Gelati Academy

წმინდა წერილი

გელათის სასულიერო აკადემია და სემინარია

ბერძნულად:
ლათინურად:
მხედრულად:
თანამედროვედ:
ინგლისურად:
რუსულად:
სლავურად:
ებრაულად:
არაბულად:

ძველი აღთქმა

ახალი აღთქმა


მეოთხე მეფეთა

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |

თ:მ ბერძნულად ლათინურად ძველ ქართულად თანამედროვედ ინგლისურად რუსულად სლავურად ებრაულად არაბულად
14:1 ἐν ἔτει δευτέρῳ τῷ Ιωας υἱῷ Ιωαχας βασιλεῖ Ισραηλ καὶ ἐβασίλευσεν Αμεσ­σιας υἱὸς Ιωας βασιλεὺς Ιουδα Anno secundo Ioas filii Ioa­chaz regis Isra­el regnavit Amasias filius Ioas regis Iudae­. წელსა მეორესა სუფევასა იოასისათა, ძისა იოაქაზისასა, მეფისა ისრაჱლისა, მეფობდა ამასია, ძე იოასისი, მეფე იუდასი. ისრაელის მეფის იოაშ იოახაზის ძის, მეორე წელს გამეფდა ამაციაჰუ, იოაშის ძე, იუდას მეფე. Во второй год Иоаса, сына Иоахазова, царя Израильского, воцарился Амасия, сын Иоаса, царь Иудейский: Въ лjь'то второ'е i=wа'са сы'на i=wаха'за царя` i=и~лева, и= воцари'ся а=мессi'а сы'нъ i=wа'совъ, ца'рь i=у'динъ: בִּשְׁנַת שְׁתַּיִם, לְיוֹאָשׁ בֶּן־יוֹאָחָז מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל; מָלַךְ אֲמַצְיָהוּ בֶן־יוֹאָשׁ מֶלֶךְ יְהוּדָה׃ 4  وَفِي السَّنَةِ الثَّانِيَةِ مِنْ حُكْمِ يُوآشَ بْنِ يُوأَحَازَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ، تَوَلَّى أَمَصْيَا بْنُ يُوآشَ الْمُلْكَ عَلَى يَهُوذَا
14:2 υἱὸς εἴκοσι καὶ πέν­τε ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύ­ειν αὐτὸν καὶ εἴκοσι καὶ ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν Ιερουσαλημ καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Ιωαδιν ἐξ Ιερουσαλημ Viginti quin­que annorum erat, cum regnare coepisset, viginti autem et novem an­nis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Ioaden de Ierusalem. ძე ოცდახუთისა წლისა იყო დადგომასა მას მისსა მეფედ, ოცდაცხრა წელ მეფობდა იერუსალჱმს და სახელი დედისა მისისა - იოადიმ იერუსალჱმით. ოცდახუთი წლისა იყო, რომ გამეფდა და ოცდაცხრა წელი იმეფა იერუსალიმში. დედამისი იყო იეჰოყადანი, იერუსალიმიდან. двадцати пяти лет был он, когда воцарился, и двадцать девять лет царствовал в Иерусалиме. Имя матери его Иегоаддань, из Иерусалима. сы'нъ два'десяти пяти` лjь'тъ бjь`, внегда` ца'р­ст­вовати _е=му` и= два'десять пя'ть лjь'тъ ца'р­ст­вова во i=ер\сли'мjь. И='мя же ма'тере _е=гw` i=wадi'на w\т­ i=ер\сли'ма. בֶּן־עֶשְׂרִים וְחָמֵשׁ שָׁנָה הָיָה בְמָלְכוֹ, וְעֶשְׂרִים וָתֵשַׁע שָׁנָה, מָלַךְ בִּירוּשָׁלִָם; וְשֵׁם אִמּוֹ, יְהוֹעַדִּין (יְהוֹעַדָּן) מִן־יְרוּשָׁלִָם׃  وَكَانَ فِي الْخَامِسَةِ وَالْعِشْرِينَ حِينَ مَلَكَ، وَدَامَ حُكْمُهُ تِسْعاً وَعِشْرِينَ سَنَةً فِي أُورُشَلِيمَ. وَاسْمُ أُمِّهِ يَهُوعَدَّانُ مِنْ أُورُشَلِيمَ.
14:3 καὶ ἐποίησεν τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς κυρίου πλη­̀ν οὐχ ὡς Δαυιδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ κατα­̀ πάν­τα ὅσα ἐποίησεν Ιωας ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐποίησεν Et fecit rec­tum coram Domino, verumtamen non ut David pater eius. Iuxta omnia, quae­ fecit Ioas pater suus, fecit, და ქმნა სიმართლე წინაშე უფლისა, ხოლო არა ვითარ დავით, მამამან მისმან, არამედ, რა ქმნა მამამან მისმან იოას, ქმნა მანცა. სწორედ იქცეოდა უფლის თვალში, ოღონდ არა ისე, როგორც მისი მამა დავითი. ყველაფერს ისე აკეთებდა, როგორც იოაში, მამამისი. И делал он угодное в очах Господних, впрочем не так, как отец его Давид: он во всем поступал так, как отец его Иоас. И= сотвори` пра'вое пред\ъ _о=чи'ма гд\снима, _о=ба'че не jа='коже давi'дъ _о=те'цъ _е=гw`: по всjь^мъ, _е=ли^ка сотвори` _о=те'цъ _е=гw` i=wа'съ, сотвори`, וַיַּעַשׂ הַיָּשָׁר בְּעֵינֵי יְהוָה, רַק לֹא כְּדָוִד אָבִיו; כְּכֹל אֲשֶׁר־עָשָׂה יוֹאָשׁ אָבִיו עָשָׂה׃  وَصَنَعَ كُلَّ مَا هُوَ صَالِحٌ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ، عَلَى غِرَارِ أَبِيهِ يُوآشَ، وَلَكِنَّهُ لَمْ يَبْلُغْ صَلاَحَ جَدِّهِ الأَكْبَرِ دَاوُدَ.
14:4 πλη­̀ν τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἐξῆρεν ἔτι ὁ λαὸς ἐθυσίαζεν καὶ ἐθυμίων ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ­nisi hoc quod excelsa non ab­s­tulit; adhuc enim populus im­molabat et adolebat in excelsis. ხოლო მაღალნი იგი არა მოსპნა და ერი იგი შესწირვიდა და უკმევდეს მაღალთა მათ. ოღონდ გორაკები არ იყო ჯერ კიდევ გაუქმებული. გორაკებზე სწირავდა ხალხი მსხვერპლს და აკმევდა საკმეველს. Только высоты не были отменены: народ совершал еще жертвы и курения на высотах. то'кмw высо'кихъ не разруши`: _е=ще` лю'дiе жря'ху и= кадя'ху на высо'кихъ. רַק הַבָּמוֹת לֹא־סָרוּ; עוֹד הָעָם מְזַבְּחִים וּמְקַטְּרִים בַּבָּמוֹת׃  إِذْ لَمْ يَهْدِمِ الْمُرْتَفَعَاتِ، بَلْ ظَلَّ الشَّعْبُ يَذْبَحُونَ عَلَيْهَا وَيُوْقِدُونَ.
14:5 καὶ ἐγένετο ὅτε κατίσχυσεν ἡ βασιλεία ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς πατάξαν­τας τὸν πατέρα αὐτοῦ Cum­que obtinuisset reg­num, percussit servos suos, qui interfece­rant regem patrem suum; და იყო, ვითარცა დაამტკიცა მეფობაჲ მისი ჴელსა მისსა და მოსრნა მონანი იგი თჳსნი, რომელთა მოკლეს მეფე, მამა მისი. როცა ხელში გაუმტკიცდა მეფობა, დახოცა თავისი მორჩილნი, რომელთაც მოკლეს მეფე, მისი მამა. Когда утвердилось царство в руках его, тогда он умертвил слуг своих, убивших царя, отца его. И= бы'сть _е=гда` о_у=тверди'ся ца'р­ст­во въ руку _е=гw`, и= и=зби` рабы^ своя^ о_у=би'в­шыя _о=тца` _е=гw`: וַיְהִי כַּאֲשֶׁר חָזְקָה הַמַּמְלָכָה בְּיָדוֹ; וַיַּךְ אֶת־עֲבָדָיו, הַמַּכִּים אֶת־הַמֶּלֶךְ אָבִיו׃  وَعِنْدَمَا اسْتَتَبَّ الْمُلْكُ فِي يَدِهِ قَتَلَ رِجَالَهُ الَّذِينَ اغْتَالُوا أَبَاهُ الْمَلِكَ.
14:6 καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν παταξάν­των οὐκ ἐθανάτωσεν καθὼς γέγραπται ἐν βιβλίῳ νόμων Μωυσῆ ὡς ἐνετείλατο κύριος λέγων οὐκ ἀπο­θανοῦν­ται πατέρες ὑπὲρ υἱῶν καὶ υἱοὶ οὐκ ἀπο­θανοῦν­ται ὑπὲρ πατέρων ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἕκασ­τος ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀπο­θανεῖται filios autem eorum, qui occide­rant, non occidit, iuxta quod scrip­tum est in li­bro legis Moysi, sicut prae­cepit Dominus dicens: «Non mori­entur patres pro filiis, ne­que filii mori­entur pro patri­bus, sed unusquis­que in peccato suo mori­etur». და შვილნი მკულელთანი მათ არა მოსრნა, ვითარცა წერილ არს წიგნსა სჯულისასა, ვითარცა ამცნო უფალმან მოსეს და თქუა: ნუ მოკუდებინ მამა შვილისათჳს და ნუცა მამისათჳს შვილი, არამედ თჳთოეულად ცოდვათათჳს მოკუედინ. მკვლელების შვილები კი არ დაუხოცავს, როგორც სწერია მოსეს რჯულის წიგნში, უფლის ბრძანებისამებრ: არ უნდა დაისაჯონ სიკვდილით მამები შვილთა გამო და შვილები მამათა გამო. არ უნდა დაისაჯონ სიკვდილით, არამედ თითოეული თავისი დანაშაულისთვის უნდა მოკვდეს. Но детей убийц не умертвил, так как написано в книге закона Моисеева, в которой заповедал Господь, говоря: «не должны быть наказываемы смертью отцы за детей, и дети не должны быть наказываемы смертью за отцов, но каждый за свое преступление должен быть наказываем смертью». сынw'въ же о_у=бi'йцъ тjь'хъ не и=зби`, jа='коже пи'сано въ кни'зjь зако'на мwv"се'ова, jа='коже заповjь'да гд\сь, гл~я: да не о_у=мира'ютъ _о=тцы` за сы'ны, и= сы'нове да не о_у=мира'ютъ за _о=тцы^, но то'кмw кi'йждо за своя^ грjьхи` да о_у='мретъ. וְאֶת־בְּנֵי הַמַּכִּים לֹא הֵמִית; כַּכָּתוּב בְּסֵפֶר תּוֹרַת־מֹשֶׁה אֲשֶׁר־צִוָּה יְהוָה לֵאמֹר, לֹא־יוּמְתוּ אָבוֹת עַל־בָּנִים וּבָנִים לֹא־יוּמְתוּ עַל־אָבוֹת, כִּי אִם־אִישׁ בְּחֶטְאוֹ יָמוּת (יוּמָת)׃  وَلَكِنَّهُ لَمْ يَقْتَصَّ مِنْ أَبْنَائِهِمْ عَمَلاً بِمَا هُوَ وَارِدٌ فِي كِتَابِ شَرِيعَةِ مُوسَى، حَيْثُ أَمَرَ الرَّبُّ قَائِلاً: «لاَ يُقْتَلُ الآبَاءُ بِذَنْبِ الْبَنِينَ وَلاَ يُقْتَلُ الْبَنُونَ بِذَنْبِ الآبَاءِ، إِنَّمَا يُقْتَلُ كُلُّ إِنْسَانٍ بِمَا جَنَتْ يَدَاهُ».
14:7 αὐτὸς ἐπάταξεν τὸν Εδωμ ἐν Γαιμελε δέκα χιλιάδας καὶ συν­έλαβε τὴν πέτραν ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα αὐτῆς Καθοηλ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης Ipse percussit Edom in valle Salinarum decem milia et apprehendit Petram in proelio vocavit­que nomen eius Iecethel us­que in prae­sen­tem di­em. ამან დასცა ედომი გემელექს წყობასა ათი ათასი და გამოიპყრა კლდე იგი ბრძოლით და უწოდა სახელი მისი კათოელ მოდღენდელად დღედმდე. მან სძლია ედომელებს მარილოვან ველზე - ათი ათას კაცს, და ბრძოლით აიღო სელაყი და უწოდა სახელად იოკთიელი, როგორც დღემდე ეწოდება. Он поразил десять тысяч Идумеян на долине Соляной, и взял Селу войною, и дал ей имя Иокфеил, которое остается и до сего дня. Се'й порази` _е=дw'ма въ геме'лjь де'сять ты'сящъ и= взя` ка'мень и= на бра'ни, и= нарече` и='мя _е=му` i=еfо­и'лъ до дне'шнягw дне`. הוּא־הִכָּה אֶת־אֱדוֹם בְּגֵיא־הַמֶּלַח (מֶלַח) עֲשֶׂרֶת אֲלָפִים, וְתָפַשׂ אֶת־הַסֶּלַע בַּמִּלְחָמָה; וַיִּקְרָא אֶת־שְׁמָהּ יָקְתְאֵל, עַד הַיּוֹם הַזֶּה׃ פ  وَهُوَ الَّذِي قَتَلَ عَشَرَةَ آلافٍ مِنَ الأَدُومِيِّينَ فِي وَادِي الْمِلْحِ، وَاسْتَوْلَى عَلَى سَالِعَ بِالْحَرْبِ، وَدَعَا اسْمَهَا يَقْتَئِيلَ إِلَى هَذَا الْيَوْمِ.
14:8 τότε ἀπέστειλεν Αμεσ­σιας ἀγγέλους προ­̀ς Ιωας υἱὸν Ιωαχας υἱοῦ Ιου βασιλέως Ισραηλ λέγων δεῦρο ὀφθῶμεν προ­σώποις Tunc misit Amasias nuntios ad Ioas fili­um Ioa­chaz filii Iehu regem Isra­el dicens: «Veni, et videamus nos». მას ჟამსა წარავლინა ამასია მოციქულნი იოასისა, ძისა იოაქაზისა, ძისათჳს იოას მეფისა ისრაჱლისასა და ჰრქუა: მოვედ, შეგიმთხჳვნეთ ურთი- ერთარს პირისპირ. მაშინ გაუგზავნა ამაციამ მოციქულები იოაშს, იოახაზს იეჰუს ძის ძეს, ისრაელის მეფეს და შეუთვალა: მოდი, მოვსინჯოთ ერთმანეთი. Тогда послал Амасия послов к Иоасу, царю Израильскому, сыну Иоахаза, сына Ииуева, сказать: выйди, повидаемся лично. Тогда` посла` а=мессi'а послы` ко i=wа'су сы'ну i=wаха'за сы'на i=иу'а царя` i=и~лева, глаго'ля: прiиди`, да ви'димся въ лице`. אָז שָׁלַח אֲמַצְיָה מַלְאָכִים, אֶל־יְהוֹאָשׁ בֶּן־יְהוֹאָחָז בֶּן־יֵהוּא מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר; לְכָה נִתְרָאֶה פָנִים׃  وَبَعَثَ أَمَصْيَا رُسُلاً إِلَى يَهُوآشَ بْنِ يَهُوأَحَازَ بْنِ يَاهُو مَلِكِ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: «تَعَالَ نَتَوَاجَهْ لِلْقِتَالِ».
14:9 καὶ ἀπέστειλεν Ιωας βασιλεὺς Ισραηλ προ­̀ς Αμεσ­σιαν βασιλέα Ιουδα λέγων ὁ ακαν ὁ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλεν προ­̀ς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ λέγων δὸς τὴν θυγατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα καὶ διῆλθον τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ τὰ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ συν­επάτησαν τὸν ακανα Remisit­que Ioas rex Isra­el ad Amasiam regem Iudae­ dicens: «Carduus Libani misit ad cedrum, quae­ est in Libano, dicens: «Da filiam tuam filio me­o uxorem». Transi­erunt­que be­s­tiae­ agri, quae­ sunt in Libano, et con­culcave­runt carduum. და მიუგო იოას, მეფემან ისრაჱლისამან, ამასიას, მეფესა იუდისასა, და ჰრქუა: ძეძუმან ლიბანისამან მიუვლინა ფიჭუსა ლიბანისასა და ჰრქუა: მოეც ასული შენი ძესა ჩემსა ცოლად. და წარჴდეს მას ზედა მჴეცნი მაღნარისანი, რომელ იყუნეს ლიბანეს და დატკეპნეს ძეძვი იგი. შეუთვალა იოაშ ისრაელის მეფემ ამაციაჰუს, იუდას მეფეს: ლიბანის კვრინჩხმა შეუთვალა ლიბანის კედარს: ცოლად მიათხოვე შენი ასული ჩემს ვაჟს. მაგრამ ჩაიარა ლიბანის გარეულმა მხეცმა და გათელა კვრინჩხი. И послал Иоас, царь Израильский, к Амасии, царю Иудейскому, сказать: терн, который на Ливане, послал к кедру, который на Ливане же, сказать: «отдай дочь свою в жену сыну моему». Но прошли дикие звери, что на Ливане, и истоптали этот терн. И= посла` i=wа'съ ца'рь i=и~левъ ко а=мессi'и царю i=у'дину, глаго'ля: те'рнъ, и='же въ лiва'нjь, посла` къ ке'дрови су'щему въ лiва'нjь, глаго'ля: да'ждь дще'рь твою` сы'ну мо­ему` въ жену`: и= прiидо'ша sвjь'рiе лу'жнiи, и=`же въ лiва'нjь, и= попра'ша те'рнiе:: וַיִּשְׁלַח יְהוֹאָשׁ מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵל, אֶל־אֲמַצְיָהוּ מֶלֶךְ־יְהוּדָה לֵאמֹר, הַחוֹחַ אֲשֶׁר בַּלְּבָנוֹן, שָׁלַח אֶל־הָאֶרֶז אֲשֶׁר בַּלְּבָנוֹן לֵאמֹר, תְּנָה־אֶת־בִּתְּךָ לִבְנִי לְאִשָּׁה; וַתַּעֲבֹר חַיַּת הַשָּׂדֶה אֲשֶׁר בַּלְּבָנוֹן, וַתִּרְמֹס אֶת־הַחוֹחַ׃  فَأَجَابَهُ يَهُوآشُ: «أَرْسَلَ الْعَوْسَجُ النَّابِتُ فِي لُبْنَانَ إِلَى الأَرْزِ فِي لُبْنَانَ يَقُولُ: زَوِّجِ ابْنَتَكَ مِنِ ابْنِي. فَمَرَّ حَيَوَانٌ بَرِّيٌّ كَانَ هُنَاكَ، فَوَطِئَ الْعَوْسَجَ!
14:10 τύπτων ἐπάταξας τὴν Ιδουμαίαν καὶ ἐπῆρέν σε ἡ καρδία σου ἐνδοξάσθητι καθή­με­νος ἐν τῷ οἴκῳ σου καὶ ἵνα τί ἐρίζεις ἐν κακίᾳ σου καὶ πεσῇ σὺ καὶ Ιουδας μετὰ σοῦ Percuti­ens invalui­s­ti super Edom, et sublevavit te cor tuum; con­ten­tus esto gloria et sede in domo tua. Quare provocas malum, ut cadas tu et Iuda tecum?». და მოსრვით მოსარ ედომი და აღილაღე გულითა შენითა, თავ-იყავ თავსა, დაჯედ სახლსა შენსა, რაჲსა გაზრზენს შენ უკეთურება შენი? და დაეცე შენ და იუდა შენ თანა. დაგიმარცხებია ედომი და გადიდგულებულხარ. ღირსეულად გეჭიროს თავი და შენთვის იჯექი სახლში. რისთვის სტეხ შფოთს? შენც დაეცემი და იუდაც შენთან ერთად. Ты поразил Идумеян, и возгордилось сердце твое. Величайся и сиди у себя дома. К чему тебе затевать ссору на свою беду? Падешь ты и Иуда с тобою. побива'я порази'лъ _е=си` i=думе'ю, и= воз­несе` тя` се'рдце твое`, просла'вися сjьдя` въ дому` тво­е'мъ, и= почто` любо­при'шися въ sло'бjь тво­е'й; и= паде'ши ты`, и= i=у'да съ тобо'ю. הַכֵּה הִכִּיתָ אֶת־אֱדוֹם, וּנְשָׂאֲךָ לִבֶּךָ; הִכָּבֵד וְשֵׁב בְּבֵיתֶךָ, וְלָמָּה תִתְגָּרֶה בְּרָעָה, וְנָפַלְתָּה, אַתָּה וִיהוּדָה עִמָּךְ׃  لَقَدْ هَزَمْتَ الأَدُومِيِّينَ فَانْتَابَكَ الْغُرُورُ، وَلَكِنْ خَيْرٌ لَكَ أَنْ تَمْكُثَ فِي قَصْرِكَ وَتَتَمَتَّعَ بِمَجْدِ انْتِصَارِكَ. فَلِمَاذَا تَسْعَى إِلَى الشَّرِّ فَتَجْلِبَ الدَّمَارَ عَلَيْكَ وَعَلَى يَهُوذَا؟»
14:11 καὶ οὐκ ἤκουσεν Αμεσ­σιας καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς Ισραηλ καὶ ὤφθησαν προ­σώποις αὐτὸς καὶ Αμεσ­σιας βασιλεὺς Ιουδα ἐν Βαιθσαμυς τῇ τοῦ Ιουδα Et non acqui­evit Amasias. A­scendit­que Ioas rex Isra­el, et vide­runt se ipse et Amasias rex Iudae­ in Bethsames oppido Iudae­. და არა მიერჩოდა ამასია. განვიდა იოას, მეფე ისრაჱლისა, და შეიმთხჳვნეს პირისპირ იგი თავადი და ამასია, მეფე იუდასი, ბეთსამუსა ჰურიასტანისასა. ყური არ ათხოვა ამაციაჰუმ, მაშინ გამოვიდა იოაშ ისრაელის მეფე და მოსინჯეს ერთმანეთი, მან და ამაციაჰუმ, იუდას მეფემ ბეთშემეშთან, იუდაში რომ არის. Но не послушался Амасия. И выступил Иоас, царь Израильский, и увиделись лично он и Амасия, царь Иудейский, в Вефсамисе, что в Иудее. И= не послу'ша а=мессi'а. И= взы'де i=wа'съ ца'рь i=и~левъ, и= ви'дjьстася лице'мъ то'й и= а=мессi'а ца'рь i=у'динъ въ веfсамv'сjь i=у'динjь. וְלֹא־שָׁמַע אֲמַצְיָהוּ, וַיַּעַל יְהוֹאָשׁ מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵל וַיִּתְרָאוּ פָנִים, הוּא וַאֲמַצְיָהוּ מֶלֶךְ־יְהוּדָה; בְּבֵית שֶׁמֶשׁ אֲשֶׁר לִיהוּדָה׃  فَلَمْ يُصْغِ أَمَصْيَا لَهُ، فَحَشَدَ يَهُوآشُ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ جُيُوشَهُ وَتَوَاجَهَ مَعَ أَمَصْيَا مَلِكِ يَهُوذَا فِي بَيْتِ شَمْسٍ التَّابِعَةِ لِمَمْلَكَةِ يَهُوذَا.
14:12 καὶ ἔπταισεν Ιουδας ἀπο­̀ προ­σώπου Ισραηλ καὶ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ Percussus­que est Iuda coram Isra­el, et fuge­runt unusquis­que in tabernacula sua. და იძლია იუდა წინაშე ისრაჱლისა და ივლტოდეს თჳთოეულად სამ- კჳდრებელად თჳსად. დამარცხდნენ იუდაელები ისრაელიანებთან და თავთავის კარვებში გაიფანტნენ. И разбиты были Иудеи Израильтянами, и разбежались по шатрам своим. И= паде` i=у'да пред\ъ лице'мъ i=и~левымъ, и= побjьже` кi'йждо въ до'мы своя^. וַיִּנָּגֶף יְהוּדָה לִפְנֵי יִשְׂרָאֵל; וַיָּנֻסוּ אִישׁ לְאָהֳלוֹ (לְאֹהָלָיו)׃  فَانْهَزَمَ يَهُوذَا أَمَامَ جَيْشِ إِسْرَائِيلَ وَهَرَبُوا إِلَى مَنَازِلِهِمْ،
14:13 καὶ τὸν Αμεσ­σιαν υἱὸν Ιωας υἱοῦ Οχοζιου βασιλέα Ιουδα συν­έλαβεν Ιωας υἱὸς Ιωαχας βασιλεὺς Ισραηλ ἐν Βαιθσαμυς καὶ ἦλθεν εἰς Ιερουσαλημ καὶ καθεῖλεν ἐν τῷ τείχει Ιερουσαλημ ἐν τῇ πύλῃ Εφραιμ ἕως πύλης τῆς γωνίας τετρακοσίους πήχεις Amasiam vero regem Iudae­ fili­um Ioas filii Ochoziae­ cepit Ioas rex Isra­el in Bethsames et adduxit eum in Ierusalem. Et inter­rupit murum Ierusalem a porta Ephraim us­que ad portam Anguli quadringen­tis cubi­tis. და ამასია, მეფე იუდასი, ძე ოასისი, ძისა აქაზასი, შეიპყრა იოას, მეფემან ისრაჱლისამან, ბეთსამუსსა და მოვიდა იერუსალჱმდ და დაარღჳა ზღუდე ბჭემდე კიდისათა ოთხას წყრთა. ხოლო ამაციაჰუ, იუდას მეფე, იოაშ ახაზიაჰუს ძის ძე, შეიპყრო იოაშ ისრაელის მეფემ ბეთ-შემეშში და მიადგა იერუსალიმს. დაანგრია იერუსალიმის კედელი ეფრემის კარიბჭიდან კუთხის კარიბჭემდე, ოთხასი წყრთის სიგრძეზე. И Амасию, царя Иудейского, сына Иоаса, сына Охозиина, захватил Иоас, царь Израильский, в Вефсамисе, и пошел в Иерусалим и разрушил стену Иерусалимскую от ворот Ефремовых до ворот угольных на четыреста локтей. И= а=мессi'ю сы'на i=wа'сова, сы'на _о=хозi'и, царя` i=у'дина, jа='тъ i=wа'съ сы'нъ i=wаха'зовъ ца'рь i=и~левъ въ веfсамv'сjь: и= прiи'де во i=ер\сли'мъ, и= разби` стjь'ну i=ер\сли'му w\т­ вра'тъ _е=фре'млихъ до вра'тъ о_у=го'лныхъ, на четы'реста лакw'тъ: וְאֵת אֲמַצְיָהוּ מֶלֶךְ־יְהוּדָה בֶּן־יְהוֹאָשׁ בֶּן־אֲחַזְיָהוּ, תָּפַשׂ יְהוֹאָשׁ מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵל בְּבֵית שָׁמֶשׁ; וַיָּבֹאוּ (וַיָּבֹא) יְרוּשָׁלִַם, וַיִּפְרֹץ בְּחוֹמַת יְרוּשָׁלִַם בְּשַׁעַר אֶפְרַיִם עַד־שַׁעַר הַפִּנָּה, אַרְבַּע מֵאוֹת אַמָּה׃  وَوَقَعَ أَمَصْيَا فِي أَسْرِ يَهُوآشَ فِي بَيْتِ شَمْسٍ. وَتَوَجَّهَ بِجَيْشِهِ نَحْوَ أُورُشَلِيمَ وَهَدَمَ سُورَهَا مِنْ بَابِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَابِ الزَّاوِيَةِ عَلَى امْتِدَادِ أَرْبَعِ مِئَةِ ذِرَاعٍ (نَحْوَ مِئَتَيْ مِتْرٍ)
14:14 καὶ ἔλαβεν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάν­τα τὰ σκεύ­η τὰ εὑρεθέν­τα ἐν οἴκῳ κυρίου καὶ ἐν θησαυροῖς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν συμμίξεων καὶ ἀπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν Tulit­que omne aurum et argen­tum et universa vasa, quae­ inventa sunt in domo Domini et in thesauris regis, et obsides; et reversus est Samariam. და წარიღო ოქრო და ვეცხლი და ყოველი ჭურჭელი, რომელ იპოვა სახლსა მას უფლისასა და სახლსა მას საფასესა მეფისასა და შვილნი იგი უცხოთესლთანი, და მიიქცა სამარიად. წაიღო მთელი ოქრო-ვერცხლი და მთელი ჭურჭელი, რაც კი უფლის სახლში და მეფის სახლის საგანძურებში ინახებოდა, აიყვანა მძევლები და გაბრუნდა სამარიას. И взял все золото и серебро, и все сосуды, какие нашлись в доме Господнем и в сокровищницах царского дома, и заложников, и возвратился в Самарию. и= взя` сребро` и= зла'то, и= вся^ сосу'ды w=брjь^теныя въ дому` гд\сни и= въ сокро'вищахъ до'му царе'ва, и= сы'ны смjьси'в­шихся, и= воз­врати'ся въ самарi'ю. וְלָקַח אֶת־כָּל־הַזָּהָב־וְהַכֶּסֶף וְאֵת כָּל־הַכֵּלִים הַנִּמְצְאִים בֵּית־יְהוָה, וּבְאֹצְרוֹת בֵּית הַמֶּלֶךְ, וְאֵת בְּנֵי הַתַּעֲרֻבוֹת; וַיָּשָׁב שֹׁמְרוֹנָה׃  وَاسْتَوْلَى عَلَى كُلِّ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَجَمِيعِ الآنِيَةِ الْمَوْجُودَةِ فِي هَيْكَلِ الرَّبِّ وَفِي قَصْرِ الْمَلِكِ، وَأَخَذَ رَهَائِنَ ثُمَّ عَادَ إِلَى السَّامِرَةِ.
14:15 καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ιωας ὅσα ἐποίησεν ἐν δυναστείᾳ αὐτοῦ ἃ ἐπολέμησεν μετὰ Αμεσ­σιου βασιλέως Ιουδα οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπι­̀ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ισραηλ Reliqua autem ge­s­torum Ioas, quae­ fecit, et fortitudo eius, qua pugnavit con­tra Amasiam regem Iudae­, nonne hae­c scrip­ta sunt in li­bro annali­um regum Isra­el? და ნეშტნი სიტყუათა იოასისთანი და რომელ- რა ქმნა ძლიერებითა თჳსითა და წყობა იგი, რომელ ეწყო ამესიას, მეფესა იუდასსა, არა, აჰა, ესერა, წერილ არიანა წიგნთა სიტყუათა დღეთა მეფეთა ისრაჱლისათა? იეჰოაშის დანარჩენი საქმენი, რაც გააკეთა და გმირობანი, როგორ ებრძოდა ამაციაჰუს, იუდას მეფეს, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. Прочее об Иоасе, что он сделал, и о мужественных подвигах его, и как он воевал с Амасиею, царем Иудейским, написано в летописи царей Израильских. И= прw'чая слове'съ i=wа'совыхъ, _е=ли^ка сотвори` въ си'лjь сво­е'й, jа='коже бра'ся со а=мессi'ею царе'мъ i=у'диныхъ, не сiя^ ли пи^сана въ кни'зjь слове'съ днi'й царе'й i=и~левыхъ; וְיֶתֶר דִּבְרֵי יְהוֹאָשׁ אֲשֶׁר עָשָׂה וּגְבוּרָתוֹ, וַאֲשֶׁר נִלְחַם, עִם אֲמַצְיָהוּ מֶלֶךְ־יְהוּדָה; הֲלֹא־הֵם כְּתוּבִים, עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יִשְׂרָאֵל׃  أَمَّا بَقِيَّةُ أَخْبَارِ يَهُوآشَ وَمَا قَامَ بِهِ مِنْ أَعْمَالٍ وَكَيْفَ حَارَبَ أَمَصْيَا مَلِكَ يَهُوذَا أَلَيْسَتْ هِيَ مُدَوَّنَةً فِي كِتَابِ أَخْبَارِ أَيَّامِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ؟
14:16 καὶ ἐκοιμήθη Ιωας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν Σαμαρείᾳ μετὰ τῶν βασιλέων Ισραηλ καὶ ἐβασίλευσεν Ιεροβοαμ υἱὸς αὐτοῦ ἀν­τ᾿ αὐτοῦ Dormivit­que Ioas cum patri­bus suis et sepul­tus est in Samaria cum regi­bus Isra­el; et regnavit Ieroboam filius eius pro eo. და დაიძინა მამათა თჳსთა თანა და დაეფლა სამარიას მეფეთა მათ თანა ისრაჱლისათა და მეფობდა იორობოამ, ძე მისი, მის წილ. განისვენა იეჰოაშმა თავის მამა-პაპასთან და დაიმარხა სამარიაში ისრაელის მეფეთა გვერდით; მის ნაცვლად მისი ძე იერობოამი გამეფდა. И почил Иоас с отцами своими, и погребен в Самарии с царями Израильскими. И воцарился Иеровоам, сын его, вместо него. И= о_у='спе i=wа'съ со _о=тцы^ сво­и'ми и= погребе'нъ бы'сть въ самарi'и съ цари^ и= i=и~левыми. И= воцари'ся i=еровоа'мъ сы'нъ _е=гw` вмjь'стw _е=гw`. וַיִּשְׁכַּב יְהוֹאָשׁ עִם־אֲבֹתָיו, וַיִּקָּבֵר בְּשֹׁמְרוֹן, עִם מַלְכֵי יִשְׂרָאֵל; וַיִּמְלֹךְ יָרָבְעָם בְּנוֹ תַּחְתָּיו׃ פ  ثُمَّ مَاتَ يَهُوآشُ وَدُفِنَ فِي السَّامِرَةِ مَعَ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ، وَخَلَفَهُ ابْنُهُ يَرُبْعَامُ.
14:17 καὶ ἔζησεν Αμεσ­σιας υἱὸς Ιωας βασιλεὺς Ιουδα μετὰ τὸ ἀπο­θανεῖν Ιωας υἱὸν Ιωαχας βασιλέα Ισραηλ πεν­τεκαίδεκα ἔτη Vixit autem Amasias filius Ioas rex Iudae­, po­s­tquam mortuus est Ioas filius Ioa­chaz rex Isra­el, quindecim an­nis. და ცხონდა ამესია, ძე იოასისი, მეფე იუდასი, შემდგომად სიკუდილისა მის იოასისა, ძისა იოაქაზისა, მეფისა ისრაჱლისა, ათხუთმეტ წელ. ისრაელის მეფის იეჰოაშ იეჰოახაზის ძის სიკვდილის შემდეგ თხუთმეტი წელი იცოცხლა ამაციაჰუ იოაშის ძემ, იუდას მეფემ. И жил Амасия, сын Иоасов, царь Иудейский, по смерти Иоаса, сына Иоахазова, царя Израильского, пятнадцать лет. И= поживе` а=мессi'а сы'нъ i=wа'совъ, ца'рь i=у'динъ, по о_у=ме'ртвiи i=wа'са сы'на i=wаха'за царя` i=и~лева пять­на'­де­сять лjь'тъ. וַיְחִי אֲמַצְיָהוּ בֶן־יוֹאָשׁ מֶלֶךְ יְהוּדָה, אַחֲרֵי מוֹת, יְהוֹאָשׁ בֶּן־יְהוֹאָחָז מֶלֶךְ יִשְׂרָאֵל; חֲמֵשׁ עֶשְׂרֵה שָׁנָה׃  وَعَاشَ أَمَصْيَا بْنُ يُوآشَ مَلِكُ يَهُوذَا خَمْسَ عَشْرَةَ سَنَةً بَعْدَ وَفَاةِ يَهُوآشَ بْنِ يَهُوأَحَازَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ.
14:18 καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Αμεσ­σιου καὶ πάν­τα ἃ ἐποίησεν οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπι­̀ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ιουδα Reliqua autem ge­s­torum Amasiae­, nonne hae­c scrip­ta sunt in li­bro annali­um regum Iudae­? და ნეშტნი სიტყუათა ამესიასთანი და ყოველი, რაცა ქმნა, არა, აჰა, ესერა წერილ არიანა წიგნთა სიტყუათა დღეთა მეფეთა მათ იუდასთა? ამაციაჰუს დანარჩენი საქმენი იუდას მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. Прочие дела Амасии записаны в летописи царей Иудейских. И= прw'чая слове'съ а=мессi'евыхъ, и= вся^ _е=ли^ка сотвори`, не сiя^ ли пи^сана въ кни'зjь слове'съ днi'й царе'й i=у'диныхъ; וְיֶתֶר דִּבְרֵי אֲמַצְיָהוּ; הֲלֹא־הֵם כְּתוּבִים, עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יְהוּדָה׃  أَمَّا بَقِيَّةُ أَخْبَارِ أَمَصْيَا أَلَيْسَتْ هِيَ مُدَوَّنَةً فِي كِتَابِ أَخْبَارِ أَيَّامِ مُلُوكِ يَهُوذَا؟
14:19 καὶ συν­εστράφησαν ἐπ᾿ αὐτὸν σύστρεμμα ἐν Ιερουσαλημ καὶ ἔφυγεν εἰς Λαχις καὶ ἀπέστειλαν ὀπίσω αὐτοῦ εἰς Λαχις καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ Facta­que est contra eum con­iuratio in Ierusalem, at ille fugit in Lachis; mise­runt­que post eum in Lachis et interfece­runt eum ibi. და შეკრბეს მას ზედა გუნდნი იერუსალჱმდ და მიივლტოდა ლაქისად. და შეუდგეს კვალსა მისსა ლაქისდმდე და მოკლეს იგი მუნ. შეითქვნენ მის წინააღმდეგ იერუსალიმში და თავი შეაფარა მან ლაქიშს. მიუგზავნეს კაცები ლაქიშში და იქ მოკლეს. И составили против него заговор в Иерусалиме, и убежал он в Лахис. И послали за ним в Лахис, и умертвили его там. И= воста'ша на него` полки` во i=ер\сли'мjь: и= о_у=бjьже` въ лахi'сы, и= посла'ша вслjь'дъ _е=гw` въ лахi'сы, и= о_у=би'ша _е=го` ту`: וַיִּקְשְׁרוּ עָלָיו קֶשֶׁר בִּירוּשָׁלִַם וַיָּנָס לָכִישָׁה; וַיִּשְׁלְחוּ אַחֲרָיו לָכִישָׁה, וַיְמִתֻהוּ שָׁם׃  وَثَارَتْ عَلَيْهِ فِتْنَةٌ فِي أُورُشَلِيمَ، فَلَجَأَ إِلَى لَخِيشَ، وَلَكِنَّهُمْ أَرْسَلُوا مَنْ تَعَقَّبُوهُ إِلَى هُنَاكَ وَاغْتَالُوهُ،
14:20 καὶ ἦραν αὐτὸν ἐφ᾿ ἵππων καὶ ἐτάφη ἐν Ιερουσαλημ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυιδ Et asportave­runt eum in equis; sepul­tus­que est in Ierusalem cum patri­bus suis in civitate David. და დასდვეს იგი საჴედარსა თჳსსა ზედა და წარმოიღეს და დაფლეს იგი იერუსალჱმსა მამათა თჳსთა თანა, ქალაქსა დავითისასა. წამოასვენეს ცხენებით და დამარხეს იერუსალიმში თავისი მამა-პაპის გვერდით, დავითის ქალაქში. И привезли его на конях, и погребен он был в Иерусалиме с отцами своими в городе Давидовом. и= взя'ша _е=го` на ко'ни, и= погребе'нъ бы'сть со _о=тцы^ сво­и'ми во i=ер\сли'мjь во гра'дjь давi'довjь. וַיִּשְׂאוּ אֹתוֹ עַל־הַסּוּסִים; וַיִּקָּבֵר בִּירוּשָׁלִַם עִם־אֲבֹתָיו בְּעִיר דָּוִד׃  ثُمَّ نَقَلُوهُ عَلَى الْخَيْلِ إِلَى أُورُشَلِيمَ حَيْثُ دُفِنَ مَعَ آبَائِهِ فِي مَدِينَةِ دَاوُدَ.
14:21 καὶ ἔλαβεν πᾶς ὁ λαὸς Ιουδα τὸν Αζαριαν καὶ αὐτὸς υἱὸς ἑκκαίδεκα ἐτῶν καὶ ἐβασίλευσαν αὐτὸν ἀν­τὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Αμεσ­σιου Tulit autem universus populus Iudae­ Azariam annos na­tum sedecim, et con­­s­titue­runt eum regem pro patre eius Amasia. და მოიყვანეს ყოველმან ერმან იუდისამან აზარია, ძე მისი, და იგი იყო ათექუსმეტისა წლისა ოდენ, და დაიდგინეს იგი მეფედ მათ ზედა მამისა მისისა წილ ამასიას. გამოიყვანა იუდას მთელმა ხალხმა ყაზარია, თექვსმეტი წლის ყმაწვილი, და მამამისის, ამაციაჰუს ნაცვლად გაამეფეს. И взял весь народ Иудейский Азарию, которому было шестнадцать лет, и воцарили его вместо отца его Амасии. И= поя'ша вси` лю'дiе i=у^дины а=зарi'ю, и= то'й сы'нъ шести'надесяти лjь'тъ, и= поста'виша _е=го` царе'мъ вмjь'стw _о=тца` _е=гw` а=мессi'и: וַיִּקְחוּ כָּל־עַם יְהוּדָה אֶת־עֲזַרְיָה, וְהוּא בֶּן־שֵׁשׁ עֶשְׂרֵה שָׁנָה; וַיַּמְלִכוּ אֹתוֹ, תַּחַת אָבִיו אֲמַצְיָהוּ׃  وَنَصَّبَ كُلُّ شَعْبِ يَهُوذَا ابْنَهُ عَزَرْيَا مَلِكاً، وَلَهُ مِنَ الْعُمْرِ سِتَّ عَشْرَةَ سَنَةً، فَخَلَفَ أَبَاهُ أَمَصْيَا عَلَى الْعَرْشِ.
14:22 αὐτὸς ᾠκοδόμησεν τὴν Αιλωθ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὴν τῷ Ιουδα μετὰ τὸ κοιμηθῆναι τὸν βασιλέα μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ Ipse aedi­fi­cavit Ailath et re­s­tituit eam Iudae­, po­s­tquam dormivit rex cum patri­bus suis. ამან აღაშენა აელათი და კუალად-აგო იუდა შემდგომად სიკუდილისა მისისა მამათა თჳსთა თანა. მან აღადგინა ელათი და დაუბრუნა იუდას. მერე განისვენა მეფემ თავის მამა-პაპასთან. Он обстроил Елаф, и возвратил его Иуде, после того как царь почил с отцами своими. то'й созда` _е=лw'fъ, и= воз­врати` _е=го` i=у'дjь по о_у=ме'ртвiи царя` со _о=тцы^ _е=гw`. הוּא בָּנָה אֶת־אֵילַת, וַיְשִׁבֶהָ לִיהוּדָה; אַחֲרֵי שְׁכַב־הַמֶּלֶךְ עִם־אֲבֹתָיו׃ פ  وَهُوَ الَّذِي اسْتَرَدَّ أَيْلَةَ لِيَهُوذَا وَرَمَّمَهَا عَقِبَ وَفَاةِ وَالِدِهِ الْمَلِكِ أَمَصْيَا.
14:23 ἐν ἔτει πεν­τεκαιδεκάτῳ τοῦ Αμεσ­σιου υἱοῦ Ιωας βασιλέως Ιουδα ἐβασίλευσεν Ιεροβοαμ υἱὸς Ιωας ἐπι­̀ Ισραηλ ἐν Σαμαρείᾳ τεσ­σαράκον­τα καὶ ἓν ἔτος Anno quinto decimo Amasiae­ filii Ioas regis Iudae­ regnavit Ieroboam filius Ioas regis Isra­el in Samaria quadraginta et uno anno. წელსა მას მეათერთმეტესა ამასიასისა, მეფისა იუდასისა, მეფობდა იორობოამ, ძე იოასისი, მეფე ისრაჱლისა, ზედა ისრაჱლსა სამარიასა ორმეოცდაერთ წელ. იუდას მეფის ამაციაჰუ იოაშის ძის მეთხუთმეტე წელს გამეფდა იერობოამ იოაშის ძე, ისრაელის მეფე, სამარიაში და იმეფა ორმოცდაერთი წელი. В пятнадцатый год Амасии, сына Иоасова, царя Иудейского, воцарился Иеровоам, сын Иоасов, царь Израильский, в Самарии, и царствовал сорок один год, Въ лjь'то пято­е­на'­де­сять а=мессi'и сы'на i=wа'са царя` i=у'дина, ца'р­ст­вова i=еровоа'мъ сы'нъ i=wа'совъ над\ъ i=и~лемъ въ самарi'и четы'редесять и= _е=ди'но лjь'то, בִּשְׁנַת חֲמֵשׁ־עֶשְׂרֵה שָׁנָה, לַאֲמַצְיָהוּ בֶן־יוֹאָשׁ מֶלֶךְ יְהוּדָה; מָלַךְ יָרָבְעָם בֶּן־יוֹאָשׁ מֶלֶךְ־יִשְׂרָאֵל בְּשֹׁמְרוֹן, אַרְבָּעִים וְאַחַת שָׁנָה׃  وَفِي السَّنَةِ الْخَامِسَةِ عَشْرَةَ مِنْ حُكْمِ أَمَصْيَا بْنِ يُوآشَ مَلِكِ يَهُوذَا، تَوَلَّى يَرُبْعَامُ بْنُ يُوآشَ عَرْشَ إِسْرَائِيلَ فِي السَّامِرَةِ إِحْدَى وَأَرْبَعِينَ سَنَةً.
14:24 καὶ ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἐνώπιον κυρίου οὐκ ἀπέστη ἀπο­̀ πασῶν ἁμαρτιῶν Ιεροβοαμ υἱοῦ Ναβατ ὃς ἐξήμαρτεν τὸν Ισραηλ Et fecit, quod malum est coram Domino; non recessit ab omni­bus pecca­tis Ieroboam filii Nabat, qui peccare fecit Isra­el. და ქმნა ბოროტი წინაშე უფლისა და არა განეშორა ყოველსა მას ცოდვასა იორობოამისასა, ძისა ნაბატისასა, რომელმან-იგი აცთუნა ისრაჱლი. უკუღმართად იქცეოდა იგი უფლის თვალში და არ მიუტოვებია იერობოამ ნაბატის ძის ცოდვები, რომელმაც შეაცდინა ისრაელი. и делал он неугодное в очах Господних: не отступал от всех грехов Иеровоама, сына Наватова, который ввел Израиля в грех. и= сотвори` лука'вое пред\ъ гд\семъ: не w\т­ступи` w\т­ всjь'хъ грjьхw'въ i=еровоа'ма сы'на нава'това, и='же въ грjь'хъ введе` i=и~ля: וַיַּעַשׂ הָרַע בְּעֵינֵי יְהוָה; לֹא סָר, מִכָּל־חַטֹּאות יָרָבְעָם בֶּן־נְבָט, אֲשֶׁר הֶחֱטִיא אֶת־יִשְׂרָאֵל׃  وَارْتَكَبَ الشَّرَّ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ، وَلَمْ يَعْدِلْ عَنْ أَيٍّ مِنْ خَطَايَا يَرُبْعَامَ بْنِ نَبَاطَ الَّتِي اسْتَغْوَى بِهَا الإِسْرَائِيلِيِّينَ فَأَخْطَأُوا.
14:25 αὐτὸς ἀπέστησεν τὸ ὅριον Ισραηλ ἀπο­̀ εἰσόδου Αιμαθ ἕως τῆς θαλάσ­σης τῆς Αραβα κατα­̀ τὸ ῥῆμα κυρίου θεοῦ Ισραηλ ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ δούλου αὐτοῦ Ιωνα υἱοῦ Αμαθι τοῦ προ­φήτου τοῦ ἐκ Γεθχοβερ Ipse re­s­tituit terminos Isra­el ab introitu Emath us­que ad mare Arabae­ iuxta sermonem Domini, Dei Isra­el, quem locu­tus est per servum suum Ionam fili­um Amathi prophetam, qui erat de Gethhepher. მოიპყრა საზღვარი ისრაჱლისა შთასავალთა მათგან ემათისთა ვიდრე ზღუადმდე არაბიასა მსგავსად სიტყჳსა მის უფლისა ღმრთისა ისრაჱლისა, რომელსა იტყოდა ჴელითა მონისა თჳსისა იონა წინაწარმეტყუელისათა, ძისა ამასია გეთელისათა. მან აღადგინა ისრაელის საზღვრები ხამათის ყელიდან უდაბნოს ზღვამდე, როგორც ნათქვამი ჰქონდა უფალს, ისრაელის ღმერთს, თავისი მორჩილის, გათხეფერელი წინასწარმეტყველის, იონა ამითაის ძის, პირით. Он восстановил пределы Израиля, от входа в Емаф до моря пустыни, по слову Господа Бога Израилева, которое Он изрек чрез раба Своего Иону, сына Амафиина, пророка из Гафхефера, то'й при­врати` предjь'лъ i=и~левъ w\т­ вхо'да _е=ма'fова да'же и= до мо'ря а=рави'тскагw, по гл~у гд\са бг~а i=и~лева, _е=го'же гл~а и= руко'ю раба` сво­егw` i=w'ны, сы'на а=маfi'ина, проро'ка, и='же w\т­ геfахове'ра, הוּא, הֵשִׁיב אֶת־גְּבוּל יִשְׂרָאֵל, מִלְּבוֹא חֲמָת עַד־יָם הָעֲרָבָה; כִּדְבַר יְהוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵל, אֲשֶׁר דִּבֶּר, בְּיַד־עַבְדּוֹ יוֹנָה בֶן־אֲמִתַּי הַנָּבִיא, אֲשֶׁר מִגַּת הַחֵפֶר׃  وَهُوَ الَّذِي اسْتَرْجَعَ لإِسْرَائِيلَ أَرَاضِيهَا الْمُمْتَدَّةَ مِنْ حَمَاةَ إِلَى الْبَحْرِ الْمَيِّتِ، تَحْقِيقاً لِكَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي نَطَقَ بِهِ عَلَى لِسَانِ عَبْدِهِ يُونَانَ بْنِ أَمَتَّايَ النَّبِيِّ مِنْ أَهْلِ جَتَّ حَافِرَ،
14:26 ὅτι εἶδεν κύριος τὴν ταπείνωσιν Ισραηλ πικρὰν σφόδρα καὶ ὀλιγοστοὺς συν­εχο­μέ­νους καὶ ἐσπανισ­μέ­νους καὶ ἐγκατα­λελειμ­μέ­νους καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν τῷ Ισραηλ Vidit enim Dominus afflictionem Isra­el amaram nimis, et quod con­sump­ti essent impuber et puber, et non esset qui auxiliaretur Isra­el. რამეთუ იხილა უფალმან ურვა იგი ისრაჱლისა დიდი სიმწარისა და შემცირებულნი და ჭირვეულნი და ნაკლულევანნი და ჴუებულნი, და არა ვინ იყო შემწე ისრაჱლისა. რადგან დაინახა უფალმა ისრაელის გაჭირვება, ძალზე მწარე, არ დარჩენილა არც ყმა და არც აზატი, და არ ჰყავდა შემწე ისრაელს. ибо Господь видел бедствие Израиля, весьма горькое, так что не оставалось ни заключенного, ни оставшегося, и не было помощника у Израиля. jа='кw ви'дjь гд\сь смире'нiе i=и~лево го'рько sjьлw`, и= ма'лw содержи'мыхъ, и= о_у=ма'лен­ныхъ, и= w=ста'вленыхъ, и= не бjь` помога'ющагw и=`мъ. כִּי־רָאָה יְהוָה אֶת־עֳנִי יִשְׂרָאֵל מֹרֶה מְאֹד; וְאֶפֶס עָצוּר וְאֶפֶס עָזוּב, וְאֵין עֹזֵר לְיִשְׂרָאֵל׃  لأَنَّ الرَّبَّ رَأَى مَا يُعَانِيهِ الإِسْرَائِيلِيُّونَ مِنْ عَبِيدٍ وَأَحْرَارٍ مِنْ ضِيقٍ أَلِيمٍ مَرِيرٍ. وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ مِنْ مُعِينٍ.
14:27 καὶ οὐκ ἐλάλησεν κύριος ἐξαλεῖψαι τὸ σπέρμα Ισραηλ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔσωσεν αὐτοὺς δια­̀ χειρὸς Ιεροβοαμ υἱοῦ Ιωας Nec locu­tus est Dominus, ut deleret nomen Isra­el de sub cae­lo, sed salvavit eos in manu Ieroboam filii Ioas. და არა უნდა უფალსა აჴოცად ნათესავი ისრაჱლისა ქუეშე ცასა და იჴსნნა იგინი უფალმან ჴელთაგან იორობოამისითა, ძისა იოსიასთა. არ ინება უფალმა ისრაელის სახსენებლის მოსპობა ცისქვეშეთიდან და იერობოამ იოაშის ძის ხელით იხსნა იგი. И не восхотел Господь искоренить имя Израильтян из поднебесной, и спас их рукою Иеровоама, сына Иоасова. И= не гл~а гд\сь и=скорени'ти сjь'мене i=и~лева под\ъ небесе'мъ: и= сп~се` я=` руко'ю i=еровоа'ма сы'на i=wа'сова. וְלֹא־דִבֶּר יְהוָה, לִמְחוֹת אֶת־שֵׁם יִשְׂרָאֵל, מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם; וַיּוֹשִׁיעֵם, בְּיַד יָרָבְעָם בֶּן־יוֹאָשׁ׃  وَإِذْ لَمْ يَكُنِ الرَّبُّ قَدْ قَضَى بِمَحْوِ اسْمِ إِسْرَائِيلَ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ، أَنْقَذَهُمْ عَلَى يَدِ يَرُبْعَامَ بْنِ يُوآشَ.
14:28 καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Ιεροβοαμ καὶ πάν­τα ὅσα ἐποίησεν καὶ αἱ δυναστεῖαι αὐτοῦ ὅσα ἐπολέμησεν καὶ ὅσα ἐπέστρεψεν τὴν Δαμασκὸν καὶ τὴν Αιμαθ τῷ Ιουδα ἐν Ισραηλ οὐχὶ ταῦτα γεγραμμένα ἐπι­̀ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν Ισραηλ Reliqua autem ge­s­torum Ieroboam et universa, quae­ fecit, et fortitudo eius, qua proelia­tus est, et quomodo re­s­tituit, quod de fini­bus Dama­sci et Emath fue­rat Iudae­, Isra­eli, nonne hae­c scrip­ta sunt in li­bro annali­um regum Isra­el? და ნეშტნი სიტყუათა იორობოამისათა და ყოველი, რაცა ქმნა, და ყოველნი ძალნი მისნი, რომლითა ჰბრძოდა და ვითარ-იგი დაიპყრა დამასკე და ემათი ისრაჱლისაგან, არა აჰა, ესერა, წერილ არიანა წიგნთა სიტყუათა დღეთა მეუფეთა ისრაჱლისათა? იერობოამის დანარჩენი საქმენი, ყველაფერი, რაც გააკეთა, მისი გმირობანი, რომ იბრძოდა და ისრაელს დაუბრუნა იუდას კუთვნილი დამასკო და ხამათი, ისრაელის მეფეთა მატიანეშია ჩაწერილი. Прочее об Иеровоаме и обо всем, что он сделал, и о мужественных подвигах его, как он воевал и как возвратил Израилю Дамаск и Емаф, принадлежавший Иуде, написано в летописи царей Израильских. И= прw'чая слове'съ i=еровоа'мовыхъ, и= вся^ _е=ли^ка сотвори`, и= си^лы _е=гw`, _е=ли^ка пово­ева`, и= ка'кw воз­врати` дама'скъ и= _е=ма'fъ i=у'дjь во i=и~ли, не сiя^ ли пи^сана въ кни'зjь слове'съ днi'й царе'й i=и~левыхъ; וְיֶתֶר דִּבְרֵי יָרָבְעָם וְכָל־אֲשֶׁר עָשָׂה וּגְבוּרָתוֹ אֲשֶׁר־נִלְחָם, וַאֲשֶׁר הֵשִׁיב אֶת־דַּמֶּשֶׂק וְאֶת־חֲמָת לִיהוּדָה בְּיִשְׂרָאֵל; הֲלֹא־הֵם כְּתוּבִים, עַל־סֵפֶר דִּבְרֵי הַיָּמִים לְמַלְכֵי יִשְׂרָאֵל׃  أَمَّا بَقِيَّةُ أَخْبَارِ يَرُبْعَامَ وَكُلُّ مُنْجَزَاتِهِ وَأَعْمَالِهِ وَكَيْفَ حَارَبَ وَاسْتَرْجَعَ لإِسْرَائِيلَ كُلاً مِنْ دِمَشْقَ وَحَمَاةَ الَّتِي اسْتَوْلَى عَلَيْهَا يَهُوذَا أَلَيْسَتْ هِيَ مُدَوَّنَةً فِي كِتَابِ أَخْبَارِ أَيَّامِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ؟
14:29 καὶ ἐκοιμήθη Ιεροβοαμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ μετὰ βασιλέων Ισραηλ καὶ ἐβασίλευσεν Αζαριας υἱὸς Αμεσ­σιου ἀν­τὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ Dormivit­que Ieroboam cum patri­bus suis regi­bus Isra­el; et regnavit Za­charias filius eius pro eo. და დაიძინა იორობოამ მამათა თჳსთა თანა მეფეთა მათ თანა ისრაჱლისათა. და მეფობდა აზარია, ძე ამესიასი, მამისა თჳსისა წილ. განისვენა იერობოამმა თავის მამა-პაპასთან, ისრაელის მეფეებთან. მის ნაცვლად მისი ძე ზაქარია გამეფდა. И почил Иеровоам с отцами своими, с царями Израильскими. И воцарился Захария, сын его, вместо него. И= о_у='спе i=еровоа'мъ со _о=тцы^ сво­и'ми, со цари^ i=и~левыми: и= воцари'ся заха'рiа сы'нъ _е=гw` вмjь'стw _е=гw`. וַיִּשְׁכַּב יָרָבְעָם עִם־אֲבֹתָיו, עִם מַלְכֵי יִשְׂרָאֵל; וַיִּמְלֹךְ זְכַרְיָה בְנוֹ תַּחְתָּיו׃ פ  ثُمَّ مَاتَ يَرُبْعَامُ وَدُفِنَ مَعَ آبَائِهِ مُلُوكِ إِسْرَائِيلَ، وَخَلَفَهُ ابْنُهُ زَكَرِيَّا عَلَى الْمُلْكِ.

თავი: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
ბერძნული ლექსიკონი