Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეოთხე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
18:1 καὶ ἐγένετο ἐν ἔτει τρίτῳ τῷ Ωσηε υἱῷ Ηλα βασιλεῖ Ισραηλ ἐβασίλευσεν Εζεκιας υἱὸς Αχαζ βασιλέως Ιουδα Anno tertio Osee filii Ela regis Isra­el regnavit Ezechias filius Achaz regis Iudae­. და იყო, წელსა მას მესამესა ოსესა, ძისა ელაის, მეფისა ისრაჱლისა, მეფობდა ეზეკია, ძე აქაზისი, მეფისა იუდასი. ისრაელის მეფის, ჰოშეაყ ელას ძის, მესამე წელს გამეფდა ხიზკია ახაზიას ძე, იუდას მეფე. В третий год Осии, сына Илы, царя Израильского, воцарился Езекия, сын Ахаза, царя Иудейского. И= бы'сть въ лjь'то тре'тiе w=сi'и сы'на и=лы` царя` i=и~лева, воцари'ся _е=зекi'а сы'нъ а=ха'за царя` i=у'дина: וַיְהִי בִּשְׁנַת שָׁלֹשׁ, לְהוֹשֵׁעַ בֶּן־אֵלָה מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל; מָלַךְ חִזְקִיָּה בֶן־אָחָז מֶלֶךְ יְהוּדָה׃ 8  وَفِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ لِحُكْمِ هُوشَعَ بْنِ أَيَلْةَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ، اعْتَلَى حَزَقِيَّا بْنُ آحَازَ عَرْشَ يَهُوذَا،
18:2 υἱὸς εἴκοσι καὶ πέν­τε ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύ­ειν αὐτὸν καὶ εἴκοσι καὶ ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Αβου θυγάτηρ Ζαχαριου Viginti quin­que annorum erat, cum regnare coepisset, et viginti et novem an­nis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Abi filia Za­chariae­. ძე ოცდახუთისა წლისა იყო დადგომასა მეფედ და ოცდაცხრა წელ მეფობდა იერუსალჱმს, და სახელი დედისა მისისა - აბუთ, ასული ზაქარიასი. ოცდახუთი წლისა იყო, როცა გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო აბი, ზაქარიას ასული. Двадцати пяти лет был он, когда воцарился, и двадцать девять лет царствовал в Иерусалиме; имя матери его Ави, дочь Захарии. сы'нъ два'десяти пяти` лjь'тъ бjь` _е=гда` нача` ца'р­ст­вовати, и= два'десять де'вять лjь'ть ца'р­ст­вова во i=ер\сли'мjь. И='мя же ма'тере _е=гw` а=ву'fа дщи` заха'рiина. בֶּן־עֶשְׂרִים וְחָמֵשׁ שָׁנָה הָיָה בְמָלְכוֹ, וְעֶשְׂרִים וָתֵשַׁע שָׁנָה, מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם; וְשֵׁם אִמּוֹ, אֲבִי בַּת־זְכַרְיָה׃  وَكَانَ لَهُ مِنَ الْعُمْرِ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ سَنَةً حِينَ مَلَكَ، وَدَامَ حُكْمُهُ فِي أُورُشَلِيمَ تِسْعاً وَعِشْرِينَ سَنَةً، وَاسْمُ أُمِّهِ أَبِي ابْنَةُ زَكَرِيَّا،
18:3 καὶ ἐποίησεν τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου κατα­̀ πάν­τα ὅσα ἐποίησεν Δαυιδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Fecitque, quod erat bo­num coram Domino, iuxta omnia, quae­ fece­rat David pater suus. და ქმნა სამართალი წინაშე უფლისა მსგავსად ყოვლისავე, ვითარ ქმნა დავით, მამამან მისმან. სწორად იქცეოდა იგი უფლის თვალში, როგორც დავითი, მამამისი იქცეოდა. И делал он угодное в очах Господних во всем так, как делал Давид, отец его; И= сотвори` пра'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, по всjь^мъ _е=ли^ка сотвори` _о=те'цъ _е=гw` давi'дъ: וַיַּעַשׂ הַיָּשָׁר בְּעֵינֵי יְהוָה; כְּכֹל אֲשֶׁר־עָשָׂה דָּוִד אָבִיו׃  وَصَنَعَ مَا هُوَ صَالِحٌ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ عَلَى نَهْجِ أَبِيهِ دَاوُدَ،
18:4 αὐτὸς ἐξῆρεν τὰ ὑψηλὰ καὶ συν­έτριψεν πάσας τὰς στήλας καὶ ἐξωλέθρευσεν τὰ ἄλση καὶ τὸν ὄφιν τὸν χαλκοῦν ὃν ἐποίησεν Μωυσῆς ὅτι ἕως τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ἦσαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ θυμιῶν­τες αὐτῷ καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Νεεσθαν Ipse dissipavit excelsa et con­trivit lapides et succidit palum con­fregit­que serpen­tem aeneum, quem fece­rat Moyses; siquidem us­que ad illud tempus filii Isra­el adolebant ei; vocabatur Nohe­s­tan. მან მოსპნა მაღალნი იგი და დამუსრნა იგინი და ყოველნი ძეგლნი და მოჰკაფნა მაღნარნი იგი და გველი იგი სპილენძისა, რომელ ქმნა მოსე, და მუნ დღედ ოდენ უზორვიდეს მას ძენი იგი ისრაჱლისანი. და უწოდეს მას სახელი ეესთან. მან გააუქმა გორაკები, დალეწა სვეტები, აჩეხა აშერა და დაამტვრია სპილენძის გველი, მოსეს გაკეთებული, რადგან იმ დრომდე საკმეველს უკმევდნენ მას ისრაელიანები და ნეხუშთანს უწოდებდნენ. он отменил высоты, разбил статуи, срубил дубраву и истребил медного змея, которого сделал Моисей, потому что до самых тех дней сыны Израилевы кадили ему и называли его Нехуштан. то'й разруши` высw'кая, и= сокруши` вся^ ка^пища, и= и=скорени` дубра^вы и= sмiю` мjь'дяную, ю='же сотвори` мwv"се'й, jа='кw и= до днi'й тjь'хъ сы'нове i=и~л_евы бjь'ху кадя'ще _е='й: и= назва` и='мя _е='й нееста'нъ. הוּא הֵסִיר אֶת־הַבָּמוֹת, וְשִׁבַּר אֶת־הַמַּצֵּבֹת, וְכָרַת אֶת־הָאֲשֵׁרָה; וְכִתַּת נְחַשׁ הַנְּחֹשֶׁת אֲשֶׁר־עָשָׂה מֹשֶׁה, כִּי עַד־הַיָּמִים הָהֵמָּה הָיוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל מְקַטְּרִים לוֹ, וַיִּקְרָא־לוֹ נְחֻשְׁתָּן׃  فَأَزَالَ مَعَابِدَ الْمُرْتَفَعَاتِ، وَحَطَّمَ التَّمَاثِيلَ، وَقَطَّعَ أَصْنَامَ عَشْتَارُوثَ، وَسَحَقَ حَيَّةَ النُّحَاسِ الَّتِي صَنَعَهَا مُوسَى لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ ظَلُّوا حَتَّى تِلْكَ الأَيَّامِ يُوْقِدُونَ لَهَا، وَدَعُوهَا نَحُشْتَانَ.
18:5 ἐν κυρίῳ θεῷ Ισραηλ ἤλπισεν καὶ μετ᾿ αὐτὸν οὐκ ἐγενήθη ὅμοι­ος αὐτῷ ἐν βασιλεῦσιν Ιουδα καὶ ἐν τοῖς γενο­μέ­νοις ἔμπρο­σθεν αὐτοῦ In Domino, De­o Isra­el, speravit. Ita­que post eum non fuit similis ei de cunc­tis regi­bus Iudae­ sed ne­que in his, qui ante eum fue­runt. უფალსა ღმერთსა ისრაჱლისასა ესვიდა, და შემდგომად მისა არავინ იყო მსგავს მისდა ყოველთა მათგან მეფეთა იუდასთა, რომელ იყუნეს წინა მისა. უფალს, ისრაელის ღმერთს, ესავდა იგი; არც მანამდე ყოფილა მისი მსგავსი ისრაელის მეფეთა შორის და არც მის მერე იქნება. На Господа Бога Израилева уповал он; и такого, как он, не бывало между всеми царями Иудейскими и после него и прежде него. На гд\са бг~а i=и~лева о_у=пова`, и= но не'мъ не бы'сть подо'бенъ _е=му` въ царе'хъ i=у'диныхъ и= въ бы'в­шихъ пре'жде _е=го`: בַּיהוָה אֱלֹהֵי־יִשְׂרָאֵל בָּטָח; וְאַחֲרָיו לֹא־הָיָה כָמֹהוּ, בְּכֹל מַלְכֵי יְהוּדָה, וַאֲשֶׁר הָיוּ לְפָנָיו׃  وَاتَّكَلَ عَلَى الرَّبِّ إِلَهِ إِسْرَائِيلَ فَلَمْ يَأْتِ قَبْلَهُ وَلاَ بَعْدَهُ مَلِكٌ نَظِيرُهُ بَيْنَ مُلُوكِ يَهُوذَا.
18:6 καὶ ἐκολλήθη τῷ κυρίῳ οὐκ ἀπέστη ὄπισθεν αὐτοῦ καὶ ἐφύλαξεν τὰς ἐν­τολὰς αὐτοῦ ὅσας ἐνετείλατο Μωυσῇ Et adhae­sit Domino et non recessit a ve­s­tigiis eius fecit­que mandata eius, quae­ prae­cepe­rat Dominus Moysi, შეუდგა უფალსა და არა განეშორა გზათა მისთა და დაიმარხნა მცნებანი მისნი, რომელ ამცნო მოსეს. მიეწება იგი უფალს, არ განდგომია მას, და იცავდა მის ნაბრძანებს, მოსეს რომ უბრძანა უფალმა. И прилепился он к Господу и не отступал от Него, и соблюдал заповеди Его, какие заповедал Господь Моисею. и= при­лjьпи'ся гд\севи, не w\т­ступи` w\т­ негw`, и= сохрани` за'пwвjьди _е=гw`, _е=ли^ки заповjь'да мwv"се'й: וַיִּדְבַּק בַּיהוָה, לֹא־סָר מֵאַחֲרָיו; וַיִּשְׁמֹר מִצְוֹתָיו, אֲשֶׁר־צִוָּה יְהוָה אֶת־מֹשֶׁה׃  وَالْتَصَقَ بِالرَّبِّ وَلَمْ يَحِدْ عَنْ طَرِيقِهِ، بَلْ أَطَاعَ وَصَايَاهُ الَّتِي أَمَرَ بِهَا الرَّبُّ مُوسَى.
18:7 καὶ ἦν κύριος μετ᾿ αὐτοῦ ἐν πᾶσιν οἷς ἐποίει συν­ῆκεν καὶ ἠθέτησεν ἐν τῷ βασιλεῖ ᾿Ασ­συρίων καὶ οὐκ ἐδούλευσεν αὐτῷ unde et erat Dominus cum eo, et in cunc­tis, ad quae­ procedebat, pros­pere agebat. Rebellavit quo­que contra regem Assyriorum et non servivit ei. და იყო უფალი მის თანა ყოველსა შინა, რასაცა იქმოდა, წარემართებოდა და შეურაცხ-ყო მეფე იგი ასურასტანისა და არა ჰმონა მას. უფალი იყო მასთან და, სადაც კი წავიდოდა, ყველგან გონივრულად იქცეოდა. განუდგა იგი აშურის მეფეს, აღარ დაემორჩილა. И был Господь с ним: везде, куда он ни ходил, поступал он благоразумно. И отложился он от царя Ассирийского, и не стал служить ему. и= бjь` гд\сь съ ни'мъ, и= во всjь'хъ, jа=`же творя'ше, смы'сляше. И= сопроти'вися царю` а=ссv"рi'йскому и= не порабо'та _е=му`: וְהָיָה יְהוָה עִמּוֹ, בְּכֹל אֲשֶׁר־יֵצֵא יַשְׂכִּיל; וַיִּמְרֹד בְּמֶלֶךְ־אַשּׁוּר וְלֹא עֲבָדוֹ׃  لِذَلِكَ كَانَ الرَّبُّ مَعَهُ وَكَلَّلَ أَعْمَالَهُ بِالنَّجَاحِ. وَثَارَ عَلَى مَلِكِ أَشُّورَ وَأَبَى الْخُضُوعَ لَهُ،
18:8 αὐτὸς ἐπάταξεν τοὺς ἀλλοφύλους ἕως Γάζης καὶ ἕως ὁρίου αὐτῆς ἀπο­̀ πύργου φυλασ­σόν­των καὶ ἕως πόλεως ὀχυρᾶς Ipse percussit Phili­s­thae­os us­que Gazam et terminos eius, a tur­re cu­s­todum us­que ad civitatem munitam. და მან დასცნა უცხოთესლნი იგი ვიდრე გაზადმდე და ვიდრე საზღურადმდე მათა გოდლითგან საებგუროდ ვიდრე ქალაქთა მათ ძნელთამდე. მან დაამარცხა ფილისტიმელები ღაზამდე და მისი მხარე საყარაულო გოდოლიდან ციხე-ქალაქამდე. Он поразил Филистимлян до Газы и в пределах ее, от сторожевой башни до укрепленного города. то'й побjьди` и=ноплеме'н­ники да'же до га'зы и= до предjь'лъ _е=я`, w\т­ столпа` стрегу'щихъ и= да'же и= гра'да тве'рда. הוּא־הִכָּה אֶת־פְּלִשְׁתִּים עַד־עַזָּה וְאֶת־גְּבוּלֶיהָ; מִמִּגְדַּל נוֹצְרִים עַד־עִיר מִבְצָר׃ פ  وَدَحَرَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ مِنْ بُرْجِ النَّوَاطِيرِ إِلَى الْمَدِينَةِ الْمُحَصَّنَةِ حَتَّى بَلَغَ غَزَّةَ وَضَوَاحِيَهَا.
18:9 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ βασιλεῖ Εζεκια αὐτὸς ἐνιαυτὸς ὁ ἕβδομος τῷ Ωσηε υἱῷ Ηλα βασιλεῖ Ισραηλ ἀνέβη Σαλαμανασ­σαρ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ἐπι­̀ Σαμάρειαν καὶ ἐπολιόρκει ἐπ᾿ αὐτήν Anno quarto regis Ezechiae­, qui erat annus sep­timus Osee filii Ela regis Isra­el, ascendit Salmanasar rex Assvriorum Samariam et oppugnavit eam და იყო წელსა მას მეოთხესა ეზეკია მეფისასა, იგი არს წელი მეშჳდე ოსესი, ძისა ელასი, მეფისა ისრაჱლისა, და მოვიდა სალმანასარ, მეფე ასურასტანისა ზედა სამარიასა და მოიცვა იგი. მეფეს ხიზკიას მეოთხე წელს, ანუ ისრაელის მეფის, ჰოშეაყ ელას ძის მეშვიდე წელს, წამოვიდა სამარიაზე აშურის მეფე შალმანასერი და ალყა შემოარტყა მას. В четвертый год царя Езекии, то есть в седьмой год Осии, сына Илы, царя Израильского, пошел Салманассар, царь Ассирийский, на Самарию, и осадил ее, И= бы'сть въ лjь'то четве'ртое царя` _е=зекi'и, сiе' же лjь'то седмо'е w=сi'и, сы'ну и=лы`, царю` i=и~леву, взы'де саламанасса'ръ ца'рь а=ссv"рi'йскъ на самарi'ю и= w=бсjь'де ю=`, וַיְהִי בַּשָּׁנָה הָרְבִיעִית לַמֶּלֶךְ חִזְקִיָּהוּ, הִיא הַשָּׁנָה הַשְּׁבִיעִית, לְהוֹשֵׁעַ בֶּן־אֵלָה מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל; עָלָה שַׁלְמַנְאֶסֶר מֶלֶךְ־אַשּׁוּר עַל־שֹׁמְרוֹן וַיָּצַר עָלֶיהָ׃  وَفِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ لِحُكْمِ الْمَلِكِ حَزَقِيَّا، الْمُوَافِقَةِ لِلسَّنَةِ السَّابِعَةِ لاِعْتِلاَءِ هُوشَعَ بْنِ أَيْلَةَ عَرْشَ إِسْرَائِيلَ، زَحَفَ شَلْمَنْأَسَرُ مَلِكُ أَشُورَ عَلَى السَّامِرَةِ وَحَاصَرَهَا،
18:10 καὶ κατελάβετο αὐτὴν ἀπο­̀ τέλους τριῶν ἐτῶν ἐν ἔτει ἕκτῳ τῷ Εζεκια αὐτὸς ἐνιαυτὸς ἔνα­τος τῷ Ωσηε βασιλεῖ Ισραηλ καὶ συν­ελήμφθη Σαμάρεια et cepit. Post annos tres, anno sexto Ezechiae­, id est nono anno Osee regis Isra­el, cap­ta est Samaria. და დაიპყრა იგი მესამესა წელსა, წელსა მეექუსესა ეზეკიასასა. იგი წელი მეცხრე იყო იოსე მეფისა ისრაჱლისა, და გამოიღეს სამარია. სამი წლის ბოლოს აიღეს იგი. ხიზკიას მეექვსე წელს, ანუ ისრაელის მეფის, ჰოშეაყის მეცხრე წელს აღებული იქნა სამარია. и взял ее через три года; в шестой год Езекии, то есть в девятый год Осии, царя Израильского, взята Самария. и= взя` ю=` при­ концы` трiе'хъ лjь'тъ, въ шесто'е лjь'то _е=зекi'ево, сiе` лjь'то девя'тое w=сi'и царя` i=и~лева, и= плjьне'на бы'сть самарi'а. וַיִּלְכְּדֻהָ, מִקְצֵה שָׁלֹשׁ שָׁנִים, בִּשְׁנַת־שֵׁשׁ לְחִזְקִיָּה; הִיא שְׁנַת־תֵּשַׁע, לְהוֹשֵׁעַ מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל, נִלְכְּדָה שֹׁמְרוֹן׃  وَتَمَكَّنَ مِنَ الاسْتِيلاَءِ عَلَيْهَا فِي نِهَايَةِ ثَلاَثِ سَنَوَاتٍ، أَيْ فِي السَّنَةِ السَّادِسَةِ لِمُلْكِ حَزَقِيَّا، الْمُوَافِقَةِ لِلسَّنَةِ التَّاسِعَةِ لِحُكْمِ هُوشَعَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ.
18:11 καὶ ἀπῴκισεν βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων τὴν Σαμάρειαν εἰς ᾿Ασ­συρίους καὶ ἔθηκεν αὐτοὺς ἐν Αλαε καὶ ἐν Αβωρ ποταμῷ Γωζαν καὶ Ορη Μήδων Et tran­s­tulit rex Assyriorum Isra­el in Assur collocavit­que e­os in Hala et Habor iuxta fluvi­um Gozan et in civitati­bus Medorum, და წარტყუენა მეფემან ასურასტანისამან სამარიათ ასურასტანად და დააშენნა იგინი იალათს და აბოთს და მდინარეთა მათ გოვზანისათა და მთათა მართასა. გადაასახლა აშურის მეფემ ისრაელი აშურში და დაასახლა ხალახში და ხაბორზე, გოზანის მდინარეზე, და მიდიის ქალაქებში, И переселил царь Ассирийский Израильтян в Ассирию, и поселил их в Халахе и в Хаворе, при реке Гозан, и в городах Мидийских, И= преведе` ца'рь а=ссv"рi'йскiй самаря'ны во а=ссv"рi'ю, и= посади` я=` на а=ла'и и= на а=вw'рjь, рjька'хъ гwза'нскихъ, и= въ предjь'лjьхъ ми'дскихъ: וַיֶּגֶל מֶלֶךְ־אַשּׁוּר אֶת־יִשְׂרָאֵל אַשּׁוּרָה; וַיַּנְחֵם בַּחְלַח וּבְחָבוֹר נְהַר גּוֹזָן וְעָרֵי מָדָי׃  وَسَبَى مَلِكُ أَشُورَ سُكَّانَ إِسْرَائِيلَ إِلَى أَشُورَ، وَأَسْكَنَهُمْ فِي مَدِينَةِ حَلَحَ وَعَلَى ضِفَافِ نَهْرِ خَابُورَ فِي مِنْطَقَةِ جُوزَانَ وَفِي مُدُنِ مَادِي،
18:12 ἀνθ᾿ ὧν ὅτι οὐκ ἤκουσαν τῆς φωνῆς κυρίου θεοῦ αὐτῶν καὶ παρέβησαν τὴν δια­θήκην αὐτοῦ πάν­τα ὅσα ἐνετείλατο Μωυσῆς ὁ δοῦλος κυρίου καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ οὐκ ἐποίησαν quia non audi­erunt vocem Domini Dei sui, sed prae­tergressi sunt pac­tum eius; omnia, quae­ prae­cepe­rat Moyses servus Domini, non audi­erunt ne­que fece­runt. რამეთუ არა ისმინეს ჴმაჲ უფლისა ღმრთისა მათისა და გარდაჴდეს აღთქმასა მისსა მსგავსად ყოვლისა მის, რომელ ამცნო მათ მოსე, მონამან უფლისამან, არა ისმინეს და არცა ყვეს. იმის გამო, რომ არ ისმინეს უფლის, მათი ღვთის ხმა, დაარღვიეს მისი აღთქმა, ყველაფერი, რაც უბრძანა მათ მოსემ, უფლის მორჩილმა; არც ისმენდნენ და არც ასრულებდნენ. за то, что они не слушали гласа Господа Бога своего и преступили завет Его, всё, что заповедал Моисей раб Господень, они и не слушали и не исполняли. поне'же не послу'шаша гла'са гд\са бг~а сво­егw` и= преступи'ша завjь'тъ _е=гw`, вся^ _е=ли^ка заповjь'да мwv"се'й ра'бъ гд\сень, и= не послу'шаша, и= не сотвори'ша. עַל אֲשֶׁר לֹא־שָׁמְעוּ, בְּקוֹל יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם, וַיַּעַבְרוּ אֶת־בְּרִיתוֹ, אֵת כָּל־אֲשֶׁר צִוָּה, מֹשֶׁה עֶבֶד יְהוָה; וְלֹא שָׁמְעוּ וְלֹא עָשׂוּ׃ פ  لأَنَّهُمْ أَبَوْا الاسْتِمَاعَ لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلَهِهِمْ، وَنَكَثُوا عَهْدَهُ وَكُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، وَلَمْ يَعْمَلُوا بِهَا.
18:13 καὶ τῷ τεσ­σαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει βασιλεῖ Εζεκιου ἀνέβη Σενναχηριμ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ἐπι­̀ τὰς πόλεις Ιουδα τὰς ὀχυρὰς καὶ συν­έλαβεν αὐτάς Anno quarto decimo regis Ezechiae­ ascendit Sennacherib rex Assyriorum ad universas civitates Iudae­ munitas et cepit eas. და წელსა მას მეათოთხმეტესა სუფევასა ეზეკია მეფისასა გამოვიდა სენექერიმ, მეფე ასურასტანისა, ძნელ-ძნელთა ზედა მათ ქალაქთა იუდასათა და გამოიღო იგინი. ხიზკიას მეთოთხმეტე წელს მიუხდა აშურის მეფე სანხერიბი იუდას ყველა ციხე-ქალაქს და ხელთ იგდო ისინი. В четырнадцатый год царя Езекии, пошел Сеннахирим, царь Ассирийский, против всех укрепленных городов Иуды и взял их. И= въ четверто­е­на'­де­сять лjь'то царя` _е=зекi'и, взы'де сен­нахирi'мъ ца'рь а=ссv"рi'йскiй на гра'ды i=у'дины тв_е'рдыя и= взя'тъ я=`. וּבְאַרְבַּע עֶשְׂרֵה שָׁנָה לַמֶּלֶךְ חִזְקִיָּה, עָלָה סַנְחֵרִיב מֶלֶךְ־אַשּׁוּר עַל כָּל־עָרֵי יְהוּדָה הַבְּצֻרוֹת וַיִּתְפְּשֵׂם׃  وَفِي السَّنَةِ الرَّابِعَةِ عَشْرَةَ مِنْ حُكْمِ الْمَلِكِ حَزَقِيَّا اجْتَاحَ سَنْحَارِيبُ مَلِكُ أَشُورَ جَمِيعَ مُدُنِ يَهُوذَا الْحَصِينَةِ وَاسْتَوْلَى عَلَيْهَا.
18:14 καὶ ἀπέστειλεν Εζεκιας βασιλεὺς Ιουδα ἀγγέλους προ­̀ς βασιλέα ᾿Ασ­συρίων εἰς Λαχις λέγων ἡμάρτηκα ἀπο­στράφητι ἀπ᾿ ἐμοῦ ὃ ἐὰν ἐπι­θῇς ἐπ᾿ ἐμέ βαστάσω καὶ ἐπέθηκεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ἐπι­̀ Εζεκιαν βασιλέα Ιουδα τριακόσια τάλαν­τα ἀργυρίου καὶ τριάκον­τα τάλαν­τα χρυσίου Tunc misit Ezechias rex Iudae­ nuntios ad regem Assyriorum Lachis dicens: «Peccavi. Recede a me, et omne, quod imposueris mihi, feram». Indixit ita­que rex Assyriorum Ezechiae­ regi Iudae­ trecenta ta­lenta argenti et triginta ta­lenta auri; და წარავლინა ეზეკია, მეფემან იუდასმან, მოციქულნი მეფისა მის ასურასტანელთასა ლაქისდ და ჰრქუა: ვსცოდე, მიიქეც ჩემგან და, რაჲ დამდვა ჩემ ზედა, აღვიკიდო. და დაადვა მეფემან ასურასტანისამან ზედა ეზეკიას, მეფესა იუდასასა, სამასი სასწორი ვეცხლისა და ოცდაათი სასწორი ოქროსა. შეუთვალა იუდას მეფემ, ხიზკიამ, აშურის მეფეს ლახიშში: დამნაშავე ვარ. გაბრუნდი ჩემგან. რასაც დამაკისრებ, ვიტვირთავ. დააკისრა აშურის მეფემ ხიზკიას, იუდას მეფეს, სამასი ქანქარი ვერცხლი და ოცდაათი ქანქარი ოქრო. И послал Езекия, царь Иудейский, к царю Ассирийскому в Лахис сказать: виновен я; отойди от меня; что наложишь на меня, я внесу. И наложил царь Ассирийский на Езекию, царя Иудейского, триста талантов серебра и тридцать талантов золота. И= посла` _е=зекi'а ца'рь i=у'динъ послы` къ царю` а=ссv"рi'йску въ лахi'съ, глаго'ля: согрjьши'хъ, воз­врати'ся w\т­ мен_е`: _е='же а='ще воз­ложи'ши на мя`, то` понесу`. И= воз­ложи` ца'рь а=ссv"рi'йскiй на _е=зекi'ю царя` i=у'дина три'ста тала'нтъ сребра` и= три'десять тала'нтwвъ зла'та. וַיִּשְׁלַח חִזְקִיָּה מֶלֶךְ־יְהוּדָה אֶל־מֶלֶךְ־אַשּׁוּר לָכִישָׁה לֵאמֹר חָטָאתִי שׁוּב מֵעָלַי, אֵת אֲשֶׁר־תִּתֵּן עָלַי אֶשָּׂא; וַיָּשֶׂם מֶלֶךְ־אַשּׁוּר עַל־חִזְקִיָּה מֶלֶךְ־יְהוּדָה, שְׁלֹשׁ מֵאוֹת כִּכַּר־כֶּסֶף, וּשְׁלֹשִׁים כִּכַּר זָהָב׃  وَأَرْسَلَ حَزَقِيَّا مَلِكُ يَهُوذَا يَقُولُ لِمَلِكِ أَشُورَ فِي لَخِيشَ: «أَخْطَأْتُ، فَارْتَحِلْ عَنِّي، وَأَنَا أَدْفَعُ مَا تَفْرِضُهُ عَلَيَّ مِنْ جِزْيَةٍ». فَفَرَضَ مَلِكُ أَشُّورَ عَلَى حَزَقِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا ثَلاَثَ مِئَةِ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ (نَحْوَ أَلْفٍ وَثَمَانِينَ كِيلُو جِرَاماً)، وثَلاَثِينَ وَزْنَةً مِنَ الذَّهَبِ (نَحْوَ مَائَةٍ وَثَمَانِيَةِ كِيلُو جِرَامَاتٍ).
18:15 καὶ ἔδωκεν Εζεκιας πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν οἴκῳ κυρίου καὶ ἐν θησαυροῖς οἴκου τοῦ βασιλέως dedit­que Ezechias omne argen­tum, quod reper­tum fue­rat in domo Domini et in thesauris regis. და მისცა ეზეკია ყოველი ვეცხლი, რომელი იპოვა სახლსა მას უფლისასა, საფასესა სახლსა მას სამეუფოსასა. გასცა ხიზკიამ მთელი ვერცხლი, რაც კი უფლის სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში იპოვებოდა. И отдал Езекия все серебро, какое нашлось в доме Господнем и в сокровищницах дома царского. И= даде` _е=зекi'а все` сребро` w=брjь'тшееся въ дому` гд\сни и= въ сокро'вищихъ до'му царе'ва. וַיִּתֵּן חִזְקִיָּה, אֶת־כָּל־הַכֶּסֶף הַנִּמְצָא בֵית־יְהוָה; וּבְאֹצְרוֹת בֵּית הַמֶּלֶךְ׃  فَجَمَعَ حَزَقِيَّا كُلَّ مَا فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَخَزَائِنِ قَصْرِ الْمَلِكِ مِنْ فِضَّةٍ وَذَهَبٍ وَدَفَعَهَا لَهُ.
18:16 ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ συν­έκοψεν Εζεκιας τὰς θύρας ναοῦ κυρίου καὶ τὰ ἐστηριγμένα ἃ ἐχρύσωσεν Εζεκιας βασιλεὺς Ιουδα καὶ ἔδωκεν αὐτὰ βασιλεῖ ᾿Ασ­συρίων In tempore illo con­fregit Ezechias valvas templi Domini et po­s­tes, quos ipse inaurave­rat, et dedit aurum regi Assyriorum. მას ჟამსა დაჭრნა ეზეკია მეფემან ბჭენი ტაძრისა მის უფლისანი და ზღრუბლნი, რომელ განრჩუნნა ოქროთა ეზეკია, მეფემან იუდასამან, და მისცა იგი მეფესა მას ასურასტანისასა. მაშინ ჩამოფხიკა ხიზკიამ უფლის ტაძრის კარები და სვეტები, რომლებიც თავად ხიზკიას, იუდას მეფის, მოოქროვილი იყო, და მისცა აშურის მეფეს. В то время снял Езекия золото с дверей дома Господня и с дверных столбов, которые позолотил Езекия, царь Иудейский, и отдал его царю Ассирийскому. Во вре'мя _о='но ссjьче` _е=зекi'а ца'рь i=у'динъ дв_е'ри хра'ма гд\сня и= о_у=тверж_е'нiя, jа=`же позлати` _е=зекi'а ца'рь i=у'динъ, и= даде` и=`хъ царю` а=ссv"рi'йску. בָּעֵת הַהִיא, קִצַּץ חִזְקִיָּה אֶת־דַּלְתוֹת הֵיכַל יְהוָה וְאֶת־הָאֹמְנוֹת, אֲשֶׁר צִפָּה, חִזְקִיָּה מֶלֶךְ יְהוּדָה; וַיִּתְּנֵם לְמֶלֶךְ אַשּׁוּר׃ פ  كَمَا قَشَّرَ الذَّهَبَ الَّذِي كَانَ قَدْ غَشَّى بِهِ أَبْوَابَ هَيْكَلِ الرَّبِّ وَالدَّعَائِمَ، وَبَعَثَ بِهِ إِلَى مَلِكِ أَشُورَ.
18:17 καὶ ἀπέστειλεν βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων τὸν Θαρθαν καὶ τὸν Рαφις καὶ τὸν Рαψακην ἐκ Λαχις προ­̀ς τὸν βασιλέα Εζεκιαν ἐν δυνάμει βαρείᾳ ἐπι­̀ Ιερουσαλημ καὶ ἀνέβησαν καὶ ἦλθον εἰς Ιερουσαλημ καὶ ἔστησαν ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἄνω ἥ ἐστιν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως Misit autem rex Assyriorum Tharthan et Rabsaris et Rabsacen de Lachis ad regem Ezechiam cum manu valida Ierusalem. Qui cum ascendissent, vene­runt in Ierusalem et stete­runt iuxta aquae­ duc­tum pi­scinae­ superioris, quae­ est in via agri fullo­nis, და წარავლინნა მეფემან ასურასტანისამან თარათა და რაფსისა და რაფსაკ ლაქისით და ეზეკია მეფისა ერითა ძლიერითა ზედა იერუსალჱმსა. და გამოვიდეს და მივიდეს იერუსალჱმდ და დადგეს ზედა ჯურღმულსა მას ზეშთა ავაზანისასა, რომელ არს გზასა აგარაკისა მის მმურკნელთასა. გაგზავნა აშურის მეფემ ლაქიშიდან თართანი, რაბსარისი და რაბშაკე დიდძალი ჯარით მეფე ხიზკიასთან იერუსალიმში. წამოვიდნენ და მოვიდნენ იერუსალიმში; წამოვიდნენ, მოვიდნენ და დადგნენ ზემო ტბორის არხთან, მრეცხავთა მინდვრის გზაზე რომ არის. И послал царь Ассирийский Тартана и Рабсариса и Рабсака из Лахиса к царю Езекии с большим войском в Иерусалим. И пошли, и пришли к Иерусалиму; и пошли, и пришли, и стали у водопровода верхнего пруда, который на дороге поля белильничьего. И= посла` ца'рь а=ссv"рi'йскъ fарfа'на и= равоса'иа и= ра_пса'ка w\т­ лахi'са на i=ер\сли'мъ къ царю` _е=зекi'и съ си'лою тя'жкою sjьлw`. И= взыдо'ша, и= прiидо'ша ко i=ер\сли'му, и= ста'ша о_у= водоте'чи купjь'ли вы'шнiя, jа='же _е='сть на пути` села` бjьли'лнагw, וַיִּשְׁלַח מֶלֶךְ־אַשּׁוּר אֶת־תַּרְתָּן וְאֶת־רַב־סָרִיס וְאֶת־רַב־שָׁקֵה מִן־לָכִישׁ אֶל־הַמֶּלֶךְ חִזְקִיָּהוּ בְּחֵיל כָּבֵד יְרוּשָׁלִָם; וַיַּעֲלוּ וַיָּבֹאוּ יְרוּשָׁלִַם, וַיַּעֲלוּ וַיָּבֹאוּ, וַיַּעַמְדוּ בִּתְעָלַת הַבְּרֵכָה הָעֶלְיוֹנָה, אֲשֶׁר בִּמְסִלַּת שְׂדֵה כוֹבֵס׃  وَرَغْمَ ذَلِكَ أَرْسَلَ مَلِكُ أَشُورَ إِلَى حَزَقِيَّا قَائِدَ جَيْشِهِ وَوَزِيرَ خَزَائِنِهِ وَرَئِيسَ أَرْكَانِ قُوَّاتِهِ مِنْ لَخِيشَ، عَلَى رَأْسِ جَيْشٍ جَرَّارٍ لِمُحَاصَرَةِ أُورُشَلِيمَ. فَزَحَفُوا عَلَيْهَا، وَأَحَاطُوا بِهَا وَعَسْكَرُوا عِنْدَ قَنَاةِ الْبِرْكَةِ الْعُلْيَا فِي طَرِيقِ حَقْلِ الْقَصَّارِ.
18:18 καὶ ἐβόησαν προ­̀ς Εζεκιαν καὶ ἐξῆλθον προ­̀ς αὐτὸν Ελιακιμ υἱὸς Χελκιου ὁ οἰκονόμος καὶ Σομνας ὁ γραμματεὺς καὶ Ιωας υἱὸς Ασαφ ὁ ἀναμιμνῄσκων vocave­runt­que regem. Egressus est autem ad eos Eliachim filius Helciae­ prae­posi­tus domus et Sobna scriba et Ioah filius Asaph a com­mentariis. და ჴმა-ყვეს ეზეკიას მიმართ და მივიდეს მისა ელიაკიმ, ძე ქელკიასი, ეზოსმოძღვარი და სომნა მწიგნობართმოძღუარი და იოაქაზ, ძე ასაფისი, სახსენებელთმწიგნობარი. დაუძახეს მეფეს და გამოვიდნენ სასახლის მოურავი ელიაკიმ ხილკიაჰუს ძე, შებნა მწერალი და იოახ ასაფის ძე, მემატიანე. И звали они царя. И вышел к ним Елиаким, сын Хелкиин, начальник дворца, и Севна писец, и Иоах, сын Асафов, дееписатель. и= возопи'ша ко _е=зекi'и. И= и=зы'де къ ни^мъ _е=лiакi'мъ сы'нъ хелкi'евъ стро­и'тель, и= сwмна'съ книго'чiй, и= i=wа'съ сы'нъ сафа'товъ воспомина'тель. וַיִּקְרְאוּ אֶל־הַמֶּלֶךְ, וַיֵּצֵא אֲלֵהֶם אֶלְיָקִים בֶּן־חִלְקִיָּהוּ אֲשֶׁר עַל־הַבָּיִת; וְשֶׁבְנָה הַסֹּפֵר, וְיוֹאָח בֶּן־אָסָף הַמַּזְכִּיר׃  فَاسْتَدْعَوْا الْمَلِكَ. فَبَعَثَ حَزَقِيَّا إِلَيْهِمْ أَلْيَاقِيمَ بْنَ حِلْقِيَّا مُدِيرَ شُؤونِ الْقَصْرِ. وَشِبْنَةَ الْكَاتِبَ وَيُوَاخَ بْنَ آسَافَ مُسَجِّلَ الْمَلِكِ.
18:19 καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτοὺς Рαψακης εἴπατε δὴ προ­̀ς Εζεκιαν τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων τίς ἡ πεποίθησις αὕτη ἣν πέποιθας Dixit­que ad eos Rabsaces: «Loquimini Ezechiae­: Hae­c dicit rex magnus, rex Assyriorum: Quae­ est i­s­ta fiducia, qua niteris? და ჰრქუა მათ რაფსაკ: არქუთ ეზეკიას: ესრეთ იტყჳს მეფე დიდი იგი, მეფე ასურასტანისა! რაჲმე არს სასოებაჲ ეგე შენი, რომელსა შენ ესავ? უთხრა მათ რაბშაკემ: უთხარით ხიზკიას: ასე ამბობს-თქო დიდი მეფე, აშურის მეფე: რისი იმედი გაქვს, ასე რომ დაიმედებულხარ? И сказал им Рабсак: скажите Езекии: так говорит царь великий, царь Ассирийский: что это за упование, на которое ты уповаешь? И= рече` къ ни^мъ ра_пса'къ: рцы'те н­н~jь ко _е=зекi'и: си'це глаго'летъ ца'рь вели'кiй, ца'рь а=ссv"рi'йскiй: что` о_у=пова'нiе сiе`, на не'же о_у=пова'еши; וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם רַב־שָׁקֵה, אִמְרוּ־נָא אֶל־חִזְקִיָּהוּ; כֹּה־אָמַר הַמֶּלֶךְ הַגָּדוֹל מֶלֶךְ אַשּׁוּר, מָה הַבִּטָּחוֹן הַזֶּה אֲשֶׁר בָּטָחְתָּ׃  فَقَالَ لَهُمْ قَائِدُ جَيْشِ أَشُورَ: «بَلِّغُوا حَزَقِيَّا أَنَّ هَذَا مَا يَقُولُهُ الْمَلِكُ الْعَظِيمُ، مَلِكُ أَشُورَ: عَلَى مَاذَا تَتَّكِلُ؟
18:20 εἶπας πλη­̀ν λόγοι χειλέων βουλὴ καὶ δύναμις εἰς πόλεμον νῦν οὖν τίνι πεποιθὼς ἠθέτησας ἐν ἐμοί Forsitan putas verbum labiorum esse con­sili­um et fortitudinem ad proeli­um? In quo con­fidis, ut audeas rebellare con­tra me? გინა თუ თქუა: სიტყუანი ბაგეთანი და ზრახვა და ძალი საჴმარ არს ღვაწლსა. აწ ვის ესავ და შეურაცხ-მყავ მე? ფუჭ სიტყვებს ლაპარაკობ. თათბირი და სიმამაცე უნდა ბრძოლას. შენ კი რისი იმედით განმიდექი? Ты говорил только пустые слова: для войны нужны совет и сила. Ныне же на кого ты уповаешь, что отложился от меня? ре'клъ _е=си`: то'кмw словеса` о_у=сте'нъ, совjь'тъ и= си'ла на бра'нь: н­н~jь о_у=`бо на кого` надjь'жду w\т­ве'рглъ _е=си` мене`; אָמַרְתָּ אַךְ־דְּבַר־שְׂפָתַיִם, עֵצָה וּגְבוּרָה לַמִּלְחָמָה; עַתָּה עַל־מִי בָטַחְתָּ, כִּי מָרַדְתָּ בִּי׃  أَظَنَنْتَ أَنَّ مُجَرَّدَ الْكَلاَمِ يُشَكِّلُ خُطَّةً وَقُوَّةً لِخَوْضِ الْحَرْبِ؟ عَلَى مَنِ اعْتَمَدْتَ حَتَّى تَمَرَّدْتَ عَلَيَّ؟
18:21 νῦν ἰδοὺ πέποιθας σαυτῷ ἐπι­̀ τὴν ῥάβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην ἐπ᾿ Αἴγυπτον ὃς ἂν στηριχθῇ ἀνὴρ ἐπ᾿ αὐτήν καὶ εἰσελεύ­­σε­ται εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ τρήσει αὐτήν οὕτως Φαραω βασιλεὺς Αἰγύπτου πᾶσιν τοῖς πεποιθόσιν ἐπ᾿ αὐτόν An speras in baculo arundine­o at­que confracto, Aegyp­to, super quem, si incubuerit homo, com­minu­tus ingreditur ma­num eius et perforabit eam? Sic est pharao rex Aegyp­ti omni­bus, qui con­fidunt in eo. აჰა, შენ ესავ არგანსა მას ლერწმისასა და დაჩხერილსა ეგჳპტესა, რომელსა მი-თუ-ეყრდნას კაცი, აღესვას ჴელსა და წყლას იგი, ეგრეცა ფარაო, მეფე იგი ეგჳპტელთა, ყოველთა მოსავთა მისთა. დანდობიხარ მაგ გადატეხილ ლერწამს - ეგვიპტეს, რომელიც, თუ კაცი დაეყრდნო, ხელში შეერჭობა და გაუხვრეტს. ასეთია ფარაონი, ეგვიპტის მეფე, ყველასათვის, ვისაც კი მისი იმედი აქვს. Вот, ты думаешь опереться на Египет, на эту трость надломленную, которая, если кто опрется на нее, войдет ему в руку и проколет ее. Таков фараон, царь Египетский, для всех уповающих на него. н­н~jь съ, надjь'ешися ты` на же'злъ тро'стяный сло'мленый се'й, на _е=гv'петъ ли; на'ньже а='ще w=пре'т­ся му'жъ, вни'детъ въ ру'ку _е=гw` и= пронзе'тъ ю=`: та'кw фараw'нъ ца'рь _е=гv'петскiй всjь^мъ надjь'ющымся на'нь: עַתָּה הִנֵּה בָטַחְתָּ לְּךָ עַל־מִשְׁעֶנֶת הַקָּנֶה הָרָצוּץ הַזֶּה עַל־מִצְרַיִם, אֲשֶׁר יִסָּמֵךְ אִישׁ עָלָיו, וּבָא בְכַפּוֹ וּנְקָבָהּ; כֵּן פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרַיִם, לְכָל־הַבֹּטְחִים עָלָיו׃  هَا أَنْتَ تَتَّكِلُ عَلَى عُكَّازِ هَذِهِ الْقَصَبَةِ الْمَرْضُوضَةِ مِصْرَ، الَّتِي تَثْقُبُ كَفَّ كُلِّ مَنْ يَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا! هَكَذَا يَكُونُ فِرْعَوْنُ مَلِكُ مِصْرَ لِكُلِّ مَنْ يَتَّكِلُ عَلَيْهِ!
18:22 καὶ ὅτι εἶπας προ­́ς με ἐπι­̀ κύριον θεὸν πεποίθαμεν οὐχὶ αὐτὸς οὗτος οὗ ἀπέστησεν Εζεκιας τὰ ὑψηλὰ αὐτοῦ καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ εἶπεν τῷ Ιουδα καὶ τῇ Ιερουσαλημ ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου τούτου προ­σκυνήσετε ἐν Ιερουσαλημ Quod si dixeri­tis mihi: «In Domino De­o no­s­t­ro habemus fiduciam», nonne i­s­te est, cuius ab­s­tulit Ezechias excelsa et altaria et prae­cepit Iudae­ et Ierusalem: «Ante altare hoc adorabi­tis in Ierusalem?». და რამეთუ მარქუ მე, ვითარმედ: უფლისა ღმრთისა ჩუენისა მოსავ ვართ ჩუენ. არა ეგრე იგი არსა ეზეკია, რომელმან მოსპნა მაღალნი იგი მისნი და საკურთხეველნი მისნი და ჰრქუა იუდასა და იერუსალჱმსა: წინაშე საკურთხევლისა ამის თაყუანის-ეცით იერუსალჱმს? რომ მეუბნებით, უფლის, ჩვენი ღმერთის იმედი გვაქვსო, ეს ის ღმერთი ხომ არ არის, რომლის გორაკები და სამსხვერპლოები ხიზკიამ გააუქმა და უთხრა იუდას და იერუსალიმს: ამ სამსხვერპლოსთან ეცით თაყვანი იერუსალიმშიო? А если вы скажете мне: «на Господа Бога нашего мы уповаем», то на того ли, которого высоты и жертвенники отменил Езекия, и сказал Иуде и Иерусалиму: «пред сим только жертвенником поклоняйтесь в Иерусалиме»? и= а='ще мнjь` рече'те: на гд\са бг~а надjь'емся: не то'й ли се'й, _е=гw'же и= w\т­ста'ви _е=зекi'а высw'кая _е=гw` и= же'ртвен­ники _е=гw`, и= рече` i=у'дjь и= i=ер\сли'му: покло'нитеся пред\ъ же'ртвен­никомъ си'мъ во i=ер\сли'мjь; וְכִי־תֹאמְרוּן אֵלַי, אֶל־יְהוָה אֱלֹהֵינוּ בָּטָחְנוּ; הֲלוֹא־הוּא, אֲשֶׁר הֵסִיר חִזְקִיָּהוּ אֶת־בָּמֹתָיו וְאֶת־מִזְבְּחֹתָיו, וַיֹּאמֶר לִיהוּדָה וְלִירוּשָׁלִַם, לִפְנֵי הַמִּזְבֵּחַ הַזֶּה, תִּשְׁתַּחֲווּ בִּירוּשָׁלִָם׃  وَإذَا قُلْتُمْ لِي إِنَّكُمْ تَوَكَّلْتُمْ عَلَى الرَّبِّ إِلَهِكُمْ. أَفَلَيْسَ هُوَ الَّذِي أَزَالَ حَزَقِيَّا مُرْتَفَعَاتِهِ وَمَذَابِحَهُ، وَأَمَرَ يَهُوذَا وَأَهْلَ أُورُشَلِيمَ أَنْ يَسْجُدُوا فَقَطْ أَمَامَ هَذَا الْمَذْبَحِ الْقَائِمِ فِي أُورُشَلِيمَ؟
18:23 καὶ νῦν μίχθητε δὴ τῷ κυρίῳ μου βασιλεῖ ᾿Ασ­συρίων καὶ δώσω σοι δισχιλίους ἵππους εἰ δυνήσῃ δοῦναι σεαυτῷ ἐπι­βάτας ἐπ᾿ αὐτούς Nunc igitur spondete cum domino me­o rege Assyriorum; dabo tibi duo milia equorum; et vide an habere valeas ascensores eorum. და აწ მო-ღა-შემოერთენ უფლისა ჩემისა მეფისა, ასურასტანისასა და მიგცე თქუენ ორათასი საჴედარი, უპოოთ თუმე კაცი ამჴედრებად მათ ზედა? ახლა მოდი და დაუზავდი ჩემს ბატონს, აშურის მეფეს. ათას ცხენს მე მოგცემ, აბა, თუ მხედრებს იშოვი მათთვის. Итак вступи в союз с господином моим царем Ассирийским: я дам тебе две тысячи коней, можешь ли достать себе всадников на них? и= н­н~jь со­едини'теся съ господи'номъ мо­и'мъ царе'мъ а=ссv"рi'йскимъ, и= да'мъ тебjь` двjь` ты'сящы ко'ней, а='ще мо'жеши и=мjь'ти вса'дники на ня`: וְעַתָּה הִתְעָרֶב נָא, אֶת־אֲדֹנִי אֶת־מֶלֶךְ אַשּׁוּר; וְאֶתְּנָה לְךָ אַלְפַּיִם סוּסִים, אִם־תּוּכַל לָתֶת לְךָ רֹכְבִים עֲלֵיהֶם׃  وَالآنَ لِيَعْقِدْ حَزَقِيَّا رِهَاناً مَعَ سَيِّدِي مَلِكِ أَشُورَ، فَأُعْطِيَكَ أَلْفَيْ فَرَسٍ، إِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَجِدَ لَهَا فُرْسَاناً يَمْتَطُونَهَا.
18:24 καὶ πῶς ἀπο­στρέψεις τὸ προ­́σωπον τοπάρχου ἑνὸς τῶν δούλων τοῦ κυρίου μου τῶν ἐλαχίστων καὶ ἤλπισας σαυτῷ ἐπ᾿ Αἴγυπτον εἰς ἅρματα καὶ ἱππεῖς Et quomodo potes in fugam vertere unum satrapam de servis domini mei minimis? An fiduciam habes in Aegyp­to prop­ter cur­rus et equites? და ვითარმე შეუძლოთ წინა დადგომად ერთისა ერთისათჳს უკანთაგანისა მონათა მათ უფლისა ჩემისათა? და რასა ესავ ეგჳპტესა და ეტლთა მათ და საჴედართა? როგორ გააბრუნებ ერთ მოხელესაც კი ჩემი ბატონის უმცირეს მორჩილთაგან, როცა ეგვიპტის ეტლების და ცხენების იმედზე ხარ? Как тебе одолеть и одного вождя из малейших слуг господина моего? И уповаешь на Египет ради колесниц и коней? и= ка'кw w\т­врати'ши лице` топа'рха _е=ди'нагw w\т­ рабw'въ господи'на мо­егw` малjь'йшихъ, и= о_у=пова'лъ _е=си` са'мъ на _е=гv'петъ, на кол_есни'цы и= ко'ни; וְאֵיךְ תָּשִׁיב, אֵת פְּנֵי פַחַת אַחַד עַבְדֵי אֲדֹנִי הַקְּטַנִּים; וַתִּבְטַח לְךָ עַל־מִצְרַיִם, לְרֶכֶב וּלְפָרָשִׁים׃  فَكَيْفَ يُمْكِنُكَ أَنْ تَصُدَّ قَائِداً وَاحِداً مِنْ أَقَلِّ قَادَةِ سَيِّدِي شَأْناً، فِي حِينِ أَنَّكَ تَعْتَمِدُ عَلَى مِصْرَ لإِمْدَادِكَ بِالْمَرْكَبَاتِ وَالْفُرْسَانِ؟
18:25 καὶ νῦν μὴ ἄνευ κυρίου ἀνέβημεν ἐπι­̀ τὸν τόπον τοῦτον τοῦ δια­φθεῖραι αὐτόν κύριος εἶπεν προ­́ς με ἀνάβηθι ἐπι­̀ τὴν γῆν ταύτην καὶ δια­́φθειρον αὐτήν Numquid sine Domini voluntate ascendi ad locum i­s­tum, ut demolirer eum? Dominus dixit mihi: «A­scende ad ter­ram hanc et demolire eam»». და აწ თჳნიერ უფლისა მოსრულ ვართ ადგილსა ამას განრყუნად ამისა? უფალმან მრქვა მე: აღვედ ქუეყანასა მას და განრყუენით იგი. მერედა, განა უფლის ნების გარეშე მოვადექი ამ ადგილს გასანადგურებლად? უფალმა მიბრძანა: მიუხდი მაგ ქვეყანას და გაანადგურე. Притом же разве я без воли Господней пошел на место сие, чтобы разорить его? Господь сказал мне: «пойди на землю сию и разори ее». и= н­н~jь о_у=`бо _е=да` без\ъ гд\са взыдо'хомъ на мjь'сто сiе`, _е='же потреби'ти и= рече` бо гд\сь ко мнjь`: взы'ди на зе'млю сiю` и= потреби` ю=`. עַתָּה הֲמִבַּלְעֲדֵי יְהוָה, עָלִיתִי עַל־הַמָּקוֹם הַזֶּה לְהַשְׁחִתוֹ; יְהוָה אָמַר אֵלַי, עֲלֵה עַל־הָאָרֶץ הַזֹּאת וְהַשְׁחִיתָהּ׃  ثُمَّ هَلْ مِنْ غَيْرِ مَشُورَةِ الرَّبِّ زَحَفْتُ عَلَى هَذِهِ الدِّيَارِ لأُدَمِّرَهَا؟ لَقَدْ قَالَ لِيَ الرَّبُّ هَاجِمْ هَذِهِ الدِّيَارَ وَخَرِّبْهَا».
18:26 καὶ εἶπεν Ελιακιμ υἱὸς Χελκιου καὶ Σομνας καὶ Ιωας προ­̀ς Рαψακην λάλησον δὴ προ­̀ς τοὺς παῖδάς σου Συριστί ὅτι ἀκούομεν ἡμεῖς καὶ οὐ λαλήσεις μεθ᾿ ἡμῶν Ιουδαϊστί καὶ ἵνα τί λαλεῖς ἐν τοῖς ὠσὶν τοῦ λαοῦ τοῦ ἐπι­̀ τοῦ τείχους Dixe­runt autem Eliachim filius Helciae­ et Sobna et Ioah Rabsaci: «Precamur, ut loquaris nobis servis tuis Aramaice, siquidem intellegimus hanc linguam, et non loquaris nobis Iudaice, audi­ente populo, qui est super murum». და ჰრქუა ელიაკიმ, ძემან ქელიკიასმან, და სომნა და იოაქა, რაფსაკს: მეტყოდე მონათა შენთა ასურებრ და ნუ ეტყჳ ურიაებრ ყურთა ერისა მაგის, რომელნი დგანან ზღუდესა მაგას ზედა. მიუგეს ელიაკიმ ხილკიას ძემ, შებნამ და იოახმა რაბშაკეს: ელაპარაკე შენს მორჩილთ არამის ენაზე, რადგან გვესმის. იუდაურად ნუ გველაპარაკები ამ ხალხის გასაგონად, გალავანზე რომ არიან. И сказал Елиаким, сын Хелкиин, и Севна и Иоах Рабсаку: говори рабам твоим по-арамейски, потому что понимаем мы, а не говори с нами по-иудейски вслух народа, который на стене. И= рече` _е=лiакi'мъ сы'нъ хелкi'инъ и= сwмна'съ и= i=wа'съ ко ра_пса'ку: глаго'ли н­н~jь ко _о=трокw'мъ тво­и^мъ сv'рски, jа='кw слы'шимъ мы`, а= не глаго'ли къ на'мъ i=уде'йски, и= почто` глаго'леши во о_у='шы людi'й, и=`же на стjьнjь`; וַיֹּאמֶר אֶלְיָקִים בֶּן־חִלְקִיָּהוּ וְשֶׁבְנָה וְיוֹאָח אֶל־רַב־שָׁקֵה, דַּבֶּר־נָא אֶל־עֲבָדֶיךָ אֲרָמִית, כִּי שֹׁמְעִים אֲנָחְנוּ; וְאַל־תְּדַבֵּר עִמָּנוּ יְהוּדִית, בְּאָזְנֵי הָעָם, אֲשֶׁר עַל־הַחֹמָה׃  فَقَالَ أَلْيَاقِيمُ بْنُ حِلْقِيَّا وَشِبْنَةُ وَيُوَاخُ لِقَائِدِ الْجَيْشِ: «خَاطِبْ عَبِيدَكَ بِالآرَامِيَّةِ لأَنَّنَا نَفْهَمُهَا، وَلاَ تُخَاطِبْنَا بِاللُّغَةِ الْيَهُودِيَّةِ لِئَلاَّ يَسْمَعَ الشَّعْبُ الْمُتَجَمِّعُ عَلَى السُّورِ».
18:27 καὶ εἶπεν προ­̀ς αὐτοὺς Рαψακης μὴ ἐπι­̀ τὸν κύριόν σου καὶ προ­̀ς σὲ ἀπέστειλέν με ὁ κύριός μου λαλῆσαι τοὺς λόγους τούτους οὐχὶ ἐπι­̀ τοὺς ἄνδρας τοὺς καθη­μέ­νους ἐπι­̀ τοῦ τείχους τοῦ φαγεῖν τὴν κόπρο­ν αὐτῶν καὶ πιεῖν τὸ οὖρον αὐτῶν μεθ᾿ ὑμῶν ἅμα Respondit­que eis Rabsaces: «Numquid ad domi­num tuum et ad te misit me dominus meus, ut loquerer sermones hos, et non ad viros, qui sedent super murum, ut comedant stercora sua et bibant urinam suam vobi­scum?». და ჰრქუა მათ რაფსაკ: უფლისა მაგის თქუენისა, ანუ თქუენდა ნუუკუე მომავლინა მე სიტყუად სიტყუათა ამათ? არამედ კაცთა მაგათ, რომელნი სხენან ზედა ზღუდესა, შეჭმად მათდა სკორე თჳსი და შესუმად ფსელი თჳსი თქუენითურთ. უთხრა მათ რაბშაკემ: მხოლოდ შენს ბატონთან და შენთან სალაპარაკოდ როდი გამომგზავნა ჩემმა ბატონმა, არამედ მაგ ხალხთანაც, გალავანზე რომ დამსხდარა, რომ თქვენთან ერთად ჭამოს თავისი განავალი და სვას თავისი შარდი. И сказал им Рабсак: разве только к господину твоему и к тебе послал меня господин мой сказать сии слова? Нет, также и к людям, которые сидят на стене, чтобы есть помет свой и пить мочу свою с вами. И= рече` къ ни^мъ ра_пса'къ: _е=да` къ господи'ну тво­ему` и= къ тебjь` посла' мя господи'нъ мо'й глаго'лати словеса` сiя^; не къ муж_е'мъ ли сjьдя'щымъ на стjьнjь`, _е='же jа='сти и=`мъ гно'й сво'й и= пи'ти и=`мъ се'чь свою` съ ва'ми вку'пjь; וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם רַב־שָׁקֵה, הַעַל אֲדֹנֶיךָ וְאֵלֶיךָ שְׁלָחַנִי אֲדֹנִי, לְדַבֵּר אֶת־הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה; הֲלֹא עַל־הָאֲנָשִׁים, הַיֹּשְׁבִים עַל־הַחֹמָה, לֶאֱכֹל אֶת־חֲרֵיהֶם (צוֹאָתָם), וְלִשְׁתּוֹת אֶת־שֵׁינֵיהֶם (מֵימֵי רַגְלֵיהֶם) עִמָּכֶם׃  فَأَجَابَهُمْ قَائِدُ الْجَيْشِ: «أَتَظُنُّ أَنَّ سَيِّدِي قَدْ أَرْسَلَنَا لِنَتَحَدَّثَ إِلَيْكُمْ وَإِلَى مَلِكِكُمْ فَقَطْ بِهَذَا الْكَلاَمِ؟ أَلَيْسَ هَذَا الْكَلاَمُ مُوَجَّهاً إِلَى الرِّجَالِ الْمُتَجَمِّعِينَ عَلَى السُّورِ الَّذِينَ سَيَأْكُلُونَ مِثْلَكُمْ بِرَازَهُمْ وَيَشْرَبُونَ بَوْلَهُمْ؟»
18:28 καὶ ἔστη Рαψακης καὶ ἐβόησεν φωνῇ μεγά­λῃ Ιουδαϊστὶ καὶ ἐλάλησεν καὶ εἶπεν ἀκούσατε τοὺς λόγους τοῦ μεγά­λου βασιλέως ᾿Ασ­συρίων Stetit ita­que Rabsaces et clamavit voce magna Iudaice et ait: «Audite verba regis magni, regis Assyriorum: დადგა რაფსაკ და ღაღად-ყო ჴმითა დიდითა ურიაებრ, ეტყოდა და ჰრქუა: ისმინეთ სიტყუაჲ მეფისა მის დიდისა, მეფისა მის ასურასტანისა. დადგა რაბშაკე და ხმამაღლა გაჰყვირა იუდაურად და თქვა: ისმინეთ სიტყვა, დიდი მეფისა, აშურის მეფისა. И встал Рабсак и возгласил громким голосом по-иудейски, и говорил, и сказал: слушайте слово царя великого, царя Ассирийского! И= ста` ра_пса'къ, и= возопи` гла'сомъ вели'кимъ i=уде'йски, и= глаго'ла, и= рече`: слы'шите словеса` вели'кагw царя` а=ссv"рi'йска: וַיַּעֲמֹד רַב־שָׁקֵה, וַיִּקְרָא בְקוֹל־גָּדוֹל יְהוּדִית; וַיְדַבֵּר וַיֹּאמֶר, שִׁמְעוּ דְּבַר־הַמֶּלֶךְ הַגָּדוֹל מֶלֶךְ אַשּׁוּר׃  ثُمَّ وَقَفَ قَائِدُ الْجَيْشِ وَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ قَائِلاً بِالْيَهُودِيَّةِ: «اسْمَعُوا كَلاَمَ الْمَلِكِ الْعَظِيمِ مَلِكِ أَشُورَ.
18:29 τάδε λέγει ὁ βασιλεύς μὴ ἐπαιρέτω ὑμᾶς Εζεκιας λόγοις ὅτι οὐ μὴ δύνηται ὑμᾶς ἐξελέσθαι ἐκ χειρός μου Hae­c dicit rex: Non vos seducat Ezechias; non enim poterit eruere vos de manu mea! ესრეს იტყჳს მეფე: ნუ განლაღნებით თქუენ ეზეკიას მიერ, რამეთუ ვერ შეუძლოს განრინებად თქუენდა ჴელთაგან ჩემთა. ასე ამბობს მეფე: არ შეგაცდინოთ ხიზკიამ, რადგან ვერ გიხსნით იგი ჩემი ხელიდან. Так говорит царь: пусть не обольщает вас Езекия, ибо он не может вас спасти от руки моей; си'це глаго'летъ ца'рь: да не воз­но'ситъ ва'съ ца'рь _е=зекi'а словесы`, поне'же не воз­мо'жетъ ва'съ и=з\ъя'ти и=з\ъ руки` мо­ея`: כֹּה אָמַר הַמֶּלֶךְ, אַל־יַשִּׁיא לָכֶם חִזְקִיָּהוּ; כִּי־לֹא יוּכַל, לְהַצִּיל אֶתְכֶם מִיָּדוֹ׃  لَا يَخْدَعْكُمْ حَزَقِيَّا لأَنَّهُ عَاجِزٌ عَنْ إِنْقَاذِكُمْ
18:30 καὶ μὴ ἐπελπιζέτω ὑμᾶς Εζεκιας προ­̀ς κύριον λέγων ἐξαιρού­με­νος ἐξελεῖται ἡμᾶς κύριος οὐ μὴ παρα­δοθῇ ἡ πόλις αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέως ᾿Ασ­συρίων Ne­que fiduciam vobis tribuat super Domino dicens: «Eruens liberabit nos Dominus, et non tradetur civitas hae­c in manu regis Assyriorum». ნუგეშინის-გცემნ თქუენ ეზეკია უფლისა მიერ და გეტყჳნ, ვითარმედ გჳჴსნეს ჩუენ უფალმან და არა მისცეს ქალაქი ჴელთა მეფისა მის ასურასტანელთასა. ნუ გაიმედებთ ხიზკია, გვიხსნისო უფალი და არ ჩაუგდებსო ხელში ამ ქალაქს აშურის მეფეს. и пусть не обнадеживает вас Езекия Господом, говоря: «спасет нас Господь и не будет город сей отдан в руки царя Ассирийского». и= да не w=бнаде'живаетъ ва'съ _е=зекi'а гд\семъ, глаго'ля: и=з\ъима'я и='зметъ вы` гд\сь, и= не и='мать преда'тися гра'дъ се'й въ руцjь` царя` а=ссv"рi'йска: וְאַל־יַבְטַח אֶתְכֶם חִזְקִיָּהוּ אֶל־יְהוָה לֵאמֹר, הַצֵּל יַצִּילֵנוּ יְהוָה; וְלֹא תִנָּתֵן אֶת־הָעִיר הַזֹּאת, בְּיַד מֶלֶךְ אַשּׁוּר׃  وَلاَ يُقْنِعْكُمْ حَزَقِيَّا بِالاتِّكَالِ عَلَى الرَّبِّ قَائِلاً: إِنَّهُ حَتْماً يُنْقِذُنَا وَلَنْ يَسْتَوْلِيَ مَلِكُ أَشُورَ عَلَى هَذِهِ الْمَدِينَةِ.
18:31 μὴ ἀκούετε Εζεκιου ὅτι τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ποιήσατε μετ᾿ ἐμοῦ εὐλογίαν καὶ ἐξέλθατε προ­́ς με καὶ πίεται ἀνὴρ τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ ἀνὴρ τὴν συκῆν αὐτοῦ φάγεται καὶ πίεται ὕδωρ τοῦ λάκκου αὐτοῦ Nolite audire Ezechiam! Hae­c enim dicit rex Assyriorum: Facite mecum benedictionem et egredimini ad me, et comedet unusquis­que de vinea sua et de ficu sua, et bibe­tis aquas de ci­s­ter­nis ve­s­t­ris, ნუ ისმენთ ეზეკიასსა, რამეთუ ესრე იტყჳს მეფე იგი ასურასტანისა: ყავთ ჩემდა მომართ სათნოება და გამოვედით ჩუენდა და ჭამეთ კაცთა თჳთოეულად ვენაჴი თჳსი და ლეღოვანი თჳსი და სუას წყალი თჳთოეულად ჯურღმუ- ლისაგან თვისისა, ნუ დაუჯერებთ ხიზკიას, რადგან ასე ამბობს აშურის მეფე: დამიზავდით და გადმოდით ჩემს მხარეზე, ჭამოს თითოეულმა თავისი ყურძენი და ლეღვი, და სვას თავისი ჭის წყალი. Не слушайте Езекии. Ибо так говорит царь Ассирийский: примиритесь со мною и выйдите ко мне, и пусть каждый ест плоды виноградной лозы своей и смоковницы своей, и пусть каждый пьет воду из своего колодезя, не послу'шайте _е=зекi'и, jа='кw си'це глаго'летъ ца'рь а=ссv"рi'йскiй: сотвори'те со мно'ю благослове'нiе и= и=зыди'те ко мнjь`, и= да пiе'тъ му'жъ w\т­ вiногра'да сво­егw`, и= му'жъ вку'ситъ w\т­ смо'квей сво­и'хъ, и= да пiе'тъ во'ду w\т­ ро'ва сво­егw`, אַל־תִּשְׁמְעוּ אֶל־חִזְקִיָּהוּ; כִּי כֹה אָמַר מֶלֶךְ אַשּׁוּר, עֲשׂוּ־אִתִּי בְרָכָה וּצְאוּ אֵלַי, וְאִכְלוּ אִישׁ־גַּפְנוֹ וְאִישׁ תְּאֵנָתוֹ, וּשְׁתוּ אִישׁ מֵי־בוֹרוֹ׃  لَا تُصْغُوا إِلَيْهِ لأَنَّهُ هَكَذَا يَقُولُ مَلِكُ أَشُّورَ: اعْقِدُوا مَعِي صُلْحاً، وَاسْتَسْلِمُوا إِلَيَّ، فَيَأْكُلَ عِنْدَئِذٍ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ كَرْمِهِ وَمِنْ تِينَتِهِ وَيَشْرَبَ مِنْ بِئْرِهِ.
18:32 ἕως ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν ὡς γῆ ὑμῶν γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτου καὶ ἀμπελώνων γῆ ἐλαίας ἐλαίου καὶ μέλιτος καὶ ζήσετε καὶ οὐ μὴ ἀπο­θάνητε καὶ μὴ ἀκούετε Εζεκιου ὅτι ἀπατᾷ ὑμᾶς λέγων κύριος ῥύ­σε­ται ἡμᾶς donec veniam et transferam vos in ter­ram, quae­ similis ter­rae­ ve­s­t­rae­ est, in ter­ram fructiferam et fertilem vini, ter­ram pa­nis et vinearum, ter­ram olivarum olei ac mellis; et vive­tis et non mori­emini. Nolite audire Ezechiam, qui vos decipit dicens: «Dominus liberabit nos!». ვიდრე მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ ქვეყანასა მას, რომელ არს ვითარცა ესე თქუენი, ქუეყანა იფქლისა და ღჳნისა და ვენაჴისა და პურისა, ქუეყანა ზეთისა და ერბოსა, თაფლისა, და სცხონდეთ და არა მოკუდეთ და ნუ ისმენთ ეზეკიასსა, რამეთუ ცბის და გეტყჳნ თქუენ, ვითარმედ: უფალმან გჳჴსნნეს ჩუენ. სანამ მოვიდოდე და წაგიყვანდეთ თქვენი ქვეყნისნაირ ქვეყანაში, პურისა და ღვინის ქვეყანაში, ყანებისა და ვენახების ქვეყანაში, ზეთისხილისა და თაფლის ქვეყანაში, იცოცხლებთ და არ დაიხოცებით. ნუ დაუჯერებთ ხიზაკიას, რადგან გაცთუნებთ, რომ გეუბნებათ, უფალი გვიხსნისო. пока я не приду и не возьму вас в землю такую же, как и ваша земля, в землю хлеба и вина, в землю плодов и виноградников, в землю масличных дерев и меда, и будете жить, и не умрете. Не слушайте же Езекии, который обольщает вас, говоря: «Господь спасет нас». до'ндеже прiиду` и= по­иму` вы` въ зе'млю [такову`] jа='коже земля` ва'ша, земля` пшени'цы и= вiна`, и= хлjь'бwвъ и= вiногра'дwвъ, земля` ма'сличинъ _е=ле'а и= ме'да, и= жи'ви бу'дете и= не о_у='мрете: и= не послу'шайте _е=зекi'и, jа='кw прельща'етъ вы`, глаго'ля: гд\сь ны` и=зба'витъ: עַד־בֹּאִי וְלָקַחְתִּי אֶתְכֶם אֶל־אֶרֶץ כְּאַרְצְכֶם, אֶרֶץ דָּגָן וְתִירוֹשׁ אֶרֶץ לֶחֶם וּכְרָמִים, אֶרֶץ זֵית יִצְהָר וּדְבַשׁ, וִחְיוּ וְלֹא תָמֻתוּ; וְאַל־תִּשְׁמְעוּ אֶל־חִזְקִיָּהוּ, כִּי־יַסִּית אֶתְכֶם לֵאמֹר, יְהוָה יַצִּילֵנוּ׃  إِلَى أَنْ آتِيَ وَأَنْقُلَكُمْ إِلَى أَرْضٍ كَأَرْضِكُمْ، أَرْضِ قَمْحٍ وَخَمْرٍ وَخُبْزٍ وَكُرُومٍ وَزَيْتُونٍ وَعَسَلٍ. فَاحْيَوْا وَلاَ تَمُوتُوا. لَا تُصْغُوا إِلَى حَزَقِيَّا لأَنَّهُ يُغْرِيكُمْ بِقَوْلِهِ إِنَّ الرَّبَّ لاَبُدَّ أَنْ يُنْقِذَنَا.
18:33 μὴ ῥυόμενοι ἐρρύσαν­το οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκασ­τος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασ­συρίων Numquid liberave­runt dii genti­um unusquis­que ter­ram suam de manu regis Assyriorum? იჴსნნეს ღმერთთა მათ ნათესავთა თჳთოეულად სოფლები თჳსი ჴელთაგან მეფისა მის ასურასტანელთასა? როდის უხსნიათ ღმერთებს თავ-თავისი ქვეყნები აშურის მეფის ხელიდან? Спасли ли боги народов, каждый свою землю, от руки царя Ассирийского? _е=да` и=збавля'юще и=зба'виша бо'зи jа=зы'кwвъ кi'йждо и='хъ свою` страну` и=з\ъ руки` царя` а=ссv"рi'йска; הַהַצֵּל הִצִּילוּ אֱלֹהֵי הַגּוֹיִם אִישׁ אֶת־אַרְצוֹ; מִיַּד מֶלֶךְ אַשּׁוּר׃  فَهَلْ أَنْقَذَتْ آلِهَةُ الأُمَمِ أَرَاضِيهَا مِنْ مَلِكِ أَشُورَ؟
18:34 ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Αιμαθ καὶ Αρφαδ ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Σεπφαρουαιν καὶ ὅτι ἐξείλαν­το Σαμάρειαν ἐκ χειρός μου Ubi sunt dii Emath et Arphad? Ubi sunt dii Sepharvaim, Ana et Ava? Numquid liberave­runt Samariam de manu mea? სადა არიან ღმერთნი იგი ემათასანი და არფათასნი? და სადა არიან ღმერთნი იგი ეპფარუმა ქალაქისანი, ანნა და ევა? იჴსნნეს ნუ სამარია ჴელთა ჩემთაგან? სად არიან ხამათისა და არფადის ღმერთები? სად არიან სეფარვაიმის, ჰენაყის და ღივას ღმერთები? თუ იხსნეს სამარია ჩემი ხელიდან? Где боги Емафа и Арпада? Где боги Сепарваима, Ены и Иввы? Спасли ли они Самарию от руки моей? гдjь` _е='сть бо'гъ _е=ма'fа и= а=рфа'да; гдjь` _е='сть бо'гъ сепфаруi'ма, а=на` и= а=ва`; _е=да` и=зба'виша самарi'ю и=з\ъ руку` мо_е'ю; אַיֵּה אֱלֹהֵי חֲמָת וְאַרְפָּד, אַיֵּה אֱלֹהֵי סְפַרְוַיִם הֵנַע וְעִוָּה; כִּי־הִצִּילוּ אֶת־שֹׁמְרוֹן מִיָּדִי׃  أَيْنَ آلِهَةُ حَمَاةَ وَأَرْفَادَ؟ أَيْنَ آلِهَةُ سَفْرَوَايِمَ وَهَيْنَعَ وَعَوَّا؟ هَلْ أَنْقَذَتِ السَّامِرَةَ مِنْ يَدِي؟
18:35 τίς ἐν πᾶσιν τοῖς θεοῖς τῶν γαιῶν οἳ ἐξείλαν­το τὰς γᾶς αὐτῶν ἐκ χειρός μου ὅτι ἐξελεῖται κύριος τὴν Ιερουσαλημ ἐκ χειρός μου Quinam illi sunt in universis diis ter­rarum, qui erue­runt regionem suam de manu mea, ut possit eruere Dominus Ierusalem de manu mea?». ვინ არს ღმერთთა მათგანი ამის სოფლისათა, რომელთა იჴსნეს ქუეყანა თჳსი ჴელთაგან ჩემთა? ნუა უფალმან იჴსნას იჱრუსალემი ჴელთაგან ჩემთა? რომელმა ღმერთმა იხსნა ამ ქვეყნის ღმერთებს შორის თავისი ქვეყანა ჩემი ხელიდან, რომ უფალმა იხსნას იერუსალიმი ჩემი ხელიდან? Кто из всех богов земель сих спас землю свою от руки моей? Так неужели Господь спасет Иерусалим от руки моей? кто` во всjь'хъ бозjь'хъ земны'хъ, и='же и=зба'виша зе'мли и= w\т­ руки` мо­ея`; и= ка'кw и='зметъ гд\сь i=ер\сли'ма и=з\ъ руки` мо­ея`; מִי בְּכָל־אֱלֹהֵי הָאֲרָצוֹת, אֲשֶׁר־הִצִּילוּ אֶת־אַרְצָם מִיָּדִי; כִּי־יַצִּיל יְהוָה אֶת־יְרוּשָׁלִַם מִיָּדִי׃  مَنْ مِنْ كُلِّ آلِهَةِ الْبِلاَدِ الَّتِي اسْتَوْلَيْتُ عَلَيْهَا أَنْقَذَ أَرْضَهُ مِنْ يَدِي، حَتَّى يُنْقِذَ الرَّبُّ أُورُشَلِيمَ مِنِّي؟»
18:36 καὶ ἐκώφευσαν καὶ οὐκ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ λόγον ὅτι ἐν­τολὴ τοῦ βασιλέως λέγων οὐκ ἀπο­κριθήσεσθε αὐτῷ Tacuit ita­que populus et non respondit ei quidquam; siquidem prae­cep­tum regis accepe­rant, ut non responde­rent ei. და დადუმნეს და არა რა მიუგეს მას სიტყუაჲ, რამეთუ ემცნო მეფესა, ვითარმედ: ნუ მიუგებთ მას სიტყუასა. დუმდა ხალხი და პასუხს არ აძლევდა, რადგან მეფისგან ჰქონდათ ნაბრძანები, არ გაეცათ პასუხი. И молчал народ и не отвечали ему ни слова, потому что было приказание царя: «не отвечайте ему». И= о_у=молко'ша лю'дiе и= не w\т­вjьща'ша _е=му` сло'ва, jа='кw заповjь'да и=`мъ ца'рь глаго'ля: не w\т­вjьща'йте _е=му`. וְהֶחֱרִישׁוּ הָעָם, וְלֹא־עָנוּ אֹתוֹ דָּבָר; כִּי־מִצְוַת הַמֶּלֶךְ הִיא לֵאמֹר לֹא תַעֲנֻהוּ׃  فَصَمَتَ الشَّعْبُ وَلَمْ يُجِبْهُ أَحَدٌ بِكَلِمَةٍ، لأَنَّ الْمَلِكَ أَمَرَهُمْ بِعَدَمِ الرَّدِّ عَلَيْهِ.
18:37 καὶ εἰσῆλθεν Ελιακιμ υἱὸς Χελκιου ὁ οἰκονόμος καὶ Σομνας ὁ γραμματεὺς καὶ Ιωας υἱὸς Ασαφ ὁ ἀναμιμνῄσκων προ­̀ς Εζεκιαν διερρηχότες τὰ ἱμάτια καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺς λόγους Рαψακου Venit­que Eliachim filius Helciae­ prae­posi­tus domus et Sobna scriba et Ioah filius Asaph a com­mentariis ad Ezechiam, scissis ve­s­ti­bus, et nuntiave­runt ei verba Rabsacis. და შევიდა ელიაკიმ, ძე ქელკიასი, ეზოსმოძღუარი, სომნა მწიგნობართმოძღუარი და იოაქაზ, ძე ასაფისი, საჴსენებელთმწიგნობარი ეზეკიასა სამოსელდაპებულნი და უთხრეს მას სიტყუაჲ იგი რაფსაკისი. მივიდნენ ელიაკიმ ხილკიას ძე, სასახლის მოურავი, შებნა მწერალი და იოახ ასაფის ძე, მემატიანე, ხიზკიაჰუსთან შემოხეული ტანისამოსით და მოახსენეს მეფეს რაბშაკეს სიტყვები. И пришел Елиаким, сын Хелкиин, начальник дворца, и Севна писец и Иоах, сын Асафов, дееписатель, к Езекии в разодранных одеждах, и пересказали ему слова Рабсаковы. И= вни'де _е=лiакi'мъ сы'нъ хелкi'инъ стро­и'тель, и= сwмна'съ книго'чiй, и= i=wа'съ сы'нъ сафа'товъ воспомина'тель ко _е=зекi'и, раздра'в­ше ри^зы своя^, и= воз­вjьсти'ша _е=му` словеса` ра_пса'кwва. וַיָּבֹא אֶלְיָקִים בֶּן־חִלְקִיָּה אֲשֶׁר־עַל־הַבַּיִת וְשֶׁבְנָא הַסֹּפֵר וְיוֹאָח בֶּן־אָסָף הַמַּזְכִּיר אֶל־חִזְקִיָּהוּ קְרוּעֵי בְגָדִים; וַיַּגִּדוּ לוֹ, דִּבְרֵי רַב־שָׁקֵה׃  ثُمَّ رَجَعَ أَلْيَاقِيمُ بْنُ حِلْقِيَّا مُدِيرُ شُؤُونِ الْقَصْر، وَشِبْنَةُ الْكَاتِبُ وَيُوَاخُ بْنُ آسَافَ الْمُسَجِّلُ إِلَى حَزَقِيَّا بِثِيَابٍ مُمَزَّقَةٍ، وَأَبْلَغُوهُ كَلاَمَ الْقَائِدِ الأَشُورِيِّ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
ბერძნული ლექსიკონი