Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეოთხე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
10:1 καὶ τῷ Αχααβ ἑβδομήκον­τα υἱοὶ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἔγραψεν Ιου βιβλίον καὶ ἀπέστειλεν ἐν Σαμαρείᾳ προ­̀ς τοὺς ἄρχον­τας Σαμαρείας καὶ προ­̀ς τοὺς πρεσβυτέρους καὶ προ­̀ς τοὺς τιθηνοὺς υἱῶν Αχααβ λέγων Erant autem Achab sep­tuaginta filii in Samaria. Scripsit ergo Iehu litteras et misit in Samariam ad op­ti­mates civita­tis et ad maiores natu et ad nutricios filiorum Achab dicens: და იყუნეს აქაბისნი სამეოცდაათ ძე სამარიას. და მიწერა იუ რუვარტაკი სამარიად მთავართა მათ სამარიასათა და მოხუცებულთა მათ და მამამძუძეთა აქაბისთა და ჰრქუა: სამოცდაათი შვილი ჰყავდა აქაბს სამარიაში. დაწერა იეჰუმ წერილები და დაუგზავნა სამარიაში იზრეყელის მთავრებს, უხუცესებს და აქაბის გამზრდელებს; წერდა: У Ахава было семьдесят сыновей в Самарии. И написал Ииуй письма, и послал в Самарию к начальникам Изреельским, старейшинам и воспитателям детей Ахавовых, такого содержания: И= а=хаа'ву бjь'ша се'дмьдесятъ сы'нове во самарi'и. И= написа` писа'нiе i=иу'й и= посла` въ самарi'ю ко княз_е'мъ самарi'йскимъ и= къ старjь'йшинамъ и= ко корми'тел_емъ сынw'въ а=хаа'влихъ, глаго'ля: וּלְאַחְאָב שִׁבְעִים בָּנִים בְּשֹׁמְרוֹן; וַיִּכְתֹּב יֵהוּא סְפָרִים וַיִּשְׁלַח שֹׁמְרוֹן, אֶל־שָׂרֵי יִזְרְעֶאל הַזְּקֵנִים, וְאֶל־הָאֹמְנִים אַחְאָב לֵאמֹר׃ 0  وَكَانَ لأَخْآبَ سَبْعُونَ ابْناً يُقِيمُونَ فِي السَّامِرَةِ، فَكَتَبَ يَاهُو رَسَائِلَ بَعَثَ بِهَا إِلَى شُيُوخِ مَدِينَةِ يَزْرَعِيلَ وَإِلَى الْأَوْصِيَاءِ عَلَى أَبْنَاءِ أَخْآبَ قَائِلاً:
10:2 καὶ νῦν ὡς ἐὰν ἔλθῃ τὸ βιβλίον τοῦτο προ­̀ς ὑμᾶς μεθ᾿ ὑμῶν οἱ υἱοὶ τοῦ κυρίου ὑμῶν καὶ μεθ᾿ ὑμῶν τὸ ἅρμα καὶ οἱ ἵπποι καὶ πόλεις ὀχυραὶ καὶ τὰ ὅπλα «Statim ut acceperi­tis litteras has, qui habe­tis filios domini ve­s­t­ri et cur­rus et equos et civitatem firmam et arma, ვითარცა მოიწიოს თქუენდა წიგნი ესე, და თქუენ თანა არიან ძენი უფლისა თქუენისანი და თქუენ თანა არიან ეტლნი მისნი და საჴედარნი და ქალაქნი ძნელნი და საჭურველნი. როცა მოგივათ ეს წერილი, ხომ თქვენთან იქნებიან თქვენი ბატონიშვილები, თქვენს ხელთ იქნება ეტლები და ცხენები, ციხე-ქალაქი და საჭურველი. когда придет это письмо к вам, то, так как у вас и сыновья господина вашего, у вас же и колесницы, и кони, и укрепленный город, и оружие, - и= н­н~jь _е=гда` прiи'детъ писа'нiе сiе` къ ва'мъ, и= съ ва'ми сы'нове господи'на ва'­шегw, и= съ ва'ми кол_есни'цы и= ко'ни, и= гра'ды тв_е'рды и= _о=ру^жiя: וְעַתָּה, כְּבֹא הַסֵּפֶר הַזֶּה אֲלֵיכֶם, וְאִתְּכֶם בְּנֵי אֲדֹנֵיכֶם; וְאִתְּכֶם הָרֶכֶב וְהַסּוּסִים, וְעִיר מִבְצָר וְהַנָּשֶׁק׃  «مِنْ حَيْثُ أَنَّ أَبْنَاءَ سَيِّدِكُمْ لَدَيْكُمْ، وَمِنْ حَيْثُ أَنَّكُمْ تَمْتَلِكُونَ مَرْكَبَاتٍ وَخَيْلاً وَتَعْتَصِمُونَ بِمَدِينَةٍ مُحَصَّنَةٍ، وَعِنْدَكُمْ سِلاَحٌ، فَعِنْدَ تَلَقِّيكُمْ هَذِهِ الرِّسَالَةَ
10:3 καὶ ὄψεσθε τὸν ἀγαθὸν καὶ τὸν εὐθῆ ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ κυρίου ὑμῶν καὶ κατα­στήσετε αὐτὸν ἐπι­̀ τὸν θρόνον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ πολεμεῖτε ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου ὑμῶν eligite meliorem et iu­s­tiorem de filiis domini ve­s­t­ri et ponite eum super soli­um patris sui et pugnate pro domo domini ve­s­t­ri». იხილეთ და გამოირჩიეთ ძეთა მათგან უფლისა თქუენისათა და დაამტკიცეთ ზედა საყდარსა მას მამისა თჳსისასა და სცეთ ბრძოლა სახლსა ზედა უფ- ლისა თქუენისასა. ჰოდა, ამოარჩიეთ ბატონიშვილებიდან უკეთესი, ვინც თქვენ მოგწონთ, დასვით მამამისის ტახტზე და იბრძოლეთ თქვენი ბატონის სახლისთვის. выберите лучшего и достойнейшего из сыновей государя своего, и посадите на престол отца его, и воюйте за дом государя своего. и= о_у='зрите блага'го и= пра'ваго въ сынjь'хъ господи'на ва'­шегw, и= поста'вите _е=го` на престо'лjь _о=тца` _е=гw`, и= да вою'ете w= до'мjь господи'на ва'­шегw. וּרְאִיתֶם הַטּוֹב וְהַיָּשָׁר מִבְּנֵי אֲדֹנֵיכֶם, וְשַׂמְתֶּם עַל־כִּסֵּא אָבִיו; וְהִלָּחֲמוּ עַל־בֵּית אֲדֹנֵיכֶם׃  اخْتَارُوا الأَفْضَلَ مِنْ أَبْنَاءِ سَيِّدِكُمْ وَنَصِّبُوهُ مَلِكاً عَلَى عَرْشِ أَبِيهِ، وَدَافِعُوا عَنْ بَيْتِ مَوْلاَكُمْ».
10:4 καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα καὶ εἶπον ἰδοὺ οἱ δύο βασιλεῖς οὐκ ἔστησαν κατα­̀ προ­́σωπον αὐτοῦ καὶ πῶς στησόμεθα ἡμεῖς Timue­runt illi vehe­menter et dixe­runt: «Ecce duo reges non potue­runt stare coram eo, et quomodo nos valebimus resi­s­tere?». და შეეშინა ფრიად-ფრიად და თქუეს: აჰა, ორნი იგი მეფენი ვერ დამდგომ იქმნნეს წინაშე მისა, და ჩუენ ვითარმე დაუდგეთ წინაშე მისა? დიდად, დიდად შეშინდნენ და თქვეს: აჰა, ორი მეფე ვერ დაუდგა წინ, ჩვენ როგორღა დავუდგეთ? Они испугались чрезвычайно и сказали: вот, два царя не устояли перед ним, как же нам устоять? И= о_у=боя'шася sjьлw` и= рjь'ша: се`, два` царя^ не воз­мого'ста ста'ти проти'ву лицу` _е=гw`, и= ка'кw мы` ста'немъ; וַיִּרְאוּ מְאֹד מְאֹד, וַיֹּאמְרוּ, הִנֵּה שְׁנֵי הַמְּלָכִים, לֹא עָמְדוּ לְפָנָיו; וְאֵיךְ נַעֲמֹד אֲנָחְנוּ׃  فَاعْتَرَاهُمْ خَوْفٌ عَظِيمٌ وَقَالُوا: «هَا مَلِكَانِ قَدْ عَجَزَا عَنْ صَدِّهِ، فَكَيْفَ يُمْكِنُنَا نَحْنُ أَنْ نُوَاجِهَهُ؟»
10:5 καὶ ἀπέστειλαν οἱ ἐπι­̀ τοῦ οἴκου καὶ οἱ ἐπι­̀ τῆς πόλεως καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ τιθηνοὶ προ­̀ς Ιου λέγον­τες παῖδές σου ἡμεῖς καὶ ὅσα ἐὰν εἴπῃς προ­̀ς ἡμᾶς ποιήσομεν οὐ βασιλεύ­σομεν ἄνδρα τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου ποιήσομεν Mise­runt ergo prae­posi­tus domus et prae­fec­tus civita­tis et maiores natu et nutricii ad Iehu dicen­tes: «Servi tui sumus: quae­cum­que iusseris, faci­emus nec con­­s­tituemus regem; quodcum­que tibi placet, fac». და წარავლინეს სახლისა მისგან და ქალაქისა მოხუცებულთა მათ და მამამძუძეთა და ჰრქუეს იუს: მონანი შენნი ვართ ჩუენ და, რაცა გჳბრძანოთ ჩუენ, ვყოთ და არა ვინ დავიდგინოთ ჩუენ ზედა მეფე, არამედ, რა-იგი სათნო იყოს შენ წინაშე, ვყოთ. შეუთვალეს იეჰუს სასახლის მოურავმა, ქალაქის განმგებელმა, უხუცესობამ და გამზრდელებმა: შენი მორჩილნი ვართ, როგორც გვიბრძანებ, ისე მოვიქცევით; არავის გავამეფებთ. როგორც გერჩიოს, ისე მოიქეცი. И послал начальствующий над домом царским, и градоначальник, и старейшины, и воспитатели к Ииую, сказать: мы рабы твои, и что скажешь нам, то и сделаем; мы никого не поставим царем, что угодно тебе, то и делай. И= посла'ша и=`же над\ъ до'момъ и= и=`же над\ъ гра'домъ, и= старjь^йшины, и= корми'тел_е ко i=иу'ю, гл~го'люще: _о='троцы мы` тво­и`, и= _е=ли^ка а='ще рече'ши къ на'мъ, сотвори'мъ: не воцари'мъ му'жа, благо'е пред\ъ _о=чи'ма тво­и'ма сотвори'мъ. וַיִּשְׁלַח אֲשֶׁר־עַל־הַבַּיִת וַאֲשֶׁר עַל־הָעִיר וְהַזְּקֵנִים וְהָאֹמְנִים אֶל־יֵהוּא לֵאמֹר עֲבָדֶיךָ אֲנַחְנוּ, וְכֹל אֲשֶׁר־תֹּאמַר אֵלֵינוּ נַעֲשֶׂה; לֹא־נַמְלִיךְ אִישׁ, הַטּוֹב בְּעֵינֶיךָ עֲשֵׂה׃  فَأَجَابَ مُدَبِّرُ الْقَصْرِ وَمُحَاِفظُ الْمَدِينَةِ والشُّيُوخُ وَالأَوْصِيَاءُ يَاهُو قَائِلِينَ: «نَحْنُ عَبِيدُكَ، وَسَنَفْعَلُ كُلَّ مَا تَأْمُرُ بِهِ. لَنْ يَمْلِكَ عَلَيْنَا سِوَاكَ. وَاصْنَعْ مَا يَرُوقُ لَكَ».
10:6 καὶ ἔγραψεν προ­̀ς αὐτοὺς βιβλίον δεύ­τερον λέγων εἰ ἐμοὶ ὑμεῖς καὶ τῆς φωνῆς μου ὑμεῖς εἰσακούετε λάβετε τὴν κεφαλὴν ἀνδρῶν τῶν υἱῶν τοῦ κυρίου ὑμῶν καὶ ἐνέγκατε προ­́ς με ὡς ἡ ὥρα αὔριον εἰς Ιεζραελ καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἦσαν ἑβδομήκον­τα ἄνδρες οὗτοι ἁδροὶ τῆς πόλεως ἐξέτρεφον αὐτούς Re­scripsit autem eis litteras secundo dicens: «Si mei estis et oboedi­tis mihi, tollite capita virorum filiorum domini ve­s­t­ri et venite ad me hac eadem hora cras in Iezrahel». Por­ro filii regis, sep­tuaginta viri, apud op­ti­mates civita­tis nutri­ebantur. და მიწერა მათ წიგნი მეორედ და თქუა: უკუეთუ ჩემნი ხართ თქუენ და ბრძანებასა ჩემსა ისმენდეთ, მოკუეთენით თავნი ძეთა უფლისა მაგის თქუენისათანი, და მომართუთ ხვალე ამასვე ჟამსა იეზრაელად, და ძენი მეფისანი იყუნეს სამეოცდაათნი. და ჴელმწიფენი ქალაქისანი ზრდიდეს მათ. მისწერა მათ მეორე წერილი: თუ ჩემიანები ხართ და ჩემს სიტყვას ემორჩილებით, წამოიღეთ თქვენი ბატონიშვილების თავები და ხვალ ამ დროს იზრეყელში გამოცხადდით ჩემთან. უფლისწულები - სამოცდაათი კაცი ქალაქის დიდებულებთან იყვნენ, რომელნიც ზრდიდნენ მათ. И написал он к ним письмо во второй раз такое: если вы мои и слову моему повинуетесь, то возьмите головы сыновей государя своего, и придите ко мне завтра в это время в Изреель. [Царских же сыновей было семьдесят человек; воспитывали их знатнейшие в городе.] И= написа` къ ни^мъ i=иу'й писа'нiе второ'е, глаго'ля: а='ще вы` мо­и` и= гла'са мо­егw` вы` послу'шаете, воз­ми'те главы^ муже'й сынw'въ господи'на ва'­шегw и= при­неси'те ко мнjь`, jа='коже ча'съ о_у='трw, во i=езрае'ль. И= бjь` сынw'въ царе'выхъ се'дмьдесятъ муже'й, сi'и нача^лницы гра'да вскорми'ша и='хъ. וַיִּכְתֹּב אֲלֵיהֶם סֵפֶר שֵׁנִית לֵאמֹר, אִם־לִי אַתֶּם וּלְקֹלִי אַתֶּם שֹׁמְעִים, קְחוּ אֶת־רָאשֵׁי אַנְשֵׁי בְנֵי־אֲדֹנֵיכֶם, וּבֹאוּ אֵלַי כָּעֵת מָחָר יִזְרְעֶאלָה; וּבְנֵי הַמֶּלֶךְ שִׁבְעִים אִישׁ, אֶת־גְּדֹלֵי הָעִיר מְגַדְּלִים אוֹתָם׃  فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِرِسَالَةٍ ثَانِيَةٍ قَائِلاً: «إِنْ كُنْتُمْ حَقّاً مِنْ أَنْصَارِي، وَتَأْتَمِرُونَ بِأَمْرِي، فَاقْطَعُوا رُؤُوسَ أَبْنَاءِ سَيِّدِكُمْ مِنَ الرِّجَالِ وَأَحْضِرُوهَا إِلَيَّ فِي يَزْرَعِيلَ، فِي نَحْوِ هَذَا الْوَقْتِ فِي يَوْمِ الْغَدِ». وَكَانَ أَبْنَاءُ الْمَلِكِ سَبْعِينَ رَجُلاً يَعِيشُونَ فِي رِعَايَةِ أَشْرَافِ الْمَدِينَةِ الَّذِينَ تَعَهَّدُوهُمْ بِالتَّرْبِيَةِ.
10:7 καὶ ἐγένετο ὡς ἦλθεν τὸ βιβλίον προ­̀ς αὐτούς καὶ ἔλαβον τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως καὶ ἔσφαξαν αὐτούς ἑβδομήκον­τα ἄνδρας καὶ ἔθηκαν τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἐν καρτάλλοις καὶ ἀπέστειλαν αὐτὰς προ­̀ς αὐτὸν εἰς Ιεζραελ Cum­que ve­nissent litterae­ ad eos, tule­runt filios regis et occide­runt sep­tuaginta viros et posue­runt capita eorum in cophi­nis et mise­runt ad eum in Iezrahel. და იყო, ვითარცა მიიწია წიგნი იგი მათა, შეიპყრნეს ძენი იგი მეფისანი, და მოსრნეს სამეოცდაათნივე, და შთაყარნეს თავები მათი გოდრებსა და მიუძღვანეს მას იეზრაელად. როცა წერილი მოუვიდათ, გამოიყვანეს უფლისწულები და დახოცეს - სამოცდაათი კაცი; კალათებში ჩააწყვეს მათი თავები და იზრეყელში გაუგზავნეს. Когда пришло к ним письмо, они взяли царских сыновей, и закололи их - семьдесят человек, и положили головы их в корзины, и послали к нему в Изреель. И= бы'сть _е=гда` прiи'де къ ни^мъ писа'нiе, и= взя'ша сы'ны цар_е'вы и= закла'ша и='хъ се'дмьдесятъ муже'й, и= воз­ложи'ша главы^ и=`хъ въ кw'шницы и= посла'ша и='хъ къ нему` во i=езрае'ль. וַיְהִי, כְּבֹא הַסֵּפֶר אֲלֵיהֶם, וַיִּקְחוּ אֶת־בְּנֵי הַמֶּלֶךְ, וַיִּשְׁחֲטוּ שִׁבְעִים אִישׁ; וַיָּשִׂימוּ אֶת־רָאשֵׁיהֶם בַּדּוּדִים, וַיִּשְׁלְחוּ אֵלָיו יִזְרְעֶאלָה׃  فَلَمَّا بَلَغَتْهُمْ رِسَالَةُ يَاهُو قَبَضُوا عَلَى الأُمَرَاءِ وَقَتَلُوا سَبْعِينَ رَجُلاً وَوَضَعُوا رُؤُوسَهُمْ فِي سِلاَلٍ وَأَرْسَلُوهَا إِلَيْهِ فِي يَزْرَعِيلَ.
10:8 καὶ ἦλθεν ὁ ἄγγελος καὶ ἀπήγγειλεν λέγων ἤνεγκαν τὰς κεφαλὰς τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως καὶ εἶπεν θέτε αὐτὰς βουνοὺς δύο παρα­̀ τὴν θύραν τῆς πύλης εἰς πρωί Venit autem nuntius et indicavit ei dicens: «Attule­runt capita filiorum regis». Qui respondit: «Ponite ea duos acervos iuxta introi­tum portae­ us­que mane». და შევიდა მოციქული იგი და უთხრა მას: მოიხუნეს თავნი ძეთა მეფეთანი და ჰრქუა: დასცენით სამად ბორცუად გარეშე ბრჭეთა ქალაქისათა ვიდრე ცისკრადმდე. მივიდა მოციქული და მოახსენა: მოიტანეს უფლისწულთა თავები. თქვა: ორ გროვად დაჰყარეთ კარიბჭის შესასვლელთან. И пришел посланный, и донес ему, и сказал: принесли головы сыновей царских. И сказал он: разложите их на две груды у входа в ворота, до утра. И= прiи'де вjь'ст­никъ, и= воз­вjьсти` _е=му`, глаго'ля: при­несо'ша главы^ сынw'въ царе'выхъ. И= рече`: положи'те я=` въ два` хwлма` при­ вратjь'хъ гра'да до зау'тра. וַיָּבֹא הַמַּלְאָךְ וַיַּגֶּד־לוֹ לֵאמֹר, הֵבִיאוּ רָאשֵׁי בְנֵי־הַמֶּלֶךְ; וַיֹּאמֶר, שִׂימוּ אֹתָם שְׁנֵי צִבֻּרִים פֶּתַח הַשַּׁעַר עַד־הַבֹּקֶר׃  فَجَاءَ رَسُولٌ وَأَخْبَرَ يَاهُو قَائِلاً: «قَدْ أَحْضَرُوا رُؤُوسَ الأُمَرَاءِ» فَقَالَ: «اجْعَلُوهَا كُومَتَيْنِ فِي مَدْخَلِ بَوَّابَةِ الْمَدِينَةِ إِلَى الصَّبَاحِ».
10:9 καὶ ἐγένετο πρωὶ καὶ ἐξῆλθεν καὶ ἔστη ἐν τῷ πυλῶνι τῆς πόλεως καὶ εἶπεν προ­̀ς πάν­τα τὸν λαόν δίκαιοι ὑμεῖς ἰδοὺ ἐγώ εἰμι συν­εστράφην ἐπι­̀ τὸν κύριόν μου καὶ ἀπέκτεινα αὐτόν καὶ τίς ἐπάταξεν πάν­τας τούτους Cum­que diluxisset, egressus est et stans dixit ad omnem popu­lum: «Vos iu­s­ti estis; ecce ego con­iuravi con­tra domi­num meum et interfeci eum, sed quis percussit omnes hos? და იყო, განთიადსა მას გამოვიდა და დადგა ბჭეთა მათ ქალაქისათა და ჰრქუა ყოველსა მას ერსა: მართალ ხართ თქუენ. აჰა, ესერა, მე აღვდეგ უფლისა ჩემისა ზედა, მოვკალ იგი. იხილენით ესენი, აპფო ვინ მოსრნა? დილით გამოვიდა, დადგა და მიმართა მთელს ხალხს: თქვენ უბრალონი ხართ. აჰა, მე ავუჯანყდი ჩემს ბატონს, მე მოვკალი, მაგრამ ესენი ვინ დახოცა? Поутру он вышел, и стал, и сказал всему народу: вы невиновны. Вот я восстал против государя моего и умертвил его, а их всех кто убил? И= бы'сть зау'тра, и= и=зы'де и= ста` во вратjь'хъ гра'да, и= рече` ко всjь^мъ лю'демъ: пра'ведни вы`: се`, а='зъ _е='смь, w=брати'хся на господи'на мо­его` и= о_у=би'хъ _е=го`: и= кто` порази` всjь'хъ си'хъ; וַיְהִי בַבֹּקֶר וַיֵּצֵא וַיַּעֲמֹד, וַיֹּאמֶר אֶל־כָּל־הָעָם, צַדִּקִים אַתֶּם; הִנֵּה אֲנִי קָשַׁרְתִּי עַל־אֲדֹנִי וָאֶהְרְגֵהוּ, וּמִי הִכָּה אֶת־כָּל־אֵלֶּה׃  وَفِي صَبَاحِ الْيَوْمِ التَّالِي خَرَجَ وَقَالَ لِلشَّعْبِ الْمُتَجَمْهِرِ: «أَنْتُمْ أَبْرِيَاءُ،، فَهَا أَنَا قَدْ تَمَرَّدْتُ عَلَى سَيِّدِي وَقَتَلْتُهُ، وَلَكِنْ مَنْ قَتَلَ كُلَّ هَؤُلاَءِ؟
10:10 ἴδετε αφφω ὅτι οὐ πεσεῖται ἀπο­̀ τοῦ ῥήμα­τος κυρίου εἰς τὴν γῆν οὗ ἐλάλησεν κύριος ἐπι­̀ τὸν οἶκον Αχααβ καὶ κύριος ἐποίησεν ὅσα ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Ηλιου Videte ergo nunc quoniam non cecidit de sermoni­bus Domini in ter­ram, quos locu­tus est Dominus super domum Achab, et Dominus fecit, quod locu­tus est in manu servi sui Eliae­». და უწყოდეთ აწ, რამეთუ არა დავარდების სიტყუა უფლისა ქუეყანასა, რომელსა იტყოდა უფალი სახლსა მას ზედა აქაბისასა. და აღასრულა უფალმან, რასა-იგი იტყოდა პირითა მონისა თჳსისა ელიასთა. ამიერიდან იცოდეთ, რომ უფლის არცერთი სიტყვა, რაც უბრძანებია უფალს, აქაბის სახლზე, ფუჭად არ ჩაივლის. აღასრულა უფალმა, რაც ბრძანა თავისი მსახურის, ელიას პირით. Знайте же теперь, что не падет на землю ни одно слово Господа, которое Он изрек о доме Ахава; Господь сделал то, что изрек чрез раба Своего Илию. ви'дите о_у=`бо, jа='кw не паде'тъ w\т­ гл~а гд\сня на зе'млю, _е=го'же гл~а гд\сь на до'мъ а=хаа'вль: и= гд\сь сотвори`, _е=ли^ка гл~а руко'ю раба` сво­егw` и=лiи`. דְּעוּ אֵפוֹא, כִּי לֹא יִפֹּל מִדְּבַר יְהוָה אַרְצָה, אֲשֶׁר־דִּבֶּר יְהוָה עַל־בֵּית אַחְאָב; וַיהוָה עָשָׂה, אֵת אֲשֶׁר דִּבֶּר, בְּיַד עַבְדּוֹ אֵלִיָּהוּ׃  فَاعْلَمُوا الآنَ أَنَّهُ لَنْ تَسْقُطَ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ مِمَّا قَضَى بِهِ الرَّبُّ عَلَى بَيْتِ أَخْآبَ، وَقَدْ نَفَّذَ الرَّبُّ مَا نَطَقَ بِهِ عَلَى لِسَانِ عَبْدِهِ إِيلِيَّا».
10:11 καὶ ἐπάταξεν Ιου πάν­τας τοὺς κατα­λειφθέν­τας ἐν τῷ οἴκῳ Αχααβ ἐν Ιεζραελ καὶ πάν­τας τοὺς ἁδροὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς γνωστοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ ὥστε μὴ κατα­λιπεῖν αὐτοῦ κατα­́λειμμα Percussit igitur Iehu omnes, qui reliqui erant de domo Achab in Iezrahel, et universos op­ti­mates eius et notos et sacerdotes, donec non remane­rent ex eo reliquiae­. და მოსრნა იუ ყოველი ნეშტი სახლისა მის აქაბისი იეზრაელს და ყოველნი მთავარნი მისნი და მეგობარნი მისნი და ქურუმნი მისნი, და არა დაუტევა მას ნეშტი. ამოხოცა იეჰუმ ვინც კი იყო დარჩენილი აქაბის სახლიდან იზრეყელში, ყველა მისი დიდებული, მისი მახლობლები, მისი მღვდლები; არავინ დარჩენილა მისიანი ცოცხალი. И умертвил Ииуй всех оставшихся из дома Ахава в Изрееле, и всех вельмож его, и близких его, и священников его, так что не осталось от него ни одного уцелевшего. И= и=зби` i=иу'й всjь'хъ w=ста'в­шихся въ дому` а=хаа'вли во i=езрае'ли, и= вся^ вельмо'жы _е=гw`, и= зна'емыя _е=гw`, и= жерцы` _е=гw`, jа='кw не w=ста'тися _е=гw` w=ста'нку. וַיַּךְ יֵהוּא, אֵת כָּל־הַנִּשְׁאָרִים לְבֵית־אַחְאָב בְּיִזְרְעֶאל, וְכָל־גְּדֹלָיו וּמְיֻדָּעָיו וְכֹהֲנָיו; עַד־בִּלְתִּי הִשְׁאִיר־לוֹ שָׂרִיד׃  وَقَضَى يَاهُو عَلَى الْبَقِيَّةِ الْبَاقِيَةِ مِنْ نَسْلِ أَخْآبَ فِي يَزْرَعِيلَ، وَعَلَى كُلِّ عُظَمَائِهِ وَأَصْدِقَائِهِ وَكَهَنَتِهِ، فَلَمْ يُفْلِتْ لَهُ حَيٌّ.
10:12 καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύ­θη εἰς Σαμάρειαν αὐτὸς ἐν Βαιθακαδ τῶν ποιμένων ἐν τῇ ὁδῷ Et sur­rexit et intravit. Deinde profec­tus est in Samariam; cum­que esset ad Betheced Pa­s­torum in via, აღდგა და წარვიდა იუ სამარიად და ვიდრე-იგი მივიდოდა ბეთაკადს ოდენ გზასა მას სამწყსოთასა, ადგა და წავიდა სამარიაში. მწყემსების ბინებთან მისულს, გზაზე И встал, и пошел, и пришел в Самарию. Находясь на пути при Беф-Екеде пастушеском, И= воста` и= и='де въ самарi'ю са'мъ, въ веfака'дъ па'стырскiй при­ пути`. וַיָּקָם וַיָּבֹא, וַיֵּלֶךְ שֹׁמְרוֹן; הוּא בֵּית־עֵקֶד הָרֹעִים בַּדָּרֶךְ׃  ثُمَّ تَوَجَّهَ مِنْ هُنَاكَ نَحْوَ السَّامِرَةِ. وَلَمَّا وَصَلَ إِلَى جُوَارِ بَيْتِ عَقْدِ الرُّعَاةِ فِي الطَّرِيقِ،
10:13 καὶ Ιου εὗρεν τοὺς ἀδελφοὺς Οχοζιου βασιλέως Ιουδα καὶ εἶπεν τίνες ὑμεῖς καὶ εἶπον οἱ ἀδελφοὶ Οχοζιου ἡμεῖς καὶ κατέβημεν εἰς εἰρήνην τῶν υἱῶν τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν τῆς δυναστευούσης invenit fratres Ochoziae­ regis Iudae­ dixit­que ad eos: «Quinam estis vos?». At illi responde­runt: «Fratres Ochoziae­ sumus et de­scendimus ad salutandos filios regis et filios dominae­ reginae­». პოვნა იუ ძმანი ოქოზიას, მეფისა იუდასნი, და ჰრქუა: ვისნი ხართ თქუენ? და თქუეს: ძმანი ოქოზიასნი ვართ ჩუენ და გარდამოვჴედით შემთხუევად ძეთა მეფისათა და ძეთა მის განძლიერებულისათა. შეხვდა იეჰუს იუდას მეფის, ახაზიას ძმები და ჰკითხა: ვინა ხართ? მიუგეს: ახაზიას ძმები ვართ. მეფისა და დედოფლის შვილების ამბის გასაგებად მივდივართ. встретил Ииуй братьев Охозии, царя Иудейского, и сказал: кто вы? Они сказали: мы братья Охозии, идем узнать о здоровье сыновей царя и сыновей государыни. И= i=иу'й w=брjь'те бра'тiю _о=хозi'и царя` i=у'дина и= рече`: кто` вы`; И= рjь'ша: бра'тiя _о=хозi^ины мы`, и= снидо'хомъ поздра'вити сы'ны цар_е'вы и= сы^ны w=блада'ющiя. וְיֵהוּא, מָצָא אֶת־אֲחֵי אֲחַזְיָהוּ מֶלֶךְ־יְהוּדָה, וַיֹּאמֶר מִי אַתֶּם; וַיֹּאמְרוּ, אֲחֵי אֲחַזְיָהוּ אֲנַחְנוּ, וַנֵּרֶד לִשְׁלוֹם בְּנֵי־הַמֶּלֶךְ וּבְנֵי הַגְּבִירָה׃  صَادَفَ يَاهُو إِخْوَةَ أَخَزْيَا مَلِكِ يَهُوذا، فَسَأَلَهُمْ: «مَنْ أَنْتُمْ؟» فَأَجَابُوا: «نَحْنُ إِخْوَةُ أَخَزْيَا، وَنَحْنُ قَادِمُونَ لِزِيَارَةِ أَبْنَاءِ الْمَلِكِ وَالْمَلِكَةِ إِيزَابِلَ».
10:14 καὶ εἶπεν συλλάβετε αὐτοὺς ζῶν­τας καὶ συν­έλαβον αὐτοὺς ζῶν­τας καὶ ἔσφαξαν αὐτοὺς εἰς Βαιθακαδ τεσ­σαράκον­τα καὶ δύο ἄνδρας οὐ κατέλιπεν ἄνδρα ἐξ αὐτῶν Qui ait: «Comprehendite eos vivos». Quos cum comprehendissent vivos, iugulave­runt eos iuxta ci­s­ternam Betheced, quadraginta duos viros, et non reliquit ex eis quemquam. და თქუა იუ: შეიპყრენით ეგენი ცოცხალნი! და შეიპყრნეს მათ და მოსრნეს იგინი ბეთაკადს - ორმეოცდაორნი კაცნი. და არა დაშთა მათგანი არცა ერთი. თქვა: ცოცხლად შეიპყარით. შეიპყრეს ცოცხლად და ჭასთან დახოცეს, მწყემსთა ბინაში - ორმოცდაორი კაცი. ერთიც არ გადარჩენილა მათგან ცოცხალი. И сказал он: возьмите их живых. И взяли их живых, и закололи их - сорок два человека, при колодезе Беф-Екеда, и не осталось из них ни одного. И= рече`: по­ими'те я=` жи^вы. И= взя'ша и='хъ живы'хъ, и= закла'ша и=`хъ въ веfакадjь`, четы'редесять два` му^жа: и= не w=ста'ви му'жа w\т­ ни'хъ. וַיֹּאמֶר תִּפְשׂוּם חַיִּים, וַיִּתְפְּשׂוּם חַיִּים; וַיִּשְׁחָטוּם אֶל־בּוֹר בֵּית־עֵקֶד, אַרְבָּעִים וּשְׁנַיִם אִישׁ, וְלֹא־הִשְׁאִיר אִישׁ מֵהֶם׃ ס  فَقَالَ: «اقْبِضُوا عَلَيْهِمْ أَحْيَاءً». فَقَبَضُوا عَلَيْهِمْ أَحْيَاءً وَقَتَلُوهُمْ جَمِيعاً عِنْدَ بِئْرِ بَيْتِ عَقْدٍ، وَعَدَدُهُمْ اثْنَانِ وَأَرْبَعُونَ رَجُلاً.
10:15 καὶ ἐπορεύ­θη ἐκεῖθεν καὶ εὗρεν τὸν Ιωναδαβ υἱὸν Рηχαβ ἐν τῇ ὁδῷ εἰς ἀπαν­τὴν αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτόν καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτὸν Ιου εἰ ἔστιν καρδία σου μετὰ καρδίας μου εὐθεῖα καθὼς ἡ καρδία μου μετὰ τῆς καρδίας σου καὶ εἶπεν Ιωναδαβ ἔστιν καὶ εἶπεν Ιου καὶ εἰ ἔστιν δὸς τὴν χεῖρά σου καὶ ἔδωκεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν προ­̀ς αὐτὸν ἐπι­̀ τὸ ἅρμα Cum­que abisset inde, invenit Ionadab fili­um Re­chab in occursum sibi et benedixit ei. Et ait ad eum: «Numquid est cor tuum rec­tum sicut cor meum cum corde tuo?». Et ait Ionadab: «E­s­t». «Si est, in­quit, da ma­num tuam». Qui dedit ma­num suam. At ille levavit eum ad se in cur­ru და წარვიდა მიერ იუ და პოვა იონადაბ, ძე რექაბისი, წინაშე თჳსსა და აკურთხა იგი და ჰრქუა მას იუ: უკუეთუ არს გული შენი წრფელ, ვითარცა არს გული ჩემი შენდა მიმართ? და თქუა იონადაბ: არს. და ჰრქუა იუ: უკეთუ არს, მომეც მე ჴელი შენი. და მისცა ჴელი თჳსი, და აღისვა იგი თანა ეტლთა ზედა თჳსთა. წავიდა იქიდან და შეეყარა იონადაბ რექაბის ძეს, რომელიც მის შესახვედრად მოდიოდა, მიესალმა და უთხრა: ისევე წრფელია შენი გული, როგორც ჩემი გული შენდამი? მიუგო იონადაბმა: წრფელია. წრფელია და მომეცი ხელი. მისცა ხელი და მანაც აიყვანა თავის ეტლზე. И поехал оттуда, и встретился с Ионадавом, сыном Рихавовым, шедшим навстречу ему, и приветствовал его, и сказал ему: расположено ли твое сердце так, как мое сердце к твоему сердцу? И сказал Ионадав: да. Если так, то дай руку твою. И подал он руку свою, и приподнял он его к себе в колесницу, И= и='де w\т­ту'ду, и= w=брjь'те i=wнада'ва сы'на риха'вля на пути` во срjь'тенiе себjь`, и= благослови` _е=го`. И= рече` къ нему` i=иу'й: а='ще _е='сть се'рдце твое` съ се'рдцемъ мо­и'мъ пра'во, jа='коже се'рдце мое` съ се'рдцемъ тво­и'мъ; И= рече` i=wнада'въ: _е='сть. И= рече` i=иу'й: и= а='ще _е='сть, да'ждь ру'ку твою`. И= даде` ру'ку свою`. И= воз­веде` _е=го` къ себjь` на колесни'цу וַיֵּלֶךְ מִשָּׁם וַיִּמְצָא אֶת־יְהוֹנָדָב בֶּן־רֵכָב לִקְרָאתוֹ וַיְבָרְכֵהוּ, וַיֹּאמֶר אֵלָיו הֲיֵשׁ אֶת־לְבָבְךָ יָשָׁר, כַּאֲשֶׁר לְבָבִי עִם־לְבָבֶךָ, וַיֹּאמֶר יְהוֹנָדָב יֵשׁ וָיֵשׁ תְּנָה אֶת־יָדֶךָ; וַיִּתֵּן יָדוֹ, וַיַּעֲלֵהוּ אֵלָיו אֶל־הַמֶּרְכָּבָה׃  ثُمَّ انْطَلَقَ مِنْ هُنَاكَ فَالْتَقَى يَهُونَادَابَ بْنَ رَكَابَ، الَّذِي كَانَ قَادِماً لِمُقَابَلَتِهِ، فَحَيَّاهُ يَاهُو ثُمَّ سَأَلَهُ: «هَلْ قَلْبُكَ مُخْلِصٌ لِقَلْبِي مِثْلَ إِخْلاصِ قَلْبِي لِقَلْبِكَ؟» فَأَجَابَهُ يَهُونَادَابُ: «نَعَمْ». فَقَالَ يَاهُو: «إِذَنْ هَاتِ يَدَكَ». فَمَدَّ إِلَيْهِ يَدَهُ فَأَصْعَدَهُ مَعَهُ إِلَى الْمَرْكَبَةِ،
10:16 καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτόν δεῦρο μετ᾿ ἐμοῦ καὶ ἰδὲ ἐν τῷ ζηλῶσαί με τῷ κυρίῳ Σαβαωθ καὶ ἐπεκάθισεν αὐτὸν ἐν τῷ ἅρματι αὐτοῦ dixit­que ad eum: «Veni mecum et vide zelum meum pro Domino». Et imposi­tum cur­rui suo და ჰრქუა მას: მოვედ ჩემ თანა და იხილე შურისძიება ჩემი უფლისათჳს. და აღსვა იგი ეტლთა ზედა თჳსთა. უთხრა: წამომყევი და ნახე ჩემი შური უფლისადმი. და დასვეს ეტლზე. и сказал: поезжай со мною, и смотри на мою ревность о Господе. И посадили его в колесницу. и= рече` къ нему`: гряди` со мно'ю и= ви'ждь, внегда` ревнова'ти мнjь` по гд\сjь саваw'fjь. И= посади` _е=го` на колесни'цу свою`. וַיֹּאמֶר לְכָה אִתִּי, וּרְאֵה בְּקִנְאָתִי לַיהוָה; וַיַּרְכִּבוּ אֹתוֹ בְּרִכְבּוֹ׃  وَقَالَ: «تَعَالَ مَعِي لِتَرَى مَدَى غَيْرَتِي لِلرَّبِّ»، وَهَكَذَا أَرْكَبَهُ مَعَهُ فِي الْمَرْكَبَةِ.
10:17 καὶ εἰσῆλθεν εἰς Σαμάρειαν καὶ ἐπάταξεν πάν­τας τοὺς κατα­λειφθέν­τας τοῦ Αχααβ ἐν Σαμαρείᾳ ἕως τοῦ ἀφανίσαι αὐτὸν κατα­̀ τὸ ῥῆμα κυρίου ὃ ἐλάλησεν προ­̀ς Ηλιου duxit in Samariam. Et percussit omnes, qui reliqui fue­rant de Achab in Samaria us­que ad unum, iuxta verbum Domini, quod locu­tus est per Eliam. და შევიდა სამარიად და მოსრნა ყოველი ნეშტი აქაბისი სამარიას მსგავსად სიტყჳსა მის უფლისა, ვითარცა ეტყოდა ელია. მივიდა სამარიას და ამოხოცა ყველა, ვინც კი დარჩენოდა აქაბს სამარიაში; ისე რომ გაანადგურა ყველანი, უფლის სიტყვისამებრ, როგორც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს ელიასთვის. Прибыв в Самарию, он убил всех, остававшихся у Ахава в Самарии, так что совсем истребил его, по слову Господа, которое Он изрек Илии. И= вни'де въ самарi'ю, и= и=зби` всjь'хъ w=ста'в­шихся а=хаа'влихъ въ самарi'и, до'ндеже и=стреби'ти _е=му` по гл~у гд\сню, _е=го'же гл~а ко и=лiи`. וַיָּבֹא שֹׁמְרוֹן, וַיַּךְ אֶת־כָּל־הַנִּשְׁאָרִים לְאַחְאָב בְּשֹׁמְרוֹן עַד־הִשְׁמִידוֹ; כִּדְבַר יְהוָה, אֲשֶׁר דִּבֶּר אֶל־אֵלִיָּהוּ׃ פ  وَعِنْدَمَا وَصَلَ يَاهُو إِلَى السَّامِرَةِ أَهْلَكَ جَمِيعَ مَنْ بَقِيَ مِنْ ذُرِّيَّةِ أَخْآبَ، فَأَفْنَاهُمْ بِمُوْجِبِ قَضَاءِ الرَّبِّ الَّذِي كَلَّمَ بِهِ إِيلِيَّا.
10:18 καὶ συν­ήθροισεν Ιου πάν­τα τὸν λαὸν καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτούς Αχααβ ἐδούλευσεν τῷ Βααλ ὀλίγα καί γε Ιου δουλεύ­σει αὐτῷ πολλά Congregavit ergo Iehu omnem popu­lum et dixit ad eos: «Achab coluit Baal parum, ego autem colam eum amplius. და შეკრიბა იუ ყოველი იგი ერი და ჰრქუა მათ: აქაბ ჰმონა ბაალსა მცირედ და მე ვმონო დიდად. შეკრიბა იეჰუმ მთელი ერი და გამოუცხადა: ცუდად ემსახურებოდა აქაბი ბაალს. ახლა იეჰუ მოუმატებს სამსახურს. И собрал Ииуй весь народ и сказал им: Ахав мало служил Ваалу; Ииуй будет служить ему более. И= собра` i=иу'й вся^ лю'ди и= рече` къ ни^мъ: а=хаа'въ порабо'та ваа'лу ма'лw, i=иу'й же порабо'таетъ _е=му` мно'гw: וַיִּקְבֹּץ יֵהוּא אֶת־כָּל־הָעָם, וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם, אַחְאָב עָבַד אֶת־הַבַּעַל מְעָט; יֵהוּא יַעַבְדֶנּוּ הַרְבֵּה׃  ثُمَّ جَمَعَ يَاهُو كُلَّ الشَّعْبِ وَقَالَ لَهُمْ: «لَقَدْ عَبَدَ أَخْآبُ الْبَعْلَ عِبَادَةً طَفِيفَةً، أَمَّا أَنَا فَأُغَالِي فِي عِبَادَتِهِ.
10:19 καὶ νῦν πάν­τες οἱ προ­φῆται τοῦ Βααλ πάν­τας τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ καλέσατε προ­́ς με ἀνὴρ μὴ ἐπι­σκεπήτω ὅτι θυσία μεγά­λη μοι τῷ Βααλ πᾶς ὃς ἐὰν ἐπι­σκεπῇ οὐ ζή­σε­ται καὶ Ιου ἐποίησεν ἐν πτερνισμῷ ἵνα ἀπο­λέσῃ τοὺς δούλους τοῦ Βααλ Nunc igitur omnes prophetas Baal et universos servos eius et cunc­tos sacerdotes ipsius vocate ad me; nullus sit qui non veniat. Sacri­fi­ci­um enim grande est mihi Baal; quicum­que defuerit, non vivet». Por­ro Iehu faci­ebat hoc insidiose, ut disperderet cultores Baal. და აწ მომგუარენით მე ყოველნი იგი წინაწარმეტყუელნი ბაალისნი, და ყოველნი მონანი მისნი და ქურუმნი მისნი, და ერთიმცა კაცი ნუ მოაკლდებინ, რამეთუ შესაწირავი დიდი არს ბაალისი. და რომელ-იგი დამაკლდეს, მოკუდეს. და იუ ყო შეტყუილით, რათა მოსრნეს მონანი იგი ბაალისნი. ახლა შემიყარეთ ბაალის ყველა ქადაგი, ყველა მისი მსახური და ყველა მისი ქურუმი, კაციშვილი არ აკლდეს, რადგან დიდი მსხვერპლშეწირვა მექნება ბაალისთვის. ვინც დააკლდება, ვერ გადარჩება ცოცხალი. ასეთი ხრიკი მოიგონა იეჰუმ, რომ ამოეწყვიტა ბაალის თაყვანისმცემლები. Итак созовите ко мне всех пророков Ваала, всех служителей его и всех священников его, чтобы никто не был в отсутствии, потому что у меня будет великая жертва Ваалу. А всякий, кто не явится, не останется жив. Ииуй делал это с хитрым намерением, чтобы истребить служителей Ваала. и= н­н~jь вся^ проро'ки ваа'лwвы, вся^ рабы^ _е=гw` и= жерцы` _е=гw` при­зови'те ко мнjь`, му'жъ да не потаи'т­ся, jа='кw же'ртва вели'ка ваа'лу: и= вся'къ и='же потаи'т­ся, не бу'детъ жи'въ. И= i=иу'й сотвори` ле'стiю, да погуби'тъ рабы^ ваа'лwвы. וְעַתָּה כָל־נְבִיאֵי הַבַּעַל כָּל־עֹבְדָיו וְכָל־כֹּהֲנָיו קִרְאוּ אֵלַי אִישׁ אַל־יִפָּקֵד, כִּי זֶבַח גָּדוֹל לִי לַבַּעַל, כֹּל אֲשֶׁר־יִפָּקֵד לֹא יִחְיֶה; וְיֵהוּא עָשָׂה בְעָקְבָּה, לְמַעַן הַאֲבִיד אֶת־עֹבְדֵי הַבָּעַל׃  فَادْعُوا إِلَيَّ الآنَ جَمِيعَ أَنْبِيَاءِ الْبَعْلِ وَكُلَّ كَهَنَتِهِ وَالْمُتَعَبِّدِينَ لَهُ. لَا يَتَخَلَّفْ مِنْهُمْ أَحَدٌ، لأَنَّنِي عَازِمٌ أَنْ أُقَرِّبَ ذَبِيحَةً عَظِيمَةً لِلْبَعْلِ. وَكُلُّ مَنْ يَتَخَلَّفُ عَنِ الْحُضُورِ يَمُوتُ». وَكَانَ ذَلِكَ مَكِيدَةً مِنْهُ لِكَيْ يَسْتَأْصِلَ عَبَدَةَ الْبَعْلِ.
10:20 καὶ εἶπεν Ιου ἁγιάσατε ἱερείαν τῷ Βααλ καὶ ἐκήρυξαν Dixitque: «Sanc­ti­fi­cate di­em sollemnem Baal». Vocave­runtque. და თქუა იუ: განმზადეთ შესაწირავი ბაალისა. და ქადაგი ჴმობდა. თქვა იეჰუმ: გამოაცხადეთ ბაალის დღესასწაული. და გამოაცხადეს. И сказал Ииуй: назначьте праздничное собрание ради Ваала. И провозгласили собрание. И= рече` i=иу'й: w=святи'те же'ртву ваа'лу и= служе'нiе. И= проповjь'даша. וַיֹּאמֶר יֵהוּא, קַדְּשׁוּ עֲצָרָה לַבַּעַל וַיִּקְרָאוּ׃  وَقَالَ يَاهُو: «أَقِيمُوا مَحْفَلاً مُقَدَّساً لِلْبَعْلِ». فَنَادَوْا بِهِ.
10:21 καὶ ἀπέστειλεν Ιου ἐν παν­τὶ Ισραηλ λέγων καὶ νῦν πάν­τες οἱ δοῦλοι τοῦ Βααλ καὶ πάν­τες οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ πάν­τες οἱ προ­φῆται αὐτοῦ μηδεὶς ἀπο­λειπέσθω ὅτι θυσίαν μεγά­λην ποιῶ ὃς ἂν ἀπο­λειφθῇ οὐ ζή­σε­ται καὶ ἦλθον πάν­τες οἱ δοῦλοι τοῦ Βααλ καὶ πάν­τες οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ πάν­τες οἱ προ­φῆται αὐτοῦ οὐ κατελείφθη ἀνήρ ὃς οὐ παρεγένετο καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βααλ καὶ ἐπλή­σθη ὁ οἶκος τοῦ Βααλ στόμα εἰς στόμα Et misit Iehu in universos terminos Isra­el, et vene­runt cunc­ti servi Baal; non fuit residuus, ne unus quidem qui non veniret. Et ingressi sunt templum Baal, et repleta est domus Baal a sum­mo us­que ad sum­mum. და წარავლინა იუ ყოვლისა ისრაჱლისა მიმართ და მოკრბეს ყოველნი მონანი ბაალისნი, და არავინ დაშთა, რომელნი არა მოიწივნეს მუნ და შევიდეს სახლსა ბაალისასა, და აღივსო სახლი იგი ბაალისი კიდით კიდედ. დაგზავნა იეჰუმ მოციქულები მთელს ისრაელში. და მოვიდა ბაალის ყველა მსახური, კაციშვილი არ დარჩენილა მოუსვლელი. შევიდნენ ბაალის სახლში და პირთამდე გაივსო ბაალის სახლი. И послал Ииуй по всему Израилю, и пришли все служители Ваала; не оставалось ни одного человека, кто бы не пришел; и вошли в дом Ваалов, и наполнился дом Ваалов от края до края. И= посла` i=иу'й во ве'сь i=и~ль и= рече`, глаго'ля: и= н­н~jь вси` раби` ваа'лwвы, и= вси` жерцы` _е=гw`, и= вси` проро'цы _е=гw`, да никто'же w=ста'нет­ся, jа='кw же'ртву вели'ку творю`: и='же w=ста'нет­ся, не бу'детъ жи'въ и= прiидо'ша вси` раби` ваа'лwвы, и= вси` жерцы` _е=гw`, и= вси` проро'цы _е=гw`: не w=ста'ся му'жъ, и='же не прiи'де: и= внидо'ша во хра'мъ ваа'ловъ, и= напо'лнися хра'мъ ваа'ловъ w\т­ кра'я да кра'я. וַיִּשְׁלַח יֵהוּא בְּכָל־יִשְׂרָאֵל, וַיָּבֹאוּ כָּל־עֹבְדֵי הַבַּעַל, וְלֹא־נִשְׁאַר אִישׁ אֲשֶׁר לֹא־בָא; וַיָּבֹאוּ בֵּית הַבַּעַל, וַיִּמָּלֵא בֵית־הַבַּעַל פֶּה לָפֶה׃  وَاسْتَدْعَى يَاهُو جَمِيعَ عَبَدَةِ الْبَعْلِ مِنْ كُلِّ إِسْرَائِيلَ، فَلَمْ يَتَخَلَّفْ أَحَدٌ مِنْهُمْ، وَدَخَلُوا مَعْبَدَ الْبَعْلِ فَامْتَلأَ بِهِمِ الْمَكَانُ،
10:22 καὶ εἶπεν Ιου τῷ ἐπι­̀ τοῦ οἴκου μεσθααλ ἐξάγαγε ἐνδύματα πᾶσι τοῖς δούλοις τοῦ Βααλ καὶ ἐξήνεγκεν αὐτοῖς ὁ στολιστής Dixit­que ei, qui erat super ve­s­tes: «Profer ve­s­ti­men­ta universis servis Baal». Et protulit eis ve­s­tes. და ჰრქუა იუ მტარვალთა მათ: განსძარცვეთ სამოსელნი მონათა მათ ბაალისთა! და განსძარცვეს სამოსელნი მათნი. უთხრა მეტანსაცმელეს იეჰუმ: გამოუტანე სამოსელი ბაალის ყველა მსახურს. მანაც გამოუტანა შესამოსელი. И сказал он хранителю одежд: принеси одежду для всех служителей Ваала. И он принес им одежду. И= рече` i=иу'й къ су'щымъ над\ъ до'момъ _о=де'ждъ: и=знеси'те _о=д_е'жды всjь^мъ рабw'мъ ваа'лwвымъ. И= и=знесе` и=`мъ ризохрани'тель. וַיֹּאמֶר, לַאֲשֶׁר עַל־הַמֶּלְתָּחָה, הוֹצֵא לְבוּשׁ, לְכֹל עֹבְדֵי הַבָּעַל; וַיֹּצֵא לָהֶם הַמַּלְבּוּשׁ׃  فَقَالَ لِلْمُشْرِفِ عَلَى الْمَلاَبِسِ: «وَزِّعْ مَلاَبِسَ عَلَى كُلِّ عَبَدَةِ الْبَعْلِ». فَأَخْرَجَهَا وَوَزَّعَهَا عَلَيْهِمْ.
10:23 καὶ εἰσῆλθεν Ιου καὶ Ιωναδαβ υἱὸς Рηχαβ εἰς οἶκον τοῦ Βααλ καὶ εἶπεν τοῖς δούλοις τοῦ Βααλ ἐρευνήσατε καὶ ἴδετε εἰ ἔστιν μεθ᾿ ὑμῶν τῶν δούλων κυρίου ὅτι ἀλλ᾿ ἢ οἱ δοῦλοι τοῦ Βααλ μονώτατοι Ingressus­que Iehu et Ionadab filius Re­chab templum Baal ait cultori­bus Baal: «Perquirite et videte, ne quis forte vobi­scum sit de servis Domini, sed ut sint soli servi Baal». და შევიდა იუ და იონადაბ, ძე რექაბისი, სახლსა მას ბაალისასა და ჰრქვა მონათა მათ ბაალისათა: გამოიძიეთ და იხილეთ, ნუუკუე იყოს ვინმე თქუენ თანა მონათა მათგანი უფლისათა, გარნა თქუენ ხოლომცა მონანი ეგე ბაალისნი. შევიდა იეჰუ იონადაბ რექაბის ძესთან ერთად ბაალის სახლში და უთხრა ბაალის მსახურებს: მიათვალ-მოათვალიერეთ, არ იყოს თქვენს შორის უფლის მსახურთაგანი ვინმე, რადგან მხოლოდ ბაალის მსახურები უნდა იყოთ აქ. И вошел Ииуй с Ионадавом, сыном Рихавовым, в дом Ваалов, и сказал служителям Ваала: разведайте и разглядите, не находится ли у вас кто-нибудь из служителей Господних, так как здесь должны находиться только одни служители Ваала. И= вни'де i=иу'й и= i=wнада'въ сы'нъ риха'вль въ хра'мину ваа'лову и= рече` рабw'мъ ваа'лwвымъ: и=спыта'йте и= ви'дите, а='ще _е='сть съ ва'ми w\т­ рабw'въ гд\снихъ, и= вы'шлите всjь'хъ рабw'въ гд\снихъ w=брjь'тшихся та'мw. И= бы'сть jа='коже глаго'ла i=иу'й, jа='кw не бjь` w\т­ рабw'въ гд\снихъ, но то'кмw _е=ди'ни раби` ваа'лwвы. וַיָּבֹא יֵהוּא וִיהוֹנָדָב בֶּן־רֵכָב בֵּית הַבָּעַל; וַיֹּאמֶר לְעֹבְדֵי הַבַּעַל, חַפְּשׂוּ וּרְאוּ פֶּן־יֶשׁ־פֹּה עִמָּכֶם מֵעַבְדֵי יְהוָה, כִּי אִם־עֹבְדֵי הַבַּעַל לְבַדָּם׃  ثُمَّ دَخَلَ يَاهُو وَيَهُونَادَابُ بْنُ رَكَابَ إِلَى مَعْبَدِ الْبَعْلِ، وَقَالَ لَهُمْ: «فَتِّشُوا إِنْ كَانَ قَدِ انْدَسَّ بَيْنَكُمْ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِ الرَّبِّ، إِذْ لَا يَجِبُ أَنْ يَكُونَ هُنَا سِوَى عَبَدَةِ الْبَعْلِ فَقَطْ».
10:24 καὶ εἰσῆλθεν τοῦ ποιῆσαι τὰ θύματα καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ Ιου ἔταξεν ἑαυτῷ ἔξω ὀγδοήκον­τα ἄνδρας καὶ εἶπεν ἀνήρ ὃς ἐὰν δια­σωθῇ ἀπο­̀ τῶν ἀνδρῶν ὧν ἐγὼ ἀνάγω ἐπι­̀ χεῖρας ὑμῶν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἀν­τὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ Ingressi sunt igitur, ut face­rent victi­mas et holocau­s­ta; Iehu autem prae­parave­rat sibi foris octoginta viros et dixe­rat eis: «Quicum­que permiserit fugere de homini­bus his, quos ego adduxero in manus ve­s­t­ras, ani­ma eius erit pro ani­ma illius». და შევიდა იუ, რეცა თუ შეწირვად და კმევად საკუმეველთა. და იუ დაადგინნა რვაასი კაცი გარეშე და ჰრქუა მათ: კაცი რომელი განერეს კაცთა ამათგანი, რომელთა მე მიგცეთ ჴელთა თქუენთა, თავი მისი თავისა მისისა წილ იყოს. შეუდგნენ მსხვერპლშეწირვას და აღსავლენს. გარეთ დააყენა იეჰუმ ოთხმოცი კაცი და უბრძანა: იცოდეთ, თუ ვინმე გადარჩა იმათგან, ვისაც გაბარებთ, მის სულს თქვენ მოგკითხავთ. И приступили они к совершению жертв и всесожжений. А Ииуй поставил вне дома восемьдесят человек и сказал: душа того, у которого спасется кто-либо из людей, которых я отдаю вам в руки, будет вместо души спасшегося. И= вни'де сотвори'ти ж_е'ртвы и= всесожж_е'нiя и= i=иу'й поста'ви себjь` внjь` _о='смьдесятъ муже'й и= рече`: му'жъ и='же а='ще о_у=го'нзетъ w\т­ муже'й, и=`хже а='зъ и=звожду` въ ру'ки ва'шя, душа` _е=гw` вмjь'стw души` _е=гw`. וַיָּבֹאוּ לַעֲשׂוֹת זְבָחִים וְעֹלוֹת; וְיֵהוּא שָׂם־לוֹ בַחוּץ שְׁמֹנִים אִישׁ, וַיֹּאמֶר, הָאִישׁ אֲשֶׁר־יִמָּלֵט מִן־הָאֲנָשִׁים, אֲשֶׁר אֲנִי מֵבִיא עַל־יְדֵיכֶם, נַפְשׁוֹ תַּחַת נַפְשׁוֹ׃  وَهَكَذَا دَخَلُوا لِيُقَرِّبُوا ذَبَائِحَ وَمُحْرَقَاتٍ. وَكَانَ يَاهُو قَدْ رَصَدَ كَمِيناً مِنْ ثَمَانِينَ رَجُلاً خَارِجَ الْمَعْبَدِ وَقَالَ لَهُمْ: «إِنْ أَفْلَتَ مِنْكُمْ أَحَدٌ مِنْ عَبَدَةِ الْبَعْلِ تَكُونُ أَنْفُسُكُمْ عِوَضاً عَنْهُ».
10:25 καὶ ἐγένετο ὡς συν­ετέλεσεν ποιῶν τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ εἶπεν Ιου τοῖς παρα­τρέχουσιν καὶ τοῖς τριστάταις εἰσελθόν­τες πατάξατε αὐτούς ἀνὴρ μὴ ἐξελθάτω ἐξ αὐτῶν καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἐν στόματι ῥομφαίας καὶ ἔρριψαν οἱ παρα­τρέχον­τες καὶ οἱ τριστάται καὶ ἐπορεύ­θησαν ἕως πόλεως οἴκου τοῦ Βααλ Fac­tum est ergo cum comple­tum esset holocau­s­tum, prae­cepit Iehu cursori­bus et duci­bus suis: «Ingredimini et percutite eos; nullus evadat!». Percusse­runt­que e­os cursores et duces ore gladii et proi­ece­runt. Tunc ierunt us­que in dabir templi Baal. და ვითარცა აღასრულეს შესაწირავი იგი, ჰრქუა იუ წინამცორვალთა მათ და ჭურვილთა მათ: შევედით და მოსრენით იგინი და ერთიცამცა ნუ განერების მათგანი. და მოსრნეს იგინი მახჳლითა და არა ვინ დაშთა მათგანნი არცა ერთი და შევიდეს სახლსა მას ბაალისაასა. როცა დასრულდა აღსავლენი, უბრძანა იეჰუმ მალემსრბოლებსა და მეთაურებს: წადით და დახოცეთ, არავინ გაგექცეთ. მახვილით დახოცეს და იქვე დაყარეს მალემსრბოლებმა და მეთაურებმა, თავად კი ბაალის სახლის ქალაქისკენ წავიდნენ. Когда кончено было всесожжение, сказал Ииуй скороходам и начальникам: пойдите, бейте их, чтобы ни один не ушел. И поразили их острием меча и бросили их скороходы и начальники, и пошли в город, где было капище Ваалово. И= бы'сть _е=гда` сконча` творя'й всесожж_е'нiя, и= рече` i=иу'й предтеку'щымъ и= трiста'тwмъ: в­ше'дше и=збi'йте и='хъ, да не и=зы'детъ w\т­ ни'хъ му'жъ. И= и=зби'ша и=`хъ _о='стрiемъ меча` и= поверго'ша предтеку'щiи и= трiста'ты, и= и=до'ша да'же до гра'да хра'ма ваа'лова: וַיְהִי כְּכַלֹּתוֹ לַעֲשׂוֹת הָעֹלָה, וַיֹּאמֶר יֵהוּא לָרָצִים וְלַשָּׁלִשִׁים בֹּאוּ הַכּוּם אִישׁ אַל־יֵצֵא, וַיַּכּוּם לְפִי־חָרֶב; וַיַּשְׁלִכוּ, הָרָצִים וְהַשָּׁלִשִׁים, וַיֵּלְכוּ עַד־עִיר בֵּית־הַבָּעַל׃  وَعِنْدَمَا فَرَغَ يَاهُو مِنْ تَقْرِيبِ الْمُحْرَقَةِ، قَالَ لِلْحُرَّاسِ وَالضُّبَّاطِ: «ادْخُلُوا وَأَهْلِكُوهُمْ! لَا يُفْلِتْ مِنْهُمْ أَحَدٌ». فَأَبَادُوهُمْ بِحَدِّ السَّيْفِ، وَطَرَحُوا جُثَثَهُمْ. ثُمَّ تَوَجَّهُوا نَحْوَ الْمِحْرَابِ الدَّاخِلِيِّ لِمَعْبَدِ الْبَعْلِ،
10:26 καὶ ἐξήνεγκαν τὴν στήλην τοῦ Βααλ καὶ ἐνέπρησαν αὐτήν Et protule­runt lapidem Baal et com­busse­runt და გამოიღეს ძეგლები იგი სახლისაგან ბაალისი და დაწვეს იგი. გამოიტანეს ბაალის სახლიდან ბაალის ქანდაკებები და დაწვეს. И вынесли статуи из капища Ваалова и сожгли их. и= и=знесо'ша кумi'ръ ваа'ловъ и= сожго'ша _е=го`: וַיֹּצִאוּ אֶת־מַצְּבוֹת בֵּית־הַבַּעַל וַיִּשְׂרְפוּהָ׃  فَأَخْرَجُوا التَّمَاثِيلَ وَأَحْرَقُوهَا،
10:27 καὶ κατέσπασαν τὰς στήλας τοῦ Βααλ καὶ καθεῖλον τὸν οἶκον τοῦ Βααλ καὶ ἔταξαν αὐτὸν εἰς λυτρῶνας ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης et com­minue­runt eum. De­s­t­ruxe­runt quo­que ae­dem Baal et fece­runt pro ea latrinas us­que di­em hanc. და დაამჴუნეს ყოველნი იგი ძეგლნი ბაალისნი და დაარღჳეს სახლი იგი ბაალისი და ყვეს იგი ადგილ სასკორედ სარცხჳნელად მოდღენდელად დღემდე. დაამსხვრიეს ბაალის ქანდაკი, დაანგრიეს ბაალის სახლი და სანაგვე ადგილად აქციეს დღესამომდე. И разбили статую Ваала, и разрушили капище Ваалово; и сделали из него место нечистот, до сего дня. и= разби'ша кумi'ры ваа'лwвы, и= низверго'ша до'мъ ваа'ловъ, и= w=предjьли'ша _е=го` на а=федрw'нъ да'же до дне` сегw`. וַיִּתְּצוּ, אֵת מַצְּבַת הַבָּעַל; וַיִּתְּצוּ אֶת־בֵּית הַבַּעַל, וַיְשִׂמֻהוּ לְמַחֲרָאוֹת (לְמוֹצָאוֹת) עַד־הַיּוֹם׃  وَحَطَّمُوا تِمْثَالَ الْبَعْلِ، وَهَدَمُوا الْمَعْبَدَ وَحَوَّلُوهُ إِلَى مَزْبَلَةٍ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ.
10:28 καὶ ἠφάνισεν Ιου τὸν Βααλ ἐξ Ισραηλ Delevit ita­que Iehu Baal de Isra­el. და განრყუნა იუ ბაალი და სახლი მისი ისრაჱლისგან. ასე გადააშენა იეჰუმ ბაალი ისრაელიდან. И истребил Ииуй Ваала с земли Израильской. И= погуби` i=иу'й хра'мъ ваа'ловъ w\т­ i=и~ля. וַיַּשְׁמֵד יֵהוּא אֶת־הַבַּעַל מִיִּשְׂרָאֵל׃  وَاسْتَأْصَلَ يَاهُو عِبَادَةَ الْبَعْلِ مِنْ إِسْرَائِيلَ.
10:29 πλη­̀ν ἁμαρτιῶν Ιεροβοαμ υἱοῦ Ναβατ ὃς ἐξήμαρτεν τὸν Ισραηλ οὐκ ἀπέστη Ιου ἀπο­̀ ὄπισθεν αὐτῶν αἱ δαμάλεις αἱ χρυσαῖ ἐν Βαιθηλ καὶ ἐν Δαν Verumtamen a pecca­tis Ieroboam filii Nabat, qui peccare fece­rat Isra­el, non recessit; nec dereliquit vitulos aure­os, qui erant in Bethel et in Dan. ხოლო ცოდვასა მას იორობოამისსა, ძისა ნაბატისა, რომელმან-იგი აცთუნა ისრაჱლი, არა განეშორა იუ დიაკეულთა მათგან ოქროსათა, რომელ იყუნეს ბეთელს და დაანს. ოღონდ იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვებისთვის, რითაც მან აცთუნა ისრაელი, არ დაუნებებია იეჰუს თავი, და არც ოქროს ხბოებისთვის, ბეთელსა და დანში რომ იყო. Впрочем от грехов Иеровоама, сына Наватова, который ввел Израиля в грех, от них не отступал Ииуй, - от золотых тельцов, которые в Вефиле и которые в Дане. _О=ба'че w\т­ грjьхw'въ i=еровоа'ма сы'на нава'това, и='же введе` въ грjь'хъ i=и~ля, не w\т­ступи` i=иу'й w\т­ послjь'дованiя и='хъ: ю='ницы златы^я, jа=`же въ веfи'ли и= въ да'нjь. רַק חֲטָאֵי יָרָבְעָם בֶּן־נְבָט אֲשֶׁר הֶחֱטִיא אֶת־יִשְׂרָאֵל, לֹא־סָר יֵהוּא מֵאַחֲרֵיהֶם; עֶגְלֵי הַזָּהָב, אֲשֶׁר בֵּית־אֵל וַאֲשֶׁר בְּדָן׃ ס  وَلَكِنَّهُ لَمْ يَحِدْ عَنْ خَطَايَا يَرُبْعَامَ الَّتِي اسْتَغْوَى بِهَا الإِسْرَائِيلِيِّينَ وَجَعَلَهُمْ يُخْطِئُونَ، إِذْ أَبْقَى عَلَى عُجُولِ الذَّهَبِ الَّتِي فِي بَيْتِ إِيلَ وَفِي دَانَ.
10:30 καὶ εἶπεν κύριος προ­̀ς Ιου ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἠγάθυνας ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς μου καὶ πάν­τα ὅσα ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἐποίησας τῷ οἴκῳ Αχααβ υἱοὶ τέταρτοι καθήσον­ταί σοι ἐπι­̀ θρόνου Ισραηλ Dixit autem Dominus ad Iehu: «Quia studiose feci­s­ti, quod rec­tum erat in oculis meis et omnia quae­ erant in corde me­o feci­s­ti con­tra domum Achab, filii tui us­que ad quartam gene­rationem sedebunt super thro­num Isra­el». და ჰრქუა უფალმან იუს: ამისთჳს, რამეთუ მჴნე იქმენ წინაშე ჩემსა ყოფად სიწრფოებისა და ნება გულისა ჩემისა უყავ სახლსა მას აქაბისსა, ნაშობნი შენნი მეოთხედ დასხდენ საყდარსა მას ისრაჱლისასა. უთხრა უფალმა იეჰუს: იმის გამო, რომ სწორად მოიქეცი ჩემს თვალში და ყველაფერი აღასრულე აქაბის სახლზე, რაც გულში მქონდა, მეოთხე თაობამდე ისხდებიან შენი შთამომავლები ისრაელის ტახტზე. И сказал Господь Ииую: за то, что ты охотно сделал, что было праведно в очах Моих, выполнил над домом Ахавовым все, что было на сердце у Меня, сыновья твои до четвертого рода будут сидеть на престоле Израилевом. И= рече` гд\сь ко i=иу'ю: за сiя^, _е=ли^ка о_у=блажи'лъ _е=си` сотвори'ти пра'вое пред\ъ _о=чи'ма мо­и'ма, и= вся^ _е=ли^ка по се'рдцу мо­ему` сотвори'лъ _е=си` до'му а=хаа'влю, сы'нове тво­и` до четве'ртагw ро'да ся'дутъ на престо'лjь во i=и~ли. וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל־יֵהוּא, יַעַן אֲשֶׁר־הֱטִיבֹתָ לַעֲשׂוֹת הַיָּשָׁר בְּעֵינַי, כְּכֹל אֲשֶׁר בִּלְבָבִי, עָשִׂיתָ לְבֵית אַחְאָב; בְּנֵי רְבִעִים, יֵשְׁבוּ לְךָ עַל־כִּסֵּא יִשְׂרָאֵל׃  وَقَالَ الرَّبُّ لِيَاهُو: «مِنْ حَيْثُ أَنَّكَ قَدْ أَحْسَنْتَ بِتَنْفِيذِ مَا هُوَ صَالِحٌ فِي عَيْنَيَّ، وَأَجْرَيْتَ عَلَى بَيْتِ أَخْآبَ مَا أَضْمَرْتُهُ فِي قَلْبِي، فَإِنَّ أَبْنَاءَكَ يَتَرَبَّعُونَ عَلَى عَرْشِ إِسْرَائِيلَ إِلَى الْجِيلِ الرَّابِعِ».
10:31 καὶ Ιου οὐκ ἐφύλαξεν πορεύ­εσθαι ἐν νόμῳ κυρίου θεοῦ Ισραηλ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἀπέστη ἐπάνωθεν ἁμαρτιῶν Ιεροβοαμ υἱοῦ Ναβατ ὃς ἐξήμαρτεν τὸν Ισραηλ Por­ro Iehu non cu­s­todivit, ut ambularet in lege Domini, Dei Isra­el, in toto corde suo; non enim recessit a pecca­tis Ieroboam, qui peccare fece­rat Isra­el. და იუ არა ეკრძალა სლვად სჯულისა უფლისა ღმრთისა ისრაჱლისასა ყოვლითა გულითა თჳსითა და არა განეშორა ცოდვასა მას იორობოამისასა, რომელმან-იგი აცთუნა ისრაჱლი. მაგრამ მთელი გულით არ იცავდა იეჰუ უფლის, ისრაელის ღმერთის რჯულს; არ დაუნებებია თავი იერობოამის ცოდვებისთვის, რითაც აცთუნა მან ისრაელი. Но Ииуй не старался ходить в законе Господа Бога Израилева, от всего сердца. Он не отступал от грехов Иеровоама, который ввел Израиля в грех. И= i=иу'й не сохрани` ходи'ти въ зако'нjь гд\сни все'мъ се'рдцемъ сво­и'мъ: не w\т­ступи w\т­ грjьхw'въ i=еровоа'ма сы'на нава'това, и='же въ грjь'хъ введе` i=и~ля. וְיֵהוּא, לֹא שָׁמַר לָלֶכֶת בְּתוֹרַת־יְהוָה אֱלֹהֵי־יִשְׂרָאֵל בְּכָל־לְבָבוֹ; לֹא סָר, מֵעַל חַטֹּאות יָרָבְעָם, אֲשֶׁר הֶחֱטִיא אֶת־יִשְׂרָאֵל׃  وَلَكِنَّ يَاهُو لَمْ يَحْرِصْ عَلَى السُّلُوكِ فِي شَرِيعَةِ الرَّبِّ إِلَهِ إِسْرَائِيلَ مِنْ كُلِّ قَلْبِهِ، إِذْ وَاظَبَ عَلَى ارْتِكَابِ خَطَايَا يَرُبْعَامَ الَّتِي اسْتَغْوَى بِهَا الإِسْرَائِيلِيِّينَ وَجَعَلَهُمْ يُخْطِئُونَ.
10:32 ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἤρξατο κύριος συγκόπτειν ἐν τῷ Ισραηλ καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς Αζαηλ ἐν παν­τὶ ὁρίῳ Ισραηλ In di­e­bus illis coepit Dominus di­scindere in Isra­el; percussit­que e­os Hazae­l in universis fini­bus Isra­el მათ დღეთა შინა იწყო უფალმან მოსრვა ყოველთა მათ საზღვართა ისრაჱლისათა და მოსრვიდა აზაელ ყოველთა მათ საზღვართა ისრაჱლისათა. იმ ხანებში დაიწყო უფალმა მიწების ჩამოჭრა ისრაელისთვის; სძლია ისრაელს ხაზაელმა მთელს მის საზღვარზე და წაართვა В те дни начал Господь отрезать части от Израильтян, и поражал их Азаил во всем пределе Израилевом, Во дни^ _о='ны нача` гд\сь посjьца'ти во i=и~ли: и= порази` и=`хъ а=заи'лъ во всjь'хъ предjь'лjьхъ i=и~левыхъ, בַּיָּמִים הָהֵם, הֵחֵל יְהוָה, לְקַצּוֹת בְּיִשְׂרָאֵל; וַיַּכֵּם חֲזָאֵל בְּכָל־גְּבוּל יִשְׂרָאֵל׃  وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ بَدَأَ الرَّبُّ يُخَفِّضُ مِنْ مِسَاحَةِ أَرْضِ إِسْرَائِيلَ، فَاسْتَوْلَى حَزَائِيلُ عَلَى أَجْزَاءٍ كَبِيرَةٍ مِنْ مَنَاطِقِهِمْ.
10:33 ἀπο­̀ τοῦ Ιορδάνου κατ᾿ ἀνατολὰς ἡλίου πᾶσαν τὴν γῆν Γαλααδ τοῦ Γαδδι καὶ τοῦ Рουβην καὶ τοῦ Μανασ­ση ἀπο­̀ Αροηρ ἥ ἐστιν ἐπι­̀ τοῦ χείλους χειμάρρου Αρνων καὶ τὴν Γαλααδ καὶ τὴν Βασαν a Iordane con­tra ori­entalem plagam omnem ter­ram Galaad et Gad et Ruben et Manasse, ab Aroer, quae­ est super tor­ren­tem Arnon, et Galaad et Basan. იორდანითგან და მზისა აღმოსავალით კერძო ყოველი იგი ქუეყანა გალაადისი და გაადისი და რუბენისი და მანასესი არუელითგან, რომელ არს კიდესა მის თანა ნაღვარევისასა არნონისსა, და გალაადი და ბასანი. იორდანედან მზის აღმოსავლეთით გალაადის მთელი მხარე, გადის, რეუბენის, მენაშეს მიწები ყარომერიდან დაწყებული, არნონის ხეობაში რომ არის, გალაადი და ბაშანი. на восток от Иордана, всю землю Галаад, колено Гадово, Рувимово, Манассиино, начиная от Ароера, который при потоке Арноне, и Галаад и Васан. w\т­ i=_орда'на на восто'къ со'лнца, всю` зе'млю галаа'дску и= гаддi'иску, и= руви'мову и= манассi'ину, w\т­ а=ро­и'ра, и='же _е='сть при­ о_у='стiи пото'ка а=рнw'нска, и= галаа'дъ и= васа'нъ. מִן־הַיַּרְדֵּן מִזְרַח הַשֶּׁמֶשׁ, אֵת כָּל־אֶרֶץ הַגִּלְעָד, הַגָּדִי וְהָרֻאובֵנִי וְהַמְנַשִּׁי; מֵעֲרֹעֵר אֲשֶׁר עַל־נַחַל אַרְנֹן, וְהַגִּלְעָד וְהַבָּשָׁן׃  ابْتِدَاءً مِنْ شَرْقِيِّ نَهْرِ الأُرْدُنِّ، بِمَا فِي ذَلِكَ أَرْضُ جِلْعَادَ، أَرْضُ الْجَادِيِّينَ وَالرَّأُوبَيْنِيِّينَ، وَالْمَنَسِّيِّينَ، مِنْ عَرُوعِيرَ الْقَائِمَةِ عَلَى وَادِي أَرْنُونَ وَجِلْعَادَ وَبَاشَانَ.
10:34 καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ιου καὶ πάν­τα ὅσα ἐποίησεν καὶ πᾶσα ἡ δυναστεία αὐτοῦ καὶ τὰς συν­άψεις ἃς συν­ῆψεν οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπι­̀ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ισραηλ Reliqua autem ge­s­torum Iehu et universa, quae­ fecit, et fortitudo eius, nonne hae­c scrip­ta sunt in li­bro annali­um regum Isra­el? და ნეშტნი სიტყუათა იუსთანი და ყოველი, რაოდენი-რა ქმნა, ყოველი ძლიერებაჲ მისი და მოწყუედა მისი, რომელ მოსწყჳდა, აჰა, ესერა, წერილ არიან წიგნთა სიტყუათა დღეთა მეფეთა ისრაჱლისათა. იეჰუს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, ყველა მისი გმირობა, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. Прочее об Ииуе и обо всем, что он сделал, и о мужественных подвигах его написано в летописи царей Израильских. И= прw'чая слове'съ i=иу'евыхъ, и= вся^ jа=`же сотвори`, и= вся` си'ла _е=гw`, и= совjьща'нiя, jа=`же совеща`, не се` ли, сiя^ напи^сана въ кни'зjь слове'съ днi'й царе'й i=и~левыхъ; וְיֶתֶר דִּבְרֵי יֵהוּא וְכָל־אֲשֶׁר עָשָׂה וְכָל־גְּבוּרָתוֹ; הֲלוֹא־הֵם כְּתוּבִים, עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יִשְׂרָאֵל׃  أَمَّا بَقِيَّةُ أَخْبَارِ يَاهُو وَكُلُّ مَا عَمِلَهُ أَلَيْسَتْ هِيَ مُدَوَّنَةً فِي كِتَابِ أَخْبَارِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ؟
10:35 καὶ ἐκοιμήθη Ιου μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἐβασίλευσεν Ιωαχας υἱὸς αὐτοῦ ἀν­τ᾿ αὐτοῦ Et dormivit Iehu cum patri­bus suis, sepeli­erunt­que eum in Samaria; et regnavit Ioa­chaz filius eius pro eo. და დაიძინა იუ მამათა თჳსთა თანა, და დაფლეს იგი სამარიას. და მეფობდა იოაქაზ, ძე მისი, მის წილ. განისვენა იეჰუმ თავის მამა-პაპასთან და დამარხეს სამრიაში. მის ნაცვლად მისი ძე იოახაზი გამეფდა. И почил Ииуй с отцами своими, и похоронили его в Самарии. И воцарился Иоахаз, сын его, вместо него. И= о_у='спе i=иу'й со _о=тцы^ сво­и'ми, и= погребо'ша _е=го` въ самарi'и. И= воцари'ся i=wаха'зъ сы'нъ _е=гw` вмjь'стw _е=гw`. וַיִּשְׁכַּב יֵהוּא עִם־אֲבֹתָיו, וַיִּקְבְּרוּ אֹתוֹ בְּשֹׁמְרוֹן; וַיִּמְלֹךְ יְהוֹאָחָז בְּנוֹ תַּחְתָּיו׃  وَمَاتَ يَاهُو وَدُفِنَ فِي السَّامِرَةِ وَخَلَفَهُ ابْنُهُ يَهُوأَحَازُ.
10:36 καὶ αἱ ἡμέραι ἃς ἐβασίλευσεν Ιου ἐπι­̀ Ισραηλ εἴκοσι ὀκτὼ ἔτη ἐν Σαμαρείᾳ Di­es autem, quos regnavit Iehu super Isra­el, viginti et octo anni sunt, in Samaria. და დღენი, რაოდენ მეფობდა იუ ზედა ისრაჱლსა, ორმეოცდარვა წელ სამარიასა. სულ ოცდარვა წელი იმეფა იეჰუმ ისრაელზე სამარიაში. Времени же царствования Ииуева над Израилем, в Самарии, было двадцать восемь лет. И= днi'й бя'ше, въ ня'же i=иу'й ца'р­ст­вова над\ъ i=и~лемъ въ самарi'и, два'десять _о='смь лjь'тъ. וְהַיָּמִים, אֲשֶׁר מָלַךְ יֵהוּא עַל־יִשְׂרָאֵל, עֶשְׂרִים וּשְׁמֹנֶה־שָׁנָה בְּשֹׁמְרוֹן׃ פ  وَدَامَ مُلْكُ يَاهُو عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ ثَمَانِيَ وَعِشْرِينَ سَنَةً.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
ბერძნული ლექსიკონი