Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეოთხე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
21:1 υἱὸς δώδεκα ἐτῶν Μανασ­σης ἐν τῷ βασιλεύ­ειν αὐτὸν καὶ πεν­τήκον­τα καὶ πέν­τε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Οψιβα Duodecim annorum erat Manasses, cum regnare coe pisset, et quin­quaginta quin­que an­nis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Haphsiba. ძე ათორმეტისა წლისა იყო მანასე დადგომასა მისსა მეფედ, ერგასისდაცხრა წელ მეფობდა იერუსალჱმსა. სახელი დედისა მისისა - ეფსიბა. თორმეტი წლისა იყო მენაშე, როცა გამეფდა და ორმოცდაათი წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო ხეფციბა. Двенадцати лет был Манассия, когда воцарился, и пятьдесят лет царствовал в Иерусалиме; имя матери его Хефциба. Сы'нъ два­на'­де­ся­ти лjь'тъ манассi'а, _е=гда` нача` ца'р­ст­вовати, и= пятьдеся'тъ пя'ть лjь'тъ ца'р­ст­вова во i=ер\сли'мjь. И='мя ма'тере _е=гw` _о=фовi'а. בֶּן־שְׁתֵּים עֶשְׂרֵה שָׁנָה מְנַשֶּׁה בְמָלְכוֹ, וַחֲמִשִּׁים וְחָמֵשׁ שָׁנָה, מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם; וְשֵׁם אִמּוֹ חֶפְצִי־בָהּ׃ 2  كَانَ مَنَسَّى فِي الثَّانِيَةِ عَشْرَةَ مِنْ عُمْرِهِ عِنْدَمَا تَوَلَّى مَقَالِيدَ الْحُكْمِ، وَظَلَّ مَلِكاً فِي أُورُشَلِيمَ مُدَّةَ خَمْسٍ وَخَمْسِينَ سَنَةً، وَاسْمُ أُمِّهِ حَفْصِيبَةُ.
21:2 καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου κατα­̀ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν ὧν ἐξῆρεν κύριος ἀπο­̀ προ­σώπου τῶν υἱῶν Ισραηλ Fecit­que malum in con­spectu Domini iuxta abominationes genti­um, quas delevit Dominus a faci­e filiorum Isra­el. და ქმნა ბოროტი წინაშე უფლისა მსგავსად საძაგელებისა მის ნათესავთა მათ, რომელნი მოსპნა უფალმან პირისაგან ძეთა მათ ისრაჱლისათა. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, იმ ხალხების სიბილწეთა კვალზე, რომლებიც აჰყარა უფალმა ისრაელიანთაგან. И делал он неугодное в очах Господних, подражая мерзостям народов, которых прогнал Господь от лица сынов Израилевых. И= сотвори` лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, и= хожда'­ше вслjь'дъ ме'рзостей jа=зы'кwвъ, и=`хже w\т­рину гд\сь w\т­ лица` сынw'въ i=и~левыхъ: וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה; כְּתוֹעֲבֹת הַגּוֹיִם, אֲשֶׁר הוֹרִישׁ יְהוָה, מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃  وَارْتَكَبَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ، مُقْتَرِفاً رَجَاسَاتِ الْأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ،
21:3 καὶ ἐπέστρεψεν καὶ ᾠκοδόμησεν τὰ ὑψηλά ἃ κατέσπασεν Εζεκιας ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἀνέστησεν θυσιαστήριον τῇ Βααλ καὶ ἐποίησεν ἄλση καθὼς ἐποίησεν Αχααβ βασιλεὺς Ισραηλ καὶ προ­σεκύνησεν πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐδούλευσεν αὐτοῖς Conversus­que est et aedi­fi­cavit excelsa, quae­ dissipave­rat Ezechias pater eius, et erexit aras Baal et fecit palum, sicut fece­rat Achab rex Isra­el, et adoravit omnem militiam cae­li et coluit eam. და აღაშენნა მაღალმან იგი, რომელ დაამჴუნა ეზეკია, მამამან მისმან, და აღაშენნა ბაგინნი იგი ბაალისნი და ქმნნა მაღნარნი იგი, ვითარსახედ ქმნა აქაბ, მეფემან ისრაჱლისამან, და თაყუანი-სცა ყოველთა ძალთა ცისათა, და მონებდა მათ. ისევ ააგო გორაკები, მამამისმა ხიზკიამ რომ მოსპო, სამსხვერპლოები აღუმართა ბაალს, გააკეთა აშერა, როგორც ახაბ ისრაელის მეფეს ჰქონდა გაშენებული; თაყვანს სცემდა ცის ვარსკვლავებს და ემსახურებოდა მათ. И снова устроил высоты, которые уничтожил отец его Езекия, и поставил жертвенники Ваалу, и сделал дубраву, как сделал Ахав, царь Израильский; и поклонялся всему воинству небесному, и служил ему. и= w=брати'ся, и= созда` высw'кая, и=`же разори` _о=те'цъ _е=гw` _е=зекi'а, и= воз­дви'же же'ртвен­никъ ваа'лу, и= сотвори` дубра^вы, jа=`же сотвори` а=хаа'въ ца'рь i=и~левъ, и= поклони'ся все'й си'лjь небе'снjьй и= порабо'та и=`мъ: וַיָּשָׁב, וַיִּבֶן אֶת־הַבָּמוֹת, אֲשֶׁר אִבַּד חִזְקִיָּהוּ אָבִיו; וַיָּקֶם מִזְבְּחֹת לַבַּעַל, וַיַּעַשׂ אֲשֵׁרָה כַּאֲשֶׁר עָשָׂה, אַחְאָב מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל, וַיִּשְׁתַּחוּ לְכָל־צְבָא הַשָּׁמַיִם, וַיַּעֲבֹד אֹתָם׃  فَعَادَ وَشَيَّدَ مَعَابِدَ الْمُرْتَفَعَاتِ الَّتِي هَدَمَهَا أَبُوهُ حَزَقِيَّا، وَأَقَامَ مَذَابِحَ الْبَعْلِ، وَنَصَبَ تَمَاثِيلَ عَشْتَارُوثَ عَلَى غِرَارِ مَا صَنَعَ أَخْآبُ، وَسَجَدَ لِكَوَاكِبِ السَّمَاءِ وَعَبَدَهَا.
21:4 καὶ ᾠκοδόμησεν θυσιαστήριον ἐν οἴκῳ κυρίου ὡς εἶπεν ἐν Ιερουσαλημ θήσω τὸ ὄνομά μου Ex­s­t­ruxit­que aras in domo Domini, de qua dixit Dominus: «In Ierusalem ponam nomen meum». და აღაშენა საკურთხეველი სახლსა მას უფლისასა, ვითარცა თქუა უფალმან: იერუსალჱმს დავიდგნე საყდარნი ჩემნი. ააშენა სამსხვერპლოები უფლის სახლში, რაზეც ნაბრძანები ჰქონდა უფალს, იერუსალიმში დავდებო ჩემს სახელს. И соорудил жертвенники в доме Господнем, о котором сказал Господь: «в Иерусалиме положу имя Мое». и= созда` _о=лта'рь въ дому` гд\сни, jа='коже рече` гд\сь: во i=ер\сли'мjь положу` и='мя мое`. וּבָנָה מִזְבְּחֹת בְּבֵית יְהוָה; אֲשֶׁר אָמַר יְהוָה, בִּירוּשָׁלִַם אָשִׂים אֶת־שְׁמִי׃  وَبَنَى مَذَابِحَ فِي هَيْكَلِ الرَّبِّ فِي أُورُشَلِيمَ الَّذِي قَالَ عَنْهُ الرَّبُّ: «فِي أُورُشَلِيمَ أَجَعْلُ اسْمِي».
21:5 καὶ ᾠκοδόμησεν θυσιαστήριον πάσῃ τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ ἐν ταῖς δυσὶν αὐλαῖς οἴκου κυρίου Et ex­struxit altaria universae­ militiae­ cae­li in duo­bus atriis templi Domini და უქმნნა სამსახურებელნი ყოველთა ძალთა ცისათა ყოველთა მათ ეზოთა სახლისა მის უფლისათა. აუშენა სამსხვერპლოები ცის მთელ ვარსკვლავეთს უფალის სახლის ორსავე ეზოში. И соорудил жертвенники всему воинству небесному на обоих дворах дома Господня, И= сотвори` _о=лта'рь все'й си'лjь небе'снjьй на дву` двору` до'му гд\сня: וַיִּבֶן מִזְבְּחוֹת לְכָל־צְבָא הַשָּׁמָיִם; בִּשְׁתֵּי חַצְרוֹת בֵּית־יְהוָה׃  وَبَنَى فِي دَارَيْ هَيْكَلِ الرَّبِّ مَذَابِحَ لِكُلِّ كَوَاكِبِ السَّمَاءِ.
21:6 καὶ διῆγεν τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐν πυρὶ καὶ ἐκληδονίζετο καὶ οἰωνίζετο καὶ ἐποίησεν θελητὴν καὶ γνώστας ἐπλή­θυνεν τοῦ ποιεῖν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου παροργίσαι αὐτόν et traduxit fili­um suum per ignem et hariola­tus est et observavit auguria et con­­s­tituit pythones et haruspices multi­plicavit, ut faceret malum coram Domino et ir­ritaret eum. და გარეშეჴადნა შვილნი თჳსნი ცეცხლსა და იზმნიდა და ჰკითხვიდა, და ყუნა ულუკნი, და განამრავლნა მცნობელნი, და შესძინა ძჳრის-ყოფად წინაშე უფლისა და განსარისხებელად მისა. ცეცხლში ატარებდა თავის შვილს, მკითხაობდა, მისნობდა და განაწესა სულთა გამომხმობნი და ჯადოქრები, ბევრ უკუღმართობას სჩადიოდა უფლის თვალში მის განსარისხებლად. и провел сына своего чрез огонь, и гадал, и ворожил, и завел вызывателей мертвецов и волшебников; много сделал неугодного в очах Господа, чтобы прогневать Его. и= провожда'­ше сы'ны своя^ чрез\ъ _о='гнь, и= вража'­ше, и= волшв_е'нiя творя'ше, и= сотвори` ка^пища, и= волш_е'бницы о_у=мно'жи твори'ти лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, _е='же прогнjь'вати _е=го`: וְהֶעֱבִיר אֶת־בְּנוֹ בָּאֵשׁ, וְעוֹנֵן וְנִחֵשׁ, וְעָשָׂה אוֹב וְיִדְּעֹנִים; הִרְבָּה, לַעֲשׂוֹת הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה לְהַכְעִיס׃  وَأَجَازَ ابْنَهُ فِي النَّارِ، وَرَصَدَ الأَوْقَاتَ وَلَجَأَ إِلَى أَصْحَاب الْجَانِ وَالْعَرَّافِينَ وَأَوْغَلَ فِي ارْتِكَابِ الشَّرِّ مِمَّا أَثَارَ عَلَيْهِ غَضَبَ اللهِ الرَّهِيبَ.
21:7 καὶ ἔθηκεν τὸ γλυπτὸν τοῦ ἄλσους ἐν τῷ οἴκῳ ᾧ εἶπεν κύριος προ­̀ς Δαυιδ καὶ προ­̀ς Σαλωμων τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐν Ιερουσαλημ ᾗ ἐξελεξάμην ἐκ πασῶν φυλῶν Ισραηλ καὶ θήσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ εἰς τὸν αἰῶνα Posuit quo­que palum Aserae­, quem fece­rat, in templo, super quo locu­tus est Dominus ad David et ad Salomonem fili­um eius: «In templo hoc et in Ierusalem, quam elegi de cunc­tis tribu­bus Isra­el, ponam nomen meum in sempiter­num; და ქანდაკებულნი იგი მაღნართა მათ დადგნა სახლსა მას უფლისასა, რომლისა ჰრქუა უფალმან დავითს და სოლომონს, ძესა მისსა, ვითარმედ: სახლსა ამას და იერუსალჱმს, რომელი გამოვირჩიე ყოველთაგან ნათესავთა ისრაჱლისათა, დავდვა სახელი ჩემი უკუნისამდე. გააკეთა აშერას კერპი და დადგა სახლში, რომელზეც ეუბნებოდა უფალი დავითს და მის ძეს სოლომონს: ამ სახლში და იერუსალიმში, რომელიც მე ამოვირჩიე ისრაელის ყველა შტოდან, სამარადისოდ დავამკვიდრებო ჩემს სახელს. И поставил истукан Астарты, который сделал в доме, о котором говорил Господь Давиду и Соломону, сыну его: «в доме сем и в Иерусалиме, который Я избрал из всех колен Израилевых, Я полагаю имя Мое на век; и= поста'ви и=зва'яное дубра'вы въ хра'мjь, w= не'мже рече` гд\сь къ давi'ду и= къ соломw'ну сы'ну _е=гw`: въ хра'мjь се'мъ и= во i=ер\сли'мjь, _е=го'же и=збра'хъ w\т­ всjь'хъ колjь'нъ i=и~левыхъ, и= положу` ту` и='мя мое` на вjь'ки, וַיָּשֶׂם אֶת־פֶּסֶל הָאֲשֵׁרָה אֲשֶׁר עָשָׂה; בַּבַּיִת, אֲשֶׁר אָמַר יְהוָה אֶל־דָּוִד וְאֶל־שְׁלֹמֹה בְנוֹ, בַּבַּיִת הַזֶּה וּבִירוּשָׁלִַם, אֲשֶׁר בָּחַרְתִּי מִכֹּל שִׁבְטֵי יִשְׂרָאֵל, אָשִׂים אֶת־שְׁמִי לְעוֹלָם׃  وَنَصَبَ تِمْثَالَ عَشْتَارُوثَ الَّذِي صَنَعَهُ، فِي الْهَيْكَلِ الَّذِي قَالَ الرَّبُّ عَنْهُ لِدَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ: «فِي هَذَا الْهَيْكَلِ، وَفِي أُورُشَلِيمَ الَّتِي اخْتَرْتُهَا مِنَ الأَرْضِ، الَّتِي وَهَبْتُهَا لِآبَائِهِمْ، أَجْعَلُ اسْمِي إِلَى الأَبَدِ.
21:8 καὶ οὐ προ­σθήσω τοῦ σαλεῦσαι τὸν πόδα Ισραηλ ἀπο­̀ τῆς γῆς ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν οἵτινες φυλάξουσιν πάν­τα ὅσα ἐνετειλάμην κατα­̀ πᾶσαν τὴν ἐν­τολήν ἣν ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ δοῦλός μου Μωυσῆς et ultra non faciam com­moveri pedem Isra­el de ter­ra, quam dedi patri­bus eorum, sic tamen si cu­s­todi­erint opere omnia, quae­ prae­cepi eis, et universam legem, quam mandavit eis servus meus Moyses». და არა შევსძინო შერყევად ფერჴთა ისრაჱლისათა ქუეყანისა მისგან, რომელ მივეც მამათა მათთა, რათამცა ეკრძალნეს ყოფად ყოვლისავე, რაცა ვამცენ მათ მსგავსად ყოვლისა მის მცნებისა, რომელი ამცნო მოსე, მონამან ჩემმან. აღარ მოვაცვლევინებ ფეხს ისრაელის ამ მიწიდან, რომელიც მივეცი მის მამა-პაპას, ოღონდ მოექცნენ ისე, როგორც ვუბრძანე, და თანახმად რჯულისა, ჩემმა მორჩილმა მოსემ რომ დაუწესაო მათ. и не дам впредь выступить ноге Израильтянина из земли, которую Я дал отцам их, если только они будут стараться поступать согласно со всем тем, что Я повелел им, и со всем законом, который заповедал им раб Мой Моисей». и= не при­ложу` подви'гнутися но'зjь i=и~левjь w\т­ земли`, ю='же да'хъ _о=тц_е'мъ и='хъ, а='ще тi'и соблюду'тъ вся^ _е=ли^ка заповjь'дахъ, по все'й за'повjьди, ю='же заповjь'да и=`мъ ра'бъ мо'й мwv"се'й. וְלֹא אֹסִיף, לְהָנִיד רֶגֶל יִשְׂרָאֵל, מִן־הָאֲדָמָה, אֲשֶׁר נָתַתִּי לַאֲבוֹתָם; רַק אִם־יִשְׁמְרוּ לַעֲשׂוֹת, כְּכֹל אֲשֶׁר צִוִּיתִים, וּלְכָל־הַתּוֹרָה, אֲשֶׁר־צִוָּה אֹתָם עַבְדִּי מֹשֶׁה׃  فَإِذَا أَطَاعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَعَمِلُوا كُلَّ مَا أَمَرْتُهُمْ بِهِ، وَطَبَّقُوا الشَّرِيعَةَ الَّتِي أَوْصَاهُمْ بِهَا عَبْدِي مُوسَى، فَإِنَّنِي لَنْ أُزَعْزِعَ أَقْدَامَهُمْ مِنَ الأَرْضِ الَّتِي وَهَبْتُهَا لِآبَائِهِمْ».
21:9 καὶ οὐκ ἤκουσαν καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς Μανασ­σης τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου ὑπὲρ τὰ ἔθνη ἃ ἠφάνισεν κύριος ἐκ προ­σώπου υἱῶν Ισραηλ Illi vero non audi­erunt, sed seducti sunt a Manasse, ut face­rent malum plus quam gen­tes, quas con­trivit Dominus a faci­e filiorum Isra­el. და არა ისმინეს და საძაგელ იქმნა მანასე დიდად და აცთუნნა იგინი საქმედ ბოროტისა წინაშე უფლისა უფროს ყოველთა მათ ნათესავთა, რომელნი განრყუნნა უფალმან წინაშე პირსა ძეთა მათ ისრაჱლისათა. მაგრამ არ ისმინეს. აცთუნა ისინი მენაშემ და იმ ხალხებზე უფრო უკუღმართად იქცეოდნენ, რომლებიც ამოწყვიტა უფალმა ისრაელიანთა გულისთვის. Но они не послушались; и совратил их Манассия до того, что они поступали хуже тех народов, которых истребил Господь от лица сынов Израилевых. И= не послу'шаша, и= прельсти` и=`хъ манассi'а, _е='же сотвори'ти лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима па'че jа=зы^къ, jа=`же и=стреби` гд\сь w\т­ лица` сынw'въ i=и~левыхъ. וְלֹא שָׁמֵעוּ; וַיַּתְעֵם מְנַשֶּׁה לַעֲשׂוֹת אֶת־הָרָע, מִן־הַגּוֹיִם, אֲשֶׁר הִשְׁמִיד יְהוָה, מִפְּנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל׃  لَكِنَّهُمْ عَصَوْا، بَلْ أَضَلَّهُمْ مَنَسَّى فَارْتَكَبُوا مَا هُوَ أَقْبَحُ مِمَّا تَرْتَكِبُهُ الأُمَمُ الَّتِي طَرَدَهَا الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
21:10 καὶ ἐλάλησεν κύριος ἐν χειρὶ δούλων αὐτοῦ τῶν προ­φητῶν λέγων Locu­tus­que est Dominus in manu servorum suorum prophetarum dicens: და ეტყოდა უფალი ჴელითა მონათა თჳსთა წინაწარმეტყუელთაჲთა და თქუა: ამბობდა უფალი თავის მორჩილთა, წინასწარმეტყველთა, პირით: И говорил Господь чрез рабов Своих пророков и сказал: И= гл~а гд\сь руко'ю рабw'въ сво­и'хъ пр\оро'кwвъ, гл~я: וַיְדַבֵּר יְהוָה בְּיַד־עֲבָדָיו הַנְּבִיאִים לֵאמֹר׃  ثُمَّ قَالَ الرَّبُّ عَلَى لِسَانِ عَبِيدِهِ الأَنْبِيَاءِ:
21:11 ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐποίησεν Μανασ­σης ὁ βασιλεὺς Ιουδα τὰ βδελύγματα ταῦτα τὰ πονηρὰ ἀπο­̀ πάν­των ὧν ἐποίησεν ὁ Αμορραῖος ὁ ἔμπρο­σθεν καὶ ἐξήμαρτεν καί γε Ιουδα ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν «Quia fecit Manasses rex Iudae­ abominationes i­s­tas pessi­mas super omnia, quae­ fece­runt Amor­rae­i ante eum, et peccare fecit etiam Iudam in idolis suis, ამისთჳს, რამეთუ ქმნა მანასე, მეფემან იუდასმან, საძაგელნი იგი და უკეთურებანი უმეტეს ამორეველისა მის წინაშე ჩემსა და შესცთა იუდა კერპებითა თჳსითა. იმის გამო, რომ ჩაიდინა მენაშემ, იუდას მეფემ, ეს სიბილწენი, გადააჭარბა უკუღმართის ქმნაში ამორეველებს, მასზე წინ რომ იყვნენ, და იუდაც შეაცდინა თავისი კერპებით,  за то, что сделал Манассия, царь Иудейский, такие мерзости, хуже всего того, что делали Аморреи, которые были прежде его, и ввел Иуду в грех идолами своими, за сiя^, _е=ли^ка сотвори` манассi'а ца'рь i=у'динъ ме'рзwсти сiя^ лука'выя, па'че всjь'хъ jа=`же сотвори'ша а=морре'_е, и=`же пре'жде сегw` бы'ша, и= введе` во грjь'хъ и= i=у'ду, въ кумi'рjьхъ сво­и'хъ: יַעַן אֲשֶׁר עָשָׂה מְנַשֶּׁה מֶלֶךְ־יְהוּדָה הַתֹּעֵבוֹת הָאֵלֶּה, הֵרַע מִכֹּל אֲשֶׁר־עָשׂוּ הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר לְפָנָיו; וַיַּחֲטִא גַם־אֶת־יְהוּדָה בְּגִלּוּלָיו׃ פ  «لأَنَّ مَنَسَّى مَلِكَ يَهُوذَا اقْتَرَفَ جَمِيعَ هَذِهِ الْمُوبِقَاتِ، وَارْتَكَبَ شُرُوراً أَشَدَّ فَظَاعَةً مِنْ شُرُورِ الأَمُورِيِّينَ الَّذِينَ كَانُوا قَبْلَهُ، وَأَضَلَّ يَهُوذَا فَجَعَلَهُ يَأْثَمُ بِعِبَادَةِ أَصْنَامِهِ،
21:12 οὐχ οὕτως τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἰδοὺ ἐγὼ φέρω κακὰ ἐπι­̀ Ιερουσαλημ καὶ ἐπι­̀ Ιουδα ὥστε παν­τὸς ἀκούον­τος ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ prop­terea hae­c dicit Dominus, Deus Isra­el: Ecce ego inducam mala super Ierusalem et Iudam, ut quicum­que audi­erit, tinniant ambae­ aures eius. ამისთჳს, ესრე იტყჳს უფალი ღმერთი ისრაჱლისა: აჰა, მე მოვავლინო ძჳრი ზედა იერუსალჱმსა და ზედა იუდასა, რათა ყოველთა რომელთა ესმეს, ოხრიდენ ორნივე ყურნი. ამიტომაც, ასე ამბობს უფალი, ისრაელის ღმერთი: აჰა, ისეთ ბოროტებას დავატეხ იერუსალიმს და იუდას, რომ ორთავე სასმენელნი გაუყრუვდება ამის გამგონეს. за то, так говорит Господь, Бог Израилев, вот, Я наведу такое зло на Иерусалим и на Иуду, о котором кто услышит, зазвенит в обоих ушах у того; не та'кw: си'це гл~етъ гд\сь бг~ъ i=и~левъ: се`, а='зъ наведу` sла^я на i=ер\сли'мъ и= на i=у'ду, jа='кw вся'кому слы'шащему пошумя'тъ _о=боя^ о_у='ха _е=гw`, לָכֵן, כֹּה־אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל, הִנְנִי מֵבִיא רָעָה, עַל־יְרוּשָׁלִַם וִיהוּדָה; אֲשֶׁר כָּל־שֹׁמְעָיו (שֹׁמְעָהּ), תִּצַּלְנָה שְׁתֵּי אָזְנָיו׃  لِذَلِكَ يَقُولُ الرَّبُّ إِلَهُ إِسْرَائِيلَ: هَا أَنَا أَجْلِبُ شَرّاً عَلَى أُورُشَلِيمَ وَيَهُوذَا، فَتَطِنُّ أُذُنَا كُلِّ مَنْ يَسْمَعُ بِهِ.
21:13 καὶ ἐκτενῶ ἐπι­̀ Ιερουσαλημ τὸ μέτρον Σαμαρείας καὶ τὸ στάθμιον οἴκου Αχααβ καὶ ἀπαλείψω τὴν Ιερουσαλημ καθὼς ἀπαλείφεται ὁ ἀλάβαστρος ἀπαλειφό­με­νος καὶ κατα­στρέφεται ἐπι­̀ προ­́σωπον αὐτοῦ Et extendam super Ierusalem funicu­lum Samariae­ et pondus domus Achab et extergam Ierusalem sicut qui extergit vas, extergit et con­vertit super faci­em eius. და მივაწიო ზედა იერუსალჱმსა მსგავსად საზომისა მის სამარიასა და მსგავსად სასწორისა სახლისა მის აქაბისა და მოვსპო იერუსალჱმი, ვითარცა ნიჟარი ერთი დათხეული ზედა პირსა თჳსსა. სამარიის ლარს და აქაბის სახლის შვეულს გადავჭიმავ იერუსალიმზე, პირწმინდად ამოვრეცხ იერუსალიმს, როგორც ჯამს ამორეცხავს კაცი, ამორეცხავს და გადმოაპირქვავებს. и протяну на Иерусалим мерную вервь Самарии и отвес дома Ахавова, и вытру Иерусалим так, как вытирают чашу, - вытрут и опрокинут ее; и= простру` на i=ер\сли'мъ мjь'ру самарi'йскую и= вjьсы` до'му а=хаа'вля: и= и=стреблю` i=ер\сли'ма, jа='коже и=зглажда'ет­ся а=лава'стръ и=зглажда'емый и= превраща'ет­ся въ лице` свое`: וְנָטִיתִי עַל־יְרוּשָׁלִַם, אֵת קָו שֹׁמְרוֹן, וְאֶת־מִשְׁקֹלֶת בֵּית אַחְאָב; וּמָחִיתִי אֶת־יְרוּשָׁלִַם כַּאֲשֶׁר־יִמְחֶה אֶת־הַצַּלַּחַת מָחָה, וְהָפַךְ עַל־פָּנֶיהָ׃  وَسأُوْقِعُ عَلَى أُورُشَلِيمَ الْعِقَابَ الَّذِي أَوْقَعْتُهُ بِالسَّامِرَةِ، وَبِأَخْآبَ وَنَسْلِهِ. وَأَمْسَحُ أُورُشَلِيمَ مِنَ الْوُجُودِ كَمَا يُمْسَحُ الطَّبَقُ مِنْ بَقَايَا الطَّعَامِ، ثُمَّ يُقْلَبُ عَلَى وَجْهِهِ لِيَجِفَّ.
21:14 καὶ ἀπώσομαι τὸ ὑπόλειμμα τῆς κληρο­νο­μίας μου καὶ παρα­δώσω αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῶν καὶ ἔσον­ται εἰς δια­ρπαγὴν καὶ εἰς προ­νομὴν πᾶσιν τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν Et proiciam reliquias heredita­tis meae­ et tradam eas in manu inimicorum eius; erunt­que in va­s­titate et rapina cunc­tis adversariis suis, და აღვჴოცო ნეშტი სამკჳდრებელისა ჩემისა და მივსცნე იგინი ჴელთა მტერთა თჳსთასა და იყუნენ წარსატაცებელ და იავარ ყოველთა მტერთა თჳსთა მივატოვებ ჩემი წილხვედრილის ნარჩომს და მტრებს ჩავუგდებ ხელში, საძარცვავად და დასატაცებლად შეიქნებიან მათი მტრებისათვის, и отвергну остаток удела Моего, и отдам их в руку врагов их, и будут на расхищение и разграбление всем неприятелям своим, и= и=зри'ну w=ста'нки достоя'нiя мо­егw` и= преда'мъ и='хъ въ ру'ки врагw'въ и=`хъ, и= бу'дутъ въ расхище'нiе и= въ плjь'нъ всjь^мъ врагw'мъ сво­и^мъ: וְנָטַשְׁתִּי, אֵת שְׁאֵרִית נַחֲלָתִי, וּנְתַתִּים בְּיַד אֹיְבֵיהֶם; וְהָיוּ לְבַז וְלִמְשִׁסָּה לְכָל־אֹיְבֵיהֶם׃  وَأَنْبِذُ بَقِيَّةَ شَعْبِي وَأُسَلِّمُهُمْ إِلَى أَيْدِي أَعْدَائِهِمْ، فَيُصْبِحُونَ غَنِيمَةً وَأَسْرَى لَهُمْ،
21:15 ἀνθ᾿ ὧν ὅσα ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς μου καὶ ἦσαν παροργίζον­τές με ἀπο­̀ τῆς ἡμέρας ἧς ἐξήγαγον τοὺς πατέρας αὐτῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης e­o quod fecerint malum coram me et perseveraverint ir­ritantes me ex di­e, qua egressi sunt patres eorum ex Aegyp­to, us­que ad di­em hanc». ამისთჳს, რამეთუ ქმნეს ბოროტი წინაშე ჩემსა და განმარისხეს მე, რომლით დღითგან გამოვიყვანენ იგინი ქუეყანისა მისგან ეგჳპტელთასა მოდღენდელად დღედმდე. რადგან უკუღმართად იქცეოდნენ ჩემს თვალში და მაჯავრებდნენ იმ დღიდან მოკიდებული, რაც მათი მამა-პაპა გამოვიდა ეგვიპტიდან, დღევანდლამდე. за то, что они делали неугодное в очах Моих и прогневляли Меня с того дня, как вышли отцы их из Египта, и до сего дня. поне'же сотвори'ша лука'вое пред\ъ _о=чи'ма мо­и'ма и= бы'ша прогнjьвля'юще мя` w\т­ дне`, въ _о='ньже и=зведо'хъ _о=тцы` и=`хъ w\т­ земли` _е=гv'петскiя, и= до дне` сегw`. יַעַן, אֲשֶׁר עָשׂוּ אֶת־הָרַע בְּעֵינַי, וַיִּהְיוּ מַכְעִסִים אֹתִי; מִן־הַיּוֹם, אֲשֶׁר יָצְאוּ אֲבוֹתָם מִמִּצְרַיִם, וְעַד הַיּוֹם הַזֶּה׃  لأَنَّهُمِ ارْتَكَبُوا الشَّرَّ فِي عَيْنَيَّ، وَأَثَارُوا سَخَطِي مُنْذُ خُرُوجِ آبَائِهِمْ مِنْ مِصْرَ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ.
21:16 καί γε αἷμα ἀθῷον ἐξέχεεν Μανασ­σης πολὺ σφόδρα ἕως οὗ ἔπλη­σεν τὴν Ιερουσαλημ στόμα εἰς στόμα πλη­̀ν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ ὧν ἐξήμαρτεν τὸν Ιουδαν τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου Insuper et sanguinem innoxi­um fudit Manasses mul­tum nimis, donec impleret Ierusalem us­que ad sum­mum, abs­que pecca­tis suis, qui­bus peccare fecit Iudam, ut faceret malum coram Domino. და სისხლიცა უბრალო დასთხია მანასე დიდად ფრიად, ვიდრე აღივსო იერუსალჱმი კიდით კიდემდე. და ცოდვა იგი თჳსი, რომლითა აცთუნა იუდა საქმედ ბოროტისა წინაშე უფლისა უბრალო სისხლიც ბევრი დაღვარა მენაშემ, ისე რომ პირთამდე აავსო იერუსალიმი, გარდა იმ ცოდვისა, იუდა რომ შეაცდინა და უფლის თვალში უკუღმართი საქმე აკეთებინა. Еще же пролил Манассия и весьма много невинной крови, так что наполнил ею Иерусалим от края до края, сверх своего греха, что он завлек Иуду в грех - делать неугодное в очах Господних. Е=ще' же кро'вь непови'н­ную и=злiя` манассi'а мно'гу sjьлw`, до'ндеже напо'лни i=ер\сли'му о_у=ста` до о_у='стъ, кромjь` грjьхw'въ _е=гw`, и='миже во грjь'хъ введе` i=у'ду, сотвори'ти лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима. וְגַם דָּם נָקִי שָׁפַךְ מְנַשֶּׁה הַרְבֵּה מְאֹד, עַד אֲשֶׁר־מִלֵּא אֶת־יְרוּשָׁלִַם פֶּה לָפֶה; לְבַד מֵחַטָּאתוֹ אֲשֶׁר הֶחֱטִיא אֶת־יְהוּדָה, לַעֲשׂוֹת הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה׃  وَزَادَ مَنَسَّى فَسَفَكَ دَمَ أَبْرِيَاءَ كَثِيرِينَ، حَتَّى مَلأَ أُورُشَلِيمَ مِنْ أَقْصَاهَا إِلَى أَقْصَاهَا، فَضْلاً عَنْ خَطِيئَتِهِ الَّتِي اسْتَغْوَى بِهَا يَهُوذَا، وَجَعَلَهُ يَرْتَكِبُ الشَّرَّ فِي عَيْنَيَّ».
21:17 καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Μανασ­ση καὶ πάν­τα ὅσα ἐποίησεν καὶ ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ ἣν ἥμαρτεν οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπι­̀ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ιουδα Reliqua autem ge­s­torum Manasse et universa, quae­ fecit, et pecca­tum eius, quod peccavit, nonne hae­c scrip­ta sunt in li­bro annali­um regum Iudae­? და ნეშტნი სიტყუათა მანასესთანი და ყოველი, რაჲცა ქმნა, და ცოდვა მისი, რომელ ცოდა, არა, აჰა, ესერა, წერილ არიანა წიგნთა სიტყუათა დღეთა მეფეთა მათ იუდასთასა? მენაშეს დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გაუკეთებია, მისი ცოდვები, რაც კი შეუცოდავს, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. Прочее о Манассии и обо всем, что он сделал, и о грехах его, в чем он согрешил, написано в летописи царей Иудейских. И= прw'чая слове'съ манассi'иныхъ, и= вся^ _е=ли^ка сотвори`, и= грjь'хъ _е=гw`, и='мже согрjьши`, не сiя^ ли напи^сана въ кни'зjь слове'съ днi'й царе'й i=у'диныхъ; וְיֶתֶר דִּבְרֵי מְנַשֶּׁה וְכָל־אֲשֶׁר עָשָׂה, וְחַטָּאתוֹ אֲשֶׁר חָטָא; הֲלֹא־הֵם כְּתוּבִים, עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יְהוּדָה׃  أَمَّا بَقِيَّةُ أَخْبَارِ مَنَسَّى وَمُنْجَزَاتُهُ وَمَا ارْتَكَبَ مِنْ خَطِيئَةٍ، أَلَيْسَتْ هِيَ مُدَوَّنَةً فِي كِتَابِ أَخْبَارِ أَيَّامِ مُلُوكِ يَهُوذَا؟
21:18 καὶ ἐκοιμήθη Μανασ­σης μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῷ κήπῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐν κήπῳ Οζα καὶ ἐβασίλευσεν Αμων υἱὸς αὐτοῦ ἀν­τ᾿ αὐτοῦ Dormivit­que Manasses cum patri­bus suis et sepul­tus est in horto domus suae­, in horto Oza; et regnavit Amon filius eius pro eo. დაიძინა მანასე მამათა თჳსთა თანა და დაეფლა მტილსა სახლისა თჳსისასა მტილსა ოზიასასა. და მეფობდა ამმონ, ძე მისი, მის წილ. განისვენა მენაშემ თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა თავისი სასახლის ბაღში, ყუზას ბაღში. მის ნაცვლად მისი ძე ამონი გამეფდა. И почил Манассия с отцами своими, и погребен в саду при доме его, в саду Уззы. И воцарился Аммон, сын его, вместо него. И= о_у='спе манассi'а со _о=тцы^ сво­и'ми, и= погребе'нъ бы'сть въ вертогра'дjь до'му сво­егw`, въ вертогра'дjь _о='зы. И= воцари'ся а=ммw'нъ сы'нъ _е=гw` вмjь'стw _е=гw`: וַיִּשְׁכַּב מְנַשֶּׁה עִם־אֲבֹתָיו, וַיִּקָּבֵר בְּגַן־בֵּיתוֹ בְּגַן־עֻזָּא; וַיִּמְלֹךְ אָמוֹן בְּנוֹ תַּחְתָּיו׃ פ  ثُمَّ مَاتَ مَنَسَّى وَدُفِنَ فِي حَدِيقَةِ قَصْرِهِ، فِي حَدِيقَةِ عُزَّا. وَخَلَفَهُ ابْنُهُ آمُونُ.
21:19 υἱὸς εἴκοσι καὶ δύο ἐτῶν Αμων ἐν τῷ βασιλεύ­ειν αὐτὸν καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Μεσολλαμ θυγάτηρ Αρους ἐξ Ιετεβα Viginti et duo annorum erat Amon, cum regnare coepisset, duo­bus­que an­nis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Mesallemeth filia Harus de Ieteba. ძე ოცდაორის წლისა იყო ამმონ დადგომასა მისსა მეფედ და მეფობდა ათურამეტ წელ იერუსალჱმს და სახელი დედისა მისისა - მესელომით, ასული არუასი, ტაბათით ოცდაორი წლისა იყო ამონი, როცა გამეფდა, და ორი წელი იმეფა იერუსალიმში. მისი დედა იყო მეშულემეთი, ხარუცის ასული, იატბიდან. Двадцати двух лет был Аммон, когда воцарился, и два года царствовал в Иерусалиме; имя матери его Мешуллемеф, дочь Харуца, из Ятбы. сы'нъ два'десяти дву` лjь'тъ бjь` а=ммw'нъ, _е=гда` нача` ца'р­ст­вовати и= два` лjь^та ца'р­ст­вова во i=ер\сли'мjь. И='мя же ма'тери _е=гw` месолла'мъ, дщи` а=ру'сова и=з\ъ i=ете'вы. בֶּן־עֶשְׂרִים וּשְׁתַּיִם שָׁנָה אָמוֹן בְּמָלְכוֹ, וּשְׁתַּיִם שָׁנִים, מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם; וְשֵׁם אִמּוֹ, מְשֻׁלֶּמֶת בַּת־חָרוּץ מִן־יָטְבָה׃  وَكَانَ آمُونُ فِي الثَّانِيَةِ وَالْعِشْرِينَ مِنْ عُمْرِهِ حِينَ مَلَكَ، وَدَامَ حُكْمُهُ سَنَتَيْنِ فِي أُورُشَلِيمَ، وَاسْمُ أُمِّهِ مَشُلَّمَةُ بِنْتُ حَارُوصَ مِنْ يَطْبَةَ،
21:20 καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου καθὼς ἐποίησεν Μανασ­σης ὁ πατὴρ αὐτοῦ Fecit­que malum in con­spectu Domini, sicut fece­rat Manasses pater eius, და ქმნა ბოროტი წინაშე უფლისა, ვითარცა ქმნა მამამან მისმან მანასე. უკუღმართად იქცეოდა უფლის თვალში, როგორც მამამისი მენაშე იქცეოდა. И делал он неугодное в очах Господних так, как делал Манассия, отец его; И= сотвори` лука'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, jа='коже сотвори` манассi'а _о=те'цъ _е=гw`, וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה; כַּאֲשֶׁר עָשָׂה מְנַשֶּׁה אָבִיו׃  وَارْتَكَبَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ مِثْلَ أَبِيهِ.
21:21 καὶ ἐπορεύ­θη ἐν πάσῃ ὁδῷ ᾗ ἐπορεύ­θη ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐλάτρευσεν τοῖς εἰδώλοις οἷς ἐλάτρευσεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ προ­σεκύνησεν αὐτοῖς et ambulavit in omni via, per quam ambulave­rat pater eius; servivit­que idolis, qui­bus servi­erat pater suus, et adoravit ea. და ვიდოდა ყოველთა მათ გზათა, რომელთა ვიდოდა მამა მისი, და მსახურა კერპთა მათ, რომელთა მსახურებდა მამა მისი, და თაყუანი-სცა მათ. ყველაფერში იმ გზას ადგა, რითაც მამამისი დადიოდა, და ემსახურებოდა იმ კერპებს, რომელთაც მამამისი ემსახურებოდა და თაყვანს სცემდა. и ходил тою же точно дорогою, которою ходил отец его, и служил идолам, которым служил отец его, и поклонялся им, и= хожда'­ше по всему` пути`, и='мже ходи` _о=т_е'цъ _е=гw`, и= порабо'та кумi'рwмъ, и=`мже порабо'та _о=те'цъ _е=гw`, и= поклони'ся и=`мъ: וַיֵּלֶךְ בְּכָל־הַדֶּרֶךְ אֲשֶׁר־הָלַךְ אָבִיו; וַיַּעֲבֹד, אֶת־הַגִּלֻּלִים אֲשֶׁר עָבַד אָבִיו, וַיִּשְׁתַּחוּ לָהֶם׃  لَمْ يَحِدْ عَنْ طَرِيقِ أَبِيهِ، وَعَبَدَ الأَصْنَامَ الَّتِي عَبَدَهَا أَبُوهُ وَسَجَدَ لَهَا.
21:22 καὶ ἐγκατέλιπεν τὸν κύριον θεὸν τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπορεύ­θη ἐν ὁδῷ κυρίου Et dereliquit Domi­num, Deum patrum suorum et non ambulavit in via Domini. დაუტევა უფალი ღმერთი მამათა თჳსთა და არა ვიდოდა გზასა უფლისასა. დავიწყებული ჰყავდა უფალი, თავისი მამა-პაპის ღმერთი, და უფლის გზით არ დადიოდა. и оставил Господа Бога отцов своих, не ходил путем Господним. и= w=ста'ви гд\са бг~а _о=т_е'цъ сво­и'хъ, и= не ходи` путе'мъ гд\снимъ. וַיַּעֲזֹב אֶת־יְהוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתָיו; וְלֹא הָלַךְ בְּדֶרֶךְ יְהוָה׃  وَتَخَلَّى عَنِ الرَّبِّ إِلَهِ آبَائِهِ، وَلَمْ يَتَّبِعْ طَرِيقَهُ.
21:23 καὶ συν­εστράφησαν οἱ παῖδες Αμων προ­̀ς αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσαν τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ Tetende­runt­que ei insidias servi sui et interfece­runt regem in domo sua; და აღდგეს მონანი ამონის ზედა და მოკლეს მეფე იგი სახლსა თჳსსა. შეთქმულება მოუწყეს ამონს მისმა მორჩილებმა და საკუთარ სახლში მოკლეს მეფე. И составили заговор слуги Аммоновы против него, и умертвили царя в доме его. И= воста'ша _о='троцы а=ммw'новы на'нь и= о_у=мертви'ша царя` въ дому` _е=гw`. וַיִּקְשְׁרוּ עַבְדֵי־אָמוֹן עָלָיו; וַיָּמִיתוּ אֶת־הַמֶּלֶךְ בְּבֵיתוֹ׃  وَتَآمَرَ عَلَيْهِ رِجَالُهُ وَاغْتَالُوهُ فِي قَصْرِهِ،
21:24 καὶ ἐπάταξεν πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς πάν­τας τοὺς συστραφέν­τας ἐπι­̀ τὸν βασιλέα Αμων καὶ ἐβασίλευσεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν Ιωσιαν υἱὸν αὐτοῦ ἀν­τ᾿ αὐτοῦ percussit autem populus ter­rae­ omnes, qui con­iurave­rant con­tra regem Amon, et con­­s­titue­runt sibi regem Iosiam fili­um eius pro eo. და მოსწყჳდეს მკულელნი იგი ამონისნი ერმან მან და დაიდგინეს, ერმან მის ქუეყანისამან მეფედ იოსია, ძე მისი, მის წილ. დახოცა ქვეყნის ერმა მეფე ამონის წინააღმდეგ შეთქმულნი. მის ნაცვლად მისი ძე, იოშია გაამეფა ქვეყნის ერმა. Но народ земли перебил всех, бывших в заговоре против царя Аммона; и воцарил народ земли Иосию, сына его, вместо него. Лю'дiе же земли` [тоя`] и=зби'ша всjь'хъ воста'в­шихъ на царя` а=ммw'на, и= воцари'ша лю'дiе земли` тоя` i=wсi'ю сы'на _е=гw` вмjь'стw _е=гw`. וַיַּךְ עַם־הָאָרֶץ, אֵת כָּל־הַקֹּשְׁרִים עַל־הַמֶּלֶךְ אָמוֹן; וַיַּמְלִיכוּ עַם־הָאָרֶץ אֶת־יֹאשִׁיָּהוּ בְנוֹ תַּחְתָּיו׃  غَيْرَ أَنَّ الشَّعْبَ هَاجَمَ قَتَلَةَ الْمَلِكِ آمُونَ وَقَضَى عَلَيْهِمْ، وَنَصَّبَ يُوشِيَّا ابْنَهُ خَلَفاً لَهُ.
21:25 καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Αμων ὅσα ἐποίησεν οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐπι­̀ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ιουδα Reliqua autem ge­s­torum Amon, quae­ fecit, nonne hae­c scrip­ta sunt in li­bro annali­um regum Iudae­? და ნეშტნი სიტყუათა ამონისთანი, რომელ ქმნა, არა, აჰა ესერა, წერილ არიანა წიგნთა სიტყუათა დღეთა მეფეთა მათ იუდასთა? ამონის დანარჩენი საქმენი, რაც გაუკეთებია, იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. Прочее об Аммоне, что он сделал, написано в летописи царей Иудейских. И= прw'чая слове'съ а=ммw'новыхъ, _е=ли^ка сотвори`, не се` ли, сiя^ напи^сана и= въ кни'зjь слове'съ днi'й царе'й i=у'диныхъ; וְיֶתֶר דִּבְרֵי אָמוֹן אֲשֶׁר עָשָׂה; הֲלֹא־הֵם כְּתוּבִים, עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יְהוּדָה׃  أَمَّا بَقِيَّةُ أَخْبَارِ آمُونَ وَمُنْجَزَاتُهُ أَلَيْسَتْ هِي مُدَوَّنَةً فِي كِتَابِ أَخْبَارِ أَيَّامِ مُلُوكِ يَهُوذَا.
21:26 καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ αὐτοῦ ἐν τῷ κήπῳ Οζα καὶ ἐβασίλευσεν Ιωσιας υἱὸς αὐτοῦ ἀν­τ᾿ αὐτοῦ Sepeli­erunt­que eum in sepulcro suo in horto Oza; et regnavit Iosias filius eius pro eo. და დაიძინა ამმონ მამათა თჳსთა თანა და დაეფლა იგი საფლავსა თჳსსა მტილსა მას ოზიასასა. და მეფობდა იოსია, ძე მისი, მის წილ. დამარხეს იგი თავის სამარხში, ყუზას ბაღში, და მის ნაცვლად მისი ძე, იოშია გამეფდა. И похоронили его в гробнице его, в саду Уззы. И воцарился Иосия, сын его, вместо него. И= погребо'ша _е=го` во гро'бjь _е=гw` въ вертогра'дjь _о='зинjь. И= воцари'ся i=wсi'а сы'нъ _е=гw` вмjь'стw _е=гw`. וַיִּקְבֹּר אֹתוֹ בִּקְבֻרָתוֹ בְּגַן־עֻזָּא; וַיִּמְלֹךְ יֹאשִׁיָּהוּ בְנוֹ תַּחְתָּיו׃ פ  وَدُفِنَ فِي قَبْرِهِ فِي حَدِيقَةِ عُزَّا وَخَلَفَهُ ابْنُهُ يُوشِيَّا عَلَى الْمُلْكِ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
ბერძნული ლექსიკონი