲსისა. რომელნიც სულგრძელად დაითმინა ღმერთმა, რათა გამოჩენილიყო მისი სიმართლე დღევანდელ დღეს, და ყოფილიყო იგი მართალი და იესოს მორწმუნეთა გამმართლებელი. To declare, I say, at this time his righteousness: that he might be just, and the justifier of him which believeth in Jesus. во время долготерпения Божия, к показанию правды Его в настоящее время, да явится Он праведным и оправдывающим верующего в Иисуса. въ долготерпjь'нiи бж~iи, и= въ показа'нiе пра'вды _е=гw` въ н­н~jьшнее вре'мя, во _е='же бы'ти _е=му` прв\дну и= w=правда'ющу су'щаго w\т­ вjь'ры i=и~совы.
3:27 ποῦ οὖν ἡ καύχησις ἐξεκλείσθη δια­̀ ποίου νόμου τῶν ἔργων οὐχί ἀλλὰ δια­̀ νόμου πίστεως Ubi est ergo gloriatio? Exclusa est. Per quam legem? Operum? Non, sed per legem fidei. სადა უკუე არს სიქადული იგი? და-მე-ყენებულ არსა? რომლითა-მე შჯულითა? საქმეთაგან-მეა? არა, არამედ შჯულისაგან სარწმუნოებისა. მაშ, სადღაა სიქადული? განქარებულა. კი მაგრამ, რომელი რჯულით? საქმეთა რჯულით? არა, არამედ რწმენის რჯულით. Where is boasting then? It is excluded. By what law? of works? Nay: but by the law of faith. Где же то, чем бы хвалиться? уничтожено. Каким законом? законом дел? Нет, но законом веры. Гдjь` о_у=`бо похвала`, w\т­гна'ся. Кото'рымъ зако'номъ; дjь'лы ли; Ни`, но зако'номъ вjь'ры.
3:28 λογιζόμεθα γὰρ δικαιοῦσθαι πίστει ἄνθρωπον χωρὶς ἔργων νόμου Arbitramur enim iu­s­ti­fi­cari ho­minem per fidem sine operi­bus legis. რამეთუ ვიტყჳთ განმართლებასა კაცისასა სარწმუნოებითა თჳნიერ საქმეთა შჯულისათა. რადგანაც ჩვენ ვამტკიცებთ, რომ კაცი რწმენით მართლდება, რჯულის საქმეთა მიუხედავად. Therefore we conclude that a man is justified by faith without the deeds of the law. Ибо мы признаём, что человек оправдывается верою, независимо от дел закона. [[#За\ч 85.#]] Мы'слимъ о_у=`бо вjь'рою w=правда'тися человjь'ку, без\ъ дjь'лъ зако'на.
3:29 ἢ Ἰουδαίων ὁ θεὸς μόνον οὐχὶ καὶ ἐθνῶν ναὶ καὶ ἐθνῶν An Iudae­orum Deus tan­tum? Nonne et genti­um? Im­mo et genti­um, ანუ ჰურიათაჲ-მე ხოლო არსა ღმერთი და არა წარმართთაჲცა? ჰე, წარმართთაჲცა. ნუთუ ღმერთი მხოლოდ იუდეველებისაა და არა წარმართებისაც? რა თქმა უნდა, წარმართებისაც. Is he the God of the Jews only? is he not also of the Gentiles? Yes, of the Gentiles also: Неужели Бог есть Бог Иудеев только, а не и язычников? Конечно, и язычников, И=ли` i=уде'_евъ бг~ъ то'кмw, а= не и= jа=зы'кwвъ; _Е='й, и= jа=зы'кwвъ:
3:30 εἴπερ εἷς ὁ θεός ὃς δικαιώσει περιτομὴν ἐκ πίστεως καὶ ἀκροβυστίαν δια­̀ τῆς πίστεως quo­ni­am quidem unus Deus, qui iu­s­ti­fi­cabit circumcisionem ex fide et prae­puti­um per fidem. ვინაჲთგან ერთ არს ღმერთი, რომელმან განამართლის წინადაცუეთილი სარწმუნოებითა და წინადაუცუეთელი მითვე სარწმუნოებითა. რადგანაც ერთია ღმერთი, რომელიც რწმენის გამო ამართლებს წინადაცვეთილთ, წინადაუცვეთელთ კი - რწმენით. Seeing it is one God, which shall justify the circumcision by faith, and uncircumcision through faith. потому что один Бог, Который оправдает обрезанных по вере и необрезанных через веру. поне'же _е=ди'нъ бг~ъ, и='же w=правди'тъ w=брjь'занiе w\т­ вjь'ры и= неwбрjь'занiе вjь'рою.
3:31 νόμον οὖν καταργοῦμεν δια­̀ τῆς πίστεως μὴ γένοιτο ἀλλὰ νόμον ἱστάνομεν Legem ergo de­s­t­ruimus per fidem? Absit, sed legem statuimus. აწ შჯულსა ნუ განვაქარვებთა სარწმუნოებითა მით? ნუ იყოფინ. არამედ შჯულსა დავამტკიცებთ. მაშ, ჩვენ რწმენით ვაქარწყლებთ რჯულს? არამც და არამც. არამედ ვამტკიცებთ მას. Do we then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish the law. Итак, мы уничтожаем закон верою? Никак; но закон утверждаем. Зако'нъ ли о_у=`бо разоря'емъ вjь'рою; Да не бу'детъ: но зако'нъ о_у=твержда'емъ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
ბერძნული ლექსიკონი