Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეოთხე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
17:1 ἐν ἔτει δωδεκάτῳ τῷ Αχαζ βασιλεῖ Ιουδα ἐβασίλευσεν Ωσηε υἱὸς Ηλα ἐν Σαμαρείᾳ ἐπι­̀ Ισραηλ ἐννέα ἔτη Anno duodecimo Achaz regis Iudae­ regnavit Osee filius Ela in Samaria super Isra­el novem an­nis. წელსა მეათორმეტესა აქაზიას, მეფისა იუდასა, მეფობდა იოსე, ძე ელიასი, ზედა ისრაჱლსა სამარიას ცხრა წელ. იუდას მეფის, ახაზიას მეთორმეტე წელს გამეფდა ჰოშეაყ ელას ძე სამარიაში ისრაელზე და იმეფა ათი წელი. В двенадцатый год Ахаза, царя Иудейского, воцарился Осия, сын Илы, в Самарии над Израилем и царствовал девять лет. Въ лjь'то второ­е­на'­де­сять а=ха'за царя` i=у'дина, ца'р­ст­вова w=сi'а сы'нъ и=лы` въ самарi'и над\ъ i=и~лемъ де'вять лjь'тъ, בִּשְׁנַת שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה, לְאָחָז מֶלֶךְ יְהוּדָה; מָלַךְ הוֹשֵׁעַ בֶּן־אֵלָה בְשֹׁמְרוֹן עַל־יִשְׂרָאֵל תֵּשַׁע שָׁנִים׃ 7  وَفِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ عَشْرَةَ مِنْ حُكْمِ آحَازَ مَلِكِ يَهُوذَا، اعْتَلَى هُوشَعُ بْنُ أَيْلَةَ عَرْشَ إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ، لِمُدَّةِ تِسْعِ سَنَوَاتٍ.
17:2 καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου πλη­̀ν οὐχ ὡς οἱ βασιλεῖς Ισραηλ οἳ ἦσαν ἔμπρο­σθεν αὐτοῦ Fecit­que malum coram Domino, sed non sicut reges Isra­el, qui ante eum fue­rant. და ქმნა ბოროტი წინაშე უფლისა, ხოლო არა ვითარ მეფეთა მათ ისრაჱლისათა, რომელნი იყუნეს წინა მისსა. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, თუმცა არც ისე, როგორც ისრაელის მეფეები, მასზე წინ რომ იყვნენ. И делал он неугодное в очах Господних, но не так, как цари Израильские, которые были прежде него. и= сотвори` лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, _о=ба'че не jа='коже ца'рiе i=и~л_евы, и=`же бjь'ша пре'жде _е=гw`. וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה; רַק, לֹא כְּמַלְכֵי יִשְׂרָאֵל, אֲשֶׁר הָיוּ לְפָנָיו׃  وَارْتَكَبَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ، إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ أَفْضَلَ قَلِيلاً مِنْ أَسْلاَفِهِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ.
17:3 ἐπ᾿ αὐτὸν ἀνέβη Σαλαμανασαρ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων καὶ ἐγενήθη αὐτῷ Ωσηε δοῦλος καὶ ἐπέστρεψεν αὐτῷ μαναα Contra hunc ascendit Salmanasar rex Assyriorum; et fac­tus est ei Osee servus reddebat­que illi tributa. მას ზედა მოუჴდა სალმანასარ, მეფე ასურასტანისა, და ემონა მას ოსეე და უძუღნობდენ მას მანანასა. მის წინააღმდეგ წამოვიდა შალმანესერი, აშურის მეფე, და შეიქნა ჰოშეაყი მისი მორჩილი და უხდიდა ხარკს. Против него выступил Салманассар, царь Ассирийский, и сделался Осия подвластным ему и давал ему дань. И= взы'де на'нь саламанасса'ръ ца'рь а=ссv"рi'йскъ . И= бы'сть _е=му` w=сi'а ра'бъ и= дава'­ше _е=му` да'нь. עָלָיו עָלָה, שַׁלְמַנְאֶסֶר מֶלֶךְ אַשּׁוּר; וַיְהִי־לוֹ הוֹשֵׁעַ עֶבֶד, וַיָּשֶׁב לוֹ מִנְחָה׃  وَزَحَفَ عَلَيْهِ شَلْمَنْأَسَرُ مَلِكُ أَشُورَ فَصَارَ هُوشَعُ لَهُ تَابِعاً يَدْفَعُ لَهُ جِزْيَةً.
17:4 καὶ εὗρεν βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ἐν τῷ Ωσηε ἀδικίαν ὅτι ἀπέστειλεν ἀγγέλους προ­̀ς Σηγωρ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ οὐκ ἤνεγκεν μαναα τῷ βασιλεῖ ᾿Ασ­συρίων ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ καὶ ἐπολιόρκησεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν οἴκῳ φυλακῆς Cum­que deprehendisset rex Assyriorum Osee quod rebellare nitens misisset nuntios ad Sua regem Aegyp­ti nec prae­­s­taret tributa regi Assyriorum, sicut singulis an­nis soli­tus erat, apprehendit eum et vinc­tum misit in carcerem. და პოვა მეფემან ასურასტანისამან ოსეეს თანა ზაკვა და წარავლინნა მოციქულნი სოვა მეფისა მიმართ მეგჳპტელთასა. და არა მისცა მან მანანა მეფესა მას ასურთასა მას წელსა. და მოიცვა იგი მეფემან ასურასტანისამან და შეაყენა სახლსა მას საპყრობელისასა. მიუხვდა აშურის მეფე ჰოშეაყს ღალატს, რადგან მოციქულებს უგზავნიდა იგი სოს, ეგვიპტის მეფეს, და აღარ უხდიდა აშურის მეფეს ხარკს ყოველწლიურად. დაატუსაღა იგი აშურის მეფემ და საპყრობილეში ჩასვა. И заметил царь Ассирийский в Осии измену, так как он посылал послов к Сигору, царю Египетскому, и не доставлял дани царю Ассирийскому каждый год; и взял его царь Ассирийский под стражу, и заключил его в дом темничный. И= w=брjь'те ца'рь а=ссv"рi'йскъ во w=сi'и непра'вду, зане'же посла` послы` къ сигw'ру царю` _е=гv'петску и= не при­несе` да'ни царю` а=ссv"рi'йску лjь'та тогw`. И= w=сади` _е=го` ца'рь а=ссv"рi'йскiй и= связа` _е=го` въ хра'минjь темни'чнjьй. וַיִּמְצָא מֶלֶךְ־אַשּׁוּר בְּהוֹשֵׁעַ קֶשֶׁר, אֲשֶׁר שָׁלַח מַלְאָכִים אֶל־סוֹא מֶלֶךְ־מִצְרַיִם, וְלֹא־הֶעֱלָה מִנְחָה לְמֶלֶךְ אַשּׁוּר כְּשָׁנָה בְשָׁנָה; וַיַּעַצְרֵהוּ מֶלֶךְ אַשּׁוּר, וַיַּאַסְרֵהוּ בֵּית כֶּלֶא׃  وَمَالَبِثَ أَنِ اكْتَشَفَ مَلِكُ أَشُورَ خِيَانَةَ هُوشَعَ، الَّذِي أَرْسَلَ وَفْداً يَسْتَغِيثُ بِسَوَا مَلِكِ مِصْرَ، وَلَمْ يُؤَدِّ جِزْيَةً لِمَلِكِ أَشُورَ كَعَهْدِهِ فِي كُلِّ سَنَةٍ، فَقَبَضَ عَلَيْهِ مَلِكُ أَشُورَ وَزَجَّهُ مُوْثَقاً فِي السِّجْنِ.
17:5 καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἀνέβη εἰς Σαμάρειαν καὶ ἐπολιόρκησεν ἐπ᾿ αὐτὴν τρία ἔτη Pervaga­tus­que est omnem ter­ram et ascendens Samariam obsedit eam tri­bus an­nis. და გამოვიდა მეფე იგი ასურასტანისა ყოველსა მას ქუეყანასა და მი- ვიდა სამარიადცა და გარემოადგა მას სამ წელ. მოადგა აშურის მეფე მთელს ქვეყანას, მოადგა საპარიას და სამ წელიწადს ალყაში ჰყავდა. И пошел царь Ассирийский на всю землю, и приступил к Самарии, и держал ее в осаде три года. И= прiи'де ца'рь а=ссv"рi'йскъ во всю` зе'млю [_е=гw`], и= взы'де въ самарi'ю, и= во­ева` ю=` три` лjь^та. וַיַּעַל מֶלֶךְ־אַשּׁוּר בְּכָל־הָאָרֶץ; וַיַּעַל שֹׁמְרוֹן, וַיָּצַר עָלֶיהָ שָׁלֹשׁ שָׁנִים׃  وَاجْتَاحَ مَلِكُ أَشُورَ أَرْضَ إِسْرَائِيلَ، وَحَاصَرَ السَّامِرَةَ ثَلاَثَ سَنَوَاتٍ.
17:6 ἐν ἔτει ἐνάτῳ Ωσηε συν­έλαβεν βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων τὴν Σαμάρειαν καὶ ἀπῴκισεν τὸν Ισραηλ εἰς ᾿Ασ­συρίους καὶ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐν Αλαε καὶ ἐν Αβωρ ποταμοῖς Γωζαν καὶ Ορη Μήδων Anno autem nono Osee cepit rex Assyriorum Samariam et tran­s­tulit Isra­el in Assur posuit­que e­os in Hala et iuxta Habor fluvi­um Gozan et in civitati­bus Medorum. წელსა მეცხრესა ოსესსა გამოიპყრა მეფემან ასურასტანისამან სამარია და წარტყუენა ისრაჱლი ასურასტანად. და დააშენნა იგინი იალათას და იაბორს, მდინარეთა მათ გოვიზანისათა და მთათა მათ მედონელთა. ჰოშეაყის მეცხრე წელს აიღო აშურის მეფემ სამარია, აშურში გადაასახლა ისრაელი და ხალახში, ხაბორთან, გოზანის მდინარესთან, და მიდიელთა ქალაქებში დაასახლა. В девятый год Осии взял царь Ассирийский Самарию, и переселил Израильтян в Ассирию, и поселил их в Халахе и в Хаворе, при реке Гозан, и в городах Мидийских. Въ лjь'то девя'тое w=сi'и взя` ца'рь а=ссv"рi'йскiй самарi'ю, и= заведе` i=и~лтянъ во а=ссv"рi'ю, и= посели` и='хъ на а=ла'и и= на а=вw'рjь, рjька'хъ гwза'нскихъ, и= въ предjь'лjьхъ ми'дскихъ. בִּשְׁנַת הַתְּשִׁיעִית לְהוֹשֵׁעַ, לָכַד מֶלֶךְ־אַשּׁוּר אֶת־שֹׁמְרוֹן, וַיֶּגֶל אֶת־יִשְׂרָאֵל אַשּׁוּרָה; וַיֹּשֶׁב אֹתָם בַּחְלַח וּבְחָבוֹר נְהַר גּוֹזָן וְעָרֵי מָדָי׃ פ  وَفِي السَّنَةِ التَّاسِعَةِ مِنْ حُكْمِ هُوشَعَ سَقَطَتِ السَّامِرَةُ، فَسَبَى مَلِكُ أَشُورَ الإِسْرَائِيلِيِّينَ إِلَى أَشُورَ وَأَسْكَنَهُمْ فِي مَدِينَةِ حَلَحَ، وَعَلَى ضِفَافِ نَهْرِ خَابُورَ فِي مِنْطَقَةِ جُوزَانَ، وَفِي مُدُنِ مَادِي.
17:7 καὶ ἐγένετο ὅτι ἥμαρτον οἱ υἱοὶ Ισραηλ τῷ κυρίῳ θεῷ αὐτῶν τῷ ἀναγαγόν­τι αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ὑποκάτωθεν χειρὸς Φαραω βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ἐφοβήθησαν θεοὺς ἑτέρους Fac­tum est enim hoc, cum peccassent filii Isra­el Domino De­o suo, qui eduxe­rat eos de ter­ra Aegyp­ti, de manu pharao­nis regis Aegyp­ti: colue­runt de­os ali­enos. და იყო რისხვა უფლისა ისრაჱლსა ზედა, რამეთუ შესცოდეს ძეთა მათ ისრაჱლისათა უფალსა ღმერთსა თჳსსა, რომელმან გამოიყვანნა იგინი ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთასა ჴელთაგან ფარაოს მეფისა ეგჳპტელთასა და ეშინოდა მათ ღმერთთა მათთაგან უცხოთა. და როცა შესცოდეს ისრაელიანებმა უფალს, თავიანთ ღმერთს, რომელმაც გამოიყვანა ისინი ეგვიპტიდან და გამოიხსნა ფარაონის, ეგვიპტელთა მეფის ხელიდან, თაყვანი დაუწყეს უცხო ღმერთებს, Когда стали грешить сыны Израилевы пред Господом Богом своим, Который вывел их из земли Египетской, из-под руки фараона, царя Египетского, и стали чтить богов иных, И= [сiе`] бы'сть, jа='кw согрjьши'ша сы'нове i=и~л_евы гд\су бг~у сво­ему` и=зве'дшему и=`хъ и=з\ъ земли` _е=гv'петскiя, и=з\ъ под\ъ руки` фараw'на царя` _е=гv'петска, и= о_у=боя'шася богw'въ и=нjь'хъ, וַיְהִי, כִּי־חָטְאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל לַיהוָה אֱלֹהֵיהֶם, הַמַּעֲלֶה אֹתָם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם, מִתַּחַת יַד פַּרְעֹה מֶלֶךְ־מִצְרָיִם; וַיִּירְאוּ אֱלֹהִים אֲחֵרִים׃  وَقَدْ حَلَّتْ هَذِهِ النَّكْبَةُ بِبَنِي إِسْرَائِيلَ لأَنَّهُمْ أَثِمُوا فِي حَقِّ الرَّبِّ إِلَهِهِمِ الَّذِي أَخْرَجَهُمْ مِنْ دِيَارِ مِصْرَ، مِنْ تَحْتِ نِيرِ فِرْعَوْنَ وَعَبَدُوا آلِهَةً أُخْرَى،
17:8 καὶ ἐπορεύ­θησαν τοῖς δικαιώμασιν τῶν ἐθνῶν ὧν ἐξῆρεν κύριος ἀπο­̀ προ­σώπου υἱῶν Ισραηλ καὶ οἱ βασιλεῖς Ισραηλ ὅσοι ἐποίησαν Et ambulave­runt iuxta ri­tus genti­um, quas con­sumpse­rat Dominus in con­spectu filiorum Isra­el et regum Isra­el, qui similiter fece­rant. და ვიდოდეს მსგავსად სახისა მის მათ ნათესავთასა, რომელნი მოსპნა უფალმან პირისაგან ძეთა ისრაჱლისათა და მეფეთა ისრაჱლისათა, რაოდენ-რა ქმნეს. აჰყვნენ იმ ხალხთა ჩვეულებებს, რომელნიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან და ისრაელის მეფეთა ჩვეულებებს, როგორც ისინი იქცეოდნენ, и стали поступать по обычаям народов, которых прогнал Господь от лица сынов Израилевых, и по обычаям царей Израильских, как поступали они; и= ходи'ша по преда'нi_емъ jа=зы'кwвъ, и=`хже и=стреби` гд\сь w\т­ лица` сынw'въ i=и~левыхъ, и= ца'рiе i=и~л_евы _е=ли'цы сотвори'ша, וַיֵּלְכוּ בְּחֻקּוֹת הַגּוֹיִם, אֲשֶׁר הוֹרִישׁ יְהוָה, מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל; וּמַלְכֵי יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר עָשׂוּ׃  سَالِكِينَ حَسَبَ فَرَائِضِ الأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِهِمْ، وَمِنْ أَمَامِ مُلُوكِهِمْ الَّذِينَ نَصَّبُوهُمْ عَلَيْهِمْ.
17:9 καὶ ὅσοι ἠμφιέσαν­το οἱ υἱοὶ Ισραηλ λόγους οὐχ οὕτως κατα­̀ κυρίου θεοῦ αὐτῶν καὶ ᾠκοδόμησαν ἑαυτοῖς ὑψηλὰ ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν αὐτῶν ἀπο­̀ πύργου φυλασ­σόν­των ἕως πόλεως ὀχυρᾶς Et offende­runt filii Isra­el operi­bus non rec­tis Domi­num Deum suum et aedi­fi­cave­runt sibi excelsa in cunc­tis urbi­bus suis a tur­re cu­s­todum us­que ad civitatem munitam. და რაოდენ-რა შეამკუნეს ძეთა ისრაჱლისათა სიტყუანი არა უფლისა ღმრთისა თჳსისათჳს და იშენნეს თავისა თჳსისა მაღალნი ყოველთა მათ ქალაქთა თჳსთა გოდლითგან საეგბუროთ ვიდრე ქალაქთა მათ ძნელთამდე. იწყეს უჯეროდ ლაპარაკი ისრაელიანებმა უფალზე, თავიანთ ღმერთზე, გამართეს გორაკები ყველა ქალაქში საყარაულო გოდოლიდან მოყოლებული ციხე-ქალაქამდე, и стали делать сыны Израилевы дела неугодные Господу Богу своему, и построили себе высоты во всех городах своих, начиная от сторожевой башни до укрепленного города, и= _е=ли'цы сокры'ша сы'нове i=и~л_евы словеса`, не та'кw на гд\са бг~а сво­его`: и= созда'ша себjь` высw'кая во всjь'хъ градjь'хъ сво­и'хъ, w\т­ столпа` стрегу'щихъ да'же до гра'да тве'рда, וַיְחַפְּאוּ בְנֵי־יִשְׂרָאֵל, דְּבָרִים אֲשֶׁר לֹא־כֵן, עַל־יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם; וַיִּבְנוּ לָהֶם בָּמוֹת בְּכָל־עָרֵיהֶם, מִמִּגְדַּל נוֹצְרִים עַד־עִיר מִבְצָר׃  وَارْتَكَبَ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي الْخَفَاءِ مَعَاصِيَ فِي حَقِّ الرَّبِّ إِلَهِهِمْ، وَشَيَّدُوا لأَنْفُسِهِمْ مُرْتَفَعَاتٍ فِي جَمِيعِ مُدُنِهِمْ مِنْ بُرْجِ النَّوَاطِيرِ إِلَى الْمَدِينَةِ الْمُحَصَّنَةِ،
17:10 καὶ ἐστήλωσαν ἑαυτοῖς στήλας καὶ ἄλση ἐπι­̀ παν­τὶ βουνῷ ὑψηλῷ καὶ ὑποκάτω παν­τὸς ξύλου ἀλσώδους Fece­runt­que sibi lapides et palos in omni colle sublimi et subter omne lig­num nemorosum და აღმართნეს ძეგლნი და სერტყნი ყოველთა ბორცუთა მაღალთა და ყოველსა ხესა ქუეშე ბორობანსა. დაიდგეს ქანდაკებები და აშერები ყველა მაღალ ბორცვზე და ყოველი ხემხვივანის ქვეშ, и поставили у себя статуи и изображения Астарт на всяком высоком холме и под всяким тенистым деревом, и= поста'виша себjь` кумi'ры и= дубра'вы на вся'цjьмъ холмjь` высо'цjь и= под\ъ вся'кимъ дре'вомъ ча'щнымъ, וַיַּצִּבוּ לָהֶם מַצֵּבוֹת וַאֲשֵׁרִים; עַל כָּל־גִּבְעָה גְבֹהָה, וְתַחַת כָּל־עֵץ רַעֲנָן׃  وَأَقَامُوا لأَنْفُسِهِمْ أَنْصَاباً وَتَمَاثِيلَ لِعَشْتَارُوثَ عَلَى كُلِّ تَلٍّ مُرْتَفِعٍ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ،
17:11 καὶ ἐθυμίασαν ἐκεῖ ἐν πᾶσιν ὑψηλοῖς καθὼς τὰ ἔθνη ἃ ἀπῴκισεν κύριος ἐκ προ­σώπου αὐτῶν καὶ ἐποίησαν κοινωνοὺς καὶ ἐχάραξαν τοῦ παροργίσαι τὸν κύριον et adolebant ibi in omni­bus excelsis sicut gen­tes, quas tran­s­tule­rat Dominus a faci­e eorum; fece­runt­que pessi­ma ir­ritantes Domi­num და უკმევდეს საკუმეველსა ყოველთა მათ მაღალთა, ვითარცა ყოველნი იგი ნათესავნი, რომელნი მოსრნა უფალმან პირისაგან მათისა. და ეზიარნეს და შეითქუნეს განსარისხებელად უფლისა. საკმეველს აკმევდნენ იქ, ყოველ გორაკზე, იმ ხალხთა მსგავსად, რომელნიც აჰყარა მათგან უფალმა, ავ საქმეებს სჩადიოდნენ, რომ განერისხებინათ უფალი, и стали там совершать курения на всех высотах, подобно народам, которых изгнал от них Господь, и делали худые дела, прогневляющие Господа, и= кадя'ху та'мw на всjь'хъ высо'кихъ, jа='коже jа=зы'цы, jа=`же о_у=дали` гд\сь w\т­ лица` и=`хъ, и= сотвори'ша _о='бщники, и= нача'ша jа='вjь прогнjьвля'ти гд\са, וַיְקַטְּרוּ־שָׁם בְּכָל־בָּמוֹת, כַּגּוֹיִם אֲשֶׁר־הֶגְלָה יְהוָה מִפְּנֵיהֶם; וַיַּעֲשׂוּ דְּבָרִים רָעִים, לְהַכְעִיס אֶת־יְהוָה׃  وَقَرَّبُوا مُحْرَقَاتٍ عَلَى جَمِيعِ الْمُرْتَفَعَاتِ كَسَائِرِ الأُمَمِ الَّذِينَ نَفَاهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِهِمْ، وَاقْتَرَفُوا الْمُوبِقَاتِ لإِغَاظَةِ الرَّبِّ،
17:12 καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς εἰδώλοις οἷς εἶπεν κύριος αὐτοῖς οὐ ποιήσετε τὸ ῥῆμα τοῦτο κυρίῳ et colue­runt idola im­munda, de qui­bus prae­cepit Dominus eis, ne face­rent hoc. და მსახურეს კერპთა, რომელთა ჰრქუა მათ უფალმან, ვითარმედ: ნუ უყოფთ სიტყუასა მაგას უფლისათჳს. ემსახურებოდნენ კერპებს, რაზეც ნაბრძანები ჰქონდა მათთვის უფალს: ნუ იზამთო ამ საქმეს, и служили идолам, о которых говорил им Господь: «не делайте сего»; и= послужи'ша i='дwлwмъ, w= ни'хже рече` и=`мъ гд\сь: не сотвори'те глаго'ла сегw` гд\севи. וַיַּעַבְדוּ הַגִּלֻּלִים; אֲשֶׁר אָמַר יְהוָה לָהֶם, לֹא תַעֲשׂוּ אֶת־הַדָּבָר הַזֶּה׃  عَابِدِينَ الأَصْنَامَ الَّتِي حَذَّرَهُمْ وَنَهَاهُمُ الرَّبُّ عَنْهَا.
17:13 καὶ διεμαρτύρατο κύριος ἐν τῷ Ισραηλ καὶ ἐν τῷ Ιουδα ἐν χειρὶ πάν­των τῶν προ­φητῶν αὐτοῦ παν­τὸς ὁρῶν­τος λέγων ἀπο­στράφητε ἀπο­̀ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ φυλάξατε τὰς ἐν­τολάς μου καὶ τὰ δικαιώματά μου καὶ πάν­τα τὸν νόμον ὃν ἐνετειλάμην τοῖς πατράσιν ὑμῶν ὅσα ἀπέστειλα αὐτοῖς ἐν χειρὶ τῶν δούλων μου τῶν προ­φητῶν Et te­s­ti­fi­ca­tus est Dominus in Isra­el et in Iuda per ma­num omni­um prophetarum et videnti­um dicens: «Revertimini a viis ve­s­t­ris pessimis et cu­s­todite mandata mea et prae­cep­ta iuxta omnem legem, quam prae­cepi patri­bus ve­s­t­ris, et sicut misi ad vos in manu servorum me­orum prophetarum». და დადვა უფალმან წამება ძეთა თანა ისრაჱლისათა და ზედა იუდასა ჴელითა ყოველთა წინაწარმეტყუელთათა და ყოველთა მხილველთათა და ჰრქუა: მოიქეცით გზათაგან თქუენთა უკეთურთა და დაიმარხეთ მცნებანი ჩემნი და სამართალნი ჩემნი და ყოველი იგი შჯული, რომელ ვამცენ მამათა მათ თქუენთა, რომელნი მივავლინენ თქუენდა ჴელითა მონათა ჩუენთა წინაწარმეტყუელთა. აფრთხილებდა უფალი ისრაელს და იუდას თავისი ყოველი წინასწარმეტყველისა და ყოველი მისნის პირით: მიატოვეთ თქვენი უკუღმართი გზა, დაიცავით ჩემი მცნებები და წესები იმ რჯულის მიხედვით, რომელიც შთავაგონე თქვენს მამა-პაპას და თქვენც შემოგითვალეთ ჩემს მორჩილთა - წინასწარმეტყველთა პირით. тогда Господь чрез всех пророков Своих, чрез всякого прозорливца предостерегал Израиля и Иуду, говоря: возвратитесь со злых путей ваших и соблюдайте заповеди Мои, уставы Мои, по всему учению, которое Я заповедал отцам вашим и которое Я преподал вам чрез рабов Моих, пророков. И= засвидjь'тел­ст­вова гд\сь во i=и~ли и= во i=у'дjь, и= рука'ми всjь'хъ пр\орw'къ сво­и'хъ вся'кагw прозорли'вагw, гл~я: w=брати'теся w\т­ путi'й ва'шихъ лука'выхъ, и= сохрани'те за'повjьди моя^ и= w=правда^нiя моя^, и= ве'сь зако'нъ, _е=го'же заповjь'дахъ _о=тц_е'мъ ва'шымъ, _е=ли^ка посла'хъ и=`мъ рука'ми ра'бъ мо­и'хъ пр\оро'кwвъ. וַיָּעַד יְהוָה בְּיִשְׂרָאֵל וּבִיהוּדָה בְּיַד כָּל־נְבִיאוֹ (נְבִיאֵי) כָל־חֹזֶה לֵאמֹר, שֻׁבוּ מִדַּרְכֵיכֶם הָרָעִים וְשִׁמְרוּ מִצְוֹתַי חֻקּוֹתַי, כְּכָל־הַתּוֹרָה, אֲשֶׁר צִוִּיתִי אֶת־אֲבֹתֵיכֶם; וַאֲשֶׁר שָׁלַחְתִּי אֲלֵיכֶם, בְּיַד עֲבָדַי הַנְּבִיאִים׃  وَقَدْ أَنْذَرَ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ وَيَهُوذَا عَنْ طَرِيقِ أَنْبِيَائِهِ وَرَائِيهِ قَائِلاً: «ارْجِعُوا عَنْ طُرُقِكُمُ الأَثِيمَةِ، وَأَطِيعُوا وَصَايَايَ وَفَرَائِضِي بِمُقْتَضَى كُلِّ الشَّرِيعَةِ الَّتِي أَوْصَيْتُ آبَاءَكُمْ بِتَطْبِيقِهَا، وَالَّتِي أَعْلَنْتُهَا لَكُمْ عَلَى لِسَانِ عَبِيدِي الأَنْبِيَاءِ.
17:14 καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ ἐσκλήρυναν τὸν νῶτον αὐτῶν ὑπὲρ τὸν νῶτον τῶν πατέρων αὐτῶν Qui non audi­erunt, sed indurave­runt cervicem suam iuxta cervicem patrum suorum, qui nolue­runt credere in Domi­num Deum suum. და არა ისმინეს მათ მათი და განიფიცხეს ზურგი მათი უფროს მამათა მათთა და არა ჰრწმენა უფლისა ღმრთისა თჳსისა. არ შეისმინეს და გაჯიუტდნენ მათი მამებივით, რომელთაც არ ირწმუნეს უფალი, თავიანთი ღმერთი. Но они не слушали и ожесточили выю свою, как была выя отцов их, которые не веровали в Господа, Бога своего; И= не послу'шаша, и= w=жесточи'ша вы'ю свою` па'че вы'и _о=т_е'цъ сво­и'хъ, и=`же не вjь'роваша гд\су бг~у сво­ему`: וְלֹא שָׁמֵעוּ; וַיַּקְשׁוּ אֶת־עָרְפָּם כְּעֹרֶף אֲבוֹתָם, אֲשֶׁר לֹא הֶאֱמִינוּ, בַּיהוָה אֱלֹהֵיהֶם׃  لَكِنَّهُمْ أَصَمُّوا أَذَانَهُمْ وَأَغْلَظُوا قُلُوبَهُمْ كَآبَائِهِمِ الَّذِينَ لَمْ يَثِقُوا بِالرَّبِّ إِلَهِهِمْ،
17:15 καὶ τὰ μαρτύρια αὐτοῦ ὅσα διεμαρτύρατο αὐτοῖς οὐκ ἐφύλαξαν καὶ ἐπορεύ­θησαν ὀπίσω τῶν ματαίων καὶ ἐματαιώθησαν καὶ ὀπίσω τῶν ἐθνῶν τῶν περικύκλῳ αὐτῶν ὧν ἐνετείλατο αὐτοῖς τοῦ μὴ ποιῆσαι κατα­̀ ταῦτα Et abi­ece­runt legiti­ma eius et pac­tum, quod pepigit cum patri­bus eorum, et te­s­ti­fi­cationes, qui­bus con­te­s­ta­tus est eos; secuti­que sunt vanitates et vani facti sunt et secuti sunt gen­tes, quae­ erant per circui­tum eorum, super qui­bus prae­cepe­rat Dominus eis ut non face­rent, sicut et illae­ faci­ebant. და განიშორეს აღთქმა თჳსი და სამართალი, რომელ დადვა მამათა მათთა თანა და წამება მისი, რომელ ამცნო მათ, არა დაიცვეს, ვიდოდეს კვალსა უნდოთასა და უჴმარ იქმნნეს კვალსა ნათესავთასა, რომელნი იყუნეს გარემო მათსა, რომელთა ამცნო მათ უფალმან არა ყოფად მსგავსად სახისა მის მათისა. შეიძულეს მისი წესები და აღთქმა, უფალმა რომ დაუდო მათ მამა-პაპას, და გაფრთხილებები, რითაც აფრთხილებდა მათ; მიჰყვნენ ამაოებას და თავადაც ამაონი გახდნენ. წახედეს მეზობელ ხალხებს, ვისზედაც უბრძანა უფალმა, რომ არ მოქცეულიყვნენ მათ მსგავსად. и презирали уставы Его, и завет Его, который Он заключил с отцами их, и откровения Его, какими Он предостерегал их, и пошли вслед суеты и осуетились, и вслед народов окрестных, о которых Господь заповедал им, чтобы не поступали так, как они, и= w\т­верго'ша завjь'тъ _е=гw` и= w=правда^нiя, jа=`же завjьща` _о=тц_е'мъ и=`хъ и= свидjь'нiй _е=гw`, _е=ли^ка засвидjь'тел­ст­вова и=`мъ, не сохрани'ша, и= и=до'ша вслjь'дъ су'етныхъ и= w=суети'шася, и= в\ъслjь'дъ jа=зы'кwвъ су'щихъ w='крестъ и=`хъ, w= ни'хже заповjь'да гд\сь и=`хъ, _е='же не сотвори'ти по сему`: וַיִּמְאֲסוּ אֶת־חֻקָּיו, וְאֶת־בְּרִיתוֹ אֲשֶׁר כָּרַת אֶת־אֲבוֹתָם, וְאֵת עֵדְוֹתָיו, אֲשֶׁר הֵעִיד בָּם; וַיֵּלְכוּ אַחֲרֵי הַהֶבֶל וַיֶּהְבָּלוּ, וְאַחֲרֵי הַגּוֹיִם אֲשֶׁר סְבִיבֹתָם, אֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֹתָם, לְבִלְתִּי עֲשׂוֹת כָּהֶם׃  وَتَنَكَّرُوا لِفَرَائِضِهِ وَعَهْدِهِ الَّذِي أَبْرَمَهُ مَعَ آبَائِهِمْ، وَتَجَاهَلُوا تَحْذِيرَاتِهِ وَنَوَاهِيَهُ لَهُمْ، وَضَلُّوا وَرَاءَ أَصْنَامٍ بَاطِلَةٍ، فَأَصْبَحُوا هُمْ أَنْفُسُهُمْ بَاطِلِينَ، وَتَمَثَّلُوا بِالأُمَمِ الَّذِينَ حَوْلَهُمْ، مَعَ أَنَّ الرَّبَّ أَمَرَهُمْ أَلاَّ يَفْعَلُوا مِثْلَهُمْ، وَارْتَكَبُوا أُمُوراً نَهَاهُمُ الرَّبُّ عَنْهَا،
17:16 ἐγκατέλιπον τὰς ἐν­τολὰς κυρίου θεοῦ αὐτῶν καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα δύο δαμάλεις καὶ ἐποίησαν ἄλση καὶ προ­σεκύνησαν πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐλάτρευσαν τῷ Βααλ Et derelique­runt omnia prae­cep­ta Domini Dei sui fece­runt­que sibi con­flatiles duos vitulos et palum et adorave­runt universam militiam cae­li servi­erunt­que Baal და დაუტევნეს ყოველნი მცნებანი უფლისა ღმრთისა თჳსისანი და იქმნეს თავისა თჳსისა დასხმითნი ორნი დიაკეულნი და თაყუანი-სცეს ძალთა ცისათა და ამსახურებდეს ბაალსა. დაივიწყეს უფლის, თავიანთი ღვთის მცნებები, ჩამოასხეს ორი ხბოს გამოსახულებები, გააკეთეს აშერა, თაყვანს სცემდნენ ცის ვარსკვლავებს და ბაალს ემსახურებოდნენ. и оставили все заповеди Господа Бога своего, и сделали себе литые изображения двух тельцов, и устроили дубраву, и поклонялись всему воинству небесному, и служили Ваалу, и= w=ста'виша за'пwвjьди гд\са бг~а сво­егw` и= сотвори'ша себjь` двjь` ю='ницы сли^ты, и= сотвори'ша дубра'вы, и= поклони'шася все'й си'лjь небе'снjьй и= послужи'ша ваа'лу: וַיַּעַזְבוּ, אֶת־כָּל־מִצְוֹת יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם, וַיַּעֲשׂוּ לָהֶם מַסֵּכָה שְׁנֵים (שְׁנֵי) עֲגָלִים; וַיַּעֲשׂוּ אֲשֵׁירָה, וַיִּשְׁתַּחֲווּ לְכָל־צְבָא הַשָּׁמַיִם, וַיַּעַבְדוּ אֶת־הַבָּעַל׃  وَنَبَذُوا جَمِيعَ وَصَايَا الرَّبِّ إِلَهِهِمْ، وَصَنَعُوا لأَنْفُسِهِمْ عِجْلَيْنِ مَسْبُوكَيْنِ، وَأَقَامُوا تَمَاثِيلَ لِعَشْتَارُوثَ وَسَجَدُوا لِجَمِيعِ كَوَاكِبِ السَّمَاءِ وَعَبَدُوا الْبَعْلَ.
17:17 καὶ διῆγον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν ἐν πυρὶ καὶ ἐμαν­τεύ­ον­το μαν­τείας καὶ οἰωνίζον­το καὶ ἐπράθησαν τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου παροργίσαι αὐτόν et con­secrabant filios suos et filias suas per ignem; et divinationi­bus inservi­ebant et auguriis et tradide­runt se, ut face­rent malum coram Domino et ir­ritarent eum. და გარეშეჰჴადნეს ძენი და ასულნი მათნი ცეცხლსა და მისნობდეს მისნობასა და იზმნიდეს ზმნასა, და შესძინეს ძჳრის-ყოფად წინაშე უფლისა და განსარისხებელად მისა. ცეცხლში ატარებდნენ თავიანთ ვაჟებსა და ქალიშვილებს, მკითხაობდნენ, ჯადოქრობდნენ და აღარ ერიდებოდნენ უკუღმართობის ქმნას უფლის თვალში მის გასარისხებლად. и проводили сыновей своих и дочерей своих чрез огонь, и гадали, и волшебствовали, и предались тому, чтобы делать неугодное в очах Господа и прогневлять Его. и= превожда'ху сы'ны своя^ и= дщ_е'ри своя^ чрез\ъ _о='гнь, и= волхвова'ху волхвова'нiемъ и= вража'ху: и= прода'шася, _е='же твори'ти лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, _е='же прогнjь'вати _е=го`. וַיַּעֲבִירוּ אֶת־בְּנֵיהֶם וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶם בָּאֵשׁ, וַיִּקְסְמוּ קְסָמִים וַיְנַחֵשׁוּ; וַיִּתְמַכְּרוּ, לַעֲשׂוֹת הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה לְהַכְעִיסוֹ׃  وَأَجَازُوا أَبْنَاءَهُمْ وَبَنَاتِهِمْ فِي النَّارِ، وَتَعَاطَوْا العِرَافَةَ وَالْفَأْلَ وَبَاعُوا أَنْفُسَهُمْ لاِرْتِكَابِ الشَّرِّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ لإِثَارَةِ غَيْظِهِ.
17:18 καὶ ἐθυμώθη κύριος σφόδρα ἐν τῷ Ισραηλ καὶ ἀπέστησεν αὐτοὺς ἀπο­̀ τοῦ προ­σώπου αὐτοῦ καὶ οὐχ ὑπελείφθη πλη­̀ν φυλὴ Ιουδα μονωτάτη Ira­tus­que est Dominus vehe­menter Isra­el et ab­s­tulit eos de con­spectu suo, et non remansit nisi tri­bus Iudae­ tan­tummodo. და განრისხნა უფალი ისრაჱლსა ზედა დიდად და განიშორნა იგინი პირისაგან თჳსისა, და არა დაშთეს, გარნა ნათესავი იგი ხოლო იუდასი. მაშინ დიდად განურისხდა უფალი ისრაელს და თავიდან მოიშორა ისინი, მხოლოდ ერთი იუდას ტომიღა დარჩა. И прогневался Господь сильно на Израильтян, и отверг их от лица Своего. Не осталось никого, кроме одного колена Иудина. И= разгнjь'вася гд\сь на i=и~ля sjьлw` и= w\т­ри'ну и='хъ w\т­ лица` сво­егw`, и= не w=ста'ся, то'кмw _е=ди'но колjь'но i=у'дино. וַיִּתְאַנַּף יְהוָה מְאֹד בְּיִשְׂרָאֵל, וַיְסִרֵם מֵעַל פָּנָיו; לֹא נִשְׁאַר, רַק שֵׁבֶט יְהוּדָה לְבַדּוֹ׃  فَاحْتَدَمَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى إِسْرَائِيلَ، وَطَرَدَهُمْ مِنْ حَضْرَتِهِ، وَلَمْ يُبْقِ سِوَى سِبْطِ يَهُوذَا.
17:19 καί γε Ιουδας οὐκ ἐφύλαξεν τὰς ἐν­τολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ αὐτῶν καὶ ἐπορεύ­θησαν ἐν τοῖς δικαιώμασιν Ισραηλ οἷς ἐποίησαν Sed nec ipse Iuda cu­s­todivit mandata Domini Dei sui; verum ambulavit in errori­bus Isra­el, quos ope­ratus fue­rat. და იუდაცა არავე დაიცუნა მცნებანი უფლისა ღმრთისა თჳსისანი და ვიდოდეს მსგავსად სახისა მის ისრაჱლთასა, რომელ ქმნეს. არც იუდა იცავდა უფლის, თავისი ღმერთის მცნებას და ისრაელიანთა წესებს მისდევდა, როგორც თავად ისინი იქცეოდნენ. И Иуда также не соблюдал заповедей Господа Бога своего, и поступал по обычаям Израильтян, как поступали они. И= i=у'да та'кожде не сохрани` за'повjьдiй гд\са бг~а сво­егw`: и= хожда'ху по w=правда'нi_емъ i=и~л_евымъ, jа=`же сотвори'ша, и= w\т­верго'шася гд\са. גַּם־יְהוּדָה לֹא שָׁמַר, אֶת־מִצְוֹת יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם; וַיֵּלְכוּ, בְּחֻקּוֹת יִשְׂרָאֵל אֲשֶׁר עָשׂוּ׃  وَلَكِنْ حَتَّى سِبْطُ يَهُوذَا لَمْ يَحْفَظْ وَصَايَا الرَّبِّ إِلَهِهِ بَلْ نَهَجَ فِي طُرُقِ إِسْرَائِيلَ الَّتِي سَلَكَتْهَا.
17:20 καὶ ἀπεώσαν­το τὸν κύριον ἐν παν­τὶ σπέρματι Ισραηλ καὶ ἐσάλευσεν αὐτοὺς καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ δια­ρπαζόν­των αὐτούς ἕως οὗ ἀπέρριψεν αὐτοὺς ἀπο­̀ προ­σώπου αὐτοῦ Proi­ecit­que Dominus omne semen Isra­el et afflixit eos et tradidit in manu diripi­enti­um, donec proiceret eos a faci­e sua, და განიშორეს უფალი ყოველმან ნათესავმან ისრაჱლისამან, და აღძრნა იგინი და მისცნა იგინი ჴელთა წარმტყუენველთა თჳსთასა, ვიდრე განიშორნა იგინი პირისაგან თჳსისა. შეიძულა უფალმა ისრაელის მთელი მოდგმა, მოტეხა იგი და მძარცველებს ჩაუგდო ხელში, ვიდრე საბოლოოდ არ მოიშორა თავიდან. И отвратился Господь от всех потомков Израиля, и смирил их, и отдавал их в руки грабителям, и наконец отверг их от лица Своего. И= разгнjь'вася гд\сь на все` сjь'мя i=и~лево и= поколеба` я=`, и= даде` я=` въ ру'ки расхища'ющымъ я=` до'ндеже w\т­ве'рже я=` w\т­ лица` сво­егw`. וַיִּמְאַס יְהוָה בְּכָל־זֶרַע יִשְׂרָאֵל וַיְעַנֵּם, וַיִּתְּנֵם בְּיַד־שֹׁסִים; עַד אֲשֶׁר הִשְׁלִיכָם מִפָּנָיו׃  فَنَبَذَ الرَّبُّ كُلَّ ذُرِّيَّةِ إِسْرَائِيلَ وَأَذَلَّهُمْ وَأَسْلَمَهُمْ لِيَدِ آسِرِيهِمْ، وَطَرَدَهُمْ مِنْ حَضْرَتِهِ.
17:21 ὅτι πλη­̀ν Ισραηλ ἐπάνωθεν οἴκου Δαυιδ καὶ ἐβασίλευσαν τὸν Ιεροβοαμ υἱὸν Ναβατ καὶ ἐξέωσεν Ιεροβοαμ τὸν Ισραηλ ἐξόπισθεν κυρίου καὶ ἐξήμαρτεν αὐτοὺς ἁμαρτίαν μεγά­λην ex eo iam tempore, quo scissus est Isra­el a domo David, et con­­s­titue­runt sibi regem Ieroboam fili­um Nabat; separavit enim Ieroboam Isra­el a Domino et peccare eos fecit pecca­tum mag­num. და განეშორა ისრაჱლი სახლსა მას დავითისასა და დაიდგინეს მეფედ იორობოამ, ძე ნაბატისი, და განდრიკა იორობოამ ისრაჱლი უფლისაგან და აცოდვა იგი ცოდვითა დიდითა. როცა მოწყდა ისრაელი დავითის სახლს და გაამეფეს იერობოამ ნაბატის ძე, მაშინ ჩამოაშორა იერობოამმა ისრაელი უფალს და დიდად შეაცდინა. Израильтяне отторглись от дома Давидова и воцарили Иеровоама, сына Наватова; и отклонил Иеровоам Израильтян от Господа, и вовлек их в великий грех. Jа='кw w\т­то'ржеся i=и~ль w\т­ до'му давi'дова, и= поста'виша себjь` царя` i=еровоа'ма сы'на нава'това: и= w\т­ри'ну i=еровоа'мъ i=и~ля w\т­ гд\са и= введе` и=`хъ во грjь'хъ вели'кiй. כִּי־קָרַע יִשְׂרָאֵל, מֵעַל בֵּית דָּוִד, וַיַּמְלִיכוּ אֶת־יָרָבְעָם בֶּן־נְבָט; וַיַּדֵּא (וַיַּדַּח) יָרָבְעָם אֶת־יִשְׂרָאֵל מֵאַחֲרֵי יְהוָה, וְהֶחֱטֵיאָם חֲטָאָה גְדוֹלָה׃  لأَنَّهُ شَقَّ إِسْرَائِيلَ عَنْ بَيْتِ دَاوُدَ، فَتَوَّجُوا يَرُبْعَامَ بْنَ نَبَاطَ مَلِكاً عَلَيْهِمْ، فَأَضَلَّ يَرُبْعَامُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْ طَرِيقِ الرَّبِّ وَاسْتَغْوَاهُمْ فَأَخْطَأُوا بِحَقِّ الرَّبِّ خَطِيئَةً عَظِيمَةً.
17:22 καὶ ἐπορεύ­θησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἐν πάσῃ ἁμαρτίᾳ Ιεροβοαμ ᾗ ἐποίησεν οὐκ ἀπέστησαν ἀπ᾿ αὐτῆς Et ambulave­runt filii Isra­el in universis pecca­tis Ieroboam, quae­ fece­rat; non recesse­runt ab eis, და ქმნეს ძეთა ისრაჱლისათა მსგავსად ყოვლისა მის ცოდვისა იორობოამისა, რომელ ქმნა, და არა განეშორნეს მათგან. დადიოდნენ ისრაელიანები იერობოამის ცოდვებში, რომლებიც მას ჰქონდა ჩადენილი, და არ განრიდებიან მათ, И поступали сыны Израилевы по всем грехам Иеровоама, какие он делал, не отставали от них, И= хожда'ху сы'нове i=и~л_евы по всему` грjьху` i=еровоа'млю, _е=го'же сотвори`: не w\т­ступи'ша w\т­ негw`, וַיֵּלְכוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, בְּכָל־חַטֹּאות יָרָבְעָם אֲשֶׁר עָשָׂה; לֹא־סָרוּ מִמֶּנָּה׃  وَلَمْ يَعْدِلِ الإِسْرَائِيلِيُّونَ عَنِ ارْتِكَابِ جَمِيعِ خَطَايَا يَرُبْعَامَ بَلْ أَمْعَنُوا فِي اقْتِرَافِهَا
17:23 ἕως οὗ μετέστησεν κύριος τὸν Ισραηλ ἀπο­̀ προ­σώπου αὐτοῦ καθὼς ἐλάλησεν κύριος ἐν χειρὶ πάν­των τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προ­φητῶν καὶ ἀπῳκίσθη Ισραηλ ἐπάνωθεν τῆς γῆς αὐτοῦ εἰς ᾿Ασ­συρίους ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης usquequo aufer­ret Dominus Isra­el a faci­e sua, sicut locu­tus fue­rat in manu omni­um servorum suorum prophetarum. Transla­tus­que est Isra­el de ter­ra sua in Assur us­que in di­em hanc. და ცვალა უფალმან ისრაჱლი პირისაგან თჳსისა, ვითარცა ეტყოდა უფალი ჴელითა ყოველთა მონათა თჳსთა წინაწარმეტყუელთა, და წარიტყუენა ისრაჱლი ქუეყანისაგან თჳსისა ასურასტანად ვიდრე მოდღენდელად დღედმდე. ვიდრე არ განირიდა უფალმა ისრაელი, როგორც ნათქვამი ჰქონდა თავის მორჩილთა - წინასწარმეტყველთა პირით. გადასახლებულია ისრაელი თავისი მიწიდან აშურში დღემდე. доколе Господь не отверг Израиля от лица Своего, как говорил чрез всех рабов Своих, пророков. И переселен Израиль из земли своей в Ассирию, где он и до сего дня. до'ндеже w\т­ве'рже гд\сь i=и~ля w\т­ лица` сво­егw`, jа='коже гл~а гд\сь руко'ю всjь'хъ ра^бъ сво­и'хъ пр\оро'кwвъ. И= преселе'нъ бы'сть i=и~ль w\т­ земли` сво­ея` во а=ссv"рi'аны, да'же до дне` сегw`. עַד אֲשֶׁר־הֵסִיר יְהוָה אֶת־יִשְׂרָאֵל מֵעַל פָּנָיו, כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר, בְּיַד כָּל־עֲבָדָיו הַנְּבִיאִים; וַיִּגֶל יִשְׂרָאֵל מֵעַל אַדְמָתוֹ אַשּׁוּרָה, עַד הַיּוֹם הַזֶּה׃ פ  فَنَفَى الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ مِنْ حَضْرَتِهِ كَمَا نَطَقَ عَلَى لِسَانِ جَمِيعِ عَبِيدِهِ الأَنْبِيَاءِ، فَسُبِيَ الإِسْرَائِيلِيُّونَ مِنْ أَرْضِهِمْ إِلَى أَشُّورَ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ.
17:24 καὶ ἤγαγεν βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων ἐκ Βαβυλῶνος τὸν ἐκ Χουνθα καὶ ἀπο­̀ Αια καὶ ἀπο­̀ Αιμαθ καὶ Σεπφαρουαιν καὶ κατῳκίσθησαν ἐν πόλεσιν Σαμαρείας ἀν­τὶ τῶν υἱῶν Ισραηλ καὶ ἐκληρονόμησαν τὴν Σαμάρειαν καὶ κατῴκησαν ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῆς Ad­duxit autem rex Assyriorum de Babylone et de Chutha et de Ava et de Emath et de Sepharvaim et collocavit eos in civitati­bus Samariae­ pro filiis Isra­el, qui possede­runt Samariam et habitave­runt in urbi­bus eius. და მოიყვანნა მეფემან ასურასტანისამან ბაბილონით და ქუთით და იათ და სერფარუმით და ემათით, და დაიმკჳდრნა იგინი ქალაქსა სამარიას ძეთა მათ წილ ისრაჱლისათა და დასხდეს სამარიას და დაიმკჳდრნეს ქალაქნი მისნი. წაიყვანა აშურის მეფემ ხალხი ბაბილონიდან, ქუთადან, ყავადან, ხამათიდან და სეფარვაიმიდან და ჩაასახლა სამარიის ქალაქებში ისრაელიანთა ნაცვლად. დაიმკვიდრეს მათ სამარია და ცხოვრობდნენ მის ქალაქებში. И перевел царь Ассирийский людей из Вавилона, и из Куты, и из Аввы, и из Емафа, и из Сепарваима, и поселил их в городах Самарийских вместо сынов Израилевых. И они овладели Самариею, и стали жить в городах ее. И= при­веде` ца'рь а=ссv"рi'йскiй и=з\ъ вавv"лw'на и='же w\т­ ху'fы и= w\т­ а=i'а, и= w\т­ _е=ма'fа и= сепфаруi'ма, и= вселе'ни бы'ша во градjь'хъ самарi'йскихъ вмjь'стw сынw'въ i=и~левыхъ, и= наслjь'диша самарi'ю и= всели'шася во градjь'хъ _е=я`. וַיָּבֵא מֶלֶךְ־אַשּׁוּר מִבָּבֶל וּמִכּוּתָה וּמֵעַוָּא וּמֵחֲמָת וּסְפַרְוַיִם, וַיֹּשֶׁב בְּעָרֵי שֹׁמְרוֹן, תַּחַת בְּנֵי יִשְׂרָאֵל; וַיִּרְשׁוּ אֶת־שֹׁמְרוֹן, וַיֵּשְׁבוּ בְּעָרֶיהָ׃  وَنَقَلَ مَلِكُ أَشُّورَ أَقْوَاماً مِنْ بَابِلَ وَكُوثَ وَعَوَّا وَحَمَاةَ وَسَفَرْوَايِمَ، وَأَسْكَنَهُمْ مُدُنَ السَّامِرَةِ مَحَلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَاسْتَوْلَوْا عَلَى السَّامِرَةِ وَأَقَامُوا فِي مُدُنِهَا.
17:25 καὶ ἐγένετο ἐν ἀρχῇ τῆς καθέδρας αὐτῶν οὐκ ἐφοβήθησαν τὸν κύριον καὶ ἀπέστειλεν κύριος ἐν αὐτοῖς τοὺς λέον­τας καὶ ἦσαν ἀπο­κτέννον­τες ἐν αὐτοῖς Cum­que ibi habitare coepissent, non timebant Domi­num. Et im­misit eis Dominus le­ones, qui inter­fi­ci­ebant inter eos. და იყო, დასაბამსა მას მკჳდრობისა მათისასა მუნ არა შეეშინდეს უფლისაგან და მიავლინა უფალმან ორნი ლომნი და მოსრვიდეს მათ. არად აგდებდნენ იქ ცხოვრების პირველ ხანებში უფალს და უსევდა მათ უფალი ლომებს, რომლებიც მუსრს ავლებდნენ მათ. И как в начале жительства своего там они не чтили Господа, то Господь посылал на них львов, которые умерщвляли их. И= бы'сть въ нача'лjь сjьдjь'нiя и=`хъ, не о_у=боя'шася гд\са, и= пусти` на ня` гд\сь львы`, и= бя'ху о_у=бива'юще я=`. וַיְהִי, בִּתְחִלַּת שִׁבְתָּם שָׁם, לֹא יָרְאוּ אֶת־יְהוָה; וַיְשַׁלַּח יְהוָה בָּהֶם אֶת־הָאֲרָיוֹת, וַיִּהְיוּ הֹרְגִים בָּהֶם׃  وَإِذْ لَمْ يَعْبُدِ الْمُسْتَوْطِنُونَ الْجُدَدُ الرَّبَّ فِي بَادِئِ الأَمْرِ، فَقَدْ أَطْلَقَ الرَّبُّ عَلَيْهِمِ السِّبَاعَ الْمُتَوَحِّشَةَ فَافْتَرَسَتْ بَعْضَهُمْ.
17:26 καὶ εἶπον τῷ βασιλεῖ ᾿Ασ­συρίων λέγον­τες τὰ ἔθνη ἃ ἀπῴκισας καὶ ἀν­τεκάθισας ἐν πόλεσιν Σαμαρείας οὐκ ἔγνωσαν τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ τῆς γῆς καὶ ἀπέστειλεν εἰς αὐτοὺς τοὺς λέον­τας καὶ ἰδού εἰσιν θανατοῦν­τες αὐτούς καθότι οὐκ οἴδασιν τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ τῆς γῆς Nuntia­tum­que est regi Assyriorum et dic­tum: «Gen­tes, quas tran­s­tuli­s­ti et habitare feci­s­ti in civitati­bus Samariae­, ignorant legiti­ma Dei ter­rae­; et im­misit eis le­ones, et ecce inter­fi­ciunt eos, eo quod ignorent ri­tum Dei ter­rae­». და ეტყოდეს მეფესა მას ასურასტანისასა და ჰრქუეს: ნათესავნი იგი, რომელ მისცვალენ და სცენ ქალაქთა მათ სამარიასათა, არა იციან წესი ღმრთისა მის ქუეყანისა. მიუვლინებიან მათ უფალსა ლომნი და, აჰა, მოსრვენ მათ, რამეთუ არა იციან წესი მის ქუეყანისა ღმრთისა. უთხრეს აშურის მეფეს: ხალხებმა, რომელიც შენ აჰყარე და სამარიის ქალაქებში ჩაასახლე, არ იციან იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება, ამიტომაც მიუსია მათ ლომები, რომლებიც მუსრს ავლებენ მათ, რადგან არ იციან იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება. И донесли царю Ассирийскому, и сказали: народы, которых ты переселил и поселил в городах Самарийских, не знают закона Бога той земли, и за то Он посылает на них львов, и вот они умерщвляют их, потому что они не знают закона Бога той земли. И= рjь'ша царю` а=ссv"рi'йску, глаго'люще: jа=зы'ки, и=`хже преве'лъ и= пресади'лъ _е=си` во градjь'хъ самарi'йскихъ, не разумjь'ша суда` бг~а земли`, и= посла` гд\сь на ни'хъ львы`, и= се`, су'ть о_у=бива'юще и=`хъ, jа='кw не разумjь'ша суда` бг~а земли`. וַיֹּאמְרוּ, לְמֶלֶךְ אַשּׁוּר לֵאמֹר, הַגּוֹיִם, אֲשֶׁר הִגְלִיתָ וַתּוֹשֶׁב בְּעָרֵי שֹׁמְרוֹן, לֹא יָדְעוּ, אֶת־מִשְׁפַּט אֱלֹהֵי הָאָרֶץ; וַיְשַׁלַּח־בָּם אֶת־הָאֲרָיוֹת, וְהִנָּם מְמִיתִים אוֹתָם, כַּאֲשֶׁר אֵינָם יֹדְעִים, אֶת־מִשְׁפַּט אֱלֹהֵי הָאָרֶץ׃  فَبَعَثُوا إِلَى مَلِكِ أَشُّورَ رِسَالَةً قَائِلِينَ: «إِنَّ الأَقْوَامَ الَّذِينَ قُمْتَ بِسَبْيِهِمْ وَإِسْكَانِهِمْ فِي مُدُنِ السَّامِرَةِ يَجْهَلُونَ قَضَاءَ إِلَهِ هَذِهِ الأَرْضِ، فَأَطْلَقَ عَلَيْهِمِ السِّبَاعَ فَافْتَرَسَتْهُمْ، لأَنَّهُمْ يَجْهَلُونَ قَضَاءَهُ».
17:27 καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς ᾿Ασ­συρίων λέγων ἀπάγετε ἐκεῖθεν καὶ πορευέσθωσαν καὶ κατοικείτωσαν ἐκεῖ καὶ φωτιοῦσιν αὐτοὺς τὸ κρίμα τοῦ θεοῦ τῆς γῆς Prae­cepit autem rex Assyriorum dicens: «Ducite illuc unum de sacerdoti­bus, quos inde cap­tivos adduxi­s­tis, et vadat et habitet cum eis et doceat eos legiti­ma Dei ter­rae­». და უბრძანა მეფემან ასურასტანისამან და ჰრქუა: მიიყვანეთ ერთი მღდელთაგანი წარტყუენილთა მაგათ, რათა მოვიდეს და დაემკჳდროს მუნ და უჩუენოს მათ წესი უფლისა და განანათლნეს იგინი სამართლითა ღმრთისა მის ქუეყანისათა. ბრძანება გასცა აშურის მეფემ: გაგზავნეთ იქ ვინმე მღვდელი იქიდან გადმოსახლებულთაგან. წავიდეს და იცხოვროს იქ და ასწავლოს მათ იმ ქვეყნის ღმერთის ჩვეულება. И повелел царь Ассирийский, и сказал: отправьте туда одного из священников, которых вы выселили оттуда; пусть пойдет и живет там, и он научит их закону Бога той земли. И= заповjь'да ца'рь а=ссv"рi'йскiй глаго'ля: w\т­веди'те та'мw _е=ди'нагw жерца` w\т­ плjьне'ныхъ, да и='дутъ и= да вселя'т­ся та'мw, и= да просвjьти'тъ и=`хъ судо'мъ бг~а земли`. וַיְצַו מֶלֶךְ־אַשּׁוּר לֵאמֹר, הֹלִיכוּ שָׁמָּה אֶחָד מֵהַכֹּהֲנִים אֲשֶׁר הִגְלִיתֶם מִשָּׁם, וְיֵלְכוּ וְיֵשְׁבוּ שָׁם; וְיֹרֵם אֶת־מִשְׁפַּט אֱלֹהֵי הָאָרֶץ׃  فَأَمَرَ مَلِكُ أَشُورَ قَائِلاً: «ابْعَثُوا إِلَى هُنَاكَ أَحَدَ الْكَهَنَةِ الْمَسْبِيِّينَ فِي تِلْكَ الْبِلاَدِ، لِيُقِيمَ بَيْنَهُمْ، وَيُلَقِّنَهُمْ قَضَاءَ إِلَهِ الأَرْضِ».
17:28 καὶ ἤγαγον ἕνα τῶν ἱερέων ὧν ἀπῴκισαν ἀπο­̀ Σαμαρείας καὶ ἐκάθισεν ἐν Βαιθηλ καὶ ἦν φωτίζων αὐτοὺς πῶς φοβηθῶσιν τὸν κύριον Igitur cum ve­nisset unus de sacerdoti­bus his, qui cap­tivi ducti fue­rant de Samaria, habitavit in Bethel et docebat eos quomodo cole­rent Domi­num. და წარიყვანეს ერთი მღდელთა მათგანი, რომელნი წარტყუენილ იყუნეს სამარიად, და დაჯდა ბეთელს და განანათლებდა მათ, რათა ეშინოდის უფლისაგან. წავიდა ერთი მღვდელთაგანი, სამარიიდან გადასახლებული, და დაემკვიდრა ბეთელს და ასწავლიდა მათ უფლის მოწიწებას. И пришел один из священников, которых выселили из Самарии, и жил в Вефиле, и учил их, как чтить Господа. И= w\т­ведо'ша _е=ди'наго w\т­ жерц_е'въ и=`хже взя'ша w\т­ самарi'и, и= сjь'де въ веfи'ли, и= бjь` просвjьща'я жре'цъ и=`хъ, jа='кw да о_у=боя'т­ся гд\са. וַיָּבֹא אֶחָד מֵהַכֹּהֲנִים, אֲשֶׁר הִגְלוּ מִשֹּׁמְרוֹן, וַיֵּשֶׁב בְּבֵית־אֵל; וַיְהִי מוֹרֶה אֹתָם, אֵיךְ יִירְאוּ אֶת־יְהוָה׃  فَجَاءَ وَاحِدٌ مِنَ الْكَهَنَةِ الْمَسْبِيِّينَ مِنَ السَّامِرَةِ وَأَقَامَ فِي بَيْتِ إِيلَ، وَشَرَعَ يُلَقِّنُهُمْ كَيْفَ يَتَّقُونَ الرَّبَّ.
17:29 καὶ ἦσαν ποι­οῦν­τες ἔθνη ἔθνη θεοὺς αὐτῶν καὶ ἔθηκαν ἐν οἴκῳ τῶν ὑψηλῶν ὧν ἐποίησαν οἱ Σαμαρῖται ἔθνη ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν ἐν αἷς κατῴκουν ἐν αὐταῖς Et unaquae­­que gens fa­bricata est deum suum; posue­runt­que e­os in fa­nis excelsis, quae­ fece­rant Samaritae­, gens et gens in urbi­bus suis, in qui­bus habitabant. და ქმნეს ნათესავით ნათესავად ღმერთნი თავთა თჳსთათჳს და დასხნეს სახლებსა მას მაღალთასა, რომელ ქმნეს სამარიტელთა მათ თჳთოეულად ნათესავთა მათ ქალაქთა თჳსა, რომელ დამკჳდრებულ იყუნეს. თავ-თავისი ღმერთები გააკეთა თითოეულმა ხალხმა და დადგგს გორაკთა სახლში, სამარიელებს რომ ჰქონდათ მოწყობილი, თითოეულმა ხალხმა თავ-თავის ქალაქში, სადაც ცხოვრობდნენ. Притом сделал каждый народ и своих богов и поставил в капищах высот, какие устроили Самаряне, - каждый народ в своих городах, где живут они. И= бjь'ша творя'ще кi'йждо jа=зы'къ бо'ги своя^: и= поста'виша я=` во хра'мjьхъ на высо'кихъ, и=`хже сотвори'ша самаря'не, кi'йждо jа=зы'къ во градjь'хъ сво­и'хъ, въ ни'хже живя'ху. וַיִּהְיוּ עֹשִׂים, גּוֹי גּוֹי אֱלֹהָיו; וַיַּנִּיחוּ בְּבֵית הַבָּמוֹת, אֲשֶׁר עָשׂוּ הַשֹּׁמְרֹנִים, גּוֹי גּוֹי בְּעָרֵיהֶם, אֲשֶׁר הֵם יֹשְׁבִים שָׁם׃  وَمَعَ ذَلِكَ ظَلَّ كُلُّ قَوْمٍ يَصْنَعُونَ آلِهَتَهُمْ وَيَنْصِبُونَهَا فِي مَعَابِدِ الْمُرْتَفَعَاتِ الَّتِي شَيَّدَهَا السَّامِرِيُّونَ فِي الْمُدُنِ الَّتِي يُقِيمُونَ فِيهَا.
17:30 καὶ οἱ ἄνδρες Βαβυλῶνος ἐποίησαν τὴν Σοκχωθβαινιθ καὶ οἱ ἄνδρες Χουθ ἐποίησαν τὴν Νηριγελ καὶ οἱ ἄνδρες Αιμαθ ἐποίησαν τὴν Ασιμαθ Viri enim Babylonii fece­runt Socchothbenoth, viri autem Chutheni fece­runt Nergel, et viri de Emath fece­runt Asi­ma; და კაცთა ბაბილოვნისათა ქმნეს სოკქოთი და ბანოთი და არქოთი, და კაცთა ქუთისთა ქმნეს ნერგელი, და კაცთა ემათისათა ქმნეს ასენათი. ბაბილონელებმა გააკეთეს სუქოთ-ბენოთი, ქუთელებმა გააკეთეს ნერგალი, ხამათელებმა გააკეთეს აშიმა, Вавилоняне сделали Суккот-Беноф, Кутийцы сделали Нергала, Емафяне сделали Ашиму, И= му'жiе вавv"лw'нстiи сотвори'ша сокхw'fъ венi'fъ, и= му'жiе ху'fwвы сотвори'ша гiге'ль, и= му'жiе _е=ма'fwвы сотвори'ша а=сiма'fъ, וְאַנְשֵׁי בָבֶל, עָשׂוּ אֶת־סֻכּוֹת בְּנוֹת, וְאַנְשֵׁי־כוּת, עָשׂוּ אֶת־נֵרְגַל; וְאַנְשֵׁי חֲמָת עָשׂוּ אֶת־אֲשִׁימָא׃  فَعَبَدَ الْقَادِمُونَ مِنْ بَابِلَ أَصْنَامَ إِلَهِهِمْ سُكُّوثَ بَنُوثَ؛ وَعَبَدَ الْقَادِمُونَ مِنْ كُوثَ أَصْنَامَ إِلَهِهِمْ نَرْجَلَ، وَعَبَدَ الْقَادِمُونَ مِنْ حَمَاةَ أَصْنَامَ إِلَهِهِمْ أشِيمَا،
17:31 καὶ οἱ Ευαῖοι ἐποίησαν τὴν Εβλαζερ καὶ τὴν Θαρθακ καὶ οἱ Σεπφαρουαιν κατέκαιον τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πυρὶ τῷ Αδραμελεχ καὶ Ανημελεχ θεοῖς Σεπφαρουαιν por­ro Hevae­i fece­runt Nebahaz et Tharthac, hi autem, qui erant de Sepharvaim, comburebant filios suos igne Ad­ramelech et Anamelech diis Sepharvaim. და იაელთა ქმნეს აბელაზერი და ნებასი და თართაკი და სიფარუიმი, სადა-იგი დასწვიდეს ძეთა თჳსთა ცეცხლითა, ადრამელექსა და ამელექსა, ღმერთთა სეფრუიმისათა. ყაველებმა გააკეთეს ნიბხაზი და თართაკი, ხოლო სეფარვიმელები ცეცხლში წვავდნენ თავიანთ შვილებს ადრამელექისა და ყანამელექისთვის, სეფარვიმელი ღმერთებისთვის. Аввийцы сделали Нивхаза и Тартака, а Сепарваимцы сожигали сыновей своих в огне Адрамелеху и Анамелеху, богам Сепарваимским. и= _е=vе'_е сотвори'ша а=влазе'ръ и= fарfа'къ и= сепфаруi'мъ, _е=гда` сожига'ху сы'ны своя^ _о=гне'мъ а=ндрамеле'ху и= а=немеле'ху, богw'мъ сепфаруi^мскимъ. וְהָעַוִּים עָשׂוּ נִבְחַז וְאֶת־תַּרְתָּק; וְהַסְפַרְוִים, שֹׂרְפִים אֶת־בְּנֵיהֶם בָּאֵשׁ, לְאַדְרַמֶּלֶךְ וַעֲנַמֶּלֶךְ אֱלֹהַּ (אֱלֹהֵי) סְפַרִים (סְפַרְוָיִם)׃  كَمَا عَبَدَ أَهْلُ عَوَّا نِبْحَزَ وَتَرْتَاقَ. أَمَّا أَهْلُ سَفَرْوَايِمَ فَكَانُوا يُحْرِقُونَ أَبْنَاءَهُمْ بِالنَّارِ قَرَابِينَ لأَدْرَمَّلَكَ وَعَنَمَّلَكَ إِلَهَيْ سَفَرْوَايِمَ.
17:32 καὶ ἦσαν φοβούμενοι τὸν κύριον καὶ κατῴκισαν τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐν τοῖς οἴκοις τῶν ὑψηλῶν ἃ ἐποίησαν ἐν Σαμαρείᾳ ἔθνος ἔθνος ἐν πόλει ἐν ᾗ κατῴκουν ἐν αὐτῇ καὶ ἦσαν φοβούμενοι τὸν κύριον καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς ἐν οἴκῳ τῶν ὑψηλῶν Et nihilominus colebant Domi­num. Fece­runt autem sibi de medio ipsorum sacerdotes excelsorum et ponebant eos in fa­nis excelsorum; და ეშინოდა უფლისაგან და დაიმკჳდრნეს საძაგელნი იგი თჳსნი სახლებსა მას მაღალთასა, რომელ ქმნეს სამარიას თჳთოეულად ნათესავთა და ნათესავთა მათ, რომელ დამკჳდრებულ იყუნეს (და ეშინოდა უფლისაგან და დაიდგნეს ქურუმნი თჳსად მაღალთა მათ). ეშინოდათ უფლისაც და გაიჩინეს გორაკთა მღვდლები, რომლებიც მათთვის მსახურობდნენ გორაკთა სახლებში. Между тем чтили и Господа, и сделали у себя священников высот из среды своей, и они служили у них в капищах высот. И= бя'ху боя'щеся гд\са: и= всели'ша ме'рзwсти своя^ во хра'мjьхъ на высо'кихъ, и=`хже сотвори'ша въ самарi'и, кi'йждо jа=зы'къ во гра'дjь, въ не'мже живя'ху. וַיִּהְיוּ יְרֵאִים אֶת־יְהוָה; וַיַּעֲשׂוּ לָהֶם מִקְצוֹתָם כֹּהֲנֵי בָמוֹת, וַיִּהְיוּ עֹשִׂים לָהֶם בְּבֵית הַבָּמוֹת׃  فَكَانُوا يَعْبُدُونَ الرَّبَّ، وَلَكِنَّهُمْ أَيْضاً أَقَامُوا مِنْ بَيْنِهِمْ كَهَنَةً يَخْدُمُونَ فِي مَعَابِدِ الْمُرْتَفَعَاتِ، وَيُقَرِّبُونَ مُحْرَقَاتِهِمْ فِيهَا.
17:33 τὸν κύριον ἐφοβοῦν­το καὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν ἐλάτρευον κατα­̀ τὸ κρίμα τῶν ἐθνῶν ὅθεν ἀπῴκισεν αὐτοὺς ἐκεῖθεν et, cum Domi­num cole­rent, diis quo­que suis servi­ebant iuxta con­suetudinem genti­um, de qui­bus translati fue­rant Samariam. და ეშინოდა უფლისაგან და მსახურებდეს ღმერთთა მათ თჳსთა მსგავსად წესისა მის ნათესავთა მათ, რომელნი ღმერთმან მოსპნა მიერ. უფლისაც ეშინოდათ და თავიანთ ღმერთებსაც ემსახურებოდნენ, იმ ხალხთა ჩვეულებით, რომელთაგანაც გადმოასახლეს ისინი. Господа они чтили, и богам своим они служили по обычаю народов, из которых выселили их. И= бjь'ша боя'щеся гд\са и= сотвори'ша себjь` жерцы` въ высо'кихъ, и= сотвори'ша себjь` въ хра'минjь высо'кихъ и= гд\са боя'хуся, и= i='дwлwмъ сво­и'мъ служа'ху по w=бы'чаю jа=зы'кwвъ w\т­_ону'дуже пресели'ша и=`хъ. אֶת־יְהוָה הָיוּ יְרֵאִים; וְאֶת־אֱלֹהֵיהֶם הָיוּ עֹבְדִים, כְּמִשְׁפַּט הַגּוֹיִם, אֲשֶׁר־הִגְלוּ אֹתָם מִשָּׁם׃  وَهَكَذَا كَانُوا يَتَّقُونَ الرَّبَّ مِنْ نَاحِيَةٍ، وَيَعْبُدُونَ آلِهَتَهُمُ الَّتِي حَمَلُوهَا مَعَهُمْ مِنْ بَيْنِ الأُمَمِ الَّتِي سُبُوا مِنْهَا مِنْ نَاحِيَةٍ أُخْرَى.
17:34 ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης αὐτοὶ ἐποίουν κατα­̀ τὸ κρίμα αὐτῶν αὐτοὶ φοβοῦν­ται καὶ αὐτοὶ ποι­οῦσιν κατα­̀ τὰ δικαιώματα αὐτῶν καὶ κατα­̀ τὴν κρίσιν αὐτῶν καὶ κατα­̀ τὸν νόμον καὶ κατα­̀ τὴν ἐν­τολήν ἣν ἐνετείλατο κύριος τοῖς υἱοῖς Ιακωβ οὗ ἔθηκεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ισραηλ Us­que in prae­sen­tem di­em morem sequuntur antiquum: non ti­ment Domi­num ne­que cu­s­todiunt in­s­tituta et iudici­um ipsorum et legem et manda­tum, quod prae­cepe­rat Dominus filiis Iacob, quem cognominavit Isra­el, და ვიდრე დღენდელად დღედმდე ჰყოფენ იგინი მსგავსად წესისა მის მათისა და ეშინის უფლისაგან და ჰყოფენ მსგავსად სახისა მათისა და სამართლისა და შჯულისა და მცნებისა მის, რომელ ამცნო უფალმან ძეთა მათ იაკობისათა, რომელსა დასდვა სახელი ისრაჱლი. დღევანდლამდე ძველი ჩვეულების თანახმად იქცევიან: უფლის არ ეშინიათ და არ მისდევენ იმ წესებს, სამართალს, რჯულსა და მცნებებს, უფალმა რომ დაუდგინა იაკობის შთამომავალთ, რომელთაც ისრაელი უწოდა სახელად, До сего дня поступают они по прежним своим обычаям: не боятся Господа и не поступают по уставам и по обрядам, и по закону и по заповедям, которые заповедал Господь сынам Иакова, которому дал Он имя Израиля. Да'же до дне` сегw` тi'и творя'ху по w=бы'чаю и='хъ: не боя'хуся гд\са, и= не творя'ху по w=правда'нi_емъ и='хъ, и= по суду` и='хъ, и= по зако'ну, и= по за'пwвjьди, ю='же заповjь'да гд\сь сынw'мъ i=а^кwвлимъ, и=дjь'же и= нарече` и='мя _е=му` i=и~ль. עַד הַיּוֹם הַזֶּה הֵם עֹשִׂים, כַּמִּשְׁפָּטִים הָרִאשֹׁנִים; אֵינָם יְרֵאִים אֶת־יְהוָה, וְאֵינָם עֹשִׂים, כְּחֻקֹּתָם וּכְמִשְׁפָּטָם, וְכַתּוֹרָה וְכַמִּצְוָה, אֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה אֶת־בְּנֵי יַעֲקֹב, אֲשֶׁר־שָׂם שְׁמוֹ יִשְׂרָאֵל׃  فَهُمْ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ، يُمَارِسُونَ طُقُوسَهُمُ الأُولَى. فَأَصْبَحَتْ عِبَادَتُهُمْ خَلِيطاً مِنْ تَقْوَى الرَّبِّ وَمِنَ الطُّقُوسِ وَالْفَرَائِضِ الْوَثَنِيَّةِ، وَفْقاً لِتَقَالِيدِهِمْ، وَلَيْسَ بِمُقْتَضَى شَرِيعَةِ الرَّبِّ وَالْوَصِيَّةِ الَّتِي أَمَرَ بِهَا ذُرِّيَّةَ يَعْقُوبَ الَّذِي حَوَّلَ اسْمَهُ إِلَى إِسْرَائِيلَ.
17:35 καὶ διέθετο κύριος μετ᾿ αὐτῶν δια­θήκην καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγων οὐ φοβηθήσεσθε θεοὺς ἑτέρους καὶ οὐ προ­σκυνήσετε αὐτοῖς καὶ οὐ λατρεύ­σετε αὐτοῖς καὶ οὐ θυσιάσετε αὐτοῖς et percusse­rat cum eis pac­tum et mandave­rat eis dicens: «Nolite timere de­os ali­enos et non adore­tis eos ne­que cola­tis et non im­mole­tis eis, და აღუთქვა უფალმან აღთქმა და ამცნო მათ და ჰრქუა: ნუ შეიშინებით ღმერთთაგან უცხოთა და ნუ თაყუანის-სცემთ და ნუცა მსახურებთ მათ და ნუცა შესწირავთ მათ. დაუდო აღთქმა და უანდერძა: ნუ ესავთ უცხო ღმერთებს, ნუ სცემთ თაყვანს, ნუ ემსახურებით და მსხვერპლს ნუ შესწირავთ. Заключил Господь с ними завет и заповедал им, говоря: не чтите богов иных, и не поклоняйтесь им, и не служите им, и не приносите жертв им, И= положи` гд\сь съ ни'ми завjь'тъ и= заповjь'да и=`мъ, гл~я: не о_у=бо'йтеся богw'въ и=ны'хъ и= не поклони'теся и=`мъ, и= не послужи'те и=`мъ и= не пожри'те и=`мъ: וַיִּכְרֹת יְהוָה אִתָּם בְּרִית, וַיְצַוֵּם לֵאמֹר, לֹא תִירְאוּ אֱלֹהִים אֲחֵרִים; וְלֹא־תִשְׁתַּחֲווּ לָהֶם, וְלֹא תַעַבְדוּם, וְלֹא תִזְבְּחוּ לָהֶם׃  فَقَدْ قَطَعَ الرَّبُّ مَعَ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَهْداً وَأَمَرَهُمْ أَلاَّ يَعْبُدُوا آلِهَةً أُخْرَى وَلاَ يَسْجُدُوا لَهَا وَلاَ يَتَّقُوهَا وَلاَ يُقَرِّبُوا لَهَا الذَّبَائِحَ،
17:36 ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τῷ κυρίῳ ὃς ἀνήγαγεν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν ἰσχύι μεγά­λῃ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ αὐτὸν φοβηθήσεσθε καὶ αὐτῷ προ­σκυνήσετε καὶ αὐτῷ θύσετε sed Domi­num, qui eduxit vos de ter­ra Aegyp­ti in fortitudine magna et in ­brachio extento, ipsum timete, illum adorate et ipsi im­molate. არამედ უფალსა ღმერთსა, რომელმან გამოგიყვანნა თქვენ ქუეყანით ეგჳპტით დიდითა ძალითა და მკლავითა მაღლითა, მისგან გეშინოდენ და მას თაყუანის-ეცით და მისა შესწირვიდეთ. მარტოოდენ უფალს, რომელმაც დიდი ძალითა და მოღერებული მკლავით გამოგიყვანათ ეგვიპტიდან, ესავდეთ, თაყვანს სცემდეთ და მსხვერპლს სწირავდეთ. но Господа, Который вывел вас из земли Египетской силою великою и мышцею простертою, - Его чтите и Ему поклоняйтесь, и Ему приносите жертвы, но то'кмw гд\севи, и='же и=зведе` вы` и=з\ъ земли` _е=гv'пта крjь'постiю вели'кою и= мы'шцею высо'кою: тогw` о_у=бо'йтеся, и= тому` покло'нитеся, и= тому` пожри'те: כִּי אִם־אֶת־יְהוָה, אֲשֶׁר הֶעֱלָה אֶתְכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם בְּכֹחַ גָּדוֹל וּבִזְרוֹעַ נְטוּיָה אֹתוֹ תִירָאוּ; וְלוֹ תִשְׁתַּחֲווּ וְלוֹ תִזְבָּחוּ׃  بَلْ يَتَّقُوا الرَّبَّ الَّذِي أَخْرَجَهُمْ مِنْ دِيَارِ مِصْرَ بِقُوَّةٍ عَظِيمَةٍ وَذِرَاعٍ مُقْتَدِرَةٍ، وَلَهُ وَحْدَهُ يَسْجُدُونَ وَيُقَرِّبُونَ الْمُحْرَقَاتِ،
17:37 καὶ τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα καὶ τὸν νόμον καὶ τὰς ἐν­τολάς ἃς ἔγραψεν ὑμῖν φυλάσ­σεσθε ποιεῖν πάσας τὰς ἡμέρας καὶ οὐ φοβηθήσεσθε θεοὺς ἑτέρους In­s­tituta quo­que et iudicia et legem et manda­tum, quod scripsit vobis, cu­s­todite, ut facia­tis cunc­tis di­e­bus; et non timea­tis de­os ali­enos. და სამართალთა და მსჯავრთა და სჯულთა და მცნებათა მათ, რომელნი მოგცნა თქუენ, ეკრძალენით ყოფად და ნუ შეშინდებით ღმერთთაგან უცხოთა. მუდამდღე იცავდეთ წესებს, სამართალს, რჯულსა და მცნებას, რაც უფალმა დაგიწესათ, და უცხო ღმერთებს ნუ ესავთ. и уставы, и учреждения, и закон, и заповеди, которые Он написал вам, старайтесь исполнять во все дни, и не чтите богов иных; И= w=правда^нiя _е=гw`, и= суды` _е=гw`, и= зако'нъ _е=гw`, и= за'пwвjьди, jа=`же написа` ва'мъ твори'ти, храни'те во вся^ дни^, и= не о_у=бо'йтеся богw'въ и=ны'хъ: וְאֶת־הַחֻקִּים וְאֶת־הַמִּשְׁפָּטִים וְהַתּוֹרָה וְהַמִּצְוָה אֲשֶׁר כָּתַב לָכֶם, תִּשְׁמְרוּן לַעֲשׂוֹת כָּל־הַיָּמִים; וְלֹא תִירְאוּ אֱלֹהִים אֲחֵרִים׃  وَيُطِيعُونَ الْفَرَائِضَ وَالأَحْكَامَ وَالشَّرِيعَةَ وَالْوَصِيَّةَ الَّتِي كَتَبَهَا لَهُمْ لِيُمَارِسُوهَا كُلَّ حَيَاتِهِمْ وَلاَ يَتَّقُونَ آلِهَةً أُخْرَى.
17:38 καὶ τὴν δια­θήκην ἣν διέθετο μεθ᾿ ὑμῶν οὐκ ἐπι­λήσεσθε καὶ οὐ φοβηθήσεσθε θεοὺς ἑτέρους Et pac­tum, quod percussi vobi­scum, nolite oblivi­sci nec timea­tis de­os ali­enos, და აღთქმა იგი, რომელ დადვა თქვენ თანა, ნუ განაქარვებთ და ნუ გეშინინ ღმერთთაგან უცხოთა. ნუ დაივიწყებთ აღთქმას, მე რომ დაგიდევით, და უცხო ღმერთებს ნუ ესავთ. и завета, который Я заключил с вами, не забывайте, и не чтите богов иных, и= завjь'та, _е=го'же завjьща` съ ва'ми, не забыва'йте: и= не о_у=бо'йтеся богw'въ и=ны'хъ, וְהַבְּרִית אֲשֶׁר־כָּרַתִּי אִתְּכֶם לֹא תִשְׁכָּחוּ; וְלֹא תִירְאוּ אֱלֹהִים אֲחֵרִים׃  وَلاَ يَنْقُضُونَ الْعَهْدَ الَّذِي أَبْرَمَهُ مَعَهُمْ وَلاَ يَتَّقُونَ آلِهَةً أُخْرَى.
17:39 ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τὸν κύριον θεὸν ὑμῶν φοβηθήσεσθε καὶ αὐτὸς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ πάν­των τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν sed Domi­num Deum ve­s­t­rum timete, et ipse eruet vos de manu omni­um inimicorum ve­s­t­rorum». არამედ უფლისა ღმრთისა თქუენისა გეშინოდენ და მან გიჴსნენ თქუენ ყოველთაგან მტერთა თქუენთა. მხოლოდ უფალს, თქვენს ღმერთს, ესავდეთ და ის გიხსნით მტრების ხელიდან. только Господа Бога вашего чтите, и Он избавит вас от руки всех врагов ваших. но то'кмw гд\са и= ва'­шегw о_у=бо'йтеся, и= то'й и='зметъ вы` w\т­ всjь'хъ вра^гъ ва'шихъ. כִּי אִם־אֶת־יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם תִּירָאוּ; וְהוּא יַצִּיל אֶתְכֶם, מִיַּד כָּל־אֹיְבֵיכֶם׃  إِنَّمَا يَتَّقُونَ الرَّبَّ إِلَهَهُمْ وَهُوَ يُنَجِّيهِمْ مِنْ جَمِيعِ أَعْدَائِهِمْ.
17:40 καὶ οὐκ ἀκούσεσθε ἐπι­̀ τῷ κρίματι αὐτῶν ὃ αὐτοὶ ποι­οῦσιν Illi vero non audi­erunt, sed iuxta con­suetudinem suam pri­s­tinam perpetrabant. და ნუ მორჩილ ექმნებით სახესა მათსა, რომელსა ჰყოფენ. და ეშინოდა ნათესავთა მათ უფლისაგან. მაგრამ არ ესმოდათ მათ და წინანდელ ჩვეულებას მისდევდნენ. Но они не послушали, а поступали по прежним своим обычаям. И= не послу'шаша сегw`, но по w=бы'ча_емъ сво­и^мъ пр_е'жднимъ твори'ша. וְלֹא שָׁמֵעוּ; כִּי אִם־כְּמִשְׁפָּטָם הָרִאשׁוֹן הֵם עֹשִׂים׃  وَلَكِنَّ هَؤُلاَءِ السُّكَّانَ أَصَمُّوا آذَانَهُمْ وَمَارَسُوا طُقُوسَهُمُ الْقَدِيمَةَ،
17:41 καὶ ἦσαν τὰ ἔθνη ταῦτα φοβούμενοι τὸν κύριον καὶ τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν ἦσαν δουλεύ­ον­τες καί γε οἱ υἱοὶ καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν αὐτῶν καθὰ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτῶν ποι­οῦσιν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης Fue­runt igitur gen­tes i­s­tae­ ti­mentes quidem Domi­num, sed nihilominus et idolis suis servi­entes; nam et filii eorum et nepotes, sicut fece­runt paren­tes sui, ita faciunt us­que in prae­sen­tem di­em. და განხატულთა თჳსთა მსახურებდეს და შვილნი მათნი და შვილნი შვილთანი, ვითარცა ყვეს მამათა მათთა, უყოფდენ ვიდრე დღევანდელად დღედმდე. ეს ხალხები უფალსაც ესავდნენ და კერპებსაც სცემდნენ თაყვანს. როგორც მამები იქცეოდნენ, დღემდე ასე იქცევიან მათი შვილები და მათი შვილთაშვილები. Народы сии чтили Господа, но и истуканам своим служили. Да и дети их и дети детей их до сего дня поступают так же, как поступали отцы их. И= бя'ху jа=зы'цы сi'и боя'щеся гд\са, и= и=зва^ян­нымъ сво­и^мъ служа'ще: та'кожде и= сы'нове и='хъ и= сы'нове сынw'въ и='хъ, jа='коже сотвори'ша _о=тцы` и=`хъ, та'кw творя'тъ и= до сегw` дне`. וַיִּהְיוּ הַגּוֹיִם הָאֵלֶּה, יְרֵאִים אֶת־יְהוָה, וְאֶת־פְּסִילֵיהֶם הָיוּ עֹבְדִים; גַּם־בְּנֵיהֶם וּבְנֵי בְנֵיהֶם, כַּאֲשֶׁר עָשׂוּ אֲבֹתָם הֵם עֹשִׂים, עַד הַיּוֹם הַזֶּה׃ פ  فَكَانُوا يَتَّقُونَ الرَّبَّ مِنْ نَاحِيَةٍ، وَيَعْبُدُونَ أَوْثَانَهُمْ مِنْ نَاحِيَةٍ أُخْرَى. وَاقْتَفَى بَنُوهُمْ خُطَاهُمْ فِي مُمَارَسَاتِهِمْ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
ბერძნული ლექსიკონი