Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


პავლეს ეპისტოლე რომაელთა მიმართ

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად
4:1 τί οὖν ἐροῦμεν εὑρηκέναι Ἀβραὰμ τὸν προ­πάτορα ἡμῶν κατα­̀ σάρκα Quid ergo dicemus inve­nisse Abraham progenitorem no strum secun­dum carnem? რაჲ-მე უკუე ვთქუათ? იპოვა-მეა აბრაჰამ, მამაჲ იგი ჩუენი, ჴორციელად? რას ვიტყვით, განა აბრაამმა, ჩვენმა წინაპარმა, ხორციელად შეიძინა რამე? What shall we say then that Abraham our father, as pertaining to the flesh, hath found? Чтó же, скажем, Авраам, отец наш, приобрел по плоти? Что` о_у=`бо рече'мъ а=враа'ма _о=тца` на'­шего w=брjьсти` по пло'ти;
4:2 εἰ γὰρ Ἀβραὰμ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη ἔχει καύχημα ἀλλ᾿ οὐ προ­̀ς θεόν Si enim Abraham ex operi­bus iu­s­ti­fi­ca­tus est, habet gloriam sed non apud Deum. უკუეთუ აბრაჰამი საქმეთაგან განმართლდა, აქუს სიქადული, არამედ არა ღმრთისა მიმართ. თუ აბრაამი საქმეთაგან გამართლდა, დიახაც აქვს სასიქადულო, მაგრამ არა ღვთის წინაშე. For if Abraham were justified by works, he hath whereof to glory; but not before God. Если Авраам оправдался делами, он имеет похвалу, но не пред Богом. А='ще бо а=враа'мъ w\т­ дjь'лъ w=правда'ся, и='мать похвалу`, но не о_у= бг~а.
4:3 τί γὰρ ἡ γραφὴ λέγει ἐπι­́στευσεν δὲ Ἀβραὰμ τῷ θεῷ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην Quid enim Scrip­tura dicit? «Credidit autem Abraham De­o, et reputa­tum est illi ad iu­s­titiam». რასა უკუე იტყჳს წიგნი? ჰრწმენა აბრაჰამს ღმერთი და შეერაცხა მას სიმართლედ. ვინაიდან რას ამბობს წერილი? „ერწმუნა აბრაამი ღმერთს, და შეერაცხა მას სიმართლედ“. For what saith the scripture? Abraham believed God, and it was counted unto him for righteousness. Ибо чтó говорит Писание? Поверил Авраам Богу, и это вменилось ему в праведность. Что' бо писа'нiе глаго'летъ; вjь'рова же а=враа'мъ бг~ови, и= вмjьни'ся _е=му` въ пра'вду.
4:4 τῷ δὲ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κατα­̀ χάριν ἀλλὰ κατα­̀ ὀφείλημα Ei autem, qui ope­ratur, merces non reputatur secun­dum gratiam sed secun­dum debi­tum; ხოლო მოქმედსა მას სასყიდელი იგი არა შეერაცხების მადლით, არამედ თანა-ნადებით. ხოლო მოქმედს საზღაური მადლით კი არ მიეგება, არამედ ვალით. Now to him that worketh is the reward not reckoned of grace, but of debt. Воздаяние делающему вменяется не по милости, но по долгу. [[#За\ч 86.#]] Дjь'ла­ю­щему же мзда` не вмjьня'ет­ся по блг\дти, но по до'лгу:
4:5 τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ πιστεύ­ον­τι δὲ ἐπι­̀ τὸν δικαιοῦν­τα τὸν ἀσεβῆ λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην ei vero, qui non ope­ratur, sed credit in eum, qui iu­s­ti­fi­cat impi­um, reputatur fides eius ad iu­s­titiam, ხოლო რომელი-იგი არა იქმნ და ჰრწამნ ხოლო განმამართლებელი იგი უღმრთოჲსაჲ, შეერაცხების სარწმუნოებაჲ იგი მისი სიმართლედ. იმას კი, ვინც არ არის მოქმედი, მაგრამ სწამს იგი, ვინც ამართლებს უღმერთოს, სიმართლედ მისი რწმენა შეერაცხება. But to him that worketh not, but believeth on him that justifieth the ungodly, his faith is counted for righteousness. А не делающему, но верующему в Того, Кто оправдывает нечестивого, вера его вменяется в праведность. а= не дjь'ла­ю­щему, вjь'ру­ю­щему же во w=правда'ющаго нечести'ва, вмjьня'ет­ся вjь'ра _е=гw` въ пра'вду.
4:6 καθάπερ καὶ Δαυὶδ λέγει τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου ᾧ ὁ θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων sicut et David dicit beatitudinem homi­nis, cui Deus reputat iu­s­titiam sine operi­bus: ვითარცა-იგი დავით იტყჳს ნეტარებასა მას კაცისასა, რომელსაცა-იგი შეურაცხა ღმერთმან სიმართლე თჳნიერ საქმისა: ასე დავითიც ნეტარს უწოდებს კაცს, რომელსაც ღმერთი, საქმეთა მიუხედავად, შეურაცხავს სიმართლეს. Even as David also describeth the blessedness of the man, unto whom God imputeth righteousness without works, Так и Давид называет блаженным человека, которому Бог вменяет праведность независимо от дел: Jа='коже и= дв~дъ глаго'летъ бл~же'н­ство человjь'ка, _е=му'же вмjьня'етъ бг~ъ пра'вду, без\ъ дjь'лъ зако'на:
4:7 μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι «Beati, quorum remissae­ sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata. ნეტარ არიან, რომელთა მიეტევნენ უშჯულოებანი და რომელთა დაეფარნენ ცოდვანი; ნეტავი მათ, რომელთაც მიეტევათ ურჯულოებანი და დაეფარათ ცოდვანი. Saying, Blessed are they whose iniquities are forgiven, and whose sins are covered. Блаженны, чьи беззакония прощены и чьи грехи покрыты. бл~же'ни, и='хже w\т­пусти'шася беззакw'нiя и= и='хже при­кры'шася грjьси`:
4:8 μακάριος ἀνὴρ οὗ οὐ μὴ λογίσηται κύριος ἁμαρτίαν Bea­tus vir, cui non imputabit Dominus pecca­tum». ნეტარ არს კაცი, რომელსა არა შეურაცხა უფალმან ცოდვაჲ. ნეტავი მას, ვისაც უფალი არ შეურაცხავს ცოდვას. Blessed is the man to whom the Lord will not impute sin. Блажен человек, которому Господь не вменит греха. бл~же'нъ му'жъ, _е=му'же не вмjьни'тъ гд\сь грjьха`.
4:9 ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος ἐπι­̀ τὴν περιτομὴν ἢ καὶ ἐπι­̀ τὴν ἀκροβυστίαν λέγομεν γάρ ἐλογίσθη τῷ Ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην Beatitudo ergo hae­c in circumcisione an etiam in prae­putio? Dicimus enim: «Reputata est Abrahae­ fides ad iu­s­titiam». აწ უკუე ნეტარებაჲ ესე წინადაცუეთილებასა ზედა არსა ანუ წინადაუცუეთილებასაცა? რამეთუ ვიტყჳთ, ვითარმედ: შეერაცხა აბრაჰამს სარწმუნოებაჲ იგი მისი სიმართლედ. მაგრამ ეს ნეტარება წინადაცვეთილობას ეკუთვნის თუ წინადაუცვეთელობასაც? რადგანაც ჩვენ ვამბობთ, რომ აბრაამს სიმართლედ შეერაცხა რწმენა. Cometh this blessedness then upon the circumcision only, or upon the uncircumcision also? for we say that faith was reckoned to Abraham for righteousness. Блаженство сие относится к обрезанию, или к необрезанию? Мы говорим, что Аврааму вера вменилась в праведность. Бл~же'н­ство о_у=`бо сiе` на w=брjь'занiе ли, и=ли` на неwбрjь'занiе; Глаго'лемъ бо, jа='кw вмjьни'ся а=враа'му вjь'ра въ пра'вду.
4:10 πῶς οὖν ἐλογίσθη ἐν περιτομῇ ὄν­τι ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ οὐκ ἐν περιτομῇ ἀλλ᾿ ἐν ἀκροβυστίᾳ Quomodo ergo reputata est? In circumcisione an in prae­putio? Non in circumcisione sed in prae­putio: ვითარ უკუე შეერაცხა? წინადაცუეთილებასაღა იყო ანუ წინადაუცუეთილებასა? არა წინადაცუეთილებასა, არამედ წინადაუცუეთილებასა. როდის შეერაცხა? წინადაცვეთილობამდე თუ წინადაცვეთის შემდეგ? არა წინადაცვეთილობაში, არამედ წინადაუცვეთელს. How was it then reckoned? when he was in circumcision, or in uncircumcision? Not in circumcision, but in uncircumcision. Когда вменилась? по обрезании или до обрезания? Не по обрезании, а до обрезания. Ка'кw о_у=`бо вмjьни'ся _е=му`; во w=брjь'занiи ли су'щу, и=ли` въ неwбрjь'занiи; Не во w=брjь'занiи, но въ неwбрjь'занiи.
4:11 καὶ σημεῖον ἔλαβεν περιτομῆς σφραγῖδα τῆς δικαιοσύνης τῆς πίστεως τῆς ἐν τῇ ἀκροβυστίᾳ εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πατέρα πάν­των τῶν πιστευόν­των δι᾿ ἀκροβυστίας εἰς τὸ λογισθῆναι καὶ αὐτοῖς τὴν δικαιοσύνην et sig­num accepit circumcisio­nis, signacu­lum iu­s­titiae­ fidei, quae­ fuit in prae­putio, ut esset pater omni­um credenti­um per prae­puti­um, ut reputetur illis iu­s­titia, და სასწაულად მოიღო წინადაცუეთილებაჲ იგი ბეჭდად სიმართლისა სარწმუნოებისა მის წინადაუცუეთილებასა მას შინა, რაჲთა იყოს იგი მამად ყოველთა მორწმუნეთა წინადაუცუეთელთა, რაჲთა შეერაცხოს მათცა სიმართლედ. და მიიღო წინადაცვეთის ნიშანი, როგორც ბეჭედი რწმენით გამართლებისა, რომელიც წინადაუცვეთელობაში ჰქონდა, რათა გამხდარიყო ყველა წინადაუცვეთელი მორწმუნის მამა, და მათაც შერაცხოდათ სიმართლედ; And he received the sign of circumcision, a seal of the righteousness of the faith which he had yet being uncircumcised: that he might be the father of all them that believe, though they be not circumcised; that righteousness might be imputed unto them also: И знак обрезания он получил, как печать праведности через веру, которую имел в необрезании, так что он стал отцом всех верующих в необрезании, чтобы и им вменилась праведность, И= зна'менiе прiя'тъ w=брjь'занiя, печа'ть пра'вды вjь'ры, jа='же въ неwбрjь'занiи: jа='кw бы'ти _е=му` _о=тцу` всjь'хъ вjь'ру­ю­щихъ въ неwбрjь'занiи, во _е='же вмjьни'тися и= тjь^мъ въ пра'вду,
4:12 καὶ πατέρα περιτομῆς τοῖς οὐκ ἐκ περιτομῆς μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς στοιχοῦσιν τοῖς ἴχνεσιν τῆς ἐν ἀκροβυστίᾳ πίστεως τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ et pater circumcisio­nis his non tan­tum, qui ex circumcisione sunt, sed et qui sectantur ve­s­tigia eius, quae­ fuit in prae­putio, fidei patris no­s­t­ri Abrahae­. და მამად წინადაცუეთილებისა არა წინადაცუეთილებისათა მათ ხოლო, არამედ რომელნი ჰგიან კუალთა მათ ზედა წინადაუცუეთილებისა სარწმუნოებისათა მამისა ჩუენისა აბრაჰამისთა. ისევე, როგორც მამა წინადაცვეთილებისა: არა მარტო იმათი, ვინც მიიღო წინადაცვეთა, არამედ იმათიც, რომელნიც მისდევენ ჩვენი მამის აბრაამის რწმენის კვალს, რაც ჯერ კიდევ წინადაუცვეთელობისას ჰქონდა. And the father of circumcision to them who are not of the circumcision only, but who also walk in the steps of that faith of our father Abraham, which he had being yet uncircumcised. и отцом обрезанных, не только принявших обрезание, но и ходящих по следам веры отца нашего Авраама, которую имел он в необрезании. и= _о=тцу` w=брjь'занiя, не су'щымъ то'чiю w\т­ w=брjь'занiя, но и= ходя'щымъ въ стопа'хъ вjь'ры, jа='же [бjь`] въ неwбрjь'занiи _о=тца` на'­шегw а=враа'ма.
4:13 οὐ γὰρ δια­̀ νόμου ἡ ἐπαγγελία τῷ Ἀβραὰμ ἢ τῷ σπέρματι αὐτοῦ τὸ κληρονόμον αὐτὸν εἶναι κόσμου ἀλλὰ δια­̀ δικαιοσύνης πίστεως Non enim per legem promissio Abrahae­ aut semini eius, ut heres esset mundi, sed per iu­s­titiam fidei; რამეთუ არა შჯულისაგან იყო აღთქუმაჲ იგი აბრაჰამისი ანუ ნათესავისა მისისაჲ, რაჲთა იყოს იგი მკჳდრ სოფლისა, არამედ სიმართლითა მით სარწმუნოებისაჲთა. ვინაიდან აბრაამს და მის თესლს რჯულით როდი მიეცა აღთქმა, ყოფილიყო ქვეყნის მემკვიდრე, არამედ რწმენის სიმართლით. For the promise, that he should be the heir of the world, was not to Abraham, or to his seed, through the law, but through the righteousness of faith. Ибо не законом даровано Аврааму, или семени его, обетование - быть наследником мира, но праведностью веры. [[#За\ч 87.#]] Не зако'номъ бо w=бjьтова'нiе а=враа'му, и=ли` сjь'мени _е=гw`, _е='же бы'ти _е=му` наслjь'днику мi'рови, но пра'вдою вjь'ры.
4:14 εἰ γὰρ οἱ ἐκ νόμου κληρονόμοι κεκένωται ἡ πίστις καὶ κατήργηται ἡ ἐπαγγελία si enim qui ex lege heredes sunt, exinanita est fides, et abolita est promissio. რამეთუ უკუეთუ შჯულისაგანნი იგი არიან მკჳდრნი, ცალიერ არს სარწმუნოებაჲ, და განქარვებულ არიან აღთქუმანი იგი. რადგან თუ მემკვიდრენი რჯულისაგან არიან, ამაოა რწმენა და ფუჭია აღთქმა. For if they which are of the law be heirs, faith is made void, and the promise made of none effect: Если утверждающиеся на законе суть наследники, то тщетна вера, бездейственно обетование; А='ще бо су'щiи w\т­ зако'на наслjь^дницы, и=спраздни'ся вjь'ра, и= разори'ся w=бjьтова'нiе:
4:15 ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν κατεργάζεται οὗ δὲ οὐκ ἔστιν νόμος οὐδὲ παρα­́βασις Lex enim iram ope­ratur; ubi autem non est lex, nec prae­varicatio. რამეთუ შჯული რისხვასა შეიქმს, ხოლო სადა არა არს შჯული, მუნ არცა შჯულისა გარდასლვაჲ. ვინაიდან რჯული შეიქმს რისხვას, რადგან იქ, სადაც არ არის რჯული, არც დარღვევაა. Because the law worketh wrath: for where no law is, there is no transgression. ибо закон производит гнев, потому что, где нет закона, нет и преступления. зако'нъ бо гнjь'въ содjь'ловаетъ: и=дjь'же бо нjь'сть зако'на, [ту`] ни преступле'нiя.
4:16 δια­̀ τοῦτο ἐκ πίστεως ἵνα κατα­̀ χάριν εἰς τὸ εἶναι βεβαίαν τὴν ἐπαγγελίαν παν­τὶ τῷ σπέρματι οὐ τῷ ἐκ τοῦ νόμου μόνον ἀλλὰ καὶ τῷ ἐκ πίστεως Ἀβραάμ ὅς ἐστιν πατὴρ πάν­των ἡμῶν Ide­o ex fide, ut secun­dum gratiam, ut firma sit promissio omni semini, non ei, qui ex lege est solum, sed et ei, qui ex fide est Abrahae­ – qui est pater omni­um no­s­t­rum, ამისთჳს სარწმუნოებისაგან, რაჲთა მადლით იყოს მტკიცე აღთქუმაჲ იგი ყოვლისა ნათესავისაჲ, არა შჯულისაგანთა ხოლო, არამედ სარწმუნოებისაგანთაცა აბრაჰამისთა, რომელ არს მამაჲ ჩუენ ყოველთაჲ, მაშასადამე, რწმენისაგან, რათა იყოს რწმენით და განმტკიცდეს აღთქმა მთელი მოდგმის მიმართ: არა მარტო რჯულით, არამედ რწმენითაც აბრაამისა, რომელიც არის ყოველი ჩვენგანის მამა. Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all, Итак по вере, чтобы было по милости, дабы обетование было непреложно для всех, не только по закону, но и по вере потомков Авраама, который есть отец всем нам Сегw` ра'ди w\т­ вjь'ры, да по блг\дти, во _е='же бы'ти и=звjь'стну w=бjьтова'нiю всему` сjь'мени, не то'чiю су'щему w\т­ зако'на, но и= су'щему w\т­ вjь'ры а=враа'мовы, и='же _е='сть _о=те'цъ всjь^мъ на'мъ,
4:17 καθὼς γέγραπται ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε κατέναν­τι οὗ ἐπι­́στευσεν θεοῦ τοῦ ζῳοποι­οῦν­τος τοὺς νεκροὺς καὶ καλοῦν­τος τὰ μὴ ὄν­τα ὡς ὄν­τα sicut scrip­tum est: «Patrem multarum genti­um posui te» C, ante Deum, cui credidit, qui vivi­fi­cat mortuos et vocat ea, quae­ non sunt, quasi sint; ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: მამად მრავალთა თესლთა დაგადგინე შენ წინაშე პირსა, რომლისაჲ-იგი ჰრწმენა ღმრთისაჲ, რომელმან-იგი განაცხოველნის მკუდარნი და უწესნ არა-არსსა მას, ვითარცა არსსა. როგორც დაიწერა: „მე დაგადგინე მრავალი ხალხის მამად“ ღვთის წინაშე, რომელსაც ერწმუნა იგი, მკვდართა მაცოცხლებელსა და არმყოფთა ყოფად მხმობელს. (As it is written, I have made thee a father of many nations,) before him whom he believed, even God, who quickeneth the dead, and calleth those things which be not as though they were. (как написано: Я поставил тебя отцом многих народов) пред Богом, Которому он поверил, животворящим мертвых и называющим несуществующее, как существующее. jа='коже _е='сть пи'сано: jа='кw _о=тца` мнw'гимъ jа=зы'кwмъ положи'хъ тя`, пря'мw бг~у, _е=му'же вjь'рова, животворя'щему м_е'ртвыя и= нарица'ющу не су^щая jа='кw су^щая.
4:18 ὃς παρ᾿ ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι ἐπι­́στευσεν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸν πατέρα πολλῶν ἐθνῶν κατα­̀ τὸ εἰρημένον οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου qui con­tra spem in spe credidit, ut fi­eret pater multarum genti­um, secun­dum quod dic­tum est: «Sic erit semen tuum». რომელსა უსასოჲ იგი სასოებით ჰრწმენა, რაჲთა იყოს იგი მამად მრავალთა თესლთა, მსგავსად თქუმულისა მის: ესრე იყოს ნათესავი შენი. უსასოო სასოებით ერწმუნა, რათა გამხდარიყო მრავალი ხალხის მამა; როგორც ითქვა: „ასე იქნება შენი მოდგმა“. Who against hope believed in hope, that he might become the father of many nations; according to that which was spoken, So shall thy seed be. Он, сверх надежды, поверил с надеждою, через что сделался отцом многих народов, по сказанному: «так многочисленно будет семя твое». И='же па'че о_у=пова'нiя во о_у=пова'нiе вjь'рова, во _е='же бы'ти _е=му` _о=тцу` мнw'гимъ jа=зы'кwмъ, по рече'н­ному: та'кw бу'детъ сjь'мя твое`.
4:19 καὶ μὴ ἀσθενήσας τῇ πίστει κατενόησεν τὸ ἑαυτοῦ σῶμα ἤδη νενεκρωμένον ἑκατον­ταετής που ὑπάρχων καὶ τὴν νέκρωσιν τῆς μήτρας Σάρρας Et non infirma­tus fide con­sideravit corpus suum iam emortuum, cum fere cen­tum annorum esset, et emortuam vulvam Sarae­; და არა მოუძლურდა იგი სარწმუნოებითა, არა განიცადა თავი თჳსი, - რამეთუ კნინღა და მკუდარ იყვნეს ჴორცნი მისნი, რამეთუ ას წლის სადამე იყო, - და მკუდრობაჲ იგი საშოჲსა სარაჲსი. არ შერყევია რწმენა, თუმცაღა ას წელს მიტანებული ხედავდა, რომ მისი სხეული უკვე სიკვდილად იყო მიწურვილი და კვდებოდა საშოც სარასი; And being not weak in faith, he considered not his own body now dead, when he was about an hundred years old, neither yet the deadness of Sara's womb: И, не изнемогши в вере, он не помышлял, что тело его, почти столетнего, уже омертвело, и утроба Саррина в омертвении; И= не и=знемо'гъ вjь'рою, ни о_у=смотри` сво­ея` пло'ти о_у=же` о_у=мерщвле'н­ныя, столjь'тенъ нjь'гдjь сы'й, и= ме'ртвости ложе'снъ са'рриныхъ:
4:20 εἰς δὲ τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ θεοῦ οὐ διεκρίθη τῇ ἀπιστίᾳ ἀλλ᾿ ἐνεδυναμώθη τῇ πίστει δοὺς δόξαν τῷ θεῷ in repromissione autem Dei non hae­sitavit diffidentia, sed con­forta­tus est fide, dans gloriam De­o, ხოლო აღთქუმასა მას ღმრთისასა არა შეორგულდა ურწმუნოებითა, არამედ განძლიერდა სარწმუნოებითა, მისცა დიდებაჲ ღმერთსა არ შემკრთალა და არც ეჭვი შეჰპარვია ღვთის აღთქმაში, არამედ განმტკიცდა რწმენით და დიდება მიაგო ღმერთს. He staggered not at the promise of God through unbelief; but was strong in faith, giving glory to God; не поколебался в обетовании Божием неверием, но пребыл тверд в вере, воздав славу Богу во w=бjьтова'нiи же бж~iи не о_у=сумнjь'ся невjь'рованiемъ, но воз­мо'же вjь'рою, да'въ сла'ву бг~ови
4:21 καὶ πλη­ροφορηθεὶς ὅτι ὃ ἐπήγγελται δυνατός ἐστιν καὶ ποιῆσαι et ple­nissime sci­ens quia, quod promisit, potens est et facere. და გულ-სავსე იქმნა, ვითარმედ რომელმან-იგი აღუთქუა, შემძლებელ არს ყოფადცა. რადგანაც გულდანდობით სწამდა, რომ ვინც აღთქმა მისცა, მასვე შეეძლო აღთქმის აღსრულებაც. And being fully persuaded that, what he had promised, he was able also to perform. и будучи вполне уверен, что Он силен и исполнить обещанное. и= и=звjь'стенъ бы'въ, jа='кw, _е='же w=бjьща`, си'ленъ _е='сть и= сотвори'ти.
4:22 διὸ καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην Ide­o et reputa­tum est illi ad iu­s­titiam. ამისთჳსცა შეერაცხა მას სიმართლედ. ამიტომაც შეერაცხა მას სიმართლედ. And therefore it was imputed to him for righteousness. Потому и вменилось ему в праведность. Тjь'мже и= вмjьни'ся _е=му` въ пра'вду.
4:23 οὐκ ἐγράφη δὲ δι᾿ αὐτὸν μόνον ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ Non est autem scrip­tum tan­tum prop­ter ipsum: reputa­tum est illi, ხოლო არა დაიწერა მისთჳს ხოლო, რამეთუ შეერაცხა მას სიმართლედ, თუმცა მარტო მისთვის როდი დაიწერა, შეერაცხაო, Now it was not written for his sake alone, that it was imputed to him; А впрочем не в отношении к нему одному написано, что вменилось ему, Не пи'сано же бы'сть за того` _е=ди'наго то'чiю, jа='кw вмjьни'ся _е=му`,
4:24 ἀλλὰ καὶ δι᾿ ἡμᾶς οἷς μέλλει λογίζεσθαι τοῖς πιστεύ­ουσιν ἐπι­̀ τὸν ἐγείραν­τα Ἰησοῦν τὸν κύριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν sed et prop­ter nos, qui­bus reputabitur, credenti­bus in eum, qui su­scitavit Iesum Domi­num no­s­t­rum a mortuis, არამედ ჩუენთჳსცა, რომელთადა-ესე შერაცხვად არს, რომელთა გურწამს აღმადგინებელი უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი მკუდრეთით, არამედ ჩვენთვისაც: დიახ, ჩვენც შეგვერაცხება, რომელთაც გვწამს ის, ვინც მკვდრეთით აღადგინა უფალი ჩვენი იესო, But for us also, to whom it shall be imputed, if we believe on him that raised up Jesus our Lord from the dead; но и в отношении к нам; вменится и нам, верующим в Того, Кто воскресил из мертвых Иисуса Христа, Господа нашего, но и= за ны`, и=`мже хо'щетъ вмjьни'тися, вjь'ру­ю­щымъ въ воскр~си'в­шаго i=и~са хр\ста` гд\са на'­шего и=з\ъ ме'ртвыхъ,
4:25 ὃς παρεδόθη δια­̀ τὰ παρα­πτώματα ἡμῶν καὶ ἠγέρθη δια­̀ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν qui tradi­tus est prop­ter delicta no­s­t­ra et su­scita­tus est prop­ter iu­s­ti­fi­cationem no­s­t­ram. რომელი მიეცა ცოდვათა ჩუენთათჳს და აღდგა განმართლებისა ჩუენისათჳს. რომელიც გაცემულ იქნა ჩვენი ცოდვების გამო და აღდგა ჩვენს გასამართლებლად. Who was delivered for our offences, and was raised again for our justification. Который предан за грехи наши и воскрес для оправдания нашего. и='же пре'данъ бы'сть за прегрjьш_е'нiя на^ша и= воста` за w=правда'нiе на'­ше.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
ბერძნული ლექსიკონი